Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

31 Αυγ 2015

Κι ἔφθασε ἡ στιγμὴ νὰ μᾶς τὰ …μαζέψουν!!!
Καὶ τὸ …ἐννοοῦν!!!
Καὶ θὰ τὸ κάνουν…!!!

Ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν ὁ ἄνθρωπος, σὲ ὅλα τὰ μήκη καὶ τὰ πλάτη τῆς ὑφηλίου, δοῦλος ἦταν.
Καὶ μάλιστα δοῦλος δίχως ἐπίγνωσιν αὐτῆς τῆς δουλείας…
Τὰ τελευταία χρόνια, ἀπὸ τότε δῆλα δὴ ποὺ ὁ …«πολιτισμός τους» ἄρχισε νὰ ἐξαπλώνεται κι ἐμεῖς, σὰν τμῆμα τοῦ …«πεπολιτισμένου τους κόσμου», νὰ ζοῦμε μὲ τὰ …«δανεικά τους», ἄλλαξαν πολλά.
Σιγὰ σιγά, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, οἱ λαοὶ ἄρχισαν νὰ «ἁπλώνονται» καὶ νὰ γνωρίζουν πολλὰ περισσότερα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ οἱ πρόγονοί τους ἀντιλαμβάνοντο καὶ κατεῖχαν. Ὄχι δῆλα δὴ πὼς ἄλλαξαν τὰ δεδομένα τῆς δουλείας τῶν λαῶν…
Ἀλλὰ νά… Κάποιοι κρατοῦσαν …κάπως τὰ προσχήματα.
Δουλεία ἦταν κι αὐτή, ἀλλὰ κάπως πιὸ …«φιλελεύθερη», στὸ …φαίνεσθαι ὅμως καὶ στὸ ἀντιλαμβάνεσθαιι!!!.
Στὴν οὐσία οὐδέποτε.

Σιγὰ σιγὰ ὅμως, τὰ τελευταῖα χρόνια, ὅλοι οἱ λαοί, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, ἔπαυσαν νὰ ἔχουν τὴν αὐτάρκειά τους καὶ ἔπιασαν νὰ ἐξαρτῶνται ὁλοένα καὶ περισσότερο ἀπὸ αὐτὸν τὸν …«πολιτισμό».
«Πανεπιστήμια» παντοῦ, «εὐκαιρίες» ἐπαγγελματικὲς σὲ ὅλες τὶς ἐκδοχὲς τοῦ «πεπολιτισμένου μας κόσμου» κι ὁ καπιταλισμὸς στὰ ὕψη. Μάθαμε καὶ τὶς κοκακόλες καὶ τοὺς νεσκαφέδες καὶ τὰ ἀρκουδίσιον…
Λὲς καὶ εἴχαμε καὶ στὰ χωριά μας ἀπὸ αὐτά… Ἤ λὲς καὶ οἱ παπποῦδες μας ὑπέφεραν ποὺ δὲν τὰ εἶχαν…

Θὰ μπορούσαμε, τώρα, ἐκ τῶν ὑστέρων, νὰ ἰσχυρισθοῦμε πὼς τὰ …«ἀγαθὰ τοῦ καπιταλισμοῦ» ἐνεφανίσθησαν μὲ τὴν ἔναρξιν τοῦ «ψυχροῦ πολέμου». Ἑνὸς πολέμου ποὺ ἄν καὶ στήθηκε πάλι ἀπὸ αὐτούς, ποὺ σήμερα «ἀνακατεύουν τὴν …τράπουλα» (ὅπως πάντα τὴν ἀνακάτευαν), ἐν τούτοις χρησιμοποιήθηκε γιὰ σχεδὸν ἑπτὰ δεκαετίες, πρὸ κειμένου νὰ ἐξακολουθήσουν τὰ ἐξοπλιστικὰ προγράμματα καὶ οἱ λαοὶ νὰ παραμένουν δέσμιοι καὶ χειραγωγήσιμοι, ἀνᾷ πάσᾳ στιγμῇ καὶ σὲ ὅλες τὶς ἐκδοχὲς καὶ τὶς εὐκαιρίες.
Κι ἔτσι, εἶτε τὸ θέλουμε εἶτε ὄχι, ἐμεῖς καταπιανόμασταν μὲ τὸ πόσα ζευγάρια …παπούτσια θὰ ἔχη ἡ ντουλάπα μας, τὴν στιγμὴ ποὺ στὴν πατρίδα μας τὰ χωράφια μας μετετρέποντο σὲ φωτοβολταϊκὰ πάρκα καὶ ποὺ στὸν μισὸ πλανήτη οἱ γενοκτονίες κορυφόνοντο.
Καὶ οὔτε ποὺ καταλάβαμε τὸ πῶς τὸ τόσο μεγάλο κακὸ ἔφθασε ΚΑΙ στὴν πόρτα μας, γιὰ ἀκόμη μία φορά…

Ἀλλάξαμε συνήθειες καὶ αὐξήσαμε τὶς ἐξαρτήσεις μας.
Μεγάλωσαν οἱ πλασματικές μας ἀνάγκες καὶ ξεχάστηκαν οἱ πραγματικές μας ἀνάγκες…
Φθάσαμε πλέον, ἐδῶ καὶ ἀρκετὰ χρόνια, στὸ σημεῖον νὰ θεωροῦμε ἐπίτευγμα τὸ σφραγισμένο μας κουτί, ποὺ ἀποκαλοῦμε διαμέρισμα, περιφρονώντας, κατὰ κάποιον τρόπο, τὴν …«καθυστερημένη» γιαγιὰ καὶ τὸν …«ἀναχρονιστικό» παπποῦ ποὺ παρέμεναν, αὐτάρκεις ἀκόμη, στὴν βουνοκορφούλα τους. Ἄλλως τὲ μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ νέα πρότυπα οἱ πόλεις ἦσαν τὰ μοναδικὰ σημεῖα ποὺ θὰ μποροῦσαν τὰ ὄνειρά μας νὰ πραγματοποιηθοῦν καὶ τὰ παιδιά μας νὰ ἀποκτήσουν προοπτικὲς γιὰ ἕνα καλλίτερο μέλλον…
Ἀκόμη καὶ τὰ καΐκια μας μετατρέψαμε πανεύκολα σὲ καυσόξυλα, πρὸ κειμένου νὰ τρέχουν οἱ ἐπιδοτήσεις.
Κι ὅλα αὐτὰ στὸν βωμὸ τοῦ …«πολιτισμοῦ»!!!

Ἀλλάζοντας ὅμως ἐμεῖς πλέον, ὡς λαοί, τὰ πρότυπά μας καὶ τὶς ἀνάγκες μας, καταλήξαμε νὰ ἐξαρτώμεθα συνειδητῶς κι ἀσυνειδήτως ἀπὸ τὶς ὀρέξεις αὐτῶν ποὺ κινοῦσαν καὶ κινοῦν τὰ νήματα (κι ἐπισήμως πλέον).
Ἔχουν διάθεσιν νά μᾶς ταΐσουν; Θὰ φᾶμε.
Δέν ἔχουν; Δὲν θὰ φᾶμε……
Τί σημαίνει αὐτό;
Σημαίνει πὼς ἐφ΄ ὅσον ΔΕΝ παράγουμε τὴν γροφή μας ὅποτε κι ὅταν τὸ θελήσουν θὰ μᾶς κάνουν …«γυμνάσια» κάθε εἴδους!!!
Κι αὐτὴν τὴν φορὰ τὰ πράγματα εἶναι σοβαρά… Πολὺ σοβαρά.
Ὄχι διότι δὲν ἦσαν πάντα ἔτσι…
…ἀλλὰ διότι ἀρχίσαμε, λίγο λίγο, νὰ ἀντιλαμβανόμεθα τὸ πῶς εἶναι ὅταν ΔΕΝ εἶσαι δοῦλος.

Μὰ …παρατράβηξε τὸ ἀστεῖο.
Δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸ νὰ αἰσθάνονται, ὅλο καὶ περισσότεροι, γύρω τους, ἐλεύθεροι.
Οὔτε εἶναι ὥρα, κατὰ τοὺς κρατοῦντες, νὰ διακινδυνεύσουν κάτι ἀπὸ τὰ κεκτημένα τους.
Καὶ οὔτε θὰ διαπραγματευθοῦν…
Θὰ ἐφαρμόσουν ὅλες ἐκεῖνες τὶς σκληρές, κατ’ ἐμᾶς, ἀποφάσεις, πρὸ κειμένου νὰ μᾶς ἐπαναφέρουν τὸ ταχύτερον δυνατὸν στὴν πιὸ ὑπάκουη περίοδο τῆς ζωῆς μας. Καὶ ἤ θὰ συνετισθοῦμε ἤ θὰ μᾶς τελειώσουν… Εὔκολα…
Πατώντας μερικὰ …κομβία!

Κι ὅλα δείχνουν νὰ τελείωνουν γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα…
Ὅλα φαίνονται πὼς ἔχουν μπεῖ σὲ μία καταστροφικὴ πορεία, ἀπὸ τὴν ὁποία ὁ μόνος ζημιωμένος θὰ εἶναι ὁ ἄνθρωπος.
Ὅλα δείχνουν πὼς μᾶς τὰ …μάζεψαν καὶ πάλι τὰ «λουριά», γιὰ νὰ μὴν κακομαθαίνουμε…!!!
Μά εἶναι ἔτσι;

Ὄχι δὲν εἶναι ἔτσι.
Καὶ δὲν εἶναι ἔτσι διότι, γιὰ ἀκόμη μία φορά, ἡ παρὰ φύσιν ἐπέμβασις στὴν πορεία τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ πλανήτου περίσσεψε…
Κι ὅταν συμβαίνῃ αὐτὸ ἡ Ὕβρις ξεχειλίζει…
Κι ὅταν ἡ Ὕβρις ξεχειλίζῃ, γνωρίζουμε τὶ ἐπακολουθεῖ…

Ὁ ἄνθρωπος διαβιεῖ ἐπάνω στὸν πλανήτη ἐδῶ καὶ ἀμέτρητα χρόνια καὶ ἡ ζωή του κύκλους κάνει, μαζὺ μὲ τὰ καθεστώτα, ὅλων τῶν εἰδῶν. Οὔτε ἔπαψε νὰ ὑπάρχῃ οὔτε καὶ θὰ πάψη.
Ὁ κύκλος ποὺ ξεκίνησε θὰ κλείση.
Μὰ θὰ κλείση ὅπως ὁρίζουν οἱ φυσικοὶ νόμοι κι ὄχι ὅπως ἀπεφάσισαν οἱ καταπατητές τους.
Κι αὐτὸ εἶναι κάτι ποὺ οὔτως ἤ ἄλλως θὰ συμβῇ.
Καὶ δὲν τὸ λέω ἐγὼ ἀλλὰ τὰ ἀμέτρητα, ἀπὸ τὴν ἱστορία, παραδείγματα.
Θὰ κλείση διότι ὅλα αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν γύρω μας ΔΕΝ εἶναι αὐτὰ ποὺ φαίνονται.

Κάποιοι προσπαθοῦν νὰ μᾶς τρομοκρατήσουν, γιὰ νὰ κρατήσουν, ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερο καιρό, στὰ χέρια τους τὴν ἐξουσία.
Κι αὐτὴν τὴν φορά, ποὺ ἡ πληροφορία κινεῖται μὲ ταχύτητες ἀστραπῆς, τὰ δεδομένα μας φαίνονται νὰ εἶναι χειρότερα ἀπὸ κάθε ἄλλην φορὰ στὸ παρελθόν. Μὰ αὐτὸ θέλουν νὰ βλέπουμε…
Τὸ τὶ πραγματικὰ συμβαίνει εἶναι ἄγνωστο στοὺς περισσοτέρους ἀπὸ ἐμᾶς καὶ μᾶλλον θὰ μᾶς …ξαφνιάση ὅταν ὁλοκληρωθῇ.
Ἄλλως τὲ ἡ λύσσα τους, ὅταν κάποιος ἀντιδρᾷ, εἶναι ὑποδειγματικὰ σκληρή, ἀποδεικνύοντας πὼς ναί, φοβοῦνται ἀκόμη καὶ τὴν …σκιά μας!!! Τὴν τρέμουν…
Μὰ αὐτὸ ποὺ περισσότερο ἀπ΄ ὅλα τρέμουν εἶναι ἡ Ἕνωσις.
Κι αὐτὴ ἡ Ἕνωσις ἔχει πολεμηθεῖ μὲ τοὺς πιὸ βρώμικους τρόπους.
Μὰ συμβαίνει. Ὄχι ἐκεῖ ποὺ τὴν ψάχνουν ἀλλὰ ἐκεῖ ποὺ ΔΕΝ μποροῦν νὰ τὴν βροῦν.

Ἔχω ξαναγράψει πολλὲς φορές:
Ἕλληνες μὴν φοβᾶστε τίποτα…

Καὶ τὸ ἐννοῶ.
Ὅσο κυλοῦν οἱ ἡμέρες, ὅσο τὰ «δεσμά τους» σφίγγουν ἐπάνω μας, ὅσο δυσκολεύουν οἱ καταστάσεις, τόσο πιὸ πολὺ βεβαιώνομαι…
Πλησιάζουμε στὸ τέλος τοῦ κύκλου…
Μὰ κάθε τέλος εἶναι καὶ μία ἀρχή…
Μία ἀρχή, ποὺ εἰδικῶς γιὰ αὐτὴν τὴν φορά, ἐμεῖς θὰ θέσουμε τὰ θεμέλια καὶ τὶς βάσεις της ὅπως μᾶς πρέπει…
Ὄχι ὅπως μᾶς ἔπεισαν πὼς πρέπει…

Πηγή "Φιλονόη"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιώργου Καραμπελιά 

 Πριν καν μπούμε στον σχολιασμό της εκλογικής επικαιρότητας θα επιθυμούσα να μοιραστώ με τους φίλους αναγνώστες κάποιες σκέψεις που έρχονται και επανέρχονται στη σκέψη μου όλη αυτή την περίοδο από τον Ιανουάριο του 2015 μέχρι σήμερα.

Θεωρώ ότι το εντυπωσιακότερο στοιχείο στη συμπεριφορά των στελεχών του Σύριζα και των ΑΝΕΛ είναι η απόλυτη αδιαφορία τους για τις τύχες της χώρας. Μόνιμο μέλημα και προβληματισμός τους, που εκφραζόταν και εκφράζεται ακόμα και σήμερα και στις αντιπαραθέσεις μεταξύ τους, είναι το σε ποιο βαθμό οι πράξεις τους αντιστοιχούν σε κάποιον υποτιθέμενο κώδικα δεοντολογίας του αντιμνημονιακού χώρου και της «αριστεράς», άσχετα με το τι συμβαίνει στην καθημερινότητα των ανθρώπων και τη ζωή της χώρας. Βασική τους μέριμνα παραμένει η συμμόρφωση ή όχι με την αριστερή ή την ψευδοαντιμνημονιακή «δεοντολογία». Έτσι, για να «διασώσουν» τους ανέργους ως νοητική κατηγορία εξοντώνουν τους πραγματικούς ανέργους. Για να επιτύχουν την απόρριψη των μνημονίων ψηφίζουν νέα μνημόνια. Για να απορρίψουν τους εκβιασμούς του Σόιμπλε και Γιούνγκερ, προσφεύγουν σε δημοψηφίσματα και εκλογές, τα οποία γράφουν στα παλαιά τους υποδήματα μόλις λίγα εικοσιτετράωρα μετά.

Ένα πρώτο επίπεδο ανάγνωσης αφορά στον τερατώδη οπορτουνισμό και εξουσιομανία που τους διέπει και γι’ αυτό είναι πολύ εύκολο να κάνουν το άσπρο μαύρο, αρκεί να μείνουν στην εξουσία. Όπως είχαμε γράψει και παλιότερα η παρέα των Τσίπρα, Παππά, Σκουρλέτη και λοιπών, τοποθετείται πέραν οποιασδήποτε ηθικής δέσμευσης και συμπεριφέρεται κατά τον ίδιο τρόπο που συμπεριφέρονται οι γιάπηδες της Wall Street. Η μόνη διαφορά είναι πως σε μια πολιτική κοινωνία όπως η Ελλάδα αυτοί δεν μπορούν να τζογάρουν στο χρηματιστήριο αλλά τζογάρουν στην πολιτική.

Όμως πρόκειται για ένα πρώτο και μόνο επίπεδο ανάγνωσης. Πιστεύω ότι υπάρχει και κάτι που πηγαίνει βαθύτερα από αυτό και αφορά όχι μόνο τους διακεκριμένους απατεώνες, αλλά σφραγίζει μια ολόκληρη αντίληψη. Για την ελληνική αριστερά και ειδικά τον Σύριζα που στη συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών του αποτελείται από ανώτερα μεσαία στρώματα και συνδικαλιστές των ΔΕΚΟ και του Δημοσίου, οι έννοιες εργατική τάξη, λαός, κατεστραμμένοι, άνεργοι, δεν αφορούν συγκεκριμένους ανθρώπους με σάρκα και οστά αλλά νοητικές κατηγορίες. Έτσι, υψηλόμισθοι συνδικαλιστές της ΔΕΗ με αμοιβές που ξεπερνούν τα 100.000 ευρώ το χρόνο, μπορούν να μιλάνε για την «εργατική τάξη» ή το λαό, χωρίς να υπάρχει πλέον καμία αντιστοιχία ανάμεσα σε αυτούς και τα κοινωνικά υποκείμενα στα οποία αναφέρονται.

Αν σκάψουμε λίγο πιο πέρα, σε όλη την παθογένεια της αριστεράς αλλά και της πολιτικής γενικότερα, θα δούμε πως το πρόβλημα έχει ακόμα βαθύτερες ρίζες. Η αφηρημένη και αφηρηματοποιητική ιδεολογία των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» και του «διαφωτισμού» δεν ασχολείται ποτέ με τους συγκεκριμένους ανθρώπους αλλά πάντοτε με νοητικές κατηγορίες. Έτσι, η «δικτατορία του προλεταριάτου», μεταβάλλεται πολύ άνετα σε δικτατορία επί του προλεταριάτου γιατί μέσα στην προσπάθεια της σωτηρίας και της αναμόρφωσης της κοινωνίας, που αποτελεί έναν υπερβατικό στόχο, μπορούν να υποταχθούν και να συντριβούν τα συγκεκριμένα άτομα και οι συγκεκριμένοι άνθρωποι. Καθόλου τυχαία, κυρίαρχη ιδεολογία των διανοουμένων και των «μαρξιστών» του Σύριζα, (Μπαλτάς, Μηλιός, κ.λπ.) είναι ο αλθουσεριανός αντιανθρωπισμός, ο οποίος διακηρύττει πως δεν υπάρχουν άνθρωποι και ανθρώπινες ιδιότητες γενικά, αλλά μόνον ταξικές κατηγορίες. Έτσι, μπορείς άνετα να εξοντώνεις και να καταστρέφεις τους συγκεκριμένους ανθρώπους για να επιτύχεις τη «σωτηρία» του ανθρωπίνου γένους και την επικράτηση του παραδείσου. Με βάση αυτή τη λογική ο παράδεισος τον οποίο επαγγελόταν το σοβιετικό κόμμα κατέληξε σε γκουλάγκ. Θα μου πείτε, τι σχέση έχει ο Τσίπρας, ο Σκουρλέτης και ο Παππάς με τις φιλοσοφικές προϋποθέσεις του αντιανθρωπισμού. Αυτοί, απλώς πολιτικοί τυχοδιώκτες είναι που κοροϊδεύουν το πόπολο. Ναι, μόνο που για να μπορέσουν να βρεθούν στην κορυφή της εξουσίας, θα έπρεπε να στηρίζονται σε μια ευρύτερη, κοινά αποδεκτή αντίληψη που χαρακτηρίζει το σύνολο μιας κατεστημένης αριστεράς εδώ και πολλά χρόνια. Γιατί όπως έχουμε επαναλάβει σε αναρίθμητες ευκαιρίες η ελληνική Αριστερά εξαιτίας του εμφυλίου και της Χούντας δεν κριτικάρισε ποτέ σε βάθος αυτές τις θεωρητικές προϋποθέσεις. Αντίθετα δε και καθόλου τυχαία, ό,τι σπουδαίο παρήγαγε στον τόπο μας ήταν συνδεδεμένο πάντοτε με αυτές τις «ύποπτες» ανθρωπιστικές αντιλήψεις και τον λαό. Από τον «μιζέρια» Βελουχιώτη μέχρι τον Χρόνη Μίσιο, τον Μιχάλη Κατσαρό και τον Άρη Αλεξάνδρου.

Όμως για να μην ξεφεύγουμε μακριά και να ξανάρθουμε στα καθ’ ημάς, το γεγονός που συνεχίζει να με εκπλήσσει, όσο και αν έχω προσπαθήσει να ερμηνεύσω τις αιτίες του, παραμένει αυτή η απόλυτη αδιαφορία για τις τύχες των ανθρώπων τους οποίους υποτίθεται ότι εκπροσωπούν οι Συριζαίοι. Τι και εάν οι Τράπεζες έχασαν 40 δισ. από τις καταθέσεις, τι και αν έχει επιβληθεί έλεγχος κεφαλαίων και σε λίγο θα πληγούν ανεπανόρθωτα οι οικονομικές δραστηριότητες εξαιτίας της αδυναμίας εισαγωγών και εξαγωγών; Τι και αν αυξάνονται οι άνεργοι και οι απολύσεις; Τι και αν, υπογράφτηκε ένα νέο μνημόνιο με δανεισμό 90 δισ. και μέτρα που ξεπερνούν τα 14 δισ., όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα μπροστά στο γεγονός ότι ο Τσίπρας, ο Βαρουφάκης, η Κωνσταντοπούλου και ο Λαφαζάνης, «το πάλεψαν». Αυτό είναι το επιχείρημα των υποστηρικτών τους και των ιδίων: «Εμείς το παλέψαμε»! Το ότι αυτό στην πράξη σήμαινε την απόλυτη ακινησία του κρατισμού, τους διορισμούς χιλιάδων ημετέρων σε υπουργεία και οργανισμούς, τη δραματική γεωπολιτική υποβάθμιση της χώρας και την εκρηκτική διόγκωση του μεταναστευτικού, δεν αφορούν τη συριζαίικη λογική. Διότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες ως «κατηγορία» νοηματοδοτούνται θετικά, άσχετα με το τι συμβαίνει στο πεδίο του Άρεως, τη Μυτιλήνη, τον Ελαιώνα, την Κω, την Ειδομένη και το Αγαθονήσι, άσχετα με το τι κινδυνεύει να συμβεί και πάλι με τον χρυσαυγητισμό.

Εξ ου, και αυτή η καταπληκτική ασύγγνωστη ελαφρότητα, η οποία δυστυχώς διαβρώνει εδώ και δεκαετίες το σώμα όλου του έθνους και προπαντός των υποτιθέμενων ελίτ. Ποιος άλλος θα μπορούσε να φανταστεί τα καραγκιοζιλίκια του Μητρόπουλου και του Χαϊκάλη σε παλιότερες εποχές (εδώ με μια προσωπική ιστορία όπως του Ζαχόπουλου, ο Καμπουράκης, ο Οικονομέας, ο Παπαδάκης και οι λοιποί έριξαν τον Καραμανλή. Ενώ σήμερα γίνονται όλα αποδεκτά). Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί τον «Γιάνη» Βαρουφάκη την Ζωή Κωνσταντοπούλου και τις μυριάδες των υποστηρικτών τους, ή την Ραχήλ Μακρή και τον… Αλέξη Τσίπρα. Ποιος θα τολμούσε να διανοηθεί έναν πρόεδρο Δημοκρατίας να ορίζει υπουργό για είκοσι μέρες, η οποία δηλώνει ότι τον περισσότερο καιρό θα λείπει για τις συναυλίες της στο εξωτερικό και στην Ελλάδα, και ο ίδιος να της απαντά πως δεν πειράζει! Αυτά τα σημάδια της γενικευμένης αποδιάρθρωσης και της ελαφρότητας που έχουν αναχθεί σε κανόνα της δημόσιας ζωής, καταδεικνύουν πως δυστυχώς η έσχατη μετάλλαξη του πασοκισμού, ο συριζισμός έχει αποκτήσει βαθιές ρίζες στην κοινωνία μας. Πράγματι η κοινωνία μας έμοιαζε για ένα διάστημα να έχει εγκαταλείψει το πεδίο της πραγματικότητας, το οποίο θεωρούσε ασήκωτο και απροσπέλαστο και να έχει προσχωρήσει, πλειοψηφικά, στον φαντασιακό κόσμο του Σύριζα. Μόνο που αυτό δεν μπορεί να κρατήσει για πολύ. Το ξεμέθυσμα έχει αρχίσει. Και σε αυτό, δυστυχώς, θα συμβάλουν αποφασιστικά τα βουνά των φόρων που έρχονται, η ανεργία που διογκώνεται, το μεταναστευτικό που οξύνεται, όλα όσα μας είχαν αφήσει αμανάτι οι προηγούμενοι και διόγκωσαν οι Συριζαίοι. Όσο για τον «Γιάνη», ποιος τον πιάνει, έχει ήδη ανοίξει φτερά για το… Χόλυγουντ.

Το ερώτημα είναι εάν είναι δυνατόν να υπάρξει αναστροφή. Αθεράπευτα ρομαντικοί και «ανθρωπιστές», παρά την πραγματικότητα που καθημερινά σαν το κοράκι του Πόε επαναλαμβάνει όχι το «ποτέ πια, Λεωνόρα» αλλά, «παρακμή, παρακμή, παρακμή», εξακολουθούμε να πιστεύουμε πως αυτή η ασθένεια αποτελεί ίσως την έσχατη μορφή της εκπασοκισμένης μεταπολίτευσης και πως μετά από αυτούς, μπορεί να υπάρξει κάποιο μέλλον για τον τόπο μας.

Πηγή ardin-rixi


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Η χρονική εποχή 2010-2012 ήταν πολύ καταστροφική για την Πατρίδα μας και την σημάδεψε για πολλές μελλοντικές δεκαετίες. Αρχικά, ο τότε Πρωθυπουργός της χώρας Γιώργος Παπανδρέου στις 23 Απριλίου 2010 από το μαγευτικό Καστελόριζο με φόντο τα γαλάζιο του Αιγαίου μας και τις βαρκούλες που αρμένιζαν στα ήρεμα νερά του, ανακοίνωνε μέσω διαγγέλματος την είσοδο της Ελλάδος στο μηχανισμό στήριξης (ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΕ). Αυτήν την αποφράδα ημέρα η Πατρίδα μας μέσω του δολοφονικού χεριού του πολιτικού παράφρονα Γιώργου Παπανδρέου, εκτελείτο. Η Ελλάδα μπήκε σε ένα τούνελ χωρίς έξοδο, οι πολίτες είδαν τη ζωή τους να καταστρέφεται και το μέλλον των επόμενων γενεών να εξανεμίζεται στους 4 ορίζοντες. Συνυπεύθυνοι, στην υπογραφή του Α΄ Μνημονίου, 155 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, 15 του ΛΑΟΣ (κόμμα Καρατζαφέρη) και η Ντόρα Μπακογιάννη!! Ακολούθως, στις 12 Φεβρουαρίου 2012 η δοτή κυβέρνηση του τραπεζίτη Λουκά Παπαδήμου, φέρνει για ψήφιση στη Βουλή το Β΄ Μνημόνιο, όπου με το άρθρο 14 παρ. 5 η Ελλάδα παραιτείται αμετάκλητα και άνευ όρων από την ασυλία προστασίας της Εθνικής κυριαρχίας. Επίσης, ορίζεται πως η Ελλάς πλέον, διέπεται από το αποικιοκρατικό Αγγλικό Δίκαιο. Εγκληματίες βουλευτές που ψήφισαν το Β΄ Μνημόνιο: 132 του ΠΑΣΟΚ, 62 της ΝΔ, 2 του ΛΑΟΣ (Γεωργιάδης, Βορίδης) 3 της ΔΗΣΥ (της Ντόρας Μπακογιάννη)

Σε αυτήν την τόσο ταραγμένη εποχή για την Πατρίδα μας, γεννήθηκε ένα κόμμα που θα αντιμετώπιζε – όπως ανέφερε στην ιδρυτική του διακήρυξη στις 24 Φεβρουαρίου 2012 - την επίθεση της Νέας Τάξεως Πραγμάτων μέσω των Μνημονίων, της Εθνικής ταπείνωσης και της βίαιης οικονομικής επίθεσης στην ελληνική οικογένεια. Οι “Ανεξάρτητοι Έλληνες”!! Με σύνθημα προμετωπίδα: “Ότι λέμε ισχύει για πάντα”!!

Το κόμμα των “Ανεξάρτητων Ελλήνων” πολύ γρήγορα εξαπλώθηκε στην ελληνική κοινωνία, κυρίως διά μέσω του διαδικτύου όπου έτυχε πρωτοφανούς στήριξης. Έτσι, στις εκλογές της 6ης Μαίου 2012 οι ΑΝΕΛ έλαβαν το 10,60% του εκλογικού σώματος. Στις επαναληπτικές της 17ης Ιουνίου ψηφίστηκαν από το 7,51% του λαού μας. Δηλαδή, μέσα σε ενάμιση μήνα έχασαν 3,09%. Ανεξήγητα; Όχι βέβαια!! Έπαιξε τον ρόλο του το άκρως περίεργο ανυπόγραφο non paper του Προέδρου των ΑΝΕΛ προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στα μέσα Μαίου, όπου έκανε λόγο για ψήφο ανοχής των ΑΝΕΛ σε περίπτωση εθνικού κινδύνου. Και αποδείχθηκαν σοφές τότε οι δηλώσεις του Γιάννη Μανώλη: «Ο Καμμένος έδωσε το non paper για να μπει στη συγκυβέρνηση για να γίνει υπουργός Άμυνας. Έκανε το πρώτο λάθος που το έδωσε, και το δεύτερο που έβγαλε ψεύτη τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας».

Στη συνέχεια η έπαρση και η αλαζονεία του Προέδρου και των Βουλευτών του κόμματος, γιατί θεσμικά όργανα δεν υπήρχαν και αν υπήρχαν δεν λειτουργούσαν, δεν τους επετράπη να καταλάβουν πως το κόμμα έπρεπε να οργανωθεί σε βάθος σε όλη την Ελλάδα με στελέχη που δεν θα ήταν κοψομεσάκηδες και καλοθελητές στα θέλω του αρχηγού. Η εγωπάθεια επικρατούσε στην Κ.Ο. του κόμματος και οι περισσότεροι δεν μιλιόντουσαν μεταξύ τους. Θεωρούσαν πως το αρχικό λαϊκό αντιμνημονιακό κίνημα που στην πορεία μετατράπηκε σε ένα κόμμα ιδιοκτησίας του αρχηγού, θα μπορούσε να προχωρήσει από μόνο του ή πως ο “χαρισματικός” αρχηγός του κόμματος θα μπορούσε συνέχεια να είναι γητευτής των πολιτών!! Έτσι, φθάσαμε στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 και όλες οι δημοσκοπήσεις παρουσίαζαν το κόμμα των “Ανεξάρτητων Ελλήνων” να μένει εκτός Βουλής. Τελικά, μια συστράτευση δυνάμεων εν ονόματι της ενότητας ενός Πατριωτικού κόμματος, κάτι η υπέροχη προεκλογική διαφήμιση με το τραινάκι, έδωσαν στους ΑΝΕΛ ποσοστό 4,75%. Όμως, ποιος μπορούσε να είναι ευτυχής από αυτήν την κατρακύλα του κόμματος; Θα γινόταν αυτοκριτική; Θα αναζητούσαν τα αίτια του εκλογικού διασυρμού, ενός κόμματος που θα μπορούσε υπό τις κατάλληλες συνθήκες να φθάσει και στο 20%; Οπότε η σύμπραξη με το ΣΥΡΙΖΑ στο σχηματισμό κυβέρνησης – που ήταν μια σωστή πολιτική απόφαση – θα γινόταν προφανώς υπό άλλους όρους; Γιατί θα μπορούσε πιο εύκολα να επιβάλει ο Πάνος Καμμένος στον Αλέξη Τσίπρα τις ιδεολογικές “κόκκινες” γραμμές του κόμματός του.

Όμως, εκ του αποτελέσματος απεδείχθη πως ή ο Πάνος Καμμένος ουδέποτε έθεσε τις “κόκκινες” γραμμές ως προαπαιτούμενο για τη δημιουργία της κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ή ο Αλέξης Τσίπρας τον πρόδωσε, οπότε οι ΑΝΕΛ έπρεπε να άρουν την εμπιστοσύνη τους προς την συγκυβέρνηση!! Μια τέτοια “κόκκινη” γραμμή ήταν βεβαίως το Εθνοκτόνο νομοσχέδιο για την ιθαγένεια. Το οποίο δεν ψήφισαν οι ΑΝΕΛ αλλά ψηφίσθηκε από το ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και το “Ποτάμι”. Αυτή από μόνη της η ψήφιση του νομοσχεδίου δημιούργησε κυβερνητική ασάφεια. Και δημιούργησε αναταραχή στο στελεχιακό δυναμικό του κόμματος, αλλά και στους ψηφοφόρους των ΑΝΕΛ, που διαπίστωσαν πως δεν ισχύει το σύνθημα-υπόσχεση “Ότι λέμε ισχύει για πάντα”.

Έτσι τελικά, ο Πάνος Καμμένος και οι ΑΝΕΛ συνέχισαν να συμμετέχουν στην κυβέρνηση και ψήφισαν το Μνημόνιο της αριστεράς, παραβαίνοντας το σημείο της ιδρυτικής τους διακήρυξης: “Το κίνημα απαιτεί την κατάργηση του μνημονίου…..”. Και από αντιμνημονιακό κόμμα, στη συνείδηση του λαού είναι πλέον ένα ακόμη Μνημονιακό κόμμα. Για το λόγο αυτό υπήρξαν παραιτήσεις στελεχών σε όλη την Ελλάδα που είναι πολλές και καθημερινές. Αλλά μετάλλαξη έπαθε το κόμμα και στη βασική του αρχή της στήριξης της συνεργασίας με τη Ρωσία. Στις 27/8 στο Mega και στον Καμπουράκη, ο Πάνος Καμμένος εγκωμίαζε ανοιχτά τις ΗΠΑ και “χτύπαγε” τη Ρωσία. Προφανώς έχει “παρασυρθεί” από τον Αμερικανοθρεμμένο Γενικό Γραμματέα του κόμματος, Γιάννη Μοίρα.

Ωστόσο, η ραγδαία φθορά των ΑΝΕΛ από τη δημιουργία τους δεν προήλθε μόνο από λάθη στρατηγικής πολιτικής. Αλλά και από “ατυχείς” επιλογές σε καίρια πόστα όπως το παρακάτω που μου κατήγγειλαν στελέχη του κόμματος!! Αληθεύει πως στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ο Πάνος Καμμένος έχρισε δεξί του χέρι και διευθυντή του γραφείου του τον Αντιπτέραρχο ε.α. Θεολόγο Συμεωνίδη; Αληθεύει πως ο κ. Συμεωνίδης μέχρι την προηγούμενη των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου 2015 ήταν διευθυντής του πολιτικού γραφείου της Ντόρας Μπακογιάννη και υποψήφιος βουλευτής στο Επικρατείας με τη “Δημοκρατική Συμμαχία” της Ντόρας; Γιατί το ερώτημα των στελεχών είναι πως χάθηκαν τα αξιόλογα, μάχιμα και με πατριωτισμό στελέχη, που θα μπορούσαν να πάρουν αυτή τη θέση; Επίσης αληθεύει – όπως μου καταγγέλλουν – πως έχουν παραιτηθεί στελέχη σε πάνω από 20 νομαρχιακές, πολλές εκ των οποίων έχουν κλείσει διότι τα νοίκια είναι απλήρωτα επί μήνες; Όπως επίσης αν αληθεύει πως παραμένουν απλήρωτοι συνεργάτες και στα κεντρικά γραφεία του κόμματος στη Συγγρού;

Μετά από όλα τα παραπάνω, αλλά επιπρόσθετα και με τον παχυδερμισμό που δείχνουν οι ΑΝΕΛ στο ζήτημα της εισβολής και του εποικισμού των μεταναστών στα νησιά μας, που έχουν εξοργίσει τους κατοίκους, δύσκολα θα ξαναδούν την ψήφο τους. Και ο Πάνος Καμμένος κρατάει ακόμη το Στρατό στα στρατόπεδα, παρ΄ ότι πληροφορούμεθα πως πολλοί αξιωματικοί “βράζουν” από θυμό!!

Συμπερασματικά, το τραινάκι εκτροχιάστηκε από τις ράγες γιατί η Εξουσία είναι γλυκιά και μεταβάλλει πολιτικούς και κόμματα!!!
Δυστυχώς άλλη μια ευκαιρία χάθηκε για τον Πατριωτικό χώρο προκειμένου να παίξει σημαντικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις, μετά και την υποταγή στο Σύστημα του ΛΑΟΣ και του Γιώργου Καρατζαφέρη!

Επικεφαλής “Ελλήνων Πολιτεία”
Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σαν σήμερα, το 1990, υπεγράφη η συνθήκη ενοποίησης των δύο Γερμανιών. Η Ανατολική Γερμανία, που βρισκόταν από τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου δέσμια των Σοβιετικών, ενώθηκε με την προηγμένη Δυτική Γερμανία, με τη σύμφωνη γνώμη των δυτικών δυνάμεων, που είχαν επικρατήσει στον Ψυχρό Πόλεμο. 

Η επανένωση ακύρωσε και το τελευταίο επιχείρημα των Γερμανών για τη μη αποπληρωμή των οφειλών τους προς την Ελλάδα, όπως αυτές δημιουργήθηκαν την περίοδο της Κατοχής. 

Οι επίγονοι του Γ' Ράιχ έλεγαν πως δεν μπορεί να ξεχρεώσει την Ελλάδα μόνο η μία εκ των δύο Γερμανιών και ότι όλα τα ζητήματα θα τακτοποιούνταν μετά την επανένωση. 

Η Ελλάδα, παρά τις απώλειες, τις κακουχίες, την πείνα και τα ολοκαυτώματα που υπέστη κατά τη διάρκεια της Κατοχής, πάντοτε συνέβαλλε στην ομαλή συνέχιση της ζωής στην ευρωπαϊκή ήπειρο και ουδέποτε προκάλεσε βλάβες στην πολιτική και την οικονομική δραστηριότητα της Γερμανίας. 

Παρά την ανέντιμη στάση των γερμανικών ηγεσιών, που απέφευγαν συστηματικά να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να εξοφλήσουν στην Ελλάδα το αναγκαστικό δάνειο και τις πολεμικές επανορθώσεις, η πατρίδα μας βοήθησε τους εξαθλιωμένους Γερμανούς να σταθούν στα πόδια τους συνυπογράφοντας τη Συμφωνία του Λονδίνου το 1953 για τη διαγραφή του γερμανικού εξωτερικού χρέους. 

Το πολιτικό σύστημα της χώρας μας, όποια ανομήματα κι αν το βαραίνουν, εξέφρασε το ήθος του Ελληνισμού και δεν βύθισε μια ξένη χώρα ακόμα πιο βαθιά στον βούρκο της ανάγκης. Ακόμα κι ο πιο ακατάλληλος Ελληνας ηγέτης δεν θα χαιρόταν βλέποντας τους Γερμανούς να λιμοκτονούν και να υποφέρουν, όπως υπέφεραν οι λαοί που έπεσαν θύματα των αυτοκρατορικών ονειρώξεών τους. 

Όσοι Γερμανοί ασκούν δριμεία κριτική στη χώρα μας και ειρωνεύονται τους Ελληνες για την οικονομική κρίση προσποιούνται ότι δεν θυμούνται τις υποχρεώσεις της δικής τους πατρίδας. Αλλοι ισχυρίζονται ψευδέστατα ότι οι ελληνικές αξιώσεις δεν έχουν βάση, επειδή τα δικά τους ναζιστικά κακουργήματα έχουν... παραγραφεί. Σφάλλουν και θα το διαπιστώσουν σύντομα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Θα μας τα πάρουν όλα ενώ εμείς
παραμένουμε καθηλωμένοι σκλάβοι


Η Ελλάδα κάθεται πάνω σε έναν τεράστιο πλούτο υδρογονανθράκων, φυσικού αερίου και πολύτιμων μετάλλων. Ταυτόχρονα η Ελλάδα διαθέτει έναν φυσικό παράδεισο τουρισμού μέσα στο τρίγωνο Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής.

Διαθέτουμε δηλαδή έναν τεράστιο πλούτο και όμως είμαστε ανίκανοι να τον αξιοποιήσουμε. Όπως ήμασταν ανίκανοι να αναπτύξουμε βιομηχανία και παραγωγή. Φταίμε άραγε εμείς οι απλοί πολίτες ή φταίει η ολιγαρχία της χώρας που ελέγχει την εξουσία;

Μας έχουν φορτώσει ένα τεράστιο χρέος, από το οποίο εμείς ατομικά οι απλοί πολίτες δεν έχουμε κερδίσει τίποτα, ούτε το ελέγξαμε ποτέ και επιπλέον είμαστε σε ένα ξένο νόμισμα.

Με βάση αυτά τα δύο έχουμε χάσει την ελευθερία μας, είμαστε σκλάβοι των ξένων και οι ξένοι, σε συνεργασία με την ντόπια ολιγαρχία, μας σπρώχνουν ακόμα πιο πολύ στη σκλαβιά και στην εξάρτηση, μέχρι να μας τα πάρουν όλα και μας δείχνουν διεθνώς ως παράδειγμα προς αποφυγή.

Κι εμείς τι κάνουμε; Περιμένουμε σωτηρία από τον κάθε Τσίπρα, το κάθε Μεϊμαράκη, τον κάθε Λαφαζάνη και γενικά τον κάθε πολιτικό κοτζαμπάση μεταξύ των δανειστών και του λαού, τους οποίους εμείς οι ίδιοι θα πάμε σιωπηλοί και με σκυμμένα τα κεφάλια να ψηφίσουμε στις κάλπες, γιατί έχουμε λέει δημοκρατία.
Και δημοκρατία στην Ελλάδα σήμερα σημαίνει ότι τα συνήθη υποζύγια θα πρέπει να εκφράζονται μόνο στην κάλπη. Καθόσον, οτιδήποτε άλλο και να πούμε, κανείς δεν μας ακούει, κανείς δεν μας δίνει σημασία, σαν τους κρατούμενους σε κάποιο κελί.

Πρέπει επιτέλους να ελευθερωθούμε, να ακουστούμε, να συμμετέχουμε εμείς οι ίδιοι στη χάραξη της ζωής μας.

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιάννη Λαζάρου

Μέχρι και το τελευταίο μαρούλι γνωρίζει πως αγορά, δηλαδή οικονομία δεν υφίσταται. Το μοναδικό χρήμα που κυκλοφορεί είναι οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων και οι συντάξεις από τα δανεικά. Ακόμη και το τελευταίο μπρόκολο καταλαβαίνει πως δεν υφίσταται γενικώς χώρα σε κανέναν τομέα από εθνική ανεξαρτησία μέχρι υγεία, παιδεία κ.ο.κ.

Κι όμως αυτή η χώρα οδηγείται σε εκλογές για να πάρουν νέα εντολή οι σωτήρες να μας σώσουν πάλι, σκοτώνοντας και την τελευταία ελπίδα να σωθούμε εμείς από αυτούς. Τα πραγματικά προβλήματα που ταλανίζουν τον λαό μπήκαν για μια ακόμη φορά στην άκρη και όλοι ασχολούνται με την διαφορά που θα πάρει το "γελαστό παιδί" από την ΝΔ ή αν το νέο ανάχωμα του Λαφαζάνη θα πάρει μεγάλο ποσοστό για να αντιπολιτευθεί αυτά που υποστήριξε και στήριξε τόσα χρόνια. Αν οι υπόλοιπες δυνάμεις του πολιτικού προσωπικού θα πάρουν ποσοστά. Χαμός γίνεται σε ένα σύμπαν στο οποίο κατοικοεδρεύουν κρατικοδίαιτοι που δεν δίνουν δεκαράκι τσακιστό πέρα από το συμφέρον τους.

Μέσα σε όλα εμφανίζονται νέα σήριαλ στην καθημερινότητα για την πλήρη αποχαύνωση που πάει αγκαζέ με την πολιτική κατάσταση. Το νέο θεατρικό που πλασάρουν μετά μανίας άπαντες είναι το Μυκονιάτικο με τα κορίτσια, τις σπανακόπιτες, τις κοτόπιτες και τους λεφτάδες που έκαναν τις παραγγελίες κάνοντας τα γούστα τους. Οι τίτλοι πηχυαίοι: Έτσι "τον έπαιρνε" ο υπουργός, 1500 ευρώ το μοντέλο, τόσο η κοτόπιτα, ζεστή η κρεατόπιτα, οι ξένοι έρχονται και κάνουν παραγγελίες.

Οι ιστορίες αυτές προσφέρουν άπλετη μαστούρα στο φιλοθεάμον κοινό που περιμένει εναγωνίως την τιμωρία των κακών που κονομάνε τον άμπακο ή και κάπου στην άκρη του μυαλού η ζήλια αφού δεν μπορεί να συμμετέχει σε τέτοιες καταστάσεις κραιπάλης.

Εδώ και σαράντα χρόνια στα τεκταινόμενα της πολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα σίγουρα άκουσε τέτοιους διαλόγους, αλλά δεν έδινε σημασία ο καθένας για δικούς του λόγους. Σίγουρα άκουσε για το μοίρασμα της Πασοκόπιτας που αν δεν τους έπιανε όλους έδιναν και Συνασπιστόπιτα γιατί είχαν σίγουρους στην μαστούρα όσους έτρωγαν Νοικοκυρόπιτα.

Τα τελευταία χρόνια οι παραγγελίες των ξένων που αποφάσισαν να μην έρχονται ως τουρίστες, οι παραγγελίες και η είσοδος δυνατών προϊόντων πήραν και έδωσαν. Δυνάμωσαν την Συριζόπιτα που θα έσκιζε με τους μαστουρωμένους την οπή των μνημονίων. Την πασπάλισαν με Αξιοπρεπειόπιτα και Ελπιδόπιτα βάζοντας στην άκρη την Σαμαροβενιζελοκουρελόπιτα που εξασθένισε λόγω εθισμού του πληθυσμού.

Πάνω που άρχισε να εξασθενίζει κι αυτή η μαστούρα νέες παραγγελίες από τους ξένους. Θέλουμε Συριζόπιτα με Καμενόπιτα, αλλά ρίξτε και άλλα υλικά να βαρύνει. Βάλτε Σουργελόπιτα με Λεβεντομαλάκα Ελληνάρα που θα προμηθεύσει την βίλα της βουλής με καλαμάκια του φραπέ διότι τα ΕΣΠΑ έρχονται καραβιές και πρέπει να ρουφηχτούν άπαντα. Φέρτε μας κι άλλο να δούμε πίτσες μπλε σε ροζ βαζάκι.

Προς θεού μην αλλάξετε την συνταγή στην Νοικοκυρόπιτα που χρόνια τώρα έχει εθίσει στην παρακρατίτιδα μεγάλη μερίδα πληθυσμού. Ρίξτε και την νέα παρτίδα Λαφαζανόπιτας γιατί κάποιοι από πριν θα θέλουν να σκίζουν τα στρινγκ των μνημονίων, οπότε μην τους χαλάσουμε την μαστούρα. Φέρτε και γκόμενες να μετράνε στο γυαλί, αν έχουν και κανένα τατουάζ σπαρτιατικής περικεφαλαίας ακόμα καλύτερα, αν καβαλάνε κάγκελα, αν αντί για για μεϊκάπ χρησιμοποιούν λαϊκοστομαστούρα θα κάνουν θραύση. Φέρτε ό,τι βρείτε αρκεί να μας κάνει τα κέφια, φέρτε σιδερωμένες, φέρτε ασιδέρωτες, πλερώνουμε, λεφτά έχουμε.

Έτσι στα ξεσαλώματα γίνεται χαμός και κανένας δεν ακούει από την πολύ μαστούρα τον διακινητή της Συριζόπιτας να ερμηνεύει την λαϊκή εντολή ως "γαμώτο", να μας λέει πως τσάμπα πολέμησαν το '40 με το ΟΧΙ οι Έλληνες και καλύτερα θα ήταν να πουν ΝΑΙ αφού στο τέλος Κατοχή είχαμε. Ποιος να δώσει σημασία σ' αυτά όταν του κάνουν κόλπα οι γκομενάρες στο πάρτι και η Συριζόπιτα τού έχει πάρει τα σώβρακα, διότι μετά το τελευταίο απόφθεγμα του εθισμένου προδοτομανή Τσίπρα, δικαίως χρίζεται ως πατέρας της Αριστεράς. Πραγματικά, της γάμησε τη μάνα.

Δώσε πράμα να τα δούμε όλα Ενωμένα και Ευρωπαϊκά κι αν μας κάνουν και κόλπα ρίχνουμε μεγαλύτερη δόση Χρυσαυγόσκονης.
Η μαστούρα μας θα βαρέσει κόκκινο τώρα που ο Διακινητής της Λαφαζανόπιτας κόβει πάλι μερίδες και μοιράζει Ελπιδόπιτα και Επαναστατόπιτα για να περνάνε οι ξένοι πελάτες του μια χαρά.

Θα οργιάσουμε, θα γίνουμε λιώμα, θα βαρέσουμε Hangover με Ποταμόπιτες, Πασοκορημαδόπιτες, και γκομενάρες. Μην μας βάλετε Κουκουεδόπιτα γιατί θα θα καταντήσουμε μπανιστηρτζήδες της κοινοβουλευτικής ιστορίας.

Κι αν κόβουν την "Κολομβιάνα" με την πιστωτική κάρτα οι Μυκονιατοπληγέντες για να χορτάσουν την μιζέρια τους, εμείς σε λίγο θα κόβουμε την υπομονή σε γραμμές λεπτές με τις αναγκαστικές πιστωτικές και χρεωστικές που πασάρει αβέρτα ο Αλεξιάδης χορταίνοντας την οργή μας.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Μοσχομύρισαν τα σαλόνια μας.
Η προεκλογική τηλεοπτική περίοδος είναι γεγονός!

Μας περιμένει  ένα γεμάτο εικοσαήμερο μοσχομυριστής δημοσιογραφικής διάρροιας, διανθισμένης με διάσπαρτες π@ρδές ιερής αγανάκτησης εναντίον όσων τολμούν να λένε πως τίποτα δεν είναι μονόδρομος και πως εκείνο το περίφημο ''δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς'' δεν συνιστά ρεαλισμό, ούτε καν ηττοπάθεια, ούτε παραδοχή λαθών και παραλείψεων, παρά ένα σύγχρονο ''είναι φίλοι μας οι Γερμανοί'' του αξέχαστου κινηματογραφικού δωσίλογου Δήμου Σταρένιου.

Τα κακά νέα για τα συστημικά κανάλια της διαπλοκής τύπου ''ο Αχόρταγος'', είναι πως η βρωμιά η μπόχα, και η σαπίλα που εκπέμπουν είναι πολύ λιγότερο αποτελεσματικές απ' ό,τι ήταν δυό-τρία χρόνια πριν.
Ο κόσμος μετά την υπερβολική δόση (ελληνιστί: overdose) σκ@τίλας έχει αναπτύξει ανοσία.
Τρανό παράδειγμα το 62% του δημοψηφίσματοςμε τον ύστατο εκβιασμό των κλειστών τραπεζών και με όλα τα σκυλιά του δημοσιογραφικού συστήματος ν' αλυχτούν μέρα νύχτα στ' αυτιά του ψηφοφόρου.

Το blog πιστεύει ότι αυτές οι εκλογές θα είναι για τους πολίτες μιά όαση διασκέδασης πριν την επερχόμενη κακουργία του τρίτου μνημονίου (του μακρύτερου), καθώς θα βλέπουν όλους αυτούς τους χατζηαβάτες του συστήματος να προσπαθούν να κάνουν το άσπρο μαύρο, να  ''ξεσκεπάζουν'' τάχα τους ''εχθρούς του λαού'', να ανακαλύπτουν συνομωσίες της δραχμής, της λιρέτας, της πεσέτας, και των πέτρινων νομισμάτων των Μαορί και να κατηγορούν ως γραφικούς ή  ''δικτατορίσκους'' όσους πράγματι πιστεύουν στην δημοκρατία και τηρούν μία συνεπή θέση και γραμμή, τηρώντας τις υποσχέσεις που δόθηκαν στον λαό απ' αυτούς που ο λαός εμπιστεύθηκε.

Τα καλά νέα για τον καναλικό βόθρο είναι πως και η επόμενη κυβέρνηση θα είναι συστημική-μνημονιακή, και θα εξακολουθήσουν να χορεύουν ανεξέλεγκτα, όπως γουστάρουν, ως κράτος εν κράτει στην πλάτη του λαού.

Μέχρι πότε; 
Αυτό θα το δείξει η λαϊκή οργή!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


"Προκαλεί η Ελλάδα στα τουρκικά νησιά
Φαρμακονήσι και Καλόλυμνο..."!


Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής 

Μέσα στην πολιτική δίνη που βρίσκεται η Τουρκία, η ηγεσία της και συγκεκριμένα ο πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν, αναζητούν εναγωνίως τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει κατορθωτή μία συσπείρωση των τούρκων ψηφοφόρων γύρω από την τουρκική κυβέρνηση, δίνοντας -εμμέσως πλην σαφώς- ουσιαστική πολιτική στήριξη στον "ηγέτη" Ερντογάν.
Η συνταγή είναι βγαλμένη από τα παλιά (παρά τις ανοησίες κάποιων -με "βαριά" ονόματα- στην Ελλάδα που επιμένουν για το αντίθετο, χωρίς όμως να μπορούν να αποδείξουν τα λεγόμενά τους) και έχει άμεση σχέση με την δημιουργία κλίματος έντασης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Ο χώρος της "σύγκρουσης" είναι επίσης γνωστός, και αφορά τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, για τα οποία η Τουρκία επιμένει τα τελευταία χρόνια πως της ανήκουν...!

Στο σημείο, βέβαια, που βρίσκεται σήμερα η Τουρκία, είναι άγνωστο εάν η ηγεσία της ενδιαφέρεται για το μέγεθος μίας πιθανής ελληνοτουρκικής έντασης (ή και σύρραξης), γεγονός που καθιστά την τουρκική ηγεσία (και δη τον ημιπαράφρονα Ερντογάν, ο οποίος βλέπει τα όνειρά του να γκρεμίζονται μετά τις συνεχείς αποτυχίες της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής) ιδιαίτερα επικίνδυνη, αφού κανείς σώφρων δεν μπορεί να αποκλείσει μία ιδιαίτερα "δυναμική" εμφάνιση (και όχι μόνο επίδειξη) της τουρκικής στρατιωτικής ισχύος σε περιοχές του Ελληνικού Αιγαίου και σε μικρά νησάκια (κατοικημένα ή μη), προβάλλοντας την απαίτηση ενσωμάτωσής τους στην τουρκική επικράτεια.

Το τελευταίο διάστημα, η τουρκική πλευρά με επίμονα και στοχευμένα δημοσιεύματα (αλλά και παρεμβάσεις τούρκων πολιτικών) προβάλει κάποια ελληνικά νησάκια ως τουρκικά, ανεβάζοντας την "θερμοκρασία" και προετοιμάζοντας ψυχολογικά την τουρκική κοινή γνώμη για "εξελίξεις" που θα επιφέρουν τεράστια πολιτικά και εθνικά οφέλη στην Άγκυρα και ιδιαίτερα στο καθεστώς Ερντογάν, μέλη του οποίου έχουν ήδη αρχίσει να βλέπουν ως μονόδρομο μία ελληνοτουρκική ένταση.

Ο γνωστός συγγραφέας - δημοσιογράφος - τουρκολόγος κ. Χειλάδάκης, σε άρθρο του καταγράφει αυτή την κλιμάκωση της τουρκικής θρασύτητας και προκλητικότητας και δικαίως τοποθετεί προ των ευθυνών της την ελληνική πολιτική ηγεσία, η οποία σύμφωνα με τις εξελίξεις είναι ανίκανη να διαχειριστεί το φαινόμενο της κατάρρευσης των ελληνοτουρκικών συνόρων και της αθρόας εισόδου ή επέλασης 200.000 λαθρομεταναστών (μόνο κατά το τρέχον έτος, 2015), αφήνοντας τεράστια ερωτηματικά για την πραγματική θέληση υπεράσπισης από το παρόν πολιτικό σύστημα της ελληνικής γεωγραφικής επικράτειας.

Γράφει, λοιπόν, ο κ. Χειλαδάκης, συγκεκριμένα, για τουρκική πρόκληση που αναφέρεται στα "τουρκικά" νησιά Φαρμακονήσι και Καλόλυμνο.
"Μεγάλη… ελληνική «πρόκληση» (με αρκετή καθυστέρηση!), καταγγέλλουν κάποια τουρκικά ΜΜΕ την επίσκεψη που έκανε στις 6 Αυγούστου ο τότε υπουργός Άμυνας, κ Καμένος, μαζί με αρχηγό του ΓΕΝ, αντιναύαρχο Ευάγγελο Αποστολάκη, στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, Φάρμακονήσι (Bulmamaç), και Καλόλυμνο. Μάλιστα!
Όπως αναφέρουν με έμφαση κάποιες τουρκικές εφημερίδες, η ελληνική πρόκληση έφτασε στο σημείο να προβεί και σε παράταξη τιμητικού στρατιωτικού αγήματος που απέδωσε τιμές στους επίσημους στο… «τουρκικό» νησί, Φαρμακονήσι.
Η τουρκική εφημερίδα Sözçü κατήγγειλε τις ελληνικές «παραβιάσεις» στα 16 «τουρκικά» νησιά που ο ίδιος, όπως υποστηρίζει η εφημερίδα, ο ιδρυτής της σύγχρονης Τουρκίας, Κεμάλ Ατατούρκ τα… «απελευθέρωσε» από τους Έλληνες και σήμερα οι Έλληνες τα κατέχουν παρανόμως. Μάλιστα η τουρκική εφημερίδα κατηγόρησε και την τουρκική κυβέρνηση ότι δεν αντέδρασε αμέσως για την κατάφορη αυτή ελληνική παραβίαση των τουρκικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στα νησιά αυτά.
Φαίνεται πως κάποιοι στην άλλη πλευρά του Αιγαίου προσπαθούν να δημιουργήσουν διεξόδους της μεγάλης εσωτερικής τους κρίσης καλλιεργώντας έντονα ανθελληνικό κλίμα, σαν ένα πρώτο βήμα για την εδραίωση την εξωφρενικών τουρκικών απαιτήσεων στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου.
Άραγε κάποιος στην Αθήνα θα καταλάβει τι συμβαίνει πριν είναι πολύ αργά, ενώ παράλληλα συνεχίζεται το αμέτρητο κομβόι των εκατοντάδων χιλιάδων… «στρατεύσιμων» που μας στέλνουν καθημερινά πεσκέσι;"
Από την δική μας πλευρά, καταγράφοντας την εμφανή ανικανότητα της πολιτικής ηγεσίας, επισημαίνοντας το ότι η χώρα λειτουργεί με υπηρεσιακή κυβέρνηση (δηλαδή με μία κυβέρνηση που ασχολείται με διαδικαστικά θέματα και πολύ δύσκολα θα μπορέσει να έχει τα απαιτητά αντανακλαστικά (διπλωματικά κ.α.) εάν η Τουρκία αποφασίσει να "μετακινηθεί" από τις λεκτικές προκλήσεις και να περάσει στην επόμενη κλίμακα...

Περιστατικά που έχουν καταγραφεί κατά την περίοδο του τρέχοντος καλοκαιριού, και τα οποία ενέπλεκαν λαθρομετανάστες και αποστολές έρευνας και διάσωσής τους σε κρίσιμες ή αμφισβητούμενες (π.χ. Ίμια) περιοχές, καταδεικνύουν πως η Τουρκία καταγράφει τα ελληνικά αντανακλαστικά, ενώ παράλληλα, με ειδικές μονάδες ηλεκτρονικής παρακολούθησης (και πολέμου) των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών (βρίσκονται στα παράλια του Αιγαίου), γίνεται συστηματική απόπειρα διερεύνησης συχνοτήτων, υποκλοπής και αποκωδικοποίησης μηνυμάτων του ελληνικού στρατού κ.α.

Διερωτώμαστε, ειλικρινά, εάν το παρόν πολιτικό προσωπικό της χώρας έχει πραγματική συναίσθηση των τεκταινομένων και εάν είναι σε θέση να αντιληφθεί τις ευθύνες του ως προς την αδράνεια που καταγράφεται από την πλευρά του στις τουρκικές προκλήσεις. Τα τραγούδια και οι χοροί του απελθόντος υπουργού Εξωτερικών κ. Κοτζιά, αλλά και οι βόλτες με ελικόπτερα και την προσωπική του θαλαμηγό, του επίσης απελθόντος υπουργού κ. καμμένου, φαίνεται πως δεν μπόρεσαν να ανακόψουν τις τουρκικές μεθοδεύσεις και, κυρίως, την κλιμάκωση επί του Αιγαίου.

Ίσως, οι πολιτικοί ταγοί (ή λαγοί;) της Ελλάδας θα έπρεπε να σκεφθούν (χωρίς να προτάξουν τις γνωστές ηττοπαθείς προφάσεις) πως, τελικά, έρχεται η στιγμή που είναι μονόδρομος το να σηκώσει η χώρα ανάστημα στην τουρκική αυθάδεια και προκλητικότητα. Εξάλλου, το να γίνονται συνεχείς υποχωρήσεις στα "νταηλίκια" της Τουρκίας, δεν φαίνεται πως είναι τελικά η συνταγή εκείνη που εκτονώνει την οποιαδήποτε τουρκική άσκηση πίεσης προς την Ελλάδα. Ίσως θα έπρεπε, για μία φορά, η Αθήνα "να σηκώσει το γάντι" και να δείξει στην προκλητική Άγκυρα πως η Ελλάδα είναι αποφασισμένη για όλα. Ενδεχομένως να είναι και η κίνηση εκείνη που θα εξαναγκάσει την τουρκική πολιτική ηγεσία να σκεφθεί πόσα έχει να χάσει (που ίσως να είναι πολλά περισσότερα από αυτά που ίσως κερδίσει) εάν βρεθεί αντιμέτωπη με μία Ελλάδα αποφασισμένη να ξεσπάσει την οργή της στον θρασύτατο γείτονα...

Δυστυχώς, όμως, οι πολιτικοί της χώρας προτάσσουν έκαστος το συμφέρον του κόμματός του, στη συνέχεια την προσωπική τους "τακτοποίηση" σε καρέκλες εξουσίας και μετά από μία μακρά λίστα άλλων κομματικών συμφερόντων, κάπου προς το τέλος, τοποθετούν τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας. Και με αυτού του είδους τους πολιτικούς, ενίοτε πατριδοκάπηλους, η χώρα είναι σε πολύ δύσκολη θέση, απέναντι σε μία Τουρκία ενός ημιπαράφρονα αποφασισμένου να επαναφέρει την Οθωμανική Αυτοκρατορία...

Κι επειδή η Ελλάδα βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο, ίσως οι ψηφοφόροι θα πρέπει να προσθέσουν μία ακόμη παράμετρο στις σκέψεις τους που θα τους οδηγήσουν στην απόφαση ποιόν (από τους παρόντες πολιτικούς) να εμπιστευτούν για να εναποθέσουν το μέλλον της χώρας στα χέρια του...

ΥΓ: Η ευθεία αμφισβήτηση γεωγραφικής περιοχής σε άλλες χώρες θεωρείται αιτία διακοπής διπλωματικών και οικονομικών σχέσεων έως και αιτία πολέμου... Στην Ελλάδα αντιμετωπίζεται ως ένα γεγονός (από τα πολλά άλλα) που έγινε ημέρα Παρασκευή... Και κάποια, στιγμή, επιτέλους, οι πολιτικοί υπεύθυνοι θα πρέπει να καταλάβουν ότι δεν αρκεί να έχεις δίκιο, αλλά, αν χρειαστεί αυτό το δίκιο να έχεις το σθένος να το υπερασπίσεις με κάθε τρόπο και κάθε μέσο, γιατί, διαφορετικά, κινδυνεύεις να το χάσεις, για πάντα...

 


Η προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών δεν κόμισε στην ελληνική διπλωματία κάτι άξιο λόγου, κάτι που θα θυμούνται οι πολίτες ως επιτυχία ή εθνικά υπερήφανη στάση απέναντι σε πρόκληση από άλλη χώρα.

Φυσικά, η θητεία του κ. Κοτζιά δεν χαρακτηρίστηκε από τη χαμηλή ποιότητα, την ατζαμοσύνη και την εξόφθαλμη διάθεση επίδειξης υποτέλειας προς τους βασικούς «παίκτες» του δυτικού κόσμου, όπως ήταν η παράδοση και ο απαράβατος άγραφος νόμος της περιόδου του Βαγγέλη Βενιζέλου.

Ουδείς πρόκειται να λησμονήσει τις γκάφες και τη γλοιώδη εικόνα του υπουργείου Εξωτερικών του κ. Βενιζέλου, που έφτασε σε τέτοιο σημείο κατάντιας ώστε να κηρύξει μονομερώς τον... πόλεμο εναντίον του Ασαντ, να «κατακεραυνώσει» τη Ρωσία για την πολιτική της στην Ουκρανία και να αποστείλει ρηματική διακοίνωση στην Κύπρο!

Ωστόσο, και ο κ. Κοτζιάς δεν πρωτοτύπησε. Σε κάθε πρόκληση που δέχτηκαν η χώρα μας, οι ομογενείς μας, οι ελληνικές μειονότητες και κοινότητες, τα εθνικά συμφέροντα, το υπουργείο Εξωτερικών προτίμησε τα λόγια αντί των πράξεων.

Η Τουρκία μάς εποικίζει με ισλαμιστές λαθρομετανάστες και η χώρα μας δεν έχει προκαλέσει το «πάγωμα» της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης της γείτονος, ούτε έχει κινητοποιήσει τις υπηρεσίες και τις Αρχές της Ε.Ε. για να επιβάλουν κυρώσεις στο χαλιφάτο του κ. Ερντογάν.

Η αλβανική κυβέρνηση καταπιέζει την ελληνική εθνική μειονότητα, η αθλιότητα του καθεστώτος Ράμα έφτασε στο σημείο να κατεδαφίζονται ιστορικοί χριστιανικοί ναοί και το κράτος μας περιορίστηκε σε δημοσιοποίηση καταδικαστικής ανακοίνωσης και μιας αόριστης υπόσχεσης για «κινήσεις της Ελλάδας προς την Αλβανία και προς τη Διεθνή Κοινότητα». Κοντολογίς, ένα ηχηρό τίποτα.

Ο πολύπειρος Πέτρος Μολυβιάτης, που ανέλαβε καθήκοντα υπουργού Εξωτερικών της υπηρεσιακής κυβέρνησης, μπορεί να προσφέρει πολλά στη χώρα και στον Ελληνισμό. Η μακρά θητεία του σ' αυτό το πόστο, οι αντιλήψεις του και ο συγκροτημένος τρόπος άσκησης εξωτερικής πολιτικής που ακολουθεί μπορούν να παραδειγματίσουν τους διαδόχους του.

Καιρός να λήξει η διπλωματική αδράνεια της χώρας μας.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πυρετώδεις οι προετοιμασίες όλων των κομμάτων μετά την ανακοίνωση του Τσίπρα για εκλογές. Βέβαια αυτό που βλέπουμε δέν είναι παρά ακόμη μία καλά προσυνεννοημένη και σκηνοθετημένη παράσταση σύσσωμου του πολιτικού συστήματος όπου μαζί με το εκλογικό σώμα θα βιάσουν για ακόμη μία φορά την όποια δημοκρατία μαζί με την λογική μας.

Είναι εκείνες οι γνωστές μέρες όπου θα ακουστούν οι μεγάλες κουβέντες για τις καλύτερες μέρες που θα έρθουν. Για την ανάπτυξη και την ευημερία που απλόχερα θα μας χαρίσουν οι καλοί μας και συνετοί ευρωπαίοι όταν θα γίνουμε καλά παιδάκια. Εκείνες οι μέρες όπου οι ευθύνες θα γίνουν μπαλάκι και μπροστά στα τηλεπαράθυρα όπου στέκεται μοιραία ο κάθε νοικοκυραίος, θα ακουστούν οι πιό πειστικές απόψεις από τους κάθε είδους ειδήμονες, δημοσιογράφους, πολιτικούς, οικονομολόγους, αναλυτές, επιχειρηματίες και διάφορους άλλους που όλοι τους φυσικά προσπαθούν να σώσουν την βαθιά τους τσέπη και την αλαζονεία τους.

Είναι εκείνες οι μέρες όπου στο δρόμο τα χαμόγελα και οι χειραψίες μεταξύ πολιτικών και πολιτών, δίνουν και παίρνουν ως προς την επιβεβαίωση και την αποδοχή του ψέματος και της συνενοχής. Γιατί συνένοχος είναι όποιος συμφωνεί και στηρίζει με την ψήφο του όσους είναι υπεύθυνοι για την φτώχεια και την καταστροφή.

Πολλοί ισχυρίζονται πως δεν υπάρχει εναλλακτική. Σωστά! Για το σύστημα η μόνη κοινή αποδεκτή λύση είναι η υποταγή των ανθρώπων στο άψυχο σύστημα,στους αόρατους νόμους των αγορών, στην παντοδυναμία του κέρδους των λίγων, στο δόγμα εκείνο που θέλει τους αδύναμους και τους περιθωριακούς, αυτούς δηλαδή που δεν μπορούν ή δεν επιθυμούν να γίνουν επιτυχημένοι και καριερίστες μέσα στην αθλιότητα που παράγει και βασίζεται το παγκόσμιο σύστημα, να ρίχνονται στον Καϊάδα και να υπομένουν καρτερικά το βάσανο, παραδίνοντας την ζωή τους στα χέρια των εκάστοτε υποψήφιων σωτήρων που υπόσχονται μόνο ψέμα και απάτη.

Κι άν αυτή η αθλιότητα ισχύει μιά φορά για αυτούς που ανοιχτά υποστηρίζουν την υπάρχουσα πραγματικότητα, ισχύει δέκα φορές παραπάνω γι αυτούς που φόρεσαν την προλεταριακή προβιά, γι αυτούς που με την αριστερή τους ρητορεία αποκοίμισαν τις μάζες και αποτέλεσαν ένα από τα καλύτερα αναχώματα του καπιταλισμού.

ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΤΕ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΛΕΙΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΕ ΕΝΟΠΛΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΕΙΣΤΕ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ ΣΤΗΝ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ,ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ!

Το χειρότερο είναι πως είστε προδότες της τάξης την οποία υποτίθεται πως εκπροσωπείτε. Όλοι μαζί οπορτουνιστές της κακιάς ώρας που επενδύετε στην αποτυχία και στα εγκλήματα των αστών. Είστε όλοι τα απόνερα της αστικής κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας και γλύφετε εκεί που φτύνετε για να έχετε λόγο ύπαρξης. Προσπαθείτε εναγωνίως να σώσετε το σύστημα που καταρρέει, δημιουργώντας πολιτικές συμμαχίες εγκεκριμένες πάντα από την ολιγαρχία και εξυπηρετώντας πάντα συμφέροντα όχι της κοινωνίας αλλά των αφεντικών σας.

Αυτοί οι οποίοι συμμετέχουν στην απάτη των εκλογών και δεν εξυπηρετούν συμφέροντα-αν υπάρχουν τέτοιοι-είναι απλά χρήσιμοι και επικίνδυνοι ηλίθιοι. Όσοι δε, ισχυρίζονται πως δεν έχουν ωριμάσει οι συνθήκες,να τους πούμε πως οι συνθήκες σάπισαν και η βρώμα μας έπνιξε. Όσοι ισχυρίζονται πως η ταξική συνείδηση του κόσμου δεν επιτρέπει επαναστατικές προσπάθειες και ανατρεπτικές διεργασίες, να τους πούμε πως αυτοί πρώτοι φρόντισαν για την ανυπαρξία ταξικής συνείδησης στους εργαζόμενους, αυτοί που ζητούσαν μόνο ψήφους και τυφλή υποταγή στο κάθε δόγμα και στο κάθε μικροκομματικό συμφέρον.

Τώρα μοιραία φτάσαμε στο σημείο, να αναζητούμε πάλι σωτήρες στα αποκαϊδια μιας χώρας υποβασταζόμενης από δάνεια με δυβάσταχτες συνέπειες για τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα, με κυβερνήσεις και πολιτικούς οι οποίοι είναι υποταγμένοι πλήρως στα αφεντικά που διαφεντεύουν τον κόσμο και που στην κυριολεξία δεν τους καίγεται καρφί για την δική μας ζωή. Φτάσαμε στο σημείο που η μόνη εναλλακτική είναι η δημιουργία νέων κομμάτων όπου θέλουν να πείσουν την προβατοποιημένη μάζα των κατεστραμμένων πως η μόνη λύση βρίσκεται στις εκλογές και στα δικά τους χέρια.

Όλη η βουλή είναι υποταγμένη. Μοναδική λύση είναι ο αγώνας των φτωχών, των εργαζομένων, των ανέργων, εκτός βουλής εκτός εκλογών εκτός του συστήματος που μας θέλει υποταγμένους, στο δρόμο με κάθε μέσο για την ανατροπή της λιτότητας ενάντια σε πολιτικά ανδρείκελα,σε προδότες με λαϊκό προσωπείο, σε υπηρέτες των αγορών και του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Να οργανώσουμε την γενική πολιτική απεργία,να οργανώσουμε την εξέγερση για την ανατροπή της αδικίας και της υποταγής.
Να δώσουμε ένα τέλος στην αθλιότητα.
Πείτε ΟΧΙ στις εκλογές του συστήματος.
Πείτε ΝΑΙ στην εξέγερση και στην ζωή.
Η λύση βρίσκεται στα δικά μας χέρια.

Πηγή "Μαύρη Λίστα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Τα νησιά μας, του ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα, τα παρέδωσαν στην Τουρκία και έχουν αποδεχθεί, συμφωνήσει και υπογράψει την διχοτόμηση του Αιγαίου
  • Η μείωση των εθνικών μας συνόρων, που έλεγε η Μπενάκη, ξεκίνησε...
Γράφει ο Ιωάννης Λαμπρόπουλος

Οι Έλληνες στην ιστορία μας έχουμε γράψει χρυσές σελίδες, αλλά και μαύρες. Αυτές τι μαύρες σελίδες. τις έγραφαν πάντα οι προδοσίες των κυβερνώντων, από το 1922 μέχρι και το 1974, όταν και χάναμε συνεχώς εδάφη και Έλληνες. Και μία τέτοια μεγάλη προδοσία, περνάει ο Ελληνισμός σήμερα.
Όλες οι προδοσίες στο παρελθόν αιματοκύλισαν τον Ελληνισμό και αν αυτά τα ξεχάσαμε και έχουμε εμπιστευθεί πάλι τους προδότες, τότε δυστυχώς η ιστορία θα είναι αμείλικτη μαζί μας.

Γιατί αν παλαιότερα τις προδοσίες τις έκρυβαν, μετά το 2010, έγιναν απόλυτα φανερές, αφού η Αντισυνταγματικότητα, η παρανομία, η ψευτιά και η εξαπάτηση του λαού, γινόταν απροκάλυπτα, πέρα και έξω από κάθε λογική.
Και όλα τα νομοθετήματα που φτωχοποιούσαν τις επόμενες γενεές των Ελλήνων και παρέδιδαν μέχρι και την εθνική κυριαρχία, τα ψήφιζαν με την ίδια ευκολία που έτρωγαν τα καρότα.
Έκαναν μέχρι και Πραξικόπημα και ακύρωσαν το Πολίτευμα της χώρας, αφού δεν σεβάστηκαν το Δημοψήφισμα και το “ΟΧΙ” του λαού το έκαναν μόνοι τους “ΝΑΙ”.

Αυτά έγιναν από την πολιτική ηγεσία, αλλά και η Στρατιωτική ηγεσία από την μεριά της έχει παραδώσει το Αιγαίο στους Τούρκους και δεν υπερασπίζεται τίποτα από την εθνική μας κυριαρχία. Όλα αυτά δεν είναι πλέον ενδείξεις. Είναι αποδείξεις εσχάτης προδοσίας της πατρίδος και είναι φανερό δυστυχώς, πως και πάλι το αιματοκύλισμα του Ελληνισμού θα είναι αναπόφευκτο, αφού εκεί οδηγούν όλες οι προδοσίες.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν υπερασπίζονται τα σύνορα της Ελλάδας

Αν κάποτε είμαστε υπερήφανοι για τις ένοπλες δυνάμεις μας, σήμερα μας κοιμίζουν με τα νούμερα και τις ασκήσεις, γιατί στην πραγματικότητα, δυστυχώς και οι ένοπλες δυνάμεις συμμετέχουν στην προδοσία της Ελλάδος.
Οι διαταγές βλέπετε είναι: “παραδώστε την πατρίδα στους Τούρκους”.
Γιατί αν η ανοχή τους, στην καταπάτηση του Συντάγματος και του Πολιτεύματος από τους προδότες πολιτικούς είναι ένδειξη, το ότι έχουν παραδώσει τα εθνικά σύνορα της χώρας και δεν υπερασπίζονται τα εδάφη της πατρίδος, ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ.
Με απλά λόγια και η πολιτική και η στρατιωτική μας ηγεσία, προδίδουν την πατρίδα και την παραδίδουν πάλι στο αιματοκύλισμα, όπως έκαναν το 1922 και το 1974. Και τότε χάσαμε εδάφη και μειώθηκαν τα σύνορα μας. Και πάλι στην μείωση των συνόρων οδηγούν την χώρα και πάλι στους Τούρκους θέλουν να τα δώσουν.

Την διχοτόμηση του Αιγαίου την υπέγραψαν τον Μάρτιο του 2013

Τα σενάρια και τα σχέδια που μιλούν για τον διαμελισμό της Ελλάδος και την μείωση των συνόρων μας, σίγουρα τα έχουμε ακούσει και δεν είναι δικά μου. Έφθασαν σε σημείο, να τα προαναγγέλει και πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, στην ορκωμοσία προέδρου της Δημοκρατίας. Τα θυμάστε. Άννα Μπενάκη σε Κάρολο Παπούλια στις 8/2/2005.
Μέχρι εκεί έφθασε η αναίδεια και το θράσος των Εβραιοσιωνιστών. Να μας λένε κατάμουτρα τα δολοφονικά σχέδια που ετοιμάζουν για την πατρίδα μας. Αλλά βλέπετε ήξεραν πως δεν θα αντιδράσει κανένας, αφού όλοι τους ακόμα και ο στρατός, συμμετέχουν στην προδοσία.

Υπάρχει όμως κάτι που δεν μας έλεγαν. Και αυτό είναι ο τρόπος με τον οποίο θα μειωθούν τα Εθνικά σύνορα και θα περιοριστεί η Εθνική Κυριαρχία. Και αυτό θα γινόταν πρώτα με την ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΕΔΑΦΩΝ. Και φυσικά κρυφά από τους Έλληνες.

Μέχρι σήμερα, για να συμβεί μείωση Εθνικών συνόρων οποιουδήποτε κράτους, έπρεπε να υπάρξει πόλεμος. Η Μπενάκη όμως δεν μιλούσε για πόλεμο, γιατί τον πόλεμο δεν τον γνωρίζεις 10 χρόνια πριν, ούτε γνωρίζεις εκ των προτέρων πως θα τον χάσεις. Γιατί για να περιοριστούν τα ΔΙΚΑ ΣΟΥ Εθνικά σύνορα, πρέπει ΕΣΥ ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ τον πόλεμο.

Η Μπενάκη λοιπόν το 2005, ΔΕΝ ΜΙΛΟΥΣΕ ΓΙΑ ΠΟΛΕΜΟ. Η Μπενάκη μιλούσε για μία μεγάλη ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ, που θα γινόταν με την ΕΚΟΥΣΙΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ των Εθνικών Συνόρων της Ελλάδος προς τους Τούρκους γείτονες.
Θα ΠΑΡΑΔΙΔΑΜΕ ΔΗΛΑΔΗ το μισό Αιγαίο με τα Δωδεκάνησα και την Σάμο, Χίο, Λέσβο στους Τούρκους.
Και αυτό θα γίνόταν ΟΧΙ ΜΕ ΠΟΛΕΜΟ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΜΥΣΤΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΚΑΙ... ΥΠΟΓΡΑΦΗ από την Ελληνική Κυβέρνηση. Και φυσικά αυτό θα υπογραφόταν ΚΡΥΦΑ από τους Έλληνες.

Η Ελληνική κυβέρνηση έχει υπογράψει την διχοτόμηση του Αιγαίου

Ελληνίδες και Έλληνες.
Σήμερα που διαβάζετε αυτό το αποκαλυπτικό άρθρο, το Αιγαίο έχει ΕΠΙΣΗΜΑ ΔΙΧΟΤΟΜΗΘΕΙ και Ανατολικά από τον 25ο μεσημβρινό, μαζί με την Λέσβο, Χίο, Σάμο και τα Δωδεκάνησα, δεν ανήκει Γεωγραφικά στην Ελλάδα, αλλά στην Τουρκία.
ΤΑ ΠΡΟΔΩΣΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΕΔΩΣΑΝ ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ, ΤΕΛΕΙΩΣ ΜΥΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΡΥΦΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.
Γι’ αυτό και γίνεται τώρα από την Τουρκία αυτός ο ανεξέλεγκτος εποικισμός των νησιών.
Και γι’ αυτό οι Ελληνικές αρχές είναι ΑΦΑΝΤΕΣ και έχουν ουσιαστικά εγκαταλείψει τα νησιά στους Τούρκους. Γι’ αυτό και αποβιβάζουν στα νησιά, τους Μουσουλμάνους εποίκους τα Τουρκικά πολεμικά πλοία και ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ και καμία Ελληνική αρχή.
Γι’ αυτό και βολτάρουν ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΑ στις Ελληνικές παραλίες των λουομένων τα σκάφη του Τουρκικού λιμενικού.
Γι’ αυτό αλωνίζουν στο Αιγαίο ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΑ τα Τουρκικά Πολεμικά και γι’ αυτό τα δικά μας, έχουν πάρει διαταγές να “βάζουν την ουρά στα σκέλια” και να μην ενοχλούν τους Τούρκους.
Γι’ αυτό κάνουν υπερπτήσεις τα Τουρκικά μαχητικά πάνω από τα νησιά μας και κάνουν διαβήματα και παραπονούνται, όταν τους αναχαιτίζουμε και λένε πως τους αναχαιτίζουμε σε δικό τους εναέριο χώρο.

Γιατί προσπαθούν σιγά-σιγά να μας κάνουν να αποδεχτούμε την ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ του Αιγαίου, που ΥΠΕΓΡΑΨΕ o Σαμαράς και έχει ΑΠΟΔΕΧΘΕΙ η ηγεσία του ΓΕΕΘΑ.
Γιατί τώρα ΣΤΑ ΧΑΡΤΙΑ, τα νησιά είναι Τουρκικά δεν είναι ΕΛΛΗΝΙΚΑ.
Και αφού δεν είναι Ελληνικά, κάνει ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ. Και η Τουρκία τα γεμίζει καθημερινά με μουσουλμάνους, που οι περισσότεροι δεν είναι φτωχοί μετανάστες, αλλά Τούρκοι, που έρχονται ΜΕ ΕΠΙΘΕΤΙΚΕΣ ΔΙΑΘΕΣΕΙΣ για να μείνουν μόνιμα ως έποικοι, για να αλλάξουν την ισορροπία του πληθυσμού. Και κάποια στιγμή που μπορεί να αντιδράσουν επιθετικά κάποιοι Έλληνες, ή ακόμα και από προβοκάτσια, ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΠΕΜΒΟΥΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΓΙΑ ΝΑ “ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΝ” TOYΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΔΑΦΗ ΤΟΥΣ, από τους “κακούς” Έλληνες.

Ένα τσούρμο από ΠΡΟΔΟΤΕΣ, έδωσαν στα χαρτιά το μισό Αιγαίο στους Τούρκους. Και μην νομίζετε πως αυτό είναι κρυφό. ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΛΟΙ και όταν λέω ΟΛΟΙ εννοώ ΟΛΟΙ. Από τον ΠΡΟΕΔΡΟ της “Δημοκρατίας”, μέχρι και τον τελευταίο ΒΟΥΛΕΥΤΗ. Τώρα γιατί το έχουν κάνει ΟΛΟΙ ΓΑΡΓΑΡΑ και δεν το έχει καταγγείλει ΕΝΑΣ μέσα στη ΒΟΥΛΗ, για να το μάθει ο Ελληνικός λαός, να δώσετε εσείς την απάντηση.
Έχω πει πολλές φορές κατά το παρελθόν, πως καμία ΠΡΟΔΟΣΙΑ δεν θα μπορούσε να γίνει στην Ελλάδα από κανέναν, αν ΔΕΝ ΕΒΑΖΕ “ΠΛΑΤΗ” και δεν ΕΚΑΝΕ “ΜΟΥΓΚΑ” Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ. Γιατί όλοι οι Βουλευτές της Αντιπολίτευσης γνωρίζουν τα πάντα και αν θέλουν ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΝ τον λαό.
ΑΛΛΑ ΑΥΤΗ Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΕΧΕΙ ΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΚΚΑΛΟ.

Το ιστορικό της μεγάλης προδοσίας και η υπογραφή στις 4/3/2013

Το ιστορικό αυτής της ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ξεκινάει πολύ παλιά, γιατί το σχέδιο της διχοτόμησης του Αιγαίου είναι Νατοϊκό και χρονολογείται από το 1974, που αποχώρησε η Ελλάδα (για τα μάτια του κόσμου) από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, αλλά σιγά σιγά και με μεθοδεύσεις, φθάσαμε στην ΥΠΟΓΡΑΦΗ της παράδοσης, στις 04/ 03/ 2013, από την Σαμαρο-Βενιζελική συγκυβέρνηση και από τον τότε πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά.

Από το 1980 ξεκινάει η μεθόδευση της διχοτόμησης του Αιγαίου, αφού η Ελλάδα με ευθύνη της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Καραμανλή, δέχθηκε τότε να επανενταχθεί στο ΝΑΤΟ, με την “συμφωνία Ρότζερς” στην ουσία χωρίς ANAΤΟΛΙΚΑ σύνορα.
Από τότε όλες οι κυβερνήσεις που πέρασαν, έβαλαν από ένα η και περισσότερα στοιχεία που έφερναν όλο και πιο κοντά την ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ. Εδώ θα δείτε τις μεθοδεύσεις της ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ μέχρι το 2009, πριν την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου.

Αιγαίο: Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος ξεπουλήματος

Ο Γιώργος Παπανδρέου μόλις έβαλε την Ελλάδα στην μέγκενη του ΔΝΤ και έστρεψε όλα τα βλέμματα και την προσοχή του λαού και των ΜΜΕ στο χρέος και στα ελλείμματα, ξεκίνησε και το σχέδιο ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ του ΑΙΓΑΙΟΥ για να παραδώσει το Ανατολικό Αιγαίο και τα νησιά μας στην Τουρκία.

Στις 07/01/2011 πηγαίνει εντελώς παράδοξα, αφού δεν αφορά την Ελλάδα, σε μία συνάντηση “μυστικής διπλωματίας” στο ΕΡΖΕΡΟΥΜ της Τουρκίας, όπου παρουσία και της γνωστής για τα ανθελληνικά της αισθήματα Υπουργού των Εξωτερικών της ΕΕ Λαίδη Κάθριν Άστον, διεξάγεται μία συζήτηση, γύρω από τον ΝΕΟΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟ. Εκεί έχει μία εντελώς ιδιωτική συνομιλία με τον Ερντογάν, κεκλεισμένων των θυρών και χωρίς την παρουσία ΥΠΕΞ. Βλέπετε όταν μιλούν για την ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ, δεν έχουν εμπιστοσύνη ούτε στον “πισινό” τους (πηγή).

Μετά από ενάμιση μήνα στις 10/02/2011 πηγαίνει στην Άγκυρα, ενάντια σε κάθε πολιτική και διπλωματική λογική, πάλι για μυστικές συζητήσεις. Είναι τότε που κανονίζουν τις ημερομηνίες της υπογραφής, για την ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ του Αιγαίου. Αυτές κανονίστηκαν για μετά από δύο χρόνια, δηλ. τον Φεβρουάριο του 2013 (πηγή).

Τον Ιούνιο του 2012 αλλάζει η κυβέρνηση και στις αρχές του 2013 που έχει σχεδιαστεί η υπογραφή της διχοτόμησης του Αιγαίου, έχουμε την Σαμαρο-Βενιζελική συγκυβέρνηση.
Στις 03/02/2013 έρχονται σε επικοινωνία Αβραμόπουλος-Νταβούτογλου για να ορίσουν συνάντηση και να οριστικοποιήσουν το θέμα της ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ του Αιγαίου. Μιλάμε για "μυστική διπλωματία" (πηγή).

Μετά από ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ στις 05/02/2013, ο Νταβούτογλου για να δημιουργήσει κλίμα και εντυπώσεις υπέρ της Τουρκίας, μιλάει στο ... Κάιρο και θέτει θέμα ....."τουρκικής μειονότητας" στα Δωδεκάνησα! (πηγή)

Μετά τις ανθελληνικές και προκλητικές δηλώσεις του Νταβούτογλου, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος αντί να κάνει διάβημα υπέρ των Ελληνικών θέσεων, πηγαίνει μετά από 10 μέρες στις 15 / 02 / 2013 στην Άγκυρα, για να "συγχαρεί" τον Νταβούτογλου για τις δηλώσεις του στο Κάιρο και να κανονίσουν τις λεπτομέρειες της ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ του Αιγαίου. Βλέπετε και οι δύο για τα συμφέροντα της Τουρκίας αγωνίζονταν (πηγή).

Στις 04/03/2013 πηγαίνει ο Αντώνης Σαμαράς για να υπογράψει φαινομενικά 25 ηλίθια Πρωτόκολλα και συμφωνίες, αλλά ουσιαστικά για να υπογράψει την ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ του Αιγαίου, συνεχίζοντας την μυστική Διπλωματία του Παπανδρέου. Βλέπετε αυτές οι συμφωνίες θα δουν το φως της δημοσιότητας μετά από 40 χρόνια. Τις 25 χαζοσυμφωνίες που καμία δεν έχει καρποφορήσει, τις βλέπετε εδώ.

ΤΕΣΣΕΡΙΣ μόλις ΜΕΡΕΣ μετά την Υπογραφή των συμφωνιών, στις 08/03/2013, η Τουρκική εφημερίδα “Bατάν” με τίτλο «Φρένο στις αερομαχίες στους αιθέρες του Αιγαίου», γράφει ότι χάρη στη συνάντηση κορυφής που πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, μεταξύ των Πρωθυπουργών Ελλάδας και Τουρκίας, σταμάτησαν οι αερομαχίες πάνω από το Αιγαίο (πηγή).
Καμία από τις 25 ανούσιες συμφωνίες που έδειξαν στον κόσμο ότι υπόγραψαν, δεν δικαιολογούσε αυτό το άρθρο. Η μυστική διπλωματία όμως που υπέγραψε την ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ του ανατολικου Αιγαίου στους Τούρκους, δικαιολογεί απόλυτα αυτό το άρθρο. Και προέρχεται από την Βατάν, μία εφημερίδα με πολύ “βαθιές” ενδο- κυβερνητικές πηγές.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΚΕΡΑΣΑΚΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ. Τον Νοέμβριο του 2013, οι Τουρκικές εφημερίδες γράφουν πανηγυρίζοντας, “ότι τίθεται σε εφαρμογή μία “ιστορική συμφωνία” με την Ελλάδα, που θα μετατρέψει το Αιγαίο σε θάλασσα “φιλίας” και θα τερματιστούν οι παραβιάσεις των χωρικών υδάτων και των ελληνικών παρενοχλήσεων…”
Πανηγύριζαν οι Τούρκοι για την συμφωνία που υπέγραψε ο Σαμαράς και τα Ελληνικά blog χωρίς να καταλαβαίνουν τι συμβαίνει, έθεταν το ερώτημα: "Μα καλά, τι ...υπογράψαμε;"

Περίεργοι Τουρκικοί πανηγυρισμοί για «ελληνοτουρκική συμφωνία στο Αιγαίο» – Τι υπογράψαμε;

ΤΗΝ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΥΠΟΓΡΑΨΑΝ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ.
ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ, ΧΙΟΥ, ΣΑΜΟΥ ΚΑΙ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩΝ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ, ΥΠΟΓΡΑΨΑΝ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ.
ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΛΕΓΕ ΤΟ 2005 Η ΑΝΝΑ ΨΑΡΟΥΔΑ ΜΠΕΝΑΚΗ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ ΜΑΣ...
ΑΥΤΑ ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ.

Μην ελπίζετε και μην περιμένετε σωτηρία για την πατρίδα, από τους θεσμούς και τις εξουσίες στην Ελλάδα, γιατί μας έχουν ΠΡΟΔΩΣΕΙ ΟΛΟΙ.
Και οι ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ αντί να υπερασπίζονται την πατρίδα, παραχωρούν στους Τούρκους χωρίς καμία αντίσταση, τα Ελληνικά ΝΗΣΙΑ, το Ελληνικό ΑΙΓΑΙΟ και την Ελληνική ΣΗΜΑΙΑ.

Άφησαν και ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟ ένα Τουρκικό ΝΑΡΚΟΘΕΤΙΚΟ, μέσα στα Ελληνικά χωρικά ύδατα, να παγιδεύει με νάρκες περάσματα. Και αν βυθιστεί κανένα πολεμικό μας, να πουν πως ήταν ξεχασμένη νάρκη από τον Β’παγκόσμιο πόλεμο (πηγή).

Ήδη τα νησιά μας Λέσβος, Χίος , Σάμος και τα Δωδεκάνησα, ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΦΘΗΚΑΝ από το Ελληνικό κράτος, και σε λίγο θα τα αρπάξει η Τουρκία, αφού ΣΤΑ ΧΑΡΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ ΔΙΚΑ ΤΗΣ. Και αυτή η πρωτόγνωρη σε αριθμό αποβίβαση Μουσουλμάνων, είναι αποβίβαση Ισλαμικού στρατού και όχι ταλαιπωρημένων μεταναστών και αυτό φαίνεται από την πρωτοφανή επιθετική τους συμπεριφορά, απέναντι στην χώρα που ήρθαν να τους φιλοξενήσει.

Ελληνίδες και Έλληνες πατριώτες.
Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ που “προφήτευε” η Σιωνίστρια Άννα Ψαρούδα Μπενάκη, με την ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΜΑΣ ΣΥΝΟΡΩΝ είναι γεγονός. Το Ελληνικό ΑΙΓΑΙΟ και τα ΝΗΣΙΑ μας τα έδωσαν στην Τουρκία, με υπογραφές ΜΥΣΤΙΚΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑΣ και ΚΡΥΦΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.

Η λέξη πλέον ΠΡΟΔΟΤΗΣ είναι πολύ ελάχιστη, για να αποκαλέσουμε αυτά τα σάπια και σκουλικιασμένα ανθρωποειδή, που κυβερνάνε την ΕΛΛΑΔΑ και τον ΣΤΡΑΤΟ μας.
Καινούργιες ΜΑΥΡΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ γράφονται στο βιβλίο της Ιστορίας μας. Ξεφύγετε Έλληνες από τις παγίδες των Τραπεζών των χρεών και των κρατήσεων, γιατί οι μαύρες σελίδες προδοσίας, πάντα μας έφεραν αιματοκύλισμα.
Ετοιμαστείτε να το αντιμετωπίσουμε.
ΚΑΙ ΠΡΩΤΑ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ ΜΑΣ.

Ιωάννης Λαμπρόπουλος
Συγγραφέας-ερευνητής
E-mail giannis_lampropoulos@yahoo.com
Facebook


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


30 Αυγ 2015

Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Ζ​​ούμε μάλλον τη δυσκολότερη και κρισιμότερη ιστορική συγκυρία που γνώρισε ο Ελληνισμός μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Τα δεδομένα που συγκροτούν τη δραματική συγκυρία είναι καινούργια, δεν έχουμε έμπειρη γνώση για να τα διαχειριστούμε.

Είναι πόλεμος χωρίς να αλληλοσφάζονται στρατοί, να βομβαρδίζονται πόλεις, να καταλαμβάνονται εδάφη από «δυνάμεις κατοχής». Ομως το διακύβευμα είναι το ίδιο, όπως και στις ένοπλες συρράξεις: Η εθνική κυριαρχία, η κρατική ανεξαρτησία, η ελευθερία κοινωνικής αυτοδιαχείρισης. Τα όπλα έχουν αλλάξει, δεν είναι η αεροπορική και ναυτική υπεροπλία, τα πυραυλικά συστήματα, τα χημικά και πυρηνικά μέσα ολέθρου.

Ομως η λογική της απανθρωπίας παραμένει ίδια: Αν στον πόλεμο που ξέραμε στόχος πάντοτε ήταν ο μέγιστος δυνατός αριθμός νεκρών, από τις μάχιμες δυνάμεις και τον άμαχο πληθυσμό, ώστε να καμφθεί το ηθικό του αντιπάλου και να παραδοθεί χωρίς όρους, στόχος σήμερα είναι ο μέγιστος δυνατός αριθμός λιμοκτονούντων, ανέργων, απελπισμένων, νεκρών από ασιτία και αλκοόλ, ανθρώπων που αυτοκτονούν τσακισμένοι από την ανελπιστία και την πίκρα της αδικίας.

Στόχος και πάλι, να καμφθεί το ηθικό, ώστε να ξεπουληθούν, βορά στο ιδιωτικό κέρδος, όλες οι ζωτικές κοινωνικές κατακτήσεις της συνύπαρξης καλλιεργημένων ανθρώπων: ασφάλεια γηρατειών, νοσήλια, φάρμακα, ηλεκτροδότηση, υδροδότηση, τρένα, οδικό δίκτυο, αεροδρόμια, λιμάνια. Οπως στους αιώνες της μεσαιωνικής βαρβαρότητας η μεταρωμαϊκή Δύση αγνοούσε την «αίσθηση δημοσίου συμφέροντος», έτσι και στον σημερινό κόσμο η λέξη «ιδιωτικοποίηση» συνοψίζει την πιο ακραιφνή παραίτηση από το άθλημα των σχέσεων κοινωνίας, τη μεθοδική εγκατάλειψη ακόμα και της πρόθεσης για ελευθερία από τον πρωτογονισμό του ατομοκεντρισμού. Γι’ αυτή τη μεταστροφή, από το «κοινωνικό κράτος», κράτος πρόνοιας, κράτος δικαίου, στον παλιμβαρβαρισμό της αχαλίνωτης «ιδιωτικοποίησης», ο μέγας ένοχος, ολοφάνερα, ήταν η αντίδραση στον κολεκτιβιστικό μαρξισμό της εφιαλτικής Σοβιετίας.

Πάντως σήμερα ζούμε πόλεμο, ωμό, απάνθρωπο, με εκατομμύρια θυμάτων, ανθρώπων με κατεστραμμένη τη μία και μοναδική ζωή τους. Εστω και μόνο στην Ευρώπη, στο κλαμπ των προνομιούχων που είναι η «Ευρωπαϊκή Ενωση», κοινωνίες ολόκληρες λιμοκτονούν σε έσχατη απόγνωση (η βουλγαρική, η ρουμανική). Και στην Πορτογαλία και Ισπανία, όπου η πολεμική προπαγάνδα κορυβαντιά ότι «τα μνημόνια πέτυχαν», «οι χώρες δανείζονται άνετα από την ελεύθερη αγορά» (την κοινωνικά/πολιτικά ανεξέλεγκτη τοκογλυφία), ο αριθμός των ανθρώπων που χάνουν το σπίτι τους και μένουν στον δρόμο ανήμποροι να εξοφλήσουν την Τράπεζα, είναι κυριολεκτικά εφιαλτικός.

Πόλεμος. Οχι πια η «δύναμη πυρός», αλλά, αυτονομημένη από κάθε πολιτικό/κοινωνικό έλεγχο, κάθε ηθικό/λογικό φραγμό, η δύναμη του χρήματος, να σκορπάει με τη στέρηση θάνατο, εξευτελισμό, αγανάκτηση, και με την πλησμονή του αποκτήνωση και χυδαιότητα. Σε αυτόν τον κολασμένο πόλεμο δεν χρειάζεται να ιππεύουν περήφανο και γενναίο άτι οι πολεμικοί αρχηγοί, μπορούν να καταδικάζουν σε λιμοκτονία και εξευτελισμό εκατομμύρια ανθρώπων περιφερόμενοι με αναπηρικό καροτσάκι. Και επιβάλλοντας την τευτονική ηγεμονία στην Ευρώπη, να ταπεινώνουν στο έπακρο λαούς που κάποτε τόλμησαν να αντισταθούν, με τρομακτικές θυσίες, στις σιδερόφρακτες μεραρχίες του τευτονικού Ναζισμού.

Στην καινούργια μορφή πολέμου οι μάχες δίνονται με όπλο το χρήμα. Και οι στρατηγικές δεν είναι επιθετικές, βίαιες, σήμερα υποτάσσεις ένα κράτος όταν το πείσεις να αρχίσει να σου ζητάει δανεικά. Ο ίδιος ακριβώς τρόπος που κάνεις υποχείριό σου και έναν άνθρωπο, όταν τον εξαρτήσεις από την πρέζα που εσύ του πουλάς. Γι’ αυτό και ο πόλεμος σήμερα δεν φέρνει σε αντιμαχία κράτη, απευθείας, αλλά κράτη με ιδιώτες-βαποράκια, διακινητές της πρέζας: Ιδιωτικούς οίκους αξιολόγησης της οικονομίας κρατών, διεθνείς, κολοσσιαίους, τραπεζικούς οργανισμούς που ελέγχουν την παγκόσμια διακίνηση της πρέζας, δηλαδή του παραισθησιογόνου δανεισμού.

Οι διακινητές ξέρουν, με δαιμονική ευστροφία και διορατικότητα, να ξεχωρίζουν ποια κοινωνία είναι (ή μπορεί εύκολα να γίνει) ευάλωτη στη δανειοληπτική υστερία και εξάρτηση – ακριβώς όπως ξεχωρίζουν και τα «βαποράκια» τούς αδύναμης θέλησης και ανερμάτιστου χαρακτήρα υποψήφιους πρεζάκηδες. Πιθανόν και να προετοιμάζουν, με πολλή υπομονή, μία χώρα για την ολοκληρωτική υποδούλωσή της στους δανειστές της – δεν πρέπει να είναι τυχαίο το ενδιαφέρον που δείχνουν κάποιες Πρεσβείες ισχυρών οικονομικά χωρών για θέματα Παιδείας, γλωσσικής εκπαίδευσης, ιστορικής συνείδησης, επιρροής της Εκκλησίας στην κοινωνία, μικρών, αδύναμων και βουλιμικών για κατανάλωση κοινωνιών.

Η Ελλάδα ζει τη δυσκολότερη και κρισιμότερη για την επιβίωση της ενεργού ιστορικής της παρουσίας συγκυρία. Δεν φταίει ο «ξένος παράγων» για τη δική μας καταστροφή και τον εξευτελισμό μας. Δεν μας εχθρεύονται οι ιδιωτικοί οίκοι, στρατηγικοί συντελεστές στην καινούργια μορφή ολοκληρωτικού πολέμου των ημερών μας. Αν μας υποχρεώνουν να ξεπουλάμε το νερό που πίνουμε, τη γη μας και τα πατρογονικά σπιτικά μας, είναι μόνο γιατί εμείς βρεθήκαμε εξαρτημένοι από τη «δόση» μας, έρμαια του θανατηφόρου εθισμού μας στην ταύτιση της ζωής με την κατανάλωση, της ποιότητας και της χαράς με την εγωκεντρική βουλιμία.

Η συλλογική μετάνοια δεν έρχεται ακαριαία, θέλει πολύ χρόνο: τη βραδύτητα της ωρίμασης ή της κυοφορίας. Κάποτε οι ίδιες οι ιστορικές συνθήκες επιταχύνουν τον ερχομό της, αλλά αυτό δεν συμβαίνει στην περίπτωσή μας, σήμερα. Δοκιμάσαμε στη διαχείριση της εξουσίας όλα τα κόμματα του κοινοβουλίου (πλην των καθαρώς ψυχοπαθολογικών μορφωμάτων) και δείχνει να πείσθηκε η ελλαδική κοινωνία ότι ολόκληρο το πολιτικό προσωπικό του σημερινού προσκηνίου είναι τεκμηριωμένα ανεπαρκές για να διεξαγάγει τον φρικιαστικό πόλεμο που μας εξουθενώνει. Αυτό είναι, σίγουρα, ένα βήμα ωριμότητας.

Αλλά ελάχιστο βήμα, ανεπαρκές. Διότι, οι πολλοί περιμένουμε έναν άλλον ηγέτη, ταλαντούχο, ιδιοφυή και ενάρετο, που θα μας εξασφαλίσει τη «δόση» μας καταναλωτικού ηδονισμού – τα όσα δεν κατάφεραν να μας σιγουρέψουν καραμανλικοί, παπανδρεϊκοί, αριστεροί ριζοσπάστες. Ακόμα δεν ωρίμασε η βεβαιότητα ότι από τον σημερινό φρικώδη παγκόσμιο πόλεμο θα διασωθούμε, μόνο με ηγεσία που θα ξαναστήσει στη χώρα εξυπαρχής σχολειά, εξυπαρχής πανεπιστήμια, άμεσου κοινωνικού (ποιοτικού) ελέγχου ΜΜΕ. Θα στήσει εξυπαρχής λειτουργίες απονομής δικαιοσύνης και σωφρονισμού, ριζικά καινούργιους όρους συνδικαλισμού, άλλης λογικής Δημόσια Διοίκηση, επιστροφή σε συνεπή αποκέντρωση και αυτοδιοίκηση. Θα αφυπνίσει την τόλμη της προσωπικής δημιουργίας, θα αναστήσει τη χαρά της κοινωνίας των σχέσεων, ενάντια στον πρωτογονισμό του ατομοκεντρισμού.

Να ωριμάσει η επίγνωση του τι ζητάμε.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Πρωταρχικό πρόβλημα» της Τουρκίας είναι ο πρόεδρος Ερντογάν. Είχε αποφασίσει ότι θα οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές από τη στιγμή που βγήκαν τα προηγούμενα αποτελέσματα τον Ιούνιο. Οι εσωτερικοί και εξωτερικοί κίνδυνοι που φουντώνουν.

Του David Gardner
Πηγή Financial Times


Η Τουρκία βρίσκεται υπό την ομηρία της φιλοδοξίας ενός ανθρώπου: Του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Αφού οι ψηφοφόροι τον Ιούνιο στέρησαν από το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) την πλειοψηφία του, αρνούμενοι στο νεοϊσλαμιστικό κόμμα έναν τέταρτο θρίαμβο, σχεδόν έπιασε όμηρο τη χώρα οδηγώντας τη σε νέες εθνικές εκλογές.

Το αποτέλεσμα του Ιουνίου δεν έφερε αυτοδυναμία. Αλλά το μήνυμά του ήταν ότι μία σαφής πλειοψηφία των Τούρκων δε θέλει έναν άνθρωπο στην εξουσία. Από τη στιγμή που «ανέβηκε» σε ένα αξίωμα που ήταν κυρίως εθιμοτυπικό το περασμένο έτος, ο πρόεδρος Ερντογάν έχει ήδη αρπάξει εξουσία από το κοινοβούλιο, το υπουργικό συμβούλιο και θεσμούς όπως το δικαστικό σώμα. Ο διακηρυγμένος στόχος του ήταν να κερδίσει μία «υπερπλειοψηφία» για το AKP, προκειμένου να αναπλάσει το σύνταγμα γύρω από το υπερφίαλο γούστο του για ανεξέλεγκτη εξουσία.

Δεν έχει σημασία το γεγονός ότι η χώρα, την οποία έχει κάνει τα πάντα για να πολώσει, είναι αντικείμενο επίθεσης σε όλα τα μέτωπα: Απειλείται στα νότια σύνορά της από το Ισλαμικό Κράτος, το οποίο τον περασμένο μήνα ξεκίνησε επιθέσεις μέσα στην Τουρκία. Αντιμετωπίζει την επανέναρξη των συρράξεων στα νοτιοανατολικά, κατά κύριο λόγο κουρδική περιοχή. Και πλήττεται από μία στάσιμη οικονομία και ένα νόμισμα που πέφτει όντας ευάλωτο σε βραχυπρόθεσμες ροές κεφαλαίου εν μέσω βαθιάς αβεβαιότητας στις αναδυόμενες αγορές.

Κυβερνώντας σαν ιδιότροπος σουλτάνος από το καινούριο κιτς νεοοθωμανικό παλάτι του –τέσσερις φορές το μέγεθος των Βερσαλλιών- φαίνεται να ενσαρκώνει το πνεύμα της παρατήρησης που έχει αποδοθεί στο Λουδοβίκο XV: «Μετά από μένα, το χάος».

Πολλοί Τούρκοι παρατηρητές αυτού του άστατου ηγέτη, περιλαμβανομένων και μερικών μέσα από το AKP, πιστεύουν ότι αποφάσισε να ξανακάνει εκλογές σχεδόν μόλις βγήκαν τα αποτελέσματα του Ιουνίου. Πατερναλιστής σε βαθμό ελαττώματος, φαίνεται να πιστεύει ότι οι Τούρκοι έδωσαν τη λάθος απάντηση και πρέπει να ξαναγράψουν το τεστ. Ότι σύντομα θα δουν πως τα βάσανα της Τουρκίας ξεκινούν από την αποτυχία τους να παραμείνουν στο πλευρό μίας κυβέρνησης ενός κόμματος, κάτω από έναν ισχυρό πρόεδρο.

Ο κ. Ερντογάν είπε νωρίτερα αυτό το μήνα ότι η εξουσία έχει ήδη μετακινηθεί από το κοινοβουλευτικό σύστημα της Τουρκίας, στην προεδρία της. «Υπάρχει ένας πρόεδρος με de facto εξουσία στη χώρα, όχι συμβολική».

Ο πρόεδρος ενεργεί στο πλαίσιο της συνταγματικής αποστολής του να καλέσει σε νέες εκλογές, αφού το AKP δεν κατάφερε να συμφωνήσει στους όρους του συνασπισμού με το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης, το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα, ή το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP). Αλλά αυτές οι διαπραγματεύσεις δεν είχαν ποτέ ελπίδα. Ενώ οι διαπραγματευτές από τη μεριά του CHP μιλούσαν για καταμερισμό της εξουσίας, μεταρρυθμίσεις και κράτος δικαίου, για το AKP ήταν πάντα ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος που απέκλειε τον καταμερισμό της εξουσίας.

Για τον κ. Ερντογάν, επιπλέον, το ζήτημα είναι υπαρξιακό. Μετά την εξέγερση των πολιτών στο Gezi Park, το 2013, κατά της ακόμα πιο παρεμβατικής εξουσίας του, δρα σαν να αντιμετωπίζει μία ευρεία συνωμοσία που προσπαθεί να τον ανατρέψει. Πράγματι, πρώην ισλαμιστές σύμμαχοι ενσωματώθηκαν στην αστυνομία, οι δικαστικές υπηρεσίες και οι υπηρεσίες ασφαλείας τον κυνηγούν. Αλλά αυτό που φοβάται πραγματικά είναι ότι θα του αποδοθούν ευθύνες. Γι' αυτό ο κ. Ερντογάν προσπάθησε να κατεδαφίσει το κράτος δικαίου, προσλαμβάνοντας ή παραμερίζοντας αστυνομικούς και δικαστές, και να φιμώσει τις διαφωνίες, με εκατοντάδες δημοσιογράφους να απολύονται από τις διαμαρτυρίες του Gezi και μετά και δεκάδες ανθρώπους να διώκονται επειδή υποτίθεται πως τον συκοφάντησαν, κυρίως στα κοινωνικά δίκτυα.

Στα σύνορα με τη Συρία, στα οποία μέχρι πρόσφατα η Άγκυρα άφηνε μία δίοδο για εθελοντές και όπλα, ο στόχος είναι πλέον να ανατραπεί το καθεστώς του Μπασάρ αλ Άσαντ και να σταματήσουν τα εδαφικά κέρδη των Κούρδων της Συρίας στη βόρεια περιοχή της χώρας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους έχουν απογοητευτεί από την απροθυμία του κ. Ερντογάν να αγωνιστεί κατά του ΙΚ – ιδιαίτερα εκεί που οι τζιχαντιστές κερδίζουν τους Κούρδους.

Αυτό υποτίθεται πως άλλαξε αφού το ΙΚ βομβάρδισε ένα κουρδικό πολιτιστικό κέντρο στο Suruc τον περασμένο μήνα και σκότωσε 33 ανθρώπους. Τότε η Τουρκία προχώρησε σε μία εναέρια επίθεση κατά του ΙΚ στη βόρεια Συρία – και σε δεκάδες επιθέσεις κατά του PKK στο βόρειο Ιράκ, του οποίου οι πολιτοφυλακές των Κούρδων της Συρίας είναι σύμμαχοι.

Υπάρχει ο φόβος ότι μία νέα κουρδική οντότητα στη Συρία, πλάι στην αυτόνομη Τοπική Κυβέρνηση του Κουρδιστάν στο βόρειο Ιράκ, θα τροφοδοτήσει την οχλοβοή για κουρδική αυτονομία στην νοτιοανατολική Τουρκία. Αλλά η επίθεση στο PKK και η κατάσταση πολιορκίας στα νοτιοανατολικά έχει να κάνει κυρίως με τις εκλογές – ένα στοίχημα για ψήφους εθνικιστών.

Περισσότερο απ' όλα, αν το φιλοκουρδικό Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών (HDP) μπορεί να πιεστεί πάλι κάτω από το 10% -μίνιμουμ ποσοστό για την είσοδο στη βουλή- σχεδόν και οι 80 έδρες του θα επιστρέψουν στο AKP. Εξ ου η εξύβριση του HDP –νέμεση του κ. Ερντογάν τον Ιούλιο- ως αυτονομιστές «λύκους που έχουν ντυθεί πρόβατα».

Ενώ καμία δημοσκόπηση δεν υπονοεί ότι οι τακτικές του προέδρου έχουν αποτέλεσμα, το ανοσοποιητικό σύστημα της Τουρκίας επιδεινώνεται ανησυχητικά, καθώς το AKP σαρώνει κάθε ίχνος πολιτικής ευγένειας. Περιστοιχισμένη από τους βαρβάρους του ΙΚ στις πύλες -και τώρα και από μέσα-, από την αναζωπύρωση της κουρδικής αναταραχής και από την οικονομική αναιμία, πρωταρχικό πρόβλημα της Τουρκίας αποτελεί ο κ. Ερντογάν. Με την τελευταία του ζαριά, οι Τούρκοι μπορεί σύντομα να μάθουν πόσο μεγάλο πρόβλημα είναι αυτό.

Μετάφραση- Επιμέλεια Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Τσίπρας και οι αυλικοί του έκριναν λοιπόν, ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση στα θανατηφόρα μνημόνια. Μόνη λύση γι αυτούς είναι η ΤΙΝΑ (There is not alternative).
(Κι αυτό το αποφάσισαν γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια τις συλλογικές αποφάσεις που πήραν με τους συντρόφους τους στο κόμμα, μη κρίνοντας άξιους να εκφέρουν γνώμη, ακόμη και τους βουλευτές τους. Αριστερός φεουδαρχισμός…).

ΤΙΝΑ λοιπόν, από αυτοονομαζόμενους αριστερούς, σ έναν τόπο που η ιστορία του είναι γεμάτη με εναλλακτικές απόπειρες που έγραψαν ιστορία, στις κατά καιρούς παρουσιαζόμενες ΤΙΝΑ.

Γιατί τι είναι η αντίσταση του Λεωνίδα και των 300 του, στην κάθοδο των μυρίων της περσικής αυτοκρατορίας;

Τι είναι ο ξεσηκωμός του έθνους, που ξεκίνησε από μερικούς «τρελούς» ενάντια στην οθωμανική αυτοκρατορία και την Ιερή Συμμαχία και τις συμβουλές των τότε «ρεαλιστών» κοτσαμπάσηδων/επικεφαλής των τοπικών διοικήσεων και κεφαλών του έθνους;

Τι είναι το ΟΧΙ ενός κοντού στο σώμα και το μυαλό δικτάτορα, ενάντια στις στρατιές των ιταλών και γερμανών ομοϊδεατών του;

Δυστυχώς για τους αριστερούς φεουδάρχες, δεν υπάρχει ούτε ένα επιχείρημα, ότι αυτές οι επιλογές οδήγησαν τους έλληνες στην καταστροφή. Το αντίθετο, είναι αυτές που έγραψαν ιστορία.

Αλλά, το κυριότερο, αυτοί οι «αριστεροί» μιλάνε για ΤΙΝΑ, απέναντι στους εκβιασμούς των «αγορών» και των «εταίρων» τους, την εποχή του ηλεκτρονικού χρήματος. Τι πρωτότυπη αριστερά, που ανοίγει νέους δρόμους για την ανθρωπότητα…

Σήμερα δεν έχουμε ν αντιμετωπίσουμε αυτοκρατορίες. Έχουμε απέναντί μας μια σκοτεινή δύναμη (κάποιοι ελάχιστοι στον κόσμο), που έχουν αποκτήσει τόσο τεράστια επιρροή και δύναμη, που είναι πρωτοφανείς στην ιστορία. Ο θανάσιμος κίνδυνος προέρχεται απ τα κεφάλαια που έχουν συσσωρεύσει, που είναι πολλαπλάσια του εισοδήματος της πραγματικής οικονομίας, δηλαδή των οικονομικών δυνατοτήτων των λαών. Δεν έχει καμιά σημασία αν αυτός ο πλούτος είναι αέρας κοπανιστός ή χαρτιά χωρίς αντίκρισμα. Αυτοί τα θεωρούν κεφάλαιο, μπορούν να τα επιβάλλουν σαν κεφάλαιο και επομένως απαιτούν «ένα λογικό κέρδος» αντίστοιχο σ αυτά τα κεφάλαια. Μα πως μπορεί ν αντληθεί «λογικό κέρδος» από λαούς που το εισόδημά τους είναι υποπολλαπλάσιο αυτών των κεφαλαίων;

Μόνο με μεθόδους όχι μόνο πέραν της λογικής και της δημοκρατίας, αλλά και πέραν των μέχρι σήμερα γνωστών μεθόδων της βίας και της αρπαγής. Η σκοτεινή αυτή δύναμη είναι ικανή να τις επιβάλλει: γιατί είναι η συνένωση του «νόμιμου» και του εγκληματικού κεφαλαίου, σε έκταση που ΚΑΝΕΝΑΣ στον κόσμο δεν γνωρίζει.

Αυτά δεν χρειάζεται να είναι κανείς οικονομολόγος για να τα σκεφτεί. Είναι απλή λογική. Και για όποιον μπορεί να σκεφτεί λογικά, μία είναι η επιλογή σήμερα: εναλλακτική στην ΤΙΝΑ.
«Οι δυνάμεις που σχεδίασαν και μετατρέπουν τώρα μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε Ιράκ ή Λιβύη με «οικονομικούς βομβαρδισμούς», αν επικρατήσουν, θα καταστρέψουν όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά ολόκληρη την ανθρωπότητα. Μπροστά στον νέο ολοκληρωτισμό των «Αγορών», το ίδιο, αν όχι περισσότερο επικίνδυνο από τους ολοκληρωτισμούς των δεκαετιών του 1930 και του 1940, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να ενωθούμε και να πολεμήσουμε. Πρέπει να το κάνουμε τώρα. Αύριο κινδυνεύει να είναι πολύ αργά για όλη την Ευρώπη, για όλη την ανθρωπότητα».
(απ' το κείμενο που υπογράφουν ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Γιώργος Κασιμάτης και άλλοι στις 29/7/2015).

Γιώργος Παπανικολάου


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το κρίσιμο φθινοπωρινό ραντεβού μεταξύ Β. Σόιμπλε και Π. Τόμσεν που αποφασίστηκε σκληρή γραμμή στην κυβέρνηση Σαμαρά για να μην υπάρξει κανένα περιθώριο χαλάρωσης για τον επερχόμενο Τσίπρα.

Για μια μυστική συνάντηση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών με τον Πολ Τόμσεν που καθόρισε τις εξελίξεις στην Ελλάδα κάνει λόγο το «Βήμα».

Το ραντεβού έγινε λίγο μετά τη συνάντηση που είχε ο τότε έλληνας πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς με την Αγκελα Μέρκελ τον περασμένο Σεπτέμβριο στην οποία, ο πρωθυπουργός είχε ζητήσει να «χαλαρώσουν» οι όροι της πέμπτης αξιολόγησης προκειμένου να επιταχυνθεί η έξοδος από το Μνημόνιο και να οπλιστεί η τότε κυβέρνηση με επιχειρήματα κατά του επερχόμενου Αλέξη Τσίπρα.

Νωρίτερα είχε προηγηθεί και δείπνο Σόιμπλε – Σαμαρά στο οποίο ο γερμανός υπουργός δεν άφησε πολλά περιθώρια για πρόωρη έξοδο από το μνημόνιο, αναγκάζοντας τον Eλληνα πρωθυπουργό να προστρέξει στην καγκελάριο.

Στο ραντεβού Σόιμπλε-Τομσεν (αμφότεροι είχαν πλήρη εικόνα για την ελληνική οικονομία) το ρεπορτάζ αναφέρει ότι ο γερμανός υπουργός ήταν κάθετος: καμία διευκόλυνση καθώς θα κατέληγε εν τέλει όπλο στα χέρια του επερχόμενου Τσίπρα αφήνοντάς του περισσότερα περιθώρια κινήσεων.

Η γραμμή αυτή πέρασε και μάλιστα, όπως αναφέρει το Βήμα, διαμηνύθηκε στον Αλέξη Τσίπρα η φράση «θα σας γδάρουν σαν λαγούς και θα ανεμίζουν τα τομάρια σας στους Podemos»…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μόλις 200 χιλιόμετρα από τους Ευζώνους, κοντά στα σύνορα του Κοσόβου με την ΠΓΔΜ, στον δρόμο Σκοπίων-Πρίστινας, βρίσκεται ένα άντρο των τζιχαντιστών στα Βαλκάνια.

Πρόκειται για την πόλη Κάτσανικ, με πληθυσμό 30.000 Αλβανούς Κοσοβάρους, στην οποία τα τελευταία τρία χρόνια έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 24 άτομα τα οποία έχουν ενταχθεί στο Ισλαμικό Κράτος και πολεμούν στις τάξεις των τζιχαντιστών στη Συρία και στο Ιράκ, ενώ είναι άγνωστος ο πραγματικός αριθμός των ομοϊδεατών τους στην πόλη αυτή του Νοτιοανατολικού Κοσόβου. Ανάμεσά τους και ο πιο γνωστός τζιχαντιστής από τα Βαλκάνια, ο διαβόητος Λαβντρίμ Μουτζαχέρι, διοικητής των Αλβανών τζιχαντιστών που πολεμούν στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους και προέρχονται εκτός από το Κόσοβο και από άλλες περιοχές όπου ζουν Αλβανοί, την Αλβανία, την ΠΓΔΜ και τη Σερβία. Μόνο από το Κόσοβο ο αριθμός αυτός εκτιμάται στα 300 άτομα, σύμφωνα με την έγκριτη εφημερίδα «Κόχα Ντιτόρε» της Πρίστινα.

Με τo θέμα των τζιχαντιστών του Κάτσανικ ασχολήθηκε και ο βρετανικός «Telegraph», ενώ πληθαίνουν τα δημοσιεύματα στον διεθνή Τύπο που αναφέρονται σε πληροφορίες και στοιχεία που θέλουν ακραία ισλαμιστικά στοιχεία να επιχειρούν να εκμεταλλευτούν το μεγάλο προσφυγικό κύμα μέσω των Βαλκανίων για να φτάσουν στη Δυτική Ευρώπη, προετοιμάζοντας μελλοντικά αιματηρά τρομοκρατικά χτυπήματα.

Με το όνομα Αμπού Αμπντουλάχ ο Κοσοβάρος, όπως είναι γνωστός στις τάξεις του ISIS, ο Μουτζαχέρι είναι ένας αιμοσταγής ισλαμιστής και ένας από τους πλέον καταζητούμενους από τις αρχές της Δύσης. Οι φοβερές εικόνες του στο facebook τον Ιούλιο του 2014, που έδειχναν τον 24χρονο τότε Κοσοβάρο να πρωταγωνιστεί σε πράξεις απίστευτης θηριωδίας, προκάλεσαν παγκόσμιο σοκ. Απαθανατιζόταν αρχικά να ετοιμάζεται να αποκεφαλίσει έναν 19χρονο Σύρο με ένα μαχαίρι και στη συνέχεια να κρατάει στα χέρια του το κομμένο κεφάλι.

Ο «χασάπης» Μουτζαχέρι (αριστερά) που προπαγανδίζει τη στράτευση στην Τζιχάντ ήταν από τους πρώτους που βρέθηκαν στις τάξεις του ισλαμικού χαλιφάτου. Κουρδικές πηγές λένε ότι ο αιμοσταγής ισλαμιστής σκοτώθηκε σε μια περιοχή λίγο έξω από τη Μοσούλη.

Η κατηγορία για τον νεαρό Σύρο ήταν πως ήταν κατάσκοπος στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους. Στα τέλη Αυγούστου του 2014 από κουρδικές πηγές υπήρξαν πληροφορίες ότι ο «χασάπης» Μουτζαχέρι μαζί με έναν ακόμη τζιχαντιστή σκοτώθηκαν κοντά στην ιρακινή περιοχή Τελ Αφάρ, 50 χιλιόμετρα από τη Μοσούλη. Ομως πέντε μήνες νωρίτερα κουρδικές πηγές έδιναν πάλι τον Μουτζαχέρι να έχει σκοτωθεί σε άλλο σημείο, γεγονός που κάνει κάποιους να υποστηρίζουν ότι ο Κοσοβάρος ίσως να μην είναι νεκρός.

«Στην πόλη που έγινε η πρωτεύουσα των τζιχαντιστών στα Βαλκάνια», το Κάτσανικ, όπως την αποκαλεί ο «Telegraph», οι παρατηρητές κάνουν λόγο για αλλαγή της συμπεριφοράς μιας μερίδας του κόσμου εδώ και κάποια χρόνια. Η πόλη περιγράφεται ως μία από τις πιο συντηρητικές του Κοσόβου. Ανδρες με γένια φορώντας το παντελόνι τους πάνω από τους αστραγάλους, όπως θέλει και εμφανισιακά το συντηρητικό Ισλάμ τους μουσουλμάνους, και γυναίκες που καλύπτουν τα κεφάλια τους ή και τα πρόσωπά τους με μαντίλες είναι πλέον μια πολύ συνηθισμένη εικόνα. Να σημειωθεί ότι στο Κάτσανικ μετά τον πόλεμο του 1999 είχε αποκαλυφτεί ένας μαζικός τάφος με 81 κατοίκους πόλης, που είχαν σκοτώσει οι Σέρβοι, και ρίχνει ακόμη βαριά τη σκιά στην πόλη.

Ο Laith Al Saleh (αριστερά) όταν ήταν διοικητής μιας ομάδας 700 ανταρτών του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA). Σαν... πρόσφυγας έφτασε, μέσω Τουρκίας, στην Κω, στην Αθήνα, στη συνέχεια πήρε τον δρόμο για τα Σκόπια και μας... ευχαριστεί με το σήμα της νίκης αναζητώντας την τύχη του στην Ευρώπη.

Δούλευε σε αμερικανική βάση

Σε μια απόσταση λίγων χιλιομέτρων, στον γειτονικό δήμο του Φεριζάι-Ουρόσεβατς, όπως τον ονόμαζαν οι Σέρβοι, στήθηκε ένα από τα μεγαλύτερα στρατόπεδα-βάση των ΗΠΑ στην Ευρώπη, αυτό του Bondsteel. Το περίεργο είναι ότι στο στρατόπεδο Bondsteel των ΗΠΑ εργάσθηκε αρχικά για ένα μικρό διάστημα ο Λ. Μουτζαχέρι και στη συνέχεια μέσω μιας ιδιωτικής εταιρείας προσλήφθηκε και δούλεψε για τις συμμαχικές δυνάμεις στο Αφγανιστάν.

Οταν επέστρεψε, υποστήριζε ανοιχτά τις ιδέες του ριζοσπαστικού Ισλάμ και ήρθε σε σύγκρουση με τον ιμάμη του κεντρικού τζαμιού του Κάτσανικ, ενώ απείλησε ότι θα σκοτώσει κληρικούς και δημόσια πρόσωπα. Προπαγάνδιζε τη στράτευση στο Τζιχάντ και από το 2012 ήταν από τους πρώτους που βρέθηκαν στις τάξεις του Ισλαμικού Χαλιφάτου στο Ιράκ και στη Συρία. Εμφανίσθηκε μάλιστα μπροστά στις κάμερες να καίει το διαβατήριό του, προκειμένου να δείξει ότι πλέον δεν έχει πατρίδα, παρά μόνο το χαλιφάτο.

Ούγγροι στρατιώτες στην κατασκευή του φράκτη στα σύνορα με τη Σερβία.

Φόβοι στην Ευρώπη για... εισβολή φανατικών ισλαμιστών

Τα δυτικά Βαλκάνια τα τελευταία χρόνια έκαναν εξαγωγή τζιχαντιστών και μετρούν ήδη πολλούς «μάρτυρες του Ισλάμ». Μόνο από το Κόσοβο οι νεκροί στη Συρία και στο Ιράκ καταγράφονται σε περίπου 60 άτομα. Αυτό για το οποίο ανησυχούν οι ηγεσίες των χωρών τους δεν είναι μόνο η διεύρυνση της επιρροής τους και η στρατολόγηση κι άλλων νέων για να πολεμήσουν μέσα από τις τάξεις του Ισλαμικού Χαλιφάτου, αλλά και η μελλοντική επιστροφή τους στις πατρίδες τους στα Βαλκάνια ως φανατικών τζιχαντιστών. Κι ακόμη η απειλή να δημιουργήσουν ένα εφαλτήριο από τα Βαλκάνια εναντίον της Ευρώπης. Το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν απειλητικές αναρτήσεις του Ισλαμικού Χαλιφάτου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με τις οποίες επιχειρείται να στοχοποιηθούν χώρες της περιοχής, όπως το Κόσοβο, η Αλβανία, η ΠΓΔΜ, η Βοσνία - Ερζεγοβίνη, ενώ πρόσφατη ήταν και η απειλή ότι θα εισβάλουν στην Κωνσταντινούπολη. «Χαίρετε Βαλκάνιοι, πλησιάζουν καλύτερες μέρες, είμαστε το Ισλαμικό Κράτος...», αναφέρουν και καλούν τους μουσουλμάνους της περιοχής να ενταχτούν στο Ισλαμικό Κράτος. Μόλις τον περασμένο Μάιο στο Σβόρνικ της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης ένας 24χρονος που συνδεόταν με ακραίους ισλαμιστικούς κύκλους εισέβαλε πάνοπλος σε αστυνομικό τμήμα φωνάζοντας «Αλλάχ Ακμπάρ»(«Ο Θέος είναι μεγάλος») και πρόλαβε να σκοτώσει έναν αστυνομικό και να τραυματίσει άλλους δύο πριν σωριαστεί νεκρός από τα πυρά των αστυνομικών.

Ατακτες εισροές

Αυτό που πολλαπλασιάζει τις ανησυχίες και τους φόβους στα Βαλκάνια και στη Δυτική Ευρώπη είναι η μαζική προώθηση στην περιοχή τζιχαντιστών και το ενδεχόμενο να εκμεταλλευτούν τη σημερινή άτακτη εισροή των χιλιάδων προσφύγων μέσω του λεγόμενου βαλκανικού διαδρόμου. Πρόσφατη είναι η περίπτωση του ισλαμιστή Laith («λιοντάρι» στα συριακά) Al Saleh, πρώην διοικητή μιας ομάδας 700 περίπου ανταρτών του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού»-FSA, ο οποίος συμμετείχε στις φονικές μάχες ενάντια στον συριακό στρατό του στην πόλη Αλέπο, αλλά και στις συγκρούσεις στην πόλη Καμπάνι. Σαν... πρόσφυγας έφτασε μέσω της Τουρκίας στην Κω και από εκεί με το πλοίο «Ελευθέριος Βενιζέλος» ταξίδεψε στην Αθήνα. Στη συνέχεια πήρε τον δρόμο για την ΠΓΔΜ και εκεί τον εντόπισαν δημοσιογράφοι ξένων πρακτορείων να δηλώνει ότι αποκηρύσσει την προηγούμενη δράση του και θέλει να πάει στην Ολλανδία. Ενας άλλος ισλαμιστής από τη Λιβύη, ο αποκαλούμενος δόκτωρ Αχμέντ, εντοπίστηκε πάλι από δημοσιογράφους σαν πρόσφυγας στο Βελιγράδι, πριν πάρει τον δρόμο για την Ουγγαρία. Εντύπωση προκάλεσαν οι ανοιχτές απειλές του για εκδίκηση στον «αιματηρό κατακτητή», όπως αποκάλεσε το ΝΑΤΟ και τον «αμερικανικό σατανά», και ότι οι γυναίκες τους θα γεννήσουν πολλά παιδιά στην Ευρώπη και πολύ γρήγορα θα αλλάξει το πρόσωπό της.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΕΛΙΔΗΣ
Πηγή "Έθνος"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου