Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

31 Ιουλ 2015

Η καταστροφική αυτή πολιτική εφαρμόζεται πια μόνο στην Ελλάδα, ίσως επειδή θύμισε το ναζιστικό παρελθόν της Γερμανίας – ενώ οι Βρυξέλλες έχουν καταλάβει τη Γενική Γραμματεία Εσόδων, άρα το υπουργείο οικονομικών, τις εφορίες και τα τελωνεία
«Σύμφωνα με υπολογισμούς της Goldman Sachs από το 2012, η Πορτογαλία θα έπρεπε να γίνει φθηνότερη κατά 35%, η Ελλάδα κατά 30%, η Γαλλία και η Ισπανία κατά 20%, ενώ η Ιταλία κατά 15% για να ανακτηθεί η ανταγωνιστικότητα τους. Τα ποσοστά αυτά αναδεικνύουν ταυτόχρονα τη φυσιολογική υποτίμηση της ενδεχόμενης υιοθέτησης ενός δικού τους νομίσματος – εάν τελικά διαλυθεί η Ευρωζώνη».
Το μη συμβατικό όπλο των κεντρικών τραπεζών, το οποίο έχει εδραιώσει τη δικτατορία τους (άρθρο), τα πακέτα ποσοτικής διευκόλυνσης (QE), διευρύνεται συνεχώς – σχετικά πρόσφατα με την είσοδο της Σουηδίας. Σε απόλυτα νούμερα, η πλέον επιθετική όλων είναι η Fed, η οποία έχει τροφοδοτήσει τις Η.Π.Α. με 3,8 τρις $ από το 2008 – με αποτέλεσμα να πενταπλασιαστεί ο ισολογισμός της, από τα 900 δις $ στα 4,5 τρις $.

Εν τούτοις, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, προηγείται η Τράπεζα της Ιαπωνίας, η οποία αγοράζει ομόλογα της τάξης των 450 δις $ ετησίως – χωρίς να έχει σταματήσει καθόλου, όπως η Fed. Ως εκ τούτου, ο ισολογισμός της έχει φτάσει σε αδιανόητα υψηλά επίπεδα (γράφημα) – με αποτέλεσμα να προβλέπεται κάποια στιγμή ένας ανεξέλεγκτος υπερπληθωρισμός, αφού θα αναγκασθεί να παγώσει την αποπληρωμή ενός μεγάλου μέρους των ομολόγων της χώρας της, μετατρέποντας τα έτσι σε χρήματα.


Όπως διαπιστώνεται από το γράφημα, οι κεντρικές τράπεζες της υπόλοιπης Δύσης είναι σχεδόν στα ίδια επίπεδα, μεταξύ 20 και 30% του ΑΕΠ – κατά πολύ μικρότερα από αυτά της Ιαπωνίας (BoJ), ο ισολογισμός της οποίας πλησιάζει στο 80%.

Μοναδική εξαίρεση αποτελεί η κεντρική τράπεζα της Ελβετίας (SNB), η οποία έχει πενταπλασιάσει τον ισολογισμό της, στα 573 δις φράγκα – στο 88% του ΑΕΠ της χώρας (650 δις φράγκα).

Η μεγάλη διαφορά της όμως σχετικά με την Ιαπωνία είναι το ότι, η αύξηση δεν οφείλεται στην αγορά ομολόγων του δημοσίου, αλλά στις παρεμβάσεις της στις αγορές συναλλάγματος, ιδίως όσον αφορά το ευρώ, έτσι ώστε να διατηρηθεί χαμηλή η ισοτιμία του φράγκου – μία διαδικασία που σταμάτησε στην αρχή του έτους, με αποτέλεσμα να ανατιμηθεί απότομα το φράγκο, βυθίζοντας την ελβετική οικονομία στην ύφεση.

Ο μύθος της επιτυχημένης πολιτικής λιτότητας

Ανεξάρτητα από την παραπάνω πορεία του πλανήτη προς το κραχ, το οποίο θεωρείται πλέον νομοτελειακό (ανάλυση), προκαλεί αληθινή οργή ο τρόπος, με τον οποίο οι υποστηρικτές της λιτότητας και επικριτές της Ελλάδας, υποδεικνύουν την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία ως ένα επιτυχημένο παράδειγμα της εφαρμογής της – ισχυριζόμενοι ότι οι μειώσεις των μισθών, καθώς επίσης των δαπανών του δημοσίου, ήταν αποτελεσματικές σε όλες τις χώρες, εκτός από την Ελλάδα.

Ως αιτία της αποτυχίας της Ελλάδας θεωρείται η ανικανότητα ή/και η ανεπάρκεια όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων της – κάτι που σε καμία περίπτωση δεν ισχύει, όπως επίσης δεν τεκμηριώνεται το ότι, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και η Ισπανία ευρίσκονται σε καλό δρόμο, σύμφωνα με τις πρόσφατες δηλώσεις του τμηματάρχη του κ. Σόιμπλε.

Ο ίδιος υποστηρίζει εσφαλμένα πως οι τρεις χώρες, υπόδειγμα της επιτυχημένης εφαρμογής της πολιτικής λιτότητας, έχουν εξυγιάνει τα δημοσιονομικά τους, ευρίσκονται σε πορεία ανάπτυξης, ενώ η ανεργία μειώνεται – κάτι που δήθεν συνέβαινε στην Ελλάδα το 2014, έχοντας έκτοτε αντιστραφεί η τάση.

Εν τούτοις, ο Γερμανός δεν αναφέρει ότι η Ελλάδα, μεταξύ των ετών 2009 και 2014 υποχρεώθηκε από την Τρόικα να μειώσει τις δημόσιες δαπάνες της, εν μέσω ύφεσης, κατά περίπου 30% – αυξάνοντας σε ένα ανάλογο ποσοστό τους φόρους. Ως αποτέλεσμα της εγκληματικής αυτής πολιτικής, το ΑΕΠ της μειώθηκε κατά σχεδόν 27% σωρευτικά – ενώ απλά και μόνο η ύφεση επιβραδύνθηκε κάπως το καλοκαίρι του 2014, λόγω της αύξησης του τουρισμού, έχοντας όμως τελικά ξανά αρνητικό πρόσημο στο τέταρτο τρίμηνο (-0,4%).

Σε σύγκριση με τα δολοφονικά μέτρα που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα (ανάλυση), τα αντίστοιχα στις υπόλοιπες χώρες ήταν πολύ ήπια – αφού στο ίδιο χρονικό διάστημα η Ιρλανδία μείωσε τις δημόσιες δαπάνες της κατά 9% αφήνοντας ως είχε το συντελεστή φορολόγησης των επιχειρήσεων (12,5%), ενώ τόσο η Ισπανία, όσο και η Πορτογαλία τις μείωσαν μόλις κατά 7%.

Εν τούτοις, ακόμη και οι πολύ μικρότερες αυτές μειώσεις ενέτειναν την ύφεση – πολύ περισσότερο αφού η απελευθέρωση της αγοράς εργασίας πίεσε σημαντικά τους μισθούς προς τα κάτω. Η επιστροφή δε όλων αυτών των χωρών στην ανάπτυξη οφείλεται στο ότι σταμάτησαν την πολιτική λιτότητας – όπως συμπεραίνεται από τον προϋπολογισμό της Ισπανίας, η οποία «αποχαιρέτησε» τις μειώσεις των δαπανών το 2013, χωρίς όμως να φανεί προς τα έξω.

Ειδικότερα, ενώ η Ισπανία είχε υποσχεθεί να μειώσει το δημοσιονομικό της έλλειμμα στο 2,8% του ΑΕΠ, τελικά διαμορφώθηκε στο -5,8%, κατά πολύ υψηλότερα από αυτό της Ελλάδας – με την ανεργία να περιορίζεται στο 22%, με τη βοήθεια της αύξησης των δημοσίων επενδύσεων (αν και η καλυτέρευση οφείλεται κατά 50% στη μετανάστευση των Πολιτών της, όπως επίσης στις υπόλοιπες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας).

Κάτι ανάλογο συνέβη και στην Πορτογαλία (άρθρο), το συνταγματικό δικαστήριο της οποίας απαγόρευσε το 2012 τις μειώσεις των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, επειδή θεωρήθηκαν ως μία άδικη εισοδηματική πολιτική – με αποτέλεσμα έκτοτε να πάψει να συρρικνώνεται η οικονομία της χώρας (γράφημα), να περιορίζεται η ανεργία και να μειώνεται η μετανάστευση (αν και έχει λεηλατηθεί ο δημόσιος πλούτος της – ανάλυση).


Περαιτέρω, το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται και στην Ιρλανδία, η οικονομία της οποίας στηρίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στις εξαγωγές των αμερικανικών εταιρειών που είναι εγκατεστημένες εκεί, κυρίως για φορολογικούς λόγους – οπότε συμμετέχει έμμεσα στα προγράμματα δημοσιονομικής επέκτασης εκ μέρους της Fed στις Η.Π.Α. Οι εξαγωγές αυτές έχουν εξισορροπήσει τη μειωμένη εσωτερική ζήτηση – ενώ πριμοδοτήθηκε τελικά από την ΕΚΤ με 31 δις € (20% του ΑΕΠ της), για τη διάσωση των πέντε χρεοκοπημένων τραπεζών της.

Βέβαια, η Ιρλανδία θα έπρεπε να είχε ήδη επιστρέψει τα 31 δις € στην ΕΚΤ, αφού απαγορεύεται η χρηματοδότηση των κρατών της Ευρωζώνης με την εκτύπωση χρημάτων. Η χώρα όμως μετέτρεψε αυθαίρετα το ποσόν αυτό σε ομόλογα, με την ανοχή της ΕΚΤ, τα οποία θα αρχίσουν να εξοφλούνται μετά το 2038 – κάτι που φυσικά δεν αναφέρεται από τα ΜΜΕ, πόσο μάλλον από τα γερμανικά, τα οποία δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να κατηγορούν καθημερινά την Ελλάδα.

Συμπερασματικά λοιπόν, σε καμία άλλη χώρα της Ευρωζώνης δεν επιβλήθηκε μία τόσο στραγγαλιστική πολιτική λιτότητας, όσο στην Ελλάδα – ενώ η επιστροφή τους στην ανάπτυξη οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στο σταμάτημα της συγκεκριμένης πολιτικής, όπου ξανά εξαιρείται η Ελλάδα.

Επίλογος

Η μεγάλη διαφορά όλων των παραπάνω χωρών με την Ελλάδα, στην οποία αφενός μεν δεν γίνονται σεβαστές οι αποφάσεις του συνταγματικού της δικαστηρίου, έχει καταλυθεί η δημοκρατία και έχει μετατραπεί σε επίσημο Προτεκτοράτο Χρέους (ελάχιστοι πρόσεξαν τη μοναδική σοβαρή δήλωση του πρώην υπουργού οικονομικών, σύμφωνα με την οποία οι Βρυξέλες έχουν καταλάβει τη Γενική Γραμματεία Εσόδων, άρα το υπουργείο οικονομικών, τις εφορίες και τα τελωνεία), είναι το ότι δεν έχει επιτρέψει ακόμη τη λεηλασία της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας της.

Επίσης το ότι έχει τοποθετηθεί στο στόχαστρο της Γερμανίας, ενδεχομένως επειδή θύμισε στον πλανήτη το ναζιστικό παρελθόν της, ενώ λειτούργησε ως ο Δούρειος Ίππος της εισβολής του ΔΝΤ στην Ευρωζώνη – δίνοντας την ευκαιρία στις Η.Π.Α. να προσπαθήσουν να σταματήσουν τη γερμανική οικονομική επέκταση/κατάληψη της ΕΕ, κατανοώντας πως δεν είναι προς το συμφέρον τους.

Στα πλαίσια αυτά είναι φανερό πως με το Μνημόνιο Νούμερο ΙΙΙ θα επιδιωχθεί κυρίως, εάν όχι αποκλειστικά, η λεηλασία της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένων των τραπεζικών καταθέσεων – ενώ όλα τα υπόλοιπα έχουν σκοπό την περαιτέρω μείωση των τιμών των περιουσιακών μας στοιχείων (επιχειρήσεις, ακίνητα κλπ.), τη διευκόλυνση των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών, καθώς επίσης την αδρανοποίηση των Ελλήνων, έτσι ώστε να μην αντιδράσουν καθόλου.

Ο ρόλος του πρωθυπουργού, ο οποίος κυβερνάει πλέον με την αντιπολίτευση, ενώ η Ελλάδα έχει οδηγηθεί σε έναν αδιέξοδο μονόδρομο, σε μία μεγάλη παγίδα (άρθρο), δεν μας είναι κατανοητός – υπενθυμίζοντας πως ο πρωθυπουργός του 2010 ήταν με την πλευρά των Η.Π.Α., έχοντας καλέσει το ΔΝΤ στην Ευρωζώνη και ο επόμενος με αυτήν της Γερμανίας, έχοντας προσπαθήσει να διώξει το ΔΝΤ από την Ελλάδα.

Υστερόγραφο: Σύμφωνα με υπολογισμούς της Goldman Sachs από το 2012, η Πορτογαλία θα έπρεπε να γίνει φθηνότερη κατά 35%, η Ελλάδα κατά 30%, η Γαλλία και η Ισπανία κατά 20%, ενώ η Ιταλία κατά 15% για να ανακτηθεί η ανταγωνιστικότητά τους. Τα ποσοστά αυτά αναδεικνύουν ταυτόχρονα τη φυσιολογική υποτίμηση της ενδεχόμενης υιοθέτησης ενός δικού τους νομίσματος – εάν τελικά διαλυθεί η Ευρωζώνη.

Με βάση τη μείωση του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος που απαιτείται επί πλέον, το πόσο φθηνότερες δηλαδή πρέπει να γίνουν ακόμη οι παραπάνω χώρες, είναι αδύνατον να επανέλθει η ανταγωνιστικότητα τους – οπότε σε μία επόμενη παγκόσμια ύφεση, η οποία δεν θα αργήσει, θα δημιουργηθούν ξανά μεγάλα προβλήματα σε όλες. Ακόμη βέβαια στηρίζονται από τη χαμηλή τιμή του πετρελαίου, καθώς επίσης από την πτώση της ισοτιμίας του ευρώ – κάτι που όμως δεν θα συμβαίνει επ’ άπειρον, οπότε η κατάρρευση της Ευρωζώνης είναι μάλλον νομοτελειακή.

Ολοκληρώνοντας, οι Βρυξέλες διέψευσαν τον πρώην υπουργό οικονομικών, όσον αφορά το έλεγχο της Γενικής Γραμματείας Εσόδων, πριν από μερικές ώρες (πηγή) – αν και προφανώς δεν θα το παραδέχονταν, εάν πράγματι συμβαίνει (κάτι που δεν φαίνεται απίθανο).

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ύπατη Αρμοστεία: «Δεν υπάρχει κανείς από την κυβέρνηση να αναλάβει την ευθύνη των προσφύγων»

Γράφει η Μποζανίνου Τάνια

Εξαιρετικά επικριτικός για την παντελή έλλειψη οργάνωσης της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα των προσφύγων ήταν ο Διευθυντής του Γραφείου Ευρώπης της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες κ. Βενσάν Κοστέλ. «Πρέπει κάποιος να ηγηθεί, να αναλάβει την ευθύνη», είπε μιλώντας σε δημοσιογράφους την Παρασκευή, στο τέλος της πενθήμερης επίσκεψης κλιμακίου της Υ. Α. στην Αθήνα, στην Λέσβο, στην Κω και στη Χίο.

Στην Ελλάδα καταγράφηκαν 109.000 αφίξεις προσφύγων και μεταναστών από την αρχή του έτους και για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια η χώρα μας ξεπέρασε την Ιταλία όπου καταγράφηκαν 90.000 αφίξεις το ίδιο διάστημα. «Πρόκειται για κατάσταση έκτακτης ανάγκης που απαιτεί άμεση δράση. Χρειάζεται συντονισμός και ηγεσία από τις αρχές. Αναγνωρίζουμε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε δύσκολη οικονομική συγκυρία, αλλά δεν μιλάμε για αναπτυσσόμενη χώρα. Όταν στο Καμερούν προσφέρουν ιατρική περίθαλψη, στέγη και τροφή στους πρόσφυγες, δεν είναι φυσιολογικό στην Ελλάδα να επικρατεί αυτή η κατάσταση. Πρέπει κάποιος να αναλάβει τα ηνία».

Ο κ. Κοστέλ τόνισε ότι αυτό που βιώνουν τα νησιά, μερικά από τα οποία δέχονται 1.000 αφίξεις την ημέρα, είναι αποτέλεσμα της έλλειψης οργάνωσης και της αποφυγής ανάληψης ευθύνης. «Με καλή θέληση και συντονισμό των φορέων, η πρόκληση μπορεί να αντιμετωπιστεί», είπε διευκρινίζοντας ότι η Υ. Α. και διάφορες ΜΚΟ περιμένουν έναν υπεύθυνο της ελληνικής κυβέρνησης να αναλάβει τα ηνία προκειμένου να μπορέσουν να συνδράμουν χρηματικά ή με άλλους τρόπους.

Στην Κω κοιμούνται στα πάρκα, στην Αθήνα επίσης

Χαρακτήρισε την κατάσταση στα κέντρα πρώτης υποδοχής στα νησιά «ντροπιαστική». Το ίδιο ντροπιαστική είναι και το Καλαί της Γαλλίας, στις όχθες της Μάγχης, είπε. «Στην Κω δεν υπάρχει καμία οργάνωση, ούτε καν κέντρο πρώτης υποδοχής. Οι πρόσφυγες κοιμούνται στα πάρκα. Αυτό έχει επιπτώσεις στη ζωή των κατοίκων, των τουριστών και των προσφύγων».

«Στην δεύτερη υποδοχή, στην Αθήνα, τίποτα δεν λύνεται. Χρειάζεται σχέδιο. Δεν είναι φυσιολογικό ύστερα από έξι χρόνια οικονομικής υποστήριξης από την ευρωπαϊκή Επιτροπή να υπάρχουν μόνο 1.100 θέσεις για την δεύτερη υποδοχή», είπε φέρνοντας το παράδειγμα της Βουλγαρίας όπου το 2013 ολοκληρώθηκαν 7.000 θέσεις υποδοχής μέσα σε έξι μήνες. «Πρέπει κάποιος να ηγηθεί, να αναλάβει την ευθύνη για το πού θα ιδρυθούν κέντρα υποδοχής».

Ο κ. Κοστέλ παραδέχθηκε ότι η Ελλάδα χρειάζεται περισσότερη οικονομική βοήθεια και αλληλεγγύη «αλλά επιστρέφουμε στο βασικό: δεν μπορεί να υπάρξει χρηματοδότηση χωρίς κατάλληλο σχέδιο και οργάνωση».

Η Υ. Α. θέλει να μιλήσει με κάποιον υπεύθυνο

Η Υ. Α. έχει ισχυρή παρουσία στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου _ βοηθά την αστυνομία στην καταγραφή προσφύγων και μεταναστών, παρέχει διερμηνείς, υπνόσακους, στρώματα, νερό κ.ά. «Δεν είναι αρκετά. Αλλά για να κάνουμε περισσότερα πρέπει να μπορούμε να μιλάμε με κάποιον υπεύθυνο. Στα περισσότερα νησιά, κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη για την διακομιδή απορριμμάτων, για να συνδέσει με το δίκτυο νερού ή ηλεκτρικού έναν χώρο υποδοχής. Αν οι ελληνικές αρχές, οι κεντρικές ή οι τοπικές, δεν στήσουν ένα μηχανισμό συντονισμού, οι ανθρωπιστικές οργανώσεις δεν μπορούν να βοηθήσουν», είπε.

Γενικά χαρακτήρισε «κακή» την κατάσταση πρώτης υποδοχής σε όλα τα νησιά, ενώ σε ορισμένα είπε ότι επικρατεί «πλήρες χάος».

Η Διευθύντρια Καταστάσεων Έκτακτης Ανάγκης, Ασφάλειας και Προμηθειών της Υ. Α. Τέρι Μόρελ αναφέρθηκε στην «αλληλεγγύη από την κοινωνία των πολιτών _ αλλά αυτό δεν είναι αρκετό».

Για το θέμα των 500 περίπου Αφγανών που έχουν κατασκηνώσει στο Πεδίο του Άρεως στην Αθήνα, ο κ. Κοστέλ ήταν καταπέλτης. «Αν ήταν επαρκείς οι θέσεις δεύτερης υποδοχής, δεν θα είχαμε αυτή την κατάσταση. Δεν υπάρχει επιχείρημα για να με πείσει ότι 500 Αφγανοί στο Πεδίο του Άρεως δεν είναι διαχειρίσιμο ζήτημα. Υπάρχουν τόσα άδεια κτίρια, μην μου πείτε ότι δεν βρίσκεται ένας χώρος, Μια απόφαση χρειάζεται. Τι θα κάνουμε με τους επόμενους 500 που θα πάνε στο Πεδίο του Άρεως; Γι' αυτό ακριβώς η Ελλάδα πρέπει να σοβαρευτεί στη δημιουργία δομών υποδοχής».

Τον φετινό Ιούλιο μόνο (ως τις 24), εισήλθαν 33.711 πρόσφυγες και μετανάστες στην Ελλάδα από την Τουρκία. Ολόκληρο τον περσινό Ιούλιο είχαν εισέλθει 4.221. Τον Ιούνιο φέτος οι αφίξεις έφθασαν τις 31.037, ενώ τον περσινό Ιούνιο ήταν 3.452. Οι οκτώ στους 10 προέρχονται από Συρία και Αφγανιστάν. Το μεγαλύτερο βάρος έχει πέσει φέτος στη Λέσβο, ακολουθούν η Χίος, η Κως και η Σάμος.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Τουρκία βυθίζεται σε έναν ανοικτό πόλεμο εναντίον των κούρδων ανταρτών —οι οποίοι απαντούν με φονικές επιθέσεις στις αεροπορικές επιδρομές εναντίον των βάσεών τους στα μετόπισθεν— και αφήνει τους Αμερικανούς να μάχονται στην πρώτη γραμμή εναντίον των τζιχαντιστών. Όλα αυτά μέσα σ΄ ένα κλίμα πολιτικής αβεβαιότητας που έχει προκαλέσει εκνευρισμό στο καθεστώς Ερντογάν, οδηγώντας το σε λάθη . Όλα αυτά δεν μπορούν παρά να προβληματίζουν την Αθήνα.

Η βία στην γειτονική χώρα είναι πλέον καθημερινότητα.

Χθες ένας αστυνομικός κι ένας πολίτης σκοτώθηκαν από πυρά προερχόμενα από ένα όχημα ενώ βρίσκονταν μπροστά από τεϊοποτείο κοντά στην πόλη Τσινάρ, στη νοτιοανατολική Τουρκία όπου ζουν κυρίως Κούρδοι. Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης απέδωσαν την επίθεση στο Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK).
Ο τουρκικός στρατός ανακοίνωσε αργότερα πως μέλη του PKK σκότωσαν τρείς τούρκους στρατιώτες σε επίθεση που πραγματοποίησαν εναντίον τάγματος του στρατού σήμερα στη νοτιοανατολική επαρχία Σιρνάκ. Πρόσθεσε πως ελικόπτερα και ειδικές δυνάμεις εστάλησαν στην περιοχή .
Μερικές ώρες νωρίτερα τα F-16 της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας είχαν πραγματοποιήσει μια νέα σειρά επιδρομών εναντίον στόχων του PKK στα βουνά του βόρειου Ιράκ, όπου έχει καταφύγει το επιτελείο της κουρδικής οργάνωσης, καθώς και στην Τουρκία.

Αυτός ο κύκλος των αντιποίνων συνεχίζεται σχεδόν αδιάλειπτα μετά την επίθεση καμικάζι στις 20 Ιουλίου στο Σουρούτς. Η επίθεση αυτή, η οποία προκάλεσε τον θάνατο 32 νεαρών υπερασπιστών της κουρδικής υπόθεσης, αποδόθηκε στην οργάνωση Ισλαμικό Κράτος και προκάλεσε την οργή του PKK εναντίον της κεντρικής εξουσίας, η οποία κατηγορείται πως δεν προστατεύει τον ντόπιο πληθυσμό.

Από τότε, τουλάχιστον οκτώ εκπρόσωποι των τουρκικών δυνάμεων της τάξης έχουν σκοτωθεί και περίπου 10 τραυματισθεί. Η τουρκική δημόσια τηλεόραση μεταδίδει καθημερινά απ' ευθείας τις επίσημες κηδείες που τελούνται για τους "μάρτυρες" που πέφτουν θύματα του PKK.
Η Τουρκία βρίσκεται έτσι και πάλι βυθισμένη "στον επανερχόμενο εφιάλτη του κουρδικού προβλήματος", αναφέρει σε κύριο άρθρο της η μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα Hurriyet.

Ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι είναι "αδύνατη" η συνέχιση της ειρηνευτικής διαδικασίας με το PKK και η "οπισθοχώρηση στον πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας", βάζοντας στην ίδια μοίρα το PKK και το Ισλαμικό Κράτος.

Η επίθεση στο Σουρούτς, όπου το ΙΚ πραγματοποίησε για πρώτη φορά πλήγμα στο έδαφος της Τουρκίας, υποχρέωσε τον Ερντογάν να κάνει μια στρατηγική στροφή έναντι αυτού του κινήματος. Ενώ για καιρό φαινόταν επιεικής απέναντι στους τζιχαντιστές, μετά το Σουρούτς διέταξε πλήγματα εναντίον στόχων του ΙΚ στη Συρία, προς μεγάλη ικανοποίηση των Αμερικανών, οι οποίοι ηγούνται του διεθνούς συνασπισμού κατά των τζιχαντιστών. Η Άγκυρα έδωσε επίσης το πράσινο φως για τη χρήση της στρατηγικής σημασίας βάσης του Ιντσιρλίκ ώστε τα αμερικανικά F-16 να έρθουν πιο κοντά στους στόχους τους στη Συρία.

Ωστόσο από την τουρκική πλευρά η επιχειρησιακή προτεραιότητα είναι σαφώς ο πόλεμος εναντίον των κούρδων ανταρτών.

Μέσα σε μια εβδομάδα, ο στρατός ανέφερε δεκάδες αεροπορικά πλήγματα εναντίον στόχων του PKK, αλλά μόνο τρία εναντίον του ΙΚ, στις 25 Ιουλίου.
Επίσης οι αρχές ανακοίνωσαν πως από τις 20 Ιουλίου έχουν συλληφθεί στην Τουρκία περίπου 1.300 πρόσωπα, τα 847 από τα οποία ως ύποπτα για σχέσεις με την κουρδική εξέγερση, έναντι 137 για σχέσεις με το ΙΚ.


Σε πολιτικό επίπεδο, ο τούρκος πρόεδρος και η ισλαμοσυντηρητική κυβέρνηση έχουν στόχο τον νεαρό ηγέτη του φιλοκουρδικού κόμματος HDP Σελαχατίν Ντεμιρτάς, τον οποίο κατηγορούν ότι "απειλεί την εθνική ασφάλεια" επειδή αρνείται να καταδικάσει συγκεκριμένα τις ενέργειες του PKK.

"Μια ατμόσφαιρα χάους δημιουργείται εσκεμμένα με προοπτική τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών", απάντησε ο Ντεμιρτάς.
Με 13% των ψήφων και 80 βουλευτές, το κόμμα του θεωρείται ένας από τους μεγάλους νικητές των βουλευτικών εκλογών της 7ης Ιουνίου, στις οποίες το κυβερνών κόμμα AKP έχασε την απόλυτη πλειοψηφία για πρώτη φορά από το 2002. Σύμφωνα με την αντιπολίτευση, ο Ερντογάν θέλει πάση θυσία να εξασθενήσει το HDP πριν προκηρύξει πρόωρες εκλογές.

Δεύτερη δύναμη στο κοινοβούλιο, το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα CHP κατήγγειλε σαφώς από την πλευρά του την πολιτική που ακολουθούσε ο Ερντογάν έναντι των τζιχαντιστών. "Το γεγονός πως δεν ελήφθη καμιά πρωτοβουλία και το καθεστώς έκλεινε τα μάτια σημαίνει πως η Τουρκία ήταν ένα στήριγμα του ΙΚ", κατήγγειλε ο βουλευτής Κωνσταντινούπολης Μουράτ Οζτσελίκ.

"Κυνηγούν" τον Ντεμίρτας

Τούρκος εισαγγελέας στην επαρχία Ντιγιάρμπακιρ ξεκίνησε έρευνα σε βάρος του ηγέτη του φιλοκουρδικού Κόμματος της Δημοκρατίας των Λαών (HDP) Σελαχατίν Ντεμίρτας με τις κατηγορίες της «διατάραξης της δημοσίας τάξης» και της «υποκίνησης σε βία», μετέδωσε το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή.
Τα γεγονότα για τα οποία κατηγορείται ο Ντεμίρτας εκτυλίχθηκαν τον Οκτώβριο του 2014 με την τουρκική Δικαιοσύνη να του προσάπτει ότι "υποκίνησε και όπλισε" διαδηλωτές κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων που συγκλόνισαν το νοτιοανατολικά τμήμα της χώρας πέρυσι, όμως η έναρξη αυτής της έρευνας γίνεται ενώ διεξάγονται οι επιχειρήσεις της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας εναντίον των Κούρδων ανταρτών και ενώ ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατηγορεί τον Ντεμίρτας για σχέσεις με τους Κούρδους μαχητές.
Δεκάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν στην ανατολική Τουρκία πέρυσι τον Οκτώβριο κατά τη διάρκεια των ταραχών που σημειώθηκαν καθώς οι Κούρδοι θεώρησαν ότι η ισλαμοσυντηρητική κυβέρνηση αρνήθηκε να βοηθήσει τους Κούρδους της Συρίας να πολεμήσουν τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους στην πόλη Κομπάνι.
Εάν παραπεμφθεί σε δίκη, ο ηγέτης του MHP κινδυνεύει με κάθειρξη έως και 24 ετών, σύμφωνα με το Ανατολή.

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι Γερμανοί κατέχουν περισσότερες θέσεις-κλειδιά στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη χώρα της ΕΕ, όπως αναφέρει σχετική έκθεση.

Όπως αναφέρει η «Τέταρτη έκθεση της γερμανικής κυβέρνησης για την παρουσία γερμανικού προσωπικού σε διεθνείς οργανισμούς» Γερμανοί υπήκοοι κατέχουν 1.382 υψηλόβαθμες θέσεις στην Επιτροπή, ποσοστό 10,2% και είναι η μεγαλύτερη ομάδα από, μπροστά από τη Γαλλία και το Βέλγιο.

Η γερμανική παρουσία στην Κομισιόν αυξήθηκε κυρίως μετά τον Νοέμβριο του 2014, τόσο σε πολιτικό όσο και σε διοικητικό επίπεδο. Εννέα από τους 28 Ευρωπαίους επιτρόπους έχουν αναθέσει τη διεύθυνση του γραφείου τους σε Γερμανούς.

Έχοντας προσωπικό στα γραφεία των επιτρόπων η γερμανική κυβέρνηση διασφαλίζει ότι θα μπορεί να επηρεάζει την ευρωπαϊκή νομοθετική διαδικασία. Μέσω των Γερμανών συμβούλων μπορούν να συντονίζονται εγκαίρως τα εθνικά συμφέροντα μεταξύ του Βερολίνου και των Βρυξελλών. Παράλληλα Γερμανοί αξιωματούχοι συντάσσουν και νομοθετικά κείμενα.

Γερμανοί υπάρχουν σε τέσσερις γενικές γραμματείες και έξι επιτροπές, διαθέτοντας τις περισσότερες θέσεις-κλειδιά στη διοίκηση σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη χώρα.

Εξάλλου τα προηγούμενα έτη προήχθησαν εκπρόσωποι από τις χώρες της κεντρικής και της ανατολικής Ευρώπης: η πλειονότητα των νέων υπαλλήλων στην Κομισιόν κατάγονται από τη Ρουμανία και την Πολωνία. Αντίθετα περιορίστηκε σημαντικά η παρουσία της Βρετανίας, με το ενδιαφέρον των νεαρών Βρετανών για μια καριέρα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να πλησιάζει το μηδέν.

Παρ’ όλ’ αυτά στους άλλους ευρωπαϊκούς θεσμούς, όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η παρουσία των Γερμανών είναι πιο περιορισμένη.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το σχέδιο βαρουφάκη σε συντομία προέβλεπε την δημιουργία ενός ηλεκτρονικού πορτοφολιού, προσωποποιημένου με βάση το ΑΦΜ, μέσα από το οποίο θα μπορούσαν να γίνουν δοσοληψίες του δικαιούχου με το δημόσιο, τους φορείς του δημοσίου ή και άλλα νομικά πρόσωπα στο μέλλον. Το γεγονός ότι σε περίπτωση κρίσης θα μπορούσε σε αυτό το ηλεκτρονικό πορτοφόλι να διοχετευθούν υποσχέσεις πληρωμής ( IOUs) προκειμένου να γίνουν δοσοληψίες και με αυτές είναι μία από τις ενδεχόμενες επεκτάσεις του σχεδίου.

Για το σχέδιο αυτό έχουν ειπωθεί τα μύρια όσα, χαρακτηρίστηκε ακόμα και ως εθνική προδοσία, η πραγματικότητα όμως είναι ότι το σχέδιο πρέπει να εφαρμοστεί άμεσα από την ΓΓΠΣ, τουλάχιστον, για όλων των ειδών τις επιχειρήσεις, μικρές ή μεγάλες, γιατί αποτελεί μια πειστικότατη απάντηση στο πρόβλημα των συμψηφισμών χρεών και οφειλών του δημοσίου και των φορέων του δημοσίου.

Το πρόβλημα των επιχειρήσεων σε ότι αφορά τις συναλλαγές με το δημόσιο είναι τεράστιο. Εάν το δημόσιο οφείλει για παράδειγμα ένα ποσό σε μια επιχείρηση για να το εξοφλήσει ζητά φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα. Η εξασφάλιση της ενημερότητας από την πλευρά της επιχείρησης απαιτεί την τακτοποίηση των χρεών προς το δημόσιο και τους φορείς του δημοσίου, η οποία με την σειρά της προϋποθέτει σε αρκετές περιπτώσεις την εισροή του χρήματος από τις οφειλές του δημοσίου, και γίνεται ένας φαύλος κύκλος γραφειοκρατίας με συνεπακόλουθο την διαφθορά και αποτέλεσμα οι επιχειρήσεις αφενός να μην μπορούν να λειτουργήσουν και αφετέρου στους φορείς του δημοσίου να μην πιστώνονται απολύτως πλέον απαραίτητα ποσά.

Με το σχέδιο Βαρουφάκη, ο κάθε λογαριασμός δικαιούχου θα μπορούσε να λειτουργήσει σαν ένα σημείο συμψηφισμού και εκκαθάρισης χρεώσεων και πιστώσεων από τους διαφόρους φορείς του δημοσίου προς τις επιχειρήσεις αλλά και προς τους πολίτες (στο μέλλον) με πλήρως ελεγχόμενο τρόπο και μέσα από ένα ασφαλές περιβάλλον, με κανόνες σταθερούς, απόλυτη διαφάνεια και το βασικό χωρίς γραφειοκρατία. Με αυτό το σκεπτικό το σχέδιο Βαρουφάκη είναι μια πραγματική ΜΕΤΑΡΥΘΜΙΣΗ.

Βλάσης Μανθογιάννης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Και μην ξαναπεί κανείς πως τα μνημόνια δεν προάγουν την ανάπτυξη!
Πως δεν προτρέπουν προς την επιχειρηματικότητα!
Και μάλιστα αυτό το τελευταίο, το καλύτερο όλων των μνημονίων (κατά τον πρωθυπουργό), που έρχεται. Ακόμη δεν το είδαμε και το έχουμε ερωτευτεί!

Αν δεν προάγει την επιχειρηματικότητα η απαίτηση των δανειστών για κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης 8% στα εισοδήματα άνω των 500.000 ευρώ, τότε τί την προάγει;

Σου λέει: γίνε παιδί μου επιχειρηματίας, εθνικός εργολάβος, προμηθευτής του δημοσίου, αεριτζής του δημοσίου, μεγαλοκαναλάρχης, ''μεγαλοδημοσιογράφος'', απατεώνας,  κάτι τέλος πάντων που νά 'χει εισόδημα πάνω από μισό εκατομμύριο τον χρόνο, ώστε η καλή τετρα-τρόϊκα να σε απαλλάξει από φόρους, εισφορές, και όλα αυτά τα χαράτσια που πληρώνει η πλέμπα, ο φτωχός λαός και ο κάθε μικροσυνταξιούχος.

Γίνε  ''δικό τους παιδί'',  συστημικό λαμόγιο, να παίρνεις εκατομμύρια ευρώ δάνεια χωρίς εγγυήσεις από τις τράπεζες, που θα τα πληρώσει το κράτος, και θα απολαύσεις τους κόπους των άλλων!

Αν αυτό δεν είναι παρότρυνση για πρόοδο και ανάπτυξη, τότε τί είναι;
Λυπούμαστε που πολλοί είναι κοντόφθαλμοι, άνθρωποι χωρίς όραμα και φαντασία, που δεν βλέπουν παρά τα επουσιώδη, πράγματα χωρίς ιδιαίτερη αξία, όπως είναι...
Το επιπλέον κόψιμο μισθών και συντάξεων...
Η τελική διάλυση Υγείας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, και γενικά του κοινωνικού κράτους...
Η πρόσθετη φορολογική επιβάρυνση των μικρομεσαίων εισοδημάτων...
Η αύξηση του ΦΠΑ που επιβαρύνει φτωχούς -που δεν έχουν- και πλούσιους -που δεν δίνουν- το ίδιο...
Οι ομαδικές απολύσεις κάτι τεμπέληδων που όλο απαιτήσεις έχουν και κάτι άλλα τέτοια μικροπράγματα που καμία σημασία δεν έχουν!

Πώς θα γίνει ανάπτυξη με τους μικρομεσαιους και τους φτωχούς; Γίνεται; Όχι βέβαια!

Γι αυτό κι αυτό το τρίτο και μακρ.. συγγνώμη, καλύτερο, μνημόνιο, καλείται να προστατεύσει τους πλούσιους ώστε κι αυτοί να κονομήσουν κάτι παραπάνω, να προστατεύσουν το σύστημα και τα μνημόνια και να ζήσουν αυτοί καλά, κι εμείς χειρότερα.

Τα μνημόνια είναι ευλογία, και μάλιστα τούτο (το καλύτερο) ακόμη περισσότερο. 
Το είπε ευθέως ο χοντρο-Πάγκακος. 
Το έκανε πράξη με την κλοπή των μοκροομολογιούχων η χοντρο-Αυτού Χυδαιότης.
Χθες το υπαινίχθηκε και ο χοντρο-Φίδης.
Σαφής απόδειξη όλα τούτα πως το πάχος επεκτείνεται και στον εγκέφαλο!

Λίγη υπομονή ακόμη και σε λίγο (παραμονές Δεκαπενταύγουστου βοήθειά μας) το ''καλύτερο'' θα ξεδιπλώσει όλες του τις αρετές και τις κρυμμένες του αξίες.

Ως τότε νηστεία και προσευχή.
Υπέρ του μνημονίου βέβαια!
Και της κρυφής γοητείας του!...


Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι συλλήψεις στα επεισόδια που σημειώθηκαν στο Σύνταγμα, στις 15 Ιουλίου 2015, έγιναν διότι η απρόκλητη ρίψη μολότοφ έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα των διαδηλωτών που ειρηνικά διαμαρτύρονταν, τονίζει το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη σε ανακοίνωσή του, ενώ επισημαίνει παράλληλα ότι έχει διατάξει ΕΔΕ για τη διερεύνηση τυχόν παραπτωμάτων από τις αστυνομικές δυνάμεις. Επίσης, καλεί τους πολίτες να μην ανέχονται ή συγκαλύπτουν αυτούς που εγκληματούν, χαρακτηρίζοντάς τους κοινωνικούς αγωνιστές.

Αναλυτικά, η ανακοίνωση του υπουργείου αναφέρει τα εξής, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ:

1. Οι συλλήψεις έγιναν διότι η απρόκλητη ρίψη μολότοφ έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή και την σωματική ακεραιότητα των διαδηλωτών που ειρηνικά διαμαρτύρονταν.

2. Οι συλληφθέντες δικάστηκαν και τέσσερις από αυτούς καταδικάστηκαν σε ποινές από 6 μήνες έως 3 χρόνια με αναστολή, ενώ για τους άλλους ορίστηκε τακτική δικάσιμη και αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους.

3. Ανάμεσα στους συλληφθέντες υπήρχαν πολλοί αλλοδαποί για τους οποίους η δικαιοσύνη θα αποφανθεί στις 25-9-2015.

4. Το Υπουργείο έχει ήδη διατάξει ΕΔΕ για τη διερεύνηση τυχόν παραπτωμάτων από τις αστυνομικές δυνάμεις.

5. Σε περίπτωση που κάποιος συλληφθείς έχει τραυματισθεί όλη την αποκατάσταση της υγείας του θα αναλάβει το υπουργείο, αν και μέχρι σήμερα δεν έχει διαπιστωθεί κάτι τέτοιο, ούτε για τους δύο που ζήτησαν προφορικά ιατρική εξέταση και οδηγήθηκαν στο Νοσοκομείο χωρίς να διαπιστωθεί κάτι ή να καταγγελθεί από τους προσαχθέντες βίαιη συμπεριφορά.

Το υπουργείο προσπαθεί να ελέγξει κάθε τυχόν εκτροπή των αστυνομικών δυνάμεων, αλλά περιμένει και από τους πολίτες να καταγγέλλουν αυτούς που προκαλούν επικίνδυνα επεισόδια (με βόμβες μολότοφ εμπλουτισμένες με πέτρες και σίδερα) και όχι να ανέχονται ή να συγκαλύπτουν αυτούς που εγκληματούν, να τους χαρακτηρίζουν κοινωνικούς αγωνιστές, να αμφισβητούν τη Δικαιοσύνη και να πιέζουν να μη συλλαμβάνονται όσοι ασκούν βία, αναφέρεται στην ανακοίνωση


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του  

Ένα από τα πιο ανησυχητικά στοιχεία του πρόσφατος δράματος γύρω από το χρέος της Ελλάδας ήταν η επιτακτική ανάγκη πολλών να αναδείξουν ως πρόβλημα την αδυναμία του εθνικού χαρακτήρα αντί των οικονομικών της Ευρωζώνης. Η άποψη της δεξιάς, όχι μόνο στην Γερμανία αλλά σε όλο τον κόσμο, αποδίδει το πρόβλημα στην ελληνική διαφθορά και ακόμη χειρότερα στην τεμπελιά: οι κακοί Έλληνες συνταξιοδοτούνται πολύ νωρίς και παράγουν λιγότερο σε κατά κεφαλήν επίπεδο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, παρά το γεγονός ότι εργάζονται περισσότερες ώρες.

Δεν πρέπει να συμπεραίνουμε πολλά από τέτοιου είδους συγκρίσεις. Είναι μύθος το ότι με κάποιο τρόπο η οικονομική παραγωγικότητα αντικατοπτρίζει τη μέση ικανότητα των ανθρώπων να εργάζονται σκληρά. Αυτό έχει πολύ περισσότερο να κάνει με τη φύση των βιομηχανιών σε κάθε χώρα και με το πώς η τεχνολογία μετέβαλε την παραγωγικότητά τους με τον καιρό.

Σχεδόν το 20% της ελληνικής οικονομικής παραγωγής προέρχεται από τον τουρισμό, το οποίο είναι φυσικό αν αναλογιστεί κανείς την απαράμιλλη ομορφιά της χώρας. Εκτός από το διαδίκτυο που διευκολύνει τις κρατήσεις και τη διαφήμιση των ταξιδιωτικών πακέτων, ο τουρισμός παραμένει μια δραστηριότητα εντάσεων εργασίας, που δεν έχει διαφοροποιηθεί σε σχέση με τριάντα χρόνια πριν. Ο κόσμος χρησιμοποιεί αεροπλάνα και ταξί, μένει σε ξενοδοχεία, τρώει γεύματα, ακούει μουσική και κάνει εκδρομές με πλοία. Όλες αυτές οι δραστηριότητες χρειάζονται ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων να μαγειρεύουν, να σερβίρουν, να ψυχαγωγούν, να καθαρίζουν τα δωμάτια και να οδηγούν ταξί για πολλές ώρες. Η ποσότητα όλων αυτών των υπηρεσιών που μπορούν να παραχθούν ανά ώρα και ανά άτομο, δεν άλλαξε πολύ με τον καιρό.

Ας συγκρίνουμε λοιπόν αυτό με τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία για παράδειγμα. Σύμφωνα με τα στοιχεία  της Eurostat, η συνολική παραγωγή της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας -το ήμισυ της οποίας καλύπτεται από γερμανικές εταιρείες- αυξανόταν τη δεκαετία πριν την οικονομική κρίση κατά περίπου 4,4% ετησίως. Αυτό αντιστοιχεί σε διπλασιασμό της παραγωγής στα 15 χρόνια. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της ανάπτυξης προήλθε από την αύξηση της παραγωγικότητας της μεταποίησης -αξία που δημιουργείται ανά ώρα εργασίας- η οποία στη Γερμανία, σύμφωνα με τα στοιχεία του  ΟΟΣΑ, αυξήθηκε την ίδια περίοδο κατά 40%.

Με άλλα λόγια η ταχεία οικονομική ανάπτυξη στη Γερμανία και σε άλλες ταχέως αναπτυσσόμενες οικονομίες προήλθε κυρίως από τις βελτιώσεις στην αποδοτικότητα της βιομηχανίας και όχι από την ηθική υπεροχή των εργαζομένων σε αυτές τις χώρες.

Όλα αυτά συνδέονται με μια έννοια που οικονομολόγοι ονομάζουν "νόσο του κόστους Baumol" όπως είχε διατυπωθεί από τους William Baumol and William Bowen στη δεκαετία του 1960. Γιατί, αναρωτήθηκαν,  κάποια πράγματα όπως  η εκπαίδευση, η ιατρική περίθαλψη και ζωντανές μουσικές παραστάσεις  κοστίζουν περισσότερο όσο περνούν τα χρόνια και κάποια άλλα όπως τα βιομηχανικά προϊόντα, λιγότερο;

Η απάντηση είναι απλά ότι η παραγωγικότητα βελτιώνεται ταχύτερα σε μερικές βιομηχανίες από ό,τι σε άλλες. Δεδομένου ότι οι κατασκευαστές αυτοκινήτων φτιάχνουν ολοένα και καλύτερα αυτοκίνητα -γρηγορότερα και με λιγότερους εργάτες- μπορούν να τα πουλήσουν ακόμη φθηνότερα και να αυξήσουν κιόλας τους μισθούς. Αντίθετα, μια ζωντανή μουσική παράσταση χρειάζεται τον ίδιο κόπο και απαιτεί εξίσου εξειδικευμένους συντελεστές όσο δύο αιώνες πριν. Το να βρεις καλούς μουσικούς προϋποθέτει μισθούς που αυξάνονται το ίδιο γρήγορα με άλλους κλάδους της οικονομίας και έτσι οι τιμές σε "στάσιμους" κλάδους αυτού του είδους ανεβαίνουν σε σύγκριση με άλλους.

Η δυναμική αυτή συμβάλλει σημαντικά στην ανεξέλεγκτη άνοδο των ιατρικών εξόδων σε όλο τον κόσμο. Η ιατρική τεχνολογία αποτελεί αναμφίβολα τον ηγέτη της βελτίωσης της παραγωγικότητας, αλλά εξαακολουθούν να είναι απαραίτητα τα χρονοβόρα τετ α τετ γιατρών και ασθενών. Οι γιατροί δεν είναι σε θέση να παράσχουν υψηλής ποιότητας φροντίδα σε περισσότερους ασθενείς κάθε ώρα σήμερα από ό,τι μπορούσαν πριν από μερικές δεκαετίες . Οι τιμές ανεβαίνουν, αλλά όχι επειδή οι γιατροί έγιναν τεμπέληδες.

Γυρίζοντας στην Ελλάδα: Δεν αποτελεί έκπληξη ότι η κατά κεφαλήν παραγωγικότητα μιας οικονομίας που στηρίζεται κυρίως στον τουρισμό δεν έχει  συμβαδίσει με το "βιομηχανικό μεγαθήριο” της Γερμανίας. Πρόκειται για διαφορετικές οικονομίες που παρέχουν διαφορετικά είδη αγαθών. Πριν από το 2010, η ελληνική παραγωγικότητα ανά κάτοικο ήταν σταθερή σε επίπεδο περίπου 93% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Η παραγωγικότητα στην Ελλάδα κατρακύλησε μόνο μετά το 2010, ως αποτέλεσμα της επιβολής αυστηρών μέτρων λιτότητας.

Αυτή είναι η απλή, "ανήθικη” ιστορία της Ελλάδος και της Γερμανίας: η μια οικονομία ευημερεί χάρη στη ραγδαίως αναπτυσσόμενη βιομηχανική τεχνολογία, ενώ η άλλη χάρη στις πολύτιμες οικονομικές υπηρεσίες, που παράγονται  και προσφέρονται με τρόπους που απλά δεν αλλάζουν πολύ με το χρόνο. Οι Έλληνες δεν είναι τεμπέληδες και τα προβλήματα της Ευρωζώνης δεν έχουν τίποτα να κάνουν με την ηθική αδυναμία του καθενός.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η κυβέρνηση της Γερμανίας ξεκίνησε χθες εισαγγελική έρευνα εναντίον ενός ιστότοπου ειδησειογραφικής έρευνας στο διαδίκτυο για "υποψία προδοσίας", μετά από δημοσιεύματά της ότι η κυβέρνηση σκοπεύει να εντείνει την παρακολούθηση του διαδικτύου.

Σύμφωνα με τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης, είναι η πρώτη φορά μετά από μισόν αιώνα που δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν κατηγορίες προδοσίας, και μερικοί κατήγγειλαν την κίνηση ως επίθεση στην ελευθερία του τύπου. Το 1962, ο υπουργός 'Αμυνας της Γερμανίας Φραντς Γιόζεφ Στράους αναγκάστηκε να παραιτηθεί μετά από την απαγγελία ενάντια στο ειδησειογραφικό εβδομαδιαίο περιοδικό Der Spiegel της κατηγορίας για προδοσία, για ένα κεντρικό θέμα του που ισχυριζόταν ότι οι ένοπλες δυνάμεις της Δυτικής Γερμανίας ήταν ανέτοιμες να την υπερασπιστούν ενάντια στον κίνδυνο του κομμουνισμού κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.

"Ο ομοσπονδιακός εισαγγελέας έχει ξεκινήσει έρευνα για υποψία προδοσίας σε άρθρα (...) που εκδόθηκαν στο διαδικτυακό μπλογκ Netzpolitik.org," είπε εκπρόσωπος του γραφείου του. Πρόσθεσε ότι η κίνηση είναι αποτέλεσμα μιας καταγγελίας σε βαθμό κακουργήματος από την υπηρεσία πληροφοριών του εσωτερικού της Γερμανίας (Γραφείο για την Προστασία του Συντάγματος, ή BfV), για άρθρα για την ίδια την υπηρεσία που εμφανίστηκαν στην ιστοσελίδα του μπλογκ στις 25 Φεβρουαρίου και 15 Απριλίου. Το γραφείο ισχυρίζεται ότι τα άρθρα βασίζονταν σε διαρρευμένα έγγραφα.

Η δημόσια ραδιοτηλεόραση ARD είπε ότι η Netzpolitik.org είχε εκδόσει ένα άρθρο φέτος για το πώς έψαχνε η υπηρεσία παραπάνω χρηματοδότηση για να ενισχύσει την παρακολούθηση του διαδικτύου, και ένα άλλο για σχέδια που είχε το ίδιο γραφείο να στήσει μια ειδική μονάδα για να παρακολουθεί δίκτυα κοινωνικών υπηρεσιών. Και τα δύο βασίζονταν σε έγγραφα που είχαν διαρρεύσει.

Η Netzpolitik.org ειδικεύεται στην πολιτική του διαδικτύου, την προστασία δεδομένων, την ελευθερία της πληροφόρησης και θέματα σχετικά με διαδικτυακά νομικά δικαιώματα.

Σε δήλωσή τους, οι δημοσιογράφοι του ιστότοπου Αντρέ Μάιστερ και ο Μάρκους Μπέκενταλ (αρχισυντάκτης), είπαν, "Αυτό είναι επίθεση στην ελευθερία του τύπου. Δεν θα φοβηθούμε απ' αυτό." Την υποστήριξή του εξέφρασε και ο επικεφαλής της γερμανικής ένωσης δημοσιογράφων DJV, Μίκαελ Κόνκεν, ο οποίος χαρακτήρισε την έρευνα "μια απαράδεκτη προσπάθεια να φιμώσουν δύο δημοσιογράφους που ασκούν κριτική."

Ο Μπέκενταλ δήλωσε στο τηλεοπτικό κανάλι N24, "Είμαι διχασμένος μεταξύ του να νιώθω ότι αυτή είναι τιμητική διάκριση και της σκέψης ότι θα μπορούσε να με οδηγήσει στη φυλακή."

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Η τρόικα έχει ένα νέο εφαρμοστή (enforcer) τον Αλέξη Τσίπρα»

«Η τρόικα έχει ένα νέο εφαρμοστή (enforcer) τον Αλέξη Τσίπρα». Με τον τρόπο αυτό ξεκινά σημερινό δημοσίευμα του πρακτορείου Bloomberg το οποίο εστιάζει στο νέο κεφάλαιο στις σχέσεις της ελληνικής κυβέρνησης με τους θεσμούς και στο νέο κεφάλαιο στις σχέσεις του Αλέξη Τσίπρα με μεγάλο κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ.

«Ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, θα υποδεχθεί τους εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στις 10 το πρωί της Παρασκευής, την ίδια στιγμή πως ο πρωθυπουργός της Ελλάδας εστιάζει την προσοχή του στην ολοκληρωτική εσωτερική εξέγερση. Είναι η πρώτη φορά από τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ ανέβηκε στην εξουσία τον Ιανουάριο που η απεχθής τρόικα αποκτά πρόσβαση σε ένα μέλος του υπουργικού συμβουλίου», σημειώνει χαρακτηριστικά το δημοσίευμα.

Το Bloomberg κάνει λόγο για στροφή του Αλέξη Τσίπρα στην πεπατημένη των προκατόχων του συμπεριλαμβανομένου του «εχθρού» του Αντώνη Σαμαρά, εστιάζει δε στη χθεσινή του αναφορά στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ ότι «όποιος νομίζει ότι άλλη κυβέρνηση και άλλος πρωθυπουργός θα μπορούσε να κάνει κάτι καλύτερα, θα πρέπει να μιλήσει».

Το πρακτορείο κάνει αναφορά στην Αριστερά Πλατφόρμα, η οποία όπως σημειώνει κατηγορεί τον Τσίπρα για την «προσβολή της εντολής» που έδωσαν οι πολίτες τον Ιανουάριο και στο δημοψήφισμα του Ιουλίου. «Ο Λαφαζάνης αντικαταστάθηκε ως υπουργός Ενέργειας όταν τέθηκε επικεφαλής της εξέγερσης εναντίον της νέας συμφωνίας», τονίζει το δημοσίευμα και συμπληρώνει πως «η εξέγερση έχει αναγκάσει τον Τσίπρα να βασίζεται στη στήριξη της αντιπολίτευσης για να περάσει τις πολιτικές που απαιτούν οι πιστωτές».

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Εξελίξεις με την απολογία κεντρικού στελέχους της Διεύθυνσης Αλλοδαπών

Γράφει ο Λαμπρόπουλος Βασίλης

Περιοριστικοί όροι απαγόρευσης εξόδου από την χώρα και παρουσίασης σε αστυνομικό τμήμα όπως και καταβολή μεγάλης χρηματικής εγγύησης επιβλήθηκαν σε ανώτερο αξιωματικό της ΕΛ.ΑΣ μετά την απολογία του, το μεσημέρι της Πέμπτης, στον ειδικό ανακριτή Διαφθοράς κ. Κωνσταντίνο Σαργιώτη σχετικά με τις ύποπτες σχέσεις δουλεμπορικών κυκλωμάτων και στελεχών των διωκτικών αρχών.

Πρόκειται για την υπόθεση, που είχε αποκαλύψει το «Βήμα της Κυριακής» με διαδοχικά δημοσιεύματά του τους τελευταίους τρεις μήνες και για το οποίο πραγματοποιείται εκτεταμένη έρευνα από την Εισαγγελέα Διαφθοράς κυρία Ελένη Ράικου.

Στον εν λόγω αξιωματικό της ΕΛ.ΑΣ, που είχε κρίσιμο ρόλο στην Διεύθυνση Αλλοδαπών και φερόταν να συνεργαζόταν με Ιρακινούς δουλεμπόρους, είχε ασκηθεί ποινική δίωξη για δωροδοκία σε βαθμό κακουργήματος και άλλα αδικήματα.

Από παρακολουθήσεις του τηλεφώνου το 2012 διαπιστώθηκε ότι έναντι αμοιβής ρύθμιζε με Ιρακινό δουλέμπορο την παράτυπη έκδοση πιστοποιητικών σε λαθρομετανάστες. Παράλληλα διαπιστώθηκε ότι πραγματοποίησε «ύποπτα ταξίδια» στην Τουρκία και στο Ιράκ το 2014 και μάλιστα το δεύτερο με την συνοδεία του ίδιου Ιρακινού.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο κατηγορούμενος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ αρνήθηκε τις κατηγορίες, μίλησε για σύννομες ενέργειές του, αναφέρθηκε σε σχέσεις με αλλοδαπούς για «άντληση πληροφοριών». Ακόμη ανέφερε ότι το ταξίδι του στο Ιράκ είχε γίνει για «να βοηθήσει επαγγελματικά οικεία πρόσωπα» του.

Προ τριημέρου απολογήθηκε για την υπόθεση και στέλεχος της ΕΥΠ που κατηγορείτο για συμμετοχή στο ίδιο κύκλωμα και ο οποίος αφέθηκε ελεύθερος, χωρίς περιοριστικούς όρους. Και αυτός υποστήριξε ότι δεν προχώρησε σε έκνομη ενέργεια και ότι ερχόταν σε διαρκή επαφή με τους Ιρακινούς διακινητές προκειμένου να αντλεί πληροφορίες για την υπηρεσία του.

Την ίδια ώρα συνεχίζονται οι έρευνες από την Εισαγγελέα Διαφθοράς και για άλλους εμπλεκόμενους στην υπόθεση με κύριο «στόχο» υψηλά ισταμένους στην ΕΛ.ΑΣ αλλά και ιδιώτες.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


30 Ιουλ 2015

Του Φιόντορ Λουκιάνοφ

Ετσι όπως είναι η κατάσταση σήμερα στο διεθνές πολιτικό-διπλωματικό σκηνικό, δεν μπορεί να γίνει λόγος για καλοκαιρινή ανάπαυλα. Παρόλα αυτά, ενόψει του Αυγούστου, μπαίνουμε σε μια πιο ήσυχη φάση. Ποια είναι όμως, τα κυριώτερα εκκρεμή ζητήματα, μέχρι το Φθινόπωρο;

Ανησυχητικό σύμπτωμα της περιόδου που παρήλθε, ήταν οι όλο και πιο συχνές συζητήσεις για έναν μεγάλο πόλεμο. Ο φόβος, ο οποίος φάνηκε να φεύγει για πάντα στο σύνορο της δεκαετίας του 1990, κάνει ξανά την εμφάνισή του. Την ίδια ώρα, όπως επισημαίνουν πολλοί ειδικοί, δεν υπάρχει κανένας πραγματικός λόγος ούτε για κούρσα εξοπλισμών, ούτε για σοβαρή σύγκρουση συμφερόντων. Στο σύγχρονο κόσμο όμως το σύνορο ανάμεσα στην πραγματικότητα και την ψευδαίσθηση έχει σχεδόν εξαφανιστεί.

Τα σημαντικότερα γεγονότα της σεζόν που τελείωσε, είναι η διαδικασία του Μινσκ, η επιδείνωση της κρίσης του ελληνικού χρέους και η επιτυχής ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα. Το καθένα από αυτά έχει την προϊστορία και τη λογική του. Συνολικά ωστόσο, αυτά συνθέτουν μια αρκετά ολοκληρωμένη εικόνα της παγκόσμιας πολιτικής. Ουκρανία, Ελλάδα και Ιράν, είναι τα τρία πρόσωπα του σημερινού σκηνικού της διεθνούς πολιτικής και διπλωματίας.

Η διαδικασία του Μινσκ είναι το παράδειγμα της απελπισμένης προσπάθειας να σταματήσει η μεγάλη αιματοχυσία. Οι προσπάθειες των συνομιλητών κατευθύνονται στη διαμόρφωση διατυπώσεων, οι οποίες θα είναι συγκεκριμένες στον ελάχιστο βαθμό, επειδή σαφείς και επακριβώς καθορισμένες υποχρεώσεις δεν θέλησε κανείς να αναλάβει. Εν τω μεταξύ όλοι επαναλαμβάνουν σαν ευαγγέλιο ότι εναλλακτική λύση στα συμφωνηθέντα στο Μινσκ δεν υπάρχει, και αυτό είναι αλήθεια. Η διακοπή του μεγάλου πολέμου αποτελεί ήδη επίτευγμα, αλλά η εγκαθίδρυση μιας διαρκούς ειρήνης φαίνεται αδύνατη. Είναι κατανοητό ότι η κατάσταση είναι εύθραυστη και επικίνδυνη, αλλά καταδεικνύει μια από τις σημερινές αλήθειες. Δηλαδή, ότι στον κόσμο που βρίσκεται σε μια μεταβατική περίοδο και είναι άγνωστο που οδεύει, υπάρχουν προβλήματα τα οποία δεν λύνονται με τίποτα και το μέγιστο που μπορεί να γίνει, είναι η προσπάθεια να ελαχιστοποιηθεί η έντασή τους.

Υπό αυτό το φόντο, οι συνομιλίες για το Ιράν είναι ο αντίθετος πόλος. Αυτές διήρκεσαν τόσο πολύ καιρό επειδή οι βασικοί μετέχοντες, Τεχεράνη και Ουάσιγκτον, επεδίωξαν να καταγράψουν ξεχωριστά κυριολεκτικά το κάθε βήμα, και μάλιστα όσο γίνεται πιο συγκεκριμένα ώστε να μην προκύψει διπλή ερμηνεία. Η αιτία ήταν απλή, δηλαδή η πλήρης δυσπιστία του ενός απέναντι στον άλλο. Δεν υπήρχε χώρος για κανενός είδους συμφωνίες μεταξύ κυρίων, τα πάντα έπρεπε να είναι πρωτοκολλημένα και οι μηχανισμοί ελέγχου να έχουν προβλεφθεί εκ των προτέρων. Μόνο σε αυτή την περίπτωση υπάρχει ελπίδα για υλοποίηση και η πρόσφατη συμφωνία επιτρέπει να υπάρξει αυτή η ελπίδα. Η διαδικασία Γενεύης-Βιέννης (σε αντίθεση με αυτή του Μινσκ) απέδειξε ότι αν οι ενδιαφερόμενες πλευρές γνωρίζουν επακριβώς τι θέλουν και επιθυμούν πραγματικά να φτάσουν σε συμφωνία, τότε μπορούν να πετύχουν πολλά. Είναι κατανοητό, βέβαια, ότι καθοριστικό ρόλο σε όλα αυτά έπαιξε η γενική πολιτική κατάσταση, καθώς η καταρρέουσα Μέση Ανατολή υποχρεώνει να υπερπηδηθούν οι προηγούμενοι περιορισμοί και να αναζητηθούν νέες μορφές πολιτικής επιβίωσης.

Πικρή γεύση για την Ελλάδα

Στην Ελλάδα, ο «συμβιβασμός» που επιτεύχθηκε τελικά, άφησε σε όλους μια πικρή γεύση και την αίσθηση ότι τίποτα δεν επιλύθηκε, ενώ ταυτόχρονα επιβλήθηκε μια λύση δια της βίας. Από τη μία πλευρά, είναι σαφές από καιρό ότι στην Ευρωζώνη πρέπει να μπει μια τάξη, αλλά για να συμβεί αυτό, αν η συναίνεση δεν διαμορφώνεται από μόνη της, τότε χρειάζεται η πολιτική βούληση κάποιου. Αυτός ο κάποιος είναι προφανώς η Γερμανία, η ισχυρότερη χώρα της ΕΕ. Από την άλλη πλευρά, η εμφάνιση αυτής της βούλησης τρόμαξε αμέσως τους πάντες και το κυριότερο, προέκυψε το ερώτημα: Ξέρει άραγε ο ηγέτης τι κάνει; Όπως και να έχει, η κρίση στην Ευρωζώνη έδειξε έναν τρίτο τύπο διαπραγματευτικής προσέγγισης, την επιβολή του ισχυρότερου την οποία, άλλος τη δέχεται εθελούσια ή πρόθυμα, και άλλος με φόβο και αμφιβολία.

Το τέταρτο σημαντικό γεγονός της σεζόν που εκπνέει, οι επιτυχίες του Ισλαμικού Κράτους, επισκιάζει εν μέρει όλα τα παραπάνω, καθώς επιδεικνύει μια θεομηνία ενώπιον της οποίας η διπλωματία και η πολιτική είναι ανίσχυρες, σε οποιαδήποτε μορφή και αν εκδηλώνονται. Το ΙΚ είναι μια συστημική θραύση του μοντέλου, του σχήματος, βάσει του οποίου είχε δομηθεί η Μέση Ανατολή. Ο κόσμος ζει επώδυνες αλλαγές εδώ και πολύ καιρό. Σήμερα όμως επεκτείνεται η αβεβαιότητα, όχι μόνο για το μέλλον, αλλά και για το ότι οι γνωστοί τρόποι επίλυσης των κοινωνικών προβλημάτων δεν είναι καθόλου αποτελεσματικοί.

Ο Φιόντορ Λουκιάνοφ είναι επικεφαλής του προεδρείου του Συμβουλίου εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής
Πηγή Rossiyskaya Gazeta


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Προκλητικός εμφανίστηκε για μία ακόμη φορά ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα ο οποίος ανακίνησε για μία ακόμη φορά το θέμα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και των συνόρων, αμφισβητώντας τα ανοικτά.

Εάν δεν υπάρξει συναίνεση μέσω των διαβουλεύσεων, όπως συμφωνήσαμε, στο θέμα της ΑΟΖ τότε αυτό θα κριθεί από τρίτους, για τους οποίους θα αποφασίσουμε από κοινού, ανέφερε χαρακτηριστικά. Στη συνέχεια κάνοντας ειδική αναφορά στο «Οικόπεδο 5», είπε ότι «έρευνες υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή θα ξεκινήσουν, όταν επιλυθεί σε ποια χώρα ανήκει το κομμάτι αυτό της θάλασσας, που ανήκει, όπως νομίζω, στην Αλβανία».
Ο κ. Ράμα έχει, κατά καιρούς, κατηγορήσει την προηγούμενη αλβανική κυβέρνηση υπό τον Σαλί Μπερίσα ότι «πούλησε» το «οικοπέδο 5» στην Ελλάδα, με την υπογραφή της συμφωνίας για την υφαλοκρηπίδα το 2009, η οποία στη συνέχεια ακυρώθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αλβανίας, κατόπιν προσφυγής του Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Η Αλβανία εδώ και πολύ καιρό έχει ξεκινήσει ένα «ύποπτο» παιχνίδι σε βάρος της Ελλάδας, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να αμφισβητήσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Θυμίζουμε ότι ο Μπερίσα, πριν από περίπου ένα χρόνο, είχε φτάσει στο σημείο να δηλώσει ότι τα σύνορα της Αλβανίας φτάνουν μέχρι την Πρέβεζα!

Στις αρχές Μαΐου, τα Τίρανα έστειλαν διάβημα στην Αθήνα, σε έντονο ύφος, ζητώντας να γίνει τροποποίηση του προγράμματος ερευνών για υδρογονάνθρακες στο Ιόνιο, με τον ισχυρισμό ότι παραβιάζονται αλβανικά χωρικά ύδατα. Μάλιστα, έφτασαν στο σημείο να ζήτησαν και τους χάρτες των χερσαίων ερευνών στην Ήπειρο. Ουσιαστικά, η Αλβανία θέτει με προκλητικό τρόπο θέμα χερσαίων συνόρων με την Ελλάδα. Οι διπλωματικές πηγές κάνουν ξεκάθαρα λόγο για προσπάθεια αμφισβήτησης των ελληνικών συνόρων.

Ο Ράμα τέλος, δεν παρέλειψε να κάνει αναφορά και στην ελληνική κρίση, σημειώνοντας πως «ήταν αναμενόμενο πως θα επηρεάσει την αλβανική οικονομία, αλλά προς το παρόν δεν είχαμε τις συνέπειες που περιμέναμε». Ο Αλβανός πρωθυπουργός δήλωσε ακόμη πως έχει προσκαλέσει τον Έλληνα ομόλογό του Αλέξη Τσίπρα να επισκεφθεί την Αλβανία, ενώ ο ίδιος δεν έχει στην «ατζέντα» του κάποια επίσκεψη στην Αθήνα εντός του τρέχοντος έτους.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Σφοδρή κριτική στις θέσεις που αναπτύσσει σε σχέση με την Ελλάδα, στην «ειδική έκθεσή» της, η αποκαλούμενη «Επιτροπή σοφών» που συμβουλεύει τη γερμανική κυβέρνηση, ασκεί ο οικονομικός συντάκτης της αυστριακής εφημερίδας «Ντερ Στάνταρντ», Αντράς Σιγκέντβαρι, σε σημερινό σχόλιό του, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Γερμανική απώλεια επαφής με την πραγματικότητα».

Το σημαντικότερο συμβουλευτικό όργανο της γερμανικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης σε οικονομικά ζητήματα, το Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων, παίρνει θέση στην κρίση στην Ελλάδα, με την «ειδική έκθεσή» του, που αποτελεί σημαντική απόδειξη για το πόσο η πλειονότητα των Γερμανών οικονομολόγων έχει χάσει κάθε επαφή με την τρέχουσα οικονομικο-πολιτική πραγματικότητα στην Ευρωζώνη, τονίζεται εισαγωγικά στο σχόλιο.

«Στο έγγραφό τους οι εμπειρογνώμονες ζητούν να προβλεφθεί στις ευρωπαϊκές συνθήκες η δυνατότητα μιας εξόδου από το ευρώ, ωστόσο το όργανο δεν έχει κατά νου την οικειοθελή έξοδο μιας χώρας αλλά την αποπομπή της», σημειώνεται στο σχόλιο.

Η «έλλειψη προθυμίας συμβιβασμού» μια χώρας καθιστά ευάλωτη σε εκβιασμούς την Ευρωζώνη, γι’ αυτό και θα πρέπει να είναι δυνατή η έξοδος «ως Ultima Ratio» (σ.σ. «έσχατη λύση»), γράφουν οι σύμβουλοι (σ.σ.: της κυβέρνησης της καγκελαρίου Μέρκελ), υπονοώντας τις αντιπαραθέσεις με την Ελλάδα.

Εάν η πρόταση εφαρμοζόταν, σημειώνει ο σχολιαστής, αυτό θα σήμαινε την αρχή του τέλους της Ευρωζώνης: Το πολιτικό κλίμα θα δηλητηριαζόταν, διότι τα κράτη θα άρχιζαν να απειλούνται μεταξύ τους, λέγοντας «δεν σου ταιριάζει το μέτρο Χ; – Μπορούμε και να σε αποπέμψουμε» .

Αλλά και από οικονομική άποψη η ιδέα είναι καταστροφική, καθώς έπειτα από μια αλλαγή της συνθήκης οι επενδυτές θα άρχιζαν αμέσως να κερδοσκοπούν θέτοντας το ερώτημα «ποιον αφορά η έξοδος από το ευρώ: την Ελλάδα, την Πορτογαλία;», με αποτέλεσμα να εκτινάσσονται στα ύψη τα επιτόκια για αυτές τις χώρες, συμπληρώνει.

Καταλήγοντας στο σχόλιό του, ο κ. Σιγκέτβαρι, επισημαίνει, με μεγάλη δόση ειρωνείας, ότι, εάν σε αυτό το Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων βρίσκονται πραγματικά οι καλύτεροι Γερμανοί οικονομολόγοι, τότε θα πρέπει κανείς να ανησυχεί περισσότερο για την Ομοσπονδιακή Γερμανία παρά για την Ελλάδα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ, Δ. Δημητρακούδης, Βιέννη


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σε περιόδους κρίσης, σε περιόδους, όπου η ΕΙΚΟΝΑ κατισχύει της πραγματικότητας, οφείλουμε να σχεδιάζουμε και υλοποιούμε πολιτικές, που θα μας παρέχουν τη μέγιστη ωφέλεια.

Η Ελλάδα δείχνει (εικόνα και όχι μόνον) να βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Ανθρωπιστική κρίση,ύφεση,ανεπάρκεια πόρων(;), συνεχής διεθνής δανεισμός, δεσμεύσεις, υποθήκευση δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, υπερβολικό και μη εξυπηρετούμενο Δημόσιο και Ιδιωτικό χρέος. Μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης.

Οι «πολιτικοί μας ταγοί» επιλέγουν το μη χείρον βέλτιστον. Από την αυτοκτονία επιλέγουν την καταστροφή(κατά τα λεγόμενά τους). Αλήθεια υπάρχει διέξοδος,υπάρχει άλλος δρόμος; Και βέβαια η απάντηση είναι ΝΑΙ υπάρχει. Φτάνει να αξιοποιήσουμε όλα μας τα συγκριτικά πλεονεκτήματα.
Ένα από αυτά είναι τα 6000 νησιά μας τα σχεδόν 15000 χιλιόμετρα της Ελληνικής ακτογραμμής.

Άμεσα και πριν την ολοκλήρωση της όποιας συμφωνίας με τους δανειστές να δείξουμε πόσο ισχυροί είμαστε. Να προχωρήσουμε, ακολουθώντας το παράδειγμα του Ισραήλ, σε άμεση οριοθέτηση της Ελληνικής ΑΟΖ στο σύνολο της θαλάσσιας έκτασης, που μας αναλογεί και που λόγω των νησιών, πενταπλασιάζει (κατά τον Καθηγητή κ. Ηλία Μπεριάτο) την έκταση της Ελλάδας .

Έτσι θα είμαστε το δεύτερο κράτος που έχει οριοθετήσει ΑΟΖ χωρίς πρώτα να την έχει ανακηρύξει. Προυπόθεση είναι να αναλάβει τη σχετική νομοθετική πρωτοβουλία η Ελληνική Κυβέρνηση(ακόμα και με την διαδικασία του κατεπείγοντος), με δεδομένο μάλιστα ότι έχει, ρητά αναφερθεί (The Concept of the Exclusive Economic Zone (EEZ), International Union For Conservation of Nature, 25 October 2012) ότι :
«Η δικαιοδοσία στην ΑΟΖ μπορεί μόνο να εξασκηθεί με τον όρο ότι προηγουμένως έχει δημιουργηθεί με βάση τους νόμους του παράκτιου κράτους. Αυτός ο όρος αναφορικά, με την δημιουργία της είναι απολύτως αναγκαίος. Χωρίς αυτόν το παράκτιο κράτος δεν διαθέτει ΑΟΖ».
Ιδού λοιπόν η ευκαιρία σε όλους τους Πολιτικούς μας να αποδείξουν ότι είναι Πολιτικοί με Π κεφαλαίο.

Τα νησιά κυρίως μας προσφέρουν την ευκαιρία της μεγένθυσης της Ελληνικής Επικράτειας με τα όποια και οικονομικά οφέλη. Υπενθυμίζουμε ότι ως γνωστό, στη νέα Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (του 1982) αναφέρει ρητά στο άρθρο 121, ότι όλα τα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ ενός νησιού καθορίζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζεται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Τα νησιά δηλαδή, δικαιούνται να έχουν ΑΟΖ αρκεί να το δηλώσουμε και να την προσδιορίσουμε. Αυτή είναι και η σημαντική διαφορά της νέας σύμβασης για το δίκαιο της θάλασσας από την προηγουμένη. Μπήκε η ΑΟΖ που υπερκαλύπτει την έννοια της υφαλοκρηπίδας.

Αυτό αναμφισβήτητα είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας, γιατί η Τουρκία δεν μπορεί να προβάλλει τα ίδια επιχειρήματα που προβάλλει για δεκαετίες τώρα για την υφαλοκρηπίδα των νησιών του Αιγαίου. Ότι δηλαδή τα νησιά μας δεν διαθέτουν υφαλοκρηπίδα ή ότι βρίσκονται πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας.  Βέβαια για να αναγνωριστεί δικαίωμα ΑΟΖ σε βραχονησίδες ή βράχους, η Σύμβαση με σαφήνεια διευκρινίζει πως αυτές θα πρέπει ή να έχουν από μόνες τους οικονομική ζωή ή να μπορούν να συντηρήσουν από μόνοι τους ανθρώπινη διαβίωση.Στους ανησυχούντες για αντιδράσεις Τουρκίας και λοιπών δυνάμεων τους παραπέμπουμε στην αναγνώριση της ΑΟΖ της Ρωσίας από την Τουρκία.

Ας μην ξεχνάμε και την σημερινή εμπλοκή της Τουρκίας στα σύνορά της με τη Συρία, τα ανυπέρβλητα εσωτερικά της προβλήματα (που ξεκινούν από τις αντιφάσεις της Τούρκικης κοινωνίας/οικονομίας). Η αδύναμη θέση της Τουρκίας είναι δεδομένη. Ώρα για αποφάσεις, ώρα για ουσιαστικές κινήσεις.
Ιδού η Ρόδος…..

Δημήτρης Σκουτέρης
Πολιτικός Επιστήμων-Πολιτικός Αναλυτής
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μενέλαος Τασιόπουλος

Το εγχείρημα της ένωσης της Ευρώπης με στόχο την κοινότητα ή την ομοσπονδία τα τελευταία χρόνια είναι εμφανές ότι βρίσκεται σε πολύ προβληματική κατάσταση. Αφορμή γι' αυτό μπορεί να θεωρείται η διεθνής οικονομική κρίση, που ξεκίνησε από τις διεθνείς αγορές της Wall Street, αλλά η βάση της όλης εμπλοκής δείχνει δομική για την Ευρώπη, από την ιδρυτική μετα-ψυχροπολεμική ιδρυτική της συμφωνία του Μάαστριχτ: όταν δηλαδή η μόλις τότε ενοποιημένη Γερμανία, απαλλαγμένη από τα πολεμικά της χρέη για δεύτερη φορά μετά το 1953, επεδίωξε και πέτυχε το ευρώ να γίνει σχεδόν μάρκο.

Το λάθος του γαλλικού παράγοντα της εποχής είναι ότι επέτρεψε κάτι τέτοιο, με το βάσιμο πλην ανιστόρητο επιχείρημα ότι Ευρώπη δεν μπορεί να υφίσταται χωρίς τη Γερμανία. Το ανιστόρητο βρίσκεται στο γεγονός ότι η Γερμανία βλέπει πάντα την Ευρώπη με συγκεκριμένη οπτική. Αυτή δεν έχει καμία διαφορά από εκείνη του Γ' Ράιχ, που αποτελεί μέρος ή έστω σεχταριστική αντίληψη του ενιαίου Ράιχ από τη εποχή του Βίσμαρκ. Ουσιαστικά για το Βερολίνο η Ευρώπη είναι πάντα μια αμιγώς γερμανική υπόθεση. Περίπου 20 χρόνια μετά τη Συμφωνία του Μάαστριχτ το ευρώ και η διάρθρωση της οικονομίας και της λειτουργικότητας της ευρωζώνης δεν απέχουν πολύ από εκείνη που σχεδιάστηκε στον Μεσοπόλεμο για το Ράιχμαρκ.

Η κεντρικά ελεγχόμενη οικονομία των «19» από το Βερολίνο και τη Φρανκφούρτη, τουλάχιστον ως προς τους κανόνες και όρια χρέους και ελλειμμάτων, εξυπηρετεί αποκλειστικά τη γερμανική ηγεμονία.
Η Ελλάδα αποτέλεσε και αποτελεί με τα συνεχή προβλήματα προσαρμογής και τις διαδοχικές της χρεοκοπίες ένα «φύλλο συκής» των δομικών ζητημάτων συνοχής και προσανατολισμού που διακατέχουν την Ε.Ε., όπως επίσης η επιρροή που ασκεί στο κρίσιμο ως προς τις επιλογές του Eurogroup η ηγετική και ισοπεδωτική ταυτόχρονα παρουσία του Γερμανού υπουργού Οικονομικών κ. Σόιμπλε. Ουσιαστικά όμως τα ζητήματα συνοχής της Ευρώπης με τα απαγορευτικά χρέη και τη δημοσιονομική ανισορροπία μεγάλων δυνάμεων εκ των μελών της, όπως η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία, αλλά και ο τρόπος ενσωμάτωσης των χωρών του πρώην ανατολικού μπλοκ ή των βαλτικών, απειλούν με πλήρη και συγκρουσιακού χαρακτήρα διάλυση.

Η Ευρώπη καθορίζεται ως προς τον προσανατολισμό της από τρεις παραδοσιακές ισχυρές δυνάμεις; τη Γερμανία, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Στην παρούσα φάση και στο επίπεδο των επονομαζόμενων ηπειρωτικών δυνάμεων παρατηρείται ύστερα από πολλά χρόνια σύγκρουση Βερολίνου - Παρισιού. Το πρώτο επιζητεί αυτόματους μηχανισμούς κυβερνητικής διαχείρισης για τη ζώνη του ευρώ με υπερυπουργό Οικονομικών και ελεγχόμενους προϋπολογισμούς ή μοντέλα όπως τα Μνημόνια, που εφαρμόζονται στην περίπτωση της Ελλάδας για τους απείθαρχους. Τα Παρίσι αντίθετα προβάλλει τη συγκρότηση ενός πυρήνα των έξι (Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία, Μπενελούξ) ιδρυτικών μελών στη Συμφωνία της Ρώμης του 1957, με κοινή κυβέρνηση, Κοινοβούλιο και οικονομική ένωση. Προκρίνει δηλαδή πολιτική διαβούλευση αντί του αυτοματισμού των μηχανισμών. Οι δύο προσεγγίσεις δεν συγκλίνουν και πολύ σύντομα μπορεί να οδηγήσουν τον πυρήνα της Ευρώπης σε συγκρούσεις.

Το Ηνωμένο Βασίλειο από την εποχή της Μ. Θάτσερ έχει διαχωρίσει πλήρως τη θέση του από τις διαδικασίες συσσωμάτωσης της Ευρώπης με μεταφορά αρμοδιοτήτων από το εθνικό στο ευρωπαϊκό επίπεδο. Προέκρινε και ιστορικά έχει δικαιωθεί μια ζώνη διευρυμένων ελεύθερων συναλλαγών και μετακίνησης κεφαλαίων, υπηρεσιών, προϊόντων.

Η Ελλάδα στα επόμενα χρόνια που θα επανακαθοριστούν οι συνθήκες στην Ευρώπη θα πρέπει να επιλέξει διαδρομή και συμμάχους. Το βέβαιον είναι ότι η πορεία της Ελλάδας στην Ευρώπη είναι μια γαλλική υπόθεση, ρνώ η πλέον σημαντική στρατηγική συμμαχία που θα μπορούσε να συνομολογηθεί, ύστερα από αυτήν με το Ισραήλ που εξελίσσεται, είναι εκτός Ευρώπης, με την παλαιά σύμμαχο, τις ΗΠΑ, και οικονομικά τη ζώνη δολαρίου.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Ζωή Κωνσταντοπούλου συνέστησε επιτροπή αλήθειας για το χρέος και πρωτοστατεί στην επιτροπή για το πώς μπήκαμε στο μνημόνιο, καλώντας διάφορους αξιωματούχους να καταθέσουν. Ξαφνικά ξεσηκώθηκαν οι αρχάγγελοι του κοινοβουλευτισμού, την διαβάλουν, την διακωμωδούν και ζητούν την απομάκρυνσή της. Αργότερα (να το θυμηθείτε) θα ζητήσουν και την ποινική της δίωξη.

Η Νάντια Βαλαβάνη μίλησε, το βράδυ του δημοψηφίσματος για άνοιγμα των θυρίδων, προφανώς ενώπιον εισαγγελέα ώστε να δούμε αν υπάρχει εκεί μαύρο χρήμα. Ξαφνικά, η ίδια χάθηκε πολιτικά και συνεχίζει να διαβάλλεται από τους αρχαγγέλους της κάθαρσης.

Ο Γιάνης Βαρουφάκης εκπόνησε Plan B, για την εξασφάλιση ρευστότητας και την διάσωση των πολιτών σε περίπτωση που οι Γερμανοί μας πετούσαν εκτός ευρώ. Ξαφνικά ξεσηκώθηκαν οι αρχάγγελοι της δημοκρατίας και πολλοί πολίτες κατελήφθησαν αυθόρμητα από την επιθυμία να του κάνουν και από μία μήνυση, ώστε να τον δουν πίσω από τα κάγκελα.

Κάτι περίεργες συμπτώσεις!

Και τι κάνει ο κ. Τσίπρας;

Είναι μάλλον ο πρωθυπουργός που έβλεπε τα τραίνα να περνούν…

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Τολμάνε και μιλάνε για εσχάτη προδοσία τα ρετάλια...
Οι γερμανοτσολιάδες...
Οι προδότες...
Όσοι έπρεπε ήδη να είναι καταδικασμένοι κι εκτελεσμένοι για το κορυφαίο έγκλημα της προτεκτορατοποίησης της χώρας και της υποδούλωσης του λαού!   

Κατηγορούν τον πρώην υπουργό των οικονομικών για το εναλλακτικό σχέδιο που σχεδίαζε (ελληνικά: plan B) και που τα ίδια τα καθάρματα που τώρα τον κατηγορούν θα τον ξανακατηγορούσαν αν δεν είχε σχεδιάσει!

Το χειρότερο όμως είναι πως βρίσκονται και άνθρωποι μέσα σ' αυτή την κυβέρνηση που είτε συμφωνούν, είτε συμφωνούν με την σιωπή τους.

Εδώ βέβαια ψήφισαν τα προαπαιτούμενα (δηλαδή το στήσιμο του κ@λου) για ν΄αρχίσει η συζήτηση για το νέο μνημόνιο!

Εδώ πήραν την κατάλληλη στάση ως ένδειξη καλής θέλησης στο @@@ίσι που έρχεται, πριν αυτό έρθει, έτσι για προθέρμανση, στην καταδίκη του ''πρώην'' θα  κώλωναν;

Και μάλιστα όταν τους θυμίζει με μόνη την παρουσία, τις γνώσεις και την στάση του, το χάσμα που υπάρχει μεταξύ πραγματικών πολιτικών και χ@σμένων τενεκέδων;

Τολμάνε τα νεοδημοκρατικά, πασοκικά, ποταμίσια, αλλά και κάποια αριστερά τσόλια να μιλάνε για εσχάτη προδοσία στην χώρα που, ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ, ένας, one, ein, uno, bir, ΚΑΝΕΝΑΣ δεν έχει τιμωρηθεί για την καταστροφή της χώρας. 

ΕΝΑΣ, ένας ρε γερμανοτσόγλανοι, ρε απόγονοι των δωσιλόγων και των μαυραγοριτών της Κατοχής... 

ΕΝΑΣ,  να κάτσει στο σκαμνί για την τερατουργία που επιτελέσατε...

Παρά θέλατε και θέλετε να ξανακυβερνήσετε, ταγματαλήτες, κουκουλοφόροι!

Αλλά έχετε βρεί τον κοσμάκη, έναν λαό καθημαγμένο, που θέλει να δεί επί τέλους κάποιον να τιμωρείται για το μαρτύριο που περνάει και θέλετε να του προσφέρετε σαν εξιλαστήριο θύμα τον ΜΟΝΟΝ που προσπάθησε να βρει (και μάλλον είχε βρει) μιά εναλλακτική της καταστροφής λύση.

Μιά λύση που αν αποδεικνύοταν σωστή, οι κρεμάλες θα ήταν πολύ λίγες για σας!

Το ότι βγήκατε από το πλάνο ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΣΑΣ ΞΕΧΑΣΑΜΕ.

Ξέρουμε πως είσαστε εκεί έτοιμοι για κάθε λογής καινούργια ατιμία και κακουργία.

Είμαστε όμως κι εμείς εδώ και σας περιμένουμε. 

Δεν φοβηθήκαμε την τρομοκρατία των ΜΜΕ και τις κλειστές τράπεζες και κάθε είδους μουτσούνα του Δ' νεοναζιστικού ράϊχ τής Ενωμένης τοκογλυφικής Ευρώπης!

Απατεώνες σαν και σάς θα φοβηθούμε;...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η έκρυθμη κατάσταση στην Τουρκία και το διπλό μέτωπο κατά Συρίας και PKK προκαλούν ανησυχία στο γερμανικό στρατό, ιδίως αναφορικά με τη συνδρομή του ή όχι στο πλαίσιο ενδεχόμενων νατοϊκών επιχειρήσεων.

Οι τουρκικές αεροπορικές επιδρομές στη Συρία μέχρι στιγμής δεν επηρεάζουν τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει ο γερμανικός στρατός στην περιοχή, σύμφωνα με το γερμανικό υπoυργείο Άμυνας. «Μέχρι στιγμής τα τεκταινόμενα δεν έχουν καμία επίδραση στη δική μας παρουσία στην περιοχή της Τουρκίας και του Β. Ιράκ», ανέφερε τη Δευτέρα από το Βερολίνο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου.
Η γερμανική παρουσία στην περιοχή κινείται στο πλαίσιο του μέχρι τώρα σχεδιασμού, ενώ οι γερμανικές δυνάμεις βρίσκονται σε στενή συνεργασία με τις τοπικές αρχές.

Γερμανικές δυνάμεις στην περιοχή από το 2013

Από το 2013 ο γερμανικός στρατός έχει τοποθετήσει συστήματα αεράμυνας τύπου «Patriot» στα τουρκοσυριακά σύνορα. Το νατοϊκό σύστημα προστασίας «Αctive Fence» στην τουρκική πόλη Καχραμανμάρα δρα προστατευτικά απέναντι σε βαλλιστικούς πυραύλους. Ωστόσο τα συστήματα αυτά δεν έχουν «απολύτως καμία σχέση» με την παρούσα κατάσταση. Η γερμανική δύναμη που βρίσκεται στην περιοχή είναι επιφορτισμένη επίσης με την εκπαίδευση κούρδων μαχητών Πεσμεργκά, εξοπλίζοντάς τους με σύγχρονο οπλισμό.
Οι Πεσμεργκά θεωρούνται από τη Δύση ως ο στρατός των Κούρδων του Β. Ιράκ και έτσι έχουν την υποστήριξη της Γερμανίας και άλλων δυτικών χωρών στον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους. Σύμφωνα με στοιχεία του γερμανικού υπ. Άμυνας «80 γερμανοί στρατιώτες» βρίσκονται ήδη στο Β. Ιράκ στο πλαίσιο ειδικών προγραμμάτων στρατιωτικής εκπαίδευσης Πεσμεργκά.
Μέχρι στιγμής υπολογίζεται ότι έχουν εκπαιδευτεί περίπου 2.800 Πεσμεργκά. Ωστόσο το εύλογο ερώτημα το οποίο μέχρι στιγμής δεν έχει τεθεί ανοιχτά είναι κατά πόσο ωφελεί να εκπαιδεύει κανείς τους Πεσμεργκά, όταν και αυτοί πλέον αποτελούν στόχο της Τουρκίας.

«Καμία σύγκριση» Πεσμεργκά και PKK

Ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπ. Άμυνας υπογραμμίζει ότι είναι σημαντικό να γίνει διαχωρισμός μεταξύ των Πεσμεργκά και του PKK, το οποίο χαρακτηρίζεται από την ΕΕ ως τρομοκρατική οργάνωση. Ως προς αυτό «δεν τίθεται θέμα σύγκρισης». Στο μεταξύ στον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους είναι αναμεμειγμένοι τόσο οι Πεσμεργκά όσο και το PKK. Ωστόσο αναφορικά με το ερώτημα κατά πόσο ο γερμανικός στρατός είναι βέβαιος ότι τα όπλα που προορίζονται για τους Πεσμεργκά δεν καταλήγουν στο PKK, το γερμανικό υπ. Άμυνας εμμένει στην επανάληψη της αρχής της «τελικής χρήσης των όπλων».

Σύμφωνα με αυτή την αρχή πρέπει να γίνεται σαφές ότι τα όπλα που παρέχονται στους Πεσμεργκά, παραμένουν στα δικά τους χέρια. Παράλληλα ο επικεφαλής της Κ.Ο. των Σοσιαλδημοκρατών Άξελ Σέφερ ζήτησε από τη γερμανική κυβέρνηση να ξεκαθαρίσει ότι «ο γερμανικός στρατός δεν θα εμπλακεί σε μια σύγκρουση Τουρκίας και κουρδικών στρατιωτικών δυνάμεων». Σύμφωνα με τον Σέφερ, η Γερμανία οφείλει να καταστήσει σαφή αυτή τη θέση στο πλαίσιο της συνόδου των 28 χωρών μελών του ΝΑΤΟ.

Η Γερμανία αναμένει να ακούσει τις προτάσεις της Τουρκίας, ωστόσο, σύμφωνα με την εκπρόσωπο του υπ. Άμυνας, δεν τίθεται θέμα αυτόματης ενεργοποίησης της «συμμαχίας». Μια τέτοια απόφαση θα ήταν εν τέλει πολιτική και για την ώρα φαντάζει «μακρινή».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Θανάση Τζιούμπα

Την Τρίτη 28/7 συγκλήθηκε, με αίτημα της Τουρκίας, έκτακτη σύνοδος του ΝΑΤΟ, για να εξετάσει τα «θέματα ασφαλείας», μετά το μακελειό στο Σουρούτς και την «επίθεση» του ISIS στο μεθοριακό φυλάκιο που κόστισε την ζωή σε ένα τούρκο στρατιωτικό.

Πρόκειται για την ενεργοποίηση ενός σχεδίου που από καιρό έχει καταστρωθεί από την πολιτική ηγεσία του νεο-οθωμανισμού και τα στρατιωτικά επιτελεία. Η κυβέρνηση του Σουλτάνου Ερντογάν και του Μεγάλου Βεζύρη Νταβούτογλου, από την αρχή του συριακού εμφυλίου αναζητά τρόπους να μεταβάλλει την έμμεση εμπλοκή σε άμεση στρατιωτική επέμβαση και κατοχή συριακού εδάφους.

Αν κάτι τέτοιο δεν έγινε ακόμη πραγματικότητα, οφείλεται σε δύο λόγους: ο ένας είναι και του καθεστώτος της Δαμασκού, σε συνδυασμό με το χαοτικό τοπίο του συρφετού της «συριακής αντιπολίτευσης». Το δεύτερο και σημαντικότερο είναι η ηρωική αντίσταση των Κούρδων της Συρίας που μέσα σε μερικούς μήνες κατάφεραν μια ταπεινωτική ήττα του τζιχαντισμού στο Κοπμπάνι και έφτασαν να απειλούν την ίδια την «πρωτεύουσα» του ISIS, την Ράκα.

Όλα αυτά έφεραν σε αδιέξοδο τα τουρκικά σχέδια για διαμελισμό της Συρίας με έναν πόλεμο μέσω αντιπροσώπων: η υποτιθέμενη εξόριστη κυβέρνηση που εγκατέστησε στην Κωνσταντινούπολη δεν αντιπροσωπεύει τίποτε, ενώ στο πεδίο των συγκρούσεων κυριάρχησαν οι Κούρδοι πεσμεργκά έναντι των μαυροφορεμένων συντρόφων του «Τζιχάντι Τζών». Η υποστήριξη και η συνεργασία των τουρκικών δυνάμεων ασφαλείας με τον ISIS υπήρξε απροκάλυπτη, αλλά όχι αρκετή. Η ανατροπή ήταν τεράστια, οι κουρδικές σημαίες ανεμίζουν στα ΝΑ σύνορα της Τουρκίας, ενώ στο εσωτερικό της, ως αντανάκλαση, το κουρδικό κίνημα γνωρίζει νέα άνθηση με το HDP, που εξελίσσεται σε ρυθμιστή της πολιτικής ζωής.

Είναι η ώρα για το σχέδιο Β΄, αυτό της στρατιωτικής δράσης. Κι εδώ έρχεται η προβοκάτσια. Γιατί πως αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί η επίθεση στο πολιτιστικό κέντρο του Σουρούτς με τα δεκάδες θύματα, σε μια περιοχή όπου ο στρατιωτικός και αστυνομικός έλεγχος των δυνάμεων είναι κάτι παρά πάνω από ασφυκτικός; Ή ακόμη περισσότερο το «μεθοριακό επεισόδιο» της σύγκρουσης με ενόπλους του ISIS; Το καθεστώς της Άγκυρας κατασκεύασε τις αφορμές για την ανάληψη στρατιωτικής δράσης και ξεκαθάρισε από την αρχή τους στόχους: ο ISIS και (κυρίως) το ΡΚΚ.

Η κλιμάκωση άρχισε με τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς, που, ας σημειωθεί, συνοδεύτηκαν από μια παροιμιώδη αστοχία όσον αφορά στους στόχους του ISIS. Το επόμενο στάδιο είναι η δημιουργία μιας «ελεγχόμενης ζώνης» σε βάθος 40 χιλιομέτρων. Η ζώνη βέβαια αυτή περιλαμβάνει τα εδάφη που τα κουρδικά όπλα και η θυσία των ανδρών και γυναικών του YPG και YPJ έχουν ήδη απελευθερώσει και εκκαθαρίσει από τους τζιχαντιστές, που η μόνη πρόσβαση που έχουν πλέον εκεί είναι μέσω Τουρκίας και σε συνεργασία με τις τουρκικές αρχές (από εκεί έγινε και η προσπάθεια αντιπερισπασμού με την επίθεση στο Κομπάνι στις 25/6).

Η κατάσταση παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις για την διεθνή ειρήνη. Ο τυχοδιωκτισμός του σουλτανάτου, όχι άσχετος με τα εσωτερικά αδιέξοδα, επιχειρεί να μεταβάλλει έναν ήδη τραγικό εμφύλιο πόλεμο σε πόλεμο κρατών και αλλαγή συνόρων. Οι διαστάσεις που μπορεί να πάρει με δεδομένη την αντίθεση του Ιράν που μπορεί να εξελιχθεί σε άμεση εμπλοκή (προς μεγάλη ανακούφιση των Ισραηλινών που ηττήθηκαν διπλωματικά στο ζήτημα των πυρηνικών), είναι απρόβλεπτες.

Σε ένα τέτοιο θολό τοπίο η Άγκυρα επιχειρεί να σπάσει την απομόνωση και να δημιουργήσει μια «συμμαχία προθύμων» μέσω του ΝΑΤΟ. Δίνοντας ως αντάλλαγμα την χρήση της βάσης του Ινσιρλίκ από την αεροπορία των ΗΠΑ, επιδιώκει την πολιτική κάλυψη της επιθετικότητας της με την καραμέλα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, όπως η ίδια βέβαια την αντιλαμβάνεται.

Η Ελλάδα είναι μέλος του ΝΑΤΟ, και θα κληθεί να στηρίξει την τυχοδιωκτική αυτή επιχείρηση εναντίον του κουρδικού κινήματος και λαού και εναντίον της σταθερότητας, (όσης έχει απομείνει) στην περιοχή. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να αποφασίσει με ποια πολιτική είναι. Και κριτήρια για την στάση της δεν μπορεί παρά να είναι το δίκαιο και το εθνικό συμφέρον, που στην περίπτωση αυτή ταυτίζονται απόλυτα: καμία συνέργεια, ούτε καν έμμεση, στα σχέδια των νεο-οθωμανών και της βουλιμίας τους, βουλιμίας που ήδη μας αγγίζει, στην Κύπρο, το Αιγαίο, την Θράκη.

Πηγή Άρδην

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Τουρκία βρήκε το απόλυτο «άλλοθι» για να σβήσει από το χάρτη τους Κούρδους. Από τυπικός εταίρος του συνασπισμού εναντίον των τζιχαντιστών (του αυτοαποκαλούμενου Ισλαμικού Κράτους) γίνεται βασικός παίκτης και κερδίζει γεωπολιτικούς «πόντους» με την ευλογία του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ.

Με πρόσφατη απόφασή της η Τουρκία δίνει πρόσβαση στο συνασπισμό να χρησιμοποιεί τις αεροπορικές της βάσεις. Ο συνασπισμός εναντίον του ΙΚ τελεί υπό τη στήριξη των ΗΠΑ. Οι πρώτες αεροπορικές επιθέσεις έγιναν στις αρχές της εβδομάδας μόνο που οι στόχοι ήταν πιο κοντά στο PKK. Η επίθεση στα στρατόπεδα των Κούρδων ανταρτών ουσιαστικά ακυρώνουν την ειρηνευτική διαδικασία με το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK).

Ο Κούρδος ηγέτης Σελαχατίν Ντεμιρτάς με δηλώσεις του στο BBC υποστηρίζει πως η Άγκυρα θέλει να δημιουργήσει μια λωρίδα ασφαλείας στα σύνορα με τη Συρία για να ανακόψει την πορεία του κουρδικού λαού στη δημιουργία ενός κράτους.

Η Τουρκία ανακοίνωσε την απόφασή της να εισέλθει στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, μετά την επίθεση αυτοκτονίας στο Σουρούκ όπου 32 ανθρώποι, κυρίως Κούρδοι, έχασαν τη ζωή τους. Ταυτόχρονα ανέφερε τα περί "ζώνης ασφαλείας" κατά μήκος των συνόρων στη βόρεια Συρία.

Αλλαγές στο γεωπολιτικό χάρτη

Τελικά ποιος είναι ο εχθρός;
Η Τουρκία, το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ δηλώνουν πως είναι οι τζιχαντιστές. Ομως οι YPG (Μονάδες Προστασίας του Κουρδικού Λαού) αναφερόμενοι στις πρόσφατες πρωτοβουλίες της Τουρκίας στο μέτωπο της Συρίας δηλώνουν ότι «Αντί να επιτεθούν στις θέσεις που κατέχουν οι τρομοκράτες του ΙΚ, οι τουρκικές δυνάμεις επιτίθενται στις αμυντικές μας θέσεις».

Είναι αλήθεια αυτό;
Αν δούμε τις προσεκτικά διατυπωμένες δηλώσεις εκ μέρους του ΝΑΤΟ: «Δεν υπάρχει διασύνδεση ανάμεσα σε αυτά τα αεροπορικά πλήγματα εναντίον του PKK και την πρόσφατη συνεννόηση να ενταθεί η συνεργασία ΗΠΑ-Τουρκίας εναντίον του» ανέφερε στο Twitter ο Μπρετ Μακγκέρκ, αναπληρωτής ειδικός προεδρικός απεσταλμένος για τον συνασπισμό εναντίον του Ισλαμικού Κράτους.
Τελικά η Τουρκία με άλλοθι τον αγώνα κατά των τζιχαντιστών πλήττει κουρδικές περιοχές; Αυτό που είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό σε ό,τι αφορά τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή είναι ότι το PKK, σύμφωνα με την Ουάσινγκτον είναι τρομοκρατική οργάνωση (απόλυτη σύμπνοια με την τουρκική θέση).

Τι κι αν οι ακτιβιστές του Συριακού Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (OSDH) δήλωσαν αμέσως μετά τις επιθέσεις ότι πρόκειται προφανώς για την πιο σοβαρή επέμβαση της Τουρκίας στις ζώνες που τελούν υπό κουρδικό έλεγχο στη συριακή σύγκρουση.

Γιατί όμως ενοχλεί την Τουρκία η δράση των YPG;

Οι YPG είναι η πιο οργανωμένη και η πιο αποτελεσματική εναντίον του ΙΚ δύναμη στη Συρία, όμως η Τουρκία βλέπει την προώθησή της με κακό μάτι λόγω των δεσμών της κουρδικής αυτής οργάνωσης της Συρίας με το PKK. Όπως δήλωσε στο BBC o Ντερμιτάς η Τουρκία έχει ενοχληθεί πολύ από τις νίκες των Κούρδων ανταρτών οι οποίοι στο πόλεμο με τους τζιχαντιστές φαίνεται να αποκτούν την κυριαρχία αρκετών περιοχών και άρα θέτουν τις βάσεις για ένα κουρδικό κράτος.

H ίδια η Τουρκία δεν αρνείται τις προθέσεις της. Ο τούρκος πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου εξέφρασε την εκτίμηση ότι οι αεροπορικές επιδρομές που εξαπολύει η Τουρκία εναντίον του Ισλαμικού Κράτους και των ανταρτών του PKK μπορεί να αλλάξουν την ισορροπία στη Συρία και στο Ιράκ.

Το ΝΑΤΟ παρακολουθεί πολύ στενά τις εξελίξεις και διαβεβαιώνουμε τη σύμμαχό μας Τουρκία για την μεγάλη μας αλληλεγγύη, είπε ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Στόλτενμπεργκ σε ρόλο Πόντιου Πιλάτου. Ο Νταβούτογλου είχε δηλώσει σε συνέντευξή του στο τηλεοπτικό δίκτυο ATV ότι «είναι σημαντικό το ΝΑΤΟ να κατανοήσει σωστά τις προθέσεις μας». Αν κρίνουμε από τις δηλώσεις που έγιναν από τη Συμμαχία προφανώς τις κατανοεί.

Οι ΗΠΑ ήδη έχουν επιβεβαιώσει ότι εργάζονται με την τουρκική ηγεσία για στρατιωτική συνεργασία στο μέτωπο της Συρίας. Από την άλλη κάνουν «τα στραβά μάτια» σε ό,τι αφορά τους κουρδικούς στόχους.

Η επίσκεψη Ερντογάν στην Κίνα αυτήν ακριβώς την περίοδο δεν είναι άσχετη των γενικότερων εξελίξεων στα σύνορα Συρίας Τουρκίας. Ο απεσταλμένος του BBC στο Πεκίνο αναφέρει ότι επανεκκινείται η συζήτηση για αγορές αμυντικών πυραυλικών συστημάτων από την Κίνα.

Πηγή newsbomb


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου