Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Ιουν 2017


Κρίνοντας από την εφιαλτική σιωπή που επικρατεί σε μία κοινωνία που κανένας δεν διαμαρτύρεται, δεν διαδηλώνει και δεν σκέφτεται να αντιδράσει, αρνούμενος συλλογικά να αποδεχθεί τα μέτρα στραγγαλισμού που επιβάλλουν τα συνεχή μνημόνια, συμπεραίνει κανείς πως οι Έλληνες έχουν χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα - αδυνατώντας να συνειδητοποιήσουν πως η συμμορία που εισέβαλλε στην πατρίδα τους, θέλει αφενός μεν να την λεηλατήσει, αφετέρου να διεξάγει το μεγαλύτερο πείραμα όλων των εποχών:
την πλήρη υποδούλωση και εξαθλίωση μίας χώρας, με τη βοήθεια μίας κατ’ επίφαση αριστερής κυβέρνησης - μίας νέου τύπου αριστερής δικτατορίας.

Ένας αναγνώστης μας τώρα ανέφερε πολύ σωστά ότι, είναι πολύ εύκολο να γράφει κανείς «βαρύγδουπα» κείμενα στο διαδίκτυο, κατηγορώντας τους συμπολίτες του για έλλειψη θάρρους, για δουλική υποταγή στους διεθνείς τοκογλύφους (δεν οφείλουμε στα άλλα κράτη επειδή εμείς το επιλέξαμε, αλλά λόγω του ότι μας επιβλήθηκε με στόχο τη διάσωση των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών), για αδιαφορία απέναντι στα παιδιά και την πατρίδα τους ή για οτιδήποτε άλλο.

Εν τούτοις πιστεύουμε πως ο καθένας μας έχει κάποιες δυνατότητες, ενώ του λείπουν άλλες - με κριτήριο το παράδειγμα του εθνικού μας ποιητή, ο οποίος δεν είχε την ικανότητα να πολεμήσει τους κατακτητές, όπως οι τότε επαναστάτες. Δυστυχώς λοιπόν, οι δικές μας περιορίζονται στη ρεαλιστική περιγραφή της κατάστασης που βιώνουμε, καθώς επίσης στην αναζήτηση ρεαλιστικών λύσεων - με την ελπίδα πως θα ακολουθήσουν οι ενέργειες που είναι απαραίτητες για να μην αφελληνιστεί η πατρίδα μας.

Σε κάθε περίπτωση, έχουμε την άποψη πως αφού δεν μας εγκρίνεται η διαγραφή του χρέους, θα πρέπει να πάρουμε ριζικές αποφάσεις που θα εξασφαλίζουν την ανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας - είτε να χρηματοδοτήσουμε μόνοι μας το δημόσιο χρέος, είτε να χρεοκοπήσουμε, αναλαμβάνοντας όλο το κόστος. Άλλωστε στη ζωή δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα - ενώ οι όποιες καθυστερήσεις στη λήψη αποφάσεων, είναι πάντοτε πανάκριβες.

Ασφαλώς δε, πρέπει να κοιτάζει κανείς την αλήθεια κατάματα, κρίνοντας από τις υφιστάμενες εμπειρίες του - τις οποίες όλοι έχουμε, μετά από εφτά χρόνια μνημονίων, με διαρκώς οδυνηρότερα αποτελέσματα για την πατρίδα μας. Στις δημοκρατίες πάντως δεν επιβάλλονται τέτοια μέτρα, όχι επειδή διαθέτουν ικανούς ηγέτες, αλλά λόγω του ότι οι Πολίτες τους είναι συνειδητοί και αντιδρούν.

Το να συνεχίζουμε όμως το ίδιο πείραμα (όπου τοποθετείται ένας βάτραχος σε χλιαρό νερό, ανεβάζει σταδιακά ο θύτης του τη θερμοκρασία, προσέχοντας να τη συνηθίσει, έως ότου ο βάτραχος καίγεται, χωρίς καν να το καταλάβει), περιμένοντας διαφορετικά αποτελέσματα κάθε φορά, είναι ο ορισμός της ηλιθιότητας κατά τον Αϊνστάιν – κάτι που δεν ταιριάζει σε έναν λαό, με 4.000 χρόνια πολιτισμό και ιστορία.

Βασίλης Βιλιάρδος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Όλα μπορεί να τα συγχωρήσει κανείς σε έναν άνθρωπο, αλλά σε καμία περίπτωση την αδιαφορία για τις επόμενες γενιές και για την πατρίδα του – την οποία οφείλει να κληροδοτεί λίγο πιο αξιοπρεπή εάν όχι πλουσιότερη, από αυτήν που ο ίδιος κληρονόμησε.

Όταν μία χώρα είναι χρεοκοπημένη, βυθισμένη σε συνεχή μνημόνια εξαθλίωσης, με το ένα πόδι εκτός της ΕΕ (=έλεγχος κεφαλαίων), με το άλλο εκτός της Ευρωζώνης (=μη συμμετοχή στο πρόγραμμα της ΕΚΤ), χωρίς καμία προοπτική για το μέλλον της, με ένα εκφυλισμένο και ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα, καθώς επίσης με ολόκληρη την κοινωνία της σε ιδιωτεία (=μη συμμετοχή στο δημόσιο βίο, πλήρης αδιαφορία για τα κοινά), τι μπορεί να περιμένει κανείς;

Ασφαλώς ελάχιστα πράγματα, εάν όχι τίποτα απολύτως – αφού ακόμη και αν είχε μία θεϊκή κυβέρνηση, ικανή να διαπραγματευθεί αποτελεσματικά με τη Γερμανία, πώς θα το έκανε όταν επικρατεί πλήρης ησυχία στη χώρα; Το γεγονός αυτό δεν μεταφράζεται αλήθεια ως αποδοχή της κοινωνίας στα μέτρα που της επιβάλλονται, επειδή θεωρεί πως είναι πράγματι ένοχη η ίδια για την χρεοκοπία του κράτους;

Λογικά λοιπόν μία τόσο αποχαυνωμένη κοινωνία, η οποία δεν διαμαρτύρεται καν και δεν έχει καθόλου τη διάθεση να πλημμυρίσει τους δρόμους, έστω την πλατεία Συντάγματος μαζί με τους «Παραιτηθείτε!», είναι συμβιβασμένη με τη μοίρα της. Πόσο μάλλον όταν τα μέλη της είτε εγκαταλείπουν μαζικά τη χώρα, είτε προσπαθούν να επιβιώσουν ατομικιστικά με κάθε θεμιτό ή αθέμιτο τρόπο, αδυνατώντας να λειτουργήσουν συλλογικά ακόμη και στην άκρη του γκρεμού.

Τι μπορεί να προσφέρει κανείς σε μία τέτοια κοινωνία; Γνώση; Ελπίδα; Προοπτικές; Χώρο για να εκτονωθεί; Κατηγορίες εναντίον της Τρόικας που την κατέστρεψε; Ύβρεις κατά του συμπλεγματικού δόκτορα Σόιμπλε που συνεχίζει να την προσβάλλει δημόσια, να την εξευτελίζει, να τη λοιδορεί και να αντιμετωπίζει την κυβέρνηση της με τέτοια απαξίωση που δεν θα ανεχόταν ούτε ο τελευταίος άνθρωπος στον πλανήτη;

Ή μήπως να ενοχοποιεί αποκλειστικά και μόνο το ευρώ διασπείροντας ψευδαισθήσεις; Για παράδειγμα την επιστροφή της χώρας στο εθνικό της νόμισμα αρνούμενη τα χρέη της και μη υφιστάμενη τις συνέπειες, παρά το ότι είναι μεν απεχθή όπως όλα τα χρέη στον κόσμο, αλλά επαχθή σίγουρα όχι; Να αναφέρεται ίσως στην ευρηματική λύση τις «σεισάχθειας», όσον αφορά το ιδιωτικό χρέος, παρά το ότι δεν υπάρχει κανένα προηγούμενο με εξαίρεση την Αρχαία Ελλάδα; Και ο ηθικός κίνδυνος, το ετεροβαρές ρίσκο; Οι άλλες χώρες που επίσης χρωστούν; Αδιάφορο;

Οφείλει να τονίζει εναλλακτικά τον ηρωισμό της ελληνικής φυλής, ισχυριζόμενος πως θα αναστηθεί κάποια στιγμή από τη στάχτη, όπως ο Φοίνικας; Εκείνο το ευγενές μυθικό πουλί που συνδέθηκε με την ανθρώπινη δύναμη και τη θέληση για αναγέννηση, μέσα από τις δυσκολίες και τα εμπόδια; Δεν θα ήταν υπερβολικό, εάν όχι ανόητο;

Ακόμη και αν δεν ήταν, πώς να το κάνει όταν η «φυλή» επιτρέπει σε όλα εκείνα τα μέλη της που τεκμηριωμένα την πρόδωσαν, παραδίδοντας κυριολεκτικά τα κλειδιά στον εχθρό, να κυκλοφορούν ελεύθερα; Πολύ χειρότερα, να έχουν το απύθμενο θράσος να σχολιάζουν δημόσια, να δικαιολογούν την ενδοτική συμπεριφορά τους και να προτείνουν λύσεις;

Να πει ίσως την αλήθεια μήπως ξυπνήσει επιτέλους το πλήθος, σύμφωνα με την οποία τα μνημόνια παράγουν μαζικά ανέργους, φτώχεια, οδύνη και εξαθλιωμένους υποψηφίους για τις φυλακές; Πως ο κατήφορος θα συνεχιστεί με οποιαδήποτε κατοχική κυβέρνηση διορίσει η καγκελάριος, έως ότου δεν θα έχει απομείνει πια τίποτα από την ιδιωτική και δημόσια περιουσία των Ελλήνων; Ότι θα αποχαιρετίσουν για πάντα τους κάποτε αξιοπρεπείς μισθούς και τις συντάξεις, μετατρεπόμενοι σε μίζερους ζητιάνους στο διηνεκές; Στη ντροπή της Ευρώπης που δεν θα χάνει καμία ευκαιρία να τους εξευτελίζει όσο περισσότερο μπορεί;

Να τους επιστήσει την προσοχή στο ότι εάν δεν αντιδράσουν τόσο το δημόσιο, όσο και το ιδιωτικό χρέος θα αυξάνονται, όταν την ίδια στιγμή θα πουλιούνται τα πάντα σε τιμές περιπτέρου και τα σπίτια τους θα κατάσχονται ηλεκτρονικά; Γιατί να το κάνει, όταν είναι σίγουρος πως θα συνεχίσουν τον ύπνο του δικαίου όχι επειδή είναι παράλογοι ή σχιζοφρενείς, αλλά λόγω του ότι είναι φυσιολογικό οι δειλοί άνθρωποι να κοροϊδεύουν τον εαυτό τους για να μην χρειασθεί να αγωνισθούν;

Να τους υπενθυμίσει πως η φτώχεια δεν «νομιμοποιεί» τη ζητιανιά; Ότι είναι καλύτερα να ζητάει ένας φτωχός και άνεργος δουλειά, παρά δανεικά, με τα οποία παραμένει όχι μόνο άνεργος και φτωχός στο διηνεκές, αλλά χρεωμένος και δούλος; Πως η επαιτεία, στην περίπτωση των κρατών, οδηγεί στη διαχρονική σκλαβιά τους, στην απώλεια της εθνικής τους κυριαρχίας, καθώς επίσης στην «κηδεμονία» τους από τους δανειστές;

Να αναφέρει ξανά πως όταν το χρέος μίας χώρας δεν είναι βιώσιμο, τότε δεν εκλιπαρεί γονατιστά για τη μείωση του, πόσο μάλλον όταν δεν έχει κανένα διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια της; Ότι απλά χρεοκοπεί, παύει δηλαδή να εξυπηρετεί τα δάνεια τηςόπως η Ρωσία το 1998, χωρίς να επιτρέπει τη λεηλασία της από κανέναν;

Τι νόημα θα είχε όταν απευθύνεται σε ανθρώπους που αδιαφορούν για τα παιδιά τους, με κριτήριο το ότι ανέχονται να τους φορτώσουν τα λάθη και τα χρέη τους, για να μη χάσουν τη βολή τους; Απολύτως κανένα, αφού όλα μπορεί να τα συγχωρήσει κανείς σε έναν άνθρωπο, αλλά σε καμία περίπτωση την αδιαφορία για τις επόμενες γενιές και για την πατρίδα του – την οποία οφείλει να κληροδοτεί λίγο πιο αξιοπρεπή από αυτήν που ο ίδιος κληρονόμησε.

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η επίσκεψη του πρωθυπουργού της Τουρκίας Μπιναλί Γιλντιρίμ στην Αθήνα και οι διπλωματικές επαφές με τις ενδιαφερόμενες τρίτες χώρες δεν επιτρέπουν άξια λόγου αισιοδοξία κατά τη διάσκεψη της Γενεύης για το Κυπριακό, ούτε, γενικότερα, για συνθήκες ηρεμίας στο Αιγαίο και τη ΝΑ Μεσόγειο.

Ο κ. Γιλντιρίμ, όπως και ο πρόεδρος Ρ. Τ. Ερντογάν, δεν δείχνουν πραγματική βούληση διμερούς συζήτησης του συστήματος εγγυήσεων και των πτυχών ασφάλειας, ώστε ν’ ανοίξει ο δρόμος προς λύση.

Η λεγόμενη «Γενεύη 2» στις 28 Ιουνίου, ως συνέχεια της διάσκεψης του Ιανουαρίου, εγκαινιάζει ένα κρίσιμο καλοκαίρι, καθώς δύο εβδομάδες αργότερα θα αρχίσουν από τη γαλλική TOTAL οι έρευνες εντοπισμού εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην κυπριακή ΑΟΖ. Τα δύο θέματα, ασφαλώς, δεν συνδέονται και θα ήταν τραγικό λάθος η συζήτησή τους σαν «πακέτο», όπως επιδιώκει η Αγκυρα με διπλωματικά μέσα και απειλές ναυτικού αποκλεισμού της περιοχής.

Τέτοια ιστορική γκάφα σύνδεσης των δύο θεμάτων δεν θα μπορούσε να κάνει ούτε ο Κύπριος Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης, ο οποίος πάντοτε ξεκινά κάθε νέο κύκλο διαπραγμάτευσης από χειρότερη θέση, λόγω προηγούμενων δικών του λαθών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, τον Σεπτέμβριο του 2013, η προσδοκία απόδοσης Αμμοχώστου - Βαροσίων μέχρι που η Αγκυρα απάντησε ότι «τα διαμάντια του στέμματος παραχωρούνται στην κατάληξη και όχι στην έναρξη διαλόγου». Ακολούθησαν, τον Μάιο του 2014, οι ελπίδες από τη μεσολάβηση του τότε αντιπροέδρου των ΗΠΑ Τζ. Μπάιντεν και τον Δεκέμβριο του 2015 προσδοκίες από το ταξίδι του τότε υπουργού Εξωτερικών Τζ. Κέρι στην περιοχή. Μέχρι που φτάσαμε στο δίμηνο Νοεμβρίου - Δεκεμβρίου 2016 με την πρωτοφανή δημόσια παγίδευση της Αθήνας, από τον κ. Αναστασιάδη, στη διαδικασία της «Γενεύης 1».

Αν και κανείς δεν παραγνωρίζει το επιχείρημα αρκετών ξένων κυβερνήσεων ότι απαιτείται ακόμα μία προσπάθεια μέχρι την έναρξη της προεκλογικής περιόδου για την ανάδειξη νέου Προέδρου της Κύπρου τον Φεβρουάριο του 2018, το πραγματικό ερώτημα είναι τι έχει αλλάξει ώστε να επικρατεί τις τελευταίες ημέρες αισιοδοξία στην Αθήνα και τη Λευκωσία. Οι «παραδοσιακοί» ξένοι παίκτες στο Κυπριακό -οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο- όχι μόνο δεν αναμένουν σημαντικά βήματα, αλλά, σύμφωνα με διπλωμάτες τους, έχουν προβληματισμό για την όποια αξία της «Γενεύης 2».
Μοναδικό καινούργιο στοιχείο είναι οι διαρροές από το Μέγαρο Μαξίμου και πολιτικούς αρχηγούς της αντιπολίτευσης περί ξαφνικής προόδου με πρωτοβουλία της Γερμανίδας καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ και σύνδεση της λύσης με τις σχέσεις Ε.Ε. - Τουρκίας.

Ωστόσο, αυτό το γερμανικό σκεπτικό μόνο καινούργιο δεν είναι! Η Γερμανίδα καγκελάριος είχε δώσει, για πρώτη φορά, υποσχέσεις προς τον Κύπριο Πρόεδρο τον Μάιο του 2014, μέσω της σύνδεσης των συνομιλιών με την αξιοποίηση του φυσικού αερίου. Ο δεύτερος γύρος υποσχέσεων, τον Νοέμβριο του 2015, εξαρτούσε την πρόοδο από την επιτάχυνση των ενταξιακών συνομιλιών Τουρκίας - Ε.Ε. Τώρα αρχίζει τρίτος γύρος υποσχεσιολογίας και ετεροβαρών δεσμεύσεων με περίεργη μείξη πέντε στοιχείων: α) των διαπραγματεύσεων στη «Γενεύη 2», β) της υιοθέτησης απόφασης του Συμβουλίου της Ε.Ε. για την έναρξη διαπραγματεύσεων αναβάθμισης της τελωνειακής ένωσης Ευρώπης - Τουρκίας, γ) της υιοθέτησης «οδικού χάρτη» επαφών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την Αγκυρα ως τα τέλη του 2017, δ) του «ξεπαγώματος» ορισμένων διαπραγματευτικών κεφαλαίων των ενταξιακών συνομιλιών και ε) των ερευνών υδρογονανθράκων.

Είναι απορίας άξιο πώς και γιατί ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας αφήνει -έστω ανεπίσημα- ανοιχτή την πιθανότητα προόδου μέσω του «πακέτου Μέρκελ». Θεωρητικά, υφίσταται μεν το θετικό στοιχείο των μέτρων συγκράτησης της Αγκυρας κοντά στην Ε.Ε. (αφού μια ευρωπαϊκή Τουρκία είναι πάντα προς το συμφέρον της Ελλάδας), αλλά στην πράξη αναμειγνύονται τόσο πολλά και κρίσιμα στοιχεία, που -και πάλι- θα οδηγήσουν σε έναρξη των επόμενων συνομιλιών από χειρότερη βάση. Είναι άλλωστε αμφίβολο αν η Αγκυρα θα έκανε μια ιστορική υποχώρηση με αντάλλαγμα «διαδικαστικές» παραχωρήσεις στην Ε.Ε.

Aλέξανδρος Τάρκας
* Εκδότης του περιοδικού «Αμυνα & Διπλωματία» και σύμβουλος ξένων εταιριών μελέτης επιχειρηματικού ρίσκου για τη ΝΑ Ευρώπη.
Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος


Στον δίσκο  "Ο Αριστοφάνης Που Γύρισε Από Τα Θυμαράκια", που πολλοί (και το blog μαζί) θεωρούν ως την κορυφαία δουλειά του Διονύση Σαββόπουλου -πριν ο ίδιος τελικά θεωρήσει σωστό να ξεφτιλίσει στα γεράματά του την νεανική του ορμή και επαναστατικότητα, γενόμενος στα στερνά δεκανίκι κι ακόλουθος  του συστήματος (είναι πολλά τα λεφτά Νιόνιο)-, στην "Παράβαση" της κωμωδίας ( αφού όλος ο δίσκος δεν είναι παρά η μουσική επένδυση για τους Αχαρνής του Αριστοφάνη ) ο εμπνευσμένος καταπληκτικός του στίχος κάπου λέει:
"...Ποιος μας γηροκομεί, τη σήμερον ημέρα
ψηστιέρα καρβουνιέρα, μούσα Δεκεμβριανή;
Πολέμησα καιρό σε όλα τα πεδία
και με τυφλή μανία, ξέσκιζα τον εχθρό.
Τώρα με χειρουργεί, μια αλλήθωρη νεολαία
μια τσογλανοπαρέα που κάνει κριτική..."

Αυτό, ακριβώς αυτό, μιά τσογλανοπαρέα που έκανε κριτική, μας κυβερνάει σήμερα.

Όταν πριν δυόμιση χρόνια ο ελληνικός λαός απελπισμένος από την προδοσία των μνημονίων και θέλοντας να αποτινάξει πιά από πάνω του την σκόνη του δωσιλογισμού της Κατοχής, που είτε με την μία είτε με την άλλη κομματική μορφή και πολιτικό προσωπικό κυβέρνησαν την χώρα από τότε ως και τις μέρες μας για 70 συναπτά χρόνια, στράφηκε στην αριστερά, έχοντας στο μυαλό του εκείνο το στερεότυπο του έντιμου, συνεπή αριστερού ιδεολόγου που προτιμούσε να εξοριστεί, να βασανιστεί και να πεθάνει, παρά να προδώσει και να εγκαταλείψει τις ιδέες του.
Αυτό αποτελούσε και το περίφημο "ηθικό πλεονέκτημα" της αριστεράς.

Δεν πρόσεξε όμως τότε ο απελπισμένος ψηφοφόρος, ποιοί ήταν αυτοί που ενσάρκωναν την "νέα Αριστερά" του -όχι τυχαία στάσιμου- 4% που κάλεσε για να τον κυβερνήσει.
Δεν κατάλαβε πως πρόκειται για μια αλλήθωρη, ημιαγράμματη νεολαία, σπουδασμένη και καλοζωϊσμένη με τα λεφτά του μπαμπά, άσχετη από δουλειά, ανίκανη να σχεδιάσει κάτι παραπάνω από πλακίτσες και "events", παρέα με κάποιους λίγους ηλικιωμένους αριστερούς, μονομανείς με την εξουσία που την έβλεπαν σαν δικαίωση κι εκδίκηση μαζί και με κάποια μεσόκοπα λυκόρνια που η μόνη σχέση που είχαν κατά βάθος με τη αριστερά ήταν -και είναι- να καπηλεύονται το όνομά της, να την χρησιμοποιούν ως φερετζέ για να πλουτίζουν.

Όλος αυτός ο συρφετός βρισκόταν βολεμένος στο 4% με τις κρατικές επιχορηγήσεις, με τις βουλευτικές αποζημιώσεις και με ανέξοδη, ακίνδυνη για τους ίδιους ρητορική κριτική, αφού κανείς τους δεν φανταζόταν πως θα μπορούσαν κάποτε να κυβερνήσουν.

Το χειρότερο είναι πως στην προσπάθειά τους να σταθούν τάχα "αντάξιοι" των παλιών αριστερών ιδεολόγων αγωνιστών και αντί για γνήσια επαναστατικότητα και αντίδραση προς το σύστημα,  ντεμέκ αριστερός συρφετός του ΤΣΥΡΙΖΑ ανέπτυξε μία θρασύτητα, μία κοινωνική αγένεια, μία προσβλητική στάση προς τους ιδεολογικούς του αντίπαλους εφάμιλλη φασιστικών προτύπων, μιά γλώσσα και έκφραση χυδαία, τάχα λαϊκή αλλά στην πραγματικότητα λαϊκίστικη, πεζοδρομιακή, περιθωριακή (με την έννοια του περιθωρίου της παρανομίας, και όχι του περιθωρίου της ιδεολογίας, ή της σκέψης, ή των τεχνών).

Η συμπεριφορά τους αυτή, που σήμερα έχει μεταφερθεί ατόφια στην κυβερνητική τους πολιτική έχει την ρίζα της στο σύμπλεγμα κατωτερότητας που σέρνουν όλοι αυτοί πίσω τους, γνωρίζοντας ενδόμυχα ο καθένας τους το βάθος της ανικανότητάς τους, το έρεβος της ημιαγραμματοσύνης τους, και προπαντός το κρυφό και ένοχο μυστικό της απατεωνιάς τους και της ακόρεστης δίψας τους για εξουσία και χρήμα.

Πρόκειται ακριβώς γι αυτό: μιά τσογλανοπαρέα που κάνει κριτική, γιατί αυτό μόνο ξέρει να κάνει. Μόνο αυτό μπορεί.
Αυτό, και να καταστρέφει με οίηση, θράσος, και απύθμενη αλαζονεία τις όποιες παρακαταθήκες είχαν αφήσει πίσω τους με αγώνες και προσωπικές θυσίες άνθρωποι που πίστεψαν -σωστά ή όχι- αλλά δεν πρόδωσαν ποτέ, τις αριστερές ιδέες.

Οι τσογλανοπαρέες αποτελούνται συνήθως από κ@λοπαιδάκια που τα σπασμένα τους τα πληρώνει ο μπαμπάς τους.
Σε εμάς εδώ, τα πληρώνει ο λαός.
Ο λαός... "Ο παραγγέλων και υπεύθυνος"!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Βασίλη Γεώργα

Κύμα επενδύσεων προβλέπει ο Αλέξης Τσίπρας, οριστική άρση των capital controls ο Δημήτρης Τζανακόπουλος, έξοδο στις αγορές χωρίς το δεκανίκι της ποσοτικής χαλάρωσης ο Δημήτρης Παπαδημητρίου. Ας μη ρωτάμε πότε ή αν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να συμβούν όλα αυτά. Αρκεί που μας προσκαλούν να ζήσουμε όλοι μαζί την εικονική πραγματικότητα της ανάπτυξης.

Η ελπίδα είναι πολύ θετικό πράγμα για την οικονομία μετά από κάθε αξιολόγηση και ειδικά με την τελευταία που φόρτωσε τη χώρα με πρωτογενή πλεονάσματα στο διηνεκές και πρόσθετα μέτρα 5,5 δισ. ευρώ. Φτιάχνει κλίμα, λαδώνει λίγο τα σκουριασμένα γρανάζια της μηχανής, τονώνει το πεσμένο ηθικό. Όλοι την έχουμε ανάγκη γιατί τα δύσκολα είναι μπροστά. Μόνο που με την ελπίδα δεν χορταίνει κανείς ούτε ανοίγουν δουλειές. Το πρόβλημα είναι ότι για άλλη μια φορά οι εξαγγελίες και οι δηλώσεις είναι πρωθύστερες των πράξεων και αν συνεχίσουμε έτσι, με πολύ θεωρία και ελάχιστη άσκηση, σύντομα θα ξαναψάχνουμε ενόχους να φορτώσουμε την ευθύνη.

Η κυβέρνηση αυτή έχει εξαγγείλει πολλές φορές ότι θα φέρει ανάπτυξη και επενδύσεις. Αλλά μέχρι τώρα είτε τις απωθεί ή τις κρατάει στην κατάψυξη. Τα δύο χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ δεν διαφέρουν καθόλου από τα προηγούμενα της βαθιάς κρίσης. Το ποσοστό των επενδύσεων στο ΑΕΠ είναι κολλημένο στα χαμηλότερα επίπεδα της Ιστορίας (11%). Το ερώτημα είναι πόσο θα διαφέρουν τα επόμενα εφόσον πράγματι η κυβέρνηση εξαντλήσει την τετραετία. Ούτε με δύο – τρεις «εμβληματικές» ιδιωτικοποιήσεις μπορεί, όπως ισχυρίζονται μερικοί, να αλλάξει ουσιαστικά η εικόνα. Η κυβέρνηση το ξέρει καλά αυτό αλλά θέλει ταυτόχρονα να έχει τάχα την πολυτέλεια της επιλογής. Δρα σαν να έχει πάρει εξουσιοδότηση από την κοινωνία να κρατά την οικονομία στάσιμη έως ότου εκπληρωθούν οι προϋποθέσεις της «δίκαιης ανάπτυξης».

Και τα capital controls υπό το καθεστώς των οποίων η οικονομία συμπληρώνει δύο ολόκληρα χρόνια ευρισκόμενη ουσιαστικά σε διπλό νόμισμα, όλο αίρονται, και όλο εδώ είναι. Ποιον να πρωτοθυμηθούμε; Την Λ. Κατσέλη, τον Γ. Σταθάκη, τον Γ. Δραγασάκη, τον Ευκλείδη Τσακαλώτο; Η μισή κυβέρνηση έχει εξαγγείλει την κατάργησή τους. Το να δηλώνει ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης, και μάλιστα σε ακροατήριο υποψιασμένων (σ.σ : σε συνέδριο εξαγωγέων μίλησε) ότι θα «αρθούν σύντομα», δεν είναι απλώς αυταπάτη. Αγγίζει τα όρια της εξαπάτησης γιατί το λέει ενώ στην κυβέρνηση γνωρίζουν καλύτερα από όλους ότι πλήρης άρση των κεφαλαιακών περιορισμών δεν πρόκειται να συμβεί αν δεν επιστρέψουν στις τράπεζες τουλάχιστον 20 δισ. ευρώ από τις καταθέσεις και δεν αποπληρωθεί το μεγαλύτερο μέρος από τα 44 δισ. ευρώ του ELA. Με τις καλύτερες προϋποθέσεις αυτό θέλει τουλάχιστον ακόμη ένα ή και δύο χρόνια.

Στις αγορές σύμφωνα με τον κυβερνητικό σχεδιασμό, έπρεπε να είχαμε ήδη βγει δοκιμαστικά από την Άνοιξη. Τώρα συζητάμε αν θα το επιχειρήσουμε μετά τις γερμανικές εκλογές ή το 2018, με την ψυχή στο στόμα.

Αυτό με την ψυχή στο στόμα να το κρατήσουμε για θα το βρούμε μπροστά μας. Ανεξάρτητα αν γίνουν μια – δυο «δοκιμαστικές» εκδόσεις για να σχηματιστεί η «καμπύλη επιτοκίων», θα συνειδητοποιήσουμε σε μερικούς μήνες, ότι για να βγούμε στις αγορές πρέπει πρώτα να μπούμε σε μνημόνιο με εξαιρετικά μεγαλύτερη ταχύτητα από ό,τι κάναμε μέχρι σήμερα.

Είναι πλέον προφανές σε όλους ότι με τον χρόνο που ξοδεύτηκε στις διαπραγματεύσεις και την καθήλωση της οικονομίας σε μηδενικούς ρυθμούς ανάπτυξης, το τρένο της «αυτόνομης» δανειοδότησης χάθηκε. Οι επόμενοι 14 μήνες δεν επαρκούν για να μας εμπιστευτούν 100% οι αγορές.

Ο δρόμος μπορεί να ανοίξει μόνο με ένα 4ο προληπτικό πρόγραμμα χρηματοδότησης που στην καλύτερη περίπτωση θα έχει τη μορφή της «πιστοληπτικής γραμμής στήριξης» μετά τον Αύγουστο του 2018 και για τα επόμενα δύο χρόνια τουλάχιστον.

Είτε μιλάμε για το «Προληπτική Πιστωτική γραμμή υπό όρους» (PCCL) είτε για τη «Πιστωτική γραμμή με ενισχυμένους όρους» (ECCL) αναφερόμαστε σε ένα διετές νέο «μνημόνιο light» που θα έχει πρόσθετες και πολύ συγκεκριμένες δεσμεύσεις και επιτήρηση έναντι της δυνατότητας παροχής «έκτακτου» δανείου από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.

Η προετοιμασία της κοινής γνώμης έχει ήδη ξεκινήσει καθώς σχετικές αναφορές εμπεριέχονται τόσο στην απόφαση του Eurogroup της 1ης Ιουνίου όσο και στην τελευταία έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Το ερώτημα είναι αν η σημερινή κυβέρνηση θα καταφέρει στους λίγους μήνες που έχει μπροστά της να αποφύγει ένα «κανονικό» 4ο πρόγραμμα χρηματοδότησης, αλλά και αν θα αντέξει πολιτικά να διαπραγματευτεί εκείνη τους όρους ενός έστω και «ελαφρύτερου» μνημονίου υπό τη μορφή της πιστοληπτικής γραμμής.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γελοιογραφία Πάνου Μαραγκού
 
Πολυμελής επιτροπή του International Hellenic Association, ενός μη κυβερνητικού, μη κερδοσκοπικού οργανισμού με έδρα το Delaware των Ηνωμένων Πολιτειών, με 3.500 μέλη κυρίως Καθηγητές Πανεπιστημίου αλλά και άλλες πνευματικές προσωπικότητες από ολόκληρο τον κόσμο, εν όψει της εσπευσμένης, νέας διάσκεψης για το Κυπριακό στην Γενεύη στις 28 Ιουνίου 2017, απηύθυνε ένα σημαντικό μήνυμα με την μορφή ανοικτής επιστολής, προς τον Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών και την πολιτική ηγεσία Ελλάδος, Κύπρου, Ε.Ε., Αμερικής, Κίνας, Βρετανίας και Ρωσίας με κοινοποίηση σε όλα τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καθώς και σε όσες χώρες – μέλη της ΕΕ δεν αναφέρονται παραπάνω. Το πλήρες κείμενο, μαζί με τις υπογραφές που το συνοδεύουν, αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ τόσο στα Αγγλικά όσο και στα Ελληνικά.

Παράλληλα, ένα άλλο κείμενο στην Ελληνική γλώσσα απεστάλη στους κ.κ. Νίκο Αναστασιάδη - Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο - Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, Αλέξη Τσίπρα - Πρωθυπουργό της Ελλάδος, Νίκο Κοτζιά - Υπουργό Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας, Πάνο Καμμένο - Πρόεδρο των ΑΝΕΛ, Κυριάκο Μητσοτάκη - Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, Αρχηγούς πολιτικών κομμάτων Κύπρου και Ελλάδος, Όλα τα μέλη της Βουλής των Ελλήνων και των Κυπρίων, την Ηγεσία της Εκκλησίας της Κύπρου, την Ηγεσία της Εκκλησίας της Ελλάδος, Όλους τους Κύπριους Ευρωβουλευτές, Όλους τους Έλληνες Ευρωβουλευτές, Όλον τον Κυπριακό και Ελληνικό λαό, το οποίο έχει ως εξής: 

Οι απανταχού Έλληνες βρίσκονται για δεύτερη φορά αντιμέτωποι με την ίδια ζοφερή προοπτική διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας και τις μη αναστρέψιμες και καταστροφικές επιπτώσεις που αυτή θα έχει στο σύνολο του Ακριτικού Ελληνισμού, από την Κύπρο και τα Δωδεκάνησα μέχρι την Θράκη. Η ίδια καταστροφική πορεία επιχειρήθηκε με την προηγούμενη διάσκεψη της 12ης Ιανουαρίου όπου τα χειρότερα αποσοβήθηκαν κυρίως λόγω του αχαλίνωτου επεκτατισμού της Τουρκίας σε συνδυασμό με την μεγαλομανία του Πρόεδρου της κ. Tayyip Erdogan και του ενεργούμενού του στα κατεχόμενα Μουσταφά Ακκιντζί, οι οποίοι δεν θέλησαν να προσφέρουν ούτε καν ένα υποτυπώδες φύλλο συκής στους συνομιλητές τους για να διευκολύνουν τις υποχωρήσεις τους. Ο δεύτερος βασικός παράγοντας αποτροπής ήταν η σθεναρή στάση του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών κ. Νίκου Κοτζιά. Ο κ. Κοτζιάς, εκπροσωπώντας το σύνολο του Ελληνισμού, έθεσε επίμονα το θέμα της κατάργησης του αποικιακού καθεστώτος εγγυήσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας και την εξαρχής αποχώρηση του συνόλου του Τουρκικού στρατού κατοχής.

Δυστυχώς, με πρωτοβουλία του καταφανέστατα Τουρκόφιλου διαμεσολαβητή των Ηνωμένων Εθνών Espen Barth Eide και με την ακατανόητη ανυπομονησία του προέδρου της Κύπρου κ. Νίκου Αναστασιάδη, το θέμα της σύγκλησης "Πενταμερούς Διάσκεψης" για το Κυπριακό επανήλθε με τους ίδιους και ίσως χειρότερους όρους για την 28η Ιουνίου στη Γενεύη.

Η Πενταμερής Διάσκεψη συγκαλείται και πάλι με την ίδια απαράδεκτη σύνθεση τριών κρατών: Βρετανία, Τουρκία, Ελλάδα και δύο Προσώπων ως ηγετών της Ελληνοκυπριακής και Τουρκοκυπριακής κοινότητας κκ. Αναστασιάδη και Ακκιντζί. Απουσιάζει καταφανώς η Κυπριακή Δημοκρατία, το κύρος της οποίας έχει ήδη πληγεί με την αποτυχημένη διάσκεψη της 12ης Ιανουαρίου, και η οποία θα θεωρείται πλήρως εκλιπούσα από την επομένη της όποιας συμφωνίας στις 28 Ιουνίου.

Όμως, ο χειρότερος κίνδυνος που ελλοχεύει από μια τέτοια ενδεχόμενη «λύση» τουρκικών προδιαγραφών είναι η πραξικοπηματική παράκαμψη της θέλησης του συνόλου του Κυπριακού Λαού. Τα αποτελέσματα της συνδιάσκεψης υπάρχει κίνδυνος να επιβληθούν με τη μορφή συμφωνίας μεταξύ των συμμετεχόντων μερών, συμφωνία που ακόμα και με τη μορφή μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης θα είναι εφαρμοστέα από την επόμενη κιόλας ημέρα των υπογραφών και η οποία

α) θα κινείται προς την κατεύθυνση της κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την αντικατάστασή της από ένα μόρφωμα τύπου Βοσνίας και

β) θα επιφέρει την διάλυση του μόνου αμυντικού μέσου της Κύπρου, της "Εθνικής Φρουράς".

Η εκ των υστέρων διεξαγωγή δημοψηφίσματος σε μία εκλιπούσα πλέον Κυπριακή Δημοκρατία και αφού θα έχουν ήδη πέσει οι υπογραφές δεν θα έχει πλέον κανένα πρακτικό αντίκρισμα. Στη διεθνή πρακτική τα δημοψηφίσματα προηγούνται των υπογραφών και όχι το αντίστροφο. Προδήλως παράνομα επιχειρείται η παράκαμψη της θέλησης του Κυπριακού Λαού με την επιβολή μιας λύσης με τα ίδια, ίσως και χειρότερα χαρακτηριστικά από το σχέδιο Annan, το οποίο έχει ήδη απορρίψει με ένα συντριπτικό ποσοστό 76%.

Αξιότιμε κ. Πρόεδρε της Κύπρου, έχετε σταδιακά εγκαταλείψει χάριν ενός προσχηματικού διαλόγου το σύνολο των απαράβατων όρων που έθεσε το Εθνικό Συμβούλιο της Κύπρου. Με την συμμετοχή σας στην πρώτη διάσκεψη της 12ης Ιανουαρίου ως ηγέτης της Ελληνοκυπριακής κοινότητας και χωρίς επίσημη πρόσκληση της Κυπριακής Δημοκρατίας, πλήξατε ανεπανόρθωτα το διεθνές της κύρος.

Η θητεία σας λήγει σε μόλις 6 μήνες και παρόλα αυτά θέλετε να καθορίσετε το μέλλον των Ελληνοκυπρίων και του Ελληνισμού ολόκληρου στο διηνεκές. Με την συμμετοχή σας στην επερχόμενη συνδιάσκεψη προτίθεστε να παρακάμψετε τη θέληση του Κυπριακού Λαού, συνυπογράφοντας μια λύση-συνθήκη με τα ίδια χαρακτηριστικά με το σχέδιο Annan.

Κύριε Πρόεδρε, ήσασταν και παραμένετε θιασώτης λύσης τύπου Annan, την οποία όμως ο Κυπριακός Λαός απέρριψε με πλειοψηφία 76%. Δεν νομιμοποιείστε κ. Πρόεδρε να προκαλέσετε την εξαφάνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και να οδηγήσετε το σύνολο του Ελληνισμού σε περιπέτειες.

Στηρίζουμε τις πατριωτικές θέσεις που έχει εκφράσει πρόσφατα ο Έλληνας υπουργός εξωτερικών κ. Ν. Κοτζιάς για κατάργηση του αποικιακού καθεστώτος και αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και τον καλούμε να παραμείνει ακλόνητος στις θέσεις αυτές, χωρίς προσχηματικές, "μεταβατικές φόρμουλες" για τις οποίες του ασκούνται πιέσεις από ορισμένους κύκλους.

Απαιτούμε την αντικατάσταση του κ. Eide από την θέση του διαπραγματευτή του ΟΗΕ για το Κυπριακό, με άλλον πιο αντικειμενικό και ουδέτερο. Ο κ. Eide έχει πολλαπλώς ασκήσει την επιρροή του ώστε να αναγκάσει την Ελληνοκυπριακή πλευρά στην αποδοχή των Τουρκικών θέσεων, ακόμη και αυτών που είναι καταφανώς άδικες, παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και είναι ενίοτε παράλογες. Έφτασε να προωθεί την Τουρκική απαίτηση να έχουν οι Τούρκοι πολίτες όλα τα δικαιώματα ελεύθερης, άνευ ορίων εγκατάστασης των Ευρωπαίων πολιτών στην υπό διαμόρφωση (συν) ομόσπονδη Κύπρο, με την αιτιολογία ότι αυτά τα έχουν οι ¨Έλληνες πολίτες λόγω συμμετοχής τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Είναι κρίσιμα απαραίτητη υιοθέτηση από το σύνολο του Ελληνισμού βραχυπρόθεσμων, μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων στόχων για την αλλαγή πορείας στο Εθνικό θέμα της Κύπρου.

Βραχυπρόθεσμος, άμεσος και επείγων στόχος είναι η αποτροπή της επερχόμενης τουρκικών προδιαγραφών διευθέτησης του θέματος στην Γενεύη στις 28 Ιουνίου, που οδηγεί στην κατάργηση - εξαφάνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, συνοδευόμενη από τον αφοπλισμό της με ταυτόχρονη παραμονή των Τουρκικών στρατευμάτων κατοχής και διατήρηση αποικιακών συνθηκών εγγυήσεων. Άμεσα ο Πρόεδρος της Κύπρου πρέπει να απαιτήσει την ισότιμη συμμετοχή στην συνδιάσκεψη της Κυπριακής Δημοκρατίας με επίσημη πρόσκληση. Ταυτόχρονα, σε συνεργασία με την Ελληνική Κυβέρνηση να καταστρώσουν ενιαίο σχέδιο δράσης που να προβλέπει κατ' ελάχιστο τους ακόλουθους στόχους:

1. Διατήρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως έχει μέχρι την διεξαγωγή δημοψηφίσματος και εφαρμογής του εξαγόμενου αποτελέσματος. Το δημοψήφισμα να έχει αποφασιστική αρμοδιότητα για την αποδοχή ή απόρριψη της προτεινόμενης λύσης. Πρόβλεψη για την προτεινόμενη λύση να τεθεί σε εφαρμογή αποκλειστικά μετά την θετική αποδοχή της από τις Κοινότητες της Κύπρου.

2. Για την αποδοχή της όποιας λύσης να τεθεί ως απαράβατος όρος η κατάργηση των αποικιακών συνθηκών εγγυήσεων και πλήρης αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων.

3. Το κράτος της Κύπρου που θα προκύψει να έχει όλα τα χαρακτηριστικά Κυρίαρχου Κράτους, όπως αυτά προβλέπονται από τις διεθνείς συμβάσεις και τον ΟΗΕ. Ιδιαίτερα αυτό περιλαμβάνει το δικαίωμα της άμυνας και της άσκησης Εθνικής Κυριαρχίας.

4. Η λύση που θα προκύψει να είναι Δημοκρατική και πλήρως σύμφωνη με το Ευρωπαϊκό κεκτημένο. Προφανώς, να προβλέπει ίσα δικαιώματα και ίσες υποχρεώσεις για όλους τους πολίτες ανεξαιρέτως.

Είναι βέβαια αναμενόμενο ότι αν τεθούν οι ανωτέρω δίκαιοι στόχοι και υποστηριχθούν σθεναρά, η επερχόμενη συνδιάσκεψη θα ναυαγήσει, διότι αυτοί που την σχεδίασαν έχουν άλλους σκοπούς και ίσως να έχουν εξασφαλίσει διαβεβαιώσεις αποδοχής τους από ορισμένους "ηγέτες" των ενδιαφερομένων μερών. Σε κάθε περίπτωση όμως ο κάθε αμερόληπτος κριτής θα αναγνωρίσει το δίκαιο και εύλογο των Ελληνικών θέσεων. Το επιχείρημα των χαμένων ευκαιριών και της χειρότερης μελλοντικής λύσης είναι παντελώς έωλο, απλά γιατί η επερχόμενη λύση αποτελεί την τελειωτική καταστροφή και προβλέπει με ακρίβεια την εξαφάνιση του Ελληνισμού από την Κύπρο.

Οι μεσοπρόθεσμοι στόχοι αφορούν ακριβώς την επιδίωξη εγκαθίδρυσης διεθνών συμμαχιών που θα διασφαλίσουν το πλαίσιο εντός του οποίου θα επιδιωχθούν αξιόπιστα οι ανωτέρω βραχυπρόθεσμοι στόχοι στο πλαίσιο της οποιασδήποτε επόμενης διεθνούς συνδιάσκεψης. Ο αντίλογος, ότι ίσως να μην υπάρξει επόμενη συνδιάσκεψη είναι απλά κοντόφθαλμος, λόγω της επιθυμίας των διεθνών παραγόντων για έλεγχο των υδρογονανθράκων της Κύπρου. Αυτός ο λόγος είναι που κινητοποιεί και τώρα αυτόν τον διεθνή αναβρασμό για την επείγουσα επίλυση του Κυπριακού. Υπάρχουν όμως και άλλες ενδιαφερόμενες δυνάμεις οι οποίες πρέπει να εμπλακούν με δική μας πρωτοβουλία, ακριβώς για να γείρει η πλάστιγγα υπέρ μας.

Εκτός από τους ανωτέρω βραχυπρόθεσμους στόχους, οι οποίοι πρέπει να εμπεδωθούν στο σύνολο τους, βασική επιδίωξη πρέπει να είναι η αλλαγή του πλαισίου και ειδικά της σύστασης της όποιας μελλοντικής συνδιάσκεψης, με συμμετοχή άλλων δυνάμεων. Δεδομένου ότι τόσο η Κυπριακή Δημοκρατία, όσο και ο μελλοντικός διάδοχος της είναι και θα είναι μέλη της Ευρωπαϊκής ¨Ένωσης, πρέπει να επιδιωχθεί το αντίστοιχο πλαίσιο.

Συνοψίζοντας:

1. Εμπέδωση και ισχυροποίηση όλων των 4 βραχυπρόθεσμων στόχων.

2. Εγκαθίδρυση Ευρωπαϊκού πλαισίου λύσης, με πλήρη και ισότιμη συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην συνδιάσκεψη.

Όσον αφορά τους μακροπρόθεσμους στόχους μας, καλούμε τις κυβερνήσεις Κύπρου και Ελλάδας και τον απανταχού Ελληνισμό σε μια Πανεθνική Συστράτευση με στόχο την άρση των τετελεσμένων της εισβολής και της μεθοδευμένης τουρκοποίησης των κατεχομένων της Κύπρου στα χρόνια που ακολούθησαν. Προ πάντων όμως συστράτευση για την αποφυγή της μεθοδευόμενης τουρκοποίησης ολόκληρης της Κύπρου. Η στρατηγική αυτή αποσκοπεί στη εξασφάλιση των δημοκρατικών ελευθεριών στην Κύπρο για όλους τους πολίτες της, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, αλλά και στη διασφάλιση των γενικότερων συμφερόντων του Ελληνισμού• επί πλέον, θωρακίζει την Ευρώπη, αφού Ελλάδα και Κύπρος αποτελούν το ανατολικότερο και πλέον απειλούμενο σύνορο της. Επιδιώκουμε λοιπόν κυρίως:

1. Επαναφορά στην τροχιά λύσης του θέματος της Κύπρου στην κατεύθυνση του ενός, ενιαίου, κυρίαρχου Ευρωπαϊκού κράτους. Αυτό σημαίνει ότι στοχεύουμε σε ένα Κράτος απόλυτα εναρμονισμένο με το Ευρωπαϊκό δίκαιο και σε πλήρη συμμόρφωση με το Ευρωπαϊκό κεκτημένο.

2. Διακοπή της πορείας εξεύρεσης λύσης του Κυπριακού στην κατεύθυνση της "Δι-κοινοτικής, Δι-ζωνικής ομοσπονδίας» και επιδίωξη επίτευξης του στόχου-1, "ενός, ενιαίου, κυρίαρχου και πλήρως Ευρωπαϊκού κράτους". Η κατεύθυνση της "Δι-κοινοτικής, Δι-ζωνικής ομοσπονδίας", εξυπηρετεί τα Βρετανικά και Τούρκικα συμφέροντα και όχι αυτά των κατοίκων της Κύπρου. Επιβλήθηκε στην Ελληνο-Κυπριακή ηγεσία όπως και τόσα άλλα και αποτελεί την πηγή όλης της κακοδαιμονίας.

3. Αποχώρηση του συνόλου των Εποίκων ως αποτέλεσμα εγκλήματος πολέμου, που καταδικάζεται από το διεθνές δίκαιο (άρθρο 49 της συνθήκης της Γενεύης, 1949) και σχετικά ψηφίσματα του ΟΗΕ ως μέθοδος Εθνοκάθαρσης.

Βασικό μας επιχείρημα, ότι είναι αδιανόητο η Ευρωπαϊκή Ένωση να απαιτεί από τα υπό ένταξη Κράτη την πλήρη συμμόρφωση με τις Ευρωπαϊκές αρχές πριν την είσοδο τους και παράλληλα να αποδέχεται αποκλίσεις αποικιακού τύπου για ένα ισότιμο Κράτος μέλος της, την Κύπρο.

Αξιότιμοι Ηγέτες του Ελληνισμού σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων και αποτρέψτε την καταστροφική πορεία εξαφάνισης της Κυπριακής Δημοκρατίας με την συνεπαγόμενη εμπλοκή του Ακριτικού Ελληνισμού σε περιπέτειες με απρόβλεπτα αποτελέσματα.

Αξιότιμε Πρόεδρε της Κυπριακής Δημοκρατίας, με ευθύνη των προκατόχων σας, αλλά με μέγιστη δική σας υπαιτιότητα διολισθήσατε σε καταστροφικές θέσεις για τον Ελληνισμό της Κύπρου και το Ελληνικό ¨Έθνος στο σύνολο του. Δείξτε τον πατριωτισμό σας παραμερίζοντας τις προσωπικές σας φιλοδοξίες και παραχωρήστε την σκυτάλη σε άλλους, λιγότερο δεσμευμένους ή τουλάχιστον επιβεβαιώστε πρώτα την εμπιστοσύνη του Λαού στις επιλογές σας.

Καλούμε λοιπόν το σύνολο της Πολιτικής και Πνευματικής Ηγεσίας του Ελληνισμού και ιδιαίτερα κάθε Έλληνα απανταχού της Γής να συστρατευθεί σε ένα κοινό στόχο που να διασφαλίζει την επιβίωση και την Ελευθερία του Έθνους.

Όλες οι υπογραφές που συνοδεύουν το κείμενο υπάρχουν εδώ.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ναι, υπάρχει πολιτική λύση για την πατρίδα, αλλά που να την πω; Σε ποιον; Στον λαό μας που δεν σηκώνει κεφάλι και περιμένει σαν ραγιάς τη μοίρα του ή στη γελοιότερη των κυβερνήσεων των “πεών…” που τολμούν ακόμα οι αλητήριοι να βρίσκονται σ’ αυτή τη χώρα;

Αδέλφια κουράστηκα!
Πού είναι τα Μ.Μ.Ε της Ελλάδος να αποκαλύψουν τις προδοσίες των πολιτικών μας και γιατί δεν τους καταγγέλλουν ως προδότες!

Πού είναι ΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΜΑΣ και τα εκατομμύρια των δύστυχων συμπατριωτών μας, αυτών που διαμαρτύρονται πως τους έκλεψαν τη ζωή και κάθε ελπίδα.

Πού είναι οι πένητες πλέον συνταξιούχοι μας, οι άνεργοι και οι “εργαζόμενοι” παρίες των 200 και 500 ευρώ, πού είναι οι γονείς των 500.000 νέων μας που έφυγαν από τη χώρα και τέλος πού είναι τα εκατομμύρια όλων αυτών των Ελλήνων που τους κλέβουν τις περιουσίες και τα σπίτια τους και τους πετούν στον δρόμο!!!!!!

Κουράστηκα πλέον να εξηγώ τους λόγους γιατί ο Τσίπρας και ο Μητσοτάκης είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος και ότι τελικά αναφερόμαστε σε έναν ήδη διαπιστευμένο προδότη και σε έναν δεύτερο που βρίσκεται εν αναμονή της παραλαβής του “πτυχίου” του!!!

Αυτοί δεν είναι πολιτικοί, μόνο ως κωμικοί και δοσίλογοι θα μπορούσαν να φτιάξουν καριέρα! Είναι μοναδικοί στο να παίξουν συμπρωταγωνιστές στην επόμενη ομώνυμη ταινία “ο ηλίθιος και πανηλίθιος” διεκδικώντας ακόμα και Όσκαρ ή τον ρόλο του Αρτέμη Μάτσα του κουκουλοφόρου προδότη των Γερμανών!!!

Και σε σχέση με τον δεύτερο, ας μην ανησυχήσει κανένας εκ των δικών του ότι δεν θα παραλάβει το πτυχίο του, γιατί πέρασε ήδη τις εξετάσεις, ΜΗΝ ΨΗΦΙΖΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΝΑ ΓΛΙΤΩΣΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΤΟΥΣ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ ΤΟΥΣ!!!!!!!!
ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΝΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ ΤΗ ΧΩΡΑ!
Επιπλέον δείτε τι είπε και σε ποιους, είναι απίστευτο!!!
Επισκεπτόμενος τους δύσμοιρους σεισμόπληκτους της Λέσβου και έχοντας πίσω του ακριβώς το πλάνο των ολοκληρωτικά γκρεμισμένων κατοικιών τους, είπε προς τους ιδιοκτήτες τους με ύφος 100 Καρδιναλίων ότι, “θα φροντίσει ως Ν.Δ. να τους μεταθέσει κατά μια διετία την πληρωμή του Ένφια”!
Συγγνώμη, είναι καλά ο άνθρωπος, είχε κοιτάξει πίσω του; Ήταν εκεί ή σε κάποιο άλλο νησί; Το ότι έφυγε όρθιος μη δαρμένος ή μπουγελωμένος, αυτό οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στο ότι οι άνθρωποι τελούσαν υπό καθεστώς πανικού, γιατί αυτή η κοροϊδία δεν αντέχεται!

Τι τους είπε ο πανηλίθιος;
Ότι θα τους μεταφέρει το Ένφια των σπιτιών τους, αυτών που έπαψαν πλέον να ‘χουν;
Φίλοι μου και μη και εσείς που βρίσκεστε απέναντι μου, ουαί κι αλίμονο για όλους μας αν αυτός ο Γερμανόφιλος και υποτακτικός τους, αυτό το πράμα, μας κυβερνήσει κάποτε, ο Θεός να μας λυπηθεί!!!

Ωστόσο, πέρα από αυτούς τους δυο δοσίλογους και πανηλίθιους κωμικοτραγικούς “πολιτικούς” μας, όλα αυτά τα εκατομμύρια των Ελλήνων των ως άνω αδικημένων κοινωνικών τάξεων πού είναι; Ξέρουμε για 500.000 νέους μας ότι έφυγαν, τα υπόλοιπα 10.000.000 πού βρίσκονται, άλλαξαν χώρα; Κι αν όχι, έστω και κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες εξ’ αυτών που χρειάζονται να βγουν στους δρόμους, πού είναι;

Πατριώτες, η χώρα δεν σώζεται με θαύματα, ούτε με το να καθόμαστε στις πολυθρόνες μας να περιμένουμε να μας σώσουν οι άλλοι και να μην κάνουμε καν ένα κλικάρισμα να στηρίξουμε τον αγώνα κάποιων ελάχιστων που απέμειναν να αγωνίζονται να βοηθήσουν τη χώρα τους και τον λαό. Στο τέλος θα τα παρατήσουν και αυτοί!
Και τότε τι; Πώς θα φτιάξουν τα πράγματα σ’ αυτόν τον δόλιο τόπο;

Αναθεωρήστε λοιπόν τις θέσεις σας και βάλτε πλάτη έστω κλικάροντας κι από την πολυθρόνα σας, δίνοντας δύναμη σ’ αυτούς που θέλουν και μπορούν να αγωνιστούν για σας και την πατρίδα, γιατί στο τέλος δυστυχώς θα πάψουν να ενδιαφέρονται κι αυτοί για τα κοινά και όλα θα τελειώσουν σ’ αυτόν τον έρμο τόπο, για μας, τα παιδιά μας και τις επόμενες γενιές!

Αναρωτηθείτε αν είναι αυτό που θέλετε και πράξτε κατά συνείδηση!!!

Β. Αναγνώστου
Συγγραφέας- αρθρογράφος
Πηγή "Μανιφέστο"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Μετά από σειρά μαζικών δολοφονικών τρομοκρατικών επιθέσεων από τον ISIS σε ευρωπαϊκό έδαφος εδώ και πολύ καιρό, καθώς και μετά από μία επί της ουσίας αποσπασματική και αποτυχημένη διαχείριση του μεταναστευτικού, η Ε.Ε. προχωρά σήμερα σε σύνοδο κορυφής στην οποία τα δύο αυτά μείζονα ζητήματα κυριαρχούν στην ατζέντα.

Ένα ακόμα ζήτημα, που δεν διατυπώνεται φυσικά ακριβώς όπως στην πραγματικότητα είναι, αφορά στην αμυντική συγκρότηση της Ενωσης – ζήτημα που η Ευρώπη σύρθηκε επιτέλους να αντιμετωπίσει μετά την ανάληψη της εξουσίας στις ΗΠΑ από τον Ντόναλντ Τραμπ, κάτι που, όσο κι αν δεν της αρέσει, του το χρωστάει…

Όλα τα παραπάνω αποτελούν τους άξονες στους οποίους, θέλει δεν θέλει, οφείλει να βαδίσει πλέον η Ευρώπη, αν επιθυμεί να επιβιώσει ως τέτοια. Επί πολύ καιρό κάνει ότι δεν βλέπει αυτά τα προβλήματα και επιμένει να μονοπωλεί τις δραστηριότητές της με το να τρώει τις σάρκες της. Τώρα, όμως, δεν έχει πλέον άλλα περιθώρια. Ή κάνει ουσιαστικά βήματα μπροστά, ή, αδυνατώντας να δώσει λύσεις, αρχίζει να ξεφτίζει.

Ο λόγος που όλα αυτά δεν έχουν μέχρι στιγμής τύχει ουσιώδους αντιμετώπισης είναι πολύ συγκεκριμένος: οφείλεται στην παρατεταμένη κρίση ταυτότητας που περνά το ευρωπαϊκό οικοδόμημα καθώς και στις εσωτερικές φιλοδοξίες ισχύος που ουδείς επισήμως τις ομολογεί αλλά κυριάρχησαν τα τελευταία χρόνια, ειδικά στην περίοδο της κρίσης, με κύριο φυσικά κέντρο το Βερολίνο το οποίο επικέντρωσε ολόκληρη την Ενωση περίπου αποκλειστικά στα ζητήματα δικού του ενδιαφέροντος και προνομιακής θέσης.

Λόγοι τέτοιας φύσης έχουν οδηγήσει την Ευρώπη του 2017 να μην ξέρει στην πραγματικότητα ούτε τι είναι, ούτε, το κυριότερο, τι θέλει να γίνει. Είναι όμως ξεκάθαρο ότι αν δεν απαντήσει επιτέλους αληθινά στα υπαρξιακά της ερωτήματα δεν θα αντέξει στις προκλήσεις που έχει μέσα της, μπροστά της, δίπλα της.

Για να το κάνει πρέπει πρώτα να ξεφύγει από το επίπεδο της de facto ηγεμονίας μιας χώρας και να οργανώσει το μέλλον πιο τίμια και ισότιμα από ότι σήμερα. Βαθύτερη και πληρέστερη ένωση δεν μπορεί και δεν πρόκειται να επιτευχθεί αν πρώτα δεν φύγει από τη μέση ο κυρίαρχος ηγεμονισμός του ενός ισχυρού επί των πολλών άλλων. Και τα δύο μαζί δεν πάνε.

Τα ερωτήματα είναι συνεπώς δύο: το πρώτο είναι αν θα το πει επιτέλους κανείς αυτό στους Γερμανούς. Και, το δεύτερο, είναι αν εκείνοι θα το κατανοήσουν. Η εμπειρία δείχνει, δυστυχώς, ότι δύσκολα θα μπορούσε να συμβεί και το ένα και το άλλο.

Η μόνη ελπίδα για να διαψευστεί αυτή η εμπειρία έρχεται από τη Γαλλία. Τη μοναδική χώρα της Ε.Ε. η οποία είναι σε θέση να επιβάλλει έναν συνολικό πλην απολύτως απαραίτητο επανακαθορισμό της ευρωπαϊκής πλεύσης.

Ο νέος πρόεδρός της έχει την εξουσία, την ισχύ αλλά, όπως όλα δείχνουν και τη βούληση να προκαλέσει αυτή την αλλαγή πορείας, κάτι που η Γαλλία έως τώρα δεν έχει επιχειρήσει. Και όσο πιο γρήγορα φέρει την Ε.Ε. μπροστά σε αυτό το ερώτημα, τόσο το καλύτερο για όλους.

Εκεί, φυσικά, θα φανεί ξεκάθαρα ότι το Βερολίνο ξέρει πολύ καλά τι θέλει. Αλλά θα φανεί και ότι αυτό δεν οδηγεί πουθενά…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι πρόσφατες αποκαλύψεις για τον υπουργό Αμυνας, μπορεί να είναι ένα από τα «ατυχήματα» που αλλάζουν τα δεδομένα. Γεγονός είναι ότι οι αντοχές στον ΣΥΡΙΖΑ είναι οριακές όπως και η ιδιότυπη πολιτική «ομηρία» της κυβέρνησης από τους ΑΝΕΛ

Γράφει ο Άγγελος Κωβαίος

Η δοκιμασία στην οποία έχει υποβάλλει τον ΣΥΡΙΖΑ ο Πάνος Καμμένος τις τελευταίες εβδομάδες είναι μία από τις παραμέτρους που θα διαμορφώσουν τις συνθήκες στην νέα πολιτική περίοδο.

Με την κυβέρνηση να έχει καταγράψει άλλη μία άτακτη υποχώρηση -υπό διαφορετικές προϋποθέσεις ο κ. Καμμένος θα αναφωνούσε: «στα τέσσερα!»… – το ιδιότυπο χιούμορ του υπουργού Αμυνας με τις σέξι γραβάτες δεν έκανε κανέναν να γελάσει.

Μετά ήλθαν οι αποκαλύψεις για τις επικοινωνίες με τον ισοβίτη Ευθύμιο Γαννουσάκη και τις καταγγελίες για σκευωρία με στόχο τον Βαγγέλη Μαρινάκη, και όλοι πάγωσαν.

Στο Μέγαρο Μαξίμου λένε κάτι σαν «δεν έγινε και τίποτε, προς τι η αναστάτωση;», όμως δεν το βλέπουν έτσι όλοι.

Η συνεργασία με τον Καμμένο ενόχλησε πολλούς στον ΣΥΡΙΖΑ εξ αρχής, όμως η κατάληψη της εξουσίας και η παραμονή σε αυτήν τους έκανε να κάνουν πως δεν βλέπουν, δεν ακούν…

Επί της ουσίας ο Αλέξης Τσίπρας είναι εδώ και 30 μήνες πολιτικός όμηρος του Πάνου Καμμένου. Το ερώτημα είναι αν αυτή η ομηρία θα είναι παντοτινή.

Μετά και τα τελευταία που αποκαλύφθηκαν για τον υπουργό Αμυνας, τα οποία -σημειωτέον- δεν διαψεύστηκαν αλλά απλώς επιχειρήθηκε να δικαιολογηθούν, πολλοί στον ΣΥΡΙΖΑ άρχισαν να αισθάνονται άβολα.

Κουρουμπλής, Ξυδάκης, Φίλης, Βέττας, Μιχελογιαννάκης κ.ά., με διαφορετικές διαβαθμίσεις και από διαφορετικές σκοπιές είτε πήραν αποστάσεις από τον υπουργό Αμυνας, είτε τον επέκριναν, είτε δήλωσαν ότι δεν είναι και απαραίτητη η συνεργασία με αυτοσκοπό την παραμονή στην κυβέρνηση.

Το να σπάσει ο ιδιότυπος αυτός αριστεροδεξιός συνασπισμός από την μία στιγμή στην άλλη δεν είναι το πιθανότερο ενδεχόμενο στην συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Ομως στην πολιτική υπάρχουν ατυχήματα και αυτά, ως γνωστόν, δεν μπορεί κανείς να τα προβλέψει.

Το βάθος της υπόθεσης με την επικοινωνία Καμμένου – Γιαννουσάκη είναι αυτήν την στιγμή άγνωστο, όπως και το ποια θα είναι η εξέλιξη μετά και την έρευνα που διεξάγεται.

Πραγματικότητα είναι πως οι πολιτικοί δεσμοί μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ μοιάζουν πλέον πολύ αδύναμοι. Το αν θα διαρραγούν ή όχι εξαρτάται από πολλές παραμέτρους, ενδεχομένως και νομικές.

Πάντως, κατά μία εκδοχή ο κ. Τσίπρας πιστεύει ότι υπάρχουν «μαξιλάρια». Αλλωστε ο Βασίλης Λεβέντης ήταν ο μόνος που βγήκε από το Μέγαρο Μαξίμου με θετική διάθεση προς τον Πρωθυπουργό, μετά τις συναντήσεις που είχε ο κ. Τσίπρας με τους πολιτικούς αρχηγούς….

Πιθανή μία αλλαγή κυβερνητικού εταίρου; Ισως όχι, αλλά εκεί θα παίξουν ρόλο άλλα πράγματα. Για παράδειγμα: θα προτιμούσε ο Λεβέντης να πάει σε εκλογές και να εξαφανιστεί ή να στηρίξει μία κυβέρνηση για όσο διάστημα αυτή αντέξει;

Υποθετικά σενάρια. Προς το παρόν.

Πηγή Protagon


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο αμερικανός υπουργός Άμυνας James Mattis δήλωσε στον Tούρκο ομόλογό του πως τα όπλα, που προμηθεύουν οι ΗΠΑ στην κουρδική πολιτοφυλακή YPG στη Συρία, θα επιστραφούν μόλις ηττηθεί το Ισλαμικό Κράτος, δήλωσαν σήμερα πηγές στο τουρκικό υπουργείο Άμυνας.

Σε επιστολή του προς τον τούρκο υπουργό Άμυνας Fikri Isık, ο Mattis αναφέρει πως οι ΗΠΑ ενημέρωσαν την Τουρκία για τα όπλα που έχουν δώσει στη YPG και πως θα της παρέχουν κάθε μήνα καταλόγους με τα όπλα τα οποία παραδίδονται, αναφέρουν οι πηγές σε δήλωση.

Σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πηγές, στην επιστολή του ο Mattis δηλώνει στον Ισίκ πως οι ΗΠΑ θα λάβουν αποφασιστικά μέτρα για να ανταποκριθούν στις ανησυχίες της Τουρκίας για την ασφάλεια και πως Άραβες θα αποτελέσουν το 80% των δυνάμεων που θα καταλάβουν την Ράκα της Συρίας από το Ισλαμικό Κράτος.

Η YPG είναι ένα ηγετικό τμήμα των υποστηριζόμενων από τις ΗΠΑ Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) που νωρίτερα αυτόν τον μήνα εξαπέλυσαν επιχείρηση για να καταλάβουν την Ράκα, την ντε φάκτο πρωτεύουσα του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία. Η Τουρκία έχει δηλώσει πως θα προχωρήσει σε αντίποινα εναντίον της YPG, αν αισθανθεί πως απειλείται από την οργάνωση αυτή.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η υπηρεσία Πληροφοριών Εξωτερικού της Γερμανίας παρακολουθούσε «επί χρόνια» πολλές εταιρείες και κυβερνήσεις των ΗΠΑ, μεταξύ αυτών και τον Λευκό Οίκο, ανέφερε σε σημερινό του άρθρο το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel.

Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πληροφοριών (BND) κατασκόπευε «από το 1998 ως το 2006 πολλούς τηλεφωνικούς αριθμούς και εσωτερικά φαξ του Λευκού Οίκου», αναφέρει στην τελευταία του έκδοση το περιοδικό, επικαλούμενο «έγγραφα» τα οποία περιήλθαν στην κατοχή του.

Σύμφωνα με το Der Spiegel, η BND διέθετε έναν κατάλογο «με 4.000 επιλογείς» (αριθμούς τηλεφώνων ή φαξ, ηλεκτρονικές διευθύνσεις) που της επέτρεπαν να παρακολουθεί «αμερικανικούς στόχους», μεταξύ αυτών τα υπουργεία Οικονομικών και Εξωτερικών.

Γερμανοί πράκτορες παρακολουθούσαν επίσης αμερικανικές εταιρείες, όπως η Lockheed, η NASA, η μη κυβερνητική οργάνωση Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRW), πολλά πανεπιστήμια, ακόμη και την Πολεμική Αεροπορία, τους Πεζοναύτες και την Υπηρεσία Αμυντικών Πληροφοριών στο εσωτερικό του Πενταγώνου, αλλά και τις υπηρεσίες στρατιωτικών πληροφοριών.

Περισσότερες από εκατό ξένες πρεσβείες στην Ουάσινγκτον, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και το αμερικανικό γραφείο του Αραβικού Συνδέσμου επίσης ήταν στο στόχαστρο της BND.

Τον Μάρτιο του 2015 είχε αποκαλυφθεί η συνεργασία μεταξύ της BND και της αμερικανικής NSA, για λογαριασμό της οποίας Γερμανοί παρακολουθούσαν πολλούς στόχους σε συμμαχικές τους χώρες.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ένα ακόμα βήμα έκανε ο Ερντογάν για τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τέμενος, όταν δεν λειτουργεί ως μουσείο, όπως, άλλωστε, έχει προαναγγείλει. Αυτή τη φορά η ανάγνωση του Κορανίου εντός της ιστορικής εκκλησίας, που έχει κηρυχθεί πολιτιστικό μνημείο από την UNESCO, μεταδόθηκε ζωντανά από την κρατική τηλεόραση και συνοδεύθηκε από προσευχή μουσουλμάνων. Πρόκειται για το πιο πρόσφατο μίας σειράς επεισοδίων που έχουν ξεκινήσει εδώ και 66 χρόνια.

Γράφει ο Άγγελος Συρίγος

Επί κυβερνήσεως Μεντερές είχε δημιουργηθεί το 1950 η «Εταιρεία Κατακτήσεως της Ισταμπούλ», η οποία καθιέρωσε τον πανηγυρικό εορτασμό της 29ης Μαΐου ως ημέρα της Αλώσεως. Σε βυζαντινά μνημεία της πόλεως, περιλαμβανομένης και της Αγίας Σοφίας, είχαν αναρτηθεί πινακίδες που αναφέρονταν σε μία υποτιθέμενη προφητεία του Μωάμεθ: «Η Κωνσταντινούπολη θα κατακτηθεί. Τι λαμπρός ο στρατηλάτης και τι λαμπρός ο στρατός που θα την πάρει».

Το 1953 οι εορταστικές εκδηλώσεις για τα 500 έτη από την Άλωση είχαν προσλάβει θριαμβευτικό χαρακτήρα. Σε μία περίοδο που οι δύο χώρες είχαν πρωτομπεί στο ΝΑΤΟ και όλα εμφανίζονταν ειδυλλιακά, η στάση των τουρκικών αρχών είχε προκαλέσει αλγεινή εντύπωση στην Αθήνα. Δεν είχε, άλλωστε, εμφανισθεί ακόμη το Κυπριακό. Με την επιβολή της δικτατορίας στην Τουρκία το 1960 απαγορεύθηκαν οι σχετικοί κρατικοί εορτασμοί.

«Πανόραμα 1453»

Τα πράγματα ξανάλλαξαν μετά την εκλογή του Ερντογάν στη δημαρχία Κωνσταντινουπόλεως κατά τη δεκαετία του 1990. Έκτοτε οι ισλαμιστές εορτάζουν κάθε χρόνο την 29η Μαΐου με αμφιβόλου αισθητικής αναπαραστάσεις της Αλώσεως. Αποκορύφωμα της αντιλήψεως ότι πρέπει να εορτάζεται η άλωση και καταστροφή μίας πόλεως, ήταν η ίδρυση το 2009 ενός εντυπωσιακού μουσείου με τρισδιάστατες εικόνες της Μητροπολιτικής Δημαρχίας Κωνσταντινουπόλεως μπροστά ακριβώς από τα βυζαντινά τείχη, κοντά στην πύλη του Ρωμανού.

Το μουσείο είναι αφιερωμένο στην Άλωση και ονομάζεται «Πανόραμα 1453». Το μουσείο εξυπηρετεί την ανάγκη των ισλαμιστών να απαντήσουν ιδεολογικά στον κεμαλισμό μέσω του νεο-οθωμανισμού. Ανατρέχουν στις απαρχές των Οθωμανών, τονίζοντας ένα ιστορικό επεισόδιο που και οι κεμαλικοί ανέδειξαν ως κορυφαίο.

Ο πανηγυρικός εορτασμός μεγάλων ιστορικών γεγονότων δεν περιορίζεται μόνον στην Άλωση. Από τον Αύγουστο του 2013 η τουρκική κυβέρνηση εορτάζει και τη μάχη του Μαντζικέρτ του 1071, όπου ο Αλπ Αρσλάν, σουλτάνος των Σελτζούκων Τούρκων, νίκησε τον αυτοκράτορα Ρωμανό Διογένη και μπήκε στη Μικρά Ασία. Το 2015 το τουρκικό υπουργείο Πολιτισμού χρηματοδότησε με 800.000 ευρώ τη δημιουργία ενός μουσείου αντίστοιχου με το «Πανόραμα 1453» που θα αναπαριστά με τρισδιάστατες εικόνες τη μάχη.

Η στροφή του Ερντογάν

Από το 2012 και μετά τελείται κατά την επέτειο της Αλώσεως πρωινή τελετουργική προσευχή (ναμάζι) στο χώρο μπροστά από την Αγία Σοφία. Η προσευχή συνδέεται με το αίτημα ισλαμικών οργανώσεων να χρησιμοποιείται η ιστορική εκκλησία ως τέμενος κάποιες ημέρες της εβδομάδας.

Επικεφαλής της προσπάθειας είχε τεθεί για χρόνια ο πρώην αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβερνήσεως Μπουλέντ Αρίντς. Άλλωστε, η ισλαμική αδελφότητα των Ναξμπαντίγια, στην οποία ανήκει και ο Ερντογάν, έχει ως στόχο της την επαναλειτουργία της Αγίας Σοφίας ως τεμένους.

Ο Ερντογάν είχε απορρίψει παλαιότερα τις σκέψεις μετατροπής της Αγίας Σοφίας, λέγοντας ότι το τέμενος του Σουλτάν Αχμέτ (Μπλε τζαμί), που βρίσκεται στον ίδιο μνημειακό χώρο, είναι άδειο από πιστούς κατά τις ώρες της προσευχής. Από ένα χρονικό σημείο και μετά, όμως, άλλαξε γραμμή πλεύσης. Η απόδοση της Αγίας Σοφίας στους πιστούς, έστω για την ώρα της μεγάλης προσευχής κάθε Παρασκευή, θα αυξήσει τη δημοφιλία του.

Προς το παρόν, άμεσα θύματα αυτής της ιστορίας εκτιμάται ότι θα είναι τα ψηφιδωτά των εξαπτέρυγων σεραφείμ που βρίσκονται στη βάση του τρούλου της Αγίας Σοφίας. Το 2009 είχε αποκαλυφθεί το πρόσωπο του ενός μετά την απομάκρυνση του γύψου και της καλύπτρας που είχε τοποθετηθεί από τους Οθωμανούς. Η ελπίδα ότι θα αποκαθιστούσαν τα πρόσωπα και των άλλων τριών σεραφείμ -εφ’ όσον έχουν διασωθεί κάτω από τον γύψο- απομακρύνεται.

Πηγή "Σταύρος Λυγερός"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ
Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Ο πρωθυπουργός – μαριονέτα της Τουρκίας, Μπίναλι Γιλντιρίμ, επισκέφθηκε την Θράκη, όπου παίζοντας με τις λέξεις απευθύνθηκε στους ομογενείς του(!) Έλληνες μουσουλμάνους πολίτες για τους οποίους φροντίζει η μαμά-Τουρκία, αφού προηγουμένως είχε συναντηθεί με τον Αλέξη Τσίπρα (τύποις πρωθυπουργό της Ελλάδας), που πιστεύει είτε ότι «το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του», είτε ότι «δεν υπάρχουν σύνορα στην θάλασσα», είτε ότι τα Σκόπια μπορούν να ονομαστούν ως «Άνω Μακεδονία»…

Στη συνάντηση αυτή ο τούρκος πρωθυπουργός – μαριονέτα φρόντισε με τον πλέον επίσημο τρόπο να αναφερθεί σε «παραβιάσεις της Ελλάδας στο Αιγαίο», σε τουρκική συγκυριαρχία επί της Ελληνικής ΑΟΖ και συνεκμετάλλευση του ορυκτού υποθαλάσσιου πλούτου (υδρογονάνθρακες), ενώ δίνοντας ένα σαφέστατο δείγμα αντίληψης περί ανεξάρτητης Δικαιοσύνης απαίτησε να επιστραφούν στην Τουρκία οι 8+2 τούρκοι αξιωματικοί – στρατιωτικοί, ενώ δεν δίστασε η τουρκική πλευρά να προχωρήσει και σε γκριζάρισμα νέων περιοχών του Ελληνικού Αιγαίου…

Και μπορεί μεν ο κ. Γιλντιρίμ να αποχώρησε στην Τουρκία μετά το «ιφτάρ» (καθημερινό δείπνο κατά τη διάρκεια του ραμαζανιού) στην Θράκη, συνοδευόμενος από νέες τουρκικές παραβιάσεις στον ουρανό του Αιγαίο, όμως ο «σουλτάνος Ταγίπ» πιστός στο δόγμα των προκλήσεων κατά της Ελλάδας απέστειλε ένα σαφέστατο μήνυμα προς την ελληνική κυβέρνηση, με την ανακοίνωση (και υλοποίηση) προσευχής στην Αγιά-Σοφιά, με την παρουσία του τούρκου υπουργού Θρησκευτικών ζητημάτων (αυτού που είναι υπεύθυνος για την δημιουργία και δράση των τούρκων ιμάμηδων ως κατασκόπων)…

Σε απάντηση της τουρκικής αυτής προκλητικότητας, που παραβιάζει την ύπαρξη και την λειτουργία της Αγιά-Σοφιάς ως «μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς» με την αυθαίρετη – μονομερή και παράνομη μετατροπή της σε χώρο λατρείας και προσευχής μουσουλμάνων, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε μια χλιαρή ανακοίνωση διαμαρτυρίας περί αυτονόητων, ενώ θα έπρεπε να απαιτήσει την άμεση λήψη μέτρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και όχι μόνο) προς την τουρκική κυβέρνηση η οποία δια των ενεργειών της επιχειρεί να προσβάλλει βάναυσα τα αισθήματα των χριστιανών όλου του κόσμου.

Αναλυτικά, η ανακοίνωση του υπουργείου αναφέρει:
«Καταδικάζουμε την ανάγνωση του Κορανίου και την τέλεση προσευχής παρουσία του επικεφαλής της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων της τουρκικής πρωθυπουργίας εντός της Αγίας Σοφίας, η οποία μεταδόθηκε τηλεοπτικά από την κρατική τηλεόραση της Τουρκίας.
Η Αγία Σοφία είναι ένα μνημείο που έχει χαρακτηριστεί από την UNESCO ως παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά. Η απόπειρα μετατροπής της σε τέμενος, μέσω της ανάγνωσης του κορανίου, της τέλεσης προσευχής και σειράς άλλων ενεργειών, προσβάλει τη διεθνή κοινότητα, η οποία οφείλει να κινητοποιηθεί δεόντως και να αντιδράσει.
Πρόκειται για μία καταφανώς απαράδεκτη πρόκληση στο θρησκευτικό συναίσθημα των απανταχού Χριστιανών και όσων τιμούν την πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας, η οποία σημειώνεται σε μία περίοδο που θα έπρεπε να προάγεται αντί να υπονομεύεται ο διαθρησκειακός διάλογος.
Καλούμε την Τουρκία να επιδείξει συμπεριφορά σύγχρονης και δημοκρατικής χώρας και να προστατεύσει τον οικουμενικό χαρακτήρα της Αγίας Σοφίας, σεβόμενη την μακραίωνη παράδοση του πανανθρώπινου αυτού μνημείου».
Λένε πως «ο διάβολος κρύβεται στην λεπτομέρεια». Και, δυστυχώς, η λεπτομέρεια του συγκεκριμένου προκλητικού «γεγονότος» είναι και αυτή που αποκαλύπτει την χαμηλών τόνων -στα πλαίσια της τυπικότητας και ουσιαστικής απροθυμίας- της ανακοίνωσης του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών.

Είχε ξαναγίνει δημόσια (και με τηλεοπτική κάλυψη) μουσουλμανική προσευχή στην Αγιά-Σοφιά. Και ήταν προσευχή και μόνο προσευχή. Τώρα, ο «σουλτάνος Ταγίπ» επιθυμώντας για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης, αλλά –κυρίως- απευθυνόμενος στον χαλαρής έως μηδενικής εθνικοφροσύνης Αλέξη Τσίπρα έδωσε εντολή υλοποίησης του επόμενου βήματος, δηλαδή του καλέσματος των πιστών μουσουλμάνων στο τέμενος (σε αυτή την περίπτωση την Αγιά-Σοφιά!) για να προσευχηθούν σε αυτό…!

Η συγκεκριμένη κλιμάκωση αφορά σαφέστατα στην συσπείρωση των τούρκων μουσουλμάνων γύρω από το πρόσωπο του «σουλτάνου Ταγίπ», αλλά αφορά και στην δημιουργία έντασης προς την Ελλάδα, ένταση η οποία θα ανεβάσει κατακόρυφα (υπέρ του Ερντογάν) τον τουρκικό εθνικισμό, στον οποίο επιδίδονται με ιδιαίτερη προσοχή τα τουρκικά ΜΜΕ.



Και μπορεί ο «σουλτάνος Ταγίπ» να προκαλεί, όμως γνωρίζει πάρα πολύ καλά πως δεν έχει τη δυνατότητα να ξεπεράσει τα όρια, όπως αυτά ορίζονται από τη διεθνή κοινότητα, εκτός εάν ο μετέπειτα στόχος του είναι η δημιουργία πόλωσης, σε πολιτικό αλλά κυρίως σε θρησκευτικό επίπεδο, προκειμένου να ξεκινήσει μια διαδικασία συνομιλιών με τον χριστιανικό κόσμο, τοποθετώντας τον εαυτό του ως εκπρόσωπο του Ισλάμ και ευελπιστώντας σε «αντιπαροχές» της Δύσης προκειμένου να επαναφέρει την Αγιά-Σοφιά στο καθεστώς του «μνημείου παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς».

Θεωρώντας σχεδόν ως δεδομένη την τάση του Ερντογάν σε πρώτο χρόνο να προκαλεί και να ασκεί πιέσεις, ώστε σε δεύτερο χρόνο και μέσω της διπλωματίας και του «ανατολίτικου παζαριού» να αποκομίσει οφέλη ο ίδιος (όχι απαραίτητα η Τουρκία), αναμένουμε να επιχειρήσει -έναντι της «ασθμαίνουσας» και ολομέτωπα οπισθοχωρούσας συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ- μια ισχυρή κλιμάκωση, ακόμη και με απειλή βίας, ώστε να αποκομίσει τα μέγιστα δυνατά οφέλη. Γνωρίζοντας και την «χαλαρότητα» της σημερινής κυβέρνησης της Ελλάδας, δεν πρέπει να αποκλείουμε εκπλήξεις προς το χειρότερο στην διαχείριση μιας κρίσης. Προς το χειρότερο, είτε σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αποδείξουν την εθνικοφροσύνη τους (βλ. Καμμένο) είτε σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αποφύγουν μια κρίση που ποτέ δεν επιθυμούσαν να αντιμετωπίσουν ακόμη και σε θεωρητικό επίπεδο (οι γνωστές αλλά και λίαν εθνικά επικίνδυνες ιδεοληψίες του ΣΥΡΙΖΑ), υποχωρώντας σε όλες τις τουρκικές απαιτήσεις "για να μην χυθεί αίμα"...!

Η Αγιά-Σοφιά αποτελεί (κάκιστα, αφού η λειτουργία της ως μουσείου και ως μνημείου παγκόσμιας πολιτικής κληρονομιάς αποτελεί ευθύνη της Τουρκίας, η οποία πηγάζει από διεθνείς συνθήκες που υπέγραψε η Τουρκία) το μαλακό υπογάστριο της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, και για όσο διάστημα δεν τολμήσει η ελληνική πλευρά να περάσει εκείνα τα σαφή μηνύματα (τόσο προς την Τουρκία όσο και προς τη διεθνή κοινότητα), μέσω των οποίων θα καθιστά απολύτως σαφές πως οποιαδήποτε εγχείρημα ή οποιαδήποτε επιχείρηση προσβολής της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας, της εμπλοκής σε εσωτερικά ζητήματα της Ελλάδας και της καταπάτησης – παραβίασης διεθνών συνθηκών από την πλευρά της Τουρκίας, θα δημιουργήσει μείζονα προβλήματα, υψηλού οικονομικού και γεωπολιτικού κόστους τόσο για τον «σουλτάνο Ταγίπ» όσο και για τις χώρες της Δύσης ή τα παράκεντρα που λειτουργούν εις βάρος των ελληνικών εθνικών συμφερόντων…


Η Τουρκία κινείται στα πλαίσια δημιουργίας ζωτικών χώρων και μέσω της άσκησης πίεσης ευελπιστεί στην (χωρίς αντίσταση) κατάκτησή τους. Η Ελληνική πλευρά, δυστυχώς, δεν έχει κατανοήσει πως η πολιτική της υποχωρητικότητας και των χαμηλών τόνων, δημιουργεί μια εικόνα φοβικότητας αντιμετώπισης της τουρκικής προκλητικότητας και αδιαλλαξίας. Και αυτή ακριβώς η (προ πολλών ετών) εικόνα λειτουργεί ανάδρομα προς τα ελληνικά συμφέροντα, υποσκάπτει την ελληνική εθνική κυριαρχία, υποβιβάζει συστηματικά και αποδομεί την αίσθηση ικανής αντίδρασης στην δεδομένη τουρκική επεκτατική πολιτική.

Το χειρότερο όλων, όμως, είναι πως όλοι όσοι ανεπλάκησαν –σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο ή σε επίπεδο διοίκησης συγκεκριμένων υπηρεσιών- δεν κατανοούν πως ο επιλεγμένος παραδοσιακός τρόπος αντιμετώπισης της τουρκικής στάσης έχει αποδείξει στον μέγιστο βαθμό την λαϊκή ρήση «κάθε πέρσι και καλύτερα», αποδεικνύοντας είτε την ανικανότητα, είτε τις λάθος αποφάσεις και χειρισμούς που έχουν παγιωθεί από τις ελληνικές κυβερνήσεις απέναντι σε μια χώρα που δεν διστάζει να παραβιάζει διεθνείς συνθήκες (που τις έχει υπογράψει) και που η ιστορία της προσομοιάζει σε βαρύτατο ποινικό μητρώο…

ΥΓ: Κάποιοι θεωρούν αφελείς τους πολιτικούς αρχηγούς και τους πρωθυπουργούς, που επιχειρούν να συζητήσουν τα ελληνοτουρκικά ζητήματα (που δημιουργεί μονομερώς η Τουρκία). Κάποιοι άλλοι τους θεωρούν επικίνδυνους, αφού λόγω ανικανότητας (ή εξωτερικών πιέσεων) ακολουθούν πολιτικές υποχωρήσεων έναντι των τουρκικών προκλήσεων. Σε κάθε περίπτωση, κανένας πρωθυπουργός δεν μπορεί να είναι αφελής ή ανίκανος, αφού αυτομάτως μετατρέπεται σε αρνητικό παράγοντα για τη χώρα της οποίας τα συμφέροντα -υποτίθεται- εκπροσωπεί. Αφελείς και ανίκανοι επιβάλλεται να απομακρύνονται πάραυτα από τις θέσεις που κατέχουν. Και η ευθύνη εντολής αυτής της απομάκρυνσης βρίσκεται σε αρμόδια θεσμικά όργανα (βλ. Άρειο Πάγο και Πρόεδρο της Δημοκρατίας). Το ότι αφελείς και επικίνδυνοι συνεχίζουν να μας κυβερνούν ενδεχομένως οφείλεται σε ανεπάρκεια ή "βόλεμα" των αρμοδίων επί των θώκων που έχουν καταλάβει... Και είναι πολλαπλά τραγικό μια χώρα να διασύρεται και να διαμπομπεύεται και να απειλείται επειδή κάποιοι λατρεύουν τις καρέκλες τους και δεν κάνουν τη δουλειά για την οποία τους πληρώνει από το υστέρημά του ο ελληνικός λαός...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το γκριζάρισμα μιας κρίσιμης περιοχής στο Αιγαίο με την αμφισβήτηση του κυριαρχικού δικαιώματος έκδοσης NAVTEX και επιστημονικών ερευνών ακόμη και εντός ελληνικών χωρικών υδάτων, επιχειρεί η Τουρκία με αφορμή την επιστημονική έρευνα του σκάφους RV Hercules στην περιοχή των Φούρνων, της Ικαρίας και της Σάμου, αναφέρει η ιστοσελίδα LIBERAL.

Οι ελληνικές Αρχές εξέδωσαν την Τρίτη την NAVTEX346/17 (HA52) με την οποία ανακοινώνεται η έναρξη επιστημονικής ερευνάς από το RV Hercules «μέχρι νεοτέρας» σε περιοχές μεταξύ Φούρνων, Ικαρίας και Σάμου. Βεβαίως στην NAVTEX είχε αναφερθεί λανθασμένα και ένα σημείο με συντεταγμένη η οποία αφορούσε τουρκικό έδαφος έναντι της Χίου. Και είναι προφανές το λάθος καθώς επρόκειτο για χερσαία περιοχή οπού βεβαίως δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθούν έρευνες από… σκάφος.

Παρ όλα αυτά η Τουρκία με την NAVTEX 638/17 έσπευσε να δηλώσει ότι η ελληνική αναγγελία είναι εντελώς άκυρη, αφού σύμφωνα με τον τουρκικό ισχυρισμό, εκδόθηκε από «μη εξουσιοδοτημένο Σταθμό».

Το RV Hercules έχει ξεκινήσει τις έρευνες του και το μεσημέρι της Τέταρτης έπλεε στην περιοχή των Φούρνων.

Η Τουρκία συστηματικά το τελευταίο διάστημα εκδίδει NAVTEX για να χαρακτηρίσει «άκυρες» τις ελληνικές αναγγελίες είτε αφορούν ασκήσεις είτε επιστημονικές έρευνες ακόμη και στο μέσο του Αιγαίου.

Με αυτό τον τρόπο επιδιώκει να αμφισβητήσει τα κυριαρχικά δικαιώματα και αρμοδιότητες της Ελλάδας να εκδίδει αναγγελίες για την διευκόλυνση και ασφάλεια της ναυσιπλοΐας σε όλο το μήκος και πλάτος του Αιγαίου εντός του FIR Αθηνών.
Ν.Μ.

Η ελληνική NAVTEX
201200 UTC JUN 17
IRAKLEIO RADIO NAVWARN 34617
SE AIGAIO – SAMOS SEA
SCIENTIFIC RESEARCH BY RV HERCULES
IN PROGRESS UNTIL FURTHER NOTICE
IN AREA BOUNDED BY:
A. 37-42,53N 026-30,55E
B. 37-34,48N 026-37,15E
C. 38-28,08N 026-30,36E
D. 37-33,18N 026-21,41E
E. 37-38,76N 026-24,55E
Η τουρκική NAVTEX
NAVTEX: 638/17
AEGEAN SEA
UNAUTHORIZED STATION HAS BROADCASTED NAVTEX MESSAGE NUMBER HA52-346/17, THEREFORE IT IS NULL AND VOID.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σύμφωνα με τις αρχικές παραδοχές και εκτιμήσεις του 1ου Μνημονίου η Ελλάδα θα έπρεπε να είχε επιστρέψει στις αγορές τον Ιούνιο του 2012. Βρισκόμαστε στον Ιούνιο του 2017, με το θεσμικό και οικονομικοκοινωνικό σύστημα να έχει υποστεί ανήκεστες βλάβες. Το δε πολιτικό σύστημα έχει χάσει την αναγκαία αξιοπιστία και ικανότητα να χειριστεί τις κρίσιμες υποθέσεις του έθνους.

Γράφει ο Μένιος Τασιόπουλος

Στην περίπτωσή μας, η τελευταία αυτή φράση ακούγεται ως ευφημισμός, παρά σαν κάτι αυτονόητο, όπως θα έπρεπε να είναι. Θα έπρεπε, αλλά δεν συμβαίνει. Οι ηγεσίες των κομμάτων και οι οργανικοί διανοούμενοι, όμως, από τη δεκαετία του 1990 και μετά θεώρησαν την έννοια του έθνους αναχρονισμό και ένδειξη υπανάπτυξης! Η θεώρηση αυτή είχε επιπτώσεις και στην οργάνωση και διαχείριση του εθνικού κράτους.

Στην θέση του έθνους τοποθέτησαν όχι μόνο την ευρωπαϊκή ενοποίηση, αλλά και τη φεντεραλιστική Ευρώπη. Της προσέδωσαν, μάλιστα, «μυθώδεις» διαστάσεις, που βεβαίως απέδειξε ότι δεν έχει. Αυτό συνεχίσθηκε ακόμη και όταν έγινε εξόφθαλμη η «στρέβλωση», όταν αναδύθηκε η «γερμανική Ευρώπη» κατά τρόπο που δεν μπορείς να κάνεις ότι δεν υπάρχει. Μετέτρεψαν με ιστορική επιπολαιότητα την Ελλάδα αρχικά σε ευρωπαϊκή περιοχή και μετά την εκδήλωση της κρίσης, λόγω ευρώ, σε «αποικία χρέους».

Ανασυγκρότηση ή «κονιορτοποίηση»

Είναι γνωστό πως φθάσαμε στο Eurogroup της 15ης Ιουνίου και στο κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης. Έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, πρόκειται για σημαντικό σταθμό στην πορεία της χώρας. Γιατί η απόφαση μπορεί να μην δίνει «μόνιμες λύσεις», αλλά ορίζει τις κρίσιμες χρονικές περιόδους του μέλλοντός μας. Μέσα σ’ αυτές η Ελλάδα ή θα ανασυγκροτηθεί ως κυρίαρχο κράτος, ή θα «κονιορτοποιηθεί» εντός της γερμανικής Ευρωζώνης, καταλήγοντας «νομή» άλλων ισχυρότερων εθνών.

Αξίζει να υπογραμμισθεί μια θεμελιώδης ανατροπή που έχει συμβεί στα χρόνια των Μνημονίων και της «ελεγχόμενης χρεοκοπίας». Η Ελλάδα, από εκεί που χαρακτηριζόταν ένα φτωχό κράτος με πλούσιους κατοίκους, έχει εξελιχθεί σε μια «κρατική οντότητα» που παράγει πλεονάσματα και έχει φτωχούς κατοίκους. Αν, μάλιστα, επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις ότι υπάρχουν μεγάλα ενεργειακά κοιτάσματα, θα έχουμε την πλήρη αντιστροφή: ένα πλούσιο κράτος που θα το νέμονται ξένοι με φτωχοποιημένους κατοίκους.

Η στρατηγική διαφωνία

Η βιωσιμότητα της Ελλάδας –εντός ή εκτός Ευρωζώνης– θα κριθεί σε μια περίοδο που ξεκινά τον Αύγουστο του 2017 και διαρκεί μέχρι τον Αύγουστο του 2021. Στην τετραετία αυτή θα αντιπαρατεθούν οργανικά δύο αντίστροφες, συγκρουσιακές στη βάση και την κουλτούρα τους δυνάμεις.

Από τη μία πλευρά θα είναι αυτοί που επιδιώκουν η Ελλάδα να καταστεί μία βιώσιμη διεθνή οντότητα με εθνική κυριαρχία και κοντά στις «ναυτικές δυνάμεις». Από την άλλη πλευρά, θα είναι εκείνοι που την αντιλαμβάνονται την Ελλάδα –όπως χαρακτηριστικά έλεγε υπουργός των κυβερνήσεων Σημίτη– σαν «την κατάληξη της σιδηροδρομικής γραμμής που ξεκινά από το Βερολίνο και μέσω της Βαλκανικής φθάνει στην Μεσόγειο».

Ο συγκεκριμένος μανιχαϊσμός υπερβαίνει την παραδοσιακή διάκριση Δεξιά-Αριστερά. Οι συνθήκες προσομοιάζουν με αυτές που υπήρχαν στο κατώφλι του Εθνικού Διχασμού, στο 1915. Η ελπίδα φυσικά είναι η στρατηγική διαφωνία να μην μετατραπεί σε εκτός ορίων σύγκρουση, αλλά να παραμείνει στο πλαίσιο μια δημιουργικής αντιπαράθεσης, όπως ταιριάζει σε μια ώριμη δυτική Δημοκρατία. Αυτό, όμως, είναι ζητούμενο και όχι δεδομένο.

Πηγή "Σταύρος Λυγερός"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Εντάσεις ανάμεσα στις γερμανικές αρχές και την οικογένεια του εκλιπόντος Χέλμουτ Κολ προκαλεί η οργάνωση τελετής στη μνήμη του πρώην καγκελαρίου.

Σύμφωνα με το περιοδικό Spiegel η χήρα του Χέλμουτ Κολ επιχείρησε να εμποδίσει την ομιλία της Άνγκελα Μέρκελ στην τελετή, ζητώντας να μιλήσουν μόνο οι ξένοι προσκεκλημένοι.

Οι Βρυξέλλες ανακοίνωσαν επισήμως ότι ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ και ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον θα συμμετέχουν και θα μιλήσουν στην ευρωπαϊκή τελετή μνήμης του Χέλμουτ Κόλ, που έχει προγραμματιστεί για την 1η Ιουλίου, στο Στρασβούργο. Λόγο θα εκφωνήσουν και οι επικεφαλής των τριών θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Συμβούλιο, Επιτροπή και Κοινοβούλιο).

Ωστόσο η Μάικε Κολ-Ρίχτερ, δεύτερη σύζυγος του πρώην καγκελαρίου, ήθελε να μιλήσουν μόνο οι ξένοι προσκεκλημένοι, αναφέρει το Der Spiegel. Μάλιστα η χήρα του «πατέρα της επανένωσης» της Γερμανίας, όπως αποκαλούν τον Χέλμουτ Κολ, προτιμούσε αντί για την Μέρκελ τον Ούγγρο πρωθυπουργό Βικτόρ Ορμπάν, αντίπαλο της πολιτικής της υποδοχής των προσφύγων που είχε υιοθετήσει η Μέρκελ.

Η Μάικε Κολ-Ρίχτερ, καθώς πολλοί από τους οικείους της έλεγαν πως κάτι τέτοιο θα προκαλούσε σκάνδαλο, πείστηκε και άλλαξε τελικά γνώμη, σύμφωνα με το περιοδικό.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου

Τα ευχολόγια, οι μεγάλες κουβέντες και οι λεκτικές τσαχπινιές μπορεί να είναι «καλοδεχούμενες» από κάποια εσωτερικά ακροατήρια αλλά φαίνεται ότι κανείς σύμβουλος του κυρίου Πρωθυπουργού δεν τον έπεισε ότι αυτό συνιστά καταστροφική πρακτική στην άσκηση εξωτερικής πολιτικής και ιδιαίτερα σε αυτά που αφορούν στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Αναμφίβολα όταν φιλοξενείς έστω και «υποχρεωτικά» τον Πρωθυπουργό της γειτονικής σου χώρας θα πρέπει να ακολουθείς όλους τους κανόνες της διπλωματικής αβροφροσύνης. Παρενθετικά να επισημάνουμε ότι η επίσκεψη εργασίας Yildirim στην Αθήνα ήταν διπλωματικά αναγκαστική πριν πραγματοποιήσει το «ιδιωτικό» του ταξίδι στη Θράκη (ακριβέστερα show) με την ευκαιρία του Ιφτάρ λόγω Ραμαζανίου στο χωρίο Λύκειο όπως μας είχε πληροφορήσει και ο Νίκος Μελέτης με άρθρο «Τι γυρεύει ο Yildirim σε Αθήνα και Θράκη»(ΚΛΙΚ) στο liberal! Αν και το Γραφείο του Τούρκου Πρωθυπουργού στη δική του ανακοίνωση μίλησε για πρόσκληση και εδώ γεννάται ένα ερώτημα. Άλλο λοιπόν η διπλωματική αβροφροσύνη και άλλο κάποιες ατυχείς δηλώσεις και «αδόκιμες σιωπές» που δημιουργούν οπωσδήποτε προηγούμενο και ανοίγουν ακόμα περισσότερο την όρεξη της τουρκικής προκλητικότητας.

«Οι δυο χώρες πέρασαν δύσκολες στιγμές τελευταία, αλλά καμία από τις δύο δεν επιχείρησε να επωφεληθεί». Και βέβαια η Ελλάδα δεν επιχειρεί να επωφεληθεί ούτε όταν η Τουρκία γίνεται «άνω-κάτω» μετά το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα και τον εσωτερικό διχασμό που προκάλεσε το τουρκικό δημοψήφισμα περί «σουλτανοποίησης» αλλά ούτε και με τα επικίνδυνα αδιέξοδα με την άμεση εμπλοκή της στη συριακή κρίση. Ίσως ο κ. Τσίπρας να μην είχε ακούσει τι ήταν το εξοντωτικό «Βαρλίκ Βεργκισί» που γονάτισε και την Ελληνική Μειονότητα απέναντι σε μία κατεχόμενη Ελλάδα το 1942. Ίσως πάλι να μην του είπαν τι ήταν και πότε έγιναν «τα Σεπτεμβριανά» το 1955. Ίσως ξέχασε την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο με την ανώμαλη κατάσταση στην Ελλάδα αλλά και το πώς στήθηκε η κρίση των Ιμίων! Από πού προκύπτει όμως ότι η Τουρκία δεν επιχειρεί να εκμεταλλευθεί την οικονομική (συστημική θα έλεγα εγώ) κρίση που μαστίζει εδώ και μία οκταετία την πατρίδα μας! Θεωρούμε δηλαδή κανονικότητα τη συνέχιση και την ποιοτική αναβάθμιση της τουρκικής επιθετικότητας; Την επιστολή στον ΟΗΕ όπου αρνείται την ύπαρξη Ελληνικής υφαλοκρηπίδας…τις δεκάδες παραβιάσεις σε καθημερινή βάση, τις παραβιάσεις των Ελληνικών χωρικών υδάτων, τον αποκλεισμό νησιών μας, τα πυρά εντός των ΕΧΥ, τις υπερπτήσεις… και τόσα άλλα! Αυτά δεν συνιστούν εκμετάλλευση από την Τουρκική πλευρά; Ή μήπως θα πρέπει και να ευχαριστήσουμε την Άγκυρα που δεν προκαλεί θερμό επεισόδιο. Εκτιμώ ότι ο κ. Τσίπρας με αυτή την εντελώς ανεύθυνη δήλωση δέχεται έμμεσα ως ανύπαρκτό τον τουρκικό αναθεωρητισμό και ηγεμονισμό!

«Η θετική ατζέντα πρέπει να βασιστεί στις σχέσεις καλής γειτονίας και σεβασμού χωρίς εκατέρωθεν ενέργειες που την υπονομεύουν». Ο παμπόνηρος Ανατολίτης κ. Yildirim και οπωσδήποτε σκεπτόμενος θετικά ως «Μηχανικός» συνάδελφος … του κ. Τσίπρα έπιασε την ευκαιρία και ασκώντας «δημόσια διπλωματία» ανέφερε ψευδώς με υπεροπτικό ύφος ότι «Λάβαμε υπόψη μας το θέμα των παραβάσεων και παραβιάσεων που γίνονται εκατέρωθεν. Το θέμα είναι να μην κορυφώνεται η ένταση». Η σιωπή του αποσβολωμένου Έλληνα Πρωθυπουργού εξέθεσε την Ελλάδα καθόσον αφού δεν το αρνήθηκε δημόσια αποδέχθηκε έμμεσα ότι… ότι παραβάσεις και παραβιάσεις γίνονται εκατέρωθεν! Με ότι αυτό σημαίνει μελλοντικά.

«Στην Ελλάδα όπως ασφαλώς και στην Τουρκία υπάρχει απόλυτη διάκριση ανάμεσα στη δικαστική και την εκτελεστική εξουσία. Η Δικαιοσύνη είναι απολύτως αυτόνομη και ανεξάρτητη, τις αποφάσεις της τις σεβόμαστε είτε διαφωνούμε είτε συμφωνούμε. Η δικαιοσύνη έχει αποφασίσει ως προς τα θέματα της έκδοσης των 8 αν και υπάρχει και το θέμα της έφεσης». Είναι αδιανόητο για τον Πρωθυπουργό μία κυρίαρχης χώρας να μην λέει τα πράγματα με το όνομα τους και να εξισώνει τα ζητήματα διάκρισης εξουσιών στη χώρα μας με αυτά της… σημερινής Τουρκίας στην οποία πάνω από 1800 μη αρεστοί στην Κυβέρνηση δικαστές και εισαγγελείς έχουν απολυθεί από τον Ιούλιο 2016 και όλα τα μέλη του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι προσωπική επιλογή του Erdogan. Εκτός και αν έχουμε… «αυτοφιλανδοποιηθεί» οπότε δεν πρέπει να λέμε και να κάνουμε κάτι που «θα στενοχωρεί» την Άγκυρα! Γνωστή βέβαια η ευκολία του κ. Τσίπρα στο να λέει «διάφορα» ανεύθυνα για να ξεφεύγει. Ήταν όμως ατόπημα να προσπαθήσει να δείξει ότι το θέμα της έκδοσης των 8 δεν έχει λήξει αγνοώντας το γεγονός ότι υπάρχουν αμετάκλητες αποφάσεις από το Ανώτατο μας Δικαστήριο. Και εδώ ο Τούρκος Πρωθυπουργός δεν έχασε την ευκαιρία να πει πάλι με θράσος «Οι πραξικοπηματίες, παρότι σεβόμαστε τις αποφάσεις της δικαιοσύνης, πιστεύουμε ότι δεν θα κάνουν πραξικόπημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων». Όπως με πληροφόρησε ο συνεργάτης μας για τα θέματα Τουρκίας Χρήστος Μηνάγιας, η ορθή μετάφραση του «derbe vurmasin» είναι «θέλουμε οι πραξικοπηματίες να μην πλήξουν τις σχέσεις μας» που χωρίς αμφιβολία είναι και έμμεση απειλή.

Ο κ. Τσίπρας όμως όταν παίρνει φόρα δεν σταματάει! «Η Αθήνα στηρίζει σταθερά την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, όχι μόνο γιατί θεωρούμε ότι θα συμβάλει στην επίλυση των προβλημάτων που μας απασχολούν, αλλά και επειδή μπορεί να αποτελέσει τη βάση για περαιτέρω συνεργασία στην περιφερειακή ανάπτυξη και στην αντιμετώπιση των προκλήσεων. Θα συνεχίσουμε να αποτελούμε μια πολύ στενή σύμμαχο της Τουρκίας στο ευρωπαϊκό πλαίσιο και θα στηρίζουμε σθεναρά τη φιλελευθεροποίηση των θεωρήσεων και την παροχή κονδυλίων της Ευρώπης για τα οποία υπάρχουν δεσμεύσεις από την ΕΕ για το θέμα των 3 εκατ. προσφύγων». Ουδεμία έστω και μικρή επιφύλαξη, ουδεμία αναφορά στις αποφάσεις των Ευρωπαϊκών οργάνων για τις προϋποθέσεις που θέτουν σήμερα για να συνεχισθούν οι διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, καμία αναφορά στην απαίτησή μας να σταματήσει την προκλητική της συμπεριφορά, τις παράνομες μεθόδους και τις απειλές πολέμου (casus belli) προς την χώρα μας και φυσικά ουδεμία αναφορά στον τρόπο που εκμεταλλεύεται το «Προσφυγικό-Μεταναστευτικό» πρόβλημα η Άγκυρα έστω και με τον επιβαλλόμενο διπλωματικό τρόπο. Για τις δηλώσεις «περί ανοικτών ζητημάτων στο Αιγαίο», δεν θα επισημάνω κάτι παραπάνω εκτός από το ότι απλά ενισχύει τις προβαλλόμενες διεθνώς μονομερείς απαιτήσεις των Τούρκων που υλοποιούν την αναθεωρητική τους πολιτική.

Τι πιο ωραίο και λογικό από το να έχεις καλές σχέσεις με τον γείτονα σου! Η ειρήνη είναι το υπέρτατο αγαθό της ανθρωπότητας και οι σχέσεις καλής γειτονίας είναι αυτές που την διασφαλίζουν. Οι σχέσεις μας με την Τουρκία πρέπει να δομούνται επάνω στον σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου, στην ασφάλεια, στην εμπιστοσύνη και στην αξιοπρέπεια των λαών. Η γενεσιουργός όμως αιτία της πολυπλοκότητας και των εντάσεων από τις οποίες διέπονται οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν είναι άλλη από την άσκηση της μακρόχρονης τουρκικής αναθεωρητικής σε διμερές και ηγεμονικής σε περιφερειακό επίπεδο πολιτικής. Για το λόγο αυτό απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή στο τι λέμε και στο τι κάνουμε.

Για να είμαστε όμως δίκαιοι πρέπει να επισημανθεί ότι μία επιεικώς ανεπαρκής κυβέρνηση γίνεται ακόμα πιο ανεπαρκής από την αποδεδειγμένη έλλειψη μακροχρόνιας στρατηγικής για την υλοποίηση εθνικών αντικειμενικών σκοπών και της προώθησης των εθνικών μας συμφερόντων. Έτσι φθάσαμε στο σημείο ο Πρωθυπουργός να πράττει κατά το πώς… νομίζει εκείνη την στιγμή και σκόπιμο θα ήταν ο ΥΠΕΞ κ. Νίκος Κοτζιάς να του υπενθυμίσει αυτό που τόνιζε στους φοιτητές του «προκειμένου να προωθήσει μία χώρα τα εθνικά της συμφέροντα οφείλει πρώτα απ’ όλα να έχει μία μακροχρόνια στρατηγική διασφάλισης τους σε ένα μεταβαλλόμενο περιβάλλον και αυτά τα ζητήματα δεν επιλύονται με τακτισμούς»

Αντί επιλόγου και για να προλάβω όσους θα αναρωτηθούν «μα καλά να μην συζητάμε… να μην τα βρούμε… να έχουμε συνεχή ένταση με την Τουρκία;» θα ήθελα να τονίσω ότι ο σεβασμός των αρχών του Διεθνούς Δικαίου, η εγκατάλειψη από μέρους της Τουρκίας της αναθεωρητικής της πολιτικής αλλά και η προβολή αξιόπιστης ικανότητας προστασίας των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων με όλα τα διαθέσιμα εθνικά και λοιπά διεθνή μέσα, είναι οι παράγοντες οι οποίοι εμπεδώνουν το κλίμα καλής γειτονίας και μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα αναμένουμε να συνομιλεί ο κάθε Έλληνας Πρωθυπουργός με την Άγκυρα, χωρίς φοβικά σύνδρομα αλλά ούτε και με ανόητους λεονταρισμούς!

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

21 Ιουν 2017


Δεν λέμε, καλός είναι ο κοσμοπολιτισμός στην εξωτερική πολιτική, καλό είναι να μην είμαστε φοβικοί και κλεισμένοι στο καβούκι μας, αλλά όλα θέλουν μέτρο και διαχείριση, πέρα από τις συγκυρίες της στιγμής.

Τα γράφουμε αυτά εγκαίρως και κυρίως με αφορμή όσα διακινούνται πάλι με το όνομα των Σκοπίων και με πρόσχημα τη σωτηρία του κρατιδίου αυτού, που το δημιούργησε ο Τίτο (για να μην ξεχνιόμαστε) για να έχει πάντα ένα αγκάθι αλυτρωτισμού στα σύνορά μας.

Για να είμαστε ξεκάθαροι: Υπάρχει ιστορικά μια απόφαση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών, υπό τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Καραμανλή, που ισχύει ακόμη στο ακέραιό της. Και αυτή είναι ότι το γειτονικό κράτος δεν μπορεί να χρησιμοποιεί τον όρο «Μακεδονία» και τα παράγωγά του στην ονομασία του. Αυτό για να θυμόμαστε τι ισχύει, σε μια εποχή που η οικονομική επιτροπεία επικυριαρχεί, παρά τα όσα επιθυμούν (και αυτοί) οι κυβερνώντες επί της πολιτικής.

Και αυτό δεν προέρχεται από κανένα ελληνικό βίτσιο, αλλά από μια ιστορική αλήθεια. Το κράτος αυτό δεν έχει καμία μα καμία σχέση με τη Μακεδονία και αυτό πρέπει να το γνωρίζουν όσοι ετοιμάζονται να διαπραγματευτούν ένα όνομα το οποίο δεν είναι απλώς μια «ταμπέλα», αλλά συμβολίζει και καθορίζει μια σειρά από παράγοντες και ταυτοτικά στοιχεία, που έχουν μια σειρά από επιπτώσεις.

Γι’ αυτό θα λέγαμε πως αν κάποιοι θεωρούν ότι χρειάζεται να ανοίξουν την πόρτα του ΝΑΤΟ στα Σκόπια για συγκεκριμένους λόγους, πρέπει να γνωρίζουν τα παραπάνω. Και αν σκοπεύουν να αλλάξουν την τότε απόφαση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών, ας τολμήσουν να κάνουν μια νέα συνάντηση, και κάθε αρχηγός και κόμμα να πάρουν τις αποφάσεις τους, δημόσια και με θάρρος, και όχι παίζοντας κρυφτούλι.

Θα προτείναμε στον αρχηγό της Ν.Δ., αντί να ζητεί ακόμη μία άσκοπη συζήτηση για το Eurogroup και την οικονομία, που δεν θα μας κάνει σοφότερους, μια και οι πολίτες πλέον όχι μόνο γνωρίζουν αλλά ζουν το τι σημαίνει το «ναι» σε όλα που έχει πει αυτή η κυβέρνηση, να ζητήσει μια συζήτηση για τα εθνικά θέματα και κυρίως για το θέμα των Σκοπίων. Εκεί θα δούμε πόσα απίδια βάζει ο σάκος για τους εθνομηδενιστές που έχουν μαζευτεί σε πολλά κόμματα και απειλούν να τινάξουν στον αέρα καθετί ελληνικό, με πρόσχημα την πολυπολιτισμικότητα και μια περίεργη ανοχή σε καθετί που δυναμιτίζει την εθνική μας ταυτότητα. Έτσι θα αναγκαστούν άπαντες να ξεκαθαρίσουν ποια είναι η θέση τους για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, όχι με το πρίσμα να αποφασίσουμε εμείς πώς θα λέγονται οι γείτονες, αλλά πώς δεν μπορούν να λέγονται.

Οσο πιο ξεκάθαροι είμαστε τόσο πιο καλά μπορούμε να διαπραγματευτούμε, όχι με τα Σκόπια αλλά με αυτούς που βρίσκονται από πίσω τους, τόσο δυτικά όσο και ανατολικά της χώρας μας. Και αν πράγματι οι σύμμαχοί μας θέλουν να σώσουν τη FYROM από τα νύχια της Αλβανίας και της Τουρκίας, δηλαδή επί της ουσίας της Αγκυρας, γιατί αυτή κρύβεται από πίσω, η λύση είναι απλή: Να τους υποχρεώσουν να εγκαταλείψουν τη στρατηγική της ιστοριοκλοπής, της ονοματοκλοπής και του αλυτρωτισμού.

Να γίνουν δηλαδή ειλικρινείς με τον εαυτό τους. Μόνο τότε θα λυθεί το ζήτημα με όρους αλήθειας. Τα ονόματα και οι προσδιορισμοί που σε λίγο θα εγκαταλειφθούν και θα γίνουν σε... δέκα χρόνια σκέτο «Μακεδονία» θα είναι ένα έγκλημα απέναντι στην Ιστορία και στον τόπο.

Νίκος Ελευθερόγλου
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου