• "...Ο προκλητικός πλους της τουρκικής φρεγάτας εξετάζεται από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Πολεμικού Ναυτικού, προκειμένου να διαπιστωθεί αν όντως τηρήθηκαν οι κανόνες της αβλαβούς διέλευσης ή παραβιάσθηκαν..."
• Το "σουλάτσο" της τουρκικής φρεγάτας και η... οδική συμπεριφορά της Νέας Τάξης Πραγμάτων
  

Αυτά και άλλα "ωραία" διαβάσαμε στις ελληνικές εφημερίδες οι οποίες σχολίασαν την 5η κατα σειρά τουρκική εισβολή στα ελληνικά χωρικά(;) ύδατα.
Αν το πολεμικό ναυτικό με τις "αρμόδιες υπηρεσίες" του ψάχνει ακόμα για να διαπιστώσει αν η... διέλευση του τουρκικού πολεμικού πλοίου ήταν αβλαβής ή επιβλαβής για την εθνική μας κυριαρχία,τότε να υποθέσουμε ότι την επόμενη φορά που οι Τούρκοι θα αποβιβάσουν στο Πόρτο Ράφτη, στη Λούτσα ή στην Ραφήνα κανένα μηχανοκίνητο τάγμα, οι "αρμόδιες υπηρεσίες" του στρατού ξηράς θα εξετάσουν αν οι Τούρκοι οδηγοί των τάνκς χρησιμοποιούσαν τις ζώνες ασφαλείας και πήγαιναν εντός των ορίων ταχύτητας που ορίζει ο Κ.Ο.Κ, προκειμένου να διαπιστώσουν αν η... διέλευσή τους ήταν αβλαβής ή όχι.
"Ενός κακού μύρια έπονται"
Αυτή η πολιτική του κατευνασμού και της απαξίωσης του πατριωτικού φρονήματος έχει ριζώσει στην ελληνική "επαρχία" εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Η ιστορία του σύγχρονου ελληνικού κράτους περιέχει κάμποσες δεκάδες "μαύρες" σελίδες στις οποίες περιγράφεται η ενδοτικότητα και η προδοτική συμπεριφορά των εκάστοτε κυβερνήσεων. Ωστόσο ακόμα και για προσχηματικούς ή άλλους λόγους ουδέποτε πολεμήθηκε το πατριωτικό φρόνημα και η εθνική συνείδηση του λαού.
Από την εποχή Σημίτη και μετά παρατηρούμε μια ολοένα αυξανόμενη πολεμική εναντίον όλων εκείνων των στοιχείων που συντηρούσαν την εθνική συνείδηση και εξύψωναν το πατριωτικό φρόνημα των Ελλήνων.Δυστυχώς αυτός ο ιστορικά κατακριτέος πρωθυπουργός, δεν μετέβαλε δια της πολιτικής του μόνο το χρώμα του Αιγαίου κάνοντάς το να φαίνεται γκρίζο, αλλά κάθε τι που έδινε χρώμα και πνοή στην καθημερινότητα του Έλληνα πολίτη.
Η αντιπαροχή αυτής της επιβληθείσας εθνικής μονοχρωμίας ήταν μια δεκαετία δανεισμού "φθηνού χρήματος" στον απλό λαό (προκειμένου να αποκοιμηθεί) και η δυνατότητα στους εξουσιαστές και στους μετ΄ αυτών διαπλεκόμενους να διασπαθίζουν προς το συμφέρον της τσέπης τους τεράστια ποσά από το δημόσιο χρήμα.
Αυτή ήταν η περίοδος που οι αριστεροδέξιοι πολιτικάντηδες ονόμασαν "εκσυγχρονιστική" και απλώς άνοιξε τις εθνικές πύλες στις νεοταξικές δυνάμεις κατοχής τις οποίες σήμερα βλέπουμε να κάνουν παρέλαση στο Σύνταγμα.
Το διακύβευμα δεν είναι αν θα πτωχεύσουμε ή όχι αλλά αν θα διατηρήσουμε στην ψυχή μας εκείνη την ελληνική συνείδηση που έδινε χρώμα στη ζωή μας και αξία στο πρόσωπο του καθε ενός.
Καλή Ανάσταση αδέλφια ή να ευχηθώ, καλό ξημέρωμα;
Πηγή

• Σε εποχές παροξυσμού της καθεστωτικής βλακείας, όπως είναι φυσικό, ακούς και τα γλοιωδέστερα, αλλά και γελοιωδέστερα πράγματα

Τα όσα ακούμε και όσα διαβάζουμε καθημερινά από τους «παραγωγούς» και τους «μεταπράτες» της βλακείας (ΜΜΕ) σου φέρνουν παραζάλη. Είναι απίστευτη η αποχαλίνωση του γελοίου και της φαυλοηλιθιότητας.
Φυσικά, κανείς δεν αμφέβαλε, ότι το ανέκδοτο της δεκαετίας, αν όχι του 21ου αιώνα, θα το ξεστόμιζε ο πρωθυπουργός της Ελλάδας.
Ο «ξένος» με την Ελλάδα εγκέφαλός του, σε συνδυασμό με την καχεκτική «πολιτική του διάνοια» και τον παροξυσμό της «πολιτικής» του ταραχής τον οδηγούσε στην εκστόμιση πολλών ανεκδότων το τελευταίο διάστημα. Όχι μόνο λεκτικών, όπως «το μηδέν εις το πηλήκιο» κ.λπ., αλλά πολιτικών ανεκδότων: «θα απολέσουμε την εθνική μας κυριαρχία», «η διαφθορά της Ελλάδας ευθύνεται για την κρίση» και πολλά άλλα παρόμοια της «τρομοκρατικής συνταγής» των ΗΠΑ…
Ωστόσο, σήμερα ξεπέρασε κάθε προηγούμενο και «κέντησε» στο στημόνι της βλακείας, το ανέκδοτο της δεκαετία, ίσως και του 21ου αιώνα.
Μας είπε λοιπόν ότι τον σταματούν στο δρόμο οι άνθρωποι του μόχθου και του λένε ότι για να σωθεί η πατρίδα θυσιάζουν και το μισθό τους!!!
Και με μελοδραματικό ύφος, ο πρωθυπουργός μας, εξήρε το μεγαλείο του «ελληνικού πατριωτισμού»!!!
Γιατί είναι το ανέκδοτο της δεκαετία, ίσως και του 21ου αιώνα:
Πρώτον: Έχει περπατήσει ποτέ στο δρόμο ο Γιωργάκης και μάλιστα στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου; Ιδιαίτερα αυτό τον καιρό κυκλοφορεί στους διαδρόμους του θεάματος, των Γραφείων των γραφειοκρατών της Ε.Ε., των μηχανισμών των ΗΠΑ, των επιχειρηματιών και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Εκεί συνάντησε τούς ανθρώπους του μόχθου;;;
Δεύτερον: οι απόκληροι και οι άνθρωποι του μόχθου, αυτόν τον καιρό, κατεβαίνουν στους δρόμους ΜΑΖΙΚΑ και διαμαρτύρονται για τα εξοντωτικά κυβερνητικά μέτρα, ακόμα και οι ξεπουλημενένες συνδικαλιστικές ηγεσίες του κόμματός του. Γιατί δεν κατέβηκε στο δρόμο που διαδήλωναν οι άνθρωποι του μόχθου να κάνει «ζωντανό ρεπορτάζ» και να μη μας αραδιάζει παραμύθια για μωρά παιδιά;;;
Τρίτον: Ο ΓΑΠ, κρίνει το «πολιτικό δαιμόνιο» τού πιο πολιτικοποιημένου λαού του κόσμου (του ελληνικού) με τον πήχη της δικής του πολιτικής αναπηρίας και της αλαζονικής βλακείας του αμερικανικού κατεστημένου;
Είναι δυνατόν να πουλάει «πατριωτισμό» αυτός στον ελληνικό λαό και να ταυτίζει το «ελληνικό πατριωτικό μεγαλείο» με τη θηριώδη βλακεία;
Γιατί, ο άνθρωπος του μόχθου δεν έχει ΠΟΤΕ «δωρίζει» το μισθό του στην «πατρίδα» των κερδών και των δυναστών του, σε εκείνους που τον ξεζουμίζουν και του πίνουν το αίμα για να διαφυλάξουν και να αυξήσουν τα κέρδη τους, αλλά και να διαλύσουν παντελώς την πατρίδα του και την εθνική του υπόσταση.
Τέτοια προσβλητικά περιφρονητική αντίληψη έχει ο Παπανδρέου για τον Έλληνα εργαζόμενο: Τον θεωρεί ολοκληρωτικά ηλίθιο!!!
Τέταρτον: ο κύκλος της γλοιώδους γελοιότητας κλείνει με το να επικαλείται τον «πατριωτισμό» ο Παπανδρέου. Ποιος, ο Παπανδρέου που κυνηγάει αλύπητα και κάθε «εθνική μυρουδιά»!!!
Εδώ παραδίδει την Ελλάδα στα υπερεθνικά κέντρα εξουσίας, συστηματικά και επιθετικά, διαλύσει κάθε ιστό εθνικής υπόστασης, επικυρώνει πολιτικά την αλλοδαπή κατοχή της ελληνικής κοινωνίας και την ισλαμοποίησή της, θεσμοθετεί την κατασκευή εχθρικών μειονοτήτων για τον τεμαχισμό της Ελλάδας και πολλά άλλα, ΚΑΙ παρόλα αυτά τα εφιαλτικά έχει το απύθμενο και αβυσσαλέο θράσος να επικαλείται τον πατριωτισμό των Ελλήνων για τη διάλυση της πατρίδας.
ΑΝ όλα αυτά δεν αποτελούν το πλέον βλακώδες και εφιαλτικό ανέκδοτο της δεκαετίας, ίσως και του 21ου αιώνα, ΤΟΤΕ, πράγματι, οι λέξεις έχουν χάσει κάθε σημασία…

Υ.Γ. Και ένθερμος υποστηρικτής του «πατριώτη» ΓΑΠ, μας προέκυψε και ο «υπερπατριώτης» Καρατζαφέρης!!!
Τα ανέκδοτα και το γελοίο έχουν και τους κλόουν...
Πηγή

• Τέρμα οι αναχαιτίσεις...

• Αποδεχόμαστε δηλαδή ότι η Άγκυρα έχει δίκιο και σωστά αμφισβητεί τον εναέριο χώρο μας;

Μετά το ενιαίο αμυντικό δόγμα Ελλάδας - Κύπρου, που έβαλε στο συρτάρι η κυβέρνηση Σημίτη, την ίδια οδό πήραν και οι αναχαιτίσεις των τουρκικών πολεμικών αεροπλάνων που παραβιάζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο.
Τέρμα οι εμπλοκές. Αυτό είναι το... νέο δόγμα της νέας πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Άμυνας, το οποίο όχι απλώς ασπάζεται η ηγεσία της Πολεμικής μας Αεροπορίας, αλλά και υπερθεματίζει!
Θα παρακολουθούν, λέει, από το... γραφείο του ραντάρ τους τούρκους εισβολείς, που θα κόβουν ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟΙ βόλτες πάνω από τα νησιά μας, θα τρομοκρατούν πιο βίαια τους κατοίκους στο Αγαθονήσι, θα τρίζει η γη στο Φαρμακονήσι. Και θα μπαίνουν όπου αλλού τους γουστάρει... από τη στιγμή που θα ξέρουν ότι πλέον δεν θα τους εμποδίζει ο έλληνας πιλότος.
Και κάποιοι που έχουν φάει τη ζωή τους προστατεύοντας κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας μας διερωτώνται, και πώς θα βλέπεις και θα καταγράφεις τους αριθμούς των εισβολέων; Ώστε να έχεις τα στοιχεία τους; Και να μη σου πουν, όταν διαμαρτυρηθείς, τι είναι αυτά που μας λες;
Θα αντιμετωπίζει στο εξής η Πολεμική Αεροπορία τον τούρκο εισβολέα με συστήματα υψηλής τεχνολογίας (!), όπως έγραψε ο Δήμος Βερύκιος στο «Έθνος». Το ερώτημα, η απορία, στον κύριο Αρχηγό της Πολεμικής Αεροπορίας, αλλά και στον πτέραρχο Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων, είναι πώς θα αποτρέπεται ο εισβολέας;
Αυτό το νέο δόγμα, της μη αναχαίτισης, θα είχε κάποια λογική, κάποια δικαιολογία, αν και η άλλη πλευρά έκανε το ίδιο, αν σταματούσε τις παραβιάσεις και τις υπερπτήσεις, οπότε αυτόματα θα αποδεχόταν ότι παίρνει πίσω τις αμφισβητήσεις και διεκδικήσεις και αναγνωρίζει τα όρια του εναέριου χώρου μας.
Από τη στιγμή όμως που η Τουρκία θα συνεχίσει να παραβιάζει τον εναέριο χώρο και να πετάει πάνω από τα νησιά μας, ενώ δεν θα υπάρχει ελληνική αντίδραση, αυτό δεν θα σημαίνει υποχώρηση, ότι κάνουμε πίσω και έχουν το ελευθέρας να πετάνε; Αυτό χρόνια δεν μας ζητάνε το ΝΑΤΟ και οι Αμερικανοί; Θα παραβιάζουν οι Τούρκοι κι εμείς θα στέλνουμε νότες, κύριε υπουργέ Άμυνας; Και το επόμενο βήμα ποιο θα είναι;
Πάντως κανένας μας δεν μπορεί να κατηγορήσει τον κ. Βενιζέλο ότι μας αιφνιδιάζει, ότι άλλη μια φορά η Τουρκία επιβάλλει το δικό της στάτους κβο. Είχε προαναγγείλει το νέο δόγμα κατά τη συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης Παπανδρέου, αλλά σχεδόν κανείς μας δεν το πρόσεξε.Είχε πει τότε ο κ. Βενιζέλος από του βήματος της Βουλής: «Η διατήρηση και η επαύξηση της διπλωματικής ισχύος είναι το ουσιαστικό πολιτικό περιεχόμενο του αμυντικού-αποτρεπτικού δόγματος της χώρας».
Μακάρι να ήταν έτσι, κύριε υπουργέ. Μόνο που ποτέ μέχρι σήμερα δεν είδε κανείς μας αυτή τη διπλωματική ισχύ. Απόδειξη ότι όλα τα διαβήματα στην Άγκυρα για παραβιάσεις και αμφισβητήσεις τίποτε ποτέ δεν απέδωσαν, ούτε περιόρισαν τις προκλήσεις και τις απειλές. Αντίθετα, έγιναν πιο στοχευμένες και αναβαθμισμένες... Την ίδια μεταχείριση είχαν και έχουν τα διαβήματα της ελληνικής κυβέρνησης και στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση... Η ιστορία, κύριε υπουργέ, έχει αποδείξει ότι σε υπολογίζουν μόνο όταν σε φοβούνται...

ΥΓ.: Ήδη το νέο δόγμα λειτουργεί. Τα στοιχεία που δημοσίευσε το «Έθνος» το αποδεικνύουν. Το 2010 οι εμπλοκές είναι μόνο ΜΙΑ, όταν το 2009 ήταν 215, οι δε υπερπτήσεις το 2010 πάλι μόνο ΜΙΑ, ενώ το 2009 ήταν 48! Μη μας πείτε, κύριε υπουργέ Άμυνας, ότι ξαφνικά οι Τούρκοι έγιναν καλά παιδιά, σταμάτησαν να πετάνε πάνω από τα νησιά μας και μόνο... μία φορά έχασαν τον δρόμο... Τι δείχνουν τα νούμερα του 2010; Ότι σταματήσαμε να... ΕΝΟΧΛΟΥΜΕ τους τούρκους πιλότους να μπαίνουν όπου τους γουστάρει, από τη στιγμή που ξέρουν ότι δεν θα συναντήσουν κανένα εμπόδιο...
Πηγή

• Όλι Ρεν: Ήλθε, είπε και απήλθε, αλλά στο υπουργείο Εργασίας μπήκε από πλαϊνή πόρτα για να μην εισπράξει σαν προκαταβολή κάτι "ψιλές", από αγανακτισμένους διαδηλωτές, που του τις είχαν έτοιμες

Ούτε ο Γερμανός διοικητής των δυνάμεων Κατοχής δεν είπε στον ελληνικό λαό to 1941 αυτό που είπε σήμερα κλείνοντας την συνέντευξή του ο Ευρωπαίος Επίτροπος Οικονομικής και Νομισματικής πολιτικής Ολι Ρεν, μιλώντας μάλιστα στα ελληνικά: «Καλό κουράγιο»! Απίστευτα πράγματα συμβαίνουν στην Ελλάδα από τις 4 Οκτωβρίου 2009…
Ο Όλι Ρεν προϊδεάσε, για τι; Για καταστροφή, για σεισμό, για πείνα, κανείς δεν μας έχει εξηγήσει και ούτε πρόκειται. Απλώς την Τετάρτη ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου θα ανακοινώσει πρόσθετα μέτρα με τα οποία οι δημόσιοι υπάλληλοι θα αποχαιρετήσουν τον 14ο μισθό και όχι μόνο.
Aναφερόμενος ο Όλι Ρεν στα μέτρα που έχουν ήδη ληφθεί, επισήμανε πως βαίνουν προς τη σωστή κατεύθυνση, συμπλήρωσε όμως πως «επειδή ελλοχεύουν κίνδυνοι θα χρειαστούν επιπρόσθετα μέτρα για τη μείωση του ελλείμματος κατά 4%». Μάλιστα, κάλεσε την κυβέρνηση να τα ανακοινώσει τις επόμενες ημέρες, ενώ εξέφρασε την πεποίθηση πως τα προτεινόμενα επιπλέον μέτρα θα πετύχουν το στόχο της μείωσης του ελλείμματος κατά 4%.
«Πρέπει να ελέγξετε το χρέος σας, πριν αυτό αρχίσει να ελέγχει εσάς», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Το απίστευτο είναι η στάση που κρατάει η κυβέρνηση απέναντι σε όλα αυτά: Δεν δίνει ούτε μία ακτίνα φωτός στο σκοτάδι της απαισιοδοξίας που έχει καταλάβει όλους τους Έλληνες, δεν δίνει ούτε μία νότα ελπίδας για το μέλλον.
Δεχόμαστε καρπαζιές από τους πάντες και κανένας από την κυβέρνηση δεν τολμάει να πει: «Θα κάνουμε ότι πρέπει για να σώσουμε την χώρα, αλλά σε τέσσερα χρόνια θα έχουμε μια νέα Ελλάδα». Γιατί; Μήπως γιατί δεν είναι απλά θέμα οικονομίας, αλλά ποδηγέτησης ενός ολόκληρου λαού;
Επεισόδια κατά του Όλι Ρεν
Γλύτωσε το ξύλο με παρέμβαση της αστυνομίας
Επεισόδια μικρής έκτασης σημειώθηκαν στις 5.10 το απόγευμα έξω από τη Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων, όπου μετέβη ο Ευρωπαίος Επίτροπος για οικονομικές και νομισματικές υποθέσεις, Όλι Ρεν, προκειμένου να συναντηθεί με τον υπουργό Εργασίας, Ανδρέα Λοβέρδο.
Σύμφωνα με την Αστυνομία, περισσότεροι από 100 άνθρωποι του Δικτύου Συνδικαλιστών ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι πραγματοποιούσαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το κτήριο, με τη συμμετοχή μελών και στελεχών του κόμματος, άρχισαν να τραντάζουν τα κάγκελα.
Οι αστυνομικές δυνάμεις επενέβησαν και τους απώθησαν, κάνοντας πολύ περιορισμένη χρήση χημικών, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μικρή ένταση, χωρίς τα επεισόδια να πάρουν έκταση.
Ο Ευρωπαίος Επίτροπος μπήκε στο Υπουργείο από πλαϊνή πόρτα, ενώ οι συγκεντρωθέντες διαλύθηκαν μία ώρα μετά.

• Αξίζει να δώσουμε ένα μισθό στην κυβέρνηση, επειδή μας κάνει και γελάμε, αντι να κλαίμε
• Μήπως θα έπρεπε να δώσουμε όλοι στον πρωθυπουργό από μία γλάστρα με φούντα;

Αξίζει να δώσουμε ένα μισθό στην κυβέρνηση, αλλά όχι για τη σωτηρία της οικονομίας αλλά γιατί μας προσφέρει πολύ γέλιο. Πρόκειται περί ενός περιφερόμενου θιάσου ο οποίος βγάζει δίσκο και… “ότι προαιρείσθε”. Αλλά η κωμωδία συνεχίζεται. Τρανό παράδειγμα το ανέκδοτο της δεκαετίας που ξεφούρνισε ο πρωθυπουργός στο υπουργικό συμβούλιο. Συγκινείται λέει που τον σταματούν στο δρόμο πρόθυμοι πολίτες για να του πουν πόσο πρόθυμοι είναι να δώσουν ένα μισθό από πατριωτισμό.
Και όλοι αναρωτιόμαστε: Που κάνει βόλτες ο Γ. Παπανδρέου, που πάει και ποιος κόσμος τον σταματά.
Διότι αν τον σταματούν στην Εκάλη ή το Καστρί όπου βγαίνει συχνά με το ποδήλατό του να καταλάβουμε αυτό που είπε. Ένας μισθός maw είναι τα έξοδα της ημέρας για πούρα. των εκεί διαμενόντων.
Αν όμως πέρασε από Κερατσίνι, Κοκκινιά, Σεπόλια, Μεταξουργείο, Αιγάλεω ή από κάποιο χωριό της ελληνικής υπαίθρου τότε μάλλον δεν κατάλαβε καλά τι του είπαν.
Να δώσει ένα μηνιάτικο ο πατέρας μου που παίρνει 360 ευρώ αγροτική σύνταξη;
Να δώσει ο αγρότης που καλλιεργεί λίγα στρέμματα και μόλις που βγάζει τα προς το ζην;
Ή μήπως να δώσει ο υπάλληλος των 700 ευρώ που ζει με τη μάνα του και τον χαρτζιλικώνουν για να πάει να πιει καφέ;
Αν ο κ. Παπανδρέου απευθύνθηκε στα γκόλντεν μπόις που ο ίδιος διόρισε σε διάφορες κρατικές εταιρείες με μισθούς πάνω από 10.000 ευρώ το μήνα, τότε μπράβο του, αλλά πολύ αμφιβάλλουμε.
Αν ρώτησε τους επιχειρηματίες και τους τραπεζίτες και τους είπε δώστε κάτι για να σωθούμε, συγχαρητήρια, αλλά δεν πιστεύουμε ότι το έκανε.
Πράττει ότι και οι προηγούμενες κυβερνήσεις: “Στραγγίζει” ότι απέμεινε από τους φτωχούς και ότι μάζεψε η μεσαία τάξη και αφήνει στο απυρόβλητο τους έχοντες.
Η άγρια αναδιανομή του πλούτου μόλις άρχισε… ενώ εικάζεται πως ήδη άρχισε να συμπληρώνεται διαδικτυακά λίστα με εθελοντές δότες του 14ου μισθού...
Πηγή

• Η παράδοση αμαχητί της κυβέρνησης στις εντολές της ΕΕ που αφορούν τα οικονομικά και η αποδοχή του καθεστώτος υποτελούς κράτους προοιωνίζονται τα χειρότερα και στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής

Του Γιώργου Δελαστίκ
Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι το μοναδικό που απασχολεί εδώ και μήνες τώρα τον ελληνικό λαό είναι η καταιγίδα μέτρων εξουθενωτικής λιτότητας που ετοιμάζει εναντίον του η κυβέρνηση Παπανδρέου με πρόσχημα το αυξημένο έλλειμμα του προϋπολογισμού, πρωτοστατούσης και της ΕΕ, η οποία διαρκώς παροτρύνει την κυβέρνηση να προβεί σε βαρβαρότητες εναντίον των εργαζομένων και μάλιστα των πιο αδύναμων στρωμάτων τους. Τα τελευταία λόγια μάλιστα του Όλι Ρεν "Καλό κουράγιο" ήταν ενδεικτικά των επερχομένων δεινών για τη χώρα και τους πολίτες της...
Δικαιολογημένα ο κόσμος ασχολείται αποκλειστικά με το πώς θα μπορέσει να αποτρέψει την απειλούμενη καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου του, αποκρούοντας τη συνδυασμένη επίθεση κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ.
Παράλληλα όμως η καταρράκωση του διεθνούς κύρους της χώρας λόγω της χωρίς καμιά αντίσταση συναίνεσης της κυβέρνησης στην υπαγωγή της Ελλάδας σε καθεστώς κηδεμονίας -δηλαδή οικονομικής κατοχής- από την ΕΕ και το ΔΝΤ, έχει αναπότρεπτα και άλλες επιπτώσεις.
Η ανησυχία που διακατέχει ένα τμήμα των Ελλήνων που μπορεί ακόμη να δείχνει ζωντανό ενδιαφέρον για τα μεγάλα θέματα της εξωτερικής μας πολιτικής, είναι μήπως η οικονομική υποτέλεια της χώρας οδηγήσει και σε εθνικές συμφορές στα ελληνοτουρκικά, στο Κυπριακό, στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων κ.λπ.
Καθόλου αβάσιμοι δεν είναι σχετικοί φόβοι. Η σημερινή Ελλάδα είναι οικονομικά αποδυναμωμένη, εξευτελισμένη. Το διεθνές κύρος της βρίσκεται στο ναδίρ. Η κυβέρνηση δεν δείχνει το παραμικρό σημάδι προβολής αντίστασης, υπακούοντας πειθήνια σε ό,τι υπαγορεύουν οι ξένοι δυνάστες.
Κανείς δεν σέβεται τα δικαιώματα μιας τέτοιας χώρας. Αντιθέτως, όσοι έχουν διεκδικήσεις εναντίον της, δικαίως θεωρούν ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να επιχειρήσουν να αποσπάσουν ό,τι περισσότερο μπορέσουν. Χώρα που βρίσκεται στη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας αποτελεί εύκολο θήραμα.
Είμαστε υποχρεωμένοι να ομολογήσουμε ότι κανέναν δεν τρομάζει η κυβέρνηση Παπανδρέου, κανένας δεν τη σέβεται, όταν επιτρέπει σε θρασύτατους υπαλληλίσκους της ΕΕ να συμπεριφέρονται ως ελεγκτές υπουργών και να αυθαδιάζουν, αντί να τους στείλει κλωτσηδόν πίσω στις Βρυξέλλες. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι ζηλέψαμε τόσο πολύ όταν είδαμε έναν απλό Βρετανό ευρωβουλευτή να αποκαλεί δημοσίως μέσα στο ευρωκοινοβούλιο... «βρεγμένη πατσαβούρα» και «υπαλληλάκο τράπεζας» τον πρόεδρο των ηγετών της ΕΕ Χέρμαν βαν Ρομπέι!
Η παράδοση αμαχητί της κυβέρνησης στις εντολές της ΕΕ που αφορούν τα οικονομικά και η αποδοχή του καθεστώτος υποτελούς κράτους προοιωνίζονται τα χειρότερα και στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής.
Προσωρινά υφίστανται ορισμένες συγκυρίες που μας ευνοούν ως χώρα, είναι αλήθεια. Η Τουρκία βρίσκεται σε φάση οξυμένης εσωτερικής σύγκρουσης, οπότε πέρα από ορισμένες επιδείξεις ισχύος απέναντί μας δεν αναμένεται να προχωρήσει είτε σε σοβαρότερες προκλήσεις δημιουργίας τετελεσμένων σε κάποιους τομείς είτε σε παγιδευτικές προτάσεις συνδιαλλαγής.
Στο Κυπριακό αφενός η αποχώρηση της ΕΔΕΚ από την κυβέρνηση Χριστόφια και αφετέρου η αναμενόμενη τον άλλο μήνα επικράτηση στον τομέα της τουρκικής κατοχής των ακροδεξιών δυνάμεων στις προεδρικές εκλογές, απομακρύνουν τη δυνατότητα άμεσης επανεμφάνισης κάποιας νέας εκδοχής του απαράδεκτου σχεδίου Ανάν, ίσως και ακόμη χειρότερου.
Οσο για το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, ευτυχώς που ο Κώστας Καραμανλής είχε προλάβει να βάλει το βέτο κατά της ένταξής της στο ΝΑΤΟ, υποχρεώνοντας έτσι και την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να χειριστεί με ανάλογο τρόπο το θέμα της έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων των Σκοπίων με τις Βρυξέλλες αναφορικά με την ΕΕ, απειλώντας να προβάλει η Αθήνα βέτο, αν δεν προηγηθεί η επίλυση του προβλήματος της ονομασίας.
Δεν ισχυριζόμαστε φυσικά ότι είναι αδύνατον να αλλάξει ριζικά στάση η κυβέρνηση Παπανδρέου. Εδώ κάνει στην οικονομία τα ακριβώς αντίθετα από όσα είχε υποσχεθεί προεκλογικά και όσα κατήγγελλε ως αντιπολίτευση! Θεωρούμε όμως μάλλον απίθανο να κάνει τέτοια υποχώρηση σύντομα.
Πηγή

• Ο άνθρωπος είναι ευμετάβλητο ζώο, ιδίως όταν βρίσκει λογικοφανείς δικαιολογίες για τις μεταβολές του

Στην Ελλάδα του σήμερα, όπου η διαπλοκή έχει διαβρώσει θεσμούς και ανθρώπους, το πολιτικό ήθος και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια έχουν γίνει αγαθά υπό εξαφάνιση.
Η συναλλαγή, η εξαγορά συνειδήσεων, ο ευτελισμός οραμάτων, ιδεών και αρχών, η διαφθορά και η σήψη είναι μερικά από τα φαινόμενα που αναδείχτηκαν σε υπερθετικό βαθμό με την πολιτική του Ανδρέα Παπανδρέου και της λεγόμενης «μεγάλης δημοκρατικής παράταξης, που λέγεται ΠΑΣΟΚ.
Από κει ξεκίνησαν όλα και αναπτύχθηκαν σε μια πρωτοφανή παρακμιακή πορεία στη συνέχεια. Ένα πρωτοφανές σε διάσταση φαινόμενο, που το θεωρούσαμε πριν «αγαθό της επάρατης δεξιάς» και τώρα αποτελεί «κοινό αγαθό» και «της μεγάλης δημοκρατικής, προοδευτικής παράταξης».
Είναι πραγματικά απίστευτο και όμως αληθινό. Τέτοια αλλοτρίωση και εκφυλισμός της ελληνικής κοινωνίας δεν υπήρξε ποτέ σε τέτοια έκταση, γιατί στο παρελθόν η Αριστερά ή η «μεγάλη δημοκρατική και προοδευτική παράταξη», όντας πριν στο περιθώριο του συστήματος, διατηρούσε τα οράματα και τις αξίες της, ενσωματωμένη όμως στο σύστημα έχασε στην πλειοψηφία της τον εαυτό της και την αξιοπρέπειά της, έγινε με μια λέξη χειρότερη και από την λεγόμενη δεξιά.
Μέσα σ’ αυτό το νοσηρό πολιτικό και κοινωνικό κλίμα, όπου τα κριτήρια για τις ανθρώπινες και πανανθρώπινες αξίες έχασαν το νόημά τους, διαστρεβλώθηκαν, ευτελίστηκαν ή εξαφανίστηκαν, αναπτύχθηκαν συμπεριφορές πολιτικών και πνευματικών ανθρώπων (για να αναφερθούμε σ’ αυτούς), που χαρακτηρίζονται από συμβιβασμό και πολλές φορές και συναλλαγή.
Τελικά φτάνεις στο σημείο να αναρωτηθείς: Μα έμεινε επιτέλους σ’ αυτόν τον τόπο τίποτε όρθιο ή όλα αλώθηκαν από το χρήμα και την δίψα για εξουσία;
Είμαστε υποχρεωμένοι να αναλύσουμε σε βάθος αυτό το εκφυλιστικό φαινόμενο που παρουσιάζεται – κι εδώ είναι η πραγματική «ύβρις»- σαν φαινόμενο δημοκρατικό προοδευτικό, ριζοσπαστικό, αριστερό, με το επίχρισμα μάλιστα του χρέους και του καθήκοντος απέναντι στη «μεγάλη δημοκρατική παράταξη» και την ενότητα της, στην οποία όλοι ομνύουν υποκριτικά.
Αυτή η απύθμενη διαστροφή και κυνική προκλητικότητα στη νοημοσύνη του Έλληνα, γιατί αλλιώς πως να τι χαρακτηρίσουμε, παρουσιάζεται με το φωτοστέφανο του «προοδευτικού, ριζοσπαστικού» ή «Αριστερού»
Ποια είναι όμως η αληθινή πραγματικότητα, πώς εξηγείται μια τέτοια συμπεριφορά και πώς πρέπει να χαρακτηρίσουμε τέτοια φαινόμενα, που καλλιέργησε το ΠΑΣΟΚ και όχι μόνο; Δεν ήταν μόνο ο Ανδρέας Παπανδρέου. Είχε και συνεργούς, είχε και διαδόχους, είχε και μιμητές. Και αυτοί οι μιμητές βρίσκονται σε όλες τις «προοδευτικές παρατάξεις!». Είναι ένα ερώτημα που χρειάζεται την απάντησή του. Και δε μιλάμε φυσικά για εξαιρέσεις.
Αυτού του είδους τους ανθρώπους τους ονομάζουμε «συμβιβασμένους ή προσεταιρισμένους». Γι’ αυτούς αποφάνθηκε ο βυζαντινός λόγιος Μιχαήλ Ψελλός με τη φράση: «Ο άνθρωπος είναι ευμετάβλητο ζώο, ιδίως όταν βρίσκει λογικοφανείς δικαιολογίες για τις μεταβολές του».
Πρόκειται για ανθρώπους οι οποίοι απέβαλαν κάθε ηθικό φραγμό και άλλαξαν τη συμπεριφορά τους ή εξαγοράστηκαν με χρήμα και θέση από το σύστημα, το καπιταλιστικό σύστημα, και ονομάζονται προσεταιρισμένοι ή συμβιβασμένοι.
Είναι ενδιαφέρον να αναλύσουμε το φαινόμενο αυτό, για να γίνει στο μέτρο του δυνατού, παράδειγμα προς αποφυγήν.
Θα επικαλεστούμε προς τον σκοπό αυτό την αυθεντική άποψη του Ανδρέα Παπανδρέου, που ήταν άριστος γνώστης της διαδικασίας προσεταιρισμού, την οποία και o ίδιος συστηματικά εφάρμοσε.
Να τι λέει ο ίδιος σ’ ένα άρθρο του στην εφημερίδα του ΠΑΣΟΚ εξόρμηση, προσδιορίζοντας το φαινόμενο.
Παραθέτω μερικά αποσπάσματα που έχουν τεράστια σημασία και για την σημερινή επικαιρότητα.
«Η διάβρωση είναι βέβαια το κλειδί. Αποβλέπει στην επισήμανση προσώπων που παίζουν ή – με την κατάλληλη προώθηση θα παίξουν – σημαντικό ρόλο σε θέσεις – κλειδιά της πολιτικής ζωής του τόπου και ακόλουθα ο προσεταιρισμός τους και η κατάλληλη εκπαίδευση τους με στόχο την ένταξή τους (συνειδητά ή όχι) στους μηχανισμούς ελέγχου. Η Ελλάδα έχει πολύ πικρή πείρα, γιατί είναι ίσως η πρώτη χώρα της μεταπολεμικής περιόδου που διαβρώθηκε συστηματικά από τις υπηρεσίες των ΗΠΑ στα πλαίσια του Δόγματος Τρούμαν…Η διάβρωση της πολιτικής ζωής του τόπου μας είναι πραγματικά μνημειώδης. Ακόμη και σήμερα λέγεται απ’ τον απλό Έλληνα πολίτη πως ‘κανείς δεν γίνεται πρωθυπουργός στην χώρα μας χωρίς την σύμφωνη γνώμη του πρέσβη των ΗΠΑ’…Βέβαια θα ήταν λάθος να νομισθεί ότι οι ‘προσεταιρισμένοι’ Έλληνες είναι πράκτορες. Αυτή είναι άλλη υπόθεση που δεν απαιτεί βαθύτερη ανάλυση παρά την αναμφίβολη πρακτική της σημασία. Οι ‘προσεταιρισμένοι’ Έλληνες έχουν ‘πεισθεί’ ότι το εθνικό μας συμφέρον ταυτίζεται με την πολιτική του μητροπολιτικού κέντρου – δηλαδή των ΗΠΑ ή του υποκατάστατού τους, της Δυτ. Γερμανίας και γενικότερα της Δυτικής Ευρώπης. Οποιαδήποτε άλλη τοποθέτηση της Ελλάδας ή δεν είναι νοητή γι’ αυτούς σαν ρεαλιστική εναλλακτική λύση ή αποτελεί εθνικά ύποπτη τοποθέτηση. Η δημιουργία ενός τέτοιου κλίματος, μιας τέτοιας κυρίαρχης ιδεολογίας, είναι απαραίτητος όρος για τη διάβρωση τόσο των πολιτικών φορέων της περιθωριακής χώρας όσο και των κρατικών λειτουργών της. Στην Ελλάδα ο εμφύλιος πόλεμος και ο απόηχος αυτού πρόσφερε το απαραίτητο υπόβαθρο για τη διαμόρφωση της ‘ραγιάδικης’ νοοτροπίας που χαρακτηρίζει την ηγέτιδα τάξη της χώρας μας και προλείανε το έδαφος για την αποτελεσματική διάβρωση πολιτικών φορέων και κρατικών λειτουργών… Με την ‘λήθη’ του παρελθόντος – όταν έρθει αυτή η ώρα – και με την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ – εφόσον πραγματοποιηθεί – η ‘εθνικοφροσύνη’ θα αντικατασταθεί σιγά-σιγά – από την ‘τεχνοκρατία’. Στα πλαίσια εισαγμένων προτύπων από το εξωτερικό και με τη διαμόρφωση ‘αντικειμενικών’ κριτηρίων τόσο για την επιλογή όσο και για την εκπαίδευση των κρατικών λειτουργών, θα προωθηθεί η στελέχωση του κράτους από ‘Ευρωπαϊστές’ Έλληνες που με τη νοοτροπία τους και τη μέθοδο δουλειάς που διδαχτήκανε, θα κρίνουν κάθε θέμα με βάση το συμφέρον του ευρύτερου χώρου στον οποίο ‘ανήκει’ η Ελλάδα, το συμφέρον δηλαδή της Δύσης κι όχι με κριτήρια ‘τοπικιστικά’, δηλαδή ελληνικά.»
Αυτά τα προφητικά έφη ο Ανδρέας Παπανδρέου. Έτσι όπως τα περιέγραψε, έτσι και εφαρμόστηκαν στην πράξη.
Οι εκσυγχρονιστές – νεοφιλελεύθεροι του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας και οι πολυπολιτισμικοί Αριστεριστές της Αριστεράς εντάσσονται απόλυτα σ’ αυτό το πλαίσιο ανάλυσης που προσδιόρισε με τόση οξυδέρκεια ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ίσως θα πρέπει σήμερα να προσθέσουμε κοντά στον όρο «Ευρωπαϊστές» και τον όρο»Υπερατλαντιστές.»[2]
Αυτή είναι η κατηγορία των «προσεταιρισμένων εκσυγχρονιστών», ανθρώπων που ασπάσθηκαν τη φιλοσοφία και τα προτάγματα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης.
Όμως δεν είναι μόνο οι εκσυγχρονιστές -νεοφιλελεύθεροι (ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία) που ανήκουν σ’ αυτή την κατηγορία. Είναι επιπλέον και οι Αριστεριστές, όπως τους αποκαλώ, της Ανανεωτικής και παραδοσιακής Αριστεράς, που από διαφορετική αφετηρία εκκινώντας, υπηρετούν την ίδια ιδεολογία.
Θα αναφέρω χαρακτηριστικά τις απόψεις ενός θεωρητικού πρωτεργάτη της «ταξικής πάλης» και της αποδομητικής θεωρίας του έθνους – κράτους, του καθηγητή κ. Γιάννη Μηλιού, που σε ανύποπτο χρόνο εκφράζει και επιβεβαιώνει τις δικές μου απόψεις: Αναφερόμενος στην παραδοσιακή Αριστερά, που επί ΠΑΣΟΚ ανέλαβε τον άχαρο ρόλο να υπερασπίζεται το κυβερνητικό πρόγραμμα του, που συστηματικά το ίδιο αθετούσε, διατυπώνει τις ακόλουθες αποκαλυπτικές σκέψεις: «Στη διαδικασία του ιδεολογικού μετασχηματισμού που περιγράφουμε πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξε μια μεγάλη μερίδα διανοουμένων στελεχών της παραδοσιακής Αριστεράς, αρχικά της «ανανεωτικής» και στη συνέχεια και της «ορθόδοξης» πτέρυγας της. Η πρόσβαση (ή η προσδοκώμενη πρόσβαση) στις ανώτερες θέσεις των κρατικών μηχανισμών (που για πρώτη φορά κατέστη δυνατή για το χώρο αυτό μετά τη μεταπολίτευση και ιδίως μετά την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ το 1981), αποτέλεσε το μηχανισμό ενσωμάτωσης τους στους κοινούς τόπους της κυρίαρχης ιδεολογίας.
Η ιδεολογική μετάλλαξη του κόσμου της Αριστεράς συνέπεσε με τη φάση της ολομέτωπης (οικονομικής, πολιτικής, ιδεολογικής) και εν πολλοίς νικηφόρας επίθεσης των κυρίαρχων τάξεων ενάντια στις δυνάμεις της εργασίας (1986 – 1995). Όχι πλέον κάποια μορφή μαρξιστικής ιδεολογίας, αλλά το «κράτος πρόνοιας» και η «συναίνεση για την ανάπτυξη» αναγορεύθηκαν σε ιδεολογικά οχυρά άμυνας του εργατικού κινήματος».[3] Φυσικά και θα εξαιρεί τον εαυτό του!
Με «απόλυτη» ειλικρίνεια και επακριβή ερμηνεία διατυπώνει ο καθηγητής Γιάννης Μηλιός τα χαρακτηριστικά στοιχεία του μηχανισμού ενσωμάτωσης της Αριστεράς (των συμβιβασμένων και προσεταιρισμένων), για την οποία μιλάει και που σήμερα κυριαρχεί, μαζί με τους εκσυγχρονιστές, στα πνευματικά ιδρύματα (ΕΛΙΑΜΕΠ, Πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα και οργανισμούς, στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (τηλεοράσεις, εφημερίδες, περιοδικά), στα συνδικάτα και στις περισσότερες μη κυβερνητικές οργανώσεις. Βασικά σ’ αυτό που αποκαλούμε ιδεολογικό μηχανισμό του κράτους, («στους κοινούς τόπους της κυρίαρχης ιδεολογίας», κατά Μηλιό), που παράλληλα με τους κατασταλτικούς του μηχανισμούς εξασφαλίζει την κυριαρχία της άρχουσας τάξης.
Κατά εκατοντάδες ο Ανδρέας Παπανδρέου και κατά χιλιάδες ο Κώστας Σημίτης τους προώθησαν σ’ όλες αυτές τις θέσεις και αξιώματα, για να υπηρετήσουν πιστά το σύστημα. Το παράδειγμά τους ακολούθησαν με συνέπεια και ο Κώστας Μητσοτάκης και Κώστας Καραμανλής. Αυτό το σύστημα, στο οποίο θεωρητικά είναι εναντίον, στην πράξη όμως (δηλαδή αντικειμενικά και πέρα από προθέσεις) το υπηρετούν πιστά.[4]
Αυτή τη σύγκλιση – σύμπλευση μεταλλαγμένων αριστερών, ανανεωτών και ορθόδοξων, και μεταλλαγμένων εκσυγχρονιστών, παλαιοφιλελεύθερων και νεοφιλελεύθερων, εκφράζει με διεισδυτική ικανότητα ο Αντώνης Σαμαράς, ένας πολιτικός της συντηρητικής παράταξης κατά τα άλλα, προσδιορίζοντας επακριβώς τα χαρακτηριστικά της, με την ευκαιρία παρουσίασης του βιβλίου του Νίκου Κοτζιά στις 6.4.2009. Είπε εν κατακλείδι: «Κι έγινε μια διπλή ‘μετάλλαξη’: Παλαιοί αριστεροί μετέτρεψαν τον διεθνισμό της Αριστεράς, που ήταν αλληλεγγύη μεταξύ των λαών και τάξεων, που πάλευαν για την απελευθέρωσή τους, πέρα από εθνικούς διαχωρισμούς, σε ισοπέδωση της πολιτισμικής ιδιοπροσωπίας όλων των λαών.
Ενώ νεοπαγείς νεο-φιλελεύθεροι μετέτρεψαν την ελευθερία όλων των κοινωνιών να αξιοποιήσουν τα ‘συγκριτικά τους πλεονεκτήματα’ και να αυξήσουν τον πλούτο και την ευημερία τους, σε ελευθερία διακίνησης κερδοσκοπικών κεφαλαίων, που διέλυε τον παραγωγικό μηχανισμό κάθε τοπικής οικονομίας.
Οι μεταλλαγμένοι αριστεροί μετέτρεψαν τον διεθνισμό της απελευθέρωσης των λαών σε παγκοσμιοποίηση υποταγής των εθνών. Και οι μεταλλαγμένοι νεοφιλελεύθεροι μετέτρεψαν την ελευθερία της επιχειρηματικότητας σε ασυδοσία της κερδοσκοπίας. Κι από τον ‘πλούτο των εθνών’, που ύμνησε ο Άνταμ Σμιθ, κατέληξαν, χωρίς να το πολυκαταλάβουν, στη διάλυση των εθνών».
Ο μεγάλος Έλληνας μουσικοσυνθέτης, ο «συντηρητικός» Μάνος Χατζiδάκις, είπε κάποτε την επαναστατική φράση: «Επαναστάτης είναι όποιος δε συμβιβάζεται». Ο ίδιος έδωσε το παράδειγμα.
Φυσικά και δεν υπάρχουν σήμερα επαναστάτες με την κλασική έννοια.
Όμως υπάρχουν άνθρωποι που αντιστέκονται και δεν υποκύπτουν σε συμβιβασμούς, έστω κι ας αποτελούν σήμερα μειοψηφία. Και ουαί και αλίμονο σε μια κοινωνία που δεν έχει ηθικές αντιστάσεις, δεν κρατά αξίες, δεν διατηρεί ιδανικά, δεν πιστεύει σε οράματα και δεν τη διακρίνει η εθνική ιδιοπροσωπία και συλλογικότητα.
Θεώρησα απαραίτητο να προστρέξω στην ετυμηγορία συγκεκριμένων ανθρώπων, των οποίων τις απόψεις δύσκολα μπορεί να αμφισβητήσει ένας απελευθερωμένος από προκαταλήψεις και δογματισμούς πολίτης.
Όσο παράλογο και αντιφατικό κι’ αν φαίνεται: Το αστικό κράτος βασίζεται στην ιδεολογική ηγεμονία που του παρέχουν οι εκσυγχρονιστές του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας και οι Αριστεριστές της Ανανεωτικής και παραδοσιακής Αριστεράς. Και οι δύο, από διαφορετικές αφετηρίες, καταλήγουν στον κοινό σκοπό:
Κατάλυση του έθνους -κράτους και κατίσχυση της παγκοσμιοποιημένης ηγεμονίας του ιμπεριαλισμού.
Θα κλείσω ωστόσο αυτή την παράθεση με την ποίηση. Ο λόγος είναι ότι οι ποιητές ανήκουν στην κατηγορία εκείνη, που έχουν τη δυνατότητα με τη «θεϊκή» τους έμπνευση να εκφράσουν με τον καθαρό λόγο και στο μέτρο του δυνατού την «απόλυτη» αλήθεια.
Αναφέρομαι σ’ έναν μέγα Έλληνα ποιητή, τον Κωνσταντίνο Καβάφη, που χαρακτηρίζει τέλεια τις πράξεις τέτοιων ανθρώπων, τις οποίες βλέπουμε να ξετυλίγονται ανάγλυφα μπροστά μας και που αφορούν τους συμβιβασμένους, προσεταιρισμένους, μεταλλαγμένους και κατά Μηλιό «ενσωματωμένους» στο σύστημα. Αυτό το σύστημα: το υποτελές, αντιδραστικό, καπιταλιστικό, αντιλαϊκό, αστικό!
Μιχαήλ Ψελλός

• Giorgos are you talking to Greeks;
• «Πατριωτισμός» δεν είναι να θυσιαστούμε εμείς για να ζήσετε καλύτερα εσείς

Αντίστροφη μέτρηση για την ανακοίνωση των πρόσθετων σκληρών μέτρων, που «κλειδώνουν» στη συνάντηση Παπανδρέου – Ρεν, νωρίς το απόγευμα. «Ο λαός είναι έτοιμος για θυσίες για χάρη της πατρίδας» τόνισε στο Υπουργικό Συμβούλιο ο πρωθυπουργός και άφησε να εννοηθεί ότι τα πρόσθετα μέτρα που θα ανακοινωθούν θα είναι πράγματι σκληρά.
Προαναγγέλλοντας εξάλλου μέτρα για τον 14ο μισθό ο κ. Παπανδρέου είπε ότι «είναι έτοιμοι οι άνθρωποι του ενός μισθού να βοηθήσουν τη χώρα». Και πρόσθεσε ότι συγκινείται ειλικρινά όταν τον σταματούν στο δρόμο και του λεν ότι «για την πατρίδα δίνουμε και το μισθό μας»(!!!).
Για ποια πατρίδα όμως μιλάει ο κ. Παπανδρέου και ποιαν εννοεί; Το αφγανο-πακιστανο-κουρδικο-ιρακινο-τουρκικό Ελλαδιστάν, για το οποίο γράφουμε αλλού;
Ή την σημερινή Ελλάδα που βλέπει έκπληκτη τον πρωθυπουργό του κόμματος που ευθύνεται για την λεηλασία των πάντων και εγκαινίασε την πορεία προς τον γκρεμό επι τους πατρός του;
«Πατριωτισμός» δεν είναι να πούμε σφάξε με αγά μ΄ ν΄αγιάσω και να θυσιαστούμε εμείς για τα λάθη τα δικά τους και τα κλεμμένα από τους φίλους τους και τους χορηγούς τους.
«Πατριωτισμός» είναι να αγωνιστούμε για μια Ελλάδα καλύτερη κι αυτό δεν το εκπροσωπεί ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε ο κ. Παπανδρέου.
Μήπως όμως ο κύριος Παπανδρέου θα έπρεπε πριν περάσει σε αυτές τις εθνικιστικές "κορώνες", να είχε φροντίσει πρώτα:
- να δημευτούν οι περιουσίες, όσων ενθυλάκωσαν κρατικό ή μαύρο χρήμα…
- να προσφέρουν ανιδιοτελώς οι φιλικοί οφελημένοι “επιχειρηματίες” και τραπεζίτες…
- να προσλαμβάνονται οι άξιοι σύμφωνα με το opengov, που ο ίδιος πολυδιαφήμισε, κι όχι ο κολλητός του κάθε υπουργού…
- να τηρούνται τα όρια των αμοιβών των υψηλόμισθων κρατικών υπαλλήλων, που ο ίδιος υποσχέθηκε στην βουλή, κι όχι να τα κανονίζουν οι παρεούλες κατα το δοκούν…
- να στηρίξει τον εργαζόμενο κι όχι τον εθελοντή που αναζητά νόημα ζωής, όταν δεν βρίσκεται στη Μύκονο…;
Βέβαια, υπάρχει πάντα η πιθανότητα, ο πρωθυπουργός της χώρας να ζητάει θυσίες από τους προσληφθέντες έλληνες (λαθρο)μετανάστες, που προβλέπεται πολύ σύντομα να "γεμίσουν" τους εκλογικούς καταλόγους της χώρας... Ενδέχεται να ζητάει τον πατριωτισμό των ινδιάνων Σιού ή της φυλής Απάτσι, που ζούνε ακόμη σε ανοιχτές φυλακές-γκέτο στην πατρίδα του, στο Αμέρικα...
Και για να μην ξεχνιόμαστε, αυτά τα ζητάει σήμερα, ενώ την επόμενη εβδομάδα μάλλον θα ζητήσει και άλλες θυσίες από τους έλληνες πατριώτες!!! Πώς θα βγάλει ο άνθρωπος τα έξοδα για τα ταξίδια του; Κάποιοι πρέπει να τα πληρώσουν... Αν και προσωπικά, θα πρότεινα να του πληρώναμε τα έξοδα για ένα ταξίδι στο Αμέρικα, με εισιτήριο χωρίς επιστροφή, κι αυτό επειδή όταν θα επιστρέψει από εκεί, φοβάμαι πως τα μέτρα που θα μας ανακοινώσει θα συμπεριλαμβάνουν και το Αιγαίο, και τη Θράκη και την Κύπρο...
Υ.Γ.: Τί είπατε; Πού βρίσκονται και τι κάνουν τα ΜΜΕ με αυτές τις εξελίξεις; Μάλλον θα κλείνουν τις επόμενες κρατικές διαφημίσεις (και διαφημίσεις διαφόρων ΜΚΟ) για να προσπαθήσουν να μας πείσουν πως πρέπει να δώσουμε τώρα κάτι, για να μην χάσουμε τα πάντα αργότερα...

• Προσπαθεί η Άγκυρα να πολώσει τους τούρκους πολίτες και ταυτόχρονα να εμφανίσει ως ηλίθιους τους έλληνες

Είτε η ΕΥΠ κέρδισε πολλά και το κρύβουν, είτε την εμφανίζουν σαν «υπηρεσία ηλιθίων». Αυτό είναι το συμπέρασμα από τις διαρροές της τουρκικής ΜΙΤ στον τουρκικό τύπο για «δραστηριότητες» έλληνα κατασκόπου.
Η Milliyet στις εσωτερικές σελίδες και με τον τίτλο "Ο κατάσκοπος των Ελλήνων τα είπε όλα", με την υπογραφή του συνεργάτη της Τολγκα Σαρντάν γράφει ότι ο Nuri H., o οποίος συνελήφθη μετά από κοινή επιχείρηση της ΜΙΤ και της Ασφάλειας της Σμύρνης, με την υποψία ότι προέβαινε σε κατασκοπεία για λογαριασμό της Ελληνικής Μυστικής Υπηρεσίας, ομολόγησε μια προς μια τις επαφές του, τους πράκτορες με τους οποίους ήταν σε επαφή και τις πληροφορίες που έδωσε. Ο κατάσκοπος ενημέρωνε ακόμα και για τις περιοδείες του πρωθυπουργού.
Ο Νuri H. γεννήθηκε το 1944 στην Κω ως τουρκικής καταγωγής έλληνας πολίτης και ήταν ο δεύτερος από τα 4 αδέλφια του. Όταν έπρεπε να παρουσοαστεί για την θητεία του το 1962, εστάλη από τον πατέρα του στην Τουρκία. Πήρε την τουρκική υπηκοότητα και έμεινε κοντά στους συγγενείς του στην Σμύρνη, Το 1966 παντρεύτηκε στο Μίλας, Από την πρώτη σύγυζό του χώρισε μετά από 20 χρόνια και τώρα ζει περίπου επί 20 χρόνια με άλλη γυναίκα που λέγεται Η.Κ. με την οποία έχει μόνο θρησκευτικό γάμο και όχι επίσημο. Στην Αλικαρνασσό έχει την διαχείριση ζαχαροπλαστείου και καντίνας. Τον δε τελευταίο καιρό έκανε τον ξεναγό σε τουρίστες.
Στο κινητό του Nuri H. που κατασχέθηκε, μετά την εξέταση που έγινε, διαπιστώθηκε ότι αυτός που έχει καταγράψει στο τηλέφωνό του με το όνομα "Οσμάν" είναι ο Δ/ντης της ΕΥΠ στην Κω Δημήτρης. Αυτός με τον οποίο έχει καταγράψει στο τηλέφωνό του ο Nuri H. με το όνομα "Ομέρ" είναι γραφέας που ασκεί καθήκοντα στην ίδια υπηρεσία και λέγεται επίσης Δημήτρης. Επίσης αυτός τον οποίο έχει καταγράψει στο τηλέφωνό του ως "Καλύμνιαλι" είναι ο πράκτορας της ΕΥΠ, Γιώργος. Ο Nuri H. oμολόγησε επίσης πως εκτός από τους παραπάνω είχε επαφή με τους Έλληνες πράκτορες Παύλο και Στέφανο.
Ο Nuri H., o oποίος είχε συλληφθεί με τον ισχυρισμό ότι έκανε κατασκοπεία για λογαριασμό της ελληνικής μυστικής υπηρεσίας ΕΥΠ, ομολόγησε όλες αυτές τις δραστηριότητές του. Αποκαλύφθηκε πως ο Νuri H. έδωσε πληροφορίες κατά την κρίση των Ιμίων μεταξύ 1995-1996 και για την μετάβαση του Π/Θ Ερντογάν στο Τοργκούτρεις της Αλικαρνασσού το 2003 για τα εγκαίνια της εκεί μαρίνας. Αποκαλύφθηκε πως ο Nuri H, ο οποίος συνελήφθη μαζί με τον Ismet S και τον Ahmet H είχε γνωστοποιήσει στους πράκτορες της ΕΥΠ ακόμα και τις διακοπές του Π/Θ Ερντογάν με την σύζυγό του στο ξενοδοχείο Rıxos της Αλικαρνασσού.
Ο Nuri H, που συνελήφθη με κοινή επιχείρηση της ΜΙΤ και της Ασφάλειας της Σμύρνης, στην κατάθεσή του εξηγώντας ότι ήταν σε επαφή με το γραφείο της ΕΥΠ στην Κω, έδωσε και τα ονόματα των πρακτόρων με τους οποίους ήταν σε επαφή. Ο Nuri H για πρώτη φορά το 1986 ήρθε σε επαφή με την ΕΥΠ, της οποίας η ονομασία τότε ήταν ΚΥΠ, μέσω της κόρης ενός φίλου του και έδωσε τις εξής πληροφορίες:
• Μέχρι την ημερομηνία που με συλλάβανε ανέφερα στην ΕΥΠ τα σημεία όπου κινούνταν οι ΤΕΔ, την κινητικότητά τους, τις ασκήσεις που έκαναν, τις στρατιωτικές πληροφορίες και τα έγγραφα που είχαν σημασία για εκείνους [δηλαδή για την ΕΥΠ]. Αυτά τα ανέφερα με τηλέφωνα που άλλαζα κατά καιρούς ή ο ίδιος προσωπικά. Στην δουλειά ξεκίνησα με 300 δολάρια και συνέχισα με 700 Ευρώ. Τα χρήματα τα έπαιρνα τακτικά χέρι με χέρι.
• Το πρώτο καθήκον, μου ανατέθηκε από τον υπηρετούντα στην ΚΥΠ, Γιώργο. Ήταν σε εξέλιξη η κρίση των Ιμίων 1995 – 1996. Με ρώτησε για την κίνηση των αεροσκαφών και των πλοίων των ΤΕΔ και των πλοίων της ακτοφυλακής στην περιοχή των Ιμίων, για το πότε έρχονται και φεύγουν και από ποιες μονάδες προέρχονται. Εγώ εκτέλεσα το καθήκον που μου ανατέθηκε.
• Μετέφερα στους πράκτορες της ΕΥΠ και τις πληροφορίες αναφορικά με τα δυο προγράμματα[ περιοδείας] του Π/Θ Ερντογάν στην Αλικαρνασσό και στα περίχωρα. Το πρόσωπο με το οποίο ήρθα σε επαφή για το θέμα αυτό ήταν ο Δ/ντης Δημήτρης.
Ο Δημήτρης έμαθε για την μετάβαση του Π/Θ Ερντογάν και της συζύγου του στο Τοργκούτρεις της Αλικαρνασσού για την μαρίνα Ντογούς. Μου ζήτησε να επιβεβαιώσω την πληροφορία και εγώ την επιβεβαίωσα και του είπα ότι ο Ερντογάν ήρθε στην περιοχή. Επίσης άλλη φορά ο Π/Θ Ερντογάν και η σύζυγός του είχαν έρθει πάλι στο ξενοδοχείο Rıxos της Αλικαρνασσού και εγώ τον ενημέρωσα.
• Ένα άλλο στέλεχος της ΕΥΠ με το οποίο είχα επαφή σχετικά με τις εγκαταστάσεις εκπαίδευσης των ΤΕΔ στο Ιμσίκ της Αλικαρνασσού ήταν ο Στέφανος. Μου ζήτησε πληροφορίες για το Κέντρο Εκπαίδευσης. Έδωσα στον ανιψιό μου Ahmet H μια ψηφιακή φωτογραφική μηχανή και εκείνος μου έφερε τις φωτογραφίες που τράβηξε περασμένες στην μνήμη. Τότε εγώ πήγα στην Κω και τις έδωσα στον Δημήτρη. Τις εμφάνισε στον υπολογιστή του και υπολόγισε το μήκος της στρατιωτικής περιοχής. Επειδή γνώριζα την περιοχή από παλιά του έδωσα τις πληροφορίες.
• Μετέφερα επίσης πληροφορίες και σχετικά με την άσκηση Ντογάνμπει στην περιοχή Αιγαίου. Σχετικά με το θέμα είπα στον Δημήτρη από το τηλέφωνο τα εξής : «Στο Σεφερίχισαρ υπάρχουν τρεις πύραυλοι και δυο πυροβόλα όπλα. Το νούμερο είναι 108. Αυτό που έχει το νούμερο αυτό είναι φοβερό. Μπορεί να είναι και δυο πυροβόλα με βλήματα. Μόνο στο Ντογάνμπει υπάρχουν τρία έως πέντε πλοία που φαίνονται τα πυροβόλα τους. Στις 12 του μηνός ο Διοικητής θα κατεβεί στο υποβρύχιο στην Μαρμαρίδα και θα κάνουν δοκιμαστικές βολές Akston ή Akton. Οι Διοικητές θα κατεβούν στο υποβρύχιο στο Άκσαζ».
• Με αναζήτησε ο Δ/ντης του γραφείου πληροφοριών Δημήτρης. Με ρώτησε για τις τουρκικές μονάδες που πηγαινοέρχονται στα Ίμια και για τις τουρκικές ειδικές δυνάμεις στο Γκιουλλούκ. Μου ζήτησε να δω και να συγκεντρώσω πληροφορίες, Του μετέφερα τις πληροφορίες που είχα από πριν.
• Το 2005 – 2006 με αναζήτησε ο Δημήτρης και μου ζήτησε να παρακολουθήσω μια γυναίκα γερμανικής υπηκοότητας για την οποία που μου είπε που βρίσκεται και μου την περιέγραψε. Και εγώ την παρακολούθησα. Η γυναίκα αυτή μπήκε στο σπίτι του Αλλαντίν Τσακιτζί στην Αλικαρνασσό.
Πηγή

• Και όμως, μέχρι και ο Σόρος προτρέπει τους Ευρωπαίους να σώσουν την Ελλάδα εάν θέλουν να σωθεί το ευρώ...!

O "γκουρού" των αγορών τόνισε σε συνέντευξή του στο CNN πως το ευρώ δοκιμάζεται σκληρά αυτήν την περίοδο και μπορεί να μην αντέξει την ελληνική δημοσιονομική κρίση.
Η «κατασκευή» της Ευρωζώνης, όπως σχολιάζει, έχει πολλά... λάθη καθώς, αν και υπάρχει μία κοινή κεντρική τράπεζα, δεν υπάρχει ένα κοινό υπουργείο οικονομικών.
Η ισοτιμία είναι «κλειδωμένη» κι ετσι, εάν μία χώρα παρουσιάσει προβλήματα, δεν έχει την δυνατότητα να υποτιμήσει το νόμισμά της, τονίζει ο μεγαλοεπενδυτής.
Το χρέος της Ελλάδας έβαλε το ευρώ, στην μακροβιώτερη καθοδική οδό του έναντι του δολαρίου, από τον Νοέμβριο του 2008. Και μάλιστα, έχει κάνει τους επενδυτές να ανησυχούν έντονα και για τα προβλήματα άλλων περιφερειακών χώρων της Ε.Ε, όπως η Ισπανία.
Οπως εκτιμά ο Soros, η Ελλάδα θα καταφέρει να επβιώσει της κρίσης της, όμως θα υπάρξουν αλυσιδωτές αντιδράσεις σε άλλες χώρες. Ετσι, η Ε.Ε πρέπει τώρα να πάρει όλα τα μέτρα που χρειάζονται για να λυθεί το ελληνικό πρόβλημα, αλλιώς το ευρώ δεν πρόκειται να επιβιώσει.
Η ελληνική κρίση θα δημιουργήσει μία νέα Ευρώπη
Όταν αποφασίστηκε να δημιουργηθεί το ευρώ στη δεκαετία του 1990, ήταν ξεκάθαρο πως δεν θα μπορούσε να επιβιώσει χωρίς τη παράλληλη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού υπουργείου Οικονομικών, αλλά και το συντονισμό των φορολογικών και δημοσιονομικών πολιτικών για ολόκληρη την ευρωζώνη.
Αυτό θα έπρεπε να είναι και το αμέσως επόμενο βήμα μετά την ίδρυση μιας κεντρικής ευρωπαϊκής τράπεζας.
Η πτώση του τείχους του... Βερολίνου άλλαξε τις προτεραιότητες, και η Ε.Ε. στράφηκε προς τη μεγέθυνσή της, παρά προς την «εμβάθυνση». Για αυτό και σήμερα, η Ε.Ε. αποτελεί παραδοξότητα, διαθέτοντας κεντρική τράπεζα, ενιαίο νόμισμα αλλά όχι κοινό υπουργείο το οποίο και θα συντονίζει τις δημοσιονομικές πολιτικές σε όλα τα κράτη που αποτελούν την ευρωζώνη.
Σήμερα όμως η Ε.Ε. ανακαλύπτει πόσο επώδυνη ήταν αυτή η έλλειψη κεντρικού συντονιστικού οργάνου. Το ενιαίο νόμισμα προϋποθέτει μια ισχυρή αλληλεγγύη μεταξύ των μελών της ζώνης, αλλιώς όλοι θα υποφέρουν από κοινού. Αν πέσει η Ελλάδα, θα ακολουθήσουν η Ισπανία, η Ιταλία, ίσως και η ίδια η Γερμανία. Παίζονται πολλά, καθώς οι ευρωπαϊκές οικονομίες είναι πλέον αλληλένδετες μέσω των συναλλαγών του ευρώ, και κανένας δεν μπορεί να προβλέψει τι ακριβώς μέλλει γενέσθαι σε περίπτωση κατάρρευσης της Ελλάδος.
Η αλληλεπίδραση των οικονομιών της Ε.Ε. σημαίνει πολύ απλά πως δεν επιτρέπεται η κατάρρευση της Ελλάδας ή οποιουδήποτε άλλου κράτους μέλους της ευρωζώνης. Αν και μια πρώτη πρόχειρη ματιά δείχνει πως η Ε.Ε. κινδυνεύει να διαλυθεί, στη πραγματικότητα αυτό που θα βγει από τη παρούσα κρίση είναι η πραγματική «εμβάθυνση» της Ένωσης. Στην αρχή πολλοί ήταν αυτοί που δίσταζαν να χρησιμοποιήσουν το ευρώ. Όμως δεν ήταν δυνατό να επιβιώσει μια ενιαία αγορά, χωρίς ένα κοινό νόμισμα.
Έγινε φανερό σε όλους πως αν έχεις κοινή αγορά με διαφορετικά νομίσματα, τότε θα υπάρχει εμπορικός ανταγωνισμός μέσω των υποτιμήσεων. Το ενιαίο νόμισμα ήταν και είναι η μόνη επιλογή για μια ενιαία αγορά. Για αυτό, όσοι ήθελαν να επωφεληθούν, ακόμη και οι διστακτικοί, προτίμησαν να ενσωματωθούν στην ευρωζώνη.
Τίποτα δεν έχει αλλάξει σήμερα. Αν και η τρέχουσα άποψη είναι εναντίον μιας ενιαίας φορολογικής και δημοσιονομικής πολιτικής, οι ευρωπαίοι θα αναγκαστούν να την υιοθετήσουν σύντομα. Χωρίς αυτήν, το ευρώ κινδυνεύει.
Η Ελλάδα υπήρξε η γενέτειρα της Ευρώπης. Η ελληνική κρίση σήμερα ίσως αποτελέσει τη μαμή για την ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής ιδέας.

• Ο πρωθυπουργός που έχει τη λύση για όλα, αλλά δεν μπορεί να την εφαρμόσει επειδή έχει βαρύ φόρτο... ταξιδίων

Προεκλογικά, η «πασοκική» προπαγάνδα, με αριστοτεχνικό τρόπο είχε φιλοτεχνήσει το πορτρέτο του «Μεγάλου Τιμονιέρη» Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος:
- ήξερε πως να διαπραγματευτεί σκληρά με την Ε.Ε.
- θα αποκαθιστούσε το κύρος και την αξιοπιστία της χώρας,
- είχε πρόγραμμα για έξοδο από την κρίση, που «δε θα έθιγε κατακτήσεις και ώριμα δικαιώματα».
Μετεκλογικά, απεδείχθη πανηγυρικά ότι η πασοκική προπαγάνδα κορόιδεψε για μια ακόμα φορά το λαό.
Η κυβέρνηση εδώ και πέντε μήνες τρομοκρατεί τον κόσμο με μέτρα, παρέδωσε τη χώρα βορά στα νύχια των κερδοσκόπων και την έθεσε υπό κηδεμονία.
Την ευθύνη για όλα αυτά τη φέρει αποκλειστικά ο κ. Παπανδρέου. Με τις δηλώσεις του, την ατολμία του και την πρωτοφανή αναποφασιστικότητά του, έριξε άφθονο νερό στο μύλο των κερδοσκόπων. Αν είχε λάβει τα απαραίτητα μέτρα από το φθινόπωρο η κατάσταση δεν θα είχε ξεφύγει.
Παρ’ όλα αυτά όμως, τα ΜΜΕ, έχουν υψώσει γύρω του ένα δίχτυ ασφάλειας, για να τον προστατέψουν από τη ραγδαία φθορά.
Έτσι, έχουμε έναν πρωθυπουργό, ο οποίος παριστάνει τον «ανεύθυνο άρχοντα» και κατά τη διάσημη ρήση του πατέρα του, «απλώς προεδρεύει»! Που αντί να παίρνει αποφάσεις, κάνει διαπιστώσεις!
Αντί να κυβερνά, λέει γενικολογίες. Κι, όμως, παραμένει στο απυρόβλητο!
Παπανδρέου ο… πορθητής
Αν ρίξει κανείς μια ματιά στα πρωτοσέλιδα του Σαββατοκύριακου, θα νομίσει ότι ζει σ’ άλλη χώρα! «Σκληρές διαπραγματεύσεις Γιώργου» και σχέδια σωτηρίας παντού! Λίγο-πολύ μας εμφανίζουν ένα Παπανδρέου ο οποίος έχει πάρει αμπάριζα τη Μέρκελ και τους άλλους Ευρωπαίους ηγέτες και τους έβαλε τα δυο πόδια σ΄ ένα παπούτσι! Και έλυσε τα προβλήματα της χώρας! Δεν το αποκλείω, μετά την επιστροφή του πορθητή από το Βερολίνο, να πάμε στο αεροδρόμιο να τον υποδεχθούμε!
Για να σοβαρολογήσουμε:
Η Ελλάδα πέρυσι δανείστηκε περίπου 52 δις από τις διεθνείς αγορές, εκδίδοντας ομόλογα του ελληνικού δημοσίου. Ασχολήθηκε ποτέ κανένας, εκτός από τον υπεύθυνο για τη Διαχείριση του Δημοσίου Χρέους;
Πέρυσι το Σεπτέμβριο μιλούσε κανένας για τα spreads και για τους όρους δανεισμού; Τώρα ασχολείται ο Πρωθυπουργός! Εκεί μας έφτασε!
Το 2010 η Ελλάδα θα χρειαστεί να αντλήσει περίπου 60-65 δις! Για να αντιληφθείτε το μέγεθος, το ποσό αυτό ανέρχεται περίπου στο ετήσιο ΑΕΠ της χώρας μας!
Τι έγινε την βδομάδα που μας πέρασε;
Ήρθαν οι αρμόδιοι για την οικονομία ελεγκτές της Ε.Ε. Έκαναν φίλο και φτερό τον προϋπολογισμό και το ΠΣΑ, μας άφησαν τη «λυπητερή» και αναχώρησαν.
Την επομένη η κα. Μέρκελ, έστειλε τον Κεντρικό της Τραπεζίτη, τον κ. Ακερμαν να «κλειδώσει το deal».
Στη συνέχεια η γερμανίδα καγκελάριος, κάλεσε τον κ. Παπανδρέου στο Βερολίνο για να ολοκληρωθεί η σεμνή τελετή.
Η Ε.Ε. θα παράσχει την εγγύησή της για να μπορέσουμε να δανειστούμε 20-25 δις ευρώ.
Περί αυτού πρόκειται!
Αυτός είναι ο επερχόμενος θρίαμβος του Γιώργου! Αυτό είναι το μέγιστο επίτευγμα της κυβέρνησής του.
Τη χώρα την κυβερνούν πλέον οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών. Αυτοί αποφασίζουν!
Και η Κυβέρνηση συμμορφώνεται προς τα υποδείξεις!
Αυτές είναι οι διαπραγματεύσεις που διεξαγάγει ο Γιώργος Παπανδρέου, ο νικητής, ο τροπαιούχος, ο θριαμβευτής.
Και όσο για τις ικανότητες του "προεδρεύοντα", θέλει τρομερές ικανότητες να ρημάξεις έναν λαό στη φορολογία, θέλει τρομερές ικανότητες να αυξήσεις τα όρια συνταξιοδότησης, θέλει τρομερές ικανότητες να μειώνεις τους μισθούς, θέλει τρομερές ικανότητες να αυξάνεις δραματικά την ανεργία και, τέλος, θέλει τρομερές ικανότητες να σου έχουν μείνει ακόμη κάποιοι, έστω λίγοι, οπαδοί μετά από τόσα προεκλογικά ψέματα και παραμύθια.
Αλήθεια, περίμενε ποτέ κανείς τόσες ικανότητες από τον ποδηλάτη ταξιδευτή προεδρεύοντα της σημερινής κυβέρνησης;

• Ο Όλι αποφασίζει και ο Τζέφρι εκτελεί (σ)την Ελλάδα!!!
• Εβδομαδιαία μέτρα-εντολές κάθε Τετάρτη θα ανακοινώνει η Ευρώπη μέχρι να βγούμε στους δρόμους
• Νέο σχέδιο σωτηρίας διαρρέει η κυβέρνηση (όπως λέμε, πράσινες τηγανητές ντομάτες)
• Νέα σκληρά μέτρα αναμένεται να ανακοινωθούν την Τετάρτη, ενώ ετοιμάζονται και άλλα για την επομένη εβδομάδα

Είναι γεγονός πως κανείς δεν περίμενε από τους έλληνες να έχουν τέτοια υπομονή και να μην έχουν αντιδράσει στα συνεχή μέτρα που εξαγγέλονται και που τους οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην εξαθλίωση. Κι ενώ οι ευρωπαίοι ειδικοί έρχονται για να βάλουν μία τάξη στο δημοσιονομικό χάος (αυτό που όλοι οι έλληνες ήθελαν πάντα), η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου δείχνει να είναι θεατής και χωρίς καμία αντίσταση αποδέχεται οτιδήποτε εξωφρενικό "προτείνουν-επιβάλλουν" οι οικονομολόγοι ερευνητές των Βρυξελλών.
Ένα νέο σενάριο για το σχέδιο διάσωσης της ελληνικής οικονομίας διαρρέει η κυβέρνηση και μένει τις επόμενες ώρες να το επιβεβαιώσει ο κοινοτικός επίτροπος Ολι Ρεν που έρχεται στην Ελλάδα, αλλά και η Μέρκελ στη συνάντηση της Παρασκευής με τον Γ. Παπανδρέου.
Το σενάριο αυτό λέει ότι δεν θα δοθεί απευθείας κανένα δάνειο 20-25 δις ευρώ αλλά θα υπάρξει γερμανική δέσμευση ότι θα πέσουν τα spreads κάτω από τις 300 μονάδες, κι όταν θα πηγαίνουν αυτά να ανεβαίνουν θα παρεμβαίνουν τράπεζες να αγοράζουν ομόλογα και να ρίχνουν τις τιμές και τους κερδοσκόπους στο καναβάτσο.
Η γερμανική εγγύηση, φυσικά, δε σημαίνει τίποτε για τον ελληνικό λαό ο οποίος σε λίγα 24ωρα θα ακούσει πολύ δραματικά μέτρα. Αύξηση ΦΠΑ κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες, νέα αύξηση στους φόρους καυσίμων, ποτών και τσιγάρων, περικοπές σε επιδόματα αναδρομικά από τις αρχές τους έτους κ.λπ.
Η δήθεν «μάχη» που δήθεν δίνει η κυβέρνηση για να σώσει τον 13ο ή τον 14ο μισθό μοιάζει με κακόγουστο αστείο. Είτε έχουν αποφασίσει να τον κόψουν είτε το πιο πιθανό, ρίχνουν στο τραπέζι το επώδυνο αυτό μέτρο ώστε όταν εφαρμοστούν τα υπόλοιπα να πει ο κόσμος «πάλι καλά».
Με λίγα λόγια… πράσινες τηγανητές ντομάτες…
Βέβαια, με όλες αυτές τις μετακινήσεις για αναζήτηση χρήματος, υπήρξε αποτέλεσμα, αφού ουκ ολίγοι κερδοσκόποι (τράπεζες και ιδιώτες) βρέθηκαν να μας δανείσουν με υπερβολικά επιτόκια, τα οποία κάποια στιγμή πρέπει και να πληρωθούν... Αλλά, μέχρι τότε, ποιός ζει και ποιός πεθαίνει... Ο Γιώργος Παπανδρέου γνωρίζει πως τότε δεν θα είναι πρωθυπουργός της Ελλάδας και πιθανότατα ούτε αρχηγός του ΠΑΣΟΚ. Όμως, δεν θα πρέπει να αναρωτιόμαστε κι εμείς (οι καλοπληρωτές) πως αφού τα λεφτά τα βρήκανε, τι θα γίνει επιτέλους με τα... (κ)λεφτά;

• Το μισθωμένο γεωτρύπανο της Ενεργειακής Αιγαίου αναχώρησε, καθώς δεν δόθηκε το πράσινο φως για την εκμετάλλευση του νέου κοιτάσματος!
• Πως εμπλέκονται τα ΕΛΠΕ στην υπόθεση

Με μια δισέλιδη ενδοεταιρική ανακοίνωση την περασμένη Πέμπτη, πληροφορήθηκαν οι εργαζόμενοι της Ενεργειακής Αιγαίου την αναχώρηση από την περιοχή της Καβάλας του γεωτρύπανου που ολοκλήρωσε τη επιτυχημένη γεώτρηση στην περιοχή Ε.
Το... γεωτρύπανο Ensco 85 ανέμενε το πράσινο φως για να ξεκινήσει νέες έρευνες σε άλλη περιοχή χωρίς όμως τελικά να υπάρξει θετικό τέλος. Αιτία σύμφωνα με την ανακοίνωση της εταιρείας το γεγονός ότι δεν δόθηκε το πράσινο φως για να ξεκινήσει ο νέος γύρος ερευνών από τα Ελληνικά Πετρέλαια.
Πως εμπλέκονται τα ΕΛΠΕ στην υπόθεση και γιατί στην ανακοίνωση της Ενεργειακής Αιγαίου, αφήνονται σαφείς αιχμές σε βάρος τους; Η νέα γεώτρηση που σχεδίαζε η Ενεργειακή Αιγαίου, αφορούσε περιοχή στα δυτικά της Θάσου, όπου τα δικαιώματα έρευνας ανήκαν σε ποσοστό 70% στην καναδική Calfrac Well Services Ltd, ενώ το υπόλοιπο ποσοστό ανήκει στα Ελ.Πε. Ενώ λοιπόν η Ενεργειακή Αιγαίου είχε συμφωνήσει με την Calfrac Well Services Ltd, για τη μεταβίβαση και εκχώρηση του ποσοστού και η μεταβίβαση είχε εγκριθεί από το υπουργείο ανάπτυξης από τον περασμένο Οκτώβριο βάσει της σύμβασης παραχώρησης για να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση έπρεπε να δοθεί η συναίνεση των ΕΛΠΕ.
Σύμφωνα λοιπόν με την ανακοίνωση της Ενεργειακής Αιγαίου, τα ΕΛΠΕ προέβαλαν διάφορες αβάσιμες αιτιάσεις για να μην παράσχουν τη συναίνεσή τους, η οποία μάλιστα στην ανακοίνωση χαρακτηρίζεται ως «τυπικά απαιτούμενη».
Από την πλευρά τους κύκλοι των ΕΛΠΕ επισημαίνουν ότι η άρνηση του ομίλου να δώσει την έγκρισή του στην ολοκλήρωση της μεταβίβασης, οφείλεται στο ότι δεν έχουν παρασχεθεί τραπεζικές εγγυήσεις, που ζητήθηκαν. Επιπλέον τα ΕΛΠΕ επικαλούνται για την άρνησή τους τα υπαρκτά και μεγάλα κενά στο θεσμικό πλαίσιο για την έρευνα και παραγωγή πετρελαίου στη χώρα μας.
Στην ανακοίνωσή της η Ενεργειακή Αιγαίου επισημαίνει πάντως ότι η άρνηση αυτή «επιβάλλει την διακοπή του επενδυτικού μας πλάνου και τη διακοπή των ερευνητικών μας προγραμμάτων που θα διασφάλιζαν την περαιτέρω αύξηση της παραγωγής και κατ’ επέκταση τη βιωσιμότητα της Εταιρείας». Επίσης η Ενεργειακή Αιγαίου προαναγγέλλει την άσκηση όλων των απαραίτητων ένδικων μέσων για τη διεκδίκηση και υπεράσπιση των δικαιωμάτων της εταιρείας και της Καβάλα Oil. Χαρακτηριστικά γίνεται λόγος για «συμπεριφορές και καταστάσεις» που προκαλούν όχι μόνο ερωτηματικά, αλλά ευθέως και την «κοινή λογική».
Η εταιρεία είναι αλήθεια ότι έχει να επιδείξει σημαντικό έργο στο διάστημα που διαχειρίζεται τις τύχες της πολύπαθης Καβάλα oil. Μέσα σε διάστημα 12 μηνών μεταξύ άλλων πραγματοποίησε δύο μεγάλες και σύνθετες γεωτρήσεις και έφερε για πρώτη φορά μετά από 14 χρόνια νέο κοίτασμα σε παραγωγή στην Ελλάδα, καθιστώντας την Καβάλα Oil συνομιλητή με τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου της Έρευνας & Παραγωγής (Schlumberger, Βaker, Haliburton, Odfjell, Northern Offshore, Ensco International) και ξαναβάζοντας την Ελλάδα στο χάρτη των πετρελαιοπαραγωγών χωρών. Όσο για την επόμενη μέρα, αυτή είναι προβλέψιμη καθώς χωρίς νέες γεωτρήσεις η πορεία είναι διαγεγραμμένη.
Πάντως στην ανακοίνωση που υπογράφεται από τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο Μαθιό Ρήγα, αναφέρεται ότι εφόσον οι συνθήκες ανατραπούν και ευοδωθεί η συνέχιση των ερευνητικών εργασιών, τότε το γεωτρύπανο θα επιστρέψει στην Καβάλα.
Αξίζει να αναφερθεί τέλος, ότι η Ενεργειακή Αιγαίου, συνεχίζει κανονικά τη δραστηριότητα της μετατοπίζοντας πλέον το ερευνητικό της ενδιαφέρον, στις αγορές της Αιγύπτου και της Τυνησίας όπου σύμφωνα με πληροφορίες έχει ήδη διασφαλίσει τις σχετικές άδειες. Πάντως το πρόωρο τέλος των ερευνητικών προσπαθειών στην περιοχή της Καβάλας, αφήνει πίσω του πολύτιμη «κληρονομιά» παραγωγής που υπερβαίνει τα 5000 βαρέλια και η οποία εξασφαλίζει 280 θέσεις εργασίας και αξιοποιεί την τεχνογνωσία της Kavala Oil Capital.

• Η αιχμή αυτού του οικονομικού πολέμου είναι το Ευρώ. Το Ευρώ βάλλεται και το τέλος του έρχεται σύντομα

Όπως έχουμε υπογραμμίσει η Ελλάδα είναι ο αδύνατος κρίκος μέσα στην παγκόσμια ιμπεριαλιστική αλυσίδα, αλλά και μέσα στην Ε.Ε.
Αυτό συντελεί στο να γίνεται ο μεγάλος καρπαζο-εισπράκτορας στον διεθνή ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό: να τρώει καρπαζιές από όλους τους διεθνείς μηχανισμούς και της Ευρώπης και της Αμερικής.
Η αιχμή αυτού του οικονομικού πολέμου είναι το Ευρώ. Το Ευρώ βάλλεται και το τέλος του έρχεται σύντομα. Η μεγάλη καπιταλιστική κρίση υπονομεύει καταλυτικά το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα το οποίο δεν οδήγησε σε μια πολιτική ενότητα, ένα ενιαίο ευρωπαϊκό κράτος.
Η Ελλάδα αποτελεί το θύμα της χρεοκοπίας του Ευρώ και της θυσίας στο βωμό του ενδοϊμπεριαλιστικού πολέμου: Τον αδύνατο κρίκο.
Και αποτελεί τον αδύνατο κρίκο όχι για τις κατηγορίες που της προσάπτουν τα διεθνή ιμπεριαλιστικά κέντρα: ότι είναι δήθεν «σπάταλη», με μεγάλα ελλείμματα και «διεφθαρμένη». Δεν είναι ο ελληνικός καπιταλισμός περισσότερο διεφθαρμένος από το γερμανικό, το βρετανικό ή το γαλλικό. Απείρως μεγαλύτερη και θεσμική είναι η διαφθορά των ισχυρών Ευρωπαίων.
Ο άλλος μύθος είναι ότι η Ελλάδα αποτελεί το στόχο των κερδοσκόπων.
Διπλός μύθος:
Πρώτος μύθος: Οι «κερδοσκόποι» είναι το ίδιο το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, τα όργανά του (Τράπεζες) και τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κράτη. Μέσα στον ιμπεριαλισμό και ιδιαίτερα στη σημερινή υπερεθνική του μορφή ηγεμονεύει το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, δηλαδή το κερδοσκοπικό, συνακόλουθα και οι ισχυρές ιμπεριαλιστικές υπερδυνάμεις που «κερδοσκοπούν» σε βάρος των καπιταλιστικών δορυφόρων και των λαών.
Γι’ αυτό όταν άρχισε η κρίση χρηματοδοτήθηκαν από τα ιμπεριαλιστικά κράτη και τους δορυφόρους, τα χρηματοπιστωτικά κεφάλαια, δηλαδή οι «κερδοσκόποι»!!!
Δεύτερος μύθος: Οι «κερδοσκόποι», δηλαδή το χρηματιστηριακό κεφάλαιο(ηγεμονικό) δεν κτύπησαν την Ελλάδα, αλλά το νόμισμα εκείνο που υποσχόταν και «προμήθευε», σε διεθνή εμβέλεια, τα υπερκέρδη. Και το νόμισμα αυτό ήταν το Ευρώ!!!
Η Ελλάδα απλώς θυσιάζεται, σαν την Ιφιγένεια, στο Ευρώ, στο νόμισμα που την ξεζούμισε και την καταπόντισε…
Όλα τα μεγάλα και συσσωρευμένα δεινά της Ελλάδας οφείλονται στην ένταξή της και την υποταγή της στους άκαμπτους νομισματικούς κανόνες των χρηματοπιστωτικών οργάνων του ιμπεριαλισμού: Στην υποταγή της στην ΟΝΕ, δηλαδή στην Κομισιόν και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες: Είναι η Ε.Ε., συνακόλουθα και οι ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της Ευρώπης οι ΥΠΕΥΘΥΝΕΣ για το κατάντημα της Ελλάδας.
Μέσα από τη ληστρική εκμετάλλευση και το «άρμεγμα» των αδύνατων καπιταλιστικών ευρωπαϊκών δορυφόρων, ισχυροποιήθηκαν οι ισχυροί ιμπεριαλισμοί της Ευρώπης.
ΣΗΜΕΡΑ, μέσα στην οξύτατη κρίση του διεθνούς καπιταλιστικού συστήματος, «κλαδεύονται» τα «ξερά κλαδιά», οι αδύνατοι για να ισχυροποιηθούν οι δυνατοί.
Και αυτό το «κλάδεμα» γίνεται πιο βίαιο από τον ιμπεριαλιστικό, «πολεμικό» ανταγωνισμό των ισχυρών. Στο βωμό της ενδοϊμπεριαλιστικής «σύγκρουσης» θυσιάζονται τα πιόνια.
Και όσο καταρρέει το Ευρώ, τόσο και θα χαστουκίζεται η Ελλάδα (αύριο και άλλες αδύνατες χώρες) για να ισχυροποιούνται τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κράτη στον ανταγωνισμό τους με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.
Ταυτόχρονα, θα εντείνονται οι πιέσεις και οι εκβιασμοί κατά των αδύνατων από τα χρηματοπιστωτικά όργανα και τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κράτη: Του γερμανο-γαλλικού άξονα και των ΗΠΑ, του Ε.Κ.Τ. και του Δ.Ν.Τ. : Από τη Σκύλλα των Ευρωπαϊκών ληστών στη Χάρυβδη της αμερικανικής κακουργίας…
Αυτόν τον ιμπεριαλιστικό διαγκωνισμό ζούμε σήμερα.
Ομπάμα και Μέρκελ «σφάζονται» στην ποδιά του Γιωργάκη: Για το… καλό μας!!!
Οι ελεγκτές της Ε.Ε. παρελαύνουν για να μας …σώσουν και αυτοί!!!
Το ίδιο και οι Τραπεζίτες της Ευρώπης και το Δ.Ν.Τ.!!!
Ένας εσωτερικός, ιμπεριαλιστικός πόλεμος για να σωθεί το… θύμα!!!
Απλώς να θυσιαστεί, σαν την Ιφιγένεια, στο βωμό των χρηματοπιστωτών της Ευρώπης ή του Δ.Ν.Τ.: Δηλαδή στο βωμό των «κερδοσκόπων» που όλοι δήθεν πολεμούν!!!
Ταυτόχρονα οργιάζουν τα παζάρια και ανοίγουν τα εθνικά ζητήματα με ταχύτητα…
Και η ελληνική κυβέρνηση, όπως και οι πολύχρωμες πολιτικές μαριονέτες, καθώς και άλλοι «ιμάντες», με «πατριωτικές» κορώνες και κραυγές, μαλώνουν για το ποια λαιμητόμος θα μας καρατομήσει τελειωτικά…
Πηγή

• Πέφτει το σκοτάδι στη χώρα του φωτός;
• Οκνηροί, αδαείς και επίορκοι συνεχίζουν να βρίσκονται μέσα στους ναούς της γνώσης, στα σχολεία

Η Παιδεία στην Ελλάδα διανύει ίσως την χειρότερη ιστορικά περίοδό της. Δάσκαλοι και καθηγητές, εκπαιδευτικοί που χρέος έχουν να δημιουργήσουν ανθρώπους σκεπτόμενους και ικανούς να αντεπεξέλθουν στο αύριο, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της μάχης σε έναν συνεχή αγώνα του οποίου οι καρποί θα αποδώσουν ή θα κατακρημνίσουν αξίες και ιδανικά, που με τόσο αγώνα και μόχθο οι προγενέστεροί τους μόχθησαν να μεταφέρουν στις επόμενες γενιές.
Σήμερα, δυστυχώς, οι μέντορες των νέων, αποτελούν παράδειγμα προς αποφυγή, επειδή έχουν στρεβλή αντίληψη για τον ρόλο τους. Φυσικά δεν γίνεται αναφορά στους πολλούς, αλλά σε εκείνους τους λίγους, τους ελάχιστους ίσως, που θα έπρεπε πρώτη η εκπαιδευτική κοινότητα να καταγγείλει και να φροντίσει να τους πετάξει άμεσα μέσα από τις αίθουσες διδασκαλίας, ως λίαν επικίνδυνους για την εκπαίδευση.
Αφορμή για τις σκέψεις αυτές στάθηκε μία συνάντησή μου με νεαρά παιδιά, μαθητές του γυμνασίου. Παιδιά ελλήνων μουσουλμάνων και χριστιανών, που γνωρίζουν μέχρι και σήμερα την αθλιότητα κάποιων «δασκάλων» που απλώς φέρουν την ιδιότητα ενώ δεν ανταποκρίνονται σε καμία απαίτηση του ρόλου που τους έχει επιφορτίσει η Ελληνική πολιτεία.
Με αφορμή την δυσκολία να μιλούν καθαρά την ελληνική γλώσσα, που συναντάται στους νεαρούς μουσουλμάνους, τα νέα αυτά παιδιά μου κατέθεσαν σοκαριστικά συμβάντα που παραμένουν κρυφά, με ευθύνη των εκπαιδευτικών - συναδέλφων (δασκάλων κα καθηγητών) και που οι οποίοι μέσα από την οκνηρία τους αποδίδουν τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που ένας φυσιολογικός δάσκαλος-εκπαιδευτικός οφείλει να παράγει σαν εκπαιδευτικό έργο.
Καταθέτω την σύντομη συνομιλία, όπως ακριβώς αυτή έγινε, και αφήνω την κρίση σε όλους τους έλληνες και σε όλους τους υπεύθυνους, προκειμένου έστω και σήμερα να παρέμβουν και να διορθώσουν τα τραγικά λάθη των επίορκων εκπαιδευτικών.
- Πώς μπορείτε και μιλάτε τρεις γλώσσες; Ελληνικά, Πομακικά και Τουρκικά; Δεν δυσκολεύεστε;
- Φυσικά μας είναι δύσκολο. Αλλά αυτό δεν το έχουμε αποφασίσει εμείς. Άλλοι αποφασίζουν για εμάς.
- Απορώ γιατί δεν μιλάτε καλά τα ελληνικά, αφού εδώ ζείτε, εδώ διασκεδάζετε, εδώ πηγαίνετε σχολείο, εδώ θα εργαστείτε…
- Ναι, θα μπορούσαμε να μιλάμε καλύτερα τα ελληνικά αν δεν μας «φόρτωναν» τόσο με τα τούρκικα, αλλά είπαμε, άλλοι αποφασίζουν. Όμως, και στο σχολείο που πάμε, τι γίνεται; Τίποτε!!! Σπάνια έρχονται καλοί δάσκαλοι. Κάποια στιγμή, στο δικό μου χωριό είχε έρθει ένας πάρα πολύ καλός δάσκαλος. Ήταν νέος. Όλοι τον είχαν αγαπήσει. Προσπαθούσε να μάθουν τα παιδιά γράμματα. Αλλά δεν τον πρόλαβα, γιατί έμεινε μία μόνο χρονιά. Μετά έφυγε…
- Εγώ, είχα έναν δάσκαλο στο δημοτικό, που είχε μπει μέσα στην αίθουσα μόνο τρεις φορές ολόκληρη την χρονιά. Εκείνη τη χρονιά είμασταν συνέχεια στην αυλή (προαύλιο) για διάλειμμα. Κι ενώ την προηγούμενη χρονιά ήμουν πρώτος μαθητής στην τάξη, από εκεί και μετά, χάλασα… έγινα τελευταίος… από τότε δεν τα πάω καλά με το διάβασμα...
Δεν άντεξα, έπρεπε να τον ρωτήσω τι εννοούσε με αυτά που μου είπε. Τον ρώτησα λοιπόν:
- Τι εννοείς μπήκε στην αίθουσα τρεις φορές ολόκληρη τη χρονιά; Μήπως δεν ερχόταν στο σχολείο επειδή αρρώστησε;
- Όχι! Ερχόταν στο σχολείο κάθε μέρα, αλλά έμενε στο γραφείο των δασκάλων και έπαιζε τάβλι και χαρτιά με άλλους δασκάλους. Απλά ήρθε και τρεις φορές για να μας κάνει μάθημα…
Απίστευτο και όμως αληθινό! Σοκαριστικό; Ίσως… Αλλά είναι ένα σαφές (αν και κακό δείγμα) του τι είδους υπηρεσίες μπορεί να προσφέρει ένας κακός δάσκαλος-εκπαιδευτικός μέσα σε μία σχολική αίθουσα, όταν απαξιεί να εργαστεί και να δικαιολογήσει (έστω) τον μισθό που παίρνει.
Η συνέχεια όμως, ήταν συγκλονιστικότερη, επειδή κατέδειξε τον «αντίποδα» του κακού και ασυνείδητου δασκάλου. Τον λόγο πήρε μία μουσουλμάνα κοπέλα λέγοντάς μου:
- Και να φανταστείτε πως έχουμε και μουσουλμάνους δασκάλους, οι οποίοι είναι χειρότεροι. Μας μιλάνε για το πόσο ωραία είναι στην Τουρκία, μας λένε διάφορες ιστορίες από την Τουρκία και σπάνια κάναμε μάθημα. Τώρα ευτυχώς πηγαίνουμε σε δημόσιο γυμνάσιο και όχι στο μειονοτικό..
- Τι εννοείς; Τι ιστορίες σας λένε; Τόλμησα να ρωτήσω, φοβούμενος για την απάντηση που θα έπαιρνα…
- Εννοώ πως μας λένε ότι εδώ στη Θράκη, αυτά τα μέρη ήταν τουρκικά και τα πήραν οι Έλληνες από τους Τούρκους και άλλα τέτοια… Μας λένε διάφορα, που να σας τα λέω τώρα…
Τότε, πετάχτηκε ένας νεαρός μουσουλμάνος από την παρέα λέγοντάς μου:
- Εγώ πάντως θα γίνω δάσκαλος.
- Γιατί θα γίνεις δάσκαλος; τον ρώτησα χαμογελώντας. Θέλεις να βοηθήσεις τους ανθρώπους να γίνουν καλύτεροι μέσα από αυτά που θα τους μάθεις;
- Όχι, φυσικά. Θέλω να γίνω μουσουλμάνος δάσκαλος για να παίρνω δύο μισθούς…
- Δύο; Και γιατί να παίρνεις δύο μισθούς; Απόρησα... και το χαμόγελό μου εξαφανίστηκε.
- Επειδή αυτοί οι δάσκαλοι, οι μουσουλμάνοι, πληρώνονται και από την Τουρκία… Όλοι στο χωριό το ξέρουν αυτό...
Μήπως είπατε τίποτε; Μήπως κάποιος σκέφτηκε για την ελληνική παιδεία; Μήπως κανείς σας σκέφτηκε για δικαιώματα στην εκπαίδευση που παραβιάζονται; Μήπως κανείς αναρωτήθηκε εάν κάτω από τέτοιες συνθήκες μέσα στα ελληνικά σχολεία δημιουργούνται οι αυριανοί γενίτσαροι και πολέμιοι της χώρας μας;
Είχα σκύψει το κεφάλι, δεν είχα τι να πω… Τότε, ένας άλλος νεαρός μίλησε, χριστιανός μαθητής του γυμνασίου, με έκανε να θυμώσω αλλά και να μην ξέρω πλέον τι να του απαντήσω…
- Εμάς, στο σχολείο, ένας καθηγητής μας είπε πως δεν υπάρχει ο θεός που πιστεύουμε. Μας είπε πως οι χριστιανοί όταν ήρθαν στην Ελλάδα έκαψαν και σκότωσαν για να επιβάλουν το χριστιανισμό… έχτισαν τις εκκλησίες πάνω στους αρχαίους ναούς και επιβλήθηκαν στους Έλληνες με την βία… Μας είπε ότι ο ίδιος είναι χριστιανός, αλλά αυτά τα έμαθε στο πανεπιστήμιο από τον καθηγητή του…
- Και τι μάθημα σας κάνει αυτός ο καθηγητής; Αναρωτήθηκα φωναχτά. Θρησκευτικά; Είναι Θεολόγος;
- Όχι, μας κάνει γεωγραφία, μου απάντησε ο μαθητής, αλλά σχεδόν ποτέ δεν κάνουμε μάθημα, αφού μας αφήνει να κάνουμε ό,τι θέλουμε στην ώρα του μαθήματος…
Έσκυψα το κεφάλι μου, έχασα το χαμόγελό μου. Δεν είχα λόγια να πω και να εξηγήσω σε αυτά τα παιδιά πως δεν είναι αυτή η ελληνική Παιδεία.
Μετά από λίγο αποχαιρέτησα τα παιδιά, ελπίζοντας να βρω κουράγιο να τα ξανακοιτάξω στα μάτια, ενώ μέχρι και τη στιγμή που γράφω αυτές τις αράδες ο νους μου δεν μπορεί να χωρέσει αυτό που συμβαίνει και που κατακερματίζει τις ψυχές και την ηθική αυτών των νέων παιδιών.
Οι μέντορες της απάτης, της κονόμας και της τεμπελιάς, τοποθετήθηκαν από την πολιτεία για να προάγουν στο μυαλό των νέων ανθρώπων ό,τι χειρότερο μπορεί να υπάρξει. Καλοθελητές του ωχαδερφισμού ή του επεκτατισμού του μίσους μεταξύ των ανθρώπων, συναγελάζονται εις βάρος άλλων που προσπαθούν άοκνα και τίμια να προσφέρουν. Ευτυχώς, είναι λίγοι οι κακοί δάσκαλοι, μα εμένα δεν θα σταματήσει να με ανησυχεί η πιθανότητα να γίνουν περισσότεροι...
Κωνσταντίνος

Σχολιασμός από Ολυμπία
Δεν θα μπορούσε κανείς να συγγράψει μία τόσο γλαφυρή έρευνα για το όνειδος της Ελληνικής κοινωνίας όπως αυτή που παρέθεσε ο Κώστας.
Το πρώτο σκέλος της, η διαχρονική αιτία των δεινών του Ελληνισμού, η έσχατη προδοσία της κληρονομιάς και της ευθύνης του να είσαι Έλληνας. Γιατί δεν υπάρχει σημαντικότερη ευθύνη από το να είσαι βιολογικός και εντόπιος κληρονόμος ενός πολιτισμού που γέννησε ό,τι όμορφο έχει απομείνει σήμερα στη Γη. Από άκρη σ’ άκρη, από την Δύση της κοινωνικής ανθρωποφαγίας μέχρι την Ανατολή της μισάνθρωπης κοινωνίας, μόνο τα Ελληνικά ιδεώδη είναι αποκούμπι και ελπίδα κάθε βαλλόμενου από την εξουσία.
Η λιθοβολημένη κοπέλα στο Αφγανιστάν, αναπολεί τους καιρούς όπου κυκλοφορούσε ελεύθερη, μορφωνόταν, τραγουδούσε, καλλωπιζόταν, χαιρόταν το Φώς που της στερούν τώρα οι μισάνθρωποι μουλάδες της USAID. Αναπολεί ακριβώς αυτό το Φως.
Ο Δυτικός, κατεστραμμένος ψυχολογικά «κυρίαρχος» πολίτης, ψάχνει απαντήσεις στα αδιέξοδα της ψυχής του. Ψάχνει να βρει τους λόγους που η Δημοκρατία του κατάντησε κίβδηλη, το σύστημα Υγείας του μολυσματικό, η Τέχνη του εξουσιαστική, οι επιστήμες του στην υπηρεσία του τρόμου και του σκότους. Αναπολεί το Φως που κάποτε έκανε τον άνθρωπο ελεύθερο, τη Γυναίκα ισότιμη, το παιδί σεβαστό και προστατευόμενο. Το Φως το Ελληνικό.
Στην Ελλάδα λοιπόν, οι κοινωνοί της γνώσης, οι φορείς αυτού του τεράστιου οπλοστασίου που μπορεί να φέρει το κατά φύσιν ζειν, την κοινωνική δικαιοσύνη, την Ειρήνη, τον αλληλοσεβασμό, το πραγματικό Φως…, κατεβάζουν τον διακόπτη.
Όχι, δεν είναι θύματα, αλλά συνένοχοι... Δεν είναι «αδικημένοι» αλλά άδικοι... Είναι οι ίδιοι που ανοίγουν τον φαύλο κύκλο της μισανθρωπίας, καλυμμένοι πίσω από ένα αρρωστημένο εγωϊσμό που έντεχνα τους καλλιέργησε το απολίτιστο σύστημα που φοβάται το Φως, γιατί τρέφεται από το σκοτάδι.
«Μπες να βολευτείς», αντί «Δίδαξε, πρόσφερε, ανάκαμψε».
«Τι λες ρε;, Κορόιδο είσαι να δουλεύεις για ψίχουλα;», «κάνε κανένα ιδιαίτερο, κονόμα», "Μην προσφέρεις ρε κορόιδο, χαλάς την πιάτσα".
Άιντε να απεργήσουμε να πάρουμε κανένα φράγκο παραπάνω...
Ένας φίλος, Αλβανός οικογενειάρχης, με ρωτούσε με απορία: «Μα το παιδί μου λέει να πληρώσω τον καθηγητή του για να έρχεται στο σπίτι να του κάνει ιδιαίτερα». «Εγώ του λέω ότι είναι τεμπέλης και δεν διαβάζει, αφού αυτά του τα διδάσκουν στο σχολείο. Αυτός όμως επιμένει ότι όλοι κάνουν ιδιαίτερα μαζί του, αφού οι ασκήσεις που τους βάζει είναι άγνωστες και τον παίρνουν όλοι για ιδιαίτερο». «Τον είδα μάλιστα και στην τηλεόραση σε μία πρωϊνή εκπομπή».
Άντε να εξηγήσω εγώ στον Αλβανό που ήρθε εδώ για ένα καλύτερο μέλλον, ότι ο ινστρούχτορας που βγαίνει στο πρωϊνάδικο και μιλάει για το κακό κράτος, τα συλλογικά δικαιώματα και ζητά «λεφτά για την παιδεία», είναι ένας κοινός απατεώνας που εκβιάζει τις αθώες ψυχές, λευκές σαν χαρτί που πέφτουν στα χέρια του για να γεμίσει την τσέπη του.
Τα παιδιά που ζητούν Φως, πέφτουν στα χέρια του μαύρου ινστρούχτορα για να τα ποτίσει με μίσος και σκοτάδι…
Σαν αυτό που περιγράφει ο Κώστας. Τα μουσουλμανάκια που τα πετάει ο τεμπελχανάς κρατικός υπάλληλος από το παράθυρο. Γι’ αυτό η Νικολοπούλου είναι εξαίρεση, γι’ αυτό κάνει τα μουσουλμανάκια να αγαπούν την ίδια αλλά και την Ελλάδα. Γιατί απλούστατα, ασχολήθηκε μαζί τους με την καρδιά της. Τους έδωσε το Φως το άδολο, που είπε και ο Κάρολος. Γι’ αυτό και έχουν λυσσάξει οι σκοταδιστές μαζί της. Αυτή όμως βαστά, όπως βαστά το Φως μέσα στους αιώνες και ας τρεμοπαίζει.
Και τέλος, η ημιμάθεια, που γίνεται φονικό όπλο στα χέρια του εγωϊστή, που ανακάλυψε τον τροχό, ότι «οι Χριστιανοί κατεδάφισαν τους ναούς» και κρίνει σκόπιμο να διαφωτίσει με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά.
Μπράβο ρε μεγάλε, είσαι υπεράνω. Είσαι ο καλύτερος, παραπάνω από τα κορόιδα.
Και πήγε μετά να πιεί τον δηλητηριώδη φραπέ και την κοκα κόλα του, για να κατέβει κάτω ευκολότερα η μπριζόλα του.
Για πες μας βρε γίγαντα γνώστη, τι ακριβώς πρέσβευαν οι Αρχαίοι πρόγονοι; Γιατί και πριν από τον Χριστιανισμό, ήρθε άλλο ιερατείο, που επέβαλλε τον Δία αντί της Γαίας. Όπως ο Απόλλωνας που σκότωσε τον Πύθωνα.
Για εξήγησε μας λοιπόν, όχι ποιος ήταν ο «καλός» αλλά τι στην ευχή ήταν η αιτία ύπαρξης του Έλληνα στην πλάση. Πέραν από τις όποιες θρησκευτικές δομές.
Ποιος είναι ο διαχρονικός σκοπός του «Έλληνα» στη Γη; Να πουλάει εξυπνάδα σε παιδάκια; Να υπηρετεί το διαίρει και βασίλευε;
Ο Παρθενώνας ήταν «γκαλερί» όπως ήθελε να μας πείσει ο Γαβράς και η Δαμανάκη και τον κατεδάφισαν λόγω γούστου; Ή ήταν Λατρευτικός Ναός όπως δήλωσε ο… Χριστιανός Άνθιμος;
Η διατροφή σου της μπριζόλας και του φραπέ είναι Ελληνική; Ή μήπως οι «Χριστιανοί» αγιορείτες εφαρμόζουν πιστά τη διατροφή του Πυθαγόρα;
Είναι «Ελληνικό» να ξεσκίζεσαι στο τάβλι την Μεγάλη Εβδομάδα; Ή μήπως η κατανυκτική κορύφωση των «Χριστιανών» είναι πιο κοντά στην Ορφική μυσταγωγία πριν την ανάσταση;
Όχι φίλε, ουδείς φοβάται την Αλήθεια. Αλλά η αλήθεια "α λα καρτ" είναι η μάστιγα. Η αποσπασματική αλήθεια που μας βολεύει για να μην ιδρώσουμε. Για να γεμίσουμε εύκολα τις τσέπες μας. Για να σκοτώσουμε την ώρα μας και μαζί το αιώνιο χρέος μας στο Φως και το ορθό.
Και αυτή η ολοκληρωμένη, προαιώνια Ελληνική αλήθεια δόθηκε με τον καλύτερο τρόπο από έναν «Χριστιανό». Τον Μακαριστό Χριστόδουλο που ακόμα τρέμουν οι σκοταδιστές.
Όταν αναβίωσε την Αρχαία λαμπαδηδρομία από τις εφτά εκκλησίες των Αθηνών, Μεγάλη Παρασκευή όταν η ισχυρή Ελλάδα βούταγε στον πλούτο του χρηματιστηρίου και παρέα με τους σκοταδιστές του πλανήτη βομβάρδιζε την Σερβία:
«Από τη μία υπάρχει ο δρόμος των σταυρωτών. Αυτών που σταυρώνουν έναν ολόκληρο λαό. Ο εύκολος δρόμος, της αδικίας και του εφήμερου πλούτου».
«Από την άλλη, η εικόνα του εσταυρωμένου. Του μαρτυρίου, του αγώνα».
«Ούτε στιγμή μην διστάσετε για το ποιόν δρόμο πρέπει να ακολουθήσετε. Να μην παρασυρθείτε από τα εφήμερα φώτα γιατί σας περιμένει το αιώνιο σκοτάδι. Ενώ ο δρόμος του αγώνα οδηγεί στο αιώνιο το Φως το Ελληνικό».
Η πανάρχαια παραβολή του Ηρακλέους για τους δρόμους της Αρετής και της Κακίας δηλαδή. Έπειτα ξέσπασε η φούσκα του χρηματιστηρίου, όπως τώρα οι «βολεμένοι» θα ψάχνουν τα επιδόματα και των 14ο μισθό.
Όπως και να το δεις, το Φως παραμένει εκτυφλωτικό και Ελληνικό. Ενώ το σκοτάδι θα παραμένει ζοφερό και απεχθές ό,τι προβιά και να του φορέσεις…

• Στελέχη του ΠΑΣΟΚ καταγγέλουν πιέσεις Αμερικανών και Ευρωπαίων
• Τεράστιες οι ευθύνες του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου αν υποκύψει στις πιέσεις

Και στο βάθος... εθνικά θέματα; Πράγματι, δεν είναι λίγοι (το αντίθετο...) όσοι πιστεύουν πως όλα αυτά τα περίεργα(;) κερδοσκοπικά παιχνίδια γύρω απ' την παραπαίουσα ελληνική οικονομία δεν έχουν μονοσήμαντο στόχο την πλήρη οικονομική εξάρτηση της χώρας μας, με αξιοποίηση των τραγικών λαθών και αβελτηριών της κυβέρνησης (κυρίως την αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη λήψη μέτρων, που κόστισε δισεκατομμύρια ευρώ και λόγω της ραγδαίας και πρωτόγνωρης αύξησης των spread), αλλά στοχεύουν και:
- Στο να συρθεί η Ελλάδα σε μεγάλες υποχωρήσεις στα εθνικά μας θέματα, κυρίως δε σε Αιγαίο, ελληνοτουρκικά, Κυπριακό.
Πρόκειται δηλαδή, όπως υπογραμμίζουν ακόμα και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, για έναν ωμό εκβιασμό Αμερικανών και Ευρωπαίων, με την αγαστή συνεργασία και των διεθνών κερδοσκόπων, προκειμένου να εμφανιστεί μια Ελλάδα αποδυναμωμένη, κυριολεκτικά απογυμνωμένη και χώρα υπό διεθνή εποπτεία (εκεί μας έχουν οδηγήσει οι κυβερνητικοί χειρισμοί, χειρισμοί ανεύθυνοι έως και τυχοδιωκτικοί) και συνεπώς αδύναμη να προβάλει κάποια σοβαρή αντίσταση σε «λύσεις» σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων, που προωθούνται τούτη την κρίσιμη περίοδο.
Και δυστυχώς στη δημιουργία αυτών των εξαιρετικά αρνητικών συνθηκών «σπρώχνει» αντικειμενικά η ίδια η κυβέρνηση με την ακατανόητη(;) πολιτική της ανεπάρκεια, που έχει οδηγήσει τη χώρα μας σε διασυρμό και εποπτεία και μάλιστα τριπλή (Κομισιόν, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) εξαιτίας της μεγάλης καθυστέρησης στη λήψη συγκεκριμένων μέτρων, των ήξεις-αφήξεις, της αναποφασιστικότητας, της διπλής γλώσσας, που άνοιξε τις ορέξεις των διεθνών κερδοσκόπων και μας έχει φέρει στο μη παρέκει.
Μας οδήγησε επίσης η κυβέρνηση σε αυτό το δεινό σημείο και εξαιτίας ακατανόητων δηλώσεων, πότε περί «χώρας και οικονομίας στην εντατική» (Γ. Παπανδρέου), πότε περί «Τιτανικού» (Γ. Παπακωνσταντίνου), αλλά και με την εμμονή της για Εξεταστική για την οικονομία προκειμένου επικοινωνιακά να βγει απ' τα δικά της αδιέξοδα και να αποπροσανατολίσει, ενώ αντικειμενικά οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερο διασυρμό της χώρας μας, αλλά και σε διάσπαση του εσωτερικού μετώπου, που περισσότερο από κάθε άλλη φορά θα έπρεπε να ήταν αρραγές.
Τεράστιες οι ευθύνες του Γιώργου
Μέσα σ' αυτό το αρνητικό, εξαιρετικά αρνητικό έως και νοσηρό κλίμα, παρατηρούνται ορισμένες περίεργες(;) εξελίξεις στα εθνικά μας θέματα, που προοιωνίζονται την κατεύθυνση των πραγμάτων και δείχνουν ότι:
• Επίκεινται σκληροί εκβιασμοί και τότε η Ελλάδα θα φαίνεται αδύναμη να αντισταθεί.
Πράγματι, την τελευταία περίοδο είδαμε να έρχονται στη δημοσιότητα στοιχεία για την ύπαρξη μεγάλων ποσοτήτων πετρελαίου στο Αιγαίο.
Με δεδομένη την πάγια στρατηγική τόσο της Ουάσινγκτον όσο και της Άγκυρας για συγκυριαρχία και συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο, αντιλαμβανόμαστε τι μπορεί να σημαίνει μια πίεση προς την Ελλάδα για να κινηθεί προς μια τέτοια κατεύθυνση...
Ας προστεθεί η μεγάλη πρεμούρα των ΗΠΑ αλλά και της ΕΕ για «λύση» στο Κυπριακό και μάλιστα σύντομα, στη βάση ενός –επί της ουσίας– παραλλαγμένου Σχεδίου Ανάν 2, κάτι στο οποίο είναι ευεπίφορος ο Πρόεδρος Χριστόφιας, ενώ η ελληνική κυβέρνηση εκπέμπει σε παρόμοιο μήκος κύματος...
Επίσης:
- Μεγάλη ανησυχία έχει προκαλέσει το περιεχόμενο των επιστολών μεταξύ Ερντογάν και Παπανδρέου, όπου ο μεν τούρκος πρωθυπουργός ουσιαστικά ζητά «διάλογο εφ' όλης της ύλης» και μάλιστα με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, ενώ ο Γ. Παπανδρέου δεν το αποκλείει με κατηγορηματικό τρόπο και ο τρόπος με τον οποίο με διπλωματική γλώσσα αναφέρεται στο Αιγαίο προκαλεί ακόμα μεγαλύτερα ερωτηματικά...
- Ακόμα και στο Σκοπιανό οι εξελίξεις δεν είναι ελπιδοφόρες. Η κυβέρνηση των Σκοπίων, εκμεταλλευόμενη τη δεινή θέση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα, πιέζει την ΕΕ να ασκήσει την επιρροή της προς τη χώρα μας για μια «λύση» στο θέμα της ονομασίας αλλά και για να αρθεί το ελληνικό βέτο στις ενταξιακές διαδικασίες της FYROM. Και απ' την άλλη, με μια σειρά δηλώσεων αξιωματούχων της κυβέρνησης Παπανδρέου αυτό το βέτο έχει αρχίσει να «χλωμιάζει». Εκμεταλλευόμενη δε η κυβέρνηση των Σκοπίων αυτήν τη μη καθαρή γλώσσα, αλλά και την αδυναμία της ελληνικής κυβέρνησης, πιέζει την ΕΕ να οριστεί ευρωπαίος μεσολαβητής στη θέση του Μ. Νίμιτς, εκτιμώντας ότι θα ασκήσει μεγαλύτερες πιέσεις στην Ελλάδα!
- Ας προστεθούν στα παραπάνω και οι παρενέργειες που θα προκύψουν εφόσον γίνει τελικά νόμος του κράτους το κυβερνητικό κατασκεύασμα για την απόδοση ιθαγένειας και ψήφου στους μετανάστες, παρενέργειες που σαφώς αδυνατίζουν ακόμα περισσότερο το εσωτερικό μέτωπο...
Οι ευθύνες της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και κυρίως του ίδιου του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος φέρει ένα ιστορικό όνομα, είναι τεράστιες.
Αν συμβιβαστούν, αν υποκύψουν στους εκβιασμούς, αν συναινέσουν σε εθνικές υποχωρήσεις, επωμίζονται μια τεράστια ιστορική ευθύνη. Οι καιροί είναι κρίσιμοι, τα δύσκολα είναι μπροστά.
Επισημαίνουμε ακόμα ότι ανησυχίες, ερωτηματικά, ακόμα και φόβους για εθνικές υποχωρήσεις εκφράζονται και απ' τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Και μάλιστα μπορούμε να αποκαλύψουμε ότι οι Αντ. Σαμαράς και Γ. Καρατζαφέρης έφυγαν περισσότερο ανήσυχοι μετά τις πρόσφατες συναντήσεις που είχαν με τον πρωθυπουργό.
Μάλιστα ο αρχηγός της ΝΔ συνέστησε στον Γ. Παπανδρέου να μην προχωρήσει, σ' αυτήν τουλάχιστον τη φάση, σε διάλογο με χρονοδιαγράμματα με την Τουρκία, ακριβώς επειδή η χώρα μας εμφανίζεται διεθνώς αδύναμη λόγω της δεινής οικονομικής κρίσης, συνεπώς σε όχι καλή διαπραγματευτική θέση...
Πηγή

• Ο διχασμός μίας χώρας της οποίας ο λαός εμπιστεύεται μεν τον στρατό αλλά δίνει τα ηνία στον Ερντογάν για τις μεταρρυθμίσεις που υπόσχεται
• Συνωμοσίες και πραξικοπήματα στην μάχη μεταξύ του κοσμικού κράτους και του ισλαμικού κατεστημένου

Τον Οκτώβριο του 2008 οι μαζικές συλλήψεις στην Τουρκία για την υπόθεση «Εργκένεκον», το σχέδιο ανατροπής της κυβέρνησης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, οδηγούσαν τη γείτονα σε επικίνδυνα μονοπάτια. Όλα όμως είχαν ξεκινήσει την ίδια χρονιά, όταν σε περιοδεία του τούρκου πρωθυπουργού στην Αδριανούπολη και κατά την επιστροφή του στην Άγκυρα, υπήρξε «σοβαρή ζημιά που προκλήθηκε και κατέστρεψε το αυτοκίνητο της μεταφοράς του».
Οι γνώστες της εσωτερικής κατάστασης στην Τουρκία μίλησαν για απόπειρα δολοφονίας του Ερντογάν, αλλά οι δηλώσεις τους αυτές ξεχάστηκαν πολύ γρήγορα… Ο Ταγίπ Ερντογάν αμέσως μετά άρχισε το ανελέητο κυνηγητό των στρατηγών, της Εργκένεκον και του «βαθέως κράτους»... Είχε μόλις ξεκινήσει ένας άτυπος πόλεμος, του οποίου τα αποτελέσματα βιώνουμε σήμερα (και ίσως να βρισκόμαστε λίγο πριν την κορύφωση του «δράματος»).
Όλοι, τότε, μιλούσαν για κρίση ταυτότητας. Κοσμικό κράτος εναντίον του ισλαμικού κατεστημένου, στρατηγοί εναντίον της κυβέρνησης. Ο γνωστός αρθρογράφος Μεχμέτ Αλί Μπιράντ, από τις πιο ψύχραιμες φωνές στην Τουρκία, μιλούσε για ημέρες περισυλλογής, για μία κοινωνία διχασμένη όπου ο λαός αισθάνεται την πάλη των δυνάμεων και αναρωτιέται που οδηγείται η χώρα. «Κανείς όμως δεν κινείται», έλεγε ο Μπιράντ. «Το μόνο που κάνουμε είναι να παρακολουθούμε τις εξελίξεις σαν να βλέπουμε ταινία… Κάποια στιγμή, όμως, θα χτυπήσουμε στον τοίχο».
Δύο χρόνια μετά, κάποιοι υποστηρίζουν πως η Τουρκία χτύπησε στον τοίχο Η υπόθεση «Βαριοπούλα», οι νέες συλλήψεις στρατιωτικών και η κίνηση, πλέον, να τεθεί υπό αμφισβήτηση ακόμη και ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων, οδηγούν τη χώρα στο πιο επικίνδυνο μονοπάτι των τελευταίων δεκαετιών.
Το ερώτημα που τίθεται πιεστικά, πλέον, είναι πότε θα ξεκινήσει η επώδυνη διαδικασία ενδοσκόπησης στην τουρκική ηγεσία, στις ένοπλες δυνάμεις, αλλά και στο λαό που θα οδηγήσει όχι σε λύση, αλλά τουλάχιστον σε συνειδητοποίηση ότι ο πόλεμος κεμαλιστών – ισλαμιστών δεν είναι πόλεμος για τη μαντήλα, αλλά για το πώς αντιλαμβάνεται κανείς την έννοια της Δημοκρατίας και αν τελικά η Τουρκία θα πρέπει πρώτα να βρει την ταυτότητά της, πριν αναζητήσει μία θέση στην Ε.Ε.
Είναι άκρως ειρωνικό ότι τον 21ο αιώνα τα στρατιωτικά πηλήκια, που ευθύνονται για τέσσερα πραξικοπήματα τις τελευταίες δεκαετίες στην Τουρκία, εμφανίζονται ως προστάτες της Δημοκρατίας από μία ισλαμική ηγεσία που επίσης ειρωνικά προσπαθεί να διασφαλίσει το ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας.
Ποτέ το βαθύ κράτος, το στρατιωτικό κατεστημένο δεν είχε μία σχέση αγάπης με τις εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες, ιδιαίτερα με το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) του Ταγίπ Ερντογάν, που ανήλθε στην εξουσία το 2002. Η πάγια αντίληψη των στρατηγών είναι ότι το ΑΚΡ έχει μία κρυφή ισλαμική ατζέντα για την αλλαγή του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους. Το ΑΚΡ από την πλευρά του αντιμετωπίζει το στρατό ως το μεγάλο εμπόδιο στο δρόμο της Τουρκίας προς τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις και την είσοδό της στην Ε.Ε. Η ιστορία είναι παλιά και περιλαμβάνει εντάσεις, συγκρούσεις, συνωμοσίες και πραξικοπήματα.
Η μεγάλη πρόκληση
Στη χώρα του Ατατούρκ, ο λαός αγαπάει τον στρατό. Όλες οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν ότι οι ένοπλες δυνάμεις απολαμβάνουν την εμπιστοσύνη της κοινωνίας, σε αντίθεση με τους πολιτικούς, που θεωρούνται διεφθαρμένοι. Οι σύμμαχοι των στρατιωτικών σε όλα τα κομμάτια του κράτους, από τις κρατικές υπηρεσίες, τους δικαστές έως και τα media, θεωρούν ότι ο στρατός είναι ο θεματοφύλακας της κληρονομιάς που άφησε ο Ατατούρκ. Η εκλογική νίκη των ισλαμιστών το 2002 αποτέλεσε για τους στρατηγούς μία μεγάλη πρόκληση και μία πρωτόγνωρη κατάσταση. Πρωτόγνωρη, γιατί ήταν η πρώτη φορά που το ΑΚΡ είχε την απόλυτη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο, μπορούσε δηλαδή να κυβερνήσει μόνο του και όχι να επηρεάσει απλώς καταστάσεις, όπως συνέβαινε με τις κυβερνήσεις συνασπισμού.
Το δεύτερο πρόβλημα για το στρατιωτικό κατεστημένο ήταν ότι η κυβέρνηση Ερντογάν και προσωπικά ο ίδιος ο πρωθυπουργός ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και στις δυτικές κυβερνήσεις, καθώς ως συνομιλητής υποσχόταν μία σειρά πολιτικών και οικονομικών μεταρρυθμίσεων που θα διασφάλιζαν την είσοδο της Τουρκίας στην Ε.Ε. Μέρος αυτών των μεταρρυθμίσεων, όμως, ήταν η αποδυνάμωση του στρατού, που θα έπρεπε να μείνει εκτός πολιτικής, στα χαρακώματα. Ο στρατός έπρεπε να αναλάβει ένα νέο ρόλο που δεν ήταν έτοιμος να αποδεχθεί. Η σύγκρουση κατά μέτωπο ήταν αναπόφευκτη.
Το κόστος σε πολιτική, οικονομία και κοινωνία
Η προσπάθεια του κυβερνώντος κόμματος να οδηγήσει τους στρατηγούς στο περιθώριο ξεδιπλώνει τα τελευταία χρόνια τις αλλεπάλληλες κρίσεις ταυτότητας της Τουρκίας. Ο πόλεμος εξουσίας έχει βαρύ κόστος, όχι μόνο στα αντίπαλα στρατόπεδα, αλλά και στη χώρα, από το χρηματιστήριο έως και τον απλό πολίτη, που καλείται να διαλέξει ποιόν θα υποστηρίξει, αυτόν που κυβερνά ή αυτόν που εμπιστεύεται.
Οι βουλευτικές εκλογές είναι προγραμματισμένες για το 2011, κανείς όμως δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο προκήρυξης πρόωρων εκλογών.
Μέχρι που προτίθεται να φτάσει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν; Τα άκρα θα ενδυναμώσουν τη φωνή των επικριτών του, που τον κατηγορούν για αυταρχισμό και για ένα προσωπικό παιχνίδι εξουσίας με τους στρατηγούς, παρά το κόστος για τη χώρα. Το στρατιωτικό κατεστημένο, από την άλλη πλευρά, γνωρίζει ότι εάν κηρύξει πόλεμο στον Ερντογάν, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα κερδίσει, με δεδομένο ότι στην πολιτική σκηνή δεν υπάρχουν δυνατοί αντίπαλοι του ΑΚΡ και οι πρόωρες εκλογές ίσως το μόνο που θα φέρουν θα είναι μία Τρίτη εκλογική νίκη του κυβερνώντος κόμματος.
Οι πιθανότητες είναι ότι η «Βαριοπούλα», όπως και η υπόθεση «Εργκένεκον», δεν μπορούν να κρίνουν την επόμενη ημέρα στον πόλεμο εξουσίας μεταξύ Κεμαλιστών και Ισλαμιστών, του βαθέως κράτους με την Δημοκρατία και τις μεταρρυθμίσεις. Είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα δοθεί απάντηση στο ποιος πραγματικά κυβερνά την Τουρκία. Ένα όμως είναι βέβαιο: ότι ο Ερντογάν έχει το προβάδισμα στο σκληρό πόκερ που παίζει με τους στρατηγούς. Ο τουρκικός λαός άλλωστε αντέχει να ζει με την αβεβαιότητα για το ποιος πραγματικά τον κυβερνά και ας του στοιχίζει ακριβά.