Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

31 Μαρ 2014

Η εξέλιξη της τουρκικής πολιτικής από τότε που ο Τούρκος πρωθυπουργός αποκάλυψε την ιδιότητα μέλους του στη Μουσουλμανική Αδελφότητα εξακολουθεί να είναι συγκρίσιμη με εκείνη της Αιγύπτου: η αδιαμφισβήτητη υποστήριξη που διαθέτει δεν έχει αντίστοιχο παρά το μίσος που προκαλεί. Περισσότερο από ποτέ, η χώρα είναι διχασμένη, δεν υπάρχει δημοκρατική λύση στον ορίζοντα, και η συνέχεια –όποια και να είναι- θα είναι αναγκαστικά βίαιη.


Η τουρκική πολιτική βυθίστηκε στο χάος μετά την ανώνυμη δημοσίευση στο YouTube, στις 27 Μαρτίου, δύο ηχογραφήσεων μια συνεδρίασης της εθνικής ασφάλειας στην οποία η κυβέρνηση εξέταζε ένα στριμμένο χτύπημα για να μπορεί να ξεκινήσει έναν ανοικτό πόλεμο εναντίον της Συρίας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που δημοσιεύονται παράνομες εγγραφές.  Στις 24 Φεβρουαρίου, μια ηχογραφημένη κασέτα επιτρεπόταν να ακούσουμε τον Πρωθυπουργό να συμβουλεύει το γιο του για το πως να κρύψει 30 εκατομμύρια ευρώ σε μετρητά πριν να έρθουν οι αστυνομικές αρχές να ερευνήσουν τη κατοικία του. Παρά τις διαψεύσεις του κ. Ερντογάν, αυτό το τεκμήριο κατέστρεψε την εικόνα του ως ευσεβής και νομοταγής άνθρωπος.

Στην πραγματικότητα, τίποτα δεν λειτουργεί κανονικά, από την ημέρα που η Δικαιοσύνη και η Αστυνομία ξεκίνησαν, στα τέλη του 2013, μια τεράστια επιχείρηση κατά διεφθαρμένων προσωπικοτήτων. Ο Πρωθυπουργός είδε σε αυτή την επιχείρηση μια συνωμοσία από τον πρώην σύμμαχό του, που έγινε αντίπαλος, ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν. Απάντησε απολύοντας χιλιάδες δημόσιους υπάλληλους με τη κατηγορία ότι ήταν μαθητές του.

Και αν ο δυτικός τύπος ξεχώρισε τις εκτροπές κεφαλαίων από όλες τις περιπτώσεις αυτές, οι Τούρκοι από τη πλευρά τους έμαθαν ποια είναι η αληθινή πολιτική του Ερντογάν.  Ο τελευταίος χρηματοδοτούσε σε βάρος του τουρκικού κράτους την Αλ Κάιντα στη Συρία, φιλοξενώντας  αρκετές φορές τον τραπεζίτη της αίρεσης, παρόλο που καταζητείται σε παγκόσμιο επίπεδο από τον ΟΗΕ.  Οι ηχογραφήσεις της Παρασκευής απεικονίζουν τον Υπουργό Εξωτερικών, τον αναπληρωτή του, τον αναπληρωτή επικεφαλής του επιτελείου και τον επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών. Οι τέσσερις άνδρες συζητούσαν για μια μυστική επιχείρηση που θα πραγματοποιούταν από Σύρους πράκτορες και θα αποδιδόταν στη Daech για να δικαιολογηθεί μια τουρκική εισβολή.

Μόλις δημοσιεύτηκαν οι ηχογραφήσεις, η κυβέρνηση, πανικόβλητη, μπλοκάρισε την πρόσβαση στο YouTube.  Απείλησε τον αρχηγό της αντιπολίτευσης Kemal Kılıçdaroğlu, ο οποίος είχε αναφερθεί στη συνομωσία στην τηλεόραση πριν να αποκαλυφθεί και έβαλε να συλληφθεί ο Aytaç, ένας διανοούμενος εγγύς του Φετουλάχ Γκιουλέν (Fethullah Gülen) για τον ίδιο λόγο. Η αυταρχική απάντηση του Ερντογάν δίνει την εντύπωση ότι δεν ελέγχει πλέον την κατάσταση.

Εν πάση περιπτώσει, αυτή η αποκάλυψη υπονομεύει κάθε τουρκική προσπάθεια να παρέμβει λίγο περισσότερο στη Συρία.  Από την αρχή του πολέμου, η Άγκυρα έχει παράσχει την επιμελητειακή υποστήριξη του ΝΑΤΟ στους τζιχαντιστές σε ό τι αφορά όπλα και πληροφορίες, προσέφερε μια ανθρωπιστική κάλυψη με στρατόπεδα στο έδαφός της, και αυτοχρηματοδοτήθηκε με λεηλασίες εργαλειομηχανών, καθώς και αρχαιολογικών θησαυρών στο Χαλέπι.  Σύμφωνα με δύο αξιόπιστες μαρτυρίες, είναι η Άγκυρα που οργάνωσε τη χημική επίθεση στη Γκούτα Δαμασκού (Ghouta) τον Αύγουστο του 2013.  Τέλος, ο τουρκικός στρατός εισήγαγε εκατοντάδες τζιχαντιστές, πριν μια εβδομάδα στη πόλη Κασάμπ (Kassab). Όταν οι τελευταίοι βομβαρδίστηκαν από την Πολεμική Αεροπορία της Συρίας, η Τουρκία κατέρριψε ένα συριακό αεροπλάνο για να τους βοηθήσει.

Η τουρκική εμπλοκή παραείναι μεγάλη για να εξακολουθεί να αρνείται. Η Άγκυρα δεν υποστηρίζει απλά μια πολιτική αντιπολιτευτική δύναμη, αλλά ισλαμιστές μισθοφόρους που ασκούν τρομοκρατία.

Πόσο καιρό θα υποστηρίζουν οι Τούρκοι έναν Πρωθυπουργό, ο οποίος ξεκίνησε διαβεβαιώνοντας τους  για την έξοδο του από την Μουσουλμανική Αδελφότητα, ο οποίος διέθετε την υποστήριξη της Ουάσιγκτον, και ο οποίος επέτυχε εύκολα καλά οικονομικά αποτελέσματα, πριν να αποκαλύψει την αληθινή φύση του;  Από την επίθεση του ΝΑΤΟ κατά της Λιβύης, ο Ερντογάν ξαναέγινε Μουσουλμάνος Αδελφός, υποστήριξε την καταστροφή του λιβυκού κράτους και μετά της κυβέρνησης της Συρίας από το ΝΑΤΟ και τους Αδελφούς, και σταμάτησε την οικονομική ανάπτυξη.  Αυτή η αποστροφή συνοδεύτηκε από μια αυταρχική εκτροπή που καθιστά την Τουρκία μία από τις χειρότερες χώρες στον κόσμο όσον αφορά την ελευθερία επικοινωνίας, φυλακίζοντας αντιπάλους και δημοσιογράφους.

Και αν ο Πρωθυπουργός δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από τη Δύση, επειδή υποστηρίζει το ΝΑΤΟ, δεν έπρεπε να έχει ενώσει τους αντιπάλους τους, υποβάλλοντας τους στην ίδια καταστολή. Εκτός από τον ίδιο το λαό του, θα πρέπει τώρα να αντιμετωπίσει και τον στρατό του, του οποίου οι άδικα φυλακισμένοι στρατηγοί απελευθερώνονται ένα μετά το άλλο από τη δικαιοσύνη.

Την Κυριακή 30 Μαρτίου, ο λαός μίλησε κατά τη διάρκεια των δημοτικών εκλογών: Η Τουρκία δεν απέρριψε το ΑΚΡ του Πρωθυπουργού, αλλά εμφανίστηκε βαθιά διχασμένη σε δύο αμείλικτα αντίθετα στρατόπεδα, από τη μία πλευρά οι ισλαμιστές, από την άλλη οι κοσμικοί. 
Η ποσοτική ανωτερότητα των πρώτων επιτρέπει στον Erdoğan να έχει φιλοδοξίες για τις επόμενες προεδρικές εκλογές, αλλά η χώρα του δεν θα είναι ποτέ όπως πριν και δεν θα μπορέσει να προβληθεί ως περιφερειακό μοντέλο.

Με λίγα λόγια, εδώ όπως και αλλού, οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι  -έστω και με σχετική πλειοψηφία του 45%- δεν μπορούν να ελπίζουν ότι θα επιβάλουν το όραμά τους για την κοινωνία.  Μόλις έγιναν γνωστά τα αποτελέσματα των εκλογών, ο Ερντογάν εκφώνησε στα κεντρικά γραφεία του κόμματός του έναν εκδικητικό λόγο, απειλώντας τους «προδότες» που του επιτέθηκαν.

Πηγή Infognomon

Σχόλιο ιστολογίου: Μετά και την χθεσινή ημέρα, εάν τολμήσουμε να χαρακτηρίσουμε σε τίτλους την πορεία της Τουρκίας, θα λέγαμε πως "Οι Εκλογές έγιναν, ο διχασμός έγινε, το πραξικόπημα έρχεται..."!

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


“Η κυβέρνηση Σαμαρά, μια χούφτα ανθρώπων, η οποία κατηγορεί όσους διαφωνούν μαζί της για παλαιοκομματικές αντιλήψεις, βρίσκεται πλέον μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Γνωρίζει πολύ καλά ότι ο πολιτικός της χρόνος τελειώνει. Το μήνυμα θα είναι τόσο ισχυρό στις εκλογές του Μαΐου και οι θετικές πολιτικές εξελίξεις για τον λαό και τη χώρα θα είναι αναπόφευκτες…” 
 
Του Κώστα Καπνίση 
 
Τα κατάφεραν για άλλη μια φορά οι θλιβερές και αποκρουστικές φιγούρες της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου να ψηφίσουν, έστω και οριακά, «ΝΑΙ σε όλα». Τούτη τη φορά όμως ξεπέρασαν κάθε όριο προκλητικότητας και απέδειξαν ότι έχουν όλες τις κοινωνικές ομάδες, ανεξαρτήτως πολιτικής – κομματικής τοποθέτησης εναντίον τους. Η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής μάλιστα δημοσιοποίησε μια έκθεση – κόλαφο για το πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης Σαμαρά, το οποίο είναι προϊόν «συμφωνίας» του Αντώνη Σαμαρά, του Ευάγγελου Βενιζέλου και του Γιάννη Στουρνάρα με τους εκπροσώπους των δανειστών. Ο πανικός της κυβέρνησης Σαμαρά έγινε φανερός από τη στιγμή που το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μέσω του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας σε βάρος του υπουργού Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα.
Η κυβέρνηση Σαμαρά, απέφυγε τούτη τη φορά, πέρα από τους γνωστούς – γραφικούς υποστηρικτές της, οι οποίοι δηλώνουν θαυμαστές της τρόικα και του Πολ Τόμσεν, να ανεβάσει πολύ τους τόνους κατά των κοινωνικών ομάδων. Ο λόγος είναι πολύ απλός. Στα τέλη της Άνοιξης επίκειται η διπλή εκλογική αναμέτρηση σε αυτοδιοικητικό – ευρωπαϊκό επίπεδο και τα κόμματα – απομεινάρια της ΝΔ – ΠΑΣΟΚ χρειάζονται τις ψήφους των «ιθαγενών». Η κυβέρνηση Σαμαρά, μια χούφτα ανθρώπων, η οποία κατηγορεί όσους διαφωνούν μαζί της για παλαιοκομματικές αντιλήψεις, βρίσκεται πλέον μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Γνωρίζει πολύ καλά ότι ο πολιτικός της χρόνος τελειώνει. Το ίδιο ακριβώς γνωρίζει άριστα και το τρίγωνο Βερολίνου – Βρυξελλών – Φρανκφούρτης και επέβαλε την ψήφιση του «πολυνομοσχεδίου»- νέου Μνημονίου, λίγο πριν την εκλογική αναμέτρηση της Άνοιξης.
Όταν ανοίξουν οι κάλπες των αυτοδιοικητικών και ευρωπαϊκών εκλογών, κυβέρνηση και τρόικα γνωρίζουν πολύ καλά ότι δύο πράγματα θα έχουν συμβεί. Το ένα θα είναι ο πολιτικός αφανισμός του άκρως επικίνδυνου και έμπλεου ακραίων νεοφιλελεύθερων σταγονιδίων κόμματος – απομειναριού, το οποίο αποκαλείται ως «ΠΑΣΟΚ – ΕΛΙΑ». Το δεύτερο θα είναι η εκλογική συντριβή της μεταλλαγμένης, επί το ακροδεξιό του πράγματος, ΝΔ, η οποία θα έχει κι αυτή την ίδια ακριβώς διαλυτική πορεία που είχε το «ΠΑΣΟΚ» στις βουλευτικές εκλογές του 2012. Ίσως αυτός είναι και ένας ιδιαίτερα ικανός και πειστικός λόγος για τη «σιωπή» της λεγόμενης καραμανλικής πτέρυγας. Είναι απολύτως λογικό τα καραμανλικά στελέχη να περιμένουν τη συντριβή Σαμαρά, προκειμένου να μπορέσουν να έχουν μετά αποτελεσματική πολιτική παρέμβαση και να πάρουν πίσω το κόμμα, σε μια προσπάθεια να το ανασυντάξουν και να το «εκκαθαρίσουν» από τα ακροδεξιά σταγονίδια, τα οποία το έχουν αλώσει και έχουν κάνει τους παραδοσιακούς συντηρητικούς ψηφοφόρους της ΝΔ να φύγουν τρέχοντας από αυτό το μόρφωμα, το οποίο θυμίζει έντονα ΠΟΛΑΝ.
Η κατάσταση είναι πλέον «εκρηκτική» μέσα στις κοινοβουλετικές ομάδες ΝΔ – ΠΑΣΟΚ με τη συντριπτική πλειονότητα των βουλευτών να γνωρίζουν ότι στις επόμενες εθνικές εκλογές, όποτε κι αν αυτές γίνουν, ούτε με κιάλια δεν θα μπορούν να δουν τα έδρανα της Βουλής. Για αυτόν τον λόγο και μετακινούνται, σχεδόν καθημερινά, σε «κομματικούς σχηματισμούς», οι οποίοι ξεπηδούν από το πουθενά και από τα «δεξιά» και από τα «κεντροαριστερά», τα οποία όμως έχουν ως μοναδικό σκοπό ύπαρξης να αποτελέσουν ανάχωμα στην εκλογική αυτοδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι προφανές πλέον, ακόμα και στους πιο δύσπιστους, ότι η κυβέρνηση Σαμαρά είναι απολύτως αναντίστοιχη με τη βούληση της συντριπτικής πλειονότητας του ελληνικού λαού. Ο τρόπος, με τον οποίο απέρριψε την πρόταση δυσπιστίας κατά του υπουργού Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα, με τον πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, να κρύβεται για άλλη μια φορά από τη Βουλή, μην μπορώντας να υπερασπιστεί τις «επιτυχίες» του, οι οποίες ολοκληρώνονται με το «πολυνομοσχέδιο» και την «έξοδο» της χώρας στις αγορές. Αλήθεια μετά από τόσες «επιτυχίες» ποιος πρωθυπουργός δεν θα εμφανιζόταν στη Βουλή να υποστηρίξει τουλάχιστον το έργο του;
Κοντολογίς, πρόκειται για το κύκνειο «άσμα» μιας άθλιας κυβέρνησης, της χειρότερης όλων των εποχών που γνώρισε τούτος ο τόπος, η οποία βασίζεται σε δύο κόμματα – απομεινάρια, τα οποία κατέστρεψαν τα πάντα στο πέρασμά τους τα τελευταία είκοσι χρόνια. Το «πολυνομοσχέδιο», με τις δεκάδες ρυθμίσεις, τις οποίες κατά πάσα πιθανότητα, οι βουλευτές της ΝΔ – ΠΑΣΟΚ δεν έχουν διαβάσει, για άλλη μια φορά, δεν ήταν τίποτε άλλο από μια τελευταία προσπάθεια μιας κυβέρνησης που καταρρέει, προκειμένου να δεσμεύσει την επόμενη κυβέρνηση.
Η κυβέρνηση Σαμαρά, ίσως να εκτιμά ότι η επόμενη κυβέρνηση, η οποία θα προκύψει πολύ σύντομα, μετά και από τη συντριβή της ΝΔ – ΠΑΣΟΚ στη διπλή εκλογική μάχη της Άνοιξης, θα σφιχταγκαλιαστεί με τους δανειστές σε βάρος του λαού και της χώρας. Όπως όμως στη ζωή, έτσι και στην πολιτική, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι. Το μήνυμα θα είναι τόσο ισχυρό στις εκλογές του Μαΐου και οι θετικές πολιτικές εξελίξεις για τον λαό και τη χώρα θα είναι αναπόφευκτες…
Πηγή periodista
Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


«Έρμη, σκλάβα, πικρή Ρωμιοσύνη…
Μην αφήσεις τον άθεο να πάρη
το στερνό θησαυρό σου»
Κωστής Παλαμάς
Γράφει ο Δημητρης Νατσιός
Δάσκαλος, Κιλκίς
«Αδελφοί μου, η συζήτησις ετελείωσεν εις τας ημέρας μας. Ο Χριστός απεμακρύνθη από την Ευρώπην, όπως κάποτε από την χώραν των Γαδαρηνών, όταν οι Γαδαρηνοί το εζήτησαν. Μόλις όμως αυτός έφυγεν, ήλθε πόλεμος, οργή, τρόμος και φρίκη, κατάρρευσις, καταστροφή.
Επέστρεψεν εις την Ευρώπην ο προχριστιανικός βαρβαρισμός, εκείνος των Αβάρων, των Ούνων, των Λογγοβάρδων, μόνον ότι ήτο εκατόν φορές φρικωδέστερος. Ο Χριστός επήρε τον Σταυρόν Του και την ευλογίαν Του και απεμακρύνθη. Έμεινε ζόφος και δυσωδία. Και σεις τώρα αποφασίστε με ποιον θα υπάγετε, ποιον θα ακολουθήσετε: την σκοτεινήν και δυσώδη Ευρώπην ή τον Χριστόν;».
(αγ. Ιουστίνου Πόποβιτς, «Ορθόδοξος Εκκλησία και Οικουμενισμός», εκδ. Ορθόδοξος Κυψέλη, 1974, σελ. 252).
Επειδή έχω την εντύπωση, αν όχι πεποίθηση, ότι και το θέμα του τζαμιού στην Αθήνα και η ίδρυση τμήματος ισλαμικών σπουδών στην θεολογική σχολή του Α.Π.Θ., έγινε κατόπιν έξωθεν πιέσεων-όπως παλαιότερα και για το ζήτημα της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες-απευθύνω το ερώτημα του αγίου Ιουστίνου στους ελλογιμοτάτους καθηγητές του τμήματος θεολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Με ποιον θα υπάγετε;
(Η σιωπή, η αποχή και η υπογραφή σε ανθελληνικά και αντορθόδοξα κείμενα, είναι το λιπαντικό για μία ταχεία και άνευ προσκομμάτων αναρρίχηση στο δένδρο της ιεραρχίας. Όπως έλεγαν παλιότερα για τους μετανοημένους αριστερούς, τους δηλωσίες, «άντεξαν στα βασανιστήρια, λύγισαν στις προσφορές»).

Μια και «ήδη εβάφη κάλαμος αποφάσεως», κεκλεισμένων των θυρών, διά τον φόβο του λαού, οφείλουν οι κύριοι καθηγητές να απαντήσουν σε κάποια ερωτήματα, που εύλογα αναφύονται.

Πρώτον: Ποιο είναι το Ισλάμ, το οποίο, «δόξη και τιμή», ανακηρύσσουν τμήμα της Θεολογικής; Το μόνο Ισλάμ που γνώρισε τούτος ο τόπος είναι το, θηριώδες και κτηνώδες, τουρκικό. Παραπέμπω, για να θυμηθούν ποιό Ισλάμ τιμούν, στο βιβλίο «Οι τουρκικές ωμότητες στην Κύπρο», του Π. Μαχλουζαρίδη, Λευκωσία 1975. (Σελ. 72). Διηγείται γριά 75 ετών, η οποία είχε και κόρη 40 χρονών, με διανοητική καθυστέρηση: «Όταν ήρθαν οι Τούρκοι στο χωριό μας, την Παρασκευή 16.8.74, εγώ και η κόρη μου μείναμε στο χωριό μας, διότι δεν τα καταφέραμεν να φύγωμεν, όπως πολλοί άλλοι χωριανοί μας. Με την κόρη μου μείναμε χωσμένες για 5-6 μέρες στο σπίτι μας κι εκεί μέσα μάς βρήκαν 3 Τούρκοι στρατιώτες… Αυτοί όρμησαν πάνω μας, μας έδεσαν το στόμα και τα χέρια και μας εβίασαν. Την άλλη μέρα ήρθαν άλλοι 5 Τούρκοι στρατιώτες και μας εβίασαν… Την άλλην μέραν πήγαμεν στο σπιτούδιν της μάνας μου (εκατοχρονίτισσα γριά), την ηύρα τσουλλοκαθιστήν, χαμαί πεθαμένην…». Ούτε γριούλες σέβονταν οι οπαδοί του τουρκοϊσλάμ ούτε άρρωστα πλάσματα του Θεού. Τρίζουν τα κόκκαλα των αθώων θυμάτων…

Δεύτερον: Ο ταπεινωμένος, εξαθλιωμένος και κατασυκοφαντημένος λαός μας, αναζητεί μία αιτία, μιαν αναλαμπή για να νιώσει λίγο υπερήφανος, μια στάλα ελπίδας για να σηκωθεί λίγο ψηλότερα. Τέτοιες ειδήσεις επιτείνουν την απόγνωσή του. «Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται». Γονάτισε οικονομικά ο λαός και «χορεύουν» οι προβατόσχημοι λύκοι. Περνούν «αβρόχοις ποσί» τα πονηρεύματα. «Ποιμένες πολλοί διέφθειραν τον αμπελώνα μου εμόλυναν την μερίδα μου» θρηνεί ο Ιερεμίας και μαζί κι εμείς για την κατάντια κάποιων «ποιμένων» πανεπιστημιακών και μη. (Ακούμε και για επισκόπους που επικροτούν την ισλαμολαγνεία).

Τρίτον: Στην πατρίδα μας, όσο κι αν χώνουν κάποιοι το κεφάλι στην άμμο και επιδίδονται στον αντιρατσισμό της Μυκόνου, έχουμε τεράστιο, εκρηκτικό πρόβλημα με τους Μουσουλμάνους λαθρομετανάστες. Το Ισλάμ δεν αφομοιώνεται παρ’ όλες τις πολυπολιτισμικές σαχλαμάρες και επινοήσεις. Το φανατικό Ισλάμ «αφομοιώνει» με το σπαθί, βιάζει και δηώνει, γατί έτσι απολαμβάνει τα ουρί του Παραδείσου. Η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνει είναι του Νικηταρά του Τουρκοφάγου. Η ίδρυση τέτοιου τμήματος δεν θα εκληφθεί ως δημοκρατική γενναιοδωρία, ευρωπαϊκό κεκτημένο, «άνοιγμα στον ξένο» και λοιπές κρανιοκενείς πομφόλυγες, αλλά υποχώρηση, δειλία, ηττοπάθεια. Όπως έλεγε και ο παππούς μας, ο Θουκυδίδης, «ει ξυγχωρήσετε και άλλο τι μείζον ευθύς επιταχθήσετε». Μετά το τζαμί στην Αθήνα και το τμήμα στην Θεσσαλονίκη, θα ζητήσουν ισλαμοσχολεία, αποκαθήλωση εικόνων, μαντίλες και μπούργκες και… νέα Τουρκοκρατία. Και τώρα δεν υπάρχουν «Κολοκοτρωναίοι ικανοί να αποβάλουν την δουλεία με σκέτο σαπουνόνερο» όπως θα έλεγε και ο Ελύτης.

Τέταρτον: Τα τελευταία μνημονιακά χρόνια έγιναν στην πατρίδα μας σημεία και τέρατα. Δεν είδα δημοσιευμένο και με υπογραφές ένα κείμενο των καθηγητών, με το οποίο να καταδικάζουν την επιδρομή κατά του λαού, που με τον ιδρώτα του και το αίμα του, τους σιτίζει. Κάνουν την καλύτερη δίαιτα: καταπίνουν, τα λόγια τους, «παίρνουν γραμμή και μπαίνουν στην γραμμή». Το πανεπιστημιακό άσυλο δεν περιφρουρεί πλέον ελεύθερα πνεύματα, αλλά νεοκουβαλητές του σάπιου συστήματος. Τι φοβούνται αλήθεια; Το «ουκ έδωκεν ημίν ο Θεός πνεύμα δειλίας, αλλά δυνάμεως» του απ. Παύλου δεν τους συγκλονίζει;
(Φημολογείται ότι κάποιοι δέχτηκαν «πιέσεις». «Πιέσεις» δέχονταν και οι Νεομάρτυρες, «πιέσεις» δέχτηκε και ο Αθανάσιος Διάκος… Αλλά ας μην κάνω τέτοιες συγκρίσεις, «στον τόπο που κρεμούσαν οι καπεταναίοι τ’ άρματα, κρεμούν οι γύφτοι τα νταούλια» λέει ο θυμόσοφος λαός).

Πέμπτον: Οι φοιτητές τους, προς τιμήν τους, αντιδρούν. Είμαι δάσκαλος και νομίζω δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα για ένα δάσκαλο, από το να χάσει τον σεβασμό, την εκτίμηση, το κύρος του έναντι των μαθητών του. Να θυμίσω στους σεβαστούς καθηγητές, τους υπογράψαντες το προσκυνοχάρτι, τον αδυσώπητο λόγο του Μ. Βασιλείου ότι ο διδάσκαλος πρέπει να είναι «αρχέτυπον βίου, νόμος έμψυχος και κανών αρετής». Ας σταθούμε όλοι μας απέναντι απ’ αυτόν τον καθρέφτη και ας σκεφτούμε τι και ποιον βλέπουμε. Οι καλοί οι καπεταναίοι στην φουρτούνα κρίνονται και όχι υψηλές θεολογικές ρητορίες με ουισκάκι στα σαλόνια. 
Όπως έγραφε και ο Κόντογλου στο «Ευλογημένο Καταφύγιο» (σελ. 17). «Ο ευλαβής λαός δεν αισθάνεται την ανάγκη να ακούη βαθυστόχαστες θεολογίες με πανεπιστήμια και με διπλώματα ούτε παγκόσμια συμβούλια και διαλόγους. Ο πόθος του είναι να ακούση ότι υπάρχει κάποιος ρασοφόρος, ιερεύς ή καλόγερος (σ.σ. και λαϊκός θεολόγος, όπως ο μακαριστός Δ. Παναγόπουλος), που έχει καθαρή ζωή, ας είναι κι αγράμματος. Τόση είναι η δίψα του για αγιότητα, που φτάνει να είναι ένας ιερωμένος μοναχός ενάρετος, και τον λέγει άγιον». Βεβαίως ο λαός γνωρίζει ότι οι καλύτεροι θεολόγοι είναι τα «βοτσαλάκια της ερήμου», εκεί φυτρώνουν τα ευωδιαστά και μυρίπνοα άνθη οι Παϊσιοι, οι Πορφύριοι, οι Ιάκωβοι.

Να κλείσω με τον Ελύτη, ήταν τότε που η πνευματική ηγεσία σήκωνε στις πλάτες της τον λαό και δεν καθόταν στο σβέρκο του.
«Θέλει μελτέμι γερό, γεννημένο στην Τήνο, που να ‘ρθει με την ευχή της Παναγίας και να καθαρίσει τον τόπο απ’ όλων των λογιώ Τουρκιάς και της γηραιάς Ευρώπης τ’ απομεινάρια».
(«Πρόσω ηρέμα», 1990).

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Σταύρος Λυγερός 

Μπορεί οι πολιτικές αδυναμίες του ΣΥΡΙΖΑ να τον εμποδίζουν να δημιουργήσει διευρυνόμενο πλειοψηφικό ρεύμα, αλλά όλες οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν ότι τουλάχιστον έχει καταφέρει να παγιώσει το εκλογικό προβάδισμά του. Η απορία δεν είναι γιατί το κόμμα του Τσίπρα παίρνει πλέον κεφάλι, αλλά γιατί καθυστέρησε τόσο πολύ.

Η βασική αιτία είναι οι δικαιολογημένες επιφυλάξεις ακόμα και κεντροαριστερών ψηφοφόρων για την ικανότητα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αφενός να οδηγήσει με ασφάλεια και ομαλότητα την Ελλάδα εκτός μνημονίου, αφετέρου να στήσει την οικονομία στα πόδια της. Με άλλα λόγια, η δημοσκοπική πρωτιά δεν είναι επίτευγμα της Κουμουνδούρου, αλλά της κυβερνητικής πολιτικής.

Από ένα χρονικό σημείο και πέρα, αυτό που καθορίζει τη συμπεριφορά των ψηφοφόρων δεν είναι τόσο η αξιολόγηση της εναλλακτικής λύσης όσο η ανάγκη να απομακρυνθεί η κυβέρνηση. Αυτή φουσκώνει σήμερα τα πανιά του ΣΥΡΙΖΑ. Η πολιτική ιστορία διδάσκει, μάλιστα, ότι εάν η ζυγαριά γείρει υπέρ της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η τάση δεν αντιστρέφεται.
Τα εκβιαστικά διλήμματα της «παράταξης του μνημονίου» δεν έχουν πλέον την ίδια αποτελεσματικότητα. Ο λόγος είναι απλός. Εχουν πληθύνει όσοι πλέον έχουν λίγα να χάσουν και, ως εκ τούτου, δεν είναι ευάλωτοι στον φόβο και στις φρούδες ελπίδες που καλλιεργεί η μνημονιακή προπαγάνδα. Η κυβερνητική πολιτική, άλλωστε, πλήττει τη συντριπτική πλειονότητα των νοικοκυριών. Η κρίση έχει προσλάβει διαστάσεις οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής.

Αυτή είναι η αιτία της πολιτικοεκλογικής κατάρρευσης του ΠΑΣΟΚ. Ο λόγος που η Ν.Δ. αντέχει είναι ότι συσπειρώνονται πίσω της τα προνομιούχα δεξιά αλλά και κεντροαριστερά στρώματα. Και συσπειρώνονται όχι τόσο επειδή συμφωνούν με την ασκούμενη πολιτική όσο επειδή θεωρούν ότι εάν κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ η χώρα θα οδηγηθεί σε έξοδο από την ευρωζώνη και σε χάος. Με άλλα λόγια, το κυρίαρχο κριτήριο της πολιτικοεκλογικής συμπεριφοράς των στρωμάτων που απέχουν ακόμα πολύ από τον γκρεμό είναι ο φόβος.

Μέσα σ’ αυτό το πολιτικό τοπίο, έλαβε χώρα η τελευταία διαπραγμάτευση με την τρόικα. Το ευρωιερατείο δεν έκανε ουσιαστικές εκπτώσεις από τις απαιτήσεις του. Για να προσφέρει, όμως, χέρι βοηθείας στην πειθήνια κυβέρνηση Σαμαρά εν όψει των ευρωεκλογών, μετέθεσε χρονικά την εφαρμογή κάποιων επώδυνων μέτρων και βεβαίως συναίνεσε για το μοίρασμα των 500 εκατομμυρίων. Δεν παρέλειψε, βεβαίως, να εξασφαλίσει για τους δανειστές το διπλάσιο ποσό.

Με αιχμή του προπαγανδιστικού δόρατος το εφάπαξ προεκλογικό δωράκι, ο πρωθυπουργός επιχειρεί να αντιστρέψει το κλίμα. Αυτές τις ημέρες, η έμφαση δίνεται στον εξωραϊσμό της οικονομικής κατάστασης και στην καλλιέργεια προσδοκιών. Πρόκειται για ξανασερβίρισμα με άλλο ρητορικό περιτύλιγμα του success story.

Στην πραγματικότητα, όμως, η κυβέρνηση Σαμαρά δεν έχει πολιτικά καύσιμα για να μακροημερεύσει. Ολα δείχνουν ότι όποτε κι αν στηθούν κάλπες θα υποστεί ήττα. Αυτός είναι ο λόγος που έχει αρχίσει να συμπεριφέρεται ως κυβέρνηση υπό προθεσμία. Αλάνθαστο σημάδι είναι ότι το τελευταίο διάστημα φροντίζει να κλείνει διάφορες εκκρεμότητες με έντονη οσμή διαπλοκής.

Προς το παρόν, πάντως, πορεύεται. Τη διευκολύνει, μάλιστα, το γεγονός ότι με την προφυλάκιση των βουλευτών της Χρυσής Αυγής έχει κατεβάσει την αναγκαία κοινοβουλευτική πλειοψηφία από τους 151 στους 147. Παρ’ όλα αυτά, καταφεύγει και πάλι σε κραυγαλέα αντικοινοβουλευτικές μεθοδεύσεις για να ψηφίσει την πρόσφατη συμφωνία με την τρόικα.

Η θλιβερή τακτική να περνάει τις πιο διαφορετικές διατάξεις με τη μορφή ενός άρθρου ακυρώνει τον ρόλο του βουλευτή. Η Βουλή είχε προ πολλού πάψει να είναι αυτόνομη νομοθετική εξουσία, αλλά τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί σε μηχανισμό νομιμοποίησης των εκάστοτε απαιτήσεων της τρόικας.

...Και το ορόσημο των ευρωεκλογών

Οι κυβερνώντες δεν έχουν αναστολές, αλλά τα περιθώριά τους θα στενέψουν εάν, όπως διαφαίνεται, το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών είναι οδυνηρό γι’ αυτούς. Από θεσμικής απόψεως, δεν έχει επίπτωση στη βιωσιμότητα της κυβέρνησης. Από πολιτικής απόψεως, όμως, πιθανότατα να αποδειχθεί καθοριστικής σημασίας.

Ακόμα κι αν η Ν.Δ. κρατήσει δυνάμεις, το διαφαινόμενο εκλογικό ναυάγιο της «Ελιάς» θα δρομολογήσει διαλυτικές τάσεις στο ΠΑΣΟΚ που είναι ο αδύνατος κρίκος του κυβερνητικού συνασπισμού. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η κοινοβουλευτική πλειοψηφία θα καταστεί πολύ εύθραυστη. Δεν αποκλείεται και να χαθεί.

Η προοπτική αυτή ώθησε ορισμένους κυβερνητικούς παράγοντες να εισηγηθούν παραλλήλως με τις ευρωκάλπες να στηθούν και εθνικές κάλπες. Το βασικό επιχείρημά τους ήταν ότι με τον τρόπο αυτό θα δοθεί η δυνατότητα στη διάχυτη και έντονη λαϊκή οργή να διοχετευθεί στην ευρωκάλπη. Αντιθέτως, στην εθνική κάλπη θα εκφρασθεί ο φόβος των εύπορων στρωμάτων για τις συνέπειες μιας ρήξης με το ευρωιερατείο. Το επιχείρημα δεν είναι αβάσιμο. Το σενάριο, όμως, δεν φαίνεται να υιοθετείται, επειδή ούτε μ’ αυτό τον τρόπο η Ν.Δ. έχει ελπίδες να παραμείνει στην πρώτη θέση.

Η προοπτική νίκης του ΣΥΡΙΖΑ προκαλεί έκδηλη ανησυχία στο ευρωιερατείο. Εξ ου και η φιλολογία για είσοδο της Ελλάδας σε φάση πολιτικής αστάθειας. Εάν συμβεί, ο κόμπος θα έρθει στο χτένι. Κύκλοι των αρχουσών ελίτ ελπίζουν ότι ο Τσίπρας, πιεζόμενος ασφυκτικά, θα προσαρμοσθεί στο μνημονιακό πλαίσιο. Για να διευκολύνουν, μάλιστα, τη στροφή του, υπάρχει και το σενάριο της συγκυβέρνησης με τη Ν.Δ. χωρίς Σαμαρά.

Ο τρόπος που σκοπεύουν να πειθαναγκάσουν τον ΣΥΡΙΖΑ είναι δοκιμασμένος: το ευρωιερατείο θα τον απειλήσει με πρόκληση πτώχευσης και χάους, αφήνοντάς του σαν διέξοδο την κυβερνητική συνεργασία με τη Ν.Δ. Και βεβαίως, τα κατεστημένα ΜΜΕ θα βομβαρδίσουν την κοινωνία με νέα εκδοχή του έργου «για σωτηρία της χώρας».

Θεωρούν ότι ο σχηματισμός μιας τέτοιας κυβέρνησης είναι το αποτελεσματικότερο όχημα για την ιδεολογικοπολιτική «εξημέρωση» του ΣΥΡΙΖΑ και την έμμεση ρυμούλκησή του σε μνημονιακές πολιτικές, έστω κι αν αυτό δεν πρόκειται να λεχθεί ποτέ έτσι. Οι πιθανότητες να συμβεί αυτό, όμως, είναι μάλλον αμελητέες. Αντιθέτως, είναι πολλές οι πιθανότητες να προκληθεί ρήξη με το ευρωιερατείο, λόγω του χάσματος που χωρίζει τις δύο πλευρές.

Πηγή εφημ. "RealNews"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


  • Η τεράστια σε έκταση νοθεία έδωσε στον Ερντογάν τη νίκη και του αύξησε την αλαζονεία μετατρέποντάς τον επικίνδυνο για την ίδια την Τουρκία 
  • Τεράστιο ρήγμα, με εμφυλιοπολεμικά χαρακτηριστικά, στην τουρκική κοινωνία 
  • Τώρα αρχίζει η κυρίως μάχη του τούρκου πρωθυπουργού με εκείνες τις δυνάμεις που θέλουν την παραδειγματική πλέον απομάκρυνσή του
Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Οι εκλογές ολοκληρώθηκαν. Νικητής, εν μέσω πάρα πολλών καταγγελιών για νοθεία (στην Σμύρνη συνελήφθη νωρίς το πρωί το εκλογών φορτηγάκι να μεταφέρει ψηφοδέλτια ψηφισμένα υπέρ του υποψηφίου του κυβερνώντος κόμματος!) και με τον Ερντογάν να ευχαριστεί τους Σκοπιανούς που του συμπαραστάθηκαν, να εξαπολύει απειλές κατά όσων τον αμφισβήτησαν και του αντιστάθηκαν και να ανακοινώνει προγραφές εκείνων που δεν τον ψήφισαν με βάση λίστες που ήδη έχουν συνταχθεί…

Όποιος δεν ξέρει τι είναι η Τουρκία και συγκεκριμένα πως διοικείται η Τουρκία του «σουλτάνου» Ταγίπ Ερντογάν, νιώθει έκπληκτος και αρνείται –όπως είναι φυσικό- να πιστέψει τα… γεγονότα. Γεγονότα που ανοίγουν την πόρτα του φρενοκομείου για την γειτονική χώρα, η οποία ζει την πρώτη της ημέρα ενός μεγάλου ρήγματος αφού οι πολίτες της έχουν πλέον χωρίσει σε δύο στρατόπεδα.
Σε εκείνους που πίστεψαν ότι μπορούν να ζήσουν μέσα σε μία Δημοκρατική χώρα με κύριο θρήσκευμα το Ισλάμ, αλλά με έντονα τα στοιχεία των ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως τα απολαμβάνουν όλοι οι πολίτες των δυτικών χωρών.
Και σε εκείνους που ελέω Ισλάμ, περιορισμένης ενημέρωσης και κάτω από έντονες πιέσεις των τοπικών ολιγαρχών (αγάδων), ψήφισαν έναν ισλαμιστή πολιτικό ηγέτη, ο οποίος τους αναγνωρίζει τα δημοκρατικά τους δικαιώματα μόνο την ημέρα των εκλογών (το υπόλοιπο διάστημα τους εγκαταλείπει στις διαθέσεις των αγάδων), αλλά κι ενώ δηλώνει θρήσκος και καλός ισλαμιστής παραμένει ακάθαρτος, αφού δεν προσεύχεται με βάση τους κανόνες* που σαφέστατα ορίζει το Κοράνι περί προσευχής.

Ο Ερντογάν κέρδισε και η Τουρκία έχασε την ευκαιρία να πλησιάσει προς τη Δύση. Η Τουρκία των μεγάλων αντιθέσεων, η χώρα που σπαράσσεται από έντονες αντιφάσεις αλλά και που πάντα διοικούνταν με τον πλέον σκληρό και απάνθρωπο τρόπο, σήμερα περνάει στο επόμενό της στάδιο, στην φάση της χωρίς όρια σύγκρουσης που διαφαίνεται (και που προλογίστηκε προεκλογικά) μεταξύ ενός αλαζόνα και διεφθαρμένου πρωθυπουργού και των ισχυρών της Δύσης που αποφάσισαν να προχωρήσουν στα σχέδιά τους χωρίς τον μέχρι χθες αγαπημένο συνομιλητή τους και σημερινό καταφανέστατα εχθρό τους.


Το να αναλυθούν οι λόγοι (προφανείς και αφανείς) της αλλαγής πλεύσης της Δύσης όσον αφορά την πολιτική δομή της Τουρκίας, είναι κάτι ιδιαίτερα σύνθετο, αλλά εστιάζεται –κυρίως- στην απόπειρα αλλαγής των χαρακτηριστικών της Τουρκίας με την ταυτόχρονη απόλυτη σύμπλευση και συμπόρευσή της με τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς της Δύσης που απειλούν ευθέως την ακεραιότητά της.

Το μεγάλο πρόβλημα που από σήμερα καλείται να αντιμετωπίσει ο τούρκος πρωθυπουργός, είναι εκείνο το κομμάτι του τουρκικού πληθυσμού που αντιμετωπίζει τον Ερντογάν ως πολιτικό που επιθυμεί να μεταβάλει τη χώρα σε αμιγώς ισλαμική και ταυτόχρονα απειλεί με απομάκρυνση από τον δυτικό τρόπο ζωής τους τούρκους πολίτες. Είναι εκείνο το κομμάτι των πολιτών της Τουρκίας που ζουν στα παράλια της Μεσογείου, στην Κωνσταντινούπολη και στην ανατολική Τουρκία (σύνορα με Ιράκ), οι οποίοι νιώθουν ως ευθεία απειλή την συνέχιση της παραμονής στην εξουσία του ισλαμιστή πρωθυπουργού.
Αυτοί οι τούρκοι δηλώνουν μουσουλμάνοι αλλά προτιμούν να ζουν με τον δυτικό τρόπο ζωής, οι οποίοι αισθάνονται πλέον να καταστρέφεται η ζωή τους από τις επιλογές άλλων τούρκων που ζουν στην κεντρική και ανατολική Τουρκία, των οποίων η ποιότητα ζωής βρίσκεται τουλάχιστον 50 χρόνια πίσω, αλλά το πληθυσμιακό τους μέγεθος, το χαμηλό μορφωτικό τους επίπεδο και η σχεδόν μονοπωλιακή ενημέρωσή τους από κυβερνητικά ΜΜΕ, λειτουργεί καταλυτικά στην διατήρηση στην εξουσία του Ταγίπ Ερντογάν και ως εκ τούτου στην βίαιη αλλαγή του τρόπου ζωής εκείνων των τούρκων που ονειρεύτηκαν να γίνουν… Ευρωπαίοι!

Στην Τουρκία έχει δημιουργηθεί ένα βαθύτατο και επικίνδυνο κοινωνικό χάσμα, το οποίο είναι δυνατόν (εάν κάποιοι χειριστούν κατάλληλα τους «αντίθετους» πληθυσμούς) να αποκτήσει χαρακτηριστικά εμφυλιοπολεμικά ή μίας βίαιης σύγκρουσης με την κυβέρνηση Ερντογάν.
Ο τούρκος πρωθυπουργός έχει κατορθώσει να κερδίσει μία μάχη, αλλά σύμφωνα με τις δηλώσεις του που έγιναν το βράδυ των εκλογών, όλα δείχνουν πως η κυρίως μάχη δεν έχει δοθεί ακόμη. Ο κυκλοθυμικός χαρακτήρας του Ερντογάν είναι βέβαιο πως τις επόμενες ημέρες θα τον παρασύρει σε τραγικά λάθη (τόσο στην εσωτερική όσο και στην εξωτερική πολιτική ιδιαίτερα στο θέμα της Συρίας), τα οποία θα εκμεταλλευθούν στον μέγιστο δυνατό βαθμό (μέσα από εμφανίσεις νέων σκανδάλων, τα οποία πιθανότατα θα αφορούν και την εκλογική νοθεία που υπήρξε) και θα λειτουργήσουν ως προλείανση της «κίνησης ματ», που γνωρίζει πολύ καλά πως μπορεί να συμβεί και την οποία τρέμει ο «σουλτάνος» Ερντογάν.

Πολλοί πιστεύουν πως η Τουρκία έχει ξεπεράσει το πολιτικό πρόβλημά της, αγνοούν όμως πως το πρόβλημα της διαφθοράς δεν εμφανίσθηκε λόγω «κορεσμού», αλλά λόγω απόφασης των ΗΠΑ να «τελειώνουν με τον Ερντογάν». Κι επειδή είναι αδύνατον ο σκληροτράχηλος τούρκος πρωθυπουργός να αντέξει τα δυτικά χτυπήματα, ίσως θα έπρεπε να αρχίσει να σκέφτεται πολύ σοβαρά πως η εμμονή του με την εξουσία μπορεί να καταστρέψει εκτός από την ίδιο και την πατρίδα του, την Τουρκία.
Η Τουρκία της επόμενης ημέρας είναι μία Τουρκία τεραστίων διαστάσεων συγκρούσεων που νομοτελειακά θα καταλήξουν στην ηχηρή πτώση του Ταγίπ Ερντογάν που πίστεψε ότι μπορεί να γίνει σουλτάνος...

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

* Σύμφωνα με ηχητικό ντοκουμέντο που είχε διαρρεύσει προεκλογικά στην Τουρκία, ο τούρκος πρωθυπουργός αποδέχθηκε ότι δεν χρησιμοποιεί "μπιντέ" στην τουαλέτα του, διαλύοντας έτσι την εικόνα του σωστού μουσουλμάνου και παραβιάζοντας τον σαφέστατο κανόνα που υπάρχει στο Κοράνι για προσευχή με καθαρό το σώμα. Βέβαια, το συγκεκριμένο ηχητικό δεν μεταδόθηκε από τις φιλοκυβερνητικές τουρκικές εφημερίδες, με αποτέλεσμα ένα τεράστιο τμήμα του τουρκικού πληθυσμού να αγνοεί ότι ο αυτοδιαφημιζόμενος ως ισλαμιστής Ερντογάν δεν προσεύχεται ως καλός μουσουλμάνος... Εκτός και εάν ο Ταγίπ Ερντογάν δεν προσεύχεται καθόλου, οπότε δεν υπάρχει και λόγος να είναι "καθαρός"...



 
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Από το βήμα της Βουλής, η βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων Ραχήλ Μακρή εξαπέλυσε φοβερές καταγγελίες για τις ελληνικές τράπεζες, καταθέτοντας αποδείξεις ότι κάποια από αυτές, μετέφερε στα νησιά Κέυμαν, 25 δισεκατομμύρια ευρώ ενεργητικών κεφαλαίων.

Η απάντηση, κατά πάσα πιθανότητα, θα δοθεί αρμοδίως και εξίσου πιθανά, τίποτα παράνομο δεν διημείφθη και είναι καθ’ όλα νόμιμη αυτή η εξασφάλιση και η κ. βουλευτής "ψεκασμένη". Εφόσον είναι νόμιμη, θα είναι και ηθική η πράξη, αυτά τα ζητήματα έχουν λυθεί προ πολλού.

Εν τω μεταξύ, μας λένε ότι το εγκληματικό P.S.I. (που μην ξεχνάμε ότι το μεθόδευσε ο ίδιος, αυτός ο παρασυνταγματολόγος που και από το έδρανο του «Πρωθυπουργού» μέσα στη Βουλή, ευτελίζει καθημερινά τους θεσμούς εξαπολύοντας τακτικές, αήθεις επιθέσεις στην κοινή μας λογική) ζημίωσε και τις τράπεζες που πρέπει κι αυτές να στηριχθούν.

Να στηριχθούν, λένε, οι τράπεζες επειδή στις τράπεζες έχομε εμπιστευθεί τις ρευστές οικονομίες μας. Μάλιστα, ορθόν. Τι σου φταίει ο παππούλης ή η γιαγιάκα να χάσουν το κομπόδεμα που φυλάνε για τα εγγόνια τους; 

Στην πραγματικότητα όμως, οι Ολετήρες που μας κυβερνούν, δεν υποστηρίζουν τις τράπεζες και τις καταθέσεις μας, όπως ωρύονται ψευδόμενοι υποστηρίζουν τους τραπεζίτες!

Υποστηρίζουν αυτή τη φάρα που τους κρατάει όλους στα κιτάπια της. Ανεξίτηλα είναι χαραγμένα τα ίχνη, στα τραπεζικά κιτάπια. Οι περισσότερες βρομοδουλειές και η ιστορία της καταλήστευσης του δημόσιου πλούτου, δεκαετίες τώρα, είναι εκεί καταγεγραμμένη.

Σώζουν τους τραπεζίτες και όχι τις τράπεζες, λοιπόν, επειδή τρέμουν οι λήσταρχοι τους "λίσταρχους" κι άλλωστε, κανείς δεν μπορεί να μας εξηγήσει γιατί οι αποτυχημένες διοικήσεις, υπεύθυνες διοικήσεις για τη σύνταξη παραπλανητικών ισολογισμών, γεμάτων κρυμμένες επισφάλειες, χρόνια τώρα, παραμένουν άθικτες. Διοικήσεις ύποπτες, που -κατά τα λεγόμενα- σήμερα ανενόχλητες, μπορούν να διοχετεύουν τα ενεργητικά στοιχεία των τραπεζών τους, εκτός Ελλάδας, σε φορολογικούς ή άλλους χρηματοπιστωτικούς παραδείσους.

Σώζουν τους τραπεζίτες και όχι τις τράπεζες, λοιπόν, και μάλιστα υπό την επίβλεψη ενός κεντρικού τραπεζίτη που όπως έχει γραφτεί κατ’ επανάληψη και επίμονα, σε οποιαδήποτε ευνομούμενη πολιτεία, ένας τέτοιος κεντρικός τραπεζίτης θα έκανε ήδη παρέα στον Ωραίο Μπρούμελ!

Σώζουν τους τραπεζίτες και όχι τις τράπεζες λοιπόν, επειδή δεν έχει παρουσιαστεί ακόμα ένας έντιμος λογιστής, να υπολογίσει και να μας πει, πόσες φορές περισσότερο από τις καταθέσεις μας, μας έχει κοστίζει και συνεχίζει να μας κοστίζει η ασφάλεια (sic) αυτών μας των καταθέσεων.

Σώζουν τους τραπεζίτες και όχι τις τράπεζες λοιπόν!

Και ασφαλώς δεν σώζουν τις καταθέσεις μας, όσες από αυτές είναι εγγυημένες από το κράτος.  Διότι τι αξία έχει η εγγύηση ενός πτωχού κράτους που το κυβερνάνε Ολετήρες; 
Τι αξία, τι φερεγγυότητα έχει ένα κράτος που τα τελευταία ψήγματα από τον δημόσιο πλούτο του, οι αναίσχυντοι που το κυβερνούν, τα ξεπουλάνε αντί πινακίου φακής;

Σώζουν τους τραπεζίτες και όχι τις τράπεζες λοιπόν και θα το καταλάβομε αυτό, όταν φτάσει η στιγμή να ανοίξομε τα ντουλάπια τους, για να τα βρούμε γεμάτα σκονισμένους σκελετούς. Αλλά τότε θα είναι αργά πια, γιατί τα ελικόπτερα θα έχουν ζεσταθεί αρκετά, ώστε να μπορούν να απογειωθούν...

Πηγή MyPillowBook


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ελλάδα, ντροπή να κυβερνιέσαι από πολιτικά (και όχι μόνο) καθάρματα και να κάθεσαι μόνον να τους βλέπεις απ' την τηλεόραση...
Ελλάδα, ντροπή να έχεις για κυβέρνηση την μεγαλύτερη χούντα όλων των μετά την ανεξαρτησία σου εποχών και να μην έχεις ήδη ξεσηκωθεί να την ανατρέψεις, να την εξαφανίσεις...

Ελλάδα, ντροπή 152 τυχαία ανθρωπάκια, εξαμβλώματα του έθνους, να κρατούν τις τύχες ενός ολόκληρου λαού στο χέρι τους και να μην έχεις ήδη σηκωθεί ορθή, να το κόψεις αυτό το χέρι, και να κάψεις την πληγή, να μην ξαναφυτρώσει ποτέ άλλο τέτοιο...

Ελλάδα, ντροπή να βλέπεις να σε οργώνουν οι ξένοι, με άροτρα και υνιά τους δωσίλογους αγύρτες και να δέχεσαι να σε αποκοιμίζουν με το όπιο των εκλογών, όποτε αυτοί το αποφασίσουν, όποτε αυτοί το επιτρέψουν...

Ελλάδα, ντροπή να φυλακίζεις τα παιδιά σου που σ' αγαπούν, μέσα σε σίδερα κατοχής, φασισμού, υποταγής και ν' αφήνεις ελεύθερους να αλωνίζουν οι απατεώνες, οι ψεύτες, οι τοκογλύφοι, τα αρπαχτικά, οι προδότες της χώρας και του λαού, οι επίορκοι, οι εξωνημένοι...

Αυτά για σήμερα.
Τίποτ' άλλο.
Παρα μόνο, μιά μεγάλη κι ατέλειωτη  ΝΤΡΟΠΗ!...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου 

Τον τάφο που μάς έχωσε τον έκλεισε με τόνους τσιμεντένιων νόμων ο Στουρνάρας. Ολοκλήρωσε την εντεταλμένη εργασία του ως καλός υπηρέτης των τοκογλύφων και σιγά-σιγά αποχωρεί λέγοντας με στόμφο «Ως χώρα βγήκαμε από τον τάφο. Θεωρώ ότι έχω κλείσει τον κύκλο μου στο υπουργείο Οικονομικών».  Για να αποχωρεί αυτός τότε πραγματικά έχει σκάψει λάκκο βαθύ για όλους μας. Μετά και από το θεατρικό έργο που έστησαν στην Βουλή συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι είδαμε ακριβώς πόσο βαθύς είναι ο τάφος μας. Μένει μόνο να περάσει σύσσωμο το σώμα της Βουλής και να κατουρήσει  πάνω από τον τάφο που μάς παράχωσε ο νεκροθάφτης Στουρνάρας.

Από την άλλη είναι περιττό να συζητά κανείς τις εκ του ασφαλούς επιθέσεις και μομφές κατά της κυβέρνησης από την αντιπολιτευόμενη συμπολίτευση του Σύριζα. Αν υπήρχε ίχνος τσίπας σε όλα αυτά τα παιδάκια, που νομίζουν ότι μπορούν να κοροϊδέψουν τον θαμμένο Έλληνα, θα ήταν σωστό να ψηφίσουν σε όλα ΝΑΙ από το να κάνουν τρίπλες επικοινωνιακές περί «πραξικοπήματος». Έχασε και το πραξικόπημα την έννοιά  του παρέα με την δημοκρατία. Αν είχαν στο ελάχιστο την συνείδηση για το τι σημαίνει το πολυνομοσχέδιο για το λαό, τι σημαίνει δημοκρατία και τι πραξικόπημα  θα έπρεπε να κάνουν μόνο μία κίνηση χθες το βράδυ: Να παραιτηθούν σύσσωμα όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Να έμεινε μόνο πίσω ο Κουρέλης, ως φερετζές του δημοκρατικού φασισμού της Βουλής, και οι ανεξάρτητοι Πασόκοι που κάλυψαν τις τρύπες την ώρα που η θρησκεία του ΠΑΣΟΚ τους διέταξε να πουν το ΝΑΙ. Να γίνει η Βουλή αυτό που πραγματικά είναι: Μία Κομαντατούρ. 
 
Θεατράκι παίζουν κάθε φορά και μάς έχει κουράσει αφόρητα. Δεν έχουμε δει έναν πολιτικό να βγει επάνω και να πει όσα πρέπει χωρίς να κοιτάξει τις σημειώσεις του. Έχουμε μάθει πλέον ακόμα και πώς θα κουνάνε τα χεράκια τους, τι ύφος θα παίρνουν όταν θα ρίξουν κάτι ποιητικό και πώς θα κάνουν το χέρι γροθιά όταν είναι έτοιμοι να ξεστομίσουν με περίσσια αναίδεια «για την Πατρίδα», «για τον λαό». Μέσα σε όλα αυτά να βλέπεις τα δημοσιευμένα έξοδα που έκανε ο Θεοδωράκης με το Ποτάμι μου στο ταξίδι του στην Ήπειρο. «Γαλότσες Σταύρου=83 ευρώ». Πριν καλά-καλά μπει στην Βουλή και στα κόλπα ξεκίνησαν το κλέψιμο οι πολιτικοί της πασοκικής «απολιτίκ» κίνησης. Οι γαλότσες από 20 ευρώ έφθασαν στο Ποτάμι να κοστίζουν 83 ευρώ. Φαίνεται ότι όταν πατάει τις σβουνιές στα βουστάσια ο Σταύρος η αξία της γαλότσας ανεβαίνει. Άλλη αξία έχει το πατημένο σκατό στην γαλότσα του Σταύρου και άλλη στην γαλότσα του μπάρμπα-Μήτσου. Βέβαια μετά την υπερψήφιση του άρθρου για το γάλα  που οδηγεί στην εξαφάνιση των αγελάδων και βουστασίων στην Ελλάδα η γαλότσα θα είναι είδος προς εξαφάνιση. Ίσως τελικά η τιμή των 83 ευρώ να είναι ένα μήνυμα του Θεοδωράκη για το πού θα φθάσει η τιμή γαλότσας σε 3 χρόνια στην Ελλάδα. Μουσειακή θα είναι η αξία της.
Αλλά να μην σκιαζόμαστε διότι μπορεί να τρώμε ψωμί βαθιάς καταψύξεως από σήμερα  παραγωγής Κίνας  ζυγισμένο όμως με το ζύγι, αλλά εφόσον θα στείλουμε στην Ευρωβουλή μέσω «Ελιάς» την Αλ Σάλεχ και την Καϊλή κοιμόμαστε ήσυχοι. Έτσι ξεκινάνε οι επαναστάσεις. Με το σπαθί. Παλιότερα ατσάλινο και ακονισμένο στους λαιμούς των καταπιεστών, τώρα γυαλισμένο και ακονισμένο στο σχοινάκι των στρινγκ. Αν δεν προτάξουν τα στήθια τους η Εύα και η Αφροδίτη πως διάολο θα σωθείς, καημένε μου!
Λαέ της γΕλλάδας,  από σήμερα έκανες ένα μεγάλο βήμα όπως σου είπε και ο πατριώτης Σαμαράς, δεν έχει σημασία αν το βήμα το κάνεις με σκαρπίνι ή γαλότσα, σημασία έχει πως ο άπλυτος κάλος της ποδαρίλας έχει μετακομίσει εδώ και χρόνια στο θρυλούμενο μαγκίτικο πανέξυπνο εγκέφαλό σου. Ναι αυτός ο βολεμένος νοικοκυραίος εγκέφαλος θα κληθεί άμεσα να πληρώσει εκτός των άλλων και  αύξηση των τελών για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας στους λογαριασμούς της ΔΕΗ. Για τους οικιακούς καταναλωτές αυξάνεται κατά 114 % (από 20,8 σε 44,42 ευρώ ανά μεγαβατώρα) ενώ για τις αγροτικές χρήσεις 150 % (από 7,33 σε 18,36 ευρώ ανά μεγαβατώρα). Αυτός ο κομματικά  βαμμένος εγκέφαλος με τα χρώματα του πολέμου θα τα ανεχτεί όλα, από τα μεγάλα μέχρι τα μικρά, γιατί η απόλυτη ξεφτίλα έχει βαρέσει κόκκινο. Θα νιώθει πιο περήφανος ακόμη και όταν οι ιδιώτες θα χειρίζονται την πολιτιστική κληρονομιά σου επειδή όπως δήλωσε ο επί του πολιτισμού υπουργάρας πατριώτης «μπορούμε να έχουμε μια αποδοτική συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα, ώστε να μπορέσουμε να λειτουργήσουμε πιο σωστά και να εξυπηρετήσουμε τη βασική μας αρχή», ούτε φωτογραφία δεν θα μπορείς να βγάλεις το παιδί σου ντυμένο τσολιαδάκι σε μουσεία και τόπους Ελληνικούς χωρίς να τα σκας κανονικά στους φίλους και συμμάχους που θα τα εκμεταλλεύονται.
Σεμνά και ταπεινά έλαβε τέλος κι αυτή η θεατρική παραστασούλα, με αντάρτες, με μομφές, με αποχωρήσεις, με διαγραφές και άλλα ωραία. Μόνο που από αυτό το παραμύθι λείπει το «έζησαν αυτοί καλά και ‘μεις καλύτερα», γιατί εμείς λείπουμε από το παραμύθι ολοκληρωτικά, όσο για το καλύτερα το κρατάνε αποκλειστικά για την πάρτη τους. Η παραστασούλα  έχει μετατραπεί εδώ και χρόνια σε θέατρο του παραλόγου που έχει τεράστια ταμπέλα στην μαρκίζα «είσοδος ελευθέρα, εισιτήριον η ζωή σου» και τρέχουμε μπολουκιδόν να χωρέσουμε στην παράσταση χωρίς να βλέπουμε πως ως θεατές-κομπάρσοι είμαστε απλά αναλώσιμοι. Περιμένουμε στη σειρά για ελεύθερη είσοδο στην ευτυχία που τάζουν οι θίασοι των πολιτικάντηδων της συμφοράς για σώσιμο, μη αναγνωρίζοντας καμία αξία για το αντίτιμο του εισιτηρίου που είναι η ζωή μας. Εκεί μας έφτασαν, να αξίζουν οι παπαρολογίες και όχι η ανθρώπινη ζωή που εκτός των άλλων δολοφονιών που διαπράττουν καθημερινά, να μην μιλάει κανείς για τους παραπάνω από 110 νεκρούς από γρίπη στην νέα σελίδα που γράφουν οι σωτήρες για την χώρα.
Περιμένοντας την καινούρια παράσταση που αναμένεται -επειδή ο δρόμος για την ολοκλήρωση του ναζιστικού μακελειού που ονομάζεται ΕΕ είναι ακόμη μακρύς- αυτοί θα παίζουν και κάποιοι θα ονειρεύονται το ανεκπλήρωτο: Να τους γνωρίσουν άπαντες από κοντά, πολιτικάντηδες και παλαμακιστές, απλά να τους σφίξουν το χέρι θωπεύοντας τον σφριγηλό τους σβέρκο απονέμοντάς τους τα εύσημα.

Πηγή "Στον Τοίχο"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Γιόρταζαν στο καφενείο της Βουλής, μετά το πέρας της ψηφοφορίας του πολυνομοσχεδίου, βουλευτές όλων των κομμάτων. Περιχαρείς αφού η διαφαινόμενη υπερψήφισή του απομάκρυνε την πιθανότητα εκλογών και άρα διασφάλιζε την παραμονή τους στην χρυσή βουλευτική καρέκλα. Αστειευόμενοι οι μεν, πείραζαν τους δε και τα γέλια τους αντηχούσαν στους διαδρόμους…

«Δικαιολογημένα» αφού οι περισσότεροι γνωρίζουν ότι δεν θα επανεκλεγούν, συμπεριλαμβανομένων και βουλευτών της μείζονος αντιπολίτευσης, μετά τις υπερπόντιες δηλώσεις Τσίπρα και τις πρόσφατες δηλώσεις «υποταγής» του κατά τα λοιπά φίλου Δραγασάκη.

Κοντολογίς, χθες έγινε βαθύτερο το χάσμα μεταξύ των ενδημούντων στην Βουλή και την Κυβέρνηση, με τους πολίτες της χώρας.

Το παράλογο είναι ότι βουλευτές με μειωμένη εργασιακή, οικονομική ακόμη και νοητική αντίληψη, ψηφίζουν εναντίον των πολιτών και της χώρας, θεωρώντας προφανώς τους εαυτούς τους επαΐοντες και τους πολίτες ηλίθιους… Η λογική του τρελού που θεωρεί όλους τους άλλους τρελούς.

Αντικειμενικά, χθές άνοιξε διάπλατα ο δρόμος στις πολυεθνικές και στους μεγαλοεπενδυτές, οι οποίοι βλέπουν επί τέλους το επιχειρηματικό περιβάλλον να προσαρμόζεται στα μέτρα τους. Ειδικά στον αγροτικό τομέα οι αποφάσεις ελήφθησαν με γνώμονα την διηπειρωτική συμφωνία που εκκολάπτεται μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ. Η λογική Σαμαρά-Βενιζλέλου-Στουρνάρα-Χατζηδάκη-Βρούτση, μετατρέπει ολόκληρη την χώρα σε ελεύθερη επιχειρηματική ζώνη, με μεθοδευμένα υποτιμημένη γη.

Το επόμενο βήμα θα είναι αντίστοιχο με εκείνο του νόμου 89/67: ελκυστική φορολογική μεταχείριση μόνον για μεγαλοεπενδυτές. Τούτο βεβαίως θα οδηγήσει σε ξαφνικό θάνατο τις εναπομείνασες Ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Όλα τα παραπάνω τα εδέχθησαν οι ψηφίσαντες Βουλευτές ελαφρά την καρδία και βαρέα την τσέπη, αδιαφορώντας αν συμπεριφέρονται ως υποτακτικοί της Γερμανικής Επιτροπείας και των μεγαλοκαρχαριών.

Αναθέσαμε στον «κλέφτη» να συλλάβει τον εαυτό του και να υποχρεωθεί να επιστρέψει τα κλεμμένα. Και αντ’ αυτού, άνοιξε διάπλατα τις πόρτες του «σπιτικού» μας και το παρέδωσε ως βορά σε συμμορίες.

Ποιος λοιπόν θα διαφωνούσε αν τα ταξί κυκλοφορούσαν με αναρτημένη μαύρη σημαία, την ημέρα άφιξης της Γερμανίδας Καγκελαρίου;
Ποιος θα διαφωνούσε αν αναρτήσουμε μαύρες σημαίες στα μπαλκόνια μας;
Ποιος θα διαφωνούσε με όσους επιθυμούν να στείλουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα στους αργυρώνητους και στους εντεταλμένους εθνομηδενιστές οπαδούς της κυβίστησης, ότι πολλοί από εμάς γνωρίζουμε αυτά που κρύβονται ανάμεσα στις γραμμές;

Ιωάννης Δέμος

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός 
 
«Θράσος είναι το θάρρος γι’ αυτά που δεν πρέπει να τολμά κανείς»… Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει τα λόγια του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου (Ναζιανζηνού)…  Άραγε για το απύθμενο θράσος που κατέχει τους περισσότερους πολιτικούς «μας» τι θα έλεγε ο Άγιος; Και επειδή δεν το γνωρίζουμε, θα γράψουμε τις σκέψεις μας.  Βλέποντας τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις και τα όσα διημείφθησαν χθες στην Βουλή είναι να απορεί κανείς με το απύθμενο θράσος των ανθρώπων αυτών που έχουν στα χέρια τους τις τύχες ενός λαού.  Δεν έχουν όρια…  Κυβερνούν με «σπασμένα φρένα»… Πολιτικοί σου λέει… Λάθος μας, γιατί αυτοί που κυβερνούν την χώρα μας δεν είναι πολιτικοί είναι πολιτικάντηδες.  Γιατί «Ένας πολιτικάντης σκέφτεται τις επόμενες εκλογές. Ένας πολιτικός, τις επόμενες γενιές» (Arthur Clarke Βρετανός συγγραφέας επιστ. Φαντασίας)… 

Και τι δεν ακούσαμε χθες στην Βουλή και από πού να αρχίσουμε…  Κατ’ αρχήν για τους αντάρτες του «γάλακτος» τι να πούμε;  Ότι το μοναδικό πρόβλημα της Ελλάδας είναι το γάλα; Ότι όπως υποστηρίζουν κάποιοι θα καταστρεφόντουσαν οι κτηνοτρόφοι;  Πόσο υποκριτής και πολιτικά άθλιος πρέπει να είναι κάποιος για να υποστηρίζει μόνο την εκλογική του πελατεία αδιαφορώντας για όλους τους άλλους;  Όταν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ-Νέας Δημοκρατίας έχουν καταστρέψει κυριολεκτικώς εκατομμύρια συμπατριώτες μας που ήταν όλοι αυτοί οι κύριοι;  Γιατί δεν άνοιξαν το στόμα τους;  Γιατί δεν παραιτήθηκαν τότε; Αλλά για κάποιους λόγους φαίνεται οι εν λόγω βουλευτές να έχουν ειδική αδυναμία στους κτηνοτρόφους… 

Μετά ο καλός ο κύριος, που είναι σήμερα Πρόεδρος της Βουλής, ο κ. Μεϊμαράκης… Το όνομα του μόνο για καλό έχει ακουστεί… Τέτοιους υπερασπιστές της ηθικής, της νομιμότητας, του Συντάγματος δεν έχουμε ξαναδεί… Η πρόταση δυσπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ τον μάρανε!  Γιατί αν γινόταν δεκτή, θα καταλυόντουσαν οι νόμοι, το Σύνταγμα, ο κανονισμός της Βουλής, η δημοκρατία και η νομιμότητα!!!!  Όλα τα άλλα που έχουν κάνει είναι σύννομα…  Είναι συνταγματικά…. Για αυτό τρώνε και κάτι σφαλιάρες τώρα από το Συμβούλιο της Επικρατείας ή και από την Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής που αμφισβήτησε πολλά άρθρα του πολυνομοσχεδίου;… Είναι σύννομο και συνταγματικό να κυβερνάς με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου με την διαδικασία του κατεπείγοντος οι οποίες μάλιστα αν δεν εγκριθούν μέσα σε 90 ημέρες από την Βουλή παύουν να ισχύουν;…Άραγε έχουν εγκριθεί όλες; Λόγω νομιμότητας και ο πρώην υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου είχε ομολογήσει με e-mail του απροκάλυπτα  την νομοθέτηση νέων δημοσιονομικών κανόνων «όπως θέλουμε εμείς, όχι απαραίτητα στο Σύνταγμα»! Η κατάχρηση που γίνεται, από τους χθεσινούς τιμητές μιας πρότασης δυσπιστίας, στην χρήση Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου και την έγκριση τους δεν είναι αλλοίωση του πολιτεύματος; 

Και πάμε στο θέμα των Τραπεζών και της δημόσιας περιουσίας… Χρειάζεται να γράψουμε κάτι;  Και μόνον η παροχή πλήρους προστασίας στις αποφάσεις και πράξεις της διευθύνουσας συμβούλου του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και των μελών του που περιλαμβάνεται στο πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης δεν είναι σαφής παραδοχή ότι κάτι παράνομο γίνεται;  Αλλιώς ποιος ο λόγος να παρέχεται ασυλία στα μέλη του ΤΧΣ; Και δεν είναι μόνον το ΤΧΣ…  Με το πολυνομοσχέδιο δίνουν ποινική ασυλία και στα μέλη του ΤΑΙΠΕΔ για τις συμβάσεις παραχώρησης δημόσιας περιουσίας… Κατά τα άλλα χαρίζουν δισεκατομμύρια ευρώ στις Τράπεζες και στους ολιγάρχες και βάζουν ανθρώπους που αντικειμενικά έχουν καταστραφεί από την πολιτική τους να υποθηκεύσουν ακόμη και το μέλλον τους για να πληρώσουν τι;  Τα κόκκινα δάνεια που ήδη τα έχει πληρώσει ο λαός μας με τις ανακεφαλαιώσεις των Τραπεζών… 

Και το κερασάκι στην τούρτα… «Είμαστε κάθετα αντίθετοι στις ρυθμίσεις της δήθεν εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ που αφορούν στο γάλα, το ψωμί, τα φάρμακα, τα βιβλία και η οποία έχει στην πραγματικότητα εκπονηθεί και συνταχθεί από τον ΙΟΒΕ και από ιδιωτική εταιρεία συμβούλων στην οποία προΐστανται και εργάζονται σύμβουλοι του υπουργού».  Ποιος τα είπε αυτά;  Ο κ. Τσίπρας; Ο κ. Κουτσούμπας, ο κ. Καμμένος, ο κ. Κασιδιάρης;  Όχι, ο «δικός τους» ο νεοδημοκράτης κύριος Μίχαλος, ο πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων και του ΕΒΕΑ!!!  Επίσης ο κ. Μίχαλος σε ομιλία του υπογράμμισε ότι «οι μικρομεσαίοι, η ραχοκοκαλιά της εθνικής οικονομίας, θα πρέπει να συνεχίσουμε να τις αντιμαχόμαστε (τις διατάξεις της εργαλειοθήκης)». 

Τέλος δεν μπορούμε ως πολίτες παρά να συγχαρούμε τον κύριο Βενιζέλο για το επίπεδο του.  Τα όσα είπε στον τέως πρόεδρο της Βουλής κ. Απ. Κακλαμάνη ή δήλωσε για τον τέως πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου δείχνουν τον πολιτισμό του, το επίπεδο του, και το πραγματικό του πρόσωπο.  Αυτό του πολιτικού «ζόμπι» που δεν θα διστάσει να κάνει τα πάντα για να επιβιώσει το ίδιο…. Επίσης θα πρέπει να συγχαρούμε την κυβέρνηση για την ταύτιση απόψεων σχεδόν όλων των δελτίων ειδήσεων και των ενημερωτικών εκπομπών των καναλιών των ολιγαρχών… Τους «διέλυσε» η κυβέρνηση… Πανέξυπνο το πως η κυβέρνηση των Σαμαρά-Βενιζέλου πολεμά τους ολιγάρχες, την διαφθορά, την διαπλοκή, τα συμφέροντα...  Με το να γίνεται ένα με αυτά!!!  Για να τα πολεμήσει εκ των έσω ντε... Δεν το καταλάβατε ακόμη; Τι νομίζατε εσείς;  Τι σας πέρασε από το μυαλό σας; Απαπα... ντροπή...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου