Στη χώρα των κυκλωμάτων, της παρέας και των μετριοτήτων έφτασε η ώρα μηδέν. Σε λιγότερους από τρείς μήνες θα αξιολογηθεί αν θα εισπράξουμε την τέταρτη δόση του δανείου που μας χορηγεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα και το ΔΝΤ. Κατά πάσα πιθανότητα η απόφαση της αξιολόγησης θα είναι απορριπτική. Διότι δεν θα έχουμε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που έχουμε αναλάβει. Εκτός κι αν έχουμε μέχρι τότε ξεπεράσει τους εαυτούς μας, τις έμμονες ιδέες μας και το παραδοσιακό μας αλληλοφάγωμα κι’ έχουμε δουλέψει με επιμονή και αυταπάρνηση ώστε να έχουμε ανταποκριθεί στις προσδοκίες των δανειστών και να έχουμε πραγματοποιήσει τια απαραίτητες για την οικονομική μας επιβίωση μεταρρυθμίσεις.

Επειδή όμως δεν πιστεύω πλέον σε θαύματα εκτιμώ πως είναι μάλλον αδύνατον να τα καταφέρουμε. Τι γίνεται τότε; Είχα από τον περασμένο Μάρτιο εξηγήσει πως για την χώρα θα ήταν λύση μιά έγκαιρη στάση πληρωμών. Εφ όσον δεν είχαμε το θάρρος και την πολιτική αποφασιστικότητα από τότε να προχωρήσουμε σε δραματικές περικοπές του δημόσιου τομέα και των εξόδων του κράτους μια αναστολή πληρωμής των υποχρεώσεών μας θα μας οδηγούσε – κάτω από δραματικές συνθήκες σίγουρα – σε μια αναθεώρηση της οικονομικής μας πραγματικότητας και σε μια εξομάλυνση της δημοσιονομικής μας θέσης. Τα αρνητικά μιάς τέτοιας επιλογής δυστυχώς θα τα γευθούμε και τώρα. Αν αποτύχουμε στην αξιολόγηση επιτευγμάτων του Φεβρουαρίου/Μαρτίου.

Η μάλλον επερχόμενη διακοπή χρηματοδότησης θα οδηγήσει την χώρα να μείνει δίχως συνάλλαγμα και με ελάχιστη δυνατότητα εκπλήρωσης εσωτερικών της υποχρεώσεων. Το ίδιο θα συνέβαινε και με μια στάση πληρωμών τον περασμένο Μάρτιο. Η διαφορά είναι πως τότε Γερμανία και Γαλλία θα είχαν τεράστιο πρόβλημα κάλυψης των ανοιγμάτων των Τραπεζών τους σε ελληνικά ομόλογα (κάτι σαν την κρίση της Ιρλανδίας, με τα αντίστοιχα αμερικανικά στεγαστικά). Ενώ τώρα σε μεγάλο βαθμό οι Τράπεζές τους είχαν τον χρόνο να καλυφθούν με αγορές των σκουπιδιών του ενεργητικού τους από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα. Έχουμε λοιπόν τώρα πολύ λιγότερα διαπραγματευτικά χαρτιά στα χέρια μας. Άρα και μεγαλύτερη πιθανότητα να αδιαφορήσουν όλοι για μας.

Η συμπόρευση της αδύνατης οικονομίας μας με ένα πανίσχυρο νόμισμα ποτέ δεν προοιώνιζε προοπτικές ανάπτυξης. Ο συγχωρεμένος ο Μίλτον Φρήντμαν από πάντα το τόνιζε. Εκτός κι αν αγκαλιάζαμε έγκαιρα πολιτικές ανοιχτών αγορών και χαμηλής φορολογίας. Κάτι όμως εξαιρετικά δύσκολο με την καχυποψία της ελληνικής κοινωνίας κατά του λεγόμενου νεοφιλελευθερισμού και κατά δοξασιών κατ αρχήν αντίθετων με αριστερά ευχολόγια. Το αδιέξοδο λοιπόν ήταν αναπόφευκτο κάποια στιγμή να έλθει. Κάποιοι από εμάς, αφελείς όπως αποδείχθηκε, ελπίζαμε πως τα μεγάλα κόμματα, κάτω από την πίεση της ανάγκης και αναγνωρίζοντας πως ο δανεισμός δεν θα μπορούσε να συνεχισθεί εις το διηνεκές, θα άλλαζαν ρότα και θα αγκάλιαζαν πολιτικές που θα οδηγούσαν την χώρα σε ηρεμότερα λιμάνια. Μάταιες ελπίδες. Ο κυρίαρχος τρόμος του πολιτικού κόστους οδήγησε όλους να επιμένουν σε «φιλολαϊκές» δήθεν πολιτικές παροχών που θα κατέληγαν τελικά σε τραγικό συνολικό εθνικό κόστος.

Τώρα η φρίκη είναι σχεδόν δίπλα μας. Η χώρα δηλ να μείνει δίχως συνάλλαγμα αλλά και με ελάχιστους πόρους για την ικανοποίηση των εσωτερικών της αναγκών. Διότι τα δάνεια που παίρνουμε δεν είναι μόνο για την ικανοποίηση των δανειστών μας. Αλλά και για την κάλυψη των τρεχουσών μας υποχρεώσεων. Μια και ξοδεύουμε πολύ περισσότερα από όσα παράγουμε. Δεν θα υπάρχουν λοιπόν προφανέστατα διαθέσιμοι πόροι για την πληρωμή μισθών και συντάξεων. Αλλά και για την κάλυψη τρεχουσών αναγκών των νοσοκομείων, των σχολείων και άλλων κρατικών υπηρεσιών. Επίσης, η έλλειψη συναλλάγματος θα οδηγήσει τις εισαγωγές σε πλήρη κατάρρευση. Πετρέλαιο και φυσικό αέριο δεν θα υπάρχει, με συνέπεια διακοπές στην ηλεκτροδότηση, προβλήματα σε επίγειες, θαλάσσιες και εναέριες συγκοινωνίες αλλά και δυσκολία λειτουργίας νοσοκομείων, επιχειρήσεων και δημοσίων φορέων. Η διακοπή των εισαγωγών και η στενότητα πόρων, θα έχει συνέπειες και στο λιανικό εμπόριο και θα οδηγήσει σε κατάρρευση των δημοσίων εσόδων. Φόροι θα είναι αδύνατον να πληρωθούν ενώ οι δανειακές υποχρεώσεις επιχειρήσεων και πολιτών με πολύ μεγάλη δυσκολία θα πραγματοποιούνται. Οι συνέπειες για το Τραπεζικό σύστημα θα είναι καταλυτικές. Η οικονομία και η κοινωνική συνοχή θα τιναχθούν από τα πράγματα στον αέρα.

Η χώρα θα αναγκασθεί να εγκαταλείψει το ευρώ. Για να είναι σε θέση να τυπώσει χρήμα και να εκπληρώσει βασικές της υποχρεώσεις. Όπως είναι η πληρωμή μισθών και συντάξεων. Αλλά το χρήμα θα είναι πληθωριστικό μια και το ελληνικό νόμισμα θα υποτιμηθεί δραματικά. Με συνέπεια ελάχιστα πράγματα να μπορούν να αγορασθούν από μια αγορά με ανύπαρκτα εισαγόμενα προϊόντα που αποτελούν σήμερα την βάση της καταναλωτικής προτίμησης του κοινού. Εξ άλλου ελληνικά προϊόντα δεν υπάρχουν για βασικούς τομείς των καθημερινών αναγκών. Και οι αγρότες έχουν μεταβληθεί σε δημόσιους υπάλληλους και παράγουν πλέον ελάχιστα πράγματα για την καθημερινή ανάγκη του κοινωνικού συνόλου. Θα υπάρξει λοιπόν και σοβαρότατο πρόβλημα διατροφής. Πιθανότατα οι αρχές να αναγκασθούν να οργανώνουν λαϊκά συσσίτια. Εφ όσον αυτό θα είναι εφικτό.

Η δημόσια τάξη εκ των πραγμάτων θα καταλυθεί με συμμορίες αλλοδαπών και ημεδαπών να ελέγχουν ολόκληρες συνοικίες ενώ οι εύποροι θα περιχαρακώνουν με προστατευτικά τείχη γειτονιές – νησίδες ασφάλειας. Όπου βέβαια και θα κυκλοφορεί λαθραίο συνάλλαγμα για την εξασφάλιση διαφορετικής ποιότητας προϊόντων.

Είναι ανάγκη να καταλάβουν οι κυβερνώντες πως όλα αυτά δεν είναι προϊόντα επιστημονικής φαντασίας. Αλλά ρεαλιστικές πραγματικότητες ενός αδυσώπητου αύριο. Ας νοιώσουν το πρόβλημα. Κι ας προχωρήσουν σε ριζοσπαστικές κι ασυμβίβαστες αλλαγές σήμερα, ξεπερνώντας κάθε αντίσταση, για να μην κλάψουμε όλοι αύριο.

• Επιγραμματική αναφορά στα όσα δήλωσε - κατήγγειλε και στα όσα πρότεινε ο Μίκης Θεοδωράκης, σήμερα, στην ανακοίνωση της "Σπίθας"

Να σηκώσουμε κεφάλι, να απαιτήσουμε να ακυρωθούν οι όροι παραχώρησης εθνικής κυριαρχίας. Να σταματήσουμε να αγοράζουμε όπλα από Γερμανία και Γαλλία. Να δανειστούμε από άλλες αγορές, εκτός Ευρώπης (πχ Κίνα, Ρωσία).
Αναφέρθηκε στο κείμενο που διέρρευσε μέσω internet και αφορά στα δάνεια με συμφέροντες όρους που αρνηθήκαμε από αυτές τις χώρες. Για να βγούμε από το ΔΝΤ ανέφερε την κίνηση του Ούγγρου πρωθυπουργού να φορολογήσει τις τράπεζες.
Αναφέρθηκε στη μέθοδο του σοκ που χρησιμοποιεί η CIA και που αντίστοιχα χρησιμοποιείται σήμερα για να καταστήσουν τον λαό άβουλο.
Ανέφερε τη Ρουμανία (η οποία είναι στο ΔΝΤ) που δίνουν στον κόσμο συσσίτιο. Αυτό είναι το σατανικό σχέδιο που μας έκαναν να ξεχάσουμε ότι είμαστε Ελληνες. Βρίσκονται σε υψηλές θέσεις, στην παιδεία, αναφέρει το Κίσιγκερ που είπε "πρέπει να χτυπηθούν οι Ελληνες στον πολιτισμό τους". Σάπισαν τον λαό για να μην αντιδράσει.
Σχέδια συνομωσίας (αυτοσαρκάστηκε) Τουρκία, ΗΠΑ, σχέδιο Αναν, θέλουν ολόκληρη την Κύπρο. Για το Ανατολικό Αιγαίο, τα νησιά, απαγόρευση από το ΝΑΤΟ να πετάνε ελληνικά μαχητικά. Μειοδοσία, προδότες οι πολιτικοί.
Βελιγράδι, Σερβία, Κόσοβο, το μετέτρεψαν ως τη μεγαλύτερη τους βάση. Αλβανία κυκλοφορεί χάρτης που περιλαμβάνει όλη την Ηπειρο. Μεγάλη Αλβανία, Μεγάλη Μακεδονία, τουρκική μειονότητα στη Θράκη.
Με τον Τίτο ήταν φίλοι, κόπηκαν οι σχέσεις τους μετά από αυτή την προπαγάνδα. Σεβασμός στις πατρίδες ναι, είσαι Τούρκος πήγαινε στην Τουρκία. Στην Θράκη δεν είναι Τούρκοι, είναι Ελληνες μουσουλμάνοι.
Για το Ισραήλ, σφαγή στη Γάζα, έγκλημα διαρκείας ο αποκλεισμός. Καταδικάζει που δώσαμε άδεια να χρησιμοποιεί τον εναέριο χώρο μας το Ισραήλ.
Εθνικά θέματα μόνο ένας ανεξάρτητος λαός μπορεί να επιλύσει.
Κάποια στιγμή αναφέρθηκε στην περίοδο της χούντας, κάτι ήθελε να πει για τον Γεώργιο Παπαδόπουλο και κατά λάθος λέει Γεώργιο Παπανδρέου. Κι ακούγεται από κάτω «καλά το ίδιο είναι».
Υπάρχουν μυαλά να φτιάξουν τα αυτονόητα. Αναφέρθηκε στο σάπιο πολιτικό σύστημα. Η σημερινή κατάσταση μας αφορά όλους.
Να απαλλαγούμε από το έλλειμμα. Να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις.
Να γίνει εκμετάλλευση της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας (καταχειροκροτήθηκε).
Εισφορά (ανάλογη με την περαίωση) στις τράπεζες. Ονομαστικά, εσύ θα πληρώσεις τόσα, δήμευση περιουσίας. Δεν έχεις να πληρώσεις, φυλακή.
Δίκαιο φορολογικό σύστημα.
Γερμανικές αποζημιώσεις, να γίνει συμψηφισμός με το ελληνικό χρέος.
Για δημόσια δάνεια αναζήτηση νέων πηγών με χαμηλά επιτόκια.
Άμυνα. Διαπραγμάτευση με την Τουρκία για ίσο εξοπλισμό.
Ανάπτυξη, παραγωγικές πηγές, αυτάρκεια.
Έξω το ΝΑΤΟ, μακριά απ’ όσους θίγουν τα εθνικά μας συμφέροντα (είναι σαν να έχουμε βάλει τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα).
Ελληνοκεντρική παιδεία. Πολισμός, σφαιρική παιδεία, όχι τεχνοκρατική.
Ολιγομελής αντιπροσωπεία να πάει σε: Μόσχα και Πεκίνο για δανεισμό.
Άγκυρα, να τεθούν όρια, να λήξει μια και καλή το θέμα (αργότερα γεωτρήσεις) της Θράκης.
Κατάργηση συμφωνιών με ΝΑΤΟ που αφορούν στο Αιγαίο.
Τύρανα και Σκόπια: να δηλώσουμε ότι κάθε μορφή διεκδίκησης εδαφών θεωρείται εχθρική πράξη. Όχι στο όνομα Μακεδονία. Αν αρνηθούν κόβουμε διπλωματικές σχέσεις.
Όποιος τολμήσει να ακουμπήσει χέρι στην χώρα το κόβουμε.

Υ.Γ. Βγαίνοντας έξω συνομίλησα με κάποιους φίλους οι οποίοι ναι μεν την βρήκαν πολύ ωραία την ομιλία, αλλά... Όλοι διστακτικοί, όλοι καχύποπτοι (ποιους θα έχει μαζί του, άσε να δούμε πώς θα πάει, δεν είπε τίποτα γι' αυτό για το άλλο..). Εχοντας πρόσφατες και τις χθεσινές συνομιλίες μου.. θα συμφωνήσω με τον Θεοδωράκη, είπε σε κάποια φάση ότι είμαστε σαν τα γαϊδούρια που μας έχουν βάλει παρωπίδες και γυρνάμε γύρω-γύρω από το πηγάδι προσπαθώντας να πιούμε νερό. Εμ, δε θα βρούμε το πηγάδι ποτέ!!!

Η Γουατεμάλα, στην Κεντρική Αμερική, έχει πληθυσμό και έκταση περίπου όση η Ελλάδα. Μακροοικονομικά, είναι η χώρα των χιλίων θαυμάτων! Εμφανίζεται ως μια από τις πιο σταθερές και αναπτυσσόμενες οικονομίες της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Ο πληθωρισμός της είναι ελάχιστος, η νομισματική της ισοτιμία συνεχώς σταθερή, η ανεργία βρίσκεται κάτω απ’ το 3% και οι εξαγωγές της ανθίζουν.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επιτηρεί την οικονομική πορεία της χώρας, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’80. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του ΔΝΤ, Φερνάντο Ντελγάδο: «Η Γουατεμάλα έχει κάνει ρεκόρ. Παρουσιάζει ένα ιστορικό συμμόρφωσης και εκπλήρωσης υποχρεώσεων ιδιαίτερα ικανοποιητικό. Έχει επιδείξει αξιέπαινη φορολογική πολιτική και έχει επιτύχει σε όλα τα επίπεδα με τον πιο ικανοποιητικό τρόπο!». Τα τελευταία εφτά χρόνια, η Γουατεμάλα εμφανίζει εντυπωσιακή οικονομική ανάπτυξη που θα ζήλευαν πολλές ανεπτυγμένες χώρες. Ο μέσος όρος αγγίζει το 4%!

Όμως, κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις, και κάποια άλλα στοιχεία έρχονται να μετριάσουν τον ενθουσιασμό. «Είμαστε η χώρα της Κεντρικής Αμερικής με τον υψηλότερο δείκτη χρόνιου υποσιτισμού. Έχουμε περισσότερο από το μισό πληθυσμό μας να ζει σε συνθήκες φτώχειας, με λιγότερο από 2 δολάρια τη μέρα. Υπάρχουν τεράστιες ανισότητες και μεγάλες αντιφάσεις, που παρά τη μεγάλη παραγωγή πλούτου, και παρόλο που η χώρα μας είναι παραγωγός τροφίμων, το 49% των παιδιών μας κάτω των 5 ετών υφίστανται χρόνιο υποσιτισμό», σημειώνει ο Χόρχε Σάντος, συντονιστής του Κέντρου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Πράγματι, η Γουατεμάλα κατέχει μία από τις πρώτες θέσεις στον κόσμο σε ποσοστά χρόνιου παιδικού υποσιτισμού. Σύμφωνα με έρευνα που εξέδωσε η UNICEF το 2009, από τα 1200 παιδιά που γεννιούνται καθημερινά, τα 599 πρόκειται να ζήσουν υποσιτισμένα. Λόγω και του υποσιτισμού της μητέρας, τρία παιδιά θα πεθάνουν την πρώτη μέρα της γέννησής τους, πριν κλείσουν μια εβδομάδα ζωής, τέσσερα πριν κλείσουν ένα μήνα, και 64 μωρά θα πεθάνουν πριν γίνουν 5 ετών. Ο χρόνιος παιδικός υποσιτισμός είναι η εθνική τραγωδία της Γουατεμάλα, μια σιωπηλή γενοκτονία που διεξάγεται υπό την ευημερία των αριθμών…

«Έχουμε ένα τόσο μεγάλο ποσοστό υποσιτισμένων και την ίδια στιγμή έχουμε τη μεγαλύτερη συγκέντρωση πλούτου σε όλη την Κ. Αμερική. Σε αυτή την κατάσταση έφτασε η χώρα μας μετά τις συμφωνίες με το ΔΝΤ!», λέει θυμωμένα ο Τζιάκομπο Ομάρ Τζερόνιμο, συνδικαλιστής της οργάνωσης αγροτών Platforma Agraria.

Μέχρι το 1980, αν και τότε υπέφερε ακόμα τον αιματηρότερο εμφύλιο πόλεμο όλης της αμερικανικής ηπείρου, η Γουατεμάλα ήταν μια χώρα αυτάρκης σε παραγωγή τροφίμων. Το 1984, η αιμοσταγής δικτατορία προχώρησε σε συμφωνία με το ΔΝΤ, ξεκινώντας μια άγρια οικονομική πολιτική, η οποία συνεχίστηκε από όλες ανεξαιρέτως τις κυβερνήσεις, στρατιωτικές ή δημοκρατικές. Μέσα σε σκάνδαλα διαφθοράς για τα οποία ποτέ κανείς δεν τιμωρήθηκε, οι κρατικές επιχειρήσεις ιδιωτικοποιήθηκαν, οι φυσικοί πόροι πουλήθηκαν σε ξένες πολυεθνικές, το κράτος συρρικνώθηκε, οι μισθοί και τα εργασιακά δικαιώματα περικόπηκαν. Σήμερα, η χώρα παράγει μόνο το 50% των τροφίμων που χρειάζεται, και τα υπόλοιπα είναι εισαγόμενα. Κι όμως, υπολογίζεται ότι με τις εκτάσεις γης που έχει, η Γουατεμάλα θα μπορούσε να παράγει τρόφιμα για όλη την Κ. Αμερική!

Στα νοσοκομεία, οι γονείς αγωνιούν για τη ζωή των παιδιών τους. «Τα λεφτά δε φτάνουν για να αγοράσεις τα απαραίτητα για τα παιδιά. Ούτε μια λίβρα ζάχαρη δε μπορείς να αγοράσεις. Υπάρχουν μέρες που σε πιάνει απόγνωση και θλίψη, γιατί δεν μπορείς να κάνεις τίποτα!», λέει η Μαρία Λεονόρα και η Κωνσταντίνα συμπληρώνει: «Η Κυβέρνηση στέλνει ανθρώπους να ζυγίσουν τα παιδιά, αλλά ποτέ δεν στέλνει κάτι για τα παιδιά. Έρχονται να τα ζυγίσουν, λένε ότι είναι υποσιτισμένα και ότι πρέπει να παχύνουν. Αλλά πώς θα παχύνουν, αφού δεν στέλνουν τίποτα! Στέλνουν μόνο ανθρώπους για να τα ζυγίσουν!».

Ο σοσιαλδημοκράτης Πρόεδρος Άλβαρο Κολόμ κέρδισε τις εκλογές το 2008, υποσχόμενος διατροφική ασφάλεια για τους φτωχούς. Το 2009 κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, σε μια προσπάθεια να βρει διεθνή χρηματοδότηση, για να αντιμετωπίσει την επισιτιστική κρίση που πλήττει τη χώρα του. Επί των ημερών του, οι τιμές που ήδη είχαν εκτιναχθεί στα ύψη αυξήθηκαν και πάλι, αυτή τη φορά κατά 83%! Σχεδόν ο μισός πληθυσμός αποκλείστηκε από βασικά είδη τροφίμων.

«Διαχρονικά, αυτό οφείλεται στις πολιτικές της υποτιθέμενης απελευθέρωσης του εμπορίου, γιατί τελικά δεν απελευθερώνεται. Δεν έχουμε καν ελεύθερη Αγορά! Στην πραγματικότητα αυτό που έχουμε είναι νομοθεσίες χωρίς τέλος, που ωφελούν τις μεγάλες εταιρίες κι αφήνουν σε μειονεκτική θέση τους μικροκαλλιεργητές!», επιχειρηματολογεί ο συνδικαλιστής αγρότης Τζερόνιμο. Στη Γουατεμάλα, το 97% της παραγωγικής γης βρίσκεται στα χέρια του 3% του πληθυσμού. Η κατοχή γης είναι άπιαστο όνειρο για το μεγαλύτερο –και φτωχότερο- τμήμα του πληθυσμού.

Η Γουατεμάλα έχει γίνει σήμερα ο παράδεισος των ολιγοπωλίων. Μόνο ένας επιχειρηματικός όμιλος ελέγχει το 50% του σιταριού, ένας άλλος το 60% του ρυζιού, και ένας τρίτος το 80% του καλαμποκιού. Στα πιο εύφορα εδάφη δεν καλλιεργούνται πλέον τρόφιμα. Καλλιεργούνται μπανάνες, καφές, ζαχαροκάλαμα, καουτσούκ και βιοκαύσιμα, σε τεράστιες φυτείες που ανήκουν σε εταιρείες. Κι όπως λένε οι αγρότες πικρά: «Σήμερα στη Γουατεμάλα τα παραγωγικά εδάφη του Πολοτσίκ χρησιμοποιούνται για τον αφρικανικό φοίνικα. Ο αφρικανικός φοίνικας παράγει λάδι, που τελικά θα καταλήξει στο ντεπόζιτο των αυτοκινήτων, και όχι στην κοιλιά των φτωχών!».




Επιτόπια Έρευνα, Σενάριο, Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Αλέξης Μπαρζός
Οργάνωση & Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή
Έρευνα & Οργάνωση Θέματος: Μανώλης Φυλακτίδης
Μοντάζ: Γιάννης Μπιλήρης, Άννα Πρόκου
Πρωτότυπη Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης
Παραγωγή: Small Planet για την ΕΡΤ © 2010 – 2011
Ημερ. προβολής: Τετάρτη, 1/12/2010, στις 22.00

Σε πολύ πιο προχωρημένο στάδιο απ’ ό,τι αναγνωρίζει δημοσίως η κυβέρνηση Παπανδρέου βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις Ελλάδας-Τουρκίας για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από πρόσφατο (1η Νοεμβρίου) άκρως απόρρητο έγγραφο της Δ1 Διεύθυνσης του υπουργείου Εξωτερικών (ΟΗΕ, διεθνείς οργανισμοί και διασκέψεις), τα κυριότερα αποσπάσματα του οποίου δημοσίευσε χθες ο "Κόσμος του Επενδυτή" σε άρθρο που υπογράφεται από τους Σταύρο Λυγερό και Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο.
Το έγγραφο με τίτλο «Απεικόνιση των ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο» έχει αποδέκτη τον Α’ γενικό διευθυντή (αρμόδιος για τις πολιτικές υποθέσεις) κ. Τρύφωνα Παρασκευόπουλο και κοινοποιείται στο γραφείο του υπουργού κ. Δημήτρη Δρούτσα. Συντάχθηκε για να απαντήσει σε ερωτήματα που έχουν εγερθεί στην πορεία των ελληνοτουρκικών διερευνητικών επαφών, γεγονός που επιτρέπει την εξαγωγή συμπερασμάτων για τη βάση και το περιεχόμενο των διμερών διαπραγματεύσεων.
Η πρώτη αποκάλυψη είναι ότι η τουρκική πλευρά απαιτεί η διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο να είναι ξεχωριστή από τη διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου.
Δεν πρόκειται για διαδικαστικό ζήτημα. Ουσιαστικά, η Άγκυρα επιχειρεί να αποσυνδέσει το νησιώτικο σύμπλεγμα του Καστελλόριζου από τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα και να το εμφανίσει σαν αποκομμένες νησίδες, οι οποίες επικάθονται σε τουρκική υφαλοκρηπίδα, προκειμένου να αμφισβητήσει το νομικό δικαίωμα αυτών των νησιών να έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).
Ας σημειωθεί ότι η γεωγραφική θέση του Καστελλόριζου και της Στρογγύλης επηρεάζει καθοριστικά τα όρια της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο.
Για την ακρίβεια (όπως φαίνεται και στον συνημμένο χάρτη), επιτρέπει στην Ελλάδα να διεκδικήσει την εκμετάλλευση μιας μεγάλης θαλάσσιας έκτασης, στο υπέδαφος της οποίας υπάρχουν σοβαρότατες ενδείξεις πως βρίσκονται πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Υπηρεσιακό προηγούμενο
Το εν λόγω έγγραφο εκφράζει κατηγορηματική αντίθεση στο ενδεχόμενο ξεχωριστής διαπραγμάτευσης για την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου. Πηγές που είναι σε θέση να γνωρίζουν ισχυρίζονται ότι η κατηγορηματική αυτή θέση αλλά και μια σειρά ακόμα θέσεις που εκφράζονται στο έγγραφο έχουν ενοχλήσει τον γενικό διευθυντή Πολιτικών Υποθέσεων και τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Εξωτερικών κ. Ιωάννη-Αλέξιο Ζέππο.
Σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες, οι δύο ανωτέρω αξιωματούχοι ήθελαν ανεπίσημες απαντήσεις και όχι μια αναλυτική έγγραφη και τεκμηριωμένη απάντηση η οποία εκ των πραγμάτων δημιουργεί υπηρεσιακό προηγούμενο. Αυτό δεν θα είχε σημασία εάν η ελληνική πλευρά ήταν αποφασισμένη να απορρίψει κατηγορηματικά την τουρκική απαίτηση για ξεχωριστή διαπραγμάτευση, όπως και άλλες απαιτήσεις. Καλό θα ήταν επ’ αυτού να υπάρξει επίσημη απάντηση από το υπουργείο Εξωτερικών.
Από το κείμενο, εμμέσως πλην σαφώς, τεκμαίρεται ότι η όλη διαπραγμάτευση διεξάγεται επί της βασικής διεκδίκησης της Τουρκίας, που είναι η άρνηση αναγνώρισης του δικαιώματος των νησιών να έχουν υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ. Η Άγκυρα επιδιώκει να επιβάλει ως βάση της διαπραγμάτευσης την αρχή της "ευθυδικίας", η οποία παρακάμπτει τις γενικές αρχές του Δικαίου της Θάλασσας.
Το έγγραφο δίνει τεκμηριωμένη απάντηση, επικαλούμενο την υφιστάμενη νομολογία και τις διαφοροποιήσεις που έχουν σημειωθεί στον τρόπο αντιμετώπισης τέτοιων ζητημάτων από το Διεθνές Δικαστήριο.

«Το εθνικό συμφέρον»
Μεγάλη εντύπωση προξενεί το γεγονός ότι, ενώ η Τουρκία κινητοποιεί κάθε είδους πραγματικό, πολιτικό και νομικό όπλο, μεγιστοποιώντας τις διεκδικήσεις της, η ελληνική πλευρά συμπεριφέρεται με εγκληματική αμέλεια αν πρόκειται μόνο για αμέλεια.
Είναι απολύτως ενδεικτικό ότι δεν έχει περάσει στην ελληνική νομοθεσία τον σύγχρονο ορισμό της υφαλοκρηπίδας, που έχει προκύψει από τη Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας.
Αν και έχει όχι μόνο εθνικό συμφέρον αλλά και σχετική συμβατική υποχρέωση, διατηρεί μέχρι σήμερα τον πολύ πιο περιοριστικό ορισμό του 1958, ο οποίος περιορίζει την υφαλοκρηπίδα μέχρι το σημείο που το βάθος φθάνει τα 200 μέτρα.
Ας σημειωθεί ότι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θεόδωρος Πάγκαλος επικαλέσθηκε Παιχνίδια με το Καστελλόριζο προσφάτως τον εθνικά ασύμφορο και νομικα ξεπερασμένο αυτόν ορισμό, γεγονός που εκ των πραγμάτων αποδυναμώνει την ελληνική διαπραγματευτική θέση.
Μία δεύτερη «αμέλεια» είναι ότι η Ελλάδα δεν έχει υποβάλλει χάρτες με τα υποθετικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ στα αρμόδια όργανα του ΟΗΕ, παρ’ ότι η Υδρογραφική Υπηρεσία του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού έχει ετοιμάσει τέτοιους χάρτες. Έχει υποβάλλει μόνο τις συμφωνίες με την Ιταλία και την Αλβανία, οι οποίες αφορούν το Ιόνιο!
Είναι αξιοσημείωτο ότι για τις υπόλοιπες θαλάσσιες περιοχές υπάρχουν χάρτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και χάρτες τρίτων χωρών, οι οποίοι απεικονίζουν τα υποθετικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ, χρησιμοποιώντας την αρχή της μέσης γραμμής.
Στο έγγραφο διατυπώνεται η γενική εκτίμηση ότι η πάγια ελληνική θέση είναι νομικά ισχυρή. Το δίκαιο της θάλασσας προβλέπει ρητά ότι δεν έχουν δικαίωμα υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ μόνο οι ακατοίκητοι «βράχοι». Σε ορισμένες περιπτώσεις έχει υιοθετηθεί και η αρχή της αναλογικότητας, η οποία περιορίζει την υφαλοκρηπίδα απομονωμένων νησίδων, όταν η εφαρμογή του κανόνα της μέσης γραμμής προκαλεί μεγάλη δυσαναλογία στην κατανομή της υφαλοκρηπίδας, μεταξύ μιας νησίδας και του παρακείμενου ηπειρωτικού κράτους.
Ήταν στοιχειώδες η Ελλάδα να εισέλθει σ’ αυτές τις διαπραγματεύσεις, διεκδικώντας όσα της εξασφαλίζει η ευνοϊκότερη ερμηνεία του Δικαίου της θάλασσας.
Aντ’ αυτού, εισήλθε με μειωμένες απαιτήσεις. Γιατί έχει ουσιαστικά αποδεχθεί αιγιαλίτιδα ζώνη πολλαπλού εύρους και όχι 12 μιλίων, όπως της επιτρέπει το διεθνές δίκαιο;
Γιατί διαπραγματεύεται περιορισμούς στην υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ και δεν αφήνει το Διεθνές Δικαστήριο να προσαρμόσει τα όρια, εάν και όπου αυτό κρίνει αναγκαίο;
Ουσιαστικά, έτσι όπως διεξάγεται η διαπραγμάτευση, αφορά μόνο ελληνικά δικαιώματα και οδηγεί, σχεδόν αναπόφευκτα, σε απεμπόληση ενός μέρους τους.
Για να έχει νόημα μια τέτοια διαπραγμάτευση, θα έπρεπε να έχει τεθεί ως προκαταρκτικός όρος η εγκατάλειψη εκ μέρους της Τουρκίας της θεωρίας των "γκρίζων ζωνών", με βάση την οποία όχι μόνο αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία σε έναν απροσδιόριστο αριθμό νησίδων, αλλά και ορισμένες εξ αυτών τις χαρακτηρίζει ρητά τουρκικές π.χ. το κατοικημένο Αγαθονήσι).
Εάν δεν ακυρωθεί η αμφισβήτηση της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας, είναι εθνικά βλαπτική και πρακτικά αδύνατη η διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών.

• Νότια της Κρήτης υπάρχει φυσικό αέριο που μπορεί να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες της Ευρώπης για τριάντα (30, ναι καλά διαβάσατε) ολόκληρα χρόνια!!!
• Κι εμείς τι κάνουμε γι αυτό; Απολύτως τίποτε...

Ανοίξτε το site USGS, Brenda Pierce! Ο πιό έγκυρος επιστημονικός οίκος του Κόσμου δείχνει ότι νοτιοανατολικά της Κρήτης (μεταξύ Κρήτης και Αιγύπτου) υπάρχουν αποθέματα Φυσικού Αερίου που αντιστοιχούν σε 30 χρόνια των αναγκών της Ευρώπης.
Αυτό επιβεβαιώνεται και από την μελέτη "EastMEd" του Γαλλικού Ινστιτούτου Πετρελαίων (BEICIP, επίσημου Συμβούλου της Κυπριακής Δημοκρατίας), η οποία ρητώς αναφέρει ότι υπάρχουν αντίστοιχες προοπτικές αποθεμάτων Φυσικού Αερίου και Πετρελαίου όχι μόνο Νοτιοανατολικά της Κρήτης αλλά και Νότια και Νοτιοδυτικά.
Με απλά λόγια, νότια της Κρήτης υπάρχει τέτοιος ενεργειακός πλούτος που όχι μόνο είναι σε θέση να αποπληρώσει ολόκληρο το χρέος της χώρας μας, αλλά και που θα την καταστήσει ενεργειακό κολοσσό μέσα στην ίδια την Ευρώπη...
Θυμηθείτε όμως όταν ξυπνήσουμε θα είναι ήδη αργά για να θρηνήσουμε τη μιζέρια και τη φτώχεια μας!
Γειτονικές μας χώρες που δεν συνηθίζουν να θάβουν τον εαυτό τους, θα αναλάβουν να τα αξιοποιήσουν με τον καλύτερο και τον επαγγελματικότερο τρόπο.
Η ρομποτική Τεχνολογία των βαθέων θαλασσών είναι εδώ για τις δεκαετίες που έρχονται!!!
Ταυτόχρονα η ανεπανάληπτη ηλιθιότητα (και χρησιμοποιώ αυτόν τον όρο γιατί δεν θέλω να πιστεύω πως υπάρχει ενδοτισμός, προσυμφωνημένη στάση από την πλευρά των πολιτικών ηγετών και των κομμάτων του Ελληνικού Κοινοβουλίου) αναβάλει συνεχώς την αξιοποίηση ή ακόμη και την δυνατότητα αξιοποίησης των ενεργειακών κοιτασμάτων που βρίσκονται στη χώρα μας.

• Γιατί δεν ενεργοποιούμε την ΑΟΖ;
• Γιατί δεν τοποθετούμαστε απέναντι στην προκλητικότητα (με ξεκάθαρη τάση κλοπής Ελληνικού πλούτου) των γειτόνων μας;
• Γιατί ανεχόμαστε προσβολές, ενώ βρισκόμαστε σε θέση ισχύος;

Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο, υπάρχει αρκετό πετρέλαιο και φυσικό αέριο στην Ελλάδα. Είμαστε η εφεδρεία της δύσης μετά το τέλος των πετρελαίων της Μέσης Ανατολής. Ο Κατράκης επέμενε ότι υπάρχει πολύ πετρέλαιο στο Αιγαίο και στο Ιόνιο. Όποιος θέλει να ψάξει υπάρχουν άρθρα του Κατράκη στη Βιβλιοθήκη του ΤΕΕ.
Το θέμα είναι ποιός θα τα εκμεταλλευτεί...! Εμείς ή ξένες Αμερικάνικες πολυεθνικές;
Μάλλον το δεύτερο, αφού η πολιτική και οικονομική κατάσταση που έχει δρομολογηθεί στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, οδηγεί σε αυτό το αποτέλεσμα: την οικονομική και εθνική μας χρεοκοπία ώστε να είμαστε πιο εύκολα διαχειρίσιμοι...
Δεν γνωρίζω πως θα τοποθετηθεί ο ιστορικός του μέλλοντος στα όσα αυτή τη στιγμή αλλά και τις προηγούμενες δεκαετίες συνέβησαν και συνεχίζουν να συμβαίνουν σε ετούτη τη χώρα. Γνωρίζω όμως πως εάν δεν υπάρξει σύντομη πολιτική - κυβερνητική τοποθέτηση τέτοια που να ξεκαθαρίζει το ιδιοκτησιακό καθεστώς στο Αιγαίο, νότια του Καστελόριζου, νότια της Κρήτης και στο Ιόνιο (βλ. Ιταλία και Αλβανία), τότε θα υπάρξει τέτοια κοινωνική έκρηξη που θα στιγματίσει και θα σηματοδοτήσει την πολιτική και την κοινωνική ζωή του μέλλοντος σε βάθος δεκαετιών...

• Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Αν το πάρεις δεξιά και όλα πάνε καλά, όπως το έθεσε ο κ. Σκιόπα: δηλαδή η κοινωνία συμμορφωθεί στο πρόγραμμα φτωχοποίησης και υποτέλειάς της και δεν υπάρξουν σημαντικές αλλαγές στο εξωτερικό οικονομικό περιβάλλον, τότε σε 15 χρόνια θα αρχίσει η ανάκαμψη. Αν το πάρεις αριστερά και απεγκλωβιστείς από την ευρωζώνη, αρνούμενος την εξυπηρέτηση του τοκογλυφικού δημόσιου χρέους και εθνικοποιώντας τον κορμό του τραπεζικού σου συστήματος, τότε η ανάκαμψη θα αρχίσει αμέσως, από ένα σημείο φτωχοποίησης, το οποίο σε κάθε περίπτωση θα βρίσκεται υψηλότερα με όρους πραγματικής φτώχειας από αυτό που εκτιμά ο κ. Σκιόπα, ότι απαιτείται για να αποκτήσει σταθερά θεμέλια η οικονομία σε ένα περιβάλλον αποπληθωρισμού και νεοφιλελευθερισμού.

Αγαπητοί φίλοι, στην Ελλάδα διεξάγεται ένα πρωτόγνωρο πολιτικο-οικονομικό πείραμα. Εφαρμόζεται «θεραπεία-σοκ» σε μια χώρα με ισχυρό νόμισμα, το οποίο δεν μπορεί να χειριστεί η ίδια. Είναι σαν να προσπαθείς να μάθεις έναν παράλυτο να κινείται, αφού του δέσεις πόδια και χέρια. Οι «θεραπείες σοκ» μετά το 1990, όπου εφαρμόστηκαν, το μόνον που πέτυχαν είναι να φτωχύνουν τις κοινωνίες, προσαρμόζοντάς τις όμως ως αντάλλαγμα στο διεθνές σύστημα. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα αντάλλαγμα προς την εθνική αστική τάξη κάθε χώρας, η οποία αγωνίζεται για την χειραγώγηση των ιδιαίτερων κοινωνιών που εισέρχονται στο φάσμα της κρίσης. Οι θεραπείες αυτές απέτυχαν σε μεγάλο βαθμό σε ότι αφορά στους επιμέρους οικονομικούς τους στόχους. Πέτυχαν όμως, αλλού περισσότερο και αλλού λιγότερο, τους πολιτικούς στόχους που έθεσαν, εκτός στις περιπτώσεις όπου η πολιτική τάξη δεν άντεξε τις κοινωνικές πιέσεις και κατέρρευσε, απελευθερώνοντας παράλληλα το πολιτικό και οικονομικό δυναμικό της συγκεκριμένης χώρας. Αυτή είναι εμπειρικά η καταγεγραμμένη ιστορία τούτων των μεθόδων «οικονομικής εξυγίανσης». Στην Ελλάδα μάλιστα θα έπρεπε να αναφέρεται κανείς αποκλειστικά με όρους δημοσιονομικής προσαρμογής στην πολιτική του αποπληθωρισμού, εντός του θεσμικού πλαισίου της ευρωζώνης. Δηλαδή, η θεραπεία που ακολουθείται δεν αποσκοπεί στην απελευθέρωση της ελληνικής οικονομίας, αλλά στην λειτουργική της προσαρμογή σε ένα σύστημα που καθιστά την ελληνική κοινωνία υποτελή στο χρηματοπιστωτικό λόμπι που διευθύνει την παγκόσμια διακυβέρνηση και πολιτικά στο διευθυντήριο της ΕΕ.

Ένα μεγάλο μέρος της αριστεράς «επενδύει» στην κατάρρευση του καθεστώτος, εξαιτίας των αφόρητων πιέσεων που θα ασκηθούν στα ευαίσθητα οικονομικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Εγώ όμως δεν συμφωνώ σε αυτή την τακτική, διότι φοβάμαι ότι δεν θα καταλήξει σε αυτό που ενδεχομένως «φαντάζονται» οι φορείς της. Αντί αυτού πρότεινα μια στρατηγική σύμπραξης όλων των προοδευτικών (μη-νεοφιλελεύθερων) και κοινωνικών δυνάμεων με κατεύθυνση τον άμεσο απεγκλωβισμό από αυτή τη μορφή της κρίσης, μέσω ενός από κοινού συντονισμένου αγώνα και μέσω εκλογικής συνεργασίας για την συγκρότηση και στήριξη μιας απελευθερωτικής κυβέρνησης, που θα μπορούσε να θέσει τα θεμέλια ανάκαμψης, έξω από το υφιστάμενο πλαίσιο της ευρωζώνης. Κατέληξα μάλιστα να θέτω το δίλημμα: κυβέρνηση της τρόικας, υπό τον διασκεδαστικό τίτλο «κυβέρνηση ανάγκης» ή κυβέρνηση απελευθέρωσης από αυτήν την ανάγκη του καθεστώτος; Το δίλημμα αυτό, που ασφαλώς δεν είναι της ιδίας ποιότητος με αυτά της κυβέρνησης και του καθεστώτος που υπηρετεί, νομίζω ότι πλέον απασχολεί ολοένα και περισσότερους.

Σε οντολογικό και μεθοδολογικό επίπεδο, προτείνω την απομυθοποίηση της κρίσης στην Ελλάδα. Επιδιώκω την μετεξέλιξή της από κοινωνικο-οικονομική σε πολιτικο-οικονομική. Αυτό πλέον δεν μπορεί να συμβεί αποκλειστικά μέσω της κριτικής και αντίδρασης στον λόγο και στην πολιτική πρακτική της κυβέρνησης, αλλά μέσω μιας ολοκληρωμένης πρότασης πολιτικού και οικονομικού χαρακτήρα, στο πλαίσιο που προανέφερα. Πρακτικά η πρόταση αυτή κατατείνει στην υπέρβαση της κρίσης και στην διαμόρφωση μιας αριστερής-πατριωτικής ατζέντας για την αντιμετώπιση των νέων προκλήσεων που θέτει αυτή η μεταβολή στο πολιτικό περιεχόμενό της. Δεν απαντά στη κρίση με αντικαπιταλιστικούς όρους, αλλά με ριζοσπαστικούς όρους διακυβέρνησης εντός του σημερινού καπιταλισμού, που βρίσκεται σε φάση αναδιοργάνωσης. Με την έννοια αυτή δικαίως κάποιοι με χαρακτηρίζουν μετριοπαθή. Προσωπικά θα μπορούσα να εμφανίζομαι επαναστατικότερος των «επαναστατών», αλλά αυτό μόνον στον λαϊκισμό της συγκυρίας θα μπορούσε να προσφέρει και στην διασκέδαση της πραγματικότητας. Ο καπιταλισμός δεν θα καταρρεύσει όπως κατέρρευσαν τα καθεστώτα του «υπαρκτού σοσιαλισμού», διότι απλούστατα έχει εντελώς διαφορετική πολιτική φύση. Ο συνδυασμός σοσιαλιστικής-φεμινιστικής μεταρρύθμισης εντός του καπιταλισμού είναι μια απείρως πιο δύσκολη και «επαναστατικότερη» διαδικασία, η οποία προϋποθέτει διαφορετική κουλτούρα και στρατηγική από τους προοδευτικούς φορείς του κοινωνικού αιτήματος – αλλά ας το αφήσουμε, διότι είναι μια άλλη συζήτηση.

Στην Ελλάδα, η κοινωνία και οι δυνάμεις που υπηρετούν την χειραφέτησή της ήρθε η ώρα να αλλάξουν τον ρου της πολιτικής ιστορίας της χώρας. Ήρθε η στιγμή να δώσουμε χρόνο και κυρίως χώρο στην δημοκρατική πολιτική να εξαντλήσει το κοινωνικό, θεσμικό και γνωσιολογικό της κεφάλαιο σε ένα αγώνα για την ανοικοδόμηση της χώρας. Αντί να συζητάμε πώς θα γκρεμιστούν λιγότερα δικαιώματα, εντός της κρίσης που κατασκεύασε και ελέγχει το καθεστώς και οι τραπεζίτες του, ας αλλάξουμε προβληματισμό. Ας μελετήσουμε και ας εξαντλήσουμε τον διάλογο στη βάση της άλλης πιθανότητας: της αυτονόμησης της πολιτικής της χώρας, καταρχήν εντός της ΕΕ. Είναι βέβαιο ότι αυτό θα προκαλέσει ασύλληπτη αναταραχή στην Ευρώπη και διεθνώς και ίσως δώσει την ευκαιρία να απελευθερωθούν και άλλες δυνάμεις στην ήπειρό μας, ώστε όλοι μαζί να προχωρήσουμε στην αλλαγή των πολιτικών οριζουσών της ΕΕ.

Είμαστε στην κρισιμότερη φάση μετά τον τελευταίο πόλεμο. Είτε η ΕΕ θα μεταμορφωθεί σε ένα δημοκρατικό οικοδόμημα, είτε σε μια καταπιεστική πολιτικά δομή με ολοκληρωτικά και αυταρχικά χαρακτηριστικά που θα υπηρετεί την διεθνή χρηματοπιστωτική ελίτ και τα νεο-εθνικιστικά συμφέροντα της λεγόμενης μεταβιομηχανικής ατμομηχανής της Ευρώπης. Πέραν του ότι στην μεταβιομηχανική εποχή μας οι πολιτικές της «ατμομηχανής» φαντάζουν απολύτως αναχρονιστικές, μοιάζει με ιστορική φάρσα ο σημερινός λανθάνων «πόλεμος» μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας. Οι ΗΠΑ αυτή την περίοδο εφαρμόζουν την πολιτική της κανονιοφόρου στην οικονομία και οι Γερμανοί, σε οικονομικό επίπεδο, τον πολεμικό σχεδιασμό του 1870-1914 που οδήγησε στην κατεστραμμένη Ευρώπη του 1918, προσπαθώντας και οι δύο να απαντήσουν εμμέσως στην κινεζική πρόκληση, που οι ίδιοι φρόντισαν να πάρει τις σημερινές διαστάσεις. Η χρηματοπιστωτική φούσκα που έσκασε, αποδυναμώνει τον αποπληθωριστικό μηχανισμό δημιουργίας κερδών και απομυθοποιεί τον νεοφιλελευθερισμό. Ας μην πληρώσουν οι λιγότερο οικονομικά ισχυρές κοινωνίες την απληστία της παγκοσμιοποιημένης ελίτ του «έξυπνου χρήματος».

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον οι Έλληνες δεν έχουν πλέον περιθώρια συντηρητικού εφησυχασμού. Το παιχνίδι άνοιξε και ο κύριος Παπανδρέου, που αφάνταστα καιροσκοπικά άναψε το φυτίλι με την διεθνοποίηση του ελληνικού προβλήματος, δεν έχει πλέον καμία πιθανότητα πολιτικής επιβίωσης. Το ζήτημα σήμερα είναι αν οι προοδευτικές-πατριωτικές δυνάμεις μπορούν να δώσουν ενωτικά μια νέα προοπτική στην ελληνική κοινωνία ή είναι τόσο διαβρωμένες από το καθεστώς και την χρόνια μικροκομματική τους αντίληψη που δεν μπορούν.

Με τις σκέψεις αυτές χαιρετίζω το «πνεύμα» της πρωτοβουλίας του Μίκη Θεοδωράκη. Έτσι έπρεπε να γίνει και έτσι έγινε και …ας άργησε να ανάψει η «σπίθα»! Είμαστε εδώ για να συνεχίσουμε τον αγώνα για μια δημοκρατική πολιτεία και μια φιλελεύθερη κοινωνία, που θα αντιμάχεται τον πολιτικαντισμό, την πατρωνία και τον νεοφιλελευθερισμό. Είμαστε εδώ απαλλαγμένοι από προκαταλήψεις και συμπλέγματα με ανοιχτό μυαλό και διάθεση να προσφέρουμε στην κοινωνία αυτά που η ίδια θα επιστέψει να προσφέρουμε. Δεν συνομιλούμε με το καθεστώς, αλλά αποκλειστικά με την κοινωνία των ακηδεμόνευτων πολιτών. Ήρθε η στιγμή να ξεπεράσουμε παλαιές και σε πολλές περιπτώσεις πλαστές διαχωριστικές γραμμές μεταξύ δεξιάς και αριστεράς, υπηρετώντας όμως την σοσιαλιστική προοπτική με κανόνα την ελευθερία και γνώμονα την δημοκρατική ευαισθησία.

Μπροστά στο δίλημμα 15 χρόνια κατεδάφισης ή 15 χρόνια ανοικοδόμησης σε άλλες βάσεις, ο συντάκτης αυτών των γραμμών έχει πάρει ήδη θέση, αρθρώνοντας συγκεκριμένη πρόταση, η οποία δεν αποτελεί ασφαλώς μονόδρομο. Η δημοκρατία έχει πολλούς δρόμους προς την κατεύθυνση αυτο-διακυβέρνησης, αρκεί να λειτουργεί. Η δημοκρατία κατασκευάζει δρόμους αρκεί να ξεφύγει από τον οικονομισμό και τον καθεστωτικό ρασιοναλισμό. Η Ελλάδα δεν έχει μέλλον στο πλαίσιο εφαρμογής της πολιτικής της «Τρόικα-Ελλάς». Το απλοϊκό αλλά μάλλον εύγλωττο ερώτημα είναι: αφού θα φτωχύνουμε που θα φτωχύνουμε, γιατί να μην το κάνουμε έτσι ώστε να επωφεληθεί η επόμενη γενιά των Ελλήνων και όχι η επόμενη γενιά τραπεζιτών, μεταπρατών και νταβάδων;

• Ανέλαβε τριανδρία την διακυβέρνηση, αφού ο Παπανδρέου κρίνει ως κρισιμότερα τα ταξίδια από την ευθύνη που έχει ως πρωθυπουργός...!

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Αυτή την εβδομάδα ο πρωθυπουργός απουσιάζει. Χθες έφυγε για την Λιβύη για να παραστεί στην διήμερη Σύνοδο ΕΕ-Αφρικής. Επιστρέφει αύριο και φεύγει αμέσως για το Καζακστάν για να λάβει μέρος στη Σύνοδο Κορυφής του ΟΑΣΕ.

Την ίδια ώρα, το χάος στα λιμάνια συνεχίζεται, αφού η ΠΝΟ αποφάσισε νέα 48ωρη απεργία, αυτή τη φορά ως τα ξημερώματα της Πέμπτης. Και αυτό αποτελεί ένα από τα σοβαρά θέματα που έπρεπε να απασχολούν αυτήν την εβδομάδα τον πρωθυπουργό.

Διότι, μόλις την προηγούμενη Πέμπτη, είχαμε πληροφορηθεί δια διαρροών από το υπουργικό συμβούλιο πως διαπιστώθηκαν καθυστερήσεις και πως ο κ. Παπανδρέου ανέλαβε προσωπικώς την υπόθεση.

Προφανώς επρόκειτο για κάποιο αστείο. Άδικα πανηγύρισαν όσοι μετέδωσαν την φοβερή πληροφορία. Για άλλη μια φορά, την διακυβέρνηση της χώρας ανέλαβαν οι παραδυναστεύοντες.

Η πρακτική είναι συνήθης. Πριν ο πρωθυπουργός φύγει για κάποιο από τα ταξίδια του, συγκαλεί υπουργικό συμβούλιο ή το όργανο που δημιουργήθηκε τον Σεπτέμβριο για τον πολιτικό σχεδιασμό – και έκτοτε αγνοείται η τύχη του.

Ήταν τότε που πληροφορηθήκαμε ότι το νέο όργανο – με την συμμετοχή Ραγκούση, Παπακωνσταντίνου, Γερουλάνου, Δρούτσα, Πεταλωτή και Βάρτζελη – θα είχε ως Πρόεδρο τον κ. Παπανδρέου και, απουσιάζοντος αυτού, τον κ. Ραγκούση.

Έσπευσαν όλοι στο υπουργείο των Εσωτερικών, φωτογραφήθηκαν, τους απαθανάτισαν οι κάμερες κατά την είσοδο και την έξοδο και… αυτό ήταν. Ο κ. Παπανδρέου αποφάσισε τότε πως μπορούσε να λείψει από την χώρα δύο ολόκληρες εβδομάδες – εκ των οποίων η μία στη Νέα Υόρκη. Τους μοίρασε ρόλους και έφυγε.

Τώρα, μαθαίνουμε ότι ενώ εκείνος θα βρίσκεται μεταξύ Λιβύης και Καζακστάν, την διακυβέρνηση θα ασκεί η τριανδρία Πάγκαλου, Παπακωνσταντίνου, Ραγκούση.

Αμέσως, όλοι – και στο εσωτερικό της κυβέρνησης – στοιχημάτισαν πως επιστρέφοντας από τα ταξίδια του ο πρωθυπουργός θα διαπιστώσει (ξανά) έλλειψη συντονισμού.

Ως γνωστόν, η κατάσταση με την δημιουργία οργάνων και επιτροπών είναι παλιά – από τον καιρό της αντιπολίτευσης. Μια χαοτική κατάσταση, για την οποία όμως τώρα δεν υπάρχει η παλιά εκείνη πολυτέλεια.

Την επομένη του υπουργικού συμβουλίου, την περασμένη Παρασκευή δηλαδή, ο κ. Παπανδρέου συγκάλεσε το Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ. Και εκεί αποφασίστηκε πως μια τριμερής επιτροπή – άλλη επιτροπή αυτή – αποτελούμενη από εκπροσώπους της κυβέρνησης, της κοινοβουλευτικής ομάδας και του κόμματος, θα ετοιμάζει τα νομοσχέδια!

Είναι ποτέ δυνατόν να συμβεί αυτό; Ούτε κατά διάνοιαν. Τα νομοσχέδια ετοιμάζονται κατ’ επιταγήν της τρόικας και με βάση το Μνημόνιο. Υπάρχει περίπτωση να τίθενται υπό την επεξεργασία και έγκριση των κομματικών μελών του Πολιτικού Συμβουλίου; Μπορεί δηλαδή ένας κομματικός να διαφωνήσει με κάτι και αυτό να έχει κάποια πρακτική αξία; Μα ούτε καν οι βουλευτές έχουν λόγο, παρά μόνο όταν αυτά συζητούνται στις Επιτροπές και εκεί για την τιμή των όπλων.

Ό,τι ψηφίζεται αυτή τη στιγμή στην Βουλή είναι γραμμένο και υπογεγραμμένο στο Μνημόνιο. Όχι μόνο δεν υπάρχει περίπτωση να τεθεί οτιδήποτε υπό την έγκριση των κομματικών στελεχών – που, για να μην ξεχνιόμαστε, στην σύσκεψη θύμισαν στον πρωθυπουργό πως οι συνδικαλιστές και οι ΔΕΚΟ είναι «σπλάχνα από τα σπλάχνα του ΠΑΣΟΚ» - αλλά αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα γνωρίζαμε με απόλυτη σιγουριά πως έχουμε πλέον πέσει στον γκρεμό.

Η προηγούμενη φορά που είχαμε απανωτές συνεδριάσεις υπουργικού συμβουλίου και Πολιτικού Συμβουλίου, ήταν τον περασμένο Ιούλιο. Τι συνέβη τότε;

Στο μεν υπουργικό συμβούλιο αποφασίστηκε να σχεδιαστεί… κοινωνικό δίχτυ προστασίας κατά υπουργείο (!) και να συγκροτηθούν επιτροπές στις οποίες θα συμμετείχαν γενικοί γραμματείς υπουργείων και οργανισμών, βουλευτές και κομματικά στελέχη, ώστε να έχουν (είχαν) ολοκληρώσει τις προτάσεις τους μέχρι τα τέλη Αυγούστου! ΄Αγνωστο, βέβαια, τι συνέβη επ’ αυτού. Διότι στο μεταξύ φθάσαμε στον Δεκέμβριο και έχουμε καθυστερήσει γενικώς.

Στο δε Πολιτικό Συμβούλιο του Ιουλίου, στην ημερήσια διάταξη υπήρχαν το ασφαλιστικό και το εργασιακό, αλλά ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τους μίλησε για την επισιτιστική κρίση και την έλλειψη τροφίμων στον κόσμο!

Ο καιρός περνά μεταξύ υπουργικών Συμβουλίων, Πολιτικών Συμβουλίων, ταξιδιών στο εξωτερικό και στο εσωτερικό και αναθέσεις έργου κάθε φορά σε διαφορετικούς παραδυναστεύοντες.

Τώρα μάλιστα που συζητείται η προοπτική επιμήκυνσης του δανείου, ποιος μας πιάνει. Θα έχουμε όλον τον χρόνο – έστω και ακριβοπληρωμένο σε επιτόκια – για να ετοιμάσουμε μερικές ακόμη επιτροπές και… διαθεσμικά όργανα…

• Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης
  

Σήμερα, 1η Δεκέμβρη 2010, σε μία κατάμεστη αίθουσα, στο ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη, (με παρόντα τον ίδιο στην αναπηρική πολυθρόνα του), έκανε την εμφάνισή του ο Μίκης, στα 85 του, υποβασταζόμενος, εξ αιτίας του προβλήματος της υγείας του.
Δύο γέρικες εληές, που με το υπέροχο απόσταγμα του λαδιού τους, πότισαν το νου και τις αισθήσεις μας, όλα αυτά τα τελευταία 40 – 50 χρόνια, νοστιμεύοντας τη ζωή μας, τους έρωτές μας, τα όνειρά μας, τις μέρες, τις νύχτες και τα ξημερώματά μας.

Εκεί, λοιπόν, ο Μίκης, ξεσπάθωσε, σαν ορμητικός έφηβος.
Δεν μάσησε τα λόγια του.
Δεν έκρυψε τις σκέψεις του.
Δεν φύλαξε τα νώτα του.
Τα είπε όλα με το ονομα τους: Τα σύκα, σύκα και τη σκάφη, σκάφη. Κατονόμασε ως ΠΡΟΔΟΤΕΣ τα «κόμματα εξουσίας» και εθνικά ανεπαρκείς τους υπόλοιπους που συνθέτουν το καθεστώς πολιτικό σύστημα.
Περιέγραψε αναλυτικά, επί 2,5 ώρες, όλες τις πράξεις του καθεστώτος που συνιστούν εθνική προδοσία. Στο κεφάλαιο «μνημόνιο», ζήτησε την συνδρομή του καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου, του Γιάννη Κασσιμάτη, ο οποίος τεκμηρίωσε την επιστημονική άποψη περί της αντισυνταγματικότητας του νομοθετήματος που έφερε το «μνημόνιο» των δανειστών μας στη θέση του επικυρίαρχου της λαϊκής θέλησης.

Αυτά όλα τα μεταφέρω ως ρεπόρτερ, καθώς ήμουν παρών στη μυσταγωγία αυτή που γέννησε την «ΣΠΙΘΑ», όπως ονόμασε ο Μίκης Θεοδωράκης την «κίνηση ανεξαρτήτων πολιτών για Εθνική κυριαρχία, Δικαιοσύνη, Ελευθερία, Ισότητα, Πατριωτισμό», στην οποία κάλεσε κάθε Ελληνίδα και Έλληνα να στοιχηθεί, λέγοντας χαρακτηριστικά: « Η Ελλάδα ανήκει στην Ελλάδα».

Ο Μίκης άναψε τη σπίθα. Σ’ εμάς μένει να την κάνουμε φωτιά που θα λαμπαδιάσει την ψυχή και το νού των συμπατριωτών μας, για να φέξει πάλι ο Ελληνικός ουρανός που αυτή την ώρα είναι πλακωμένος από τα βαρυά σύνεφα της μεγάλης απώλειας (της εθνικής Ανεξαρτησίας μας) και της μεγάλης οδύνης της δοτής και διατεταγμένης λαϊκής φτώχειας.
Οι ώρες είναι δύσκολες γι’ αυτό είναι και μεγάλες. Είναι οι ώρες που οι οδύνες του τοκετού φανερώνουν το πλησίασμα της γέννας.
Μια καινούργια Ελλάδα πρέπει να γεννηθεί, διότι αυτό που σήμερα λέγεται Ελλάδα, δεν ανταποκρίνεται ούτε στην ιστορική συνέχειά της, ούτε στην ιδιοσυστασία της Ελληνικής ύπαρξης.
Ο μέγας Μίκης, μας παράδωσε, σήμερα, τη «ΣΠΙΘΑ» σαν το ζητούμενο εμβρυουλκό.

Θα φανεί, σύντομα, αν έχουν μείνει αποθέματα ψυχικής αντοχής στο σώμα της Ελλάδας, ικανά να γυρίσουν τον τροχό της ιστορίας, από εκεί που τον θέλουν να πηγαίνει, οι δυνάμειςκατοχής μας.

• Γράφει η Κουκίδα

Πριν προλάβουμε να σας ρωτήσουμε πού θα είστε το 2025, έσκασε και επισήμως η είδηση ότι το μνημόνιο παρατείνεται ως το 2024.

Βέβαια η κυβέρνηση ανακοίνωσε μόνο το σκέλος που της συμφέρει, δηλαδή την αποπληρωμή των δόσεων σε βάθος 11ετίας, και ξέχασε να μας πει ότι πακέτο πάει και η επιτήρηση, οι υψηλότεροι τόκοι και η λιτότητα διαρκείας.

Μπήκαμε και σε νέο κύκλο διαρροών του τύπου «δεν θα υπάρξουν νέα μέτρα» «δεν θα κόψουμε μισθούς και συντάξεις» κλπ. Το καινούργιο είναι «δεν θα υπάρξει νέο μνημόνιο». Μα και βέβαια θα υπάρξει. Και νέο μνημόνιο και επιτήρηση μέχρι το 2024.

Η κυβέρνηση έχει αρχίσει να διαρρέει δεξιά και αριστερά ότι «χτυπηθήκαμε από τις εξελίξεις στην Ιρλανδία» όμως η αλήθεια είναι μία : ουδέποτε έγινε σωστή μελέτη των μεγεθών της ελληνικής οικονομίας πριν υπογράψουμε την δανειακή συμφωνία. Με αποτέλεσμα ,εξ αρχής να ήμασταν αντιμέτωποι με δύο επιλογές, οι οποίες επικοινωνιακά άρχισαν να διαρρέουν τις τελευταίες μέρες: ή νέες δανειακές συμβάσεις μετά την λήξη της τρέχουσας (από το ΔΝΤ βεβαίως, βεβαίως) που ουσιαστικά το μόνο που θα κάνουν είναι να ανατροφοδοτούν το υπέρογκο χρέος ή ελεγχόμενη πτώχευση. Διαλέγετε και παίρνετε.

Βέβαια η πρώτη επιλογή απλά αναστέλλει για λίγα χρόνια τη δεύτερη. Γιατί μέχρι το 2015 υπολογίζεται ότι θα χρωστάμε γύρω στα 450 δισεκατομμύρια ευρώ. Να μην φάνε και οι δανειστές μας λίγο; Τόσα και τόσο χρήματα έχουμε φάει εμείς, όπως είπε και ο Πάγκαλος.

Η κυβέρνηση είναι σε σύγχυση και ο κρατικός μηχανισμός σε διάλυση. Ούτε το αλαζονικό ύφος του Γιώργου Παπακωνσταντίνου μπορεί να καλύψει πλέον την κατάσταση. Την ημέρα που ανακοινωνόταν με πανηγυρικό τόνο η επιμήκυνση του μνημονίου από τον υπουργό οικονομικών, η συνάδελφος του Λούκα Κατσέλη ανακοίνωνε ότι σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, 1 στους 5 Έλληνες ζει κάτω από τα όρια της φτώχιας, δηλαδή έχει εισόδημα κάτω από τα 6,000 ευρώ ετησίως. Εξ αυτών, το 22% είναι ηλικιωμένοι, το 23% κάτω των 17 ετών και το 42% άνεργοι. Και ο υπουργός ο Παπακωνσταντίνου επιμένει να θριαμβολογεί για την αριθμητική μείωση του ελλείμματος. Μεγάλο επίτευγμα. Μέγιστη μεταρρύθμιση. Για Νόμπελ.

Και σαν να μην έφταναν αυτά, εμφανίστηκε o έμμισθος σύμβουλος-φάντασμα του ΓΑΠ, ο Ιταλός Τομάσο Παντόα Σκιόπα, για να μας αποτελειώσει ψυχολογικά και να μας χώσει βαθειά το μαχαίρι στο κόκαλο της συνείδησης. Μίλησε σε ημερίδα του ελληνοαμερικανικού εμπορικού επιμελητηρίου και είπε « Όταν είμαι στο εξωτερικό και πρέπει να αναφερθώ στην Ελλάδα, λέω το εξής : μέχρι τον Μάιο πολύ λίγοι πίστευαν ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε να υπογράψει τέτοια δανειακή συμφωνία. Και εάν υπέγραφε δεν θα υπερψηφιζόταν από την βουλή. Και εάν έλεγε ναι η βουλή θα καταψηφιζόταν στους δρόμους. Κι εάν περνούσε από τους δρόμους, δεν θα περνούσε στις επόμενης εκλογές. Όλα αυτά διαψεύστηκαν». Πράγματι. Διαψεύστηκαν. Γιατί ακόμα καθόμαστε στους καναπέδες και περιμένουμε να έρθουν τα χειρότερα.

ΥΓ: Ο Ιταλός πάντως δεν τα μάσησε τα λόγια του. Όταν ρωτήθηκε πότε θα έρθουμε στα ίσια μας, απάντησε : «ρωτήστε ένα 15χρονο παιδί όταν θα γίνει τριάντα χρονών». Τότε. Καθίστε λοιπόν αναπαυτικά στους καναπέδες και περιμένετε την γενιά των 30ρηδων του 2025. Φαντάζομαι ότι τότε ένας εξ αυτών, με επίθετο Παπανδρέου, ή Καραμανλής ή έστω Μπακογιάννης, θα ζητάει την ψήφο μας. Για να μας βγάλει από το μνημόνιο... Υγιαίνετε.

Γράφει ο Τζωρτζ Φίνλεϋ στο “Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως”:

“Η προστασία της Οθωμανικής κυβερνήσεως βαθμιαία δημιούργησε μια ελληνική αριστοκρατία διοικητικών οργάνων και φοροεισπρακτόρων. Την αριστοκρατία αυτή αποτελούσαν οι Φαναριώτες στην Κωσταντινούπολη και οι κοτζαμπάσηδες ή προεστοί στην Ελλάδα. Η ηθική και πολιτική θέσης τούτης της τάξης αποδόθηκε άριστα με την ονομασία τους σαν είδος “Χριστιανών Τούρκων”.

Ο βοεβόδας ή ο μπέης αγόραζε τους φόρους μιας περιφέρειας σαν κεντρικός φοροσυλλέκτης. Ακολούθως υπενοικίαζε τις διάφορες κατηγορίες των προσόδων στους Ελληνες προεστούς που με την σειρά τους συνήθως υπενοικίαζαν το μερίδιό τους κατά μικρότερα τμήματα στους τοπικούς άρχοντες των κοινοτήτων της περιφέρειας. Με τον τρόπο αυτό οι δημόσιες πρόσοδοι της Ελλάδας συντηρούσαν τρεις ξεχωριστές τάξεις φοροεισπρακτόρων σε βάρος του ελληνικού λαού”.

Εμένα αυτή η περιγραφή μου θυμίζει τα δυο μεγάλα μας κόμματα. Το ένα, το ΠαΣοΚ είναι ο τωρινός εισπράκτορας, το άλλο, η ΝΔ, θέλει να γίνει ο επόμενος εισπράκτορας. Των φόρων που πληρώνει ο ελληνικός λαός. Και που συλλέγονται και αποδίδονται στους δανειστές-σωτήρες μας (ο θεός να τους το ξεπληρώσει), δηλαδή ΕΕ, ΕκΤ και ΔΝΤ .

Διότι από τα δυο μεγάλα μας κόμματα, το ΠαΣοΚ μας έφερε το Μνημόνιο, και η ΝΔ μας δήλωσε πως δεν θα το καταργήσει την επομένη που θα γίνει κυβέρνηση.

Και το Μνημόνιο ουσιαστικά μετατρέπει το ελληνικό δημόσιο σε εισπρακτικό μηχανισμό υπέρ των δανειστών μας. Εναν εισπράκτορα.

Και τα κόμματά μας ερίζουν για το ποιος θα είναι ο εισπράκτορας. Τέτοια φιλοδοξία.

Και μάλιστα εισπράκτορας με προοπτική. Διότι τώρα που πετύχαμε και την “επιμήκυνση” του χρόνου αποπληρωμής (με λίγο πιο τσιμπημένο επιτόκιο φυσικά, μην επιβαρυνθούν και οι καλοί ευεργέτες-δανειστές μας) μέχρι το 2014, θα υπάρχει πολύ μεγάλη ανάγκη από έναν καλό και πειθήνιο εισπράκτορα.

• Της Αντριάνας

Φτάσαμε στον πάτο και δεν φτάνει μόνο αυτό, στρουθοκαμηλίζουμε κιόλας…Μιλάμε για την επιμήκυνση του χρέους, την οποία πρόκειται για βάθος δεκαετιών να την γευόμαστε για τα καλά.

Ευρωπαίοι και ΔΝΤ συμφώνησαν με την ελληνική (yes sir) κυβέρνηση αυτό το εκπληκτικό εναλλακτικό σενάριο, για το καλό μας, αλλά και για να διασφαλίσουμε τα λεφτά των τοκογλύφων - πιστωτών.

Κάπως έτσι περνάμε στην αναδιάρθρωση με επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής και με επιπλέον επιβάρυνση στους τόκους!!! Πλήρης δηλαδή η υποταγή μας στο Δ.Ν.Τ και μάλιστα με μεγάλη απλοχεριά από πολιτικούς κύκλους.

Κάτι τέτοιο σημαίνει την εφόρου ζωής σχεδόν ομηρία μας στο χρέος… Γνωρίζουν καλά όλοι τους ότι ένας υπερδανεισμένος, όπως είναι η Ελλάδα, δεν έχει πιθανότητα να βγει από την κρίση, όταν καλείται να πληρώσει ακριβά το κόστος του χρήματος.

Στο διεθνές οικονομικό σύστημα, το χρέος ισούται με χρήμα και άρα κέρδος για τους ανθρώπους, που όχι μόνον έχουν δημιουργήσει την οικονομική κρίση, αλλά και τους καρχαρίες του Δ.Ν.Τ. που καιροφυλακτούν να αναλάβουν άμεσα την δράση της εξαθλίωσης στην Ελλάδα.

Τι γίνεται τελικά μήπως δεν έχουμε κυβέρνηση των Ελλήνων, αλλά διαχειριστές των ξένων εντολών ή αποφασίζουμε υπέρ των δανειστών μας και όχι του λαού!!!

Του Μάρκου Τέμπλαρ
Καθηγητή Αντιτρομοκρατίας
Πολιτικής και Στρατηγικής
Η ασφάλεια και η μελλοντική εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδος είναι αποτέλεσμα εσωτερικής σταθερότητας η οποία θα έπρεπε να είναι η υπ' αριθμόν μία υποχρέωση Έλληνος διπλωμάτου, πρώην ή παρόντος. Η σταθερότητα της ΠΓΔΜ είναι πολύ σημαντική για την Ελλάδα και την περιοχή, αλλά είναι υποχρέωση της κυβέρνησης της ΠΓΔΜ να την εξασφαλίσει. Δεν είναι συνετό για την Ελλάδα να προσπαθεί με το ζόρι να δίδει ασύμφορες λύσεις σε έναν λαό που έχει γαλουχηθεί ως «μακεδονικός» ενώ η παρούσα κυβέρνηση των Σκοπίων συνεχίζει εχθρικές πράξεις εναντίον των μειονοτήτων της, πόσο μάλλον εναντίον των γειτόνων της, ειδικά όταν οι ίδιοι οι γείτονες τους οποίους τα Σκόπια βρίζουν, είναι εκείνοι από τους οποίους η ΠΓΔΜ εξαρτάται για την επιβίωσή της.
Η σταθερότητα στη ΠΓΔΜ ή της περιοχής δεν μπορεί να επιτευχθεί εφόσον τα Σκόπια τροφοδοτούν μια εθνοκεντρική εθνικιστική ιδεολογία και συνεχίζουν αδυσώπητα το πρόγραμμα της αρχαιοποίησης της χώρας. Η ΠΓΔΜ με το παρόν συνταγματικό όνομά της και τα παράγωγά του βασισμένη σε ιστορικό κενό βάσει ευφορικής ανάκλησης ενός παρελθόντος που ποτέ δεν υπήρξε, προσθέτει στις εθνικές εντάσεις στην περιοχή, αποτελεί μια στρατηγική απειλή ανασφάλειας για την Ελλάδα, ενώ υπονομεύει επιπλέον την εδαφική ακεραιότητα αυτής καθ' αυτής της Ελλάδος.
Η ιδέα δεν έγκειται στο να σταθεροποιήσομε τα Σκόπια αποσταθεροποιώντας την Ελλάδα. Ανεξαρτήτως εγγυήσεων που δίδουν παρούσες μεγάλες δυνάμεις, η εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδος εξαρτάται μόνον από την ίδια την Ελλάδα που είναι η μόνη που μπορεί να εγγυηθεί την κυριαρχία και τον αποτελεσματικό έλεγχο των εδαφών της που τα κέρδισαν με το αίμα τους οι Έλληνες.
Το να τάσσεται κανείς υπέρ ή κατά εθνικών θεμάτων χωρίς να εξετάζει τις βαλκανικές κοινωνικό-πολιτικές και ιστορικές πραγματικότητες (ειδικά τα τελευταία 100 χρόνια) είναι απλά μια διανοητική άσκηση και μάλιστα ανώφελη.
Οποιαδήποτε συμφωνία επιτευχθεί χωρίς την ειλικρινή και ενεργό συμμετοχή του σλαβικού πληθυσμού και της κυβέρνησης της ΠΓΔΜ δεν θα οδηγήσει σε λύση, αλλά σε ένα φιάσκο εις βάρος της Ελλάδος. Η πρόσφατη πρόταση Makedonci/Makedonski προσβάλλει την νοημοσύνη όλων μας.

Όπως τα κατέγραψε
ο Νικ. Ζουρνατζόγλου
στο βιβλίο του

Ο άγιος Γέροντας Παΐσιος κοιμήθηκε στις 12 Ιουλίου 1994 μ.Χ. και αναπαύεται στο Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου του Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης

Ο άγιος Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης, η αγιότητα του οποίου έχει ομολογηθεί από όλους σχεδόν τους Έλληνες, πολιτικούς, στρατιωτικούς, λαϊκούς, Μοναχούς, Ιερείς, Επισκόπους και αυτόν τον ίδιο τον Πατριάρχη, είχε κατά καιρούς μιλήσει σε πολλούς ανθρώπους για ό,τι βλέπουμε σήμερα στο Αιγαίο και για ό,τι θα δούμε σύντομα!
Πολλές από αυτές τις αποκαλύψεις και προφητείες που προείπε ο Γέροντας Παΐσιος με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, εμπεριέχονται στο νέο, συναρπαστικό βιβλίο του Επισμηναγού ε.α. Νικολάου Ζουρνατζόγλου «Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης, 1924 – 1994» εκδόσεις Αγιοτόκος Καππαδοκία, κεντρική διάθεση Ορθόδοξος Κυψέλη.
Συγκεκριμένα θα αναφέρουμε μερικά εξόχως αποκαλυπτικά σημεία, που αφορούν τις σχέσεις με την αμετανόητη Τουρκία, η οποία όπως γνωρίζουμε με απόλυτη βεβαιότητα ήδη από τον Άγιο Κοσμά τον Αίτωλο θα μας επιτεθεί ύπουλα ως τα «Εξαμίλια»…
Ο Γέρων Παΐσιος για Τουρκία, Πόλη, Αιγαίο
► «Οι Τούρκοι τα κόλλυβα τα έχουν στη μέση τους. Θα πάθουν μεγάλο κακό. Τότε θα επέμβη από πάνω ο Ρώσος και θα γίνει όπως τα λέει η προφητεία του Αγίου Κοσμά. Οι μεγάλοι θα φροντίσουν… Την Κωνσταντινούπολη οι Έλληνες πρέπει να τη φυλάξουν. Και, έτσι, ο Θεός θα τη χαρίσει σε μας. Θα μας βοηθήσει ο Θεός, γιατί είμαστε Ορθόδοξοι»… σελ. 410
► «Η Τουρκία θα διαλυθεί και, μάλιστα, θα τη διαλύσουν οι ίδιοι οι σύμμαχοι» Μάρτιος 1994, σελ. 412
► «Οι Τούρκοι έχουν τα κόλλυβα στο ζωνάρι τους» 1991, σελ. 413
► «Άντε, άντε, δε θα είμαι να σε καμαρώσω στην προέλαση, όταν θα προελαύνει ο ελληνικός στρατός για την Κωνσταντινούπολη» 1992, προς Αξκο της Π.Α., σελ. 413
► «Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός είχε δίκιο που είπε για τα «Εξαμίλια», διότι τα «Εξαμίλια» δεν είναι ούτε χωριά, ούτε πόλεις, αλλά είναι τα έξι ναυτικά μίλια, η ζώνη των έξι μιλίων που περιβάλλει τα παράλια της Ελλάδας και κάθε νησί μας. «Εξαμίλι» είναι κάθε σημείο που απέχει έξι μίλια από τις ακτές της Ελλάδας, χερσαίες ή νησιωτικές. Εκεί, λοιπόν, θα γίνει εκείνο που είπε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός» σελ. 417
► «Όταν ο τουρκικός στόλος ξεκινήσει να κατευθύνεται κατά της Ελλάδος και φθάσει στα έξι μίλια, πράγματι θα καταστραφεί. Θα είναι η ώρα που θα έχουν τα κόλλυβα στο ζωνάρι τους. Αλλά, αυτό δε θα γίνει από εμάς. Αυτό είναι το θέλημα του Θεού. Το «Εξαμίλι» θα είναι η αρχή του τέλους…..Μετά θα αρχίσουν όλα τα γεγονότα, που θα καταλήξουν στο να πάρουμε την Πόλη…. Την Πόλη θα μας τη δώσουν….. Θα γίνει πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας. Στην αρχή, οι Τούρκοι θα νομίσουν ότι νικάνε, αλλά αυτό θα είναι η καταστροφή τους. Οι Ρώσοι, τελικά, θα νικήσουν και θα πέσει η Πόλη στα χέρια τους. Μετά θα την πάρουμε εμείς…… Θα αναγκασθούν να μας τη δώσουν…» σελ. 417 - 418
► Οι Τούρκοι «θα καταστραφούν. Θα σβήσουν από το χάρτη, διότι είναι ένα έθνος, το οποίο δεν προέκυψε από την ευλογία του Θεού. Από τους Τούρκους το 1/3 θα πάει από όπου ξεκίνησαν, στα βάθη της Τουρκίας, το 1/3 θα σωθεί, διότι θα έχει εκχριστιανισθεί και το τελευταίο 1/3 θα σκοτωθεί στον πόλεμο αυτόν….» σελ. 418-419 σ.σ. πρόκειται για την γνωστή Προφητεία του Αγίου Κοσμά.
► «Δεν ήθελα τίποτα άλλο. Να με κρατούσε ο Θεός ακόμη λίγα χρόνια στη ζωή, για να έβλεπα την πατρίδα μου μεγαλωμένη. Θα μεγαλώσει…» σελ. 419
► «Η Τουρκία θα διαμελισθεί. Ο διαμελισμός αυτός σίγουρα μας ικανοποιεί και μας συμφέρει ως κράτος. Έτσι θ΄ απελευθερωθούν τα χωριά μας, οι αλύτρωτες πατρίδες. Η Κωνσταντινούπολη θα ελευθερωθεί, θα ξαναγίνει ελληνική. Θα ξαναλειτουργήσει η Αγία Σοφία» σελ. 422
► «Η Τουρκία θα διαμελισθεί σε 3-4 κομμάτια. Ήδη έχει αρχίσει η αντίστροφή μέτρηση. Εμείς θα πάρουμε τα δικά μας εδάφη, οι Αρμένιοι τα δικά τους και οι Κούρδοι τα δικά τους. Το κουρδικό θέμα έχει ήδη δρομολογηθεί. Αυτά θα γίνουν, όχι τώρα, αλλά σύντομα, όταν θα πάψει αυτή γενιά που κυβερνάει την Τουρκία και θα αναλάβει νέα γενιά πολιτικών. Τότε θα γίνει ο διαμελισμός της Τουρκίας. Πολύ σύντομα οι προσευχές που γίνονται κάτω από την επιφάνεια της γης, θα γίνονται επάνω στη γη και τα κεράκια που ανάβονται κάτω, θα ανάβονται επάνω (εννοούσε τους Κρυπτοχριστιανούς)….Πίστη και ελπίδα στο Θεό να υπάρχει και θα χαρούν πολλοί. Όλα αυτά θα γίνουν μέσα στα χρόνια αυτά. Έφτασε ο καιρός» σελ. 431
► «Οι Εγγλέζοι και οι Αμερικάνοι θα μας παραχωρήσουν την Κωνσταντινούπολη. Όχι γιατί μας αγαπάνε, αλλά γιατί αυτό θα συμπλέει με τα συμφέροντά τους» σελ. 432
► Οι Τούρκοι «θα κάνουν μόνο μία πρόκληση στην Ελλάδα, που θα έχει σχέση με την αιγιαλίτιδα ζώνη. Και εμάς θα μας πιάσει πείνα. Θα πεινάσει η Ελλάδα. Και επειδή θα κρατήσει αυτή η μπόρα κάποιο διάστημα, μήνες θα είναι, “θα πούμε το ψωμί ψωμάκι”» σελ. 434 και άλλη φορά έλεγε … «Να έχετε ένα κτηματάκι και λίγο να το καλλιεργήτε. Κοντά σε σας, θα βοηθήσετε και κάποιον που δε θα έχει» σελ. 436
► «Όταν ακούσεις στην τηλεόραση να γίνεται θέμα για τα μίλια, για την επέκταση των μιλίων (της αιγιαλίτιδας ζώνης) από 6 σε 12 μίλια, τότε από πίσω έρχεται ο πόλεμος. Ακολουθεί….Μετά την πρόκληση των Τούρκων, θα κατεβούν οι Ρώσοι στα Στενά. Όχι για να βοηθήσουν εμάς. Αυτοί θα έχουν άλλα συμφέροντα. Αλλά, χωρίς να το θέλουν, θα βοηθάνε εμάς. Τότε, οι Τούρκοι για να υπερασπισθούν τα Στενά, που είναι στρατηγικής σημασίας, θα συγκεντρώσουν εκεί και άλλα στρατεύματα. Παράλληλα δε, θα αποσύρουν δυνάμεις από καταληφθέντα εδάφη. Όμως, θα δουν τότε τα άλλα κράτη της Ευρώπης, συγκεκριμένα η Αγγλία, η Γαλλία, η Ιταλία και άλλα έξι – εφτά κράτη της ΕΟΚ, ότι η Ρωσία θα αρπάξει μέρη, οπότε θα πουν: “Δεν πάμε κι εμείς εκεί πέρα, μήπως πάρουμε κανένα κομμάτι;” Όλοι, όμως θα κυνηγούν τη μερίδα του λέοντος. Έτσι θα μπουν και οι Ευρωπαίοι στον πόλεμο…..Θα βγάλει η (ελληνική) κυβέρνηση απόφαση να μη στείλη στρατό. Θα κρατήσει στρατό μόνο στα σύνορα. Και θα είναι μεγάλη ευλογία που δε θα πάρει μέρος. Γιατί , όποιος πάρει μέρος σ΄ αυτόν τον πόλεμο (εν. τον ευρωπαϊκό), χάθηκε…»… 434
► «Οι Τούρκοι θα μας χτυπήσουν, αλλά η Ελλάδα δε θα πάθει μεγάλη ζημιά. Δε θα περάσει πολύς καιρός μετά την επίθεση των Τούρκων στη χώρα μας και τότε οι Ρώσοι θα κτυπήσουν τους Τούρκους και θα τους διαλύσουν. Όπως ένα φύλλο χαρτί που το χτυπάς και διαλύεται, έτσι και οι Τούρκοι θα διαλυθούν. Το 1/3 από αυτούς θα σκοτωθεί, το 1/3 θα εκχριστιανισθούν και το 1/3 θα πάει στην Κόκκινη Μηλιά. Η χρησιμοποίηση των νερών του Ευφράτη για αρδευτικά έργα από τους Τούρκους θα είναι μια προειδοποίηση ότι άρχισε η προετοιμασία του μεγάλου πολέμου που θα ακολουθήση» 1991, σελ. 439
► «Μετά τη διάλυση της Τουρκίας, η Ρωσία θα συνεχίσει τον πόλεμο μέχρι τον Περσικό Κόλπο και θα σταματήσουν τα στρατεύματά της έξω από την Ιερουσαλήμ. Τότε οι δυτικές δυνάμεις θα δώσουν προθεσμία στους Ρώσους για να αποσύρουν από τα μέρη αυτά τα στρατεύματά τους, τόσο χρόνο όσο χρειάζεται για να γίνουν τα λάχανα, δηλαδή 6 μήνες. Η Ρωσία, όμως, δε θα αποσύρει τις δυνάμεις της. Και τότε οι δυτικές δυνάμεις θα αρχίσουν να συγκεντρώνουν στρατεύματα, για να επιτεθούν στους Ρώσους. Ο Πόλεμος που θα ξεσπάσει θα είναι Παγκόσμιος και θα έχει ως συνέπεια να χάσουν οι Ρώσοι. Θα ακολουθήσει μεγάλη σφαγή. Οι μεγαλουπόλεις θα γίνουν παραγκουπόλεις. Εμείς, οι Έλληνες, δεν θα συμμετάσχουμε στον παγκόσμιο πόλεμο.» σελ. 440 - 441
► «Η διοίκηση της Πόλης , από μας, θα είναι και στρατιωτική και πολιτική»!!! 1991, σελ. 435
► «Εσύ (είπε σε νεαρό φοιτητή του Πολυτεχνείου Ξάνθης), σαν πολιτικός μηχανικός, θα συμβάλεις στην ανοικοδόμηση της Πόλης, γιατί η Πόλη θα ανοικοδομηθεί από την αρχή» σελ. 435

Αγαπητοί συνέλληνες.
Εδώ και καιρό λοιδορούμαστε, κακοφημιζόμαστε, μας έχουν έτοιμους για το λάκκο των λεόντων.
Από ποιούς αλήθεια γίνονται όλα αυτά;
Μήπως όχι μόνο από τους κακούς πιστωτές μας;
Μήπως και από τους καλούς χριστιανούς πολιτικούς μας;
Οι οποίοι, ελέω παχέως εντέρου που εδώ και καιρό δεν χωρά τίποτα περισσότερο, διοχετεύουν όλα τα κλαπέντα όπου και όπως μπορούν;
Κι άντε αυτοί, ορκισμένοι κλέφτες, κάνουν αυτό που νομίζουν ότι πρέπει.
Εμείς, τί κάνουμε;
Στην εποχή μας καταγράφονται τα πάντα. Εδώ και δεκαετίες δηλαδή.
Λέτε οι συμφωνίες των πιστωτών μας, με τους εδώ, εν Ελλάδι εντιμότατους άρχοντες, όπως συνηθίζει να λέει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. Παντελεήμων να μην είναι καταγεγραμμένες;
Θέλω να πιστεύω ότι είναι Μάρτυς μου ο δορυφόρος. Άντε ο ΕΛΛΑΣ-SAT. Mε έδρα τις Θερμοπύλες.
Αντί λοιπόν οι Ευρωπαίοι και Παγκόσμιοι πιστωτές μας να στρέφονται σε μας, το πόπολο, μήπως θά ‘πρεπε να στραφούν ευθέως στα ληγούρια που έχουν ξεκοκαλίσει τα πάντα;
Τί χρειάζεται;
Ο Κούγιας;
Ο Κατσαντώνης;
Κάποιος άλλος μεγαλοδικηγόρος των Αθηνών πίσω από τον οποίο θα τρέχουν τα κανάλια;
Να τον βρούμε καλοί μου άνθρωποι.
Θα βοηθήσει και ο Θανάσης Βέγγος.
Να καθίσει στο σκαμνί ληγούρια από Ελλάδα και Ευρώπη.
Αυτούς που κατέκλεψαν το σύμπαν.
Άσε που αν τα ληγούρια είχαν λίγο σεβασμό, ελάχιστο, θα συναινούσαν.
Πού θα τα πάτε αλήθεια;
Εμάς δεν μας ενδιαφέρει σε κάθε περίπτωση. Να τα έχετε να τα χαίρεστε. Αλλά να μην ήταν κλεμμένα. Αρχιλήσταρχοι.
ΤΑ ΛΗΓΟΥΡΙΑ ΣΤΟ ΣΚΑΜΝΙ.
Αυτή είναι η ταινία που θα γυρίσουμε.
Έλα όμως που είναι στη μέση και κρυπτοχριστιανοί. Αυτοί που ΄΄έφαγαν΄΄ το καταπέτασμα.
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ, Η ΤΡΟΪΚΑ, ΤΟ ΔΝΤ έχουν υποχρέωση να τους αποκαλύψουν.
Τους γνωρίζουν με το νι και με το σίγμα.
Ελληνικό λαϊκό δικαστήριο στο ευρωδικαστήριο. Αλλιώς δε γίνεται. Να πάμε στη Χάγη τα ληγούρια μας.
Να δούμε και ποιά ευρωληγούρια σιγοντάριζαν τα δικά μας ληγούρια.
Έχει υποχρέωση η Ευρωπαϊκή ΄Ένωση, αν είναι τίμια με τις αρχές και τον εαυτό της, να αποκαλύψει στην παγκόσμια κοινότητα τα ληγούρια της χώρας μας.
Τους κρυπτοχριστιανούς.
Για να γελάσει κάθε πικραμένος.
Έλληνας και Ευρωπαίος.
Εδώ σας θέλω σαΐνια της δικηγορίας.
Αποκαλύψτε και αποκαλυφθείτε, ποιοί είστε και πώς λειτουργείτε.
Στην Ελλάδα ακόμα δεν βγάζουν δίσκο την Κυριακή για αναξιοπαθούντες γιατρούς, δικηγόρους, πολιτικούς, δημοσιογράφους, συνεταιριστές, τραγουδιστές, ποδοσφαιριστές κ.α. κατηγορίες πάμπλουτων του είδους και όχι μόνο, στις εκκλησίες. Ίσως εμείς οι Ορθόδοξοι να τα παραβλέπουμε αυτά. Άν όμως οι καθολικοί, οι προτεστάντες και όλοι όσοι χρύσωσαν τις προηγούμενες κατηγορίες αναξιοπαθούντων συμπολιτών μας, συν εφοπλιστές με έδρα σταθερά το Λονδίνο, συν βιομήχανους συν και συν και συν ο αριθμός των οποίων δεν έχει τέλος είναι σε θέση να τους αποκαλύψουν, μιάς και τους ξέρουν -έναν προς έναν- γιατί να μην το πράξουν;
Οι δικές μας αρχές-εφοριακοί, τελωνειακοί κλπ. κλπ.-θα εξακολουθήσουν να παραμένουν κρυπτοχριστιανοί. Όπως και οι πολιτικοί αρχηγοί και τα κόμματα.
ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟ.
Παναγιώτατε οικουμενικέ πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίε. Μήπως θα πρέπει να πάμε για μιά νέα ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ;
Με αφορμή τους κρυπτοχριστιανούς της Ελλάδας;

Ο Παπανδρέου σε συνάντηση του με τον Ομπάμα κατά την διάρκεια του επίσημου δείπνου που του παρέθεσε βρήκε ευκαιρία και τον ρωτά:
- Πώς τα καταφέρνεις και η διακυβέρνηση σου είναι τόσο αποδοτική και επιτυχημένη; Δε μας λες και μας ποιο είναι το μυστικό;
- Να σου πω, του απαντά με το γνωστό του χαμόγελο ο Μπάρακ. Το μυστικό είναι να είσαι περιστοιχισμένος από έξυπνους ανθρώπους.
Ο Παπανδρέου δείχνει προβληματισμένος και τον ρωτά.
- Μα, πώς όμως θα ξέρω ότι οι άνθρωποι μου είναι πραγματικά έξυπνοι;
- Εύκολο, του λέει. Θα τους κάνεις δύσκολες ερωτήσεις κρίσεως και θα αξιολογείς τις απαντήσεις τους.
Σηκώνει ο Oμπάμα το τηλέφωνο του και καλεί τον αντιπρόεδρο Joe Μπίντεν να παρουσιαστεί αμέσως.
- Δε μου λες Joe, αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και έστω ότι αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιός θα ήταν;
- Εύκολο, θα ήμουν εγώ, απαντά ο Joe Μπίντεν.
Γυρνάει ο Ομπάμα στον Παπανδρέου και του λέει:
- Βλέπεις; Είναι έξυπνος.
Ο Παπανδρέου επιστρέφει στην Ελλάδα και καλεί στο γραφείο του τον Πάγκαλο.
- Δε μου λες ρε Θόδωρε, αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και έστω ότι αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιος θα ήταν;
Ο Πάγκαλος κομπιάζει και απαντά:
- Πρόεδρε, να το ερευνήσουμε λίγο το θέμα και επανέρχομαι.
Βγαίνει έξω ο Πάγκαλος, πάει βρίσκει τους συμβούλους του, τους ρωτά μα όλοι τους ήταν ανίκανοι να απαντήσουν. Στον διάδρομο συναντά βιαστικό τον Παπακωνσταντίνου και τον σταματά.
- Δε μου λες ρε Γιώργο, αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και έστω ότι αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιος θα ήταν;
- Εύκολο, θα ήμουν εγώ, του απαντά εκείνος.
Τρέχει ο Πάγκαλος στο γραφείο του πρωθυπουργού, ανοίγει την πόρτα και του λέει:
- Πρωθυπουργέ μου, σχετικά με εκείνο το πρόβλημα που μου θέσατε, βρήκα την απάντηση. Η απάντηση είναι ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου.
Τότε σηκώνεται έξαλλος ο Παπανδρέου, τρέχει προς το μέρος του Πάγκαλου και με βροντερή φωνή του λέει:
- Όχι ηλίθιε, η σωστή απάντηση είναι ο Joe Μπίντεν...

Ο Πάγκαλος απευθυνόμενος προς τη σύζυγό του, της λέει:
- Τι πιστεύεις ότι θα πούνε οι γείτονες αν βγω γυμνός στο μπαλκόνι;
Και η σύζυγός του απαντά με αφέλεια:
- Μην το κάνεις αυτό, γιατί θα πιστέψουν ότι σε παντρεύτηκα για τα λεφτά σου

Eίναι «αντιπαραγωγικοί» οι πιλότοι της Πολεµικής µας Αεροπορίας, κατά τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης κ. Πάγκαλο. Αντιθέτως, φανταζόµαστε ότι θεωρεί παραγωγικό όλο το πολιτικό προσωπικό, τα κοµµατικά τους στελέχη που διόρισαν τα κόµµατα στη Βουλή, τους συµβούλους των υπουργείων. Τις δηλώσεις αυτές δεν τις κάνει ένας οποιοσδήποτε, τις κάνει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Είναι πρόκληση για τα παιδιά αυτά που παίζουν κορώνα-γράµµατα κάθε µέρα τη ζωή τους πάνω από τους ελληνικούς αιθέρες να θεωρούνται… «αντιπαραγωγικοί». Πάλι καλά που ο κ. Πάγκαλος δεν τους είπε και τεµπέληδες κι ακόµη καλύτερα που δεν τους χρέωσε τη χρεοκοπία της χώρας. Σε αυτή τη χώρα όλα θα πρέπει να τα περιµένει κανείς.

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση συζητά για τα πετρέλαια του Αιγαίου. Πάλι καλά που υπάρχουν και οι Τούρκοι επίσηµοι και µαθαίνουµε κι εµείς ορισµένα πράγµατα. Σε διαφορετική περίπτωση θα είχαµε πλήρη µεσάνυχτα.

Μήπως, λοιπόν, ο κ. Πάγκαλος θεωρεί ότι οι πιλότοι θα πρέπει στο εξής να κάθονται στις βάσεις τους για να µην αναχαιτίζουν τα αεροπλάνα της γείτονος; Και να βρούµε, βρε αδελφέ, στους ιπτάµενους να κάνουν κάτι. Ας πούµε να εξασκηθούν στη ραπτική και να είναι έτσι παραγωγικοί. Μήπως θεωρούν τις αναχαιτίσεις «ενοχλητικές» και δεν βρίσκουν άλλο τρόπο για να µας το πουν; Μήπως κάνουν κακό στις διαπραγµατεύσεις και ψάχνουν έναν εύσχηµο τρόπο για να τις σταµατήσουν;

Αυτά, πάντως, δεν είναι σοβαρά πράγµατα. Μα καθόλου σοβαρά. Και µάλιστα όταν λέγονται από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης. Αν ο αντιπρόεδρος λέει τέτοιες αρλούµπες, τι να περιµένουµε από τους άλλους; Εδώ όµως έχουµε να κάνουµε µε κάτι σοβαρότερο, απ’ ό,τι φαίνεται. Μας προετοιµάζουν για κάτι. Προλειαίνουν το έδαφος για κάτι σηµαντικό. Μας το φέρνουν σιγά σιγά, γλυκά γλυκά. Αν δεν είναι έτσι, αν εµείς έχουµε καταλάβει λάθος, τότε χρειάζεται να βγει η κυβέρνηση και να πει κάτι. Κι αυτό το κάτι δεν µπορεί να είναι παρά η επίσηµη αποδοκιµασία των δηλώσεων του κυρίου αντιπροέδρου.

Όχι, κύριε Πάγκαλε. Οι πιλότοι δεν είναι «αντιπαραγωγικοί». Αντιπαραγωγική είναι η κυβέρνησή σας που εδώ και µήνες δεν κάνει τίποτε άλλο από το να «πυροβολεί» αναίτια διάφορες κοινωνικές οµάδες. Αν θέλετε, µπορείτε να «πυροβολήσετε» τους κοµµατικούς σας στρατούς που εδώ και χρόνια έχουν καταλάβει τον δηµόσιο τοµέα. Μπορείτε να βάλετε ένα τέλος στο κοµµατικό κράτος. Αυτό θα ήταν υπηρεσία προς την πατρίδα. Το να κατηγορείται, όµως, άδικα και αναίτια τους πιλότους της Πολεµικής Αεροπορίας, οι οποίοι και αµείβονται µε ψίχουλα σε σχέση µε τους εκλεκτούς σας, είναι εντελώς παράλογο και ύποπτο.

Πηγή

Ανέκδοτο σχετικό και άσχετο. Ο νοών νοείτω...
Ήταν μια φορά μια κοπέλα και θα πήγαινε να συναντήσει για πρώτη φορά τους γονείς του γκόμενου τις οι οποίοι τις είχανε τραπέζι. Δυστυχώς όμως το μεσημέρι η κοπέλα είχε κατεβάσει ενα πιάτο μπρόκολο και ένα πιάτο γίγαντες και είχε κάποιες στομαχικές διαταραχές. Το βράδυ ήρθε και η κοπέλα καθότανε στο τραπέζι με τους γονείς του δικού της και τον δικό της όταν ξαφνικά εκεί που μιλάγανε ακούγεται πρρρρρρρ. Πω πω έγινα ρόμπα, σκέφτηκε η κοπέλα. Αμέσως ο πατέρας φωνάζει:
- Τζακ έλα εδώ τώρα.
Η κοπέλα κοιτάει κάτω και βλέπει τον σκύλο του σπιτιού να είναι δίπλα της. Πω πω ρε πουσ@η μου, σκέφτεται, γλίτωσα από του χάρου τα δόντια. Ευτυχώς νομίσανε ότι το σκυλί το έκανε. Αμέσως, αμέσως η κοπέλια ξεθάρρεψε οπότε μετά από λίγο πάλι ακούγεται ένα Πρρρρρ.. Και τότε ο πατέρας ξαναφωνάζει:
- Τζακ δεν σου είπα να έρθεις εδώ;
(στα αρ***δια του ο Τζακ, ούτε που κουνήθηκε από την θέση του).
Η κοπέλα την είχε καταβρεί. Ωραίο πράγμα να κλάνεις και μετά να τα φορτώνουν στο σκυλί, σκέφτηκε. Δεν περάσανε 10 λεπτά και ακούγεται ένα Πρρρρρρ... πςπςπρρρρ, πφφφφφφφ. Κλανιά 20 δευτερολέπτων! Μιλάμε κόντεψαν να πέσουν τα σερβίτσια από το τραπέζι και τότε ο πατέρας:
- Τζακ τσακίσου έλα εδώ τώρα γιατί όπως πάει αυτή σε λίγο θα σε χέσει!

Τη σύσταση του δημόσιου φορέα που θα αναλάβει να προχωρήσει τις διαδικασίες παραχώρησης δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στην Ελλάδα, προανήγγειλε από τη βουλή ο αρμόδιος υφυπουργός περιβάλλοντος Γ. Μανιάτης, λίγες μέρες μετά τις ενδιαφέρουσες ανακοινώσεις που έγιναν σε δύο συνέδρια στην Κρήτη και την Αθήνα.

Οι συγκεκριμένες επιστημονικές ανακοινώσεις αφορούσαν τόσο σε ενθαρρυντικά γεωλογικά (δηλαδή αρκετά πρώιμα) δεδομένα για την ύπαρξη φυσικού αερίου νοτίως της Κρήτης, όσο και πιο προχωρημένα ερευνητικά δεδομένα για διάφορες περιοχές του Αιγαίου.

Η ανακοίνωση για το Αιγαίο, όπως είχε προαναγγείλει το «Κεφάλαιο» αφορούσε την ύπαρξη έως δέκα νέων «Πρίνων» σε περιοχές του Αιγαίου, που εντοπίστηκαν μετά από αξιολόγηση διάφορων διάσπαρτων λεκανών με ανάλογα χαρακτηριστικά με το κοίτασμα του Πρίνου. Η ανακοίνωση έγινε από το γεωλόγο πετρελαίων, πρώην στέλεχος των ΕΛΠΕ Δρ. Κωνσταντίνο Νικολάου, ο οποίος ασχολείται συστηματικά με τον τομέα της έρευνας στη χώρα μας, από τα μέσα της δεκαετίας του ΄70. Το πιο σημαντικό ίσως στοιχείο για τις νέες αυτές ανακοινώσεις, είναι ότι δεν αφορούν κλειστή περιοχή του ανατολικού Θρακικού πελάγους ή το λεγόμενο κοίτασμα του Μπάμπουρα, όπου υπάρχει εμπλοκή της Τουρκίας. Για να γίνουν αντιληπτά τα μεγέθη των πιθανών αυτών κοιτασμάτων, η λεκάνη του Πρίνου έχει μέχρι σήμερα παράξει 116 εκατ. βαρέλια πετρέλαιο και 850 εκατ. κυβικά μέτρα φυσικό αέριο. Η αξιολόγηση που έχει γίνει από την επεξεργασία επιστημονικών δεδομένων, δείχνει ότι αντίστοιχες ποσότητες είναι πιθανόν να υπάρχουν σε αρκετές (έως δέκα) περιοχές του Αιγαίου.

Η δεύτερη ανακοίνωση που έγινε αφορούσε την αποκαλούμενη λεκάνη του Ηροδότου που αν και ενθαρρυντική βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο, αναγνωριστικών σεισμικών στοιχείων. Οι ανακοινώσεις έγιναν από τους συμβούλους ενεργειακών επιχειρήσεων και πρώην στελέχη της ΔΕΠ – ΕΚΥ (πρώην ΕΛΠΕ) Τερέζα Φωκιανού και Ηλία Κονοφάγο. Μάλιστα παρουσιάστηκαν τελευταίες μελέτες του USGS (United States Geological Survey) επίσημου συμβούλου της αμερικανικής κυβέρνησης για την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, όπου υπάρχει ήδη σημαντική κινητικότητα, τόσο στο Ισραήλ (κοίτασματα Ταμάρ και Λεβιάθαν) όσο και στην Κύπρο (Κύπρος Α). Σύμφωνα με το USGS η ευρύτερη περιοχή περιέχει συνολικά αναμενόμενα κοιτάσματα καθαρού μεθανίου (φυσικό αέριο) της τάξης των 15 τρισ. κυβικών μέτρων, ποσότητα ικανή για να καλύψει τις ανάγκες της Ευρώπης σε αέριο για 30 χρόνια (περίπου 500 δισ. κ.μ. ετησίως). Ωστόσο για να προχωρήσει η όποια αξιοποίηση της συγκεκριμένης περιοχής, θα πρέπει πρώτα να υπάρξει καθορισμός της περίφημης οικονομικής ζώνης εκμετάλλευσης, καθώς ακόμη δεν έχουν οριστεί «θαλάσσια σύνορα». Επιπλέον, τα μεγάλα βάθη στις συγκεκριμένες περιοχές καθιστούν τις έρευνες πολυδάπανες αλλά και το ρίσκο μεγαλύτερο, καθώς για να είναι εμπορικά εκμεταλλεύσιμο το αέριο, θα πρέπει να αποδειχθεί η ύπαρξη μεγάλου κοιτάσματος. Σε κάθε περίπτωση, τα πιθανά οφέλη είναι μεγάλα, οπότε τουλάχιστον σε ερευνητικό επίπεδο η συγκεκριμένη περιοχή αξίζει να εξεταστεί περαιτέρω.

Ο φορέας
Σύμφωνα με τις δηλώσεις του κ. Μανιάτη, σε πρώτη φάση η προτεραιότητα θα δοθεί στην περιοχή της Δ. Ελλάδας όπου υπάρχουν ενδείξεις για την ύπαρξη υδρογονανθράκων.
Πράγματι, παράγοντες του χώρου μιλάνε για 8 έως 10 περιοχές στη Δ. Ελλάδα και το Ιόνιο με πιθανότητα ύπαρξης πετρελαϊκών συστημάτων – σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία – της τάξης του 30 έως 40%. Δεδομένη είναι η ύπαρξη μικρού κοιτάσματος στο Κατάκολο (έχει γίνει γεώτρηση), ενώ περιοχές με σημαντικό ενδιαφέρον χαρακτηρίζονται ο Πατραϊκός Κόλπος, ο Μεσσηνιακός Κόλπος, το Β. Ιόνιο, η Ήπειρος και η Αιτωλοακαρνανία. Στην υπόλοιπη Ελλάδα νέα στοιχεία που προκαλούν ενδιαφέρον υπάρχουν για τα Γρεβενά, τη Θεσσαλονίκη καθώς και στη χερσαία περιοχή της Δυτικής Θράκης.

Τα προβλήματα
Ωστόσο, μέχρι την ίδρυση του φορέα, το κυριότερο πρόβλημα είναι ότι η Ελλάδα παραμένει μια κλειστή αγορά για την έρευνα. Η χώρα μας θεωρείται από τις λιγότερο εξερευνημένες περιοχές καθώς έχουν πραγματοποιηθεί 175 γεωτρήσεις εκ των οποίων με βάση τα σημερινά επιστημονικά δεδομένα μόλις το 15% έγινε με ορθό τρόπο. Για να θεωρηθεί εξερευνημένη μια περιοχή όπως η χώρα μας, θα πρέπει να γίνουν τουλάχιστον 2000 γεωτρήσεις. Μάλιστα πολλές χώρες όπως η Κύπρος, έχουν επιλέξει για την έρευνα τη διαδικασία των λεγόμενων non exclusive surveys δηλαδή των μη αποκλειστικών μελετών από εξειδικευμένες εταιρείες του χώρου. Αυτές οι εταιρείες κάνουν τις έρευνες με δικά τους κόστη και στη συνέχεια τις εμπορεύονται σε εταιρείες προκαλώντας το ενδιαφέρον της αγοράς. Με αυτή τη διαδικασία η Κύπρος δε χρειάστηκε να πληρώσει σεντ για τις παραχωρήσεις της.

Παρά τις περιορισμένες έρευνες, σύμφωνα με πληροφορίες, ήδη έχει εκδηλωθεί συγκεκριμένο ενδιαφέρον από ελληνικές αλλά και ξένες μεγάλες εταιρείες του πετρελαϊκού τομέα για έρευνες στην Ελλάδα. Οι προτάσεις αυτές έχουν τεθεί σε γνώση του αρμόδιου υπουργείου και μία εξ αυτών προέρχεται από μεγάλη βορειοευρωπαϊκή πετρελαϊκή για υπεράκτια περιοχή στα ανοικτά των Οθονών.

Αν και η Ιρλανδία προσέφυγε στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης πρόσφατα έχει λάβει δημοσιονομικά μέτρα υπό τις οδηγίες και την εποπτεία του ΔΝΤ από το 2008. Τότε, κυβέρνηση και ΔΝΤ είχαν ορίσει ως βασικό στόχο τη μείωση του ελλείμματος στο 3% μέχρι το 2014, κάτι που οι περισσότεροι καλοί αναλυτές θεώρησαν ανεδαφικό.

Δύο χρόνια αργότερα και αφού η Ιρλανδία πήρε τα εύσημα για τη δημοσιονομική της προσπάθεια όχι μόνο αναγκάστηκε να προσφύγει στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης αλλά ακόμη και μετά από αυτήν την εξέλιξη, που υποτίθεται ότι στηρίζει και προστατεύει τη χώρα από χρηματοπιστωτικές αναταράξεις, το ΔΝΤ προέβλεψε ότι η επίτευξη του στόχου για το έλλειμμα δεν πρόκειται να επιτευχθεί στο 2014 και ήδη η ημερομηνία μεταφέρθηκε στο 2015.

Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι το ΔΝΤ παραδέχτηκε ότι ήταν υπερβολικά φιλόδοξο όταν έκανε τη σχετική και άλλες προβλέψεις. Η δήλωση αυτή αποτελεί επιβεβαίωση για τις αγορές ότι οι προβλέψεις του ΔΝΤ που φαίνονται πολύ καλές για να είναι αληθινές μάλλον δεν είναι τελικά αληθινές και αυτός είναι ένας βασικός λόγος που τα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων συντηρούνται στα ύψη αφού μετά την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου οι επενδυτές προεξοφλούν την ανάγκη παράτασης του χρονικού ορίου επίτευξης των οικονομικών στόχων.

Το ίδιο συνέβαινε και με το χρονικό περιθώριο αποπληρωμής του δανείου της Ελλάδας για το οποίο σύμφωνα με αποκλειστικά στοιχεία από το panagiotouvip.com οι επενδυτές έδιναν πιθανότητα επιμήκυνσης της τάξης του 99% και τελικά δικαιώθηκαν.

Έτσι, επιβεβαιώνεται ότι τα πολύ φιλόδοξα σχέδια του ΔΝΤ μπορεί να δίνουν την ψευδαίσθηση στους πολίτες ότι τα βάσανα τους θα τελειώσουν γρηγορότερα αλλά τελικά κάνουν διπλή ζημία αφού ασκούν αυξητικές πιέσεις στα επιτόκια δανεισμού καθώς οι επενδυτές δεν πείθονται για την αξιοπιστία τους αλλά και πτωτικές πιέσεις στην ψυχολογία των πολιτών όταν επιβεβαιωθεί πως δε μπορούν να υλοποιηθούν ενός των προβλεπόμενων χρονικών ορίων.

Αν έδειξε κάτι η επιμήκυνση της περιόδου αποπληρωμής του ελληνικού δανείου αυτό είναι ότι το Μνημόνιο μπορεί να αλλάξει αρκεί η τροποποίηση να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τρόικας. Μέσα στα πλαίσια αυτής της λογικής αξίζει να αναρωτηθεί κανείς τί θα συνέφερε στην Τρόικα να πράξει αν η Ελλάδα δεν κατάφερνε να εκπληρώσει κάποιους από τους όρους του Μνημονίου στην ώρα της. Σίγουρα όχι να την αφήσει να πτωχεύσει, καθώς αυτό ακριβώς είναι που προσπαθεί να αποτρέψει από την αρχή, προστατεύοντας τους δανειστές, τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις και το ευρώ.

Έτσι στην πραγματικότητα το πιο πιθανό είναι ακόμη και αν η Ελλάδα αποτύχει στην εκπλήρωση κάποιων από τους στόχους του Μνημονίου να μη συμβεί απολύτως τίποτε άλλο από το να παραταθεί το χρονικό περιθώριο εκπλήρωσης τους, τουλάχιστον όσο η προσπάθεια αντιμετώπισης της ευρωπαϊκής κρίσης βρίσκεται σε εξέλιξη. Ειδάλλως και αν η Τρόικα αποφασίσει να υλοποιήσει την απειλή της και να σταματήσει την παροχή δανείων στην Ελλάδα θα πυροδοτήσει την απογείωση των επιτοκίων δανεισμού όχι μόνο της Πορτογαλίας, η οποία έχει, ήδη πτωχεύσει χρηματοπιστωτικά αλλά και της Ισπανίας και της Ιταλίας, δημιουργώντας ταχύτητα ένα πρόβλημα αξίας μεγαλύτερης του ενάμιση τρις ευρώ, το οποίο θα δυσκολευτεί πολύ να χρηματοδοτήσει και να διαχειριστεί.

Τα μέχρι τώρα στοιχεία δείχνουν πως τόσο η Τρόικα όσο η ελληνική κυβέρνηση φοβούνται πως αν γίνει αντιληπτό ότι υπάρχει έστω και η παραμικρή δυνατότητα για ελαστικότητα από την πλευρά της πρώτης, τότε το πρόγραμμα που έχει εκπονηθεί θα είναι πολύ πιο δύσκολο να υλοποιηθεί καθώς οι κοινωνικές αντιδράσεις και πιέσεις θα αυξηθούν κατακόρυφα.

Συμπερασματικά όσο συμφέρει στην Τρόικα η Ελλάδα να μην πτωχεύσει το πιθανότερο θα είναι αυτό να μη συμβεί, ασχέτως της απόλυτης επίτευξης στόχων εντός χρονικών ορίων και ασχέτως δημοσιονομικών ή άλλων παραπτωμάτων κλπ. Αντίθετα, αν φτάσει κάποια στιγμή που αυτό θα είναι αδιάφορο για την Τρόικα ή και ευνοϊκό για τα συμφέροντα της, τότε θα είναι πολύ δύσκολο να αποφευχθεί.

Ένα κοάλα καθόταν σε ένα δέντρο και κάπνιζε ένα μπάφο όταν μια σαυρίτσα πέρασε από κάτω, κοίταξε ψηλά και είπε:
«Έι κοάλα! Τι κάνεις;»
Το κοάλα είπε: «Καπνίζω ένα μπάφο. Ανέβα να κάνεις κι εσύ!»
Κι η σαυρίτσα σκαρφάλωσε και κάθισε δίπλα στο κοάλα και κάπνισαν μερικούς μπάφους.
Μετά από λίγο, η σαυρίτσα είπε ότι το στόμα της ξεράθηκε και θα πάει να πιει νερό από το ποτάμι.

Η σαυρίτσα ήταν τόσο μαστουρωμένη που καθώς έγειρε για να πιεί νερό, έπεσε μέσα στο ποτάμι. Ένας κροκόδειλος την είδε, κολύμπησε δίπλα της και τη βοήθησε να βγει από το νερό. Ρώτησε τη σαύρα:
«Τι σου συμβαίνει;»
Η σαυρίτσα εξήγησε στον κροκόδειλο ότι καθόταν με το κοάλα πάνω στο δέντρο, κάπνισαν μερικούς μπάφους και μαστούρωσε τόσο πολύ που έπεσε μέσα στο ποτάμι καθώς προσπαθούσε να πιει νερό.
Ο κροκόδειλος είπε ότι θα πάει να δει και αυτός. Πήγε λοιπόν μέσα στο δάσος, βρήκε το δέντρο που καθόταν το κοάλα καπνιζοντας ακόμα μπάφο.

Ο κροκόδειλος κοίταξε ψηλά και είπε:
«Έι, εσύ!»
Και το κοάλα κοίταξε κάτω και είπε:
«Ουάου ρε συ!!!! Πόσο νερό ήπιες;;;

ΥΓ. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πολιτικά πρόσωπα είναι απολύτως τυχαία...

Επειδή από σήμερα που θα λήξει η απεργία των στρατευμένων της ΕΣΗΕΑ θα αρχίσουν τα ωσαννά ας ρωτήσω: τι είναι η επιμήκυνση πέρα από μια ωμή και ξάστερη ομολογία ότι δεν μπορείς να ανταποκριθείς στις δανειακές σου υποχρεώσεις; Μια ξεκάθαρη δήλωση πτώχευσης;
Μπήκαμε σε μια περιπέτεια (για άλλους σωθήκαμε, για μερικούς από εμάς χαντακωθήκαμε) υπογράφοντας μια δανειακή σύμβαση (χωρίς να τη διαβάσουν ή να την διαπραγματευτούν) και ξαφνικά βλέπουν ότι δεν βγαίνουν οι δόσεις… Μα καλά, ούτε μία απλή πρόσθεση δεν έκαναν;
Παράλληλα σκάει η έκθεση της Κομισιόν: κανένα στόχο δεν πέτυχαν, αλλά είναι ήρωες… Και αν τολμάτε να αναρωτιέσται για το έλλειμμα, για τα έσοδα, για το χρέος, για την ύφεση, για την απασχόληση, για το αν θα ζήσετε ή αν θα πεθάνετε λόγω... πείνας ή υπερ-αυξημένης εγκληματικότητας...
Μα φταίει η αναθεώρηση μας λένε…
Να δούμε για πόσο θα φταίει το 2009 μετά από 14 μήνες διακυβέρνησης αν και η Κομισιόν τους λέει ότι τα 2/3 του ελλείμματος του 2010 οφείλονται στη μεγάλη επιτυχία των εσόδων…
Αλλά θα πρέπει να πανηγυρίζουμε επειδή θα πληρώνουμε 11 χρόνια ακόμα, με τις ικανότητες διαχείρισης και διαπραγμάτευσης των εγχώριων… σωτήρων μας!!!
Oι τοκογλύφοι μάς «δάνεισαν» για να τους «ξεπληρώσουμε». Τα 110 δις του Μνημονίου πάνε ΟΛΑ σε αποπληρωμή προηγούμενων δανείων, τα οποία Κύριος οίδε πώς προέκυψαν, πότε, από ποιούς και γιατί.
Ούτε ένα σεντ σε μισθούς ή συντάξεις.
Οι τοκογλύφοι του ΔΝΤ θα επαναλάβουν το κόλπο και σε επόμενη φάση.
Θα μας «ξαναδανείσουν» για τους «ξανα-αποπληρώσουμε» και ούτω καθεξής χωρίς τέλος. Ένα σπιράλ τρόμου, με το εισιτήριο πληρωμένο (και μάλιστα καλοπληρωμένο) από εμάς...
Και δυστυχώς (ή μήπως ευτυχώς;) εδώ αποκαλύπτεται ο ρόλος του φασιστικού διευθυντηρίου των Βρυξελλών, το οποίο σιγοντάρει και υποδαυλίζει αυτές τις τοκογλυφικές συμπεριφορές που οδηγούν μαθηματικά στο ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ της πατρίδας μας.
Αυτά τα ρημάδια τα 100 δισ. που μας χρωστά το Ράιχ θα βρεθεί κάποιος ηγέτης με κάκαλα για να τα απαιτήσει; Και μήπως όποιος δεν το πράττει είναι ένοχος εσχάτης προδοσίας και υπηρετεί ξένα ή και προσωπικά του, ιδιοτελή, συμφέροντα;
Ο τοκογλύφος δεν δανείζει ποτέ κανέναν που ξέρει ότι δεν θα το ξεπληρώσει, και μάλιστα τέτοια ποσά. Εκτός αν ξέρει ότι έχει κάτι άλλο που θα του το πάρει οπωσδήποτε και αυτό θα είναι σίγουρα πολύ μεγαλύτερης αξίας. Πχ, ποιός δεν θα δάνειζε ένα φουνταρισμένο επιχειρηματία 150.000€ με προσημείωση μιά βίλλα στην Εκάλη;
Το ίδιο κάνουν και αυτοί που μας δάνεισαν.
Εγώ βέβαια δεν είμαι καθόλου βέβαιος σχετικά με το που αποσκοπούν.
Βλέποντας όμως τι πάνε να περάσουν στις Νότιες χώρες της Ευρώπης πιστεύω ότι μάλλον αποσκοπούν στην φτωχοποίηση πρώτα, και μετά στην Ανατολικοποίηση αυτών των χωρών, ούτως ώστε οι κάτοικοί τους να δουλεύουν στις βιομηχανίες που έτσι θα επαναπατρισθούν από την Ασία και τις πρώην Δημοκρατίες του Ανατολικού μπλοκ με 300-400 ευρώ, ελεύθερες απολύσεις, συντάξεις πείνας και μηδαμινού κόστους ασφάλιση.

Καλημέρα θλιμένε Δεκέμβρη... οι δούλοι της τρόικας σε χαιρετούν...