Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

31 Μαρ 2013

Με βολές πραγματικών πυρών των πλοίων του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας ολοκληρώθηκε η ενεργός φάση του απροειδοποίητου ελέγχου της μαχητικής ετοιμότητας των στρατευμάτων στο νότο της Ρωσίας.

Μεγάλα αποβατικά πλοία αποβίβασαν με επιτυχία πεζοναύτες. Αεροσκάφη εφόδου Su-24 εκπλήρωσαν την αποστολή της υποστήριξης της αποβατικής επιχείρησης από αέρος. Τα πλοία ασφαλείας ενεπλάκησαν σε μάχη με πλοία του υποτιθέμενου αντιπάλου.

Στις 31 Μαρτίου τα πολεμικά πλοία θα επιστρέψουν στις βάσεις τους. Τη διαταγή για τη διεξαγωγή των ξαφνικών ασκήσεων μεγάλης κλίμακας στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας έδωσε στις 28 Μαρτίου ο Αρχιστράτηγος των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν.




Και τώρα τρέχουμε; Τα τελευταία 24ωρα στην κυβέρνηση ανησυχούν ιδιαίτερα για την ξεκάθαρη πλέον τουρκική επιθετικότητα όπως αυτή εκφράστηκε και από τις δηλώσεις Νταβούτογλου. 

Γνωρίζοντας προφανώς τι ζημιά έχουν προξενήσει οι κυβερνήσεις των τελευταίων τριών ετών γνωρίζουν ότι είναι πολύ πιθανό να βρεθούν μπροστά στην δύσκολη στιγμή “να πληρώσουν τον λογαριασμό για την ζημιά που έκαναν”. 

Λογικά θα έπρεπε να έχουν ανασκουμπωθεί και να προσπαθήσουν να βρουν τους τρόπους με τους οποίους θα είμαστε απολύτως έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε οποιαδήποτε κλιμάκωση επιχειρήσει η Τουρκία, αν την επιχειρήσει.

Στρατιωτικά έχει γίνει ότι πρέπει κι ότι μπορούσε να γίνει. Πολιτικά φοβόμαστε ότι έχουμε και πάλι να αντιμετωπίσουμε το γνωστό “σύνδρομο του προστάτη”. Πολλές και διαφορετικές κυβερνητικές πηγές έχουν αγκιστρωθεί στο “επιχείρημα” ότι “δεν θα προχωρήσει σε κλιμάκωση η Τουρκία, επειδή… δεν θα την αφήσουν οι Αμερικανοί”! 
Δεν γνωρίζουμε αν η “επιχειρηματολογία” αυτή έχει να κάνει με πραγματική και αξιόπιστη ενημέρωση ή με “εκτιμήσεις” που βολεύουν το πολιτικό σύστημα.

Επειδή πολύ φοβόμαστε ότι πρόκειται για το δεύτερο καλό θα είναι εκτός από τις συνεχείς συσκέψεις για το πως θα αντιμετωπιστεί η τρόϊκα να γίνει και κάποια προετοιμασία για το τι κάνουμε οι “εκτιμήσεις” αποδειχτούν -όπως σε πολλές άλλες περιπτώσεις- φρούδες ελπίδες.




Η πιθανότητα ενός θερμού επεισοδίου μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας είναι ιδιαίτερα αυξημένη . Προς τα εκεί συγκλίνουν πολλά ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία που έχουν ήδη αναλυθεί.

Το μείζον ερώτημα είναι αν η Ελλάδα μπορεί να αντέξει ένα τέτοιο συμβάν, δεδομένης της τραγικής και πρωτοφανούς οικονομικής κατάστασης και της εν εξελίξει ρήξης του κοινωνικού ιστού. Η χώρα μας βρίσκεται -όπως και η Κύπρος- στην δίνη δραματικών εξελίξεων, αφού είναι χειροδεμένη από τρισάθλιους τοκογλύφους της γενοκτονικής ευρωζώνης, η αξιοκρατία δεν υφίσταται σε όλους τους επιμέρους χώρους, οι ένοπλες δυνάμεις δέχονται πρωτοφανή πλήγματα (χωρίς οι υπεύθυνοι να τα αποτρέπουν), ο κομματισμός εξακολουθεί να κυριαρχεί ενώ η πατρίδα μας είναι σε ειδική μορφή χρεοκοπίας και εκατομμύρια ελλήνων έχουνε ξεπεράσει τα όρια αντοχής και όλα είναι πιθανά…

Έχω πει και γράψει ότι η χώρα βρίσκεται μέσα στους επόμενους μήνες μπροστά σε δυο ζητήματα, που θα προκαλέσουν αλυσιδωτές αντιδράσεις με απρόβλεπτες επιπτώσεις.

Το ένα είναι η επερχόμενη γενίκευση κοινωνικής αναταραχής στο εσωτερικό, αφού δεν πάει άλλο… απλά η σπίθα θα ανάψει και τέλος. Μην αμφιβάλετε. Είναι μαθηματικά βέβαιο.

Η περίπτωση ενός αεροναυτικού επεισοδίου με τους τούρκους, οι οποίοι 17 χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων είναι έτοιμοι να εκμεταλλευτούν την χαοτική κατάσταση που είμαστε. Και μην ισχυριστεί κάποιος ότι θα σωθούμε μόνο από τον πατριωτισμό μας. Αυτός έχει ενταχθεί στην ψυχή μας, αλλά η χώρα βρίσκεται σε δεινή θέση. Με πατριωτισμό στις κρίσεις και πολεμικές συρράξεις του 21ου αιώνα δεν κερδίζεις. Και δυστυχώς υστερούμε σε μέσα και διαχείριση κρίσεων, αφού οι ηγεσίες σε διάφορους χώρους είναι ακραιφνώς κομματικές και πολύ κατώτερες των περιστάσεων. Δυστυχώς.

Από την άλλη πλευρά και επί του παρόντος οι τούρκοι είναι αναβαθμισμένοι, ειδικά από τους αμερικανούς, έχουν λόγο στην Μέση Ανατολή, έχουν στρέψει την Αίγυπτο, την Λιβύη και την Αλβανία εναντίον μας, απειλούν την χώρα μας και την Κύπρο στα ενεργειακά, εμφανίζονται να κλείνουν το κουρδικό, ενώ κέρδισαν πόντους από την συγγνώμη του ισραηλινού πρωθυπουργού προς τον Ερντογάν για το γνωστό περιστατικό του 2010 ανοιχτά της Γάζας με το φονικό ρεσάλτο ισραηλινών κομάντος στο πλοίο Μαβί Μαρμαρά. Αυτή την στιγμή η χώρα μας δεν έχει περιφερειακές συμμαχίες. Έχει κατακρημνιστεί η διπλωματική μας ισχύς, ενώ ως αποτέλεσμα πολλών πιέσεων -και κυρίως οικονομικών- η στρατιωτική μας διπλωματία είναι για αλλού…

Το σύστημα της κομματοκρατίας δεν έχει επαφή με την πραγματικότητα και κινείται πάνω στο πως θα ικανοποιήσει την τρόικα των τοκογλύφων σε βάρος του ελληνικού λαού, ενώ διαδοχικές κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια απέτυχαν οικτρά στα θέματα άμυνας, όπου κυριαρχούσε και κυριαρχεί η καναπεδολογία, η ασχετοσύνη, οι κομματικές ηγεσίες, η απαξίωση στην αξιοκρατία και τα φοβικά σύνδρομα να μην βρεθούν εκτός κομματικής ή κυβερνητικής γραμμής. Έχω πει και γράψει ότι «οι μάχες και οι πόλεμοι κερδίζονται με τα όχι, και ποτέ με τα ναι».

Η επικρατούσα κατάσταση στις ένοπλες δυνάμεις με ανησυχεί υπερβολικά, ενώ ένα επεισόδιο με τους τούρκους θα μας φέρει , όχι μόνο στην βέβαιη χρεοκοπία, αλλά δεκαετίες πίσω. Η πατρίδα μας σε διεθνείς οργανισμούς δεν τυγχάνει εκτίμησης και είναι επιεικώς περιθωριοποιημένη. Έχει καίρια πληγεί η κοινωνική συνοχή, μέσω των απαράδεκτων και οικονομικά δολοφονικών μέτρων, ενώ μόνο οι βολεψιματίες των γραφείων βλέπουν ότι τα πράγματα πάνε καλά. Έχω πει και γράψει ότι πρέπει να γίνουν άμεσα εκλογές, αφού η τρικομματική έχει χάσει την πλειοψηφία στην λαϊκή βάση και πρέπει να δοθεί στον αφέντη λαό, το δικαίωμα-πριν να είναι πολύ αργά-να αλλάξει τα πράγματα. Βαδίζουμε -μαθηματικά βέβαιο- στην καταστροφή. Οι οικονομικοί πόλεμοι είναι χειρότεροι και πιο εξαθλιωτικοί των κανονικών συμβατικών πολέμων.

Άρα ένα στημένο από τους τούρκους επεισόδιο στην περιοχή μεταξύ Σάμου και Δωδεκανήσου ή στο σύμπλεγμα του Καστελλόριζου ή στον χώρο μεταξύ Κρήτης και Κύπρου είναι πάρα πολύ πιθανό. Ίσως και για κάποιους ορατό. Για κάποιους άλλους σίγουρο. Και ας μην λέμε ότι η Άγκυρα έχει να ασχοληθεί με το μέτωπο της Συρίας και το ενδεχόμενο αμερικανικού πλήγματος στο Ιράν. Οι κακοί γείτονες πάντοτε βρίσκουν τον τρόπο των προκλήσεων…

Ειλικρινά, το τελευταίο διάστημα λόγω ειδικών πληροφοριών μου -ως και από ταξίδια στο εξωτερικό- έχω αυξημένη ανησυχία. Τα καζάν-καζάν και τα σχετικά τα ακούω βερεσέ. Οι πληροφορίες που συλλέγουμε δεν είναι επαρκείς, ενώ αν δει κάποιος αυτούς που τις αναλύουν… στο τέλος θα πει βοήθα Παναγιά!!!
Ο πατριωτισμός σε όλους τους Έλληνες υπάρχει, αλλά αυτό δεν σώζει την κατάσταση. Και δυστυχώς σε πολιτικό επίπεδο δεν έχουμε ηγέτες επίπεδου Ιωάννη Καποδίστρια ή Ελευθέριου Βενιζέλου, ενώ σε στρατιωτικό δεν διαθέτουμε πρόσωπα κύρους και επίπεδου Αλέξανδρου Παπάγου, Θρασύβουλου Τσακαλώτου ή Νικόλαου Ζορμπά. Συνεπώς η κατάσταση είναι πολύπλοκη.

Ασφαλώς δεν βλέπω πόλεμο Ελλάδος-Τουρκίας, αν και ποτέ μην λες ποτέ ,αλλά τέλος πάντων λόγω αμερικανικής παρουσίας και ατλαντισμού, κάτι τέτοιο επί του παρόντος δεν είναι ορατό. Αλλά ένα θερμό επεισόδιο ειδικά στον θαλάσσιο χώρο δείχνει να έρχεται… και ειλικρινά δεν υπογράφω αν η χώρα μας στην κατάσταση που είναι μπορεί να το αντέξει...

Στα αρνητικά για εμάς εντάσσω απλά και επιγραμματικά τα παρακάτω:
  1. Οι ΗΠΑ θεωρούν την Τουρκία μαζί με το Κατάρ να παίζουν τον πιο ουσιαστικό ρόλο σε ολόκληρη την περιοχή.
  2. Με πιέσεις των ΗΠΑ ο Οτσαλάν τα γύρισε στο θέμα του κουρδικού αντάρτικου.
  3. Δεν είναι τίποτα πλέον ως δεδομένο στις σχέσεις Ελλάδος-Ισραήλ. Έχει δώσει εντολές ο Ομπάμα για άλλα. Και μην ελπίζουμε ότι θα ασχοληθεί με εμάς.
  4. Τους τούρκους τους έχουν ανάγκη οι αμερικανοί για Συρία-Παλαιστίνη-Ιράν.
  5. Ο παράγοντας Ρωσία έχει περιορισμένες δυνατότητες. Είναι ενεργειακά γίγαντας αλλά στρατιωτικά νάνος. Πλην ίσως της άμεσης γειτονιάς της.
  6. Η ελληνική διπλωματία υστερεί σε όλα τα μέτωπα.
  7. Δεν έχουμε αγοράσει σύγχρονα όπλα, ενώ κάνουμε απλά και υπό όρους συντήρηση.
  8. Είναι εκνευριστικό ότι και σε τέτοιες οριακές εποχές για τον ελληνισμό παντού –και στις ένοπλες δυνάμεις- κυριαρχούν κομματικά κριτήρια. Διαδοχικές στρατιωτικές και πολιτικές ηγεσίες υστέρησαν σε πρωτοφανή βαθμό.
  9. Τα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων είναι οικονομικά και οικογενειακά εξουθενωμένα. Δεν φθάνει ο πατριωτισμός. Χρειάζεται καθαρό μυαλό. Δεν υπογράφω για πολλά…
  10. Η πατρίδα μας έχει κάνει σημαντικά λάθη στα όποια ενεργειακά θέματα. Μονίμως και σε όλα οχυρώνεται πίσω από το διεθνές δίκαιο. Αυτό είναι υπεκφυγή και λάθος αντίληψη. Γιατί παρά τους χιλιάδες τόμους δεν υπάρχει δίκαιο. Απλά ο ισχυρός επιβάλει την θέση του. Δείτε τι έγινε πριν δέκα ημέρες από τον Ομπάμα σε Νετανιάχου και Ερντογάν, με τον εβραίο να καταπίνει το χάπι… και να απολογείται στο νεο-βεζίρη της Τουρκίας.
  11. Η πατρίδα μας υστερεί σε τρομακτικό βαθμό στα οικονομικά και δυστυχώς οι πολιτικοί μας σε εφαρμογή εντολοδοχικών επιλογών έχουν παραδώσει στους ανέραστους και απαράδεκτους ευρω-τοκογλύφους μεγάλο τμήμα της εθνικής κυριαρχίας.
  12. Συγκεκριμένες περιοχές και χώροι παρουσιάζουν λίαν υπολογίσιμα κενά.
  13. Στο εσωτερικό οργιάζει το οργανωμένο έγκλημα και υπάρχουν έτοιμες εστίες για την πρόκληση εσωτερικής ασύμμετρης απειλής , που μπορεί να ναρκοθετήσει και εκτρέψει καταστάσεις.
  14. Στις υπηρεσίες πληροφοριών έχουν τοποθετηθεί κάποιοι άσχετοι με τον χώρο κομματικοί, οι οποίοι δεν έχουν τις γνώσεις και τις εμπειρίες σε διαχείριση πληροφοριών. Αυτό είναι θέμα όλων των υπηρεσιών πληροφοριών και αναφέρομαι και σε στρατιωτικούς ε.α., που «πουλούσαν μούρη…».
  15. Η πατρίδα μας δεν έχει ασχοληθεί καθόλου με lessons learned από πρόσφατες κρίσεις και πολέμους. Σε αυτά τα θέματα βρισκόμαστε αλλού… για αλλού…
  16. Ικανότατα στελέχη σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής έχουν παραγκωνιστεί ή επειδή δεν είναι συστημικοί δεν προσφέρουν αυτά που θα μπορούσαν να προσφέρουν. Επιλογές γίνονται βάσει κομματικών λιστών και ποικιλοτρόπως βιάζεται και παραβιάζεται η αξιοσύνη και η αξιοκρατία.
  17. Δεν θα υπέγραφα για πολλά. Το ηθικό είναι αχαρτογράφητη περιοχή που ακριβώς βρίσκεται, ενώ η κατάσταση είναι επικίνδυνα εσωστρεφής και ο αφέντης ελληνικός λαός αισθάνεται μειωμένος και προδομένος από τις πολιτικές του ηγεσίες/διαδοχικές.
  18. Στο εξωτερικό δεν έχουν τοποθετηθεί σε όλους τους κλάδους τα καλυτέρα στελέχη. Δεν χρειάζεται να αναφερθώ σε περιπτώσεις.
  19. Όταν ο λαός είναι από νηστικός ως εξαθλιωμένος δεν μπορεί να περιμένει κάποιος την έξαψη για να ανακάμψει. Εκτός αν… οι βαλκανικοί πόλεμοι στηρίχθηκαν στο ιστορικό στρατιωτικό κίνημα στο Γουδή. Το έπος του 1940 και η άμυνα των οχυρών στηρίχθηκαν στην προς πόλεμο προπαρασκευή της Ελλάδος επί Ιωάννη Μεταξά και με κορυφαίο στρατιωτικό τον αείμνηστο στρατάρχη Αλέξανδρο Παπάγο. Τώρα που θα στηριχθούμε και αν οι εξελίξεις από ένα θερμό συμβάν με τους απέναντί μας οδηγήσουν ακόμα παρακάτω, τότε τι γίνεται;
  20. Δυστυχώς και η ακαδημαϊκή κοινότητα είναι ανύπαρκτη. Δεν υπάρχουν πνευματικοί ταγοί με έντονα εθνικό παλμό. Και αυτό είναι…
Βάσει των ανωτέρω, είμαι πάρα πολύ ανήσυχος για τα επερχόμενα σε εσωτερικό και εξωτερικό. Με κομματικά λόγια και τοποθετήσεις (που τα έχουμε πληρώσει σε άλλες εποχές) δεν πας μπροστά, με εντολοδόχους που είναι σε άλλο μήκος κύματος δεν κερδίζεις εθνικές μάχες. Με ημίμετρα δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις ενεργά μέτρα του αντίπαλου. Με εξουθενωμένο πληθυσμό δεν μπορείς να περιμένεις πολλά. Χωρίς ισχυρές συμμαχίες δεν κερδίζεις μάχες και πολέμους. Χωρίς αξιοκρατία είσαι καταδικασμένος για τα χειρότερα. Με κομπλεξική ρητορική και αχαλίνωτη φαφλατολογία δεν μπορείς να περάσεις τον Ρουβικώνα της σκέψης για να περάσεις τον Ρουβικώνα των ενεργειών… έχω πει και γράψει σε εκατοντάδες φίλες φίλους, αγνούς πατριώτες που επικοινωνείτε μαζί μου.

Ο θεός να βάλει το χέρι του. Οι καιροί είναι υπερβολικά δύσκολοι. Και θα δούμε προσεχώς πολλά καινούργια κεφάλαια, για τα οποία ειλικρινά δεν θέλω να μιλήσω. Πάντα υπάρχει η επιλογή της επικράτησης και της εθνικής δικαίωσης. Αλλά πάντα υπάρχει στην ελληνική ιστορία και η επιλογή στο Γουδή του 1922. Όλα είναι πιθανά. Υπάρχει αφέντης λαός.
Μόνο στο ευρύτατο και πλέριο λαϊκό πατριωτικό αίσθημα έχω εμπιστοσύνη.
Και στον Θεό.



  • Έλεγχος των τραπεζών μέσω της κρατικοποίησης τους 
  • Στο κράτος η Εθνική, τυπικά ιδιωτικές Πειραιώς, Alpha 
  • Κατέστρεψαν τράπεζες και καταθέτες στην Κύπρο - τις μετεξέλιξαν σε zombie banks

Γράφει ο Πέτρος Λεωτσάκος  

Το οικτρό σχέδιο της Ευρώπης για την Ελλάδα και την Κύπρο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, υλοποιείται δυστυχώς με την άβουλη συμμετοχή των κυβερνήσεων σε Ελλάδα και Κύπρο. Οι Έλληνες και Κύπριοι πολιτικοί, μη κατανοώντας ότι οι αποφάσεις που λαμβάνουν, οδηγούν σε πλήρη απαξίωση τις τράπεζες άβουλα και άκριτα, δέχονται τις αποφάσεις της Τρόικα ως θέσφατα.

Δυστυχώς το φιάσκο της Ελλάδος με το PSI+ και το επικίνδυνο φιάσκο με τις καταθέσεις στην Κύπρο, δεν δίδαξε κανένα, πολλώ δε μάλλον την Γερμανία που έχει υποπέσει σε απίστευτες γκάφες. Άπειροι τεχνοκράτες, παιδαρέλια σύμβουλοι και πολιτικοί κοντόφθαλμοι χωρίς όραμα και στρατηγική συνθέτουν την ομάδα κρούσης ή καλύτερα παράκρουσης στην Ευρώπη.

Οι αποφάσεις που έχουν ληφθεί για την Ελλάδα και την Κύπρο οδηγώντας στην παρακμή το banking θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή.

Στην Ελλάδα η Τρόικα ήθελε κρατικές τράπεζες για να τις ελέγξει και το πέτυχε. Η Εθνική μετά το αποτυχημένο PSI+ κρατικοποιείται και αυτό είναι οριστικό. Η Alpha και η Πειραιώς παραμένουν τυπικά ιδιωτικές αφού επιτυγχάνουν να καλύψουν το 10% της ελάχιστης συμμετοχής αλλά θα είναι τυπικά ιδιωτικές θα ελέγχονται πλήρως από τον βασικό μέτοχο το ΤΧΣ άρα την Τρόικα. Ο έλεγχος δεν είναι αρνητική εξέλιξη αλλά το σχέδιο για το πώς αντιλαμβάνονται οι τεχνοκράτες της Τρόικα το ελληνικό banking μόνο ανησυχίες προκαλεί.

Δυστυχώς στην Τρόικα επικρατεί ένα αλαλούμ απόψεων και θέσεων. Άλλα υποστηρίζει το ΔΝΤ, άλλα η ΕΚΤ και άλλα η ΕΕ. Η Τρόικα και η Γερμανία ήθελαν να βάλουν χέρι στο ελληνικό banking και περίπου το πέτυχαν.

Αν δεν υπήρχε η σθεναρή, συνεπής και συνεχής παρέμβαση της Τράπεζας της Ελλάδος και του Γ. Προβόπουλου οι ελληνικές τράπεζες θα είχαν όλες κρατικοποιηθεί.

Το μοντέλο που έχει εφαρμοστεί στην Ελλάδα για το banking οδηγεί σε αδιέξοδο. Οι μαθητευόμενοι μάγοι της Τρόικα δεν θα υποστούν συνέπιες για την προδιαγεγραμμένη αποτυχία τους αλλά δυστυχώς τα λάθη θα τα πληρώσει η ελληνική κοινωνία.

Η κυβέρνηση, παρ΄ ότι διαθέτει υπουργό οικονομικών έμπειρο και στα τραπεζικά τον Γ. Στουρνάρα δεν έχει κατανοήσει το αδιέξοδο. Πιστεύουν ότι το μοντέλο που υλοποιείται μπορεί να ευδοκιμήσει. Δυστυχώς θα κατανοήσουν ότι το αδιέξοδο θα είναι μακριά.

Το φιάσκο της Κύπρου – Κατέρρευσαν οι κυπριακές τράπεζες

Εκτρωματική η λύση που δόθηκε στην Κύπρο. Οι τράπεζες ολοκληρωτικά καταστράφηκαν. Θα την πληρώσουν οι καταθέτες και μέτοχοι της Λαϊκής τράπεζας και οι μεγαλοκαταθέτες άνω των 100 χιλιάδων ευρώ της τράπεζας Κύπρου.

Η διάσπαση της Λαϊκής σε good και bad bank και η απόφαση καταθέσεις άνω των 100 χιλιάδων ευρώ να καταλήξουν στην bad bank δεν έχει κανένα προηγούμενο. Θα την πληρώσουν οι καταθέτες άνω των 100 χιλιάδων ευρώ της Κύπρου οι οποίοι υποχρεώνονται να συμμετάσχουν στην ανακεφαλαιοποίηση της τράπεζας αφού θα υποστούν haircut έως 50%.

Η λύση αυτή είναι παράνομη και εκτρωματική.

Η Κύπρος ως ένα περιφερειακό χρηματοοικονομικό κέντρο κατέρρευσε αυτό είναι αδιαμφισβήτητο.

Οι τράπεζες με ταχύτατες διαδικασίες μετεξελίσσονται σε zombie banks.

Με βάση τα τωρινά δεδομένα, υποχρέωσαν τις κυπριακές τράπεζες με το έτσι θέλω να αποχωρήσουν από την Ελλάδα, χωρίς να ρωτούν τις διοικήσεις και τις περιχαρακώνουν σε μια μικρή αγορά την Κυπριακή χωρίς παρέμβαση ή θεσμικό ρόλο. Για τις κυπριακές τράπεζες η εξέλιξη αυτή είναι απλά καταστροφή. Στην κυριολεξία καταστροφή, που ίσως ελάχιστοι θα κατανοήσουν, καθώς υπερτερεί η διάσωση της χώρας.

Όταν διαπιστώσουν ότι υπέπεσαν σε ένα τραγικό λάθος με συνέπειες όμοιες με την χρεοκοπία της Κύπρου θα είναι πολύ αργά.

Πηγή: bankingnews.gr



Η κυβέρνηση της Κύπρου υπόσχεται να βρει και να τιμωρήσει τους υπεύθυνους για την κρίση.

Τα τοπικά ΜΜΕ ισχυρίζονται, ότι τα τελευταία 5 χρόνια οι τράπεζες, που τώρα βρίσκονται στο χείλος της κατάρρευσης, διέγραφαν χρέη δανείων πολλών εκατομμυρίων υψηλόβαθμων αξιωματούχων και πολιτικών.

Ο λαός αρνείται να κατανοήσει τη λογική του σχεδίου διάσωσης, θεωρώντας ότι για την κρίση πρέπει να πληρώσουν οι ίδιοι οι τραπεζίτες. Πριν μερικές ημέρες οι διαδηλωτές ζητούσαν την απόρριψη των προτάσεων της τρόικας των διεθνών δανειστών, αποκαλώντας τις "ολέθριες".

Ορισμένοι αναλυτές ανησυχούν σοβαρά για μαζικές ταραχές, υποστηρίζοντας ότι η Κύπρος είναι μία μπαρουταποθήκη που μπορεί να εκραγεί οποιαδήποτε στιγμή.




Οι πληροφορίες πολλές... σε υπέρμετρο βαθμό. Οι πηγές ακόμα περισσότερες. Αρκετοί έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο, σε μέσα τεχνολογικά , που πληροφορούν σε πραγματικό χρόνο. Τι γίνεται όμως με αυτές τις πληροφορίες;

Μήπως τελικά είναι τόσες πολλές που το μυαλό πλέον, βομβαρδισμένο απο την ταχύτητα και το μέγεθος σε αριθμό, είναι ανίκανο να τις επεξεργαστεί και να αποκτήσει την κριτική ικανότητα να αφομοιώσει τις χρειαζούμενες και να απορρίψει τις υπόλοιπες;

Δεχόμαστε καθημερινά ένα ορυμαγδό πληροφοριών για την οικονομία , τεχνολογία, εξοπλισμό και στρατό, πολιτισμικές διαστάσεις , κοινωνική ζωή , πολιτική κατάσταση... Πόσα απο αυτά μας είναι χρήσιμα πραγματικά;.. Πόσα από αυτά μας βοηθούν να αποκτήσουμε μια καλύτερη κριτική ικανότητα;

Κατά την γνώμη μου και σοκαριστικά αναμενόμενο ίσως.. ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΕΞΥΠΝΟΥΣ. Ίσα ίσα που το μούδιασμα που προέρχεται απο αυτό τον χείμαρο πληροφορίας, μας απαγορεύει την ικανότητα σκέψης και φιλτραρίσματος διότι δημιουργεί μια τεχνητή ανάγκη να είμαστε ενήμεροι για όλα, ακόμα και αν δεν κατανοούμε γιατί πρέπει να είμαστε σε αυτή την κατάσταση.

Σε τεχνικούς όρους υπολογιστών θα μπορούσε κάποιος να το πει buffer overflow. Εκεί δηλαδή που το μέσο αποθήκευσης δέχεται τόσες πολλές μονάδες πληροφορίας που μέσα σε αυτές περνάνε και μηνύματα εκμετάλλευσης που δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε. Κοινώς... μηνύματα προπαγάνδας πολύ καλά κρυμμένα μέσα στην δημιουργημένη τεχνητή ανάγκη για να είμαστε ενή μεροι και έτοιμοι για όλα!

Όμως, ώς άνθρωποι και πολίτες , κατά την γνώμη μου δεν νομίζω ότι αυτό μας κάνει πιο έξυπνους. Η κρίση της πληροφορίας στο σωστό επίπεδο και η δυνατότητα να την απορρίψεις ή να την αφομοιώσεις σε ορθό χρόνο είναι το σωστό του πράγματος. Και αυτό δεν γίνεται με το κυνήγι της σύγχρονης ενημέρωσης. Γίνεται με το κυνήγι της γνώσης... και αυτή έρχεται με αναγνώσεις βιβλίων και κειμένων που είναι από ανθρώπους και πηγές , έγκυρες... εγκεκριμένες για την ποιότητα και το περιεχόμενο τους.

Η δυνατότητα να μπορούμε να διαβάσουμε την μηχανική/αρχές της σκέψης σε βασικά πράγματα που περιγράφονται σε αυτά τα άρθρα ενημέρωσης είναι το ζητούμενο. Μόνο έτσι μπορεί κάποιος να πει οτι είναι έτοιμος να επεξεργαστεί μια πληροφορία και οχι απλά να την αναγνώσει ως έτοιμη τροφή προς αποδέκτες.

Οι έτοιμοι αποδέκτες πληροφορίας χωρίς ικανό φίλτρο επεξεργασίας  είναι και οι καλύτεροι στόχοι για εύκολη χειραγώγηση εκείνων που θεωρούν οτι η γνώση τελικά είναι για λίγους και έτσι πρέπει να παραμείνει.




Ο Πρόεδρος των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ κ.Πάνος Καμμένος, κατά την διάρκεια της συζήτησης στη Βουλή της Επίκαιρης Επερώτησης της Κ.Ο. του Κινήματος είπε:

“Ο έλεγχος του νερού είναι ένα από τα εργαλεία της νέας τάξης πραγμάτων, που περιγράφεται ξεκάθαρα μέσα στο «δόγμα του σόκ».” 

Επίσης ο κ.Καμμένος μεταξύ άλλων ανέφερε:


“Ο έλεγχος του νερού με το νέο διατροφικό κώδικα σημαίνει έλεγχο των πολιτών. Σημαίνει τη μετατροπή του πολίτη σε έναν ελεγχόμενο αριθμό ταυτότητος από μία παγκόσμια διακυβέρνηση που ζητά να μετατρέψει με οργουελικό τρόπο τους ανθρώπους, τους πολίτες, σε αριθμούς.

[...] Το νερό είναι στρατηγικό μέσο. Οι πόλεμοι μέχρι πρόσφατα γίνονταν για το πετρέλαιο, οι πόλεμοι του μέλλοντος θα γίνονται και για το νερό. [...] Πόλεμος για τα νερά γίνεται πλέον σε όλο τον κόσμο.

Την ώρα που εμείς θα έπρεπε να προστατεύσουμε αυτό το μέσο το οποίο είναι οικονομικό αγαθό, είναι κοινωνικό αγαθό, είναι δημόσιο αγαθό, είναι αγαθό δημιουργίας εξωτερικής πολιτικής-βλέπουμε τι συμβαίνει και στη Βόρεια Ελλάδα, τι συμβαίνει στη Θράκη, στη Μακεδονία-ερχόμαστε να αποκρατικοποιήσουμε τα νερά, να μπούμε μέσα σε αυτήν τη λογική του νέου διατροφικού κώδικα ή της δημιουργίας Γενικής Γραμματείας Διαχείρισης Υδάτινων Πόρων.”





«Η κυπριακή διάσωση συνιστά ένα άκρως επικίνδυνο προηγούμενο. Μην ακούτε τις κυβέρνησεις... Θα σας κάνουν να χρεοκοπήσετε. Τα όσα συμβαίνουν στην Ευρωζώνη προκαλούν φόβο»

«Επενδυτές, πάρτε τα... βουνά! Η κυπριακή διάσωση συνιστά ένα άκρως επικίνδυνο προηγούμενο».

Την ανωτέρω άποψη διατυπώνει ο γνωστός μεγαλοεπενδυτής και πρόεδρος της Rogers Holdings, Jim Rogers.


«Η απόφαση Ευρωζώνης και ΔΝΤ να μπει χέρι στις τραπεζικές καταθέσεις της Κύπρου με στόχο τη διάσωση της χώρας συνιστά μια άκρως αρνητική και επικίνδυνη εξέλιξη... Γι' αυτό το λόγο καλύτερα οι επενδυτές... ας πάρουν τα βουνά»...

...προειδοποιεί στην τελευταία παρέμβασή του ο Rogers, κληθείς να αποτιμήσει το πακέτο διάσωσης της Κύπρου.


«Μπορεί οι πολιτικοί να διατείνονται πως η Κύπρος αποτελεί μια ειδική περίπτωση, αλλά αυτό είναι το στοιχείο εκείνο που θα πρέπει να ανησυχεί τους επενδυτές».

Και διευκρινίζει, στρεφόμενος προς τη διεθνή επενδυτική κοινότητα: 

«Τι περισσότερο πρέπει να μάθετε; Το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να βιαστείτε! Πάρτε τα βουνά.. Εγώ θα το κάνω, γιατί δεν θέλω να παγιδευτώ», προειδοποιεί στη συνέχεια και με άκρως γλαφυρό τρόπο ο Rogers.
«Eάν προτιμάτε να ακούσετε τα λεγόμενα μιας κυβέρνησης, τότε θα χρεοκοπήσετε πολύ γρήγορα. Κανείς δεν πρέπει να διαθέτει πολλά χρήματα σε έναν και μόνο λογαριασμό και σε καμία συγκεκριμένη τράπεζα στον κόσμο, γιατί πλέον υπάρχει προηγούμενο! Μετά βεβαιότητας δεν κάνω επενδύσεις στην Ευρώπη... Δεν αγοράζω εκεί».

Και τονίζει: 

«Είναι πολύ τρομακτικά τα όσα συμβαίνουν στην Ευρωζώνη»...


Πηγή: Banking News

Η πιο αμαρτωλή χώρα της ευρωζώνης ίσως να είναι η Γερμανία και ας επαίρονται οι Σόιμπλε-Ρέσλερ για τα «παγκοσμίως μοναδικά» δημοσιονομικά τους επιτεύγματα, που συγκεντρώνουν το φθόνο των άλλων. Mιλώντας μάλιστα για αμαρτίες δεν εννοούμε αστοχίες, υπερβολές και παραλείψεις, αλλά για συνειδητά εγκλήματα εις βάρος τρίτων.

Σε ένα προφητικό κείμενο τον Μάιο του 2009, ο «Economist» έγραφε φόρα παρτίδα πως η κρίση του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος παρέχει πρώτης τάξεως ευκαιρία στη Γερμανία να σώσει τις δικές της τράπεζες – όπερ και εγένετο.

«Συνήθως η εξήγηση που δίνεται για το κραχ των στεγαστικών στην Αμερική είναι η προσωπική απληστία. Στη Γερμανία οι περισσότερες κακές αποφάσεις δεν ελήφθησαν από golden boys των τραπεζών της Φρανκφούρτης, αλλά από “καλών προθέσεων” δημόσιους λειτουργούς τραπεζών των γερμανικών κρατιδίων, γνωστών ως Landesbanken», έγραφε η βρετανική επιθεώρηση. Ένα μήνα νωρίτερα η «Süddeutsche Zeitung» αποκάλυπτε έκθεση του ρυθμιστικού οργάνου των γερμανικών τραπεζών Bafin, βάσει της οποίας οι Landesbanken είχαν σωρεύσει 816 δισεκατομμύρια ευρώ τοξικών προϊόντων, με αποτέλεσμα να υποβαθμιστούν από τη Standard & Poor’s. Άλλο όμως Ισλανδία, άλλο Γερμανία, όπως θα έλεγε και ο κήρυκας του δικαίου των ισχυρών, κ. Σόιμπλε.

Επιπλέον, τη στιγμή που η Γερμανία μιλά ανερυθρίαστα για υπερτροφικό τραπεζικό τομέα στην Κύπρο και αλλού, ο «Εconomist» την κατηγορεί ότι έχει τεράστιο αριθμό τραπεζών σε σχέση με τον πληθυσμό της, που ανταγωνίζεται σε αναλογία τις ΗΠΑ και είναι διπλάσιος σε σχέση με τη Γαλλία και την Ιταλία, τριπλάσιος από τη Βρετανία και εικοσαπλάσιος από την Ιαπωνία, την τρίτη οικονομική δύναμη στον κόσμο!

«Σε συζητήσεις με το ΔΝΤ το 2008, η γερμανική κυβέρνηση παραδέχθηκε πως το κατακερματισμένο τραπεζικό της σύστημα δημιουργεί τεράστιους κινδύνους», έγραψε μεταξύ άλλων ο «Economist».

Να σημειωθεί πως την ίδια περίοδο η Γερμανία δανειζόταν με επιτόκια ανάλογα των σημερινών της Ιταλίας και της Ισπανίας και η πιστοληπτική της ικανότητα βρισκόταν σε κίνδυνο. Πώς αντιμετώπισε λοιπόν το πρόβλημα; Αντί να εξυγιάνει τις τράπεζές της, οδηγώντας τις πιο προβληματικές σε εκκαθάριση, μετέθεσε το πρόβλημα στις χώρες του Νότου, από τις οποίες μάλιστα φρόντισε στη συνέχεια να «απολυμανθεί», ξεφορτώνοντας τα ομόλογά τους. Ιδιοφυές!

Το κόλπο επισήμαιναν από το 2010 κυρίως αμερικανικά και βρετανικά έντυπα, ενώ τον Μάιο του 2012 το πρακτορείο Bloomberg «ξεφώνισε» ανοιχτά το Βερολίνο ότι με τις δήθεν διασώσεις των άλλων εξασφαλίζει μόνο τη δική του.

Όμως, «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον». Στις τελευταίες τους αξιολογήσεις η Moody’s, η Goldman Sachs και ο όμιλος Rotschild ξεσκέπασαν τη γύμνια των γερμανικών τραπεζικών γιγάντων, που είναι τραγικά εκτεθειμένοι σε επισφαλή δάνεια του ναυτιλιακού κλάδου και των ακινήτων, έχουν μεγάλες ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης παρά τους ποταμούς χρηματοδότησης που έλαβαν από το γερμανικό κράτος, παραμένουν έρμαια της μόχλευσης της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής φούσκας, που, σύμφωνα με το περιοδικό «ΤΙΜΕ», ξεπερνά το… 1 τετράκις εκατομμύριο και οι προοπτικές τους είναι δυσμενείς.

Πέραν των άλλων, τους ευμεγέθεις σκελετούς του γερμανικού τραπεζικού συστήματος αποκάλυψε τόσο η Διεθνής Τράπεζα Διακανονισμών όσο και το πανευρωπαϊκό «τεστ κοπώσεως», που έβγαλε έξι από αυτές στη σέντρα.

Η επικοινωνιακή προπαγάνδα, ο οικονομικός προτεσταντικός δαρβινισμός του κ. Σόιμπλε και η πλήρης συνεργασία της ΕΚΤ στο γερμανικό «έγκλημα» επιτρέπουν προσώρας τη συνέχισή του. Έπαψε όμως να είναι αδιατάρακτη, από τη στιγμή που οι ίδιοι οι Γερμανοί έχασαν την εμπιστοσύνη τους στην ασφάλεια των καταθέσεων, την «ιερή αγελάδα» του οικονομικού πολιτισμού τους.

Το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα θα εξαρτηθεί από το αν το Βερολίνο θα πετύχει να δημιουργήσει μια υγειονομική ζώνη ασφαλείας γύρω από το «ευρωμάρκο» ή τουναντίον οι δαίμονες που απελευθέρωσε ο ευήθης υπηρέτης του, Γερούν Ντάισελμπλουμ, θα σαρώσουν τα πάντα στο πέρασμά τους.

Οργή κατά των «αχάριστων Γερμανών»

Αγωνιώδεις προσπάθειες να διαχωρίσουν την εικόνα τους από την Κύπρο καταβάλλουν Λουξεμβούργο, Σλοβενία και Μάλτα, χαρακτηρίζοντας άστοχες τις συγκρίσεις τους με τη Μεγαλόνησο και προβάλλοντας τις «ποιοτικές» διαφορές τους.

Σε πλεονεκτικότερη θέση βρίσκεται σαφώς το Λουξεμβούργο. Με τις φωνές του κέρδισε τη συμπάθεια ακόμη και του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, μολονότι ανώτερα στελέχη του SPD επέμειναν πως το «μικρό αδελφάκι» της Γερμανίας δεν πρέπει να εξαιρεθεί από το τραπεζικό καθαρτήριο. Αστράφτει και βροντάει τις τελευταίες μέρες ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου και ως πρότινος επικεφαλής του Eurogroup, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, για τη μεταχείριση της χώρας του. Από τη μια, παραδέχθηκε πως οι Ευρωπαίοι φέρθηκαν στην Κύπρο σαν γκάνγκστερ, από την άλλη όμως την «κάρφωσε» ως παράδεισο του ολιγαρχικού ρωσικού κεφαλαίου – κάτι που, όπως τόνισε, δεν είναι η χώρα του.

Το Λουξεμβούργο των 517.000 κατοίκων διαχειρίζεται τραπεζικά κεφάλαια 750 δισ. έως 1 τρισ. ευρώ, τη στιγμή που στην Κύπρο των 800.000 κατοίκων τα ανάλογα ποσά δεν ξεπερνούν τα 80 δισ. – έστω 150 δισ. κατά τους πιο κακόπιστους.

«Με ενοχλεί που η κυπριακή μέθοδος θεωρήθηκε οδικός χάρτης. Η Κύπρος αποτελεί ειδική περίπτωση και δεν χωρούν παραλληλισμοί μ’ εμάς», τόνισε ο Γιούνκερ σε γερμανικά ΜΜΕ. Ο Λουξεμβούργιος υπουργός Εξωτερικών, Ζαν Ασελμπομ, ανέβηκε στα κάγκελα καταγγέλλοντας την «ακόρεστη δίψα της Γερμανίας για ηγεμονία στην Ευρώπη», ενώ ο συνάδελφός του των Οικονομικών, Λικ Φρίντεν, θύμισε ποντίκι που βρυχάται: Ξεκαθάρισε πως το Μεγάλο Δουκάτο όχι μόνο δεν σκοπεύει να περιορίσει τον τραπεζικό του τομέα, αλλά σκοπεύει να τον επεκτείνει, προειδοποιώντας τους Γερμανούς αναγνώστες του «Spiegel» πως η γενικευμένη φορολόγηση των καταθέσεων άνω των 100.000 ευρώ θα προκαλέσει μαζική φυγή από τις τράπεζες της ευρωζώνης.

Σε χωριστή ανακοίνωση, εξάλλου, η λουξεμβουργιανή κυβέρνηση «μάλωσε» τους αχάριστους Γερμανούς, που δεν αναγνωρίζουν τη συμβολή του «διογκωμένου» τραπεζικού κλάδου του Λουξεμβούργου στην ανταγωνιστικότητα της ευρωζώνης.

ΜΑΛΤΑ: Αρνείται κάθε ομοιότητα με την Κύπρο

Ενώ αρχικά η Μάλτα… έτριβε τα χέρια της και ψάρευε σαν γύπας τους καταθέτες των κυπριακών τραπεζών, αναγκάστηκε επίσης να βγει στο κλαρί… Ο κεντρικός τραπεζίτης Τζόζεφ Μπονίτσι απέρριψε ως «παραπλανητική και επιπόλαιη» τη συσχέτιση με την Κύπρο, επισημαίνοντας πως το μέγεθος του μαλτέζικου χρηματοπιστωτικού τομέα είναι κάτω από το 300% του ΑΕΠ, δηλαδή «εντός των κανονικών ορίων με βάση τα διεθνή πρότυπα».

«Τα προβλήματα των κυπριακών τραπεζών περιελάμβαναν ζημιές από τις θέσεις τους σε ελληνικά ομόλογα, ενώ οι μαλτέζικες τράπεζες έχουν περιορισμένη έκθεση σε χρεόγραφα κρατών με προγράμματα στήριξης», υπογράμμισε με νόημα ο Μπονίτσι στους «Times of Malta».

ΣΛΟΒΕΝΙΑ: Τράπεζες και ελλείμματα τη σπρώχνουν σε Μνημόνιο

Ως «περιττές και άστοχες» χαρακτήρισε τις συγκρίσεις Ντάισελμπλουμ με την Κύπρο και η 44χρονη πρωθυπουργός της Σλοβενίας, Αλένκα Μπράτουσεκ, απορρίπτοντας την υπαγωγή της χώρας της σε πρόγραμμα στήριξης. Ωστόσο, οι καμπάνες για την υπαγωγή της βαλκανικής χώρας σε Μνημόνιο χτυπούν εδώ και καιρό, λόγω του άρρωστου τραπεζικού της τομέα και των δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Άλλωστε, η κρίση προκάλεσε την παραίτηση του πρωθυπουργού Γιάνες Γιάνσα και θεωρείται βέβαιο πως θα φέρει την τρόικα και στη Λιουμπλιάνα.

Ενδεικτική των σλοβενικών φόβων ήταν η έκκληση του κεντρικού τραπεζίτη Μάρκο Κράνιετς στην κυβέρνηση να προβεί άμεσα στη σύσταση μιας «κακής τράπεζας» και στην ιδιωτικοποίηση χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και άλλων κρατικών επιχειρήσεων. Το ΔΝΤ υπολογίζει σε 1 δισ. τις ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης των σλοβενικών τραπεζών, ενώ, σύμφωνα με την Deutsche Welle, το άνοιγμά τους σε τοξικά δάνεια ξεπερνά τα 7 δισ. Επομένως το πρόβλημα της Σλοβενίας των 2 εκατομμυρίων κατοίκων είναι συγκρίσιμο με της Κύπρου, μολονότι ο Κράνιετς προσπάθησε να πείσει πως «η κατάσταση της χώρας δεν επιβάλλει πακέτο διάσωσης». Την αγωνία του, πάντως, πρόδωσε η προχθεσινή του ανακοίνωση ότι «οι κανόνες της Ε.Ε. δεν προβλέπουν έξοδο μιας χώρας από το ευρώ». Ή μήπως όχι;

Σε «θεραπεία» και το Λιχτενστάιν

Ακόμη και το πιο δακτυλοδεικτούμενο τραπεζικό πλυντήριο της Ευρώπης ετοιμάζεται για θεραπεία λιτότητας! Την Τετάρτη ο πρίγκιπας Αλόις του Λιχτενστάιν κάλεσε το Κοινοβούλιο να προετοιμάσει το ταχύτερο δυνατόν έναν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό για τη σωτηρία της χώρας.

Οι προβλέψεις για το 2013 δείχνουν ένα έλλειμμα 210 εκατομμυρίων ελβετικών φράγκων (172 εκατομμύρια ευρώ) που αντιπροσωπεύει σχεδόν το ένα τέταρτο των δαπανών. Γι’ αυτό ο ανώτατος άρχων του κρατιδίου προειδοποίησε: «Παρακολουθώ την κατάσταση με πολλή ανησυχία για το καλό του κράτους μας μακροπρόθεσμα. Η επισφαλής κατάσταση πολλών ευρωπαϊκών κρατών μας δείχνει πού μπορεί να οδηγήσει μια πολιτική υπερχρέωσης».

Το Λιχτενστάιν αξιολογείται με ΑΑΑ από τη Standard& Poor’s και το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα πλησιάζει τα 100.000 δολάρια. Ουσιαστικά αποτελεί μια μεγάλη τράπεζα της οποίας ηγείται ο πριγκιπικός οίκος, που ελέγχει το χρηματοπιστωτικό σύστημα και διατηρεί προνόμια που δεν απολαμβάνει καμιά άλλη μοναρχία στην Ευρώπη. Μετά την κρίση του 2008 το Λιχτενστάιν κατηγορήθηκε ως φορολογικός παράδεισος από διεθνείς οργανισμούς και τη Γερμανία. Γι’ αυτό αναγκάστηκε να λάβει κάποια μέτρα διαφάνειας του τραπεζικού του τομέα, χωρίς ωστόσο να αλλοιώσει τον πυρήνα του.

Γιάννης Παπαδάτος, στον «Τύπο της Κυριακής»


Η «συνθήκη του Velsen», κατά πάσα πιθανότητα, δεν μας είναι γνωστή και θεωρούμε, ότι δεν μας αφορά σαν χώρα. Δεν γνωρίζω κατά πόσο είναι γνωστή στους πολιτικούς μας και κατά πόσο την αποδέχονται – εάν ερωτηθούν.

Η EUROGENDFOR (Ευρωπαική Δύναμη Χωροφυλακής) ιδρύθηκε με κάθε μυστικότητα και με λογότυπο «Lex Paciferat» δηλ. ο νόμος φέρνει την ειρήνη ή άλλως το δικαίωμα να φέρνεις την ειρήνη. Ενώνει όλες τις εξουσίες και τα στρατιωτικά μέσα της αστυνομίας και των μυστικών υπηρεσιών και μπορεί να προσφύγει σ’ αυτήν η ηγεσία της ΕΕ μέσω των υπουργών Άμυνας και Ασφάλειας που συμμετέχουν.

Το αρ. 4 της συνθήκης αυτής μας εξηγεί, ότι «η προσφυγή χρήσης μπορεί να γίνει για την
προστασία προσώπων και ιδιοκτησιών και για την διατήρηση της τάξης σε περίπτωση διατάραξης της δημόσιας τάξης». Άκρως ενδιαφέρουσα είναι και η λεπτομέρεια, ότι οι στρατιώτες της δύναμης αυτής σέβονται τη νομοθεσία του κράτους στο οποίο επεμβαίνουν, όμως τα κτίρια και τα εδάφη που καταλαμβάνονται τίθενται εκτός εθνικής κυριαρχίας και δεν είναι προσβάσιμα ούτε από τις ίδιες τις αρχές του κράτους δηλ. καταργείται το εθνικό δίκαιο!

Η πολιτική δε ηγεσία του κάθε κράτους που θα επεμβαίνει η δύναμη αυτή, θα έχει και το επιχείρημα, ότι δεν έδωσε εντολή για χρήση βίας στις εθνικές αστυνομικές ή στρατιωτικές δυνάμεις.

Ας μεταφέρουμε τώρα αυτά στην δική μας περίπτωση και ας τα συνδυάσουμε με το ότι πρέπει να παραμείνουμε «καλά παιδιά», να υπακούμε στις τοκογλυφικές απαιτήσεις, να μην αντιμιλάμε, να λέμε «ναι» σε όλα, να πληρώνουμε με το αίμα μας πλέον τους φόρους και τα χαράτσια, να να να ….

Αν ενδιαφέρει σαν λεπτομέρεια, η Γερμανία συμμετέχει στην δύναμη αυτή και υπέγραψε και την συνθήκη. Επίσης, είναι δεδομένο, ότι είμαστε υπό καθεστώς επιτήρησης και δεν είναι απόφαση δική μας η όποια επέμβαση, όταν κριθεί αναγκαίο. Και το αναγκαίο είναι πολύ εύκολο να παρουσιαστεί, γιατί η αλήθεια είναι, ότι σε περιπτώσεις λιτότητας και φτώχειας αφυπνίζεται ο λαός, υπάρχουν διαδηλώσεις, υπάρχει αντίδραση. 
Όταν η αντίδραση αυτή κριθεί, ότι μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τις ξένες απαιτήσεις, τότε … η επέμβαση είναι αναπόφευκτη και ό,τι καταληφθεί δεν θα ανήκει στην Ελλάδα. 
Κατά τα άλλα εμείς συζητάμε για εθνικό και διεθνές δίκαιο!


«Ηξεραν ο Γιώργος και ο Μπίκας» έγραψε σε πρωτοσέλιδο άρθρο η εφημερίδα μας για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ και για τους σκανδαλώδεις χειρισμούς των προσώπων που -δυστυχώς για όλους μας- είχαν θέσεις κλειδιά στον κρατικό μηχανισμό και καθήκον να λειτουργήσουν στο πλαίσιο του νόμου και του Συντάγματος. Η κατάθεση του Γιάννη Διώτη στην Προανακριτική της Βουλής ανέτρεψε τους ισχυρισμούς τόσο του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, που επέμενε ότι ο Γιώργος Παπανδρέου είχε ενημερωθεί μόνο δύο φορές για την περιβόητη λίστα, όσο και του πρώην διοικητή της ΕΥΠ, ο οποίος έλεγε ότι η υπηρεσία του δεν είχε εμπλακεί στην υπόθεση.

Συνεπώς, και υπό την αίρεση ότι τα στοιχεία που προσκόμισε στην Προανακριτική ο κ. Διώτης είναι ακριβή, οι κορυφές της ελληνικής διοίκησης έπαιξαν έναν όλως ύποπτο ρόλο στη διαχείριση της καυτής λίστας με τους ημεδαπούς καταθέτες στην Ελβετία. Ο πρώην πρωθυπουργός και ο τότε διοικητής της ΕΥΠ γνώριζαν πολύ καλά τι συνέβη και πώς εξελισσόταν, αλλά καμώνονταν ότι δεν ήξεραν, δεν ρωτούσαν, δεν μάθαιναν!

Από τον κ. Παπανδρέου ήταν απολύτως αναμενόμενη τέτοιου είδους συμπεριφορά. Ο άνθρωπος που κατέστρεψε τις ζωές και γκρίζαρε το μέλλον όλων των Ελλήνων δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι καλύτερο. Από το «λεφτά υπάρχουν» ως το κουκούλωμα οποιασδήποτε λίστας η απόσταση είναι μηδενική.

Ωστόσο, αλγεινή εντύπωση προκαλεί η συμπεριφορά του κ. Μπίκα, ο οποίος ήταν επικεφαλής της καρδιάς και του... υποσυνείδητου του κράτους μας. Είναι πραγματικά ανατριχιαστικό ο πρώην διοικητής της Υπηρεσίας Πληροφοριών της Ελλάδας να «συλλαμβάνεται» ψευδόμενος για ένα θέμα τέτοιας σημασίας. Επιπλέον, ο ίδιος άνθρωπος, που σίγουρα θα κληθεί να εξηγήσει τα ανεξήγητα, σήμερα τυγχάνει πρέσβης στο Λονδίνο. Δηλαδή, σε μια από τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες που λαμβάνονται αποφάσεις σημαντικές για το μέλλον της χώρας μας.

Εχοντας αυτά τα μέτωπα ανοιχτά, θα είναι σε θέση να προσφέρει τις δέουσες υπηρεσίες στην πατρίδα; Θα αντιμετωπίζεται από τους ομολόγους του ως διπλωμάτης με κύρος; Αυτονόητες οι απαντήσεις...


Από κουραστικό έως αηδία έχει καταντήσει αυτή η υπόθεση με τα «στρατόπεδα Κούρδων τρομοκρατών» στην Ελλάδα, που όπου σταθεί κι όπου βρεθεί αναφέρει ο πολυχρονεμένος Ερντογάν, ο πρωθυπουργός της φίλης και συμμάχου Τουρκίας.

Για ία ακόμη φορά, ο Τούρκος πρωθυπουργός, σε συνέντευξη που παραχώρησε στη χώρα του, ρωτήθηκε για τον αφοπλισμό των ανταρτών του ΡΚΚ… στο εξωτερικό, δηλαδή στην Ελλάδα! Στην απάντησή του ανέφερε «συζητάμε και με την Ελλάδα και της λέμε κοιτάξτε, υπάρχουν στη χώρα σας στρατόπεδα». Και μάλιστα, ο Ερντογάν είπε ότι συζητά το θέμα με την ελληνική κυβέρνηση σε ανώτατο επίπεδο, αλλά αν παρά την ειρηνική αυτή εμπλοκή των δυο χωρών σε συζητήσεις «εξακολουθούν να βρίσκονται τρομοκράτες, που χτυπούν ή που θα χτυπήσουν τη χώρα μας οι οποίοι εκπαιδεύονται στα δικά σας στρατόπεδα, τότε δεν έχει νόημα η συμφωνία που κάναμε. Μας είπαν ότι θα κλείσει το στρατόπεδο».

Για να συνεχίσει, ότι όπως πληροφορήθηκαν η Ελλάδα έκλεισε το στρατόπεδο! Και στη συνέχεια συλλάβαμε και 14 «τρομοκράτες». Και παρά τη σύλληψη, τα δικαστήρια τους άφησαν ελεύθερους! Και οι Τούρκοι άρχισαν λέει να μας πιέζουν, λέγοντάς μας ότι «άλλα μας είπατε και άλλα έγιναν». Κι εμείς απαντήσαμε ότι… το φροντίζουμε και να μην ανησυχούν! Και οι Τούρκοι περιμένουν!

Ποιος από τους δυο μας κάνει πλάκα; Ο Σαμαράς ή ο Ερντογάν; Διότι αν έχει στοιχεία για «στρατόπεδο τρομοκρατών», παρακαλούμε θερμά τις τουρκικές υπηρεσίες να στείλουν ότι στοιχεία έστειλαν στην κυβέρνηση στο e-mail του ιστοχώρου μας και δεσμευόμαστε να πάμε και να κάνουμε ρεπορτάζ επιτόπου. Ότι και να γράψουμε μετά, είτε θετικά είτε αρνητικά, η Τουρκία θα έχει κερδίσει την απόδειξη του ισχυρισμού της. Δίκαιη συμφωνία.

Να μην εννοούν όμως τα στρατόπεδα των προσφύγων, διότι θα είναι απλά φαιδροί. Ποια στρατιωτική εκπαίδευση ρε «μπαγλαμάδες» εκεί οι άνθρωποι διαμαρτύρονται για τις συνθήκες ζωής, αν ήταν να εμπλακεί η Ελλάδα σε τέτοια «παιχνίδια» σε προσφυγικούς καταυλισμούς θα τους «φιλοξενούσε», ή στο… Hilton; Πλάκα μας κάνει ο Ερντογάν με τους «τρομοκράτες»; Κι εάν βρίσκεται κάποιος Κούρδος που ήταν στο PKK και έφυγε από την «πατρίδα» Τουρκία για να γλιτώσει το εξπρές του μεσονυχτίου στις φιλόξενες τουρκικές φυλακές, τον βαφτίσαμε κατευθείαν τρομοκράτη και… εκπαιδευόμενο βεβαίως-βεβαίως; Δε χαίρονται να είναι εδώ και όχι στο όρος Καντίλ να κερνάει μολύβι τους Τούρκους στρατιώτες;

Με την ευκαιρία, μήπως θέλει ο Ερντογάν να ανοίξουμε το θέμα πόσοι κατά καιρούς παρίσταναν τους πρόσφυγες και ήταν πράκτορες της τουρκικής MIT; Όλοι γνωστοί είναι, απλά κάποιοι συνελήφθησαν και κάποιοι όχι… και όποιος έχει μυαλό καταλαβαίνει εκεί στην Άγκυρα.

Επειδή όμως αυτό το θέμα στην κυριολεξία μας την έχει δώσει κάμποσο στα νεύρα, αυτοί οι κύριοι της κυβέρνησης, σκοπεύουν να πούνε σε απλά ελληνικά τι σημαίνει, ή θα αφήνουμε μόνο το υπουργείο Εξωτερικών με τις κλισέ διαψεύσεις – δεν θα μπορούσε να κάνει και τίποτε άλλο, για α είμαστε και δίκαιοι – κι εκεί θα εξαντλείται η αντίδρασή μας. Για να ασχολούμαστε σήμερα με αυτό, σημαίνει ότι το διαβάσαμε μια, το διαβάσαμε δυο, το διαβάσαμε τρεις και είπαμε τι στην ευχή συμβαίνει;

Κανείς τους δεν αντιλαμβάνεται ότι οι Τούρκοι ακολουθούν κατά γράμμα τη στρατηγική του Γκέμπελς, «ρίξε, ρίξε λάσπη, κάτι θα μείνει στο τέλος»; Σκοπεύουν να συνεχίσουν να μη λένε κουβέντα και να αφήσουν τον Ερντογάν να εκμεταλλεύεται την υπόθεση και να χτίζει την εικόνα της Ελλάδας ως κράτους που υποθάλπει τη διεθνή τρομοκρατία;



  • Η κυπριακή οικονομική κρίση επιτάχυνε το άνοιγμα του ενεργειακού φακέλου στην Ανατολική Μεσόγειο, με την Τουρκία να είναι η πλέον επισπεύδουσα και η πλέον ανήσυχη για τις εξελίξεις...
Γράφει η Κύρα Αδάμ

Kύπρος και Ισραήλ, Ελλάδα και Τουρκία, τέσσερις πτωχές σε ενεργειακές πηγές χώρες μέ χρι τώρα, είναι πλέον υποχρεωμένες να αλλάξουν άρδην θέσεις και στόχους εξωτερικής και ενεργειακής πολιτικής (εκμετάλλευσης και διανομής υδρογονανθράκων). Είναι υποχρεωμένες να αναζητήσουν συμμάχους σε κράτη και πολυεθνικές, έτσι ώστε να αυξήσουν τη σταθερότητα στην περιοχή και δι' αυτού του τρόπου την προσέλκυση μεγάλων επενδύσεων, άρα και των μελλοντικών κερδών τους. Η αρχή του «ταξιδιού» έγινε το 2003, όταν η Shell για λογαριασμό της Αιγύπτου...

Βρήκε με γάλες ποσότητες φυσικού αερί ου στα ανοιχτό του δέλτα του Νείλου. Ακολούθησε η Κύπρος το 2006 με τις πρώτες έρευνες σε μέρος της ΑΟΖ της σε 13 μπλοκ και την ανάθεση στην αμερικανική εταιρεία NOBLE, το 2007, των ερευνών στο πολλά υποσχόμε νο μπλοκ 12 ή αλλιώς «το μπλοκ της Αφροδίτης». Λίγο αργότερα προστέθηκε και η ισραηλινή DE-LEK, η οποία από κοινού με τη NOBLE εντόπισε το 2010 ένα γιγαντιαίο κοίτασμα στο μπλοκ Λεβιάθαν, που «συνορεύει» με τα κοιτάσματα της Κύπρου. Από τον Μάιο του 2012 η Λευκωσία επιστράτευσε και τις εταιρείες TOTAL, ΕΝΙ και GAZPROM-BANK για έρευνες στα οικόπεδα 9,2,3,11.

Οριοθέτηση ΑΟΖ
Δεν πρέπει, όμως, να διαφεύγει της προσοχής ότι η κυπριακή δημοκρατία δεν έχει «αγγίξει» τα οικόπεδα 4,5,6,7 και 10, στα οποία από την πρώτη στιγμή η Τουρκία προέβαλε τους ισχυρισμούςτης ότι ανήκουν στη «δική» της ΑΟΖ που επιμένει ότι φτάνει μέχρι την Αίγυπτο.
Η Τουρκία εντόπισε ευθύς εξ αρχής τον υπαρκτό κίνδυνο να μείνει εκτός νυμφώνος, αν:
  • δεν τροποποιηθούν(;) οι οριοθετήσεις των ΑΟΖ Κύπρου, Αιγύπτου, στη νότια πλευρά της νήσου, και
  • κατοχυρωθεί διεθνώς ότι το ελληνικό Καστελόριζο έχει, όπως ορίζει το Δίκαιο της θά λασσας, δική του υφαλοκρη πίδα και ΑΟΖ, που επιτρέπει στην Ελλάδα, την Κύπρο και στην Αίγυπτο να «ενώσουν» τις ΑΟΖ τους αφήνοντας ένα μικρό μόνον τμήμα σε ΑΟΖ της Τουρκίας στην περιοχή.
Διμέτωπος αγώνας
Η Τουρκία, με τα γρήγορα ανακλαστικά της, ξεκίνησε αμέσως «διμέτωπο αγώνα» και στην υπόθεση του Καστελόριζου, αλλά και στην ΑΟΖ της Κύπρου και των χρυσοφόρων κοιτασμάτων της.

Ο στόχος είναι εμφανής: όση περισσότερη φασαρία προκαλείται γύρω από τα κοιτάσμα τα, τόσο περισσότερο αποθαρρύνονται μεγάλοι επενδυτές σε περιοχές «μεγάλου ρίσκου» και τόσο περισσότερο θα εμπλα κούν στη «διευθέτηση» του προ βλήματος μεγάλες δυνάμεις με συμφέροντα στην περιοχή, πρωτίστως οι ΗΠΑ και δευτε ρευόντως η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η «φασαρία» στην κυπριακή ΑΟΖ ξεκίνησε το 2011 όταν η τουρκοκυπριακή πλευρά «υπέ γραψε» συμφωνία οριοθέτησης της ΑΟΖ «της» με την Τουρκία, η οποία έκτοτε λειτουργεί υπέρ των «ενιαίων συμφερόντων» των δυο «κρατών». Ο Τουρκο κύπριος ηγέτης Ερόγλου, μάλι στα, επέμεινε δημοσίως ότι η τουρκοκυπριακή πλευρά, ως ισότιμη πλευρά στις συμφωνίες του 1960, «έχει ίσα δικαιώματα πάνω στις φυσικές πηγές της νήσου, στην ξηρά και τις θαλάσσιες περιοχές της Κύπρου...».

Όλως περιέργως, ο πρώην πρόεδρος της κυπριακής δημοκρατίας Δ. Χριστόφιας την ίδια χρονιά στη Γ.Σ. του ΟΗΕ προσέθεσε στη γραπτή ομιλία του ότι «θέλω να διαβεβαιώσω τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μου ότι ανεξαρτήτως των συνθη κών θα επωφεληθούν από την πιθανή ανακάλυψη και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων...».
Η ειλικρινής όσο και «ρο μαντική» αυτή τοποθέτηση του προέδρου, την εποχή κατά την οποία η Κύπρος βρισκόταν ακόμα σε «οικονομική νιρβάνα», γύρισε μπούμερανγκ σήμερα στις συνθήκες οικονομικής κατάρ ρευσης της Λευκωσίας και έγινε η αιχμή του δόρατος του Τούρ κου υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου.

Ο στόχος για τη συνολική διευθέτηση της ΑΟΖ
Η προσπάθεια της κυπριακής κυβέρνησης να διαμορφώσει ένα «Ταμείο Αλ ληλεγγύης» με πρόθεση να διοχετευθούν σε αυτό τα μελλοντικά κέρδη από το φυσικό αέριο για να βοηθη θεί η οικονομική κατάσταση της Κύπρου έγινε η αφορμή για την Άγκυρα να αναποδογυρίσει την εικόνα. Το οικο νομικό όφελος από τους υδρογονάνθρακες για τους Τουρκοκύπριους «συνιδρυ-τές» της Κύπρου είναι το «πάτημα» για την Άγκυρα να προτείνει τη συνολική διευθέτηση των ΑΟΖ της περιοχής, Ελλάδας, Τουρκίας και Κύπρου αν μείνει,ενωμένη -ή των δυο κρατών της Κύ πρου αν οι δυο κοινότητες δεν τα «βρουν στη μοιρασιά» της ΑΟΖ και των κερδών.

Η καινούργια «ιδρυτική» συμφωνία στην Κμπρο, κατά την άποψη της Τουρκίας περνάει μέσα από τη συμφωνία των ΑΟΖ της Κύπρου, της Ελλάδας και της Τουρκίας με την Αίγυπτο, στη μέση της Αν. Μεσογείου. Αυτό κατά την τουρκική άποψη σημαίνει ότι έχει επέλθει προηγου μένως «συμβιβασμός » ανά μεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία στο θέμα της οριο θέτησης της μεταξύ τους ΑΟΖ.

Η Άγκυρα δείχνει πλέον 'να βάζει σε δεύτερη μοίρα την «ΑΟΖ του Αιγαίου» (σ.σ.: την οποία μάλλον μπορεί να κερδίσει χωρίς μεγάλες απώλειες η Ελλάδα με βάση το Δίκαιο της θάλασσας). Ενδιαφέρεται πρωτίστως για την «ΑΟΖ της Αν. Μεσογείου» υπέρ αυτής, εκτιμώντας ότι εύκολα «θα καταπιεί» την ΑΟΖ του Καστελόριζου, αφού «η τάση» των τελευταίων αποφάσεων του Δικαστηρίου της Χάγης είναι να μην αποδίδει ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα σε νησιά που βρίσκονται πολύ μακριά από την ξηρά του κράτους όπου ανήκουν και πολύ κοντά στις ακτές του παρακείμενου κράτους.

Αμοιβαίο όφελος
Στο σημείο αυτό η Άγκυρα επιχειρεί να προσεταιρι στεί την επαμφοτερίζουσα επίσημη θέση των ΗΠΑ στο θέμα της κυπριακής ΑΟΖ. Η Ουάσινγκτον ναι μεν «αναγνωρίζει το δικαίωμα της κυπριακής δημοκρατίας να εξορύξει της φυσικές πηγές μέσα στην ΑΟΖ της, συμπε ριλαμβανομένης της βοή θειας από αμερικανικές εταιρείες... προσβλέπει, όμως, στο αμοιβαίο όφελος και για τις δυο πλευρές από τις κοινές πηγές, στο πλαίσιο μιας συνολικής συμφωνίας για το Κυπριακό».

«Χαρτί» για την Τουρκία το κόστος μεταφοράς
Ένα «χαρτί» που προσδοκά να παίξει πολύ χοντρά η Τουρκία στους υδρογονάνθρακες της Αν. Μεσογείου είναι το σχέδιο και το κόστος μεταφοράς των υδρογονανθράκων στην Ευρώπη.
Η τουρκική πλευρά και εκ παραλλήλου η βρετανική πλευ ρά, που «προωθεί» όπως καλύτερα μπορεί την ίδια άποψη, θε ωρούν ότι ο πλέον «οικονομικός τρόπος» για να μεταφερθεί το φυσικόαέριο στην Ευρώπη είναι να περάσει μέσω Τουρκίας, υπονο ώντας σαφώς ότι η Κύπρος (κα τά προτίμηση ενιαία) θα διατρέ χεται από έναν τουρκικό κατ' ου σία αγωγό στο έδαφος της Τουρκίας. Σπεύδουν, μάλιστα, να παρουσιάσουν και ελκυστικά νούμερα, αποσιωπώντας όμως ότι οι τουρκικοί αγωγοί για τη μεταφο ρά του αερίου στην Ευρώπη εί ναι οι περισσότεροι στα σκαριά και όχι έτοιμοι.
Γι’ αυτό και εκ πρώτης όψεως προκαλεί έκπληξη η «τιμωρητική» απόφαση της Άγκυρας να αναιρέσει όλα τα σχέδια κατασκευής αγωγών σε τουρκικό έδαφος, στα οποία συμμετέχει η ιταλική ΕΝΙ, διότι η εταιρεία αυτή έχει αναλάβει εξορύξεις σε οι κόπεδο της κυπριακής ΑΟΖ. Η ΕΝΙ συμμετέχει στους σχεδιαζόμενους μαζί με τους Ρώσους αγωγούς Σαμσουν Τσεϋχάν (για τη μεταφορά πετρελαίου από την Μαύρη θάλασσα στο λιμάνι του Τσεϊχάν στη Μεσόγειο αλλά και στον υποθαλάσσιο ανωνή ρωσικού φυσικού αερίου SOU TH STREAM, καθώς και στη με ταφορά φυσικού αερίου από το Αζερμπαϊτζάν μέσω Τουρκίας σε Ελλάδα και Ιταλία (ITGI), ή με την παράκαμψη της Ελλάδας τον αγωγό TAP. I

Σκοπιμότητα με το αέριο του Ισραήλ
Υπάρχει ένα ακόμα ανοιχτό κεφάλαιο στην περιοχή: το φυσικό αέριο του Ισραήλ και οι τουρκοϊσραηλινές σχέσεις.
Το σπάσιμο των πάγων ανάμεσα στην Άγκυρα και την Ιερουσαλήμ έγινε θεαματικά από τον πρόεδρο Ομπάμα, αλλά ενώ η «θιγμένη» Τουρκία στην ουσία προσβλέπει στην αναθέρμανση, το «απολογούμενο» Ισραήλ δείχνει πιο επιφυλακτικό.
Η επαναπροσέγγιση Τουρκίας - Ισραήλ, πα ράλληλα με την «ειρηνευτική διαδικασία, Άγ κυρας με Κούρδους της Τουρκίας, αλλά και της Τουρκίας με τους Κούρ δους του Β. Ιράκ, ενδυ ναμώνει τον αμερικανι κό κλοιό γύρω από το Ιράν, ορκισμένο εχθρό του Ισραήλ και των ΗΠΑ.

Αποξένωση
Όμως, ισχυρό μέλημα της Τουρκίας είναι να αποξενώσει όσο μπορεί περισσότερο το φυσικό αέριοτου Ισραήλ από αυτό της Κύπρου. Γι' αυ τό και από τώρα απλώνει δίχτυα με την ιδέα μετα φοράς του ισραηλινού φυσικού αερίου και πάλι μέσω Τουρκίας, ως προ σφορότερη οικονομικά λύση στο θέμα.
Είναι άγνωστο αν το Ισραήλ θα εξαρτήσει το μέλλον του τόπου του και τη σύνδεση του με την ΕΕ μέσω του φυσικού αερίου του από την Τουρ κία ή θα εξετάσει το κό στος και τα οφέλη από σχέδια μεταφοράς του μέσω Κύπρου και Ελλά δας.

Οι συνομιλίες Ελλά δας - Ισραήλ για μια τέ τοια προοπτική δεν βρίσκονται καν στα σπάργανα, αν και η Αθήνα, μετά την επαναπροσέγ γιση του Ισραήλ με την Τουρκία, σπεύδει και αυ τή στο Ισραήλ για συνομιλίες σε ανώτατο επίπε δο. Το ίδιο προτίθεται να κάνει και ο πρόεδρος της Κύπρου.
Έτσι παραφράζεται η γνωστή ρήση ότι το (τουρκικό) βόδι ξυπνάει τον αγωγιάτη (Αθήνα, Λευκωσία) για το Ισραήλ.

Πηγή εφημ. "Η Ελλάδα σήμερα"