Λίγο πριν την ανάδειξη της νέας κυβερνήσεως ενισχύονται οι ευθύνες της Εθνικής Κοινωνικής Παράταξης έναντι της Πατρίδος, του ιστορικού και θεσμικού της ρόλου και της αντισυμβατικής πορείας που καλούμαστε να ακολουθήσουμε.
Μέσα στον ορυμαγδό ενός γενικευμένου αποπροσανατολισμού, το χρέος έναντι του Έθνους και του λαού μας καλεί να ασχοληθούμε με την γύμνια της εξωτερικής πολιτικής της χώρας που υπονομεύει τα όρια αντοχής του ακριτικού Ελληνισμού.
Κάποιοι ισοπεδωτές του πνεύματος και της ζωντάνιας του λαού μας δεν επιθυμούν την ενέργεια έργων ωφέλιμων και ενωτικών. Ενοχλεί έντονα αυτούς τους ολετήρες της Ελλάδος η παραμικρή σκέψη για την επίδειξη δράσης υπέρ της αποτροπής των Εθνικών κινδύνων μέσα από την υπερίσχυση του κλίματος μιας υπερβατικής κοινωνικής αλληλεγγύης. Οι ντόπιοι υπηρέτες του Διεθνιστικού Νεοταξισμού φέρνουν στα μέτρα τους την πληροφόρηση και την επικοινωνία. Δεν πρέπει να μαθευτεί ότι το Ελληνικό Έθνος βρίσκεται σε κίνδυνο, γιατί έχουμε εκλογές!
Ο χρόνος επιλογής των προκλήσεων και των άνομων σχεδιασμών διαθέτει το στοιχείο της έξυπνης ανάγνωσης των συγκυριών. Οι απαιτήσεις της Τουρκίας στο ευαίσθητο τμήμα του Κυπριακού Ελληνισμού επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν τις δικές μας αδυναμίες, αποσπώντας περισσότερα κέρδη από την ήδη επιδιωκόμενη είσοδο στην Ευρώπη με πολιτικά μέσα. Ο ρόλος της Ευρώπης απαξιώνεται, η τουρκική κατοχή γίνεται αποδεκτή και ο ΟΗΕ λαμβάνει το σχήμα του διεθνιστικού διαιτητικού μηχανισμού που διαγράφει εθνικά δίκαια.
Χρόνια τώρα έχει επενδύσει το πολιτικό κατεστημένο στην άμβλυνση της κοινωνικής αλληλεγγύης είτε με την απαξίωση και την κένωση της επαρχίας από τον ντόπιο πληθυσμό είτε με την απομάκρυνση της Μητροπολιτικής Ελλάδος από τις αλύτρωτες πατρίδες με τα γνωστά ευφυολογήματα του τύπου «η Κύπρος κείται μακράν». Ειδικότερα στο ζήτημα της Κύπρου καλλιεργήθηκε ύπουλα το μικρόβιο της διχόνοιας και της έχθρας ανάμεσα στους Ελλαδίτες και τους Κυπρίους. Ένα μικρόβιο που βασίστηκε στις προδοσίες και τις εξουσιαστικές ματαιοδοξίες ανθρώπων και από τις δύο όχθες του Ελληνισμού με μεταπολιτευτικά παράσημα.
Τούτες τις μέρες της μεγάλης ατομικής και εθνικής μας μοναξιάς βρέθηκαν για διαφόρους λόγους στις ΗΠΑ ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Ταγίπ Ερντογάν, ενώ δεν μετέβη τελικά για λόγους υγείας η Ντόρα Μπακογιάννη. Ο βασικός λόγος των εν λόγω προσελεύσεων ήταν η γενική συνέλευση του ΟΗΕ. Ακούσαμε τον γενικό γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι Μουν να αναφέρεται στην ομιλία του σε φρέσκιες ευκαιρίες για την Κύπρο. Αναρωτιόμαστε για το είδος του φρέσκου αέρα που μπορεί να φυσήξει για την Κύπρο μετά και τις επαφές του Προέδρου Χριστόφια με πλήθος ηγετών σε ΕΕ και ΟΗΕ στο άκουσμα της αποθράσυνσης των γνωστών ανθελλήνων.
Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ερντογάν πιέζει σε κάθε επίπεδο για την επίλυση του Κυπριακού μέχρι το τέλος του 2009. Είναι φανερό ότι στηρίζεται σ’ αυτή την κατεύθυνση από τις ισχυρές πλάτες του Νεοταξισμού για την παραγραφή των εγκλημάτων της Τουρκίας κατά της ανθρωπότητας και του Ελληνισμού κατά μείζονα λόγο. Ο Ερντογάν κάλεσε τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ να καταστεί γεφυροποιός των διαφορών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας με την συνδρομή ενός νέου ανθελληνικού σχεδίου Ανάν και την παράδοση της εξουσίας στην Κύπρο στα χέρια των Τούρκων και των σύγχρονων αποικιοκρατών με την παράλληλη αναφορά στην «Τουρκική Δημοκρατία της Β. Κύπρου». Μια επιδίωξη που έχει χαράξει άλλωστε η Τουρκία και για την Ελεύθερη Θράκη με την συνδρομή του Τουρκικού Προξενείου.
Ο Τούρκος Πρωθυπουργός δεν αρκέστηκε μόνο στο επισφράγισμα των κατακτητικών του σχεδίων και την επέκτασή τους, αλλά αναφέρθηκε ακόμη και στον τρόπο που θα τα πετύχει. Με την παραμονή των Τούρκων εποίκων. Είχε μάλιστα το θράσος να πει στον Κύπριο Πρόεδρο ότι το ζήτημα των καθόλα παράνομων εποίκων έχει λυθεί με την μετατροπή τους σε πολίτες της «Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου». Στις ΗΠΑ ο Τούρκος Πρωθυπουργός είχε συνομιλίες με εκπροσώπους της εβραϊκής κοινότητας που του εξέφρασαν τις ανησυχίες τους σε σχέση με την Μέση Ανατολή και τους εξοπλισμούς του Ιράν. Τις αντικειμενικές ανησυχίες όμως για την πολιτική επέκταση της Τουρκίας στην Ευρώπη εξέφρασαν μόνο οι Ευρωπαίοι Εθνικιστές με επικεφαλής το Αυστριακό Κόμμα των Ελευθέρων που ζητούν με τις συλλογές υπογραφών την μη είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ. Όλοι βλέπουν τις αδηφάγες βλέψεις της Τουρκίας πλην της Νέας Εξουσιαστικής Τάξης Πραγμάτων και του ελλαδικού πολιτικού κατεστημένου.
Κι όμως οι δυνάμεις της Καθεστηκυίας Τάξεως έχουν απομακρύνει το ενδιαφέρον της ψηφοφόρου μάζας από τα ζητήματα εθνικής πολιτικής με την επιβολή της λαϊκής απογοήτευσης, της οικονομικής αιχμαλωσίας και της πλύσεως εγκεφάλου μέσω της νεοταξικής προπαγάνδας των μεγάλων ΜΜΕ. Όμως η άσκηση της οποιασδήποτε κοινωνικής πολιτικής δεν μπορεί να επιτευχθεί αν δεν εξασφαλιστούν προηγουμένως η εθνική κυριαρχία και η ισχυρή παρουσία του Ελληνισμού με την οικουμενική του διάσταση. Να διασφαλίσουμε το εξωτερικό περιβάλλον του Έθνους μας, ισχυροποιώντας τους Ακρίτες του Ελληνισμού.
Κι αυτό είναι ένα ύψιστο καθήκον που αφορά όλους τους Έλληνες κι όχι μόνο τους πολίτες της Β Αθηνών και τον ΛΑ.Ο.Σ όπου πολιτεύομαι.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

Τραβάει άσχημα το σχοινί η Άγκυρα, εν μέσω προεκλογικής περιόδου, απαιτώντας από την Ελλάδα να «αποστρατιωτικοποιήσει» μεγάλες περιοχές του Αιγαίου και στην ουσία να αποδεχθεί η Αθήνα την επικυριαρχία της Τουρκίας στις περιοχές αυτές!
Η κλιμάκωση αυτή είναι πρωτόγνωρη και ξεσκεπάζει τις διαθέσεις της Άγκυρας για το Αιγαίο και για τις πραγματικές σχέσεις που επιδιώκει η Άγκυρα να έχει με την Ελλάδα. Μεγάλες θαλάσσιες περιοχές απαιτεί να πάρει υπό τον έλεγχό της, «γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων της» συμφωνίες τις οποίες έχει υπογράψει και που έχει αποδεχθεί η Άγκυρα πριν από έναν σχεδόν αιώνα. Προκαλεί έτσι την Ελλάδα, η οποία τελεί υπό το καθεστώς της μερικής ακυβερνησίας και αυτό που στην ουσία κάνει, είναι να «γκριζάρει» όχι κάποια βραχονησίδα, αλλά ολόκληρες θαλάσσιες περιοχές (στις οποίες έχουν καταγραφεί πολύ υψηλά πετρελαϊκά κοιτάσματα…).
Η αλλαγή τακτικής της Άγκυρας, που λειτουργεί πλέον ως κλέφτης, αλλά και ως «νταβατζής», είναι λογική απόρροια της ήπιας πολιτικής χαμηλών τόνων που είχε εφαρμόσει η κυρία Μπακογιάννη. Μάλιστα η τουρκική αυτή ενέργεια θεωρείται ως προάγγελος άλλων μεγαλύτερων απαιτήσεων που δεν μπορούν παρά να οδηγήσουν στην δημιουργία κάποιου εκτεταμένου θερμού επεισοδίου. Και ο κίνδυνος για «θερμό επεισόδιο» θα αυξάνεται, όσο η Τουρκία απομακρύνεται από το ενδεχόμενο της ένταξής της στην Ευρωπαϊκής Ένωση, αλλά και για όσο διάστημα η εξωτερική πολιτική της χώρας μας θα συνεχίσει να λειτουργεί υπό το καθεστώς των χαμηλών τόνων.
Πληροφορίες, αναφέρουν πως οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας μας γνώριζαν πως θα υπάρξει η συγκεκριμένη ενέργεια από την Άγκυρα και φρόντισαν να ενημερώσουν εγκαίρως την πολιτική αλλά και την στρατιωτική ηγεσία. Από προχθές έχουν δοθεί διαταγές μετακίνησης ισχυρότατων στρατιωτικών δυνάμεων στον ποταμό Έβρο, ενώ οι στρατιωτικές μονάδες στα ελληνικά νησιά τελούν υπό το καθεστώς άμεσης επαγρύπνησης…
Η συνέχεια εδώ

Οι έριδες και οι καβγάδες έχουν μπει πλέον ανάμεσα στους μουσουλμάνους υποψήφιους βουλευτές στην Θράκη. Ο λόγος, το αξίωμα, η δόξα, αλλά και τα χρήματα που κρύβονται πίσω από τη θέση του βουλευτή.
Η έντονη φημολογία περί "αλλαγής προσώπων" που επιδιώκει η Άγκυρα, έχει επιφέρει μεγάλη νευρικότητα και δημιουργεί έντονες και έκρυθμες καταστάσεις ανάμεσα στους υποψηφίους που τρέχουν να κερδίσουν ψήφους, αλλά ταυτόχρονα "φυλάνε τα πρόβατα" για να μην χάσουν και από τους "παλιούς" ψηφοφόρους τους.
Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, «επίθεση Μαλκότς» για ανεύρεση ψηφοφόρων πραγματοποιείται τις τελευταίες ημέρες, στα χωριά που αποτελούν τον πυρήνα των ψηφοφόρων του Μάντατζη (υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ), με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν έντονες καταστάσεις όταν ο Μαλκότς (υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ) επισκέφθηκε το χωριό όπου κατοικεί ο αδελφός του Μάντατζη.
Η "επίσκεψη" αυτή (προς ανεύρεση ψηφοφόρων) ξεσήκωσε τον αδελφό Μάντατζη, ο οποίος επιτέθηκε φραστικά στον Μαλκότς φωνάζοντας και κατηγορώντας τον ως «διασπαστή». Τελικά, ο "εκλεκτός" του Σαρνίτς εκδιώχθηκε κακήν κακώς και κατόρθωσε να διαφύγει κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή από το χωριό του Μάντατζη, γλιτώνοντας από άγριο απειλούμενο ξυλοδαρμό…!
Αν και ουσιαστικός κίνδυνος δεν υφίσταται για τον κύριο Μάντατζη, αφού ο άλλος του αντίπαλος (μουσουλμάνος) μέσα στο ΠΑΣΟΚ είναι η ξαδέλφη του, η οποία εργάζεται και ως γραμματέας του στο βουλευτικό του γραφείο (φαίνεται πως σύμφωνα με το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής έτσι πρέπει να γίνονται οι προεκλογικοί αγώνες και έτσι δίνονται οι καλύτερες επιλογές για ψήφιση και επιλογή κοινοβουλευτικών εκπροσώπων) και ως εκ τούτου, αποτελεί μηδενική απειλή για τον μέχρι χθες βουλευτή του ΠΑΣΟΚ στο νομό Ξάνθης.
Όμως, ο Μάντατζη, που έχει ήδη χαρακτηρισθεί ως «κακό παιδί» από την «Ανώτατη Συμβουλευτική Επιτροπή Τούρκων Δυτικής Θράκης» (χαρακτηρισμένη και ως "σκιώδης κυβέρνηση", που εδρεύει στον Εχίνο Ξάνθης) φοβάται αρκετά πιθανή «αντικατάστασή» του από τους «ειδικούς» του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής και επικέντρωση του ενδιαφέροντος του Τούρκου Προξένου στο πρόσωπο του κυρίου Μαλκότς…
Να σημειωθεί σε αυτό το σημείο πως το τελευταίο διάστημα «έχουν ζώσει τα φίδια» τον κύριο Μάντατζη, ο οποίος αρνήθηκε να συνεισφέρει χρηματικά στην μετάβαση των μουσουλμάνων σε ιερό τέμενος στην Κωνσταντινούπολη, χορηγεία την οποία έκανε κάθε χρόνο κατά τις τελευταίες ημέρες της νηστείας του Ραμαζανιού…!
Στις υποψηφιότητες των μουσουλμάνων που υπάρχουν, σε αυτές τις εκλογές, είναι χαρακτηριστική η «τάση» για ανάδειξη νέων προσώπων (κυρίως στο νομό Ξάνθης, με την «τουρκάλα» Ζεϊμπέκ και τον «αριστερό» Μαλκότς, ενώ η περίπτωση Ιλχάν θα αναδειχθεί εάν τελικά αποφασισθεί και επιχειρηθεί να αποκλειστεί και να μην εκλεγεί ο Στυλιανίδης από την Κομοτηνή), που δείχνει και κάποια στροφή της Άγκυρας μετά από την δεδομένη αποτυχία των ήδη υπαρχόντων «εκλεκτών» να προσεγγίσουν τους μουσουλμάνους της Θράκης και να ενισχύσουν τα «ποσοστά» δύναμης της Άγκυρας στην περιοχή. Η Ζεϊμπέκ (για την οποία έχουν ήδη γραφεί πολλά σχετικά με τον παρελθόν της και τον «τουρκισμό» της) και ο Μαλκότς (ο οποίος αποτελεί το νέο «αστέρι» του Τουρκικού Προξενείου, σύμφωνα με απόψεις των απλών μουσουλμάνων) εμφανίζονται για πρώτη φορά και ανησυχούν (ή θα έπρεπε να ανησυχήσουν) τις αρμόδιες υπηρεσίες, κυρίως για τον ρόλο που έχουν αναλάβει να παίξουν στις μελλοντικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης.
Η αβεβαιότητα για το βουλευτικό μέλλον του Μάντατζη έχει μετατραπεί αυτόματα σε ελπίδα γι άλλους υποψηφίους, τόσο στο νομό Ξάνθης όσο και στην γειτονική Κομοτηνή (στην οποία οι επιρροές του Τουρκικού Προξενείου είναι πολύ ισχυρές) και δημιουργεί λογικές απορίες για τις βλέψεις της Άγκυρας και τις ισορροπίες (ή ανισορροπίες) που θέλει να επιφέρει στην πολιτική ζωή της Θράκης. Σε περίπτωση που οι «ειδικοί» της Άγκυρας προβλέπουν αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ, θα θελήσουν να στηρίξουν όλες τις υποψηφιότητες των μουσουλμάνων σε Ξάνθη και Κομοτηνή, προκειμένου να μπορούν να ασκήσουν την μεγαλύτερη δυνατή πίεση στο κυβερνών κόμμα (η περίπτωση της αυτοδύναμης κυβέρνησης έχει κριθεί πως, εάν συμβεί, θα είναι οριακή με 152 ή 153 βουλευτές). Εάν όμως η Άγκυρα έχει γενικότερες βλέψεις, και πιστεύει πως δεν θα υπάρξει αυτοδυναμία, αλλά και πως το ΣΥΡΙΖΑ θα μπει στην Ελληνική Βουλή και θα συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ σε μία πιθανότατη κυβέρνηση συνεργασίας, τότε πολύ πιθανό είναι να αλλάξει τις μέχρι τώρα ισορροπίες και να θελήσει να μεταφέρει πίεση και στις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ για να μπορεί ανά πάσα στιγμή να διαλύσει την Ελληνική κυβέρνηση με ταυτόχρονα «χτυπήματα» των μουσουλμάνων βουλευτών τόσο από το ΣΥΡΙΖΑ όσο και από το ΠΑΣΟΚ.
Μία τέτοια περίπτωση, αν και κρίνεται πολύ δύσκολο να πραγματοποιηθεί, θα δώσει την ευχέρεια στους φανατικούς κύκλους (που περιφέρονται γύρω αλλά και μέσα στο Τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής) να εμφανίσουν ένα «τουρκικό κίνημα Θράκης»… ξεκινώντας νέες και πολύ επικίνδυνες διεργασίες στην ακριτική αυτή περιοχή. Δεν πρέπει να λησμονείται σε καμία περίπτωση πως κύριος σκοπός της Άγκυρας είναι μία «ανεξάρτητη Θράκη» και αυτό είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί μόνον εάν υπάρξει μία «Κοσοβοποίηση» της Ελληνικής Θράκης. Εξάλλου, η "Ανωτατη Συμβουλευτική Επιτροπή Τούρκων Δυτικής Θράκης" εργάζεται πάνω στο συγκεκριμένο σχέδιο και συμβουλεύει για τις ιδιαιτερότητες που υπάρχουν σε κάθε χωριό, αλλά και συγκεντρώνει και αξιοποιεί διάφορες πληροφορίες που φτάνουν σε αυτήν. Η "σκιώδης κυβέρνηση", περιλαμβάνει πρόσωπα άγνωστα στο ευρύ κοινό, όμως είναι σαφές πως λειτουργεί ήδη, και καθοδηγεί κινήσεις και δράσεις, οργανώνει κοινωνικές ομάδες και παρεμβαίνει (ανεξάρτητα εάν την αποδέχονται ή όχι) σε όλες τις δραστηριότητες που αναπτύσσουν οι μουσουλμάνοι της Θράκης. Ήδη, δηλαδή, ενεργεί ως "κυβέρνηση" στους πιστούς προς τη "μητέρα πατρίδα" μουσουλμάνους της περιοχής, προσπαθώντας, κυρίως, να αποκτήσει κύρος και να μεταφέρει ένα είδος "φροντίδας" και γενικότερου ενδιαφέροντος προς τον μουσουλμανικό πληθυσμό.
Οι επερχόμενες εκλογές μπορεί να ανησυχούν τον κύριο Μάντατζη, για το πολιτικό του μέλλον (κυρίως λόγω της τάσης του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής να αλλάξει τα πρόσωπα που το εκπροσωπούν στην Θράκη), αλλά είναι γεγονός πως θα έπρεπε να έχουν ανησυχήσει πολύ περισσότερο τις ελληνικές αρχές, τα ελληνικά κόμματα και τους έλληνες βουλευτές και πολίτες. Στην Θράκη παίζονται πολλά περισσότερα από όσα αυτή τη στιγμή διαφαίνονται και ο ρόλος της Άγκυρας γίνεται εντονότερος καθημερινά, μέσω των συχνότατων υπενθυμίσεων του γνωστού τόξου «Κύπρος – Αιγαίο – Θράκη» που έχει θέσει ως μέτωπα αγώνων του ο ΥΠΕΞ της Τουρκίας, κύριος Νταβούτογλου αλλά και η εν γένει επιθετική πολιτική της Άγκυρας.
Ο κίνδυνος να έχουν η Ξάνθη και η Κομοτηνή περισσότερους μουσουλμάνους βουλευτές από ότι στο παρελθόν, γίνεται εντονότερος από την σχεδόν βέβαιη μετάβαση των μουσουλμάνων ψηφοφόρων από Σμύρνη και Κωνσταντινούπολη, κίνηση που θα επηρεάσει σαφέστατα το εκλογικό αποτέλεσμα και τον πολιτικό χάρτη της Θράκης. Μάλιστα, την Παρασκευή, πριν από τις εκλογές, αναμένεται να δοθούν και οι τελικές κατευθύνσεις μέσα στα τεμένη από την Άγκυρα. Μάλιστα, αναμένεται να γίνει προσεκτικός διαμοιρασμός των ψήφων (για να σταλεί σαφές μήνυμα προς την Αθήνα) έτσι ώστε να στηριχθούν κατάλληλα οι μουσουλμάνοι υποψήφιοι. Στο παρελθόν έχει αποδειχθεί πως υπήρξαν πολλές αποκλίσεις από τους μουσουλμάνους της Θράκης, σε σχέση με τις εντολές της Άγκυρας. Το τι θα γίνει στις εκλογές της Κυριακής και το πώς ακριβώς θα «ανταποκριθούν» οι μουσουλμάνοι της Θράκης στις διαταγές του τούρκου προξένου κυρίου Σαρνίτς και της Άγκυρας, είναι άγνωστο, αν και θεωρείται αρκετά πιθανό «η άρνηση υπακοής» να επαναληφθεί από τους Έλληνες Πομάκους (κυρίως της Ξάνθης) και να σταλεί σαφές μήνυμα στους φορείς του εκτουρκισμού της Ελληνικής Θράκης…
Αναμένοντας, λοιπόν, το «κήρυγμα» των ιμάμηδων, ας συγκεντρωθούμε περισσότερο ως Έλληνες ψηφοφόροι, απέναντι στα σχέδια της Τουρκίας για την Ελλάδα και ειδικότερα για την Θράκη. Καλούμαστε την Κυριακή, μουσουλμάνοι και χριστιανοί να αναδείξουμε τους εκπροσώπους μας, τους βουλευτές εκείνους που θα προσπαθήσουν για το καλό της χώρας αλλά και φυσικά για το καλό των Ελλήνων πολιτών και όχι για τα συμφέροντα της Άγκυρας. Με αυτή την σκέψη, καλά θα κάνουμε να σκεφτούμε περισσότερο το εθνικό συμφέρον, παρά το κομματικό ή μικροκομματικό.
Εξάλλου, εάν θέλουμε να χτίσουμε ένα σπίτι, σαφέστατα μας χρειάζεται οικόπεδο, γιατί χωρίς αυτό, όσα χρήματα και αν διαθέτουμε θα είναι άχρηστα… Και ο νοών νοείτω…
Κωνσταντίνος

Έτσι «δουλεύουν» για την Άγκυρα οι τουρκόφωνες εφημερίδες της Κομοτηνής. Το κείμενο που ακολουθεί είναι της τουρκόφωνης εφημερίδας «Μπιρλίκ» που εκδίδεται στην Κομοτηνή και αποτελεί κύριο μέσο έκφρασης του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, διοχετεύοντας την προπαγάνδα της Άγκυρας και κατευθύνει πολλές φορές τις κινήσεις των μουσουλμάνων που υπηρετούν, εξυπηρετούν ή απλά ακολουθούν τις προσταγές «της μητέρας πατρίδας».
Η προσπάθεια που καταβάλλεται τις τελευταίες ημέρες, ιδιαίτερα στην Κομοτηνή, αφορά την «μοιρασιά» στις ψήφους και τον πλήρη έλεγχο προς συγκεκριμένους υποψήφιους που απολαμβάνουν της προστασίας της Άγκυρας.
Την ίδια στιγμή, γίνεται προσπάθεια αποφυγής διαφυγής μουσουλμάνων ψηφοφόρων προς συγκεκριμένους υποψηφίους προκειμένου με αυτόν τον τρόπο η Άγκυρα να αποδείξει στους Έλληνες πολιτικούς, αλλά κυρίως στα Ελληνικά κόμματα, πως ελέγχει πλήρως τα εκλογικά αποτελέσματα (των μουσουλμάνων ψηφοφόρων) στην Θράκη. Αυτή η «επίδειξη πυγμής» είναι και το μεγαλύτερο πρόβλημα που αυτή τη στιγμή υπάρχει στην ακριτική Θράκη. Είναι ένα πρόβλημα που αποδεικνύει το μέγεθος της απώλειας επαφής με την πραγματικότητα ή το μέγεθος της απώλειας εθνικοφροσύνης των Ελληνικών κομμάτων, τα οποία συνεχίζουν να δέχονται στους κόλπους τους, ως υποψηφίους, προτεινόμενους του τουρκικού προξενείου, αποσκοπώντας αποκλειστικά στις ψήφους και στα ποσοστά τους (ως κόμματα) που μπορούν να έχουν στην Θράκη.
Δυστυχώς, ο τουρκικός παρεμβατισμός στην Θράκη αυτές τις ημέρες βρίσκεται στο απώγειό του, στέλνοντας παράξενα μηνύματα στους υπόλοιπους κατοίκους της Θράκης οι οποίοι αγανακτούν, όχι με τις πρακτικές της Άγκυρας, αλλά με τον δοσιλογισμό της Αθήνας, η οποία επιμένει να αδιαφορεί και να μην παίρνει εκείνα τα μέτρα που θα μειώσουν (αρχικά) και θα καταστείλουν κάθε προσπάθεια της Άγκυρας να αναλάβει τον ρόλο του «συντονιστή» των εξελίξεων στην Ελληνική αυτή γωνιά.
Το κείμενο της τουρκόφωνης εφημερίδας «Μπιρλίκ», που ακολουθεί, είναι χαρακτηριστικό του τρόπου με τον οποίο ενεργεί πλέον, φανερά και θρασύτατα, το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής και τα όργανά του. Θέλουν (και κατά πάσα πιθανότητα θα τα καταφέρουν) μέσα από βρωμιές που διαδίδουν (και δεν είναι σε θέση να αποδείξουν) βασιζόμενοι στον φανατισμό (που επί χρόνια καλλιεργεί το τουρκικό προξενείο) να ελέγξουν τις εκλογές στην Ελλάδα (θεωρείται απολύτως βέβαιο πως την επομένη ημέρα των εκλογών ΟΛΟΙ οι μουσουλμάνοι βουλευτές θα αποκηρύξουν την ελληνικότητά τους και θα εργάζονται αποκλειστικά για τα συμφέροντα της Τουρκίας και όχι της Ελλάδας και θα πιέζουν ταυτόχρονα την κυβέρνηση που θα προκύψει –εάν προκύψει- μέσα από την εκλογική διαδικασία).
Δεν διστάζουν μάλιστα, δείγμα των πιέσεων να δώσουν από τώρα, απαιτώντας από χριστιανό υποψήφιο βουλευτή να προσκυνήσει τους ψευτομουφτήδες, αποδεχόμενος τη νομιμότητά τους, εάν θέλει να πάρει ψήφους μουσουλμάνων!!!
Η απόλυτη αποδοχή του ρόλου που έχουν αναλάβει οι «αρθρογράφοι» της Μπιρλίκ, ρόλου που εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας, ρόλου ελέγχου των μουσουλμανικών ψήφων, αποδεικνύει αυτόματα και την άνεση που νιώθουν οι εντεταλμένοι της Άγκυρας στον αγώνα που δίνουν υπέρ του εκτουρκισμού της Θράκης. Απερίφραστα εμπλέκουν την θρησκεία με την πολιτική και χωρίς να διστάσουν αναφέρονται σε «τούρκους της Θράκης»…
Τι άλλες αποδείξεις χρειάζονται οι κομματάρχες και οι αρχηγοί των κομμάτων για να διαγράψουν (έστω και την ύστατη στιγμή) από τα ψηφοδέλτιά τους αυτούς τους μουσουλμάνους ψηφοφόρους που στηρίζει το τουρκικό προξενείο μέσω των φερεφώνων του; Πώς αλλιώς μπορεί να γίνει, επιτέλους, κατανοητό πως ύψιστο μέλημα των κομμάτων πρέπει να είναι η εσωτερική ειρήνη αλλά και το αδιάσπαστο της χώρας αυτής που λέγεται Ελλάδα; Αλλά, δυστυχώς, οι ψήφοι έχουν μεγαλύτερη αξία από όλα τα ιδανικά του Ελληνισμού…
Το δημοσίευμα της «Μπιρλίκ»
«Ο Στυλιανίδης λοιπόν στη δυτική Θράκη με την μειονότητα παίζει διπλό παιχνίδι κινούμενος στα πλαίσια μιας λαϊκής ρήσης που λέει: «Ναι μεν αφήνω ελεύθερο τον λαγό αλλά από πίσω ξαμολώ το λαγωνικό να τον συλλάβει πριν καλά – καλά απομακρυνθεί».
Την μειονότητα αυτή ο Στυλιανίδης την θεωρεί «κορόϊδο». Από την μια περιφέρεται στα χωριά ζητώντας ψήφο, κυρίως στα χωριά της μειονότητας και από την άλλη μαζί με τον Ιλχάν Αχμέτ, αρχιτέκτονα του νόμου περί ιμάμηδων, που δημιουργήθηκε με σκοπό να αποτελειώσει την μειονότητα, εμφανίζεται με σκοπό την διαφήμιση με τον διορισμένο μουφτή Μέτσο Τζεμαλή, τον καθοδηγητή του νόμο των ιμάμηδων.
Και καλά κάνει στην ουσία από μια άποψη να φωτογραφίζεται με τον Μέτσο. Μάλιστα, διότι βλέποντας η μειονότητα την φωτογραφία θα δώσει απλόχερα ψήφο στον αξιότιμο κύριο Στυλιανίδη. Κανείς δεν πρέπει να αμφιβάλει γι’ αυτό.
Αν ο Στυλιανίδης είναι ειλικρινής, ας έλθει να σφίξει το χέρι των εκλεγμένων μουφτήδων μας και ας μην παίρνει πόζες μπροστά στο φακό με τρόπο ειρωνικό και με ένα γέλιο υποτιμητικό. Οι μουφτήδες είναι οι θρησκευτικοί ηγέτες αυτής της μειονότητας και δεν μπορεί να περιφρονούνται.
Εδώ όμως, στην ουσία, υπάρχει το σφάλμα εκείνων που τόσο υποβάθμισαν την μειονότητα. Ο κ. Στυλιανίδης με κανένα τρόπο δεν θα μπορούσε να το κάνει αυτό με εκείνους που έχουν βαρύτητα. Για να μπορεί να ειρωνεύεται με τόσο αέρα τα ιδρύματα και τους φορείς της μειονότητας κάποιοι του το έχουν επιτρέψει.
Εμείς ως Τούρκοι έχουμε μια παροιμία που λέει: «Βρήκαν το χωριό αφρούρητο (χωρίς σκυλί) και κυκλοφορούν με ραβδί – μπάτε σκύλοι αλέστε και αλεστικά μην δίνετε». Φυσικά και θα δώσουν (προφανώς ψήφο) εκείνοι από τους 240. Αυτό δεν το συζητούμε. Ωστόσο, όσοι έχουν συνείδηση και αγωνίζονται για τον τουρκισμό, για την διεκδίκηση της ταυτότητας, για την διαφύλαξη της θρησκείας, δεν πολυπιστεύω πως θα δώσουν ψήφο στον Στυλιανίδη και τους άλλους Έλληνες υποψηφίους.
Αυτό θα τον κάνουν μόνο όσοι έχουν χαλασμένο αίμα. Όσοι δεν έχουν ιδέα από πίστη και θρησκεία και βάζουν πριν από τον Θεό, το χρήμα.
Όπως θα πρέπει να θυμόμαστε, η Χρύσα η Μανωλιά πήγαινε στα χωριά εκεί γύρω στο Τυχερό, έπαιρνε μέρος σε τελετές μεβλίτ φορώντας μαντίλα στο κεφάλι. Πίστεψαν τότε οι δικοί μας και έδωσαν ψήφο στην κυρία Μανωλιά, η οποία δεν έπαιρνε στα σοβαρά την μειονότητα και υπεραμύνονταν του ζητήματος των Ποντίων. Πολλά έκανε αυτή η μειονότητα και συνεχίζει να κάνει ακόμη περισσότερα για να καταποντίσει τον εαυτό της. Όμως, ας ελπίσουμε πως σ’ αυτές τις εκλογές αυτά θα πάψουν να υπάρχουν.
Όπως βλέπετε, φωναχτά διαλαλούμε, κάνουμε τον κράχτη, γινόμαστε στόχος, απειλούν να μας σκοτώσουν όμως δεν πτοούμαστε και επαναλαμβάνουμε για μια φορά ακόμη: Ξυπνήστε! «Η ψήφος του Τούρκου στον Τούρκο πρέπει να πάει».
Τα μουσουλμανάκια
Κάποτε μας έλεγαν Τουρκάκια. Τώρα γίναμε μουσουλμανάκια ενώ συνεχίζουμε να τους δίνουμε την ψήφο μας Ω! Σαρικάδες αφέντηδες!
Βιώματα από τα παιδικά του χρόνια τότε που γιόρταζε μαζί με τα μουσουλμανάκια της γειτονιάς τα μπαϊράκια αλλά και τα Χριστούγεννα και το Πάσχα θυμήθηκε ο Ευριπίδης Στυλιανίδης».
Γεγονός είναι, πως εάν η Άγκυρα καταφέρει να εκλέξει τέσσερις (4) μουσουλμάνους βουλευτές (οι οποίο φυσικά θα είναι υπό τον πλήρη έλεγχό της), τότε καταφέρνει να δημιουργήσει το πρώτο μεγάλο χτύπημα στην Θράκη. Θα καταφέρει να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα, και βασιζόμενη σε αριθμούς θα αρχίσει να μιλάει για συζήτηση επί της Θράκης... θα είναι το πρώτο μεγάλο βήμα προς ένα νέο Κόσοβο... Με τη σιωπηλή συναίνεση των περισσότερων Ελληνικών κομμάτων...
Κωνσταντίνος

Υ.Γ.: Ευχαριστούμε την εφημερίδα "Χρόνος" της Κομοτηνής, για την φωτογραφία και το μεταφρασμένο κείμενο

Νέα επίθεση εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξαπέλυσε ο Τούρκος Πρωθυπουργός. Ο Ερντογάν κατηγόρησε την Ε.Ε. ότι ενεργεί με πολιτικά κριτήρια στο θέμα της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας και ενώ το θέτει ενώπιον των Ευρωπαίων ηγετών, δεν παίρνει καμιάν απάντηση.
Επέκρινε τους ηγέτες εκείνους που αντιτίθενται στην ένταξη της Τουρκίας, λέγοντας ότι "στην Ε.Ε. υπάρχουν χώρες, οι οποίες ούτε καν μπορούν να συγκριθούν με την Τουρκία".
Χαρακτηριστικά, ο Ερντογάν δήλωσε: "Η απόφαση ένταξης κάποιων χωρών στην Ε.Ε. είναι καθαρά πολιτική και δεν έχει σχέση με το κοινοτικό κεκτημένο. Όμως τις ενέταξαν. Αυτό το λέω πολύ ξεκάθαρα. Όταν τους το αναφέρω, δεν δίνουν καμιάν απάντηση".
Και συνέχισε με πολλή δόση αλαζονείας. "Εάν εμείς έχουμε θέσει την Ε.Ε. ως προορισμό μας, βεβαίως και υπάρχει αιτιολογία γι' αυτό. Το κάνουμε για να προσδώσουμε μια νέα δύναμη στην Ε.Ε. Αυτήν ακριβώς τη δύναμη, την στερούνται"(!)
Είχαμε ξαναγράψει, βέβαια, πριν λίγο καιρό για την αλαζονεία που διέπει την τουρκική πολιτική (σε όλα της τα επίπεδα) και που είναι σχεδόν βέβαιο πως η αλαζονεία αυτή θα είναι ο κύριος λόγος της πλήρους διάλυσης της Τουρκίας. Το γεγονός πως ζητά την είσοδο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς όρους, αλλά θέτοντας τους δικούς της όρους, δείχνει πως η πολιτική ηγεσία της Τουρκίας έχει παρανοήσει τελείως την θέση της χώρας αλλά και την θέση αυτών στους οποίους απευθύνεται.
Η ίδια αλαζονική πολιτική της Άγκυρας εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες και απέναντι στην Ελλάδα, η οποία δεν χρειάζεται πλέον πολλές αποδείξεις προς την Ε.Ε. για την επικινδυνότητα του εγχειρήματος εισόδου της Τουρκίας στα πλαίσια της Ευρώπης. Οι υπερόπτες τούρκοι, μέσα από απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για κράτη μέλη της Ε.Ε. δείχνουν πως δεν κατανοούν ούτε στο ελάχιστο πως ουσιαστικά αποδυναμώνουν το εγχείρημα της Ευρωπαϊκής Τουρκίας, ενώ ταυτόχρονα βιάζονται να αποκτήσουν ή να τους δοθούν πάρα πολλά, χωρίς να έχουν, δυστυχώς γι αυτούς, τίποτε απολύτως να προσφέρουν, πέρα από την οικτρή οικονομική κατάσταση των τούρκων πολιτών οι οποίοι είναι θαυμάσια (φτηνά) εργατικά χέρια για το ευρωπαϊκό (και όχι μόνο) κεφάλαιο...
Αποδοκιμάζοντας την δυναμική της Ευρώπης, ο κύριος Ερντογάν δυστυχώς απομυθοποιείται ως έξυπνος πολιτικός και αποδεικνύει πως είναι περισσότερο ένας τυχοδιώκτης τζογαδόρος που έχει ευνοηθεί τα μέγιστα από τον παράγοντα τύχη.
Θα πρέπει όμως, τόσο ο ίδιος ο τούρκος πρωθυπουργός, όσο και η υπόλοιπη ηγεσία της Τουρκίας, να θυμούνται πως πάντα η τύχη σταματάει... Και τότε...

Η αποκάλυψη του «Ελεύθερου Κόσμου» την προηγούμενη εβδομάδα, σχετικά με τις «διασυνδέσεις» της υποψήφιας της Νέας Δημοκρατίας στην Ξάνθη, άνοιξε τους ασκούς του Αίολου, σχετικά με την συγκεκριμένη υποψήφια, για την οποία μαθαίνουμε ολοένα και περισσότερα πράγματα.
Και σαν να μην έφταναν αυτά που μαθαίνουμε, έρχεται και η ίδια, με τις δικές της δηλώσεις, να εκθέσει ακόμη περισσότερο τόσο το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, όσο και τα στελέχη του, που επιχειρούν να κάνουν μία «πατριωτική στροφή» εν όψει εκλογών, με δημοσιογράφους μάλιστα να «αβαντάρουν» προς αυτή την κατεύθυνση, με μοναδικό σκοπό να πειστούν κάποιοι από τους διαφυγόντες προς τον ΛΑΟΣ ψηφοφόροι, να επιστρέψουν στο μαντρί!
Η ΝΔ βάζει την Τουρκία στην Θράκη
Σε συνέντευξή της την Κυριακή που πέρασε στο «Πρώτο Θέμα» η Zeybek, αφού «κλείδωσε» την υποψηφιότητά της, προκαλεί ολόκληρο τον ελληνικό λαό:
«Είμαι Τουρκάλα και είναι τιμή για μένα. Και αν το τι αισθάνεται ο καθένας, είναι δική του υπόθεση και είναι λίγα αυτά που εμείς μπορούμε να πούμε, το να αποδέχεται το κυβερνών κόμμα, που κατά πάσα πιθανότητα θα είναι «αξιωματική αντιπολίτευση» ένα άτομο, που πρεσβεύει τέτοιου είδους απόψεις, στους κόλπους του, είναι κάτι που μας αφορά όλους: «Θα πρέπει να επιλυθούν επιτέλους τα προβλήματα που θέτει συνεχώς η Ελλάδα για την τουρκική ταυτότητά μας. Το συγκεκριμένο πρόβλημα, πέρα από τους μειονοτικούς βουλευτές ,πρέπει να το συζητήσουν μεταξύ τους η Ελλάδα και η Τουρκία. Το Μειονοτικό είναι θέμα ελληνοτουρκικό. Η ταυτότητά μας είναι τουρκική και τα μεγάλα μας προβλήματα θα πρέπει να συζητηθούν και να επιλυθούν σε επίπεδο διμερών σχέσεων».
Ορίστε λοιπόν το «παράθυρο» που τόσο καιρό ψάχνει να βρει η Τουρκία για να βάλει «πόδι» στην Θράκη. Διμερές ζήτημα η μουσουλμανική μειονότητα και μάλιστα μέσω Νέας Δημοκρατίας
Γιατί να μην τα πει;
Σύμφωνα με πληροφορίες της ιστοσελίδας antiparakmi.blogspot.com η κυρία Zeybek, επί ένα χρόνο, κατοικούσε στην Άγκυρα, όπου και εργάστηκε στο κανάλι TRT της Τουρκίας, κάτι σαν την δική μας ΕΡΤ! Από εκεί μάλλον συστημένη επέστρεψε στην Θράκη για να... συνεχίσει το έργο της. Αναρωτιόμαστε πώς ακριβώς λειτουργεί το σύστημα στην Τουρκία με τις προσλήψεις στα κρατικά κανάλια. Αναρωτιόμαστε τι ακριβώς συμφώνησε να κάνει η κ. Zeybek στην Θράκη.
Πάντως επιστρέφοντας, αλλά ακόμη και πριν φύγει, μέσω της θητείας της στο «Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι» του Δημητρά, φαίνεται ότι έκανε πολλές «χρήσιμες» γνωριμίες, με τον γνωστό συρφετό των ανθρώπων, που δεν χάνουν ευκαιρία να παίξουν τον ρόλο του «χρήσιμου ηλιθίου» για τη Νέα Τάξη. Έτσι το όνομά της το βρίσκουμε και ανάμεσα σε αυτούς που υπέγραψαν για την καταδίκη των Ελλήνων εθελοντών στην Βοσνία, δίπλα σε αυτά του κ. Σωμερίτη, του «πολιτικού της αντίπαλου» και σημερινού ευρωβουλευτή των Οικολόγων κ. Τρεμόπουλου και πολλούς άλλους.
Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι ακόμη και το 2004, η κ. Zeybek είχε αναφερθεί αρνητικά σε μουσουλμάνο υποψήφιο από την Θράκη επειδή αυτός - σύμφωνα με τα δικά της λόγια: «έχει αναπτύξει έντονη δραστηριότητα με την έκδοση πομακικού λεξικού και εφημερίδας που δεν εκφράζουν τη μειονότητα και στοχεύουν στη διάσπασή της».
Στην ίδια ανακοίνωση του 2004, επιτίθεται στην Νέα Δημοκρατία, επειδή: «Η Ν.Δ παρά τις προεκλογικές εξαγγελίες του κ. Καραμανλή ότι «θέλει να αγκαλιάσει τη μειονότητα», δεν βρήκε ούτε καν μια τιμητική θέση στη λίστα της για έναν εκπρόσωπό της (...) Η ψηφοθηρική αντιμετώπιση της τουρκικής μειονότητας από τα δύο κυρίαρχα κόμματα και η αδιαφορία των υπολοίπων, δεν μπορεί παρά να διαψεύσει τις ελπίδες της για πολιτική ισοτιμία και αξιοπρέπεια. Όποιοι θέλουν να την «κερδίσουν» θα πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τις απόψεις της και πραγματικά να θέλουν να την εκπροσωπήσουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο".
Φαίνεται ότι κάποιοι «απελπισμένοι» στην Ρηγίλλης, πήραν στα σοβαρά τις οδηγίες της κυρίας αυτής, που αναφέρεται σε «τούρκικη μειονότητα» και αποφάσισαν να την στρατολογήσουν... Τόσες άλλωστε συστάσεις έχει...
Πηγή

Ο Καραμανλής με έχει απογοητεύσει.
Κι ο Παπανδρέου δεν με έχει κερδίσει…
Τα μικρότερα κόμματα ούτε που τα σκέπτομαι.
Όχι γιατί έχω κάτι εναντίον των μικρών κομμάτων.
Αλλά γιατί δεν πιστεύω στην ψήφο διαμαρτυρίας.
Η ψήφος δεν είναι για να διαμαρτύρομαι.
Είναι για να αποφασίζω το μέλλον του τόπου μου.
Δεν είναι για να «τιμωρώ» εκείνο ή τον άλλο ηγέτη.
Δεν είναι «δικαστήριο» οι εκλογές…
Ίσως έχω κάθε λόγο να είμαι οργισμένος με τον ένα ή τον άλλο από τους ηγέτες των μεγάλων κομμάτων. Για να είμαι ειλικρινής, και με τους δύο…
Αλλά αν «τιμωρήσω» αυτόν που με έχει ενοχλήσει περισσότερο – ας πούμε γιατί «πρόδωσε» τις προσδοκίες μου – και βοηθήσω έτσι να βγει ο άλλος, που δεν με έπεισε ποτέ, τότε δεν «τιμωρώ» εκείνον που θα ηττηθεί.
Μάλλον τιμωρώ τον εαυτό μου.
Δεν μου αρέσει η προσπάθεια που γίνεται από τα ΜΜΕ, να πειστούν οι αφελέστεροι ότι ο Γιώργος Παπανδρέου «κέρδισε» τα «ντιμπέϊτ»…
Όλοι όσοι έχουν στοιχειώδη κρίση γνωρίζουν, κατάλαβαν, ένιωσαν ότι ο Γιώργος ΔΕΝ κέρδισε. Ούτε στις εντυπώσεις. Ούτε «στα σημεία». Ούτε πουθενά.
Αυτό δεν σημαίνει, ασφαλώς, ότι δεν θα ήταν καλός Πρωθυπουργός.
Δεν σημαίνει ότι θα χάσει τις εκλογές.
Ίσως δεν σημαίνει τίποτε…
Αλλά όταν κάποιοι προσπαθούν να με πείσουν να μην πιστεύω στ’ αυτιά μου, να μην πιστεύω στα μάτια μου, να μην πιστεύω στην κρίση μου, και στην κρίση όλων γύρω μου, ότι ο Κώστας Καραμανλής κέρδισε «στα σημεία» την πρώτη τηλεμαχία των 6 αρχηγών, και «κατά κράτος» τη δεύτερη, τότε ξέρω ότι κάποιοι προσπαθούν να μου κάνουν πλύση εγκεφάλου!
Κι αυτούς ίσως θελήσω να τους τιμωρήσω…
Ίσως λοιπόν, αυτοί με ωθούν να ψηφίσω Καραμανλή, όχι γιατί έπαψε να είμαι απογοητευμένος μαζί του, όχι γιατί ήταν καλύτερος στις τηλεμαχίες (που ήταν, αλλά δεν είναι εκεί το ζήτημα),
Αλλά διότι για να τον βαράνε έτσι όλα τα συγκροτήματα κι όλα τα κανάλια, δεν μπορεί κάτι καλό θα έχει.
Για να είναι τόσο άδικοι μαζί του όλοι οι υποτιθέμενοι «αντικειμενικοί διαμορφωτές γνώμης», δεν μπορεί, κάτι καλό κρύβει μέσα του
Αν τον «παίζανε» πιο δίκαια, αν δεν προσπαθούσαν να βγάλουν «το μαύρο άσπρο» εναντίον του συνεχώς, ίσως να ήμουν πολύ πιο αυστηρός με τον Κώστα Καραμανλή.
- Που του πήρε 5,5 χρόνια για να καταλάβει ότι το άσυλο είναι αιτία πλήρους διάλυσης των Πανεπιστημίων και πηγή παρανομίας και εγκληματικότητας μέσα στην πόλη.
- Που του πήρε άλλα 2,5 χρόνια να καταλάβει ότι η μεταρρύθμιση Γιαννάκου ήταν «μια τρύπα στο νερό», για τους λόγους που μας λέει σήμερα: διότι δεν μπορούν ο καθηγητές να αποφασίζουν άρση του ασύλου και την άλλη μέρα να πρέπει να «συμβιώσουν» στον ίδιο χώρο, δίχως αστυνομική προστασία, με εκείνους εναντίον των οποίων έφεραν την αστυνομία των προηγουμένη.
Βέβαια, ο Καραμανλής αργά το κατάλαβε.
Αλλά ο Παπανδρέου ακόμα δεν το κατάλαβε…
Ο Καραμανλής έπρεπε να δει την Αθήνα να καίγεται για να ξυπνήσει.
Αλλά ο Παπανδρέου ακόμα δεν ξύπνησε…
Ο Καραμανλής έχασε πέντε χρόνια με τις ανοησίες της «ήπιας προσαρμογής».
Αλλά ο Παπανδρέου με το πακέτο παροχών που προτείνει μέσα σε συνθήκες υπερχρέωσης της χώρας, μας πάει κατευθείαν για «άγριο ξεχαρβάλωμα».
Ο Καραμανλής δεν κατάφερε να περιορίσει τη σπατάλη του Δημοσίου ακόμα,
Αλλά ο Παπανδρέου πάει να μας ταράξει στους φόρους…
Κι αν το κάνει, θα διαλύσει την αγορά, θα αποτελειώσει την μικρομεσαία επιχείρηση, θα στραγγαλίσει την οικονομία.
Ο Καραμανλής δεν τόλμησε να σπάσει τα καρτέλ, ιδιαίτερα τα τραπεζικά.
Αλλά ο Παπανδρέου εκπροσωπεί το κόμμα που ανέδειξε, δυνάμωσε και επέβαλε την «δεσπόζουσα θέση» των τραπεζών.
Ο Καραμανλής δεν μπόρεσε να τα βάλει με τη διαπλοκή.
Αλλά ο Παπανδρέου στηρίζεται σήμερα πλήρως, απολύτως και προκλητικά, από τα «μέσα» στη διαπλοκής.
Ο Καραμανλής δεν μπόρεσε να καταργήσει την «πελατειακή λειτουργία» του κράτους.
Αλλά ο Παπανδρέου εκπροσωπεί το κόμμα που εγκατέστησε την πελατειακή λειτουργία του κράτους.
Σήμερα, όταν ο κ. Παπανδρέου επαναλαμβάνει κάθε τόσο τις καταγγελίες για την «πελατειακή λειτουργία» της Νέας Δημοκρατίας,
όταν η συντριπτική πλειονότητα των μονίμων εργαζομένων στο Δημόσιο είναι ΠΑΣΟΚοι
κι όταν η πλειονότητα όσων μονιμοποιήθηκαν επί Νέας Δημοκρατίας είναι επίσης ΠΑΣΟΚοι που τους είχε το ΠΑΣΟΚ συμβασιούχους,
όταν τα λέει αυτά σε κάθε του δημόσια ομιλία ο κ. Γιώργος Παπανδρέου, πολύ με εκνευρίζει.
Τέλος, την επόμενη φορά που θα έλθει Σχέδιο Ανάν για την Κύπρο (παρόμοια ή αντίστοιχο), δεν θέλω η Κυβέρνησή μου να πιέσει τους Ελληνοκυπρίους να το αποδεχθούν, όπως έκανε ο Γιώργος το 2004.
Ο Κώστας Καραμανλής είναι αδικαιολόγητος που τόσα χρόνια δεν μπόρεσε να σπάσει το απόστημα…
Αλλά ο Παπανδρέου εκπροσωπεί το απόστημα!
Ν.Ζ.

Ενδείξεις για αρνητική αντιμετώπιση των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων από την πλειοψηφία του τουρκικού λαού περιλαμβάνει έρευνα σχετικά με τις διαφορετικές "ταυτότητες" στην Τουρκία που πραγματοποίησε σε όλη τη χώρα το "ίδρυμα εβραϊκής ραβινείας" της περιοχής Πέρα στην Κωνσταντινούπολη.
Η έρευνα έγινε με βάση δείγμα 1.108 ατόμων.
Οι απαντήσεις που δόθηκαν στην ερώτηση για τον αυτοπροσδιορισμό έχουν ως εξής:
Πολίτης της Τουρκίας 51%, μουσουλμάνος 19%, Τούρκος 19%, Κούρδος 2%, αλεβής 2%.
Οι όροι Ελληνας, εβραίος, Αρμένιος αφορούν τις μη μουσουλμανικές μειονότητες στην Τουρκία, δηλαδή πολίτες της Τουρκίας.
Η εικόνα που προκύπτει από τις απαντήσεις στην ερώτηση "ποιοι από τους παρακάτω υπάρχουν στο περιβάλλον σας", είναι η εξής: Κούρδοι 64%, αλεβίδες 53%, άθεοι 14%, Αρμένιοι 10%, Ελληνες 8%, εβραίοι 7%.
Ωστόσο, η μεγάλη πλειοψηφία δεν γνωρίζει τίποτα για τους διαφορετικούς. Οι Τούρκοι δεν έχουν γνώσεις για εβραίους (76%), Ελληνες (74%), Αρμένιους (74%), άθεους (73%), αλεβίδες (40%), Κούρδους (30%).
Παρ' όλα αυτά, όμως, οι ερωτηθέντες δηλώνουν ότι δεν θα ήθελαν για γείτονα άθεους (57%), εβραίους (42%), χριστιανούς (35%), ξένους που προέρχονται από ξένες χώρες (18%), Τούρκους μουσουλμάνους από διαφορετική αίρεση (13%).
Ως προς την "πίστη προς το τουρκικό κράτος" οι ερωτηθέντες δήλωσαν τα εξής: αλεβίδες 54%, Κούρδοι 38%, άθεοι 20%, Ελληνες 16%, Αρμένιοι 15%, εβραίοι 15%.
Η πλειοψηφία θεωρεί ότι θα προκαλούσε ενόχληση αν τα μέλη μη μουσουλμανικών μειονοτήτων εργάζονται σε χώρους όπως η ΜΙΤ (υπηρεσία πληροφοριών) 57%, δικαιοσύνη 55%, ασφάλεια 55%, ένοπλες δυνάμεις 55%, υψηλές θέσεις στα πολιτικά κόμματα 51%, δήμοι 46%, επιστημονικά ιδρύματα 44%, υγεία 44%.
Κληθέντες να βαθμολογήσουν από το 0 έως το 10 τους μουσουλμάνους, τους εβραίους και τους χριστιανούς ως προς το αν είναι έμπιστοι, εργατικοί και με σεβασμό προς τον άνθρωπο, οι ερωτηθέντες απάντησαν ως εξής:
- έμπιστοι: μουσουλμάνοι 7,5 - εβραίοι 3,6 - χριστιανοί 3,9
- εργατικοί: μουσουλμάνοι 6,7 - εβραίοι 6,8 - χριστιανοί 6,4
- με σεβασμό προς τον άνθρωπο: μουσουλμάνοι 7,6 - εβραίοι 4,7 - χριστιανοί 5,1
Τέλος, από τις απαντήσεις που δόθηκαν σχετικά με τη συμβολή των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων σε διάφορους τομείς, προέκυψε η εξής εικόνα: εμπόριο-επιχειρήσεις 68%, τέχνες-αθλητισμός 64%, επιστήμη-παιδεία 59%, πολιτική 42%.
Πηγή

Πάρα πολλοί σοβαροί συμπολίτες μας (αναλυτές, διανοούμενοι, ιστολόγοι αλλά και απλοί άνθρωποι) επαναλαμβάνουν συνεχώς το προφανές: «Πατριώτες υπάρχουν σε όλα τα κόμματα»...
Μας προτρέπουν μάλιστα να τους υποστηρίζουμε (ψηφίζουμε), ευελπιστώντας ότι έτσι, με την επικράτηση δηλαδή του «πατριωτικού τμήματος» κάθε κόμματος, η πολιτική όλων θα επηρεαστεί προς τη σωστή κατεύθυνση, προς όφελος των εθνικών μας συμφερόντων.
Θα το ‘λεγα ευσεβή πόθο. Θα το χαρακτήριζα αυταπάτη. Όμως η Ελλάδα ψυχορραγεί. Δεν μπορώ να είμαι τόσο επιεικής.
Είναι οικτρή πλάνη.
Λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω, αλλά οι αληθινοί πατριώτες βρίσκονται όπου και οι πραγματικοί ήρωες. Στην αφάνεια ή δυό μέτρα κάτω από τη γη.
«Πατριώτες» λοιπόν «υπάρχουν σε όλα τα κόμματα». Μάλιστα.
Και έντιμοι θα πρόσθετα εγώ. Και αγωνιστές. Και ιδεολόγοι. Και εργατικοί. Και λοιπόν; Τι ουσιαστικό πρόσφεραν τόσα χρόνια οι πατριώτες και οι λοιποί ενάρετοι των κομμάτων και τι πρόκειται να προσφέρουν στο εξής; Απαντώ: Τίποτε!
Και εξηγώ(-ούμαι):
Κατ’ αρχάς διακινείται άφθονος κίβδηλος πατριωτισμός. Οι περισσότεροι «πατριώτες» των κομμάτων είναι κοινοί ψεύτες. Πρόκειται για μασκαρεμένα νεοταξιτάκια (στο «casting» τα μισά πρακτοράκια τα βαφτίσανε «προοδευτικούς-αντιρατσιστές-αντιφασίστες» και τα άλλα μισά «πατριώτες») ή για ακαταλόγιστους πολιτικάντηδες. Πολλοί συνδυάζουν και τις δύο ιδιότητες. Οι πρώτοι, έμμισθοι και επιδοτούμενοι «πατριώτες», έχουν σκοπό να κατευθύνουν το γνήσιο πατριωτισμό τού λαού και την οργή του για τον διαρκή εξευτελισμό της Ελλάδας, σε σκοτεινά και πλήρως ελεγχόμενα μονοπάτια. Οι δεύτεροι, αν δεν επρόκειτο για θάνατο (της πατρίδας μας), θα ήταν απλώς γελοίοι. Ο κάθε ξεπουλημένος φαφλατάς, ο κάθε αγύρτης γυρολόγος και ο κάθε ανεγκέφαλος-θερμοκέφαλος τραμπούκος, το μάθανε το παραμύθι και το σερβίρουν καθημερινά, ψαρεύοντας οπαδούς και ψηφαλάκια. «Πατριώτες» εκ του ασφαλούς. Άριστες σχέσεις με το κεφάλαιο, βαθιά χωμένοι στη διαπλοκή, αμετροεπείς και λαϊκιστές, αλλά κατά τα άλλα «πατριώτες».
Αν όλοι οι παραπάνω αφαιρεθούν, οι πραγματικοί πατριώτες των κομμάτων είναι ελάχιστοι. Και, δυστυχώς, όχι μόνο αριθμητικά. Απελπιστικά μόνοι, χωρίς διασυνδέσεις, άχρωμοι και μονίμως απόντες από τα κέντρα αποφάσεων. Εξαντλούνται σε δηλώσεις-άρθρα-ομιλίες (σεβαστές και συγκινητικές) και εκκλήσεις χωρίς αντίκρυσμα. Έτσι, αντί επηρεάζουν την (αντ)εθνική πολιτική του κόμματος, μάλλον την ενισχύουν: η παρουσία τους χρησιμοποιείται από τους «ατσίδες» της πολιτικής (προσκυνημένους αρχηγούς, βαρόνους, στελέχη κτλ) ως άλλοθι. Καταντούν συνένοχοι σε εγκλήματα εναντίον του ελληνισμού.
Ερωτώ:
Τι έκαναν οι νυν «πατριώτες» των δύο μεγάλων κομμάτων όταν οι αρχηγοί τους και οι πρωτοκλασάτοι συνάδελφοί τους λέγανε ναι στον Ανάν, όταν κατέβαζαν τη σημαία από τα Ίμια, όταν ευχαριστούσαν τις Η.Π.Α, όταν υπέγραφαν τη συμφωνία της Μαδρίτης, όταν παρέδιδαν τον Οτσαλάν;
Πώς αντέδρασαν όταν οι αρχηγοί τους κατέθεταν στεφάνια στα μνημεία σφαγέων των Ελλήνων και επέβαλαν δια της βίας (προπαγάνδας) την «ελληνοβαρβαρική φιλία»;
Τι έκαναν όταν ξεπουλιόνταν Κύπρος, Βόρειος Ήπειρος, Μακεδονία, Θράκη και Αιγαίο (ξεπουλήθηκαν ήδη, μη γελιέστε).
Πού ήταν όταν το Ρεπουσολόι άλωνε τα εκπαιδευτικά ιδρύματα;
Τι έκαναν όταν Τούρκοι στρατηγοί στρογγυλοκάθονταν στη Λάρισα, Τούρκικες φρεγάτες αρμένιζαν «αβλαβώς» στο Σαρωνικό και Τουρκικά αεροπλάνα «βομβάρδιζαν» τα νησάκια μας;
Τι έπραξαν όταν ορδές εποίκων κατέκλυζαν τη χώρα;
Παραιτήθηκαν μήπως αηδιασμένοι; Κατήγγειλαν τους αρχηγούς και το σινάφι τους; Ήραν την εμπιστοσύνη τους στην «παράταξη»; Όχι βέβαια! Παρέμειναν στις στάνες τους, θλιβεροί κλακαδόροι των αρχηγών, δεκανίκια των εχθρών της πατρίδας.
Να το θέσω αλλιώς;
Τι γυρεύουν οι «πατριώτες» στην ίδια στέγη με τη θυγατέρα του Εφιάλτη και με το Αμερικανάκι της Μάργκαρετ; Πώς συμβιώνουν με τους Μπίντελμπεργκ και τους εκλεκτούς της πρεσβείας; Πώς συνεργάζονται με τα Σοράκια, τα Παρατηρητήρια και τους πράκτορες Άγκυρας-Τιράνων-Σκοπίων;
Και επειδή ουδείς στο απυρόβλητο, συνεχίζω τα ερωτήματα:
Τι δουλειά έχουν οι πατριώτες με τους ριψάσπιδες, τις διαπλεκόμενες κυράτσες και τους εκδότες τσόντας; Πού κολλάνε οι πατριώτες με τις σκυλούδες και τις φτερούδες; Πώς είναι δυνατόν πατριώτες να συγχρωτίζονται με κόκκινα μεταναστολάγνα σταλινικά απολειφάδια, ροζ καρύδια κάθε εθνομηδενιστικής καρυδιάς (συνιστώσας) και πράσινους κεμαλιστές;
Αυτούς λοιπόν τους πατριώτες, να τους βράσω (για να μη χρησιμοποιήσω άλλο ρήμα). Προτείνω να στέλνουμε σ’ αυτούς και στα κόμματά τους, σαφές μήνυμα (μαύρου χρώματος) όποτε έχουμε εκλογές. Συνένοχοι είναι (εκ προθέσεως ή βλακείας μου είναι αδιάφορο).
Συνένοχοι… και τα άλλα είναι παραμύθια.
Πηγή