Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

31 Δεκ 2012

Το 2013 έχουμε μία πολύ σοβαρή υποχρέωση που δεν σηκώνει αναβολή: Να διώξουμε το σκοτάδι και να ξαναφέρουμε το φως και την δημοκρατία στην πατρίδα μας. Είναι η ευκαιρία μας και το χρέος μας στην ιστορία. Είναι η μάχη που ιστορικά οι Έλληνες δίνουν για τα δικαιώματα όλων των λαών, όλων των ανθρώπων. Η Ελλάδα υπήρξε πάντα η πηγή του φωτός.  
Ο Μαραθώνας 2013 θα δώσει την ευκαιρία σε όλους μας να συμμετέχουμε στο γράψιμο της ιστορίας. Ο τόπος ορίστηκε για να συνεχίσουμε την προγονική πορεία, για να σταθούμε άξιοι στο προγονικό χρέος, για να περπατήσουμε και πάλι περήφανοι ως Έλληνες...

Όλοι περιμένουμε από το νέο χρόνο να μας φέρει κάτι σπουδαίο, να μας επαναφέρει στην δημοκρατία, να εκδιώξει σαν κακό όνειρο την εξαθλίωση που χτυπά την πόρτα του γείτονα ή που μπήκε ήδη στο σπίτι μας. Περιμένουμε από το νέο χρόνο να μας δώσει όλα εκείνα που επιτρέψαμε να μας πάρουν... Όμως, το σημαντικότερο, το σπουδαιότερο, που κρύβουμε όλοι μέσα στην ψυχή μας, είναι η ελευθερία που όλα δείχνουν πως θα χάσουμε μέσα σε αυτή τη χρονιά που έρχεται.

Και το ερώτημα, που όλοι μας αποφεύγουμε είναι: 
Τι θα κάνουμε αυτό το νέο χρόνο εμείς για εμάς; 
Τι θα κάνουμε αυτή τη χρονιά που δεν κάναμε τις προηγούμενες; 
Τι θα κάνουμε για να σταματήσουμε την καταστροφική μας;

Κανείς δεν θα μας χαρίσει αυτά που ποθεί να μην έχουμε. Μόνο εμείς μπορούμε να σταθούμε σε μία γραμμή, ο ένας δίπλα στον άλλο και πιασμένοι χέρ με χέρι, με μία φωνή και όλοι μαζί να παλέψουμε, να αγωνιστούμε και να απαιτήσουμε την επαναφορά στα αυτονόητα, την επαναδημιουργία ενός συντεταγμένου πραγματικά δημοκρατικού κράτους, που θα σέβεται τους πολίτες του, που θα λειτουργεί με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον του συνόλου των πολιτών και θα αποτελεί μία σύγχρονη και ουσιαστική τομή για την επαναγέννηση της δημοκρατίας που σήμερα δεν κατοικεί στην χώρα που γεννήθηκε, στην Ελλάδα.

Ο Μαραθώνας 2013 είναι η γραμμή που όλοι καλούμαστε να βρεθούμε ενωμένοι για να αντιπαλέψουμε ενάντια σε εκείνους που επιθυμούν τον εξανδραποδισμό μας.
Ο Μαραθώνας 2013 είναι ο ιστορικός τόπος όπου θα σταθούμε περήφανοι και θα στείλουμε το μήνυμα στους λαθροκυβερνώντες:
Παραδώστε τα κλειδιά της χώρας που με ατιμία αποκτήσατε.
Παραδώστε τα, επειδή το απαιτεί ο κυρίαρχος λαός.
Παραδώστε τα στο όνομα της δημοκρατίας που σκυλεύσατε, στο όνομα της ιστορίας που χαλκεύσατε, στο όνομα των νεκρών που δημιουργήσατε, στο όνομα των αγέννητων κτητόρων της πατρίδας μας, που έχει πληρώσει με ποταμούς αίματος το χρέος της προς την ελευθερία.
Ο Μαραθώνας 2013 περιμένει όλους τους Έλληνες, να σταθούν εκεί που η σύγχρονη ιστορία απαιτεί: στο σταυροδρόμι του φωτός, στον τόπο όπου τα ιδανικά της δημοκρατίας και της ελευθερίας απέδειξαν την ανωτερότητά τους.

Η ιστορία μας καλεί σε έναν αγώνα έντιμο και ηθικό. 
Σε έναν αγώνα που επιτάσσει το χρέος όλων μας απέναντι στην πατρίδα.
Σε έναν αγώνα που έδιναν πάντοτε πρόθυμα οι Έλληνες. 
Μαραθώνας 2013, το δικό μας χρέος, η δική μας τιμή, η δική μας μάχη...

Κωνσταντίνος 

Του Edward Malnick

Όπως αναφέρει μια νέα έκθεση, ο χριστιανισμός κινδυνεύει να «εξαλειφθεί» από τον «βιβλικό χώρο» της Μέσης Ανατολής, λόγω της κλιμάκωσης των διωγμών κατά των χριστιανών. Η έρευνα επισημαίνει πως οι χριστιανοί διώκονται παγκοσμίως περισσότερο από κάθε άλλη θρησκευτική ομάδα. Προσθέτει πως οι πολιτικοί «εθελοτυφλούν» όσον αφορά την έκταση της βίας κατά των χριστιανών στην Αφρική, την Ασία και την Μέση Ανατολή.

Η έκθεση συνεχίζει υπογραμμίζοντας πως η σημαντικότερη απειλή κατά των χριστιανών παγκοσμίως είναι ο μαχητικός Ισλαμισμός, και τονίζει πως η καταπίεση στις μουσουλμανικές χώρες συχνά αγνοείται ή υποτιμάται, λόγω του φόβου πως τυχόν επικρίσεις εναντίον των κρατών αυτών θα μπορούσαν να θεωρηθούν «ρατσιστικές».
Υπογραμμίζεται πως σε ορισμένες χώρες, σαν την Σαουδική Αραβία, την Μαυριτανία ή το Ιράν η μεταστροφή στον χριστιανισμό επισύρει την ποινή του θανάτου, ενώ σε πολλές άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής αντιμετωπίζεται με βαριές ποινές.

Σύμφωνα  με την έκθεση, που συντάχθηκε από την δεξαμενή σκέψης «τσίβιτας» «είναι γενικά αποδεκτό πως πολλές θρησκευτικές ομάδες αντιμετωπίζουν διακρίσεις σε κάποιο βαθμό. Αυτό που δεν έχει συνειδητοποιηθεί αρκετά είναι πως οι χριστιανοί διώκονται σε πολύ μεγαλύτερη έκταση από άλλους πιστούς». Επισημαίνεται δε πως παγκοσμίως 200 εκατομμύρια χριστιανοί -ή το 10% του συνόλου των πιστών αυτής της θρησκείας- «αντιμετωπίζουν κοινωνικές διακρίσεις, παρενοχλήσεις ή και ανοικτή καταστολή λόγω των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων». 


«Η αναγνώριση και η καταπολέμηση αυτού του προβλήματος θα έπρεπε κατά την γνώμη μου να αποτελεί πολιτική προτεραιότητα σε πολλές περιοχές του κόσμου. Το γεγονός πως δεν συμβαίνει αυτό, μου φανερώνει πως υφίσταται μια πολύ συζητήσιμη ιεράρχηση όσον αφορά τα θύματα της καταστολής», δήλωσε ο συντάκτης της έκθεσης, δημοσιογράφος και επισκέπτης καθηγητής στην Οξφόρδη, Ρούπερτ Σορτ (Rupert Shortt). «Η εθελοτυφλία εκ μέρους πολιτικών και άλλων μειζόνων πολιτικών “παικτών” τους οδηγεί στο να παραπλανιούνται όσον αφορά πολύ ευρύτερα θέματα. Ο περιορισμός της θρησκευτικής ελευθερίας είναι κατεξοχήν πρόδρομο σημάδι για την απειλή κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων γενικά».

Η έκθεση, που τιτλοφορείται «χριστιανοφοβία», αναδεικνύει την πεποίθηση πολλών καταπιεστικών καθεστώτων πως ο χριστιανισμός είναι «δυτικός» και «ξενοκίνητος» και χρησιμοποιείται για να τα υπονομεύσει.

Η κρατική αντιπαλότητα κατά του χριστιανισμού είναι ιδιαίτερα έκδηλη στην Κίνα, όπου σύμφωνα με την έκθεση φυλακίζονται περισσότεροι χριστιανοί από οπουδήποτε αλλού στον κόσμο. Σχετικά αναφέρονται οι ισχυρισμοί του Μα Xουτσένγκ (Ma Hucheng), συμβούλου της κινεζικής κυβέρνησης, που σε ένα περσινό του άρθρο ισχυρίστηκε πως η «μη φυσιολογική ανάπτυξη» του χριστιανισμού στην Κίνα οφείλεται στις προσπάθειες της αμερικανικής κυβέρνησης, που σκοπεύει να αξιοποιήσει τις χριστιανικές εκκλησίες ως όχημα υπονόμευσης της χώρας. «Δυτικές δυνάμεις, με επικεφαλής την Αμερική, εξάγουν τον χριστιανισμό στην Κίνα και ασκούν παράνομη ευαγγελική δραστηριότητα», έγραψε στην «εφημερίδα κινέζικων κοινωνικών επιστημών». «Ο πραγματικός τους στόχος είναι να αξιοποιήσουν τον χριστιανισμό για να αλλάξουν την φύση του κινεζικού καθεστώτος και να το ανατρέψουν», πρόσθεσε.

Αλλά η έκθεση επισημαίνει πως η μερίδα του λέοντος των διωγμών κατά των χριστιανών ανήκει στις χώρες όπου επικρατούσα θρησκεία είναι ο μουσουλμανισμός. Υπολογίζεται πως τον περασμένο αιώνα δολοφονήθηκαν ή εξαναγκάσθηκαν να εγκαταλείψουν την Μέση Ανατολή μεταξύ των μισών και των δύο τρίτων των χριστιανών της περιοχής. «Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να εξαλειφθεί ο χριστιανισμός από τον βιβλικό χώρο», προσθέτει η έκθεση.

Από τις 20 χώρες που θεωρούνται από την δεξαμενή σκέψης «οίκος ελευθερίας» «ανελεύθερες» για τους χριστιανούς όσον αφορά την θρησκευτική ανοχή, οι 12 είναι χώρες όπου επικρατεί ο μουσουλμανισμός. Επίσης η έκθεση καταγράφει εκατοντάδες επιθέσεις κατά χριστιανών από φανατικούς θρησκόληπτους, δίνοντας έμφαση σε επτά χώρες: την Αίγυπτο, το Ιράκ, το Πακιστάν, την Νιγηρία, την Ινδία, την Βιρμανία και την Κίνα.

Επισημαίνεται επίσης πως η χρήση του όρου «σταυροφορία» από τον Τζορτζ Μπους (George W. Bush) μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου στην Νέα Υόρκη, την Ουάσινγκτον και αλλού, δημιούργησε στην Μέση Ανατολή την εντύπωση μιας «χριστιανικής επίθεσης κατά του ισλαμικού κόσμου».

«Ανεξαρτήτως όμως των κινήτρων της βίας κατά των χριστιανών, το γεγονός είναι πως οι αρχές του 21ου αιώνα σημαδεύτηκαν από την σταθερή αύξηση των δεινών που υφίστανται οι χριστιανοί», γράφεται στην έκθεση.

Η εισβολή στο Ιράκ το 2003 κατέστησε τους χριστιανούς «πιο ευάλωτους από οποτεδήποτε στην ιστορία», γεγονός που αποδείχτηκε από την απαγωγή και τον αποκεφαλισμό του ορθόδοξου ιερέα Ισκάντερ Μπούλος (Iskander Boulos) το 2006, αλλά και την απαγωγή άλλων 17 ιερέων και 2 επισκόπων μεταξύ 2006 και 2010. «Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι απαγωγείς πρόβαλαν το αίτημα της απέλασης όλων των χριστιανών από την χώρα», επισημαίνει η έκθεση.

Στο Πακιστάν, η περσινή δολοφονία του ρωμαιοκαθολικού υπουργού μειονοτήτων της χώρας Σαχμπάζ Μπατί (Shahbaz Bhatti), «αποτύπωσε με μελανά χρώματα» την θρησκευτική μισαλλοδοξία που κυριαρχεί στην χώρα. Λίγο μετά τον θάνατό του κυκλοφόρησε ένα βίντεο στο οποίο ο Μπατί εμφανιζόταν να δηλώνει πως «ζω για την κοινότητά μου και για όσους υποφέρουν και είναι έτοιμος να πεθάνω προκειμένου να υπερασπιστώ τα δικαιώματά τους. Προτιμώ να πεθάνω για τα ιδανικά μου και για να αποδοθεί δικαιοσύνη στους ομόδοξούς μου, παρά να συμβιβαστώ. Θέλω να καταστήσω σαφές πως πιστεύω στον Ιησού Χριστό, που έδωσε την ζωή του για μας».

Η έκθεση τονίζει ιδιαίτερα πως στην Ινδία οι χριστιανοί υποφέρουν επί πολλά χρόνια από τις επιθέσεις ακραίων ινδουιστών. Το 2010 πραγματοποιήθηκαν πολυάριθμες επιθέσεις κατά χριστιανών και εκκλησιαστικών περιουσιών στην Καρνατάκα, ένα κρατίδιο της νοτιοδυτικής Ινδίας.

Κι ενώ για τους περισσότερους ανθρώπους η καταστολή στην Βιρμανία συνδέεται με το πρόσωπο της Αούνγκ Σαν Σου Κιούνγκ (Aung San Suu Kyi) και άλλους υπερασπιστές της δημοκρατίας, σύμφωνα με την έκθεση ελάχιστη προσοχή έχει δοθεί στις στοχευμένες διώξεις κατά των χριστιανών. Σε ορισμένα μέρη της Βιρμανίας οι αρχές πάταξαν βίαια χριστιανούς διαδηλωτές και απαγόρευσαν την ανέγερση νέων χριστιανικών ναών. «Όσοι δημόσιοι υπάλληλοι δηλώνουν χριστιανοί είναι σχεδόν αδύνατο να προαχθούν στην υπηρεσία τους» προσθέτει η έκθεση.

Πηγή: ppol.gr
Συστηματική η προσπάθεια του Ισραήλ να απαγορεύσει όλες τις μη εβραϊκές εορτές

Του Jonathan Cook
για το ιστολόγιο Dissident Voice
31 Δεκεμβρίου 2012
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους 

Η μεγάλη παλαιστινιακή μειονότητα του Ισραήλ αναφέρεται συχνά σε σχέση με την απειλή που θέτει για την εβραϊκή πλειοψηφία. Ο ρυθμός αναπαραγωγής των Παλαιστινίων πολιτών αποτελεί, σύμφωνα με τους Ισραηλινούς, «δημογραφική ωρολογιακή βόμβα», ενώ το βασικό πολιτικό πρόγραμμα – η δήθεν μεταρρύθμιση του Ισραήλ που θα το μετέτρεπε σε «κράτος για όλους τους πολίτες του» - είναι η απόδειξη για τους περισσότερους Ισραηλινούς Εβραίους ότι οι Παλαιστίνιοι αποτελούν μια πραγματική «πέμπτη φάλαγγα».

Αλλά ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι οι Ισραηλινοί Εβραίοι θα τρόμαζαν ακόμη και με την ιδέα και την θέα ενός αθώου χριστουγεννιάτικου δέντρου;

Το θέμα ήλθε για πρώτη φορά στην δημοσιότητα πριν από δύο χρόνια, όταν αποκαλύφθηκε ότι ο Shimon Gapso, δήμαρχος της Άνω Ναζαρέτ, είχε απαγορεύσει τα χριστουγεννιάτικα δέντρα σε όλα τα δημόσια κτίρια της πόλης αυτής του Βόρειου Ισραήλ, κτισμένης στην περιοχή της Γαλιλαίας, από όπου σύμφωνα με τις Γραφές κατάγεται ο Ιησούς.

«Η Άνω Ναζαρέτ είναι εβραϊκή πόλη και όλα τα σύμβολά της είναι εβραϊκά», είχε δηλώσει σε δημοσιογράφους ο Gapso. «Όσο θητεύω ως δήμαρχος, δεν θα επιτραπεί κανένα μη εβραϊκό σύμβολο στην πόλη».

Η απόφασή του αυτή, από το 2010, αντανακλούσε εν μέρει την ανησυχία του ότι η Άνω Ναζαρέτ, που χτίστηκε το 1950 ως το κέντρο της «εβραιοποίησης της Γαλιλαίας», στα πλαίσια σχεδίου το οποίο εισηγήθηκε με ειδικό πρόγραμμά της η ισραηλινή κυβέρνηση, απέτυχε παταγωδώς στην αποστολή της.

Αντί να «καταβροχθίσει» την γειτονική ιστορική παλαιστινιακή πόλη της Ναζαρέτ, όπως φιλοδοξούσαν οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι, η Άνω Ναζαρέτ έγινε με την πάροδο του χρόνου πόλος έλξης για τους πλουσιότερους μεταξύ των Nαζωραίων, οι οποίοι κατέληξαν να μην μπορούν πλέον να βρουν γη για να χτίσουν ένα σπίτι στην πόλη τους. Και αυτό επειδή όλες σχεδόν οι διαθέσιμες εύφορες περιοχές της Ναζαρέτ είχαν κατασχεθεί προς όφελος της Άνω Ναζαρέτ.

Αντ' αυτού, οι Ναζωραίοι, πολλοί από τους οποίους είναι Παλαιστίνιοι Χριστιανοί, έχουν αγοράσει σπίτια στην Άνω Ναζαρέτ από τους Εβραίους - συχνά μετανάστες από την πρώην Σοβιετική Ένωση – οι οποίοι πάσχιζαν απεγνωσμένα να εγκαταλείψουν την «αραβοκρατούμενη» Γαλιλαία και να μετοικήσουν στα κεντρικά εδάφη της χώρας, για να είναι πιο κοντά στο Τελ Αβίβ.

Η έξοδος των Εβραίων και η εισροή των Παλαιστινίων οδήγησαν την κυβέρνηση στο να κηρύξει άτυπα την Άνω Ναζαρέτ ως «μεικτή πόλη», προς μεγάλη αμηχανία του δήμαρχου Gapso. Ο δήμαρχος είναι πιστός σύμμαχος του ακροδεξιού πολιτικού Avigdor Lieberman και εκφράζει τακτικά και έντονα τις αντιαραβικές απόψεις του. Μάλιστα, πρόσφατα αποκάλεσε τους Ναζωραίους «κατοίκους που μισούν το Ισραήλ και των οποίων η θέση είναι στη Γάζα» και την πόλη τους «φωλιά τρομοκρατών στην καρδιά της Γαλιλαίας». 

Παρά το γεγονός ότι ούτε ο Gapso ούτε η κυβέρνηση έχει δημοσιεύσει στοιχεία της απογραφής ώστε να αποσαφηνίσει την τρέχουσα δημογραφική ισορροπία της πόλης, οι περισσότερες εκτιμήσεις δείχνουν ότι τουλάχιστον το 1/5 των κατοίκων της Άνω Ναζαρέτ είναι Παλαιστίνιοι. Το δε δημοτικό συμβούλιο της πόλης άρχισε να συμπεριλαμβάνει και εκπροσώπους του παλαιστινιακού πληθυσμού.

Φυσικά, ο Gapso δεν είναι ο μόνος που αντιστέκεται σθεναρά στην τάση διάχυσης του παλαιστινιακού στοιχείου και την ύπαρξη Χριστιανών στην χώρα. Ο επικεφαλής ραβίνος της πόλης, Ιsaiah Herzl, απαγόρευσε τα χριστουγεννιάτικα δέντρα στην Άνω Ναζαρέτ, με το επιχείρημα ότι θα ήταν «προσβολή στα μάτια των Εβραίων».

Η άποψη αυτή, όπως φαίνεται, αντικατοπτρίζει την επίσημη θέση του συνόλου των ραβίνων της χώρας. Στο μέτρο που ήταν δυνατό, οι ραβίνοι έχουν προσπαθήσει να απαγορεύσουν τον εορτασμό των Χριστουγέννων σε δημόσια κτίρια, αλλά και σε εκατοντάδες ξενοδοχεία σε όλη τη χώρα.

Ένα πρόσφατο δημοσίευμα στην εφημερίδα Haaretz, που αφορούσε έναν Ισραηλινό Εβραίο ο οποίος καλλιεργούσε έλατα για κερδοσκοπικούς λόγους, ανέφερε: 

"Τα ξενοδοχεία - υπό την απειλή της απώλειας πιστοποιητικών έγκρισης από τις τοπικές αρχές – απαγορεύουν, με την καθοδήγηση των ραβίνων, το στόλισμα ελάτων ή κλαδιών από πεύκα στις αίθουσες ρεσεψιόν τους, και δεν τους επιτρέπεται να βάλουν ούτε ένα μικρό χριστουγεννιάτικο στολίδι σε μια γωνιά".

Με άλλα λόγια, οι ραβίνοι τρομοκρατούν συστηματικά τους ιδιοκτήτες ξενοδοχείων έτσι ώστε να αγνοηθούν συστηματικά τα Χριστούγεννα στη χώρα, απειλώντας ότι θα κάνουν χρήση των εξουσιών τους για να τους θέσουν εκτός λειτουργίας, αφού, αν ένα ξενοδοχείο δεν λάβει την απαραίτητη και συνυπογραμμένη από ραβίνους έγκριση, θα χάσει το μεγαλύτερο μέρος των Ισραηλινών αλλά και αλλοδαπών Εβραίων πελατών του.

Από την άλλη πλευρά, ελάχιστοι δήμαρχοι ή ραβίνοι τολμούν να δημοσιοποιήσουν τις απόψεις τους σχετικά με τον «ελλοχεύοντα κίνδυνο» του εορτασμού των Χριστουγέννων. Στο Ισραήλ, ο διαχωρισμός μεταξύ Εβραίων και Παλαιστινίων έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Ακόμα και οι ελάχιστες «μεικτές πόλεις» είναι στην πραγματικότητα εβραϊκές πόλεις, με ένα μέρος τους να αποτελείται από παραγκουπόλεις-γκέτο Παλαιστινίων, οι οποίοι ζουν στο περιθώριο.

Εκτός από την Άνω Ναζαρέτ, η μόνη άλλη «μεικτή» περιοχή όπου ζει ένας σημαντικός αριθμός Παλαιστίνιων Χριστιανών, είναι η Χάιφα, η τρίτη μεγαλύτερη πόλη του Ισραήλ. Η Χάιφα συχνά αναφέρεται ως «η πιο πολυπολιτισμική και ανεκτική πόλη του Ισραήλ», χωρίς αυτό να σημαίνει ότι την ανταγωνίζονται άλλες πόλεις για τον ίδιο τίτλο.

Αλλά η εικόνα αυτή κρύβει μια πραγματικότητα πιο αποκρουστική. Μια πρόσφατη επιστολή από τους ραβίνους της Χάιφα ήρθε στο φως, με την οποία υπενθύμιζαν στα ξενοδοχεία της πόλης και τις αίθουσες εκδηλώσεων ότι απαγορεύεται να φιλοξενήσουν εκδηλώσεις για την Πρωτοχρονιά, στο τέλος αυτού του μήνα (το εβραϊκό νέο έτος εορτάζεται άλλη εποχή του χρόνου). Τα ξενοδοχεία και οι αίθουσες έλαβαν επίσης προειδοποίηση ότι θα ανακληθούν οι άδειές τους, εάν παραβούν τον κανόνα αυτό.

«Απαγορεύεται αυστηρά η διοργάνωση οποιασδήποτε εκδήλωσης στο τέλος του ημερολογιακού έτους που συνδέεται με μη εβραϊκές γιορτές», αναφέρει η επιστολή.

Μετά την δημοσίευση της επιστολής στο Facebook, ο δήμαρχος της Χάιφα, Yona Yahav, επιχείρησε να «περισώσει» την κατάσταση, και παρακάμπτοντας το συμβούλιο των ραβίνων της πόλης της περασμένης Κυριακής, ανακοίνωσε ότι οι εκδηλώσεις για την Πρωτοχρονιά θα επιτραπούν. Ωστόσο, δεν είναι ακόμη βέβαιο αν ο Yahav θα είναι σε θέση να επιβάλει την απόφασή του σχετικά με τη διαβόητη αυθαίρετη διαταγή των ραβίνων.

Ωστόσο, αυτό που είναι σαφές είναι ότι υπάρχει υπέρμετρη θρησκευτική μισαλλοδοξία που αγγίζει τα όρια του μίσους κατά των μη Εβραίων, ως επί το πλείστον άτυπα και κρυφά, έτσι ώστε να μην αμαυρώνει το «εβραϊκό και δημοκρατικό» προφίλ του Ισραήλ, και να μην εξοργίζει ή να αποτρέπει τα εκατομμύρια Χριστιανών τουριστών και προσκυνητών που επισκέπτονται το Ισραήλ κάθε χρόνο.

Jonathan Cook είναι Βρετανός συγγραφέας και δημοσιογράφος που ζει στη Ναζαρέτ του Ισραήλ. Φέτος του απονεμήθηκε το Βραβείο Δημοσιογραφίας Martha Gellhorn. Τα πιό πρόσφατα βιβλία του είναι το «Israel and the Clash of Civilisations: Iraq, Iran and the Plan to Remake the Middle East» (Pluto Press) και το «Disappearing Palestine: Israel's Experiments in Human Despair» (Zed Books).

Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου

Είμαστε φοβερός λαός. Ειδικοί επί των πάντων, σε σημείο που να μπερδεύονται και οι εμπειρογνώμονες, οι οποίοι πέρασαν διά πυρός και σιδήρου για να ομιλούν με ακρίβεια για τα θέματα της αρμοδιότητάς τους. Αίφνης, όλοι έχουν γνώμη για την ΑΟΖ χωρίς να διαβάσουν τα 310 άρθρα της Συνθήκης για το Δίκαιο της Θάλασσας, ενώ οι αυτοπαρουσιαζόμενοι ως ειδήμονες, είδαν μία πόρτα ανοικτή και απλά μπήκαν... μέσα!

Είναι μεγάλη υπόθεση η ΑΟΖ και είναι δικαίωμα της Ελλάδας να προχωρήσει σε μονομερή ανακήρυξη, άρα όσα επί του αντιθέτου λέγονται και γράφονται -ότι δήθεν η ΑΟΖ είναι απάτη και προδοσία- προβληματίζουν και στενοχωρούν. Είναι άλλο πράγμα η ανακήρυξη και άλλο η οριοθέτηση. Ανακήρυξη έχουν κάνει 134 χώρες συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου, η οποία είναι κατεχόμενη και απειλείται σε μόνιμη βάση από την Τουρκία. Δεν άνοιξε μύτη, και η «αυτοσυγκράτηση» της Τουρκίας δεν οφείλεται μόνο στη στρατηγική συμφωνία της Λευκωσίας με το Ισραήλ.

Ούτε ειδικός είμαι, ούτε εμπειρογνώμονας. Εχω όμως την τύχη να γνωρίζω δύο σημαντικούς γνώστες του Δικαίου της Θάλασσας και της ΑΟΖ, τον Ανδρέα Ιακωβίδη και τον Θεόδωρο Καρυώτη. Εδωσαν μάχες από το 1982 και ουδείς μπορεί να τους κατηγορήσει ότι είναι... πράκτορες των Τούρκων. Αντίθετα, έχουν κολλήσει στον τοίχο την Τουρκία, ο πρώτος από το βήμα του ΟΗΕ και ο δεύτερος με διαλέξεις στα κέντρα εξουσίας.

Τα επιχειρήματα όσων εναντιώνονται στην ανακήρυξη της ΑΟΖ συμπίπτουν με τις τουρκικές θέσεις. Από το 1973 η Αγκυρα επιμένει να ισχυρίζεται ότι «η μοναδική διαφορά με την Ελλάδα είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας», ενώ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ καν στην Αθήνα να θέσει την ΑΟΖ ως θέμα συζήτησης. Γνωρίζει ότι θα χάσει. Η δημιουργία της ΑΟΖ ήταν ο μοναδικός λόγος που η Αγκυρα καταψήφισε τη Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας.

Η Αθήνα πρέπει να αφεθεί απερίσπαστη να πάρει τις αποφάσεις της. Αλλωστε ο κ. Σαμαράς γνωρίζει ότι ο Τάσσος Παπαδόπουλος ανακήρυξε την κυπριακή ΑΟΖ χωρίς να φοβηθεί την Τουρκία, επειδή πέτυχε και τις ανάλογες συμμαχίες...

Η “αραβική άνοιξη” προβληματίζει τη Ρωσία και όχι μόνο γεωπολιτικά, αλλά και “εξοπλιστικά”. Η Μόσχα διαπιστώνει ότι η “αραβική άνοιξη” και η πτώση των καθεστώτων στις χώρες στις οποίες “άνθισε”, οδηγούν σε απώλεια σημαντικών αγορών στις οποίες τα ρωσικά όπλα ήταν μονοπώλιο. Τώρα αυτό το μονοπώλιο περνάει στη Δύση και πιο συγκεκριμένα στις ΗΠΑ. Κι αυτό είναι λογικό να μην ευχαριστεί καθόλου τη Ρωσία.
Η ανάλυση που κάνει η ιστοσελίδα “Η Ρωσία τώρα” είναι αποκαλυπτική:
 
Οι ρώσικες εξαγωγές αμυντικών συστημάτων έσπασαν φέτος όλα τα ρεκόρ, αφού ξεπέρασαν τα 14 δισεκατομμύρια δολάρια. Ποσό που υπερκάλυψε τον αρχικό σχεδιασμό, δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν. Οι προοπτικές, κατά τον ίδιο, είναι ενθαρρυντικές. Μόνο στη διάρκεια του τρέχοντος έτους έχουν συναφθεί νέες εξαγωγικές συμβάσεις, αξίας άνω των 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Οι παραγγελίες μπορεί να αυξηθούν πολύ περισσότερο, από τη στιγμή μάλιστα που η χώρα πάρει έργα εκσυγχρονισμού, συντήρησης και επισκευής στρατιωτικού εξοπλισμού, σημείωσε ο Πούτιν, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι «η Ρωσία ναι μεν θα συνεχίσει να συνεργάζεται με τους παραδοσιακούς αγοραστές, αλλά πρέπει οπωσδήποτε να εισέλθει σε νέες αγορές».
Κέρδη της Δύσης από την Αραβική Ανοιξη
Μια τέτοια προσέγγιση των πραγμάτων είναι περισσότερο παρά ποτέ επίκαιρη για τις ρωσικές εξαγωγές όπλων. Στο άμεσο μέλλον, η χώρα κινδυνεύει να χάσει την πιο κερδοφόρα περιοχή, εκεί που στην αρχή τα σοβιετικά και έπειτα τα ρώσικα όπλα, είναι αυτά που παραδοσιακά ανταποκρίνονται στο κριτήριο της «καλύτερης τιμής». Και φυσικά μιλάμε για τη Μέση Ανατολή.
Από το μέσον του Φθινοπώρου ακόμα, το ρώσικο Κέντρο Ανάλυσης του Παγκοσμίου Εμπορίου Οπλων (CAWAT) δημοσίευσε έκθεση, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι η επιβολή κυρώσεων από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ στο Ιράν, η «αραβική άνοιξη» και η συνεχιζόμενη αστάθεια στη Συρία, οδήγησαν σε αποδυνάμωση της θέσης της Ρωσίας στην αγορά όπλων της Μέσης Ανατολής.
«Πλέον, η τρόϊκα των σημαντικότερων εξαγωγέων όπλων στη Μ.Ανατολή για την περίοδο 2012 – 2015, θα είναι οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Γαλλία. Η Ρωσία, με όγκο εξαγωγών στην περιοχή περίπου 2,94 δισεκατομμύρια δολάρια (στην περίπτωση που θα υλοποιηθούν οι συμβάσεις με τη Συρία!), θα βρεθεί μόνο στην πέμπτη θέση, πίσω ακόμα και από τη Γερμανία, με εκτιμώμενη αξία αμυντικών εξαγωγών της τάξης των 3,93 δισεκατομμυρίων δολαρίων», αναφέρεται στην έκθεση. Τα προηγούμενα χρόνια, η Ρωσία ήταν στην η τρίτη θέση της κατάταξης των μεγαλύτερων εξαγωγέων όπλων στη Μ.Ανατολή.
Σύμφωνα με τους ειδικούς του CAWAT, το μερίδιο της Ρωσίας στην αγορά όπλων της Μέσης Ανατολής την περίοδο 2012 – 2015, θα μειωθεί στο 3,45% από το 8,4% της περιόδου 2004 – 2011. Ταυτόχρονα, σύμφωνα με τις ίδιες προβλέψεις, το μερίδιο της Μ.Ανατολής στην περιφερειακή διάρθρωση των εξαγωγών οπλικών συστημάτων της Ρωσίας στην επόμενη τετραετή περίοδο (2012 – 2015), θα μειωθεί στο 8,16% επί του συνόλου (σε σύγκριση με το 14,4% που είχε το 2004 – 2011).
Όπως παραδοσιακά συμβαίνει, τον «ελεύθερο χώρο» που θα δημιουργηθεί, θα σπεύσουν να καταλάβουν οι ΗΠΑ. Αυτό, με τη σειρά του, θα επιφέρει πρακτικά μια κατάσταση μονοπωλίου στη Μ.Ανατολή. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, μεταξύ 2012 και 2015, οι ΗΠΑ θα παραδώσουν στην περιοχή περισσότερο από τα δύο τρίτα του προβλεπόμενου όγκου εξαγωγών όπλων. Η σημαντική αυτή επιτυχία των ΗΠΑ, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε μια σειρά «μέγα-συμβολαίων» με τη Σαουδική Αραβία και με άλλες χώρες της Μ.Ανατολής.
Οι ΗΠΑ μονοπωλούν την πλούσια αγορά της Σαουδικής Αραβίας. Εν τω μεταξύ, η Ρωσία σαν αποτέλεσμα του εμπάργκο από το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, έχει χάσει την πολλά υποσχόμενη αγορά του Ιράν. Οι απώλειες της Ρωσίας σαν αποτέλεσμα της κατάρρευσης της αμυντικής και τεχνολογικής συνεργασίας με τη χώρα αυτή, εκτιμούνται από το CAWAT από 11 έως 13 δισεκατομμύρια δολάρια.
«Μια ακόμα χώρα που χάθηκε για τη ρωσική αμυντική βιομηχανία στη Μέση Ανατολή, ως αποτέλεσμα της «αραβικής άνοιξης» και της συνεχιζόμενης εσωτερικής αστάθειας, είναι η Υεμένη. Το πακέτο που συζητιόταν, αφορούσε σε μια συμφωνία για την προμήθεια όπλων της τάξης του ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων. Τώρα, μπορούμε να μιλάμε μόνο για μικρής αξίας συμβάσεις», συνοψίζει η έκθεση του CAWAT.
Αυξήθηκαν οι πωλήσεις παγκοσμίως
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Βλαντίμιρ Πούτιν παραδέχτηκε στη συνεδρίαση, ότι η Ρωσία θα πρέπει να περιμένει ένα σοβαρό ανταγωνισμό στην παγκόσμια αγορά όπλων. «Για να πετύχουμε θετικά αποτελέσματα σε αυτόν τον τομέα, πρέπει να εργαστούμε για να βρεθούμε ένα βήμα μπροστά από τους ανταγωνιστές μας. Να δώσουμε στους σχεδιαστές και στους κατασκευαστές των οπλικών μας συστημάτων περισσότερες δυνατότητες για να προβάλουν τις επιστημονικές και τεχνολογικές δυνατότητές τους».
Σήμερα, οι ρώσικες επιχειρήσεις του αμυντικού τομέα, παρουσιάζουν τα προϊόντα τους σε 20 από τις μεγαλύτερες διεθνείς εκθέσεις. Η Ρωσία φιλοξενεί πάνω από δέκα διεθνή fora ετησίως, όπως η διεθνής αεροπορική έκθεση MAKS, η αεροναυτική έκθεση στην Αγία Πετρούπολη και η έκθεση όπλων στο Νίζνι Ταγκίλ.
Ωστόσο, από μόνες τους τέτοιες προσπάθειες δεν αρκούν για να φτάσει η χώρα στην κορυφή της παγκόσμιας αγοράς. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του διεθνούς Ινστιτούτου SIPRI της Στοκχόλμης (Stockholm International Peace Research Institute), οι ετήσιες πωλήσεις όπλων στον κόσμο αυξήθηκαν κατά 1% με συνολικό όγκο πωλήσεων 411,1 δισεκατομμύρια δολάρια. Στην παγκόσμια κατάταξη των πωλήσεων οπλικών συστημάτων, οι ρώσικες αμυντικές βιομηχανίες – κατασκευάστριες όπλων, έχουν μια μέτρια θέση που δεν είναι υψηλότερη της 20ης. Τις κορυφαίες θέσεις στην λίστα, τις καταλαμβάνουν αμερικανικές και βρετανικές εταιρείες. 
Κύριος στόχος του Μνημονίου είναι η δημιουργία πλεονάσματος δια των εγχώριων πόρων, μέσω της περικοπής εγχώριας δαπάνης για την αποπληρωμή των δανειακών υποχρεώσεων της Ελλάδας μετά την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους. Μέσο για την πληρωμή του χρέους, είναι η λεγόμενη «εσωτερική υποτίμηση», η οποία στοχεύει στη μείωση της εγχώριας κατανάλωσης και την αύξηση της εθνικής αποταμίευσης και της διαθέσιμης ρευστότητας προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι δανειακές υποχρεώσεις της χώρας. 

Η Τεχνοκρατική Μνημονιακή πολιτική προβλέπει δραστική περικοπή των δημόσιων δαπανών ως κύριο μέσο δημιουργίας πρωτογενών πλεονασμάτων, σε συνδυασμό με ιδιωτικοποιήσεις και πώληση δημόσιας περιουσίας. Οι Μνημονιακές πολιτικές και τεχνοκρατικές δυνάμεις έχουν δεσμευτεί να δημιουργήσουν μετά το 2015 πρωτογενή πλεονάσματα που να ξεπερνούν το 4% του ΑΕΠ. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, το Μνημόνιο προβλέπει τη λήψη μέτρων. Το μεγαλύτερο μέρος της δημοσιονομικής προσαρμογής έχει σχεδιαστεί να προκύψει από την κατάργηση δημόσιων οργανισμών, απόλυση των δημόσιων υπαλλήλων , σημαντική μείωση των κοινωνικών μεταβιβάσεων, μείωση των ειδικών μισθολογίων των δημόσιων υπαλλήλων και ειδικά των ένστολων, την συνεχής περικοπή επικουρικών και κύριων συντάξεων, τη μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης, τη μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος. Μέτρα δηλαδή από τους ήδη υφιστάμενους εγχώριους πόρους και όχι από νέους.

Η πραγματικότητα είναι, ότι ακόμη και εάν εφαρμοστούν όλα τα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής και εσωτερικής υποτίμησης και επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι του Μνημονίου II, η χρηματοπιστωτική κατάσταση της Ελλάδας θα εξακολουθεί να είναι ponzi. Δηλαδή, η χώρα θα συνεχίσει μέχρι το 2015 να μην έχει επαρκή ρευστότητα για να ικανοποιήσει την πληρωμή των τόκων που δημιουργεί το αναδιαρθρωμένο χρέος της. Άρα, θα κεφαλαιοποιεί τόκους, με συνέπεια, όπως έχει ήδη επισημανθεί από πολλούς(Αγείρτης, CERP κλπ) το χρέος να συνεχίζει να αυξάνεται. Θα έχει επίσης ιδιωτικοποιήσει πάνω από το 1/3 της δημόσιας περιουσίας της, που σχεδιάζεται να ξεπουληθεί βάσει του Μνημονίου II. Έχει επίσης επισημανθεί από τις ίδιες μελέτες, ότι μετά το 2015 το χρηματοδοτικό κενό της Ελλάδας θα συνεχιστεί, δηλαδή η αποπληρωμή των δανειακών υποχρεώσεών της θα εξακολουθήσει να εξαρτάται από νέο δανεισμό μέχρι το 2020. Η ανάγκη νέου δανεισμού θα είναι συνάρτηση του μεγέθους του πρωτογενούς πλεονάσματος. Όσο μικρότερο θα είναι το δημοσιονομικό πλεόνασμα τόσο μεγαλύτερη θα είναι η εξάρτηση της χώρας από εξωτερική ρευστότητα. 

Ο τεχνοκρατικός στόχος της Μνημονιακής πολιτικής,  δεν είναι στο να  διορθώσει τα κακώς κείμενα της Ελληνικής πραγματικότητας όπως είναι το εμπορικό έλλειμμα  η ανταγωνιστικότητα, η γραφειοκρατία, η διαφθορά και η φοροδιαφυγή. Αλλά, η Ελλάδα να πληρώνει με οποιαδήποτε κοινωνικό κόστος και κρατικό τρόπο τα δημόσια χρέη της προς τους ξένους δανειστές. Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο Στίγκλιτς(το τίμημα της ανισότητας):«Για να το πούμε ορθά κοφτά, δύο τρόποι υπάρχουν για να δημιουργήσει κάποιος πλούτο: ή να δημιουργήσει πλούτο ή να τον αρπάξει από άλλους. Ο πρώτος τρόπος προσθέτει κάτι στην κοινωνία. Ο δεύτερος κατά κανόνα αφαιρεί κάτι, επειδή στο πλαίσιο της διαδικασίας αρπαγής του ο πλούτος καταστρέφεται


Γράφει ο Παναγιώτης Γ. Γεωργόπουλος
Ταξίαρχος Πολεμικής Αεροπορίας ε.α.
Πολιτευτής Μεσσηνίας "Ανεξάρτητοι Έλληνες"

Η λαθρομετανάστευση μαζί με την δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας είναι θέματα που με απασχολούν όπως πιστεύω και την πλειονότητα του Ελληνικού λαού το τελευταίο χρονικό διάστημα, το πρώτο γιατί άνθρωποι από τα πέρατα του κόσμου, που δεν εκλήθησαν τουλάχιστον από την Ελλάδα, έρχονται καθημερινά με οποιοδήποτε μέσο και τρόπο, κατακλύζοντας περιοχές της Ελλάδας απαξιώνοντας τες. 
 
  Η οικονομική κατάσταση από την άλλη μεριά δυσκολεύει τη ζωή μας, συνδυαζόμενη όμως με το πρώτο αναφερόμενο μεγάλο θέμα κάνει τη ζωή κόλαση, κυρίως γιατί σε μια χειμαζόμενη Ελλάδα με εξαθλιωμένους πολίτες οι λαθρομετανάστες, αποκτούν μεγαλύτερα δικαιώματα από τους γηγενείς κατοίκους.

  Το θέμα προς εξέταση είναι το γιατί αυτοί οι άνθρωποι έρχονται στην Ελλάδα; Γιατί κάνουν αυτό το κοπιαστικό ταξίδι; 

    Είχα γράψει σε προηγούμενο άρθρο μου «Οι καταφρονεμένοι και πεινασμένοι όλου του κόσμου γνωρίζουν ότι, η Ελλάδα είναι η γη της επαγγελίας όπου πρέπει να έρθουν για να ζήσουν καλά; Για να έρθει κάποιος πχ από το Πακιστάν, κοστίζει περί τα 3.000$, αν είναι οικογένεια υπολογίστε το επί τα άτομα. Για να έχει κάποιος 3.000$ στο Πακιστάν (όπου ο μηνιαίος μισθός εργάτη είναι περίπου τα 50$) πρέπει να δουλεύει 5 χρόνια χωρίς να ξοδεύει και αν έχει οικογένεια 15 χρόνια πείνας να τα δώσει στους διακινητές και να έρθει στην Ελλάδα για να εξασφαλίσει θέση στα φανάρια. Δηλ. ένας άνθρωπος που έχει  10.000 $, τα δίνει για να έλθει σε μια χώρα με αμφίβολο μέλλον.

   Πιστεύω ακράδαντα ότι το ταξίδι αυτό είναι επιδοτούμενο, από αυτούς που τόσα χρόνια τώρα δε θέλουν να βλέπουν την Ελλάδα ως ένα αμιγές έθνος, θέλουν να αλλοιώσουν την ομοιογένεια της».

  Η υπόθεσή μου αυτή βρήκε από τους σχολιαστές εκείνου του άρθρου αντιδράσεις ότι δεν είναι έτσι και ότι εκμεταλλεύονται τους «κακομοίρηδες» για να τους παίρνουν τα χρήματα που βγάζουν δουλεύοντας εδώ. Αν ήταν έτσι θα έπρεπε καταρχάς τα χρήματα που βγάζουν να μη μένουν στα χέρια τους και τα παίρνουν οι εκμεταλλευτές τους.
   Αλλά, 12 δισ. ευρώ υπολογίζεται ότι είναι το συνάλλαγμα που φεύγει από την Ελλάδα προς τις χώρες καταγωγής τους. (Τράπεζα της Ελλάδας).Τα στέλνουν στις οικογένειες τους.

  Το πιο σημαντικό στοιχείο όμως που στηρίζει την υπόθεσή μου είναι «Το σχέδιο COUDENHOVE-KALERGI» που μου γνωστοποίησε φίλος τον οποίο και ευχαριστώ.

Η μαζική μετανάστευση είναι ένα φαινόμενο τα αίτια του οποίου εξακολουθούν να κρύβονται έξυπνα από το σύστημα, και η  πολυπολιτισμική προπαγάνδα προσπαθεί ψευδώς να  την παρουσιάσει ως αναπόφευκτη. Αυτό που θέλουν να εμφανίσουν ως ένα αναπόφευκτο αποτέλεσμα της ιστορίας, είναι στην πραγματικότητα ένα σχέδιο μελετημένο και προετοιμασμένο εδώ και  δεκαετίες, για να καταστρέψει εντελώς το πρόσωπο της Γηραιάς Ηπείρου. (απόσπασμα άρθρου από την ιστοσελίδα «Identità»).

Τι λέει λοιπόν αυτό το σχέδιο το οποίο εξυφάνθηκε το 1922 με στόχο την «Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση»; Ένας από τους εμπνευστές αυτής της διαδικασίας είναι ο Richard Coudenhove  Kalergi (με ρίζες από την βυζαντινή οικογένεια των Καλλέργηδων)
Το 1922 ο Kalergi ίδρυσε το κίνημα «Πανευρώπη», που στόχευε στη δημιουργία μιας Νέας Παγκόσμιας Τάξης, βασισμένης σε ομοσπονδία των εθνών υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Ευρωπαϊκή ενοποίηση θα αποτελούσε το πρώτο βήμα για την δημιουργία μιας παγκόσμιας κυβέρνησης.

Προς τιμήν του μάλιστα καθιερώθηκε ευρωπαϊκό βραβείο που απονέμεται ανά διετία σε προσωπικότητες, για την συμβολή τους στην ευρωπαϊκή ενοποίηση. Μεταξύ των βραβευθέντων είναι η Angela Merkel (2010) και ο Van Rompuy (2012). Λέει κάτι αυτό;
Ο Kalergi λοιπόν στο βιβλίο του Praktischer Idealismus γράφει:

α. O άνθρωπος του μέλλοντος θα είναι μικτής φυλετικής καταγωγής. Οι φυλές και οι τάξεις του σήμερα θα εξαφανισθούν σταδιακά λόγω της εξάλειψης του χώρου, του χρόνου και της προκατάληψης. Η ευρωασιατική- νεγροειδής φυλή του μέλλοντος, όμοια στην εμφάνιση της με τους αρχαίους Αιγύπτιους, θα αντικαταστήσει την διαφορετικότητα των λαών και την διαφορετικότητα των ατόμων.

β. Αντί της καταστροφής του ευρωπαϊκού ιουδαϊσμού, η Ευρώπη, ενάντια στην θέλησή της, εξευγένισε και μόρφωσε αυτόν τον λαό, οδηγώντας τον στο μελλοντικό του στάτους ως ηγετικό έθνος διαμέσου αυτής της τεχνητής εξελικτικής διαδικασίας. Δεν προξενεί κατάπληξη ότι αυτός ο λαός που δραπέτευσε από το Γκέττο-φυλακή, εξελίχθηκε σε μία πνευματική αριστοκρατία της Ευρώπης. Συνεπώς η ευσπλαχνική πρόνοια έδωσε στην Ευρώπη μια νέα φυλή αριστοκρατίας με τη χάρη του πνεύματος».

Οι ιδέες του, κατευθυντήριες αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι λαοί της Ευρώπης θα αναμιχθούν με Αφρικανούς και Ασιάτες, για να  καταστραφεί η  ταυτότητα  και να δημιουργηθεί μια φυλή μιγάδων και να υπάρχει η ελίτ να τους κυβερνά, είναι η βάση όλων των πολιτικών που στοχεύουν στην ένταξη και την προστασία των μειονοτήτων.

Οι λαθρομετανάστες έρχονται στην Ευρώπη για να μείνουν, η δικαιολογία υπάρχει η Ευρώπη γερνά, η Ελλάδα γερνά. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας, αντίστροφη μέτρηση για τον πληθυσμό στην Ευρώπη σηματοδοτεί το 2015, καθώς, οι γεννήσεις θα υποχωρήσουν στο μηδέν, ενώ σταδιακά θα πεθαίνουν περισσότεροι άνθρωποι απ’ αυτούς που γεννιούνται. Στην Ελλάδα έχει ήδη συμβεί, σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το 2011 οι γεννήσεις ήταν 106.777 και οι θάνατοι110.729, ο πληθυσμός μειώνεται. 

Η δικαιολογία με εφαρμογή πακέτων λιτότητας που υιοθετήθηκαν από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, προκειμένου να αντιμετωπιστούν ελλείμματα και χρέη, δυσχεραίνουν και αποκλείουν την απόκτηση παιδιών. Το βλέπουμε και στην Ελλάδα όπου οι πολύτεκνοι καταδιώκονται, αντιμετωπίζονται ως προνομιούχοι, ο πολύτεκνος φέτος φορολογείται 20 φορές περισσότερο από πέρυσι, ο άγαμος φορολογείται λιγότερο, κόβεται η ισόβια σύνταξη μητέρας, περικόπτονται επιδόματα παιδιών και γέννησης δεν προστατεύεται η μητέρα κλπ, ενώ ο εργαζόμενος υποχρεώνεται να δουλεύει μέχρι τα 67 έτη και αργότερα ίσως παραπάνω (δικαιολογία η αύξηση Μ.Ο. ζωής) και να μην πάρει ποτέ σύνταξη.

Δεν δίδονται κίνητρα σε νέους γονείς για την δημιουργία πολύτεκνων οικογενειών, με στόχο την αντιμετώπιση του οξέως δημογραφικού προβλήματος της χώρας. Η Ελλάδα δε χρειάζεται νέες γεννήσεις. 

Κόβουν τα επιδόματα των πολυτέκνων και δίνουν για περίθαλψη λαθρομεταναστών περί τα 150 εκατ. ευρώ το χρόνο.

Από τη στιγμή που η Ευρώπη και η Ελλάδα ηθελημένα γερνούν, δημιουργείται  τεχνητή έλλειψη εργατικών χεριών, η μετακίνηση εξαθλιωμένων λαών (τη στιγμή που η γη έχει υπερπληθυσμό) είναι αναπόφευκτη. Τους Ευρωπαίους γέροντες, θα βοηθήσουν οι εργάτες από Ασία και Αφρική που θα μετοικήσουν  στην Ευρώπη.

Το σχέδιο εφαρμόζεται, Ευρωπαίοι και Έλληνες δεν θέλουμε να κάνετε άλλα παιδιά θα φέρουμε Ασιάτες και Αφρικανούς να τα αντικαταστήσουν. Αυτή η λύση συμφέρει τις αγορές (θα έχουν λαθρομετανάστες και εξαθλιωμένους Έλληνες πολίτες που θα δουλεύουν με μισθούς πείνας, στις υπό δημιουργία Ε.Ο.Ζ.) και λύνει το δημογραφικό πρόβλημα των χωρών.

Να θυμηθούμε και θιασώτες αυτού του σχεδίου, ας πούμε τους δύο τελευταίους πρωθυπουργούς μας:

«Να φτιάξουμε – και μαζί με τους μετανάστες - μια κοινωνία δημοκρατίας, δικαίου και ανθρωπιάς», «Όμως, αντί να μας φταίνε οι μετανάστες για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, ας σκεφτούμε ότι μπορεί να είναι καθημερινοί μας σύμμαχοι, αλληλέγγυοι απέναντι στην αδικία και την ανομία, την ανισότητα και την εκμετάλλευση», «Χρειαζόμαστε παγκόσμια διακυβέρνηση και τη θέλουμε γρήγορα» Γ. Παπανδρέου.

«Συνεπώς, θα πρέπει να παρέχουμε ένα πλαίσιο εντός του οποίου τα έθνη-κράτη θα μπορούν να συγκλίνουν, οι εθνικές οικονομίες να ολοκληρώνονται, οι κοινωνίες να αναπτύσσονται πέραν των ορίων τους και οι εθνικές κουλτούρες πραγματικά να συγχωνεύονται», «Όσον αφορά τα θέματα της ευρωπαϊκής ενοποίησης, το επόμενο βήμα είναι η ομοσπονδιακή ένωση των ευρωπαϊκών κρατών, μαζί μπορούμε να κάνουμε περισσότερα από ό,τι ο καθένας ξεχωριστά». Αντ. Σαμαράς.
 
Τι λέει ο βραβευθείς Van Rompuy; «Ενώ οι προϋπολογισμοί βρίσκονται στο επίκεντρο των κοινοβουλευτικών δημοκρατιών, τα εθνικά κοινοβούλια δεν βρίσκονται σε θέση να λάβουν σοβαρά υπόψη τους το κοινό συμφέρον της Ένωσης. Πρέπει να δοθούν στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο περισσότερες αρμοδιότητες εποπτείας (τέλος των Εθνικών κοινοβουλίων;).

Το σχέδιο σε πλήρη δράση, γενοκτονία στην Ελλάδα, η Ελλάδα δε χρειάζεται Έλληνες αλλά λαθρομετανάστες. Η Ελλάδα πεθαίνει (Καληνύχτα Ελλάδα) και μείς αντί να ξυπνήσουμε και να ξεσηκωθούμε είμαστε ακόμα στον καναπέ και ασχολούμαστε με τη λίστα Λαγκάρντ.


30 Δεκ 2012

Την ώρα που, όπως δείχνουν τα πράγματα, η υπόθεση του Γιώργου Παπακωνσταντίνου οδεύει προς το Ειδικό Δικαστήριο, μετά την ολοκλήρωση της προανακριτικής διαδικασίας στη Βουλή, τα κομματικά επιτελεία, ιδιαιτέρως δε εκείνο του ΠΑΣΟΚ, επιχειρούν να συνδέσουν τις ψηφίδες που θα αποκαλύψουν την αλληλουχία όσων γεγονότων καθόρισαν από το 2010 μέχρι σήμερα την πολιτική πορεία του πρώην υπουργού Οικονομικών αλλά και του ίδιου του κυβερνώντος -τότε- κόμματος.
Το άμεσο περιβάλλον του Ευάγγελου Βενιζέλου δεν κρύβει τα λόγια του, εκφράζοντας προφανώς τις απόψεις του σημερινού προέδρου του Κινήματος - ο οποίος, θέλει δεν θέλει, έχει εμπλακεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στην υπόθεση. Στενοί συνεργάτες του επιχειρούν να ανιχνεύσουν δύο διαφορετικά μονοπάτια, που οδηγούν στην εξιχνίαση του παρασκηνίου πίσω από τη λίστα Λαγκάρντ.

Το πρώτο μονοπάτι αφορά τις ενέργειες του Γιώργου Παπακωνσταντίνου από τη στιγμή που έλαβε τη λίστα και πληροφορήθηκε το περιεχόμενό της. Κανείς στην Ιπποκράτους αλλά ούτε και σε άλλο κομματικό επιτελείο της συγκυβέρνησης ή της αντιπολίτευσης δεν αμφιβάλλει για την προσωπική παρέμβαση του πρώην υπουργού, ο οποίος προκλητικά αφαίρεσε από το ηλεκτρονικό αρχείο τα ονόματα των συγγενών του προκειμένου να μην τους εκθέσει και, κυρίως, να μην εκτεθεί ο ίδιος.

Το δεύτερο μονοπάτι, το οποίο προς το παρόν απασχολεί ιδιαίτερα την ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, είναι εκείνο που οδήγησε στη δημοσίευση από τον δημοσιογράφο Κώστα Βαξεβάνη μίας εκ των ανεπίσημων εκδοχών της λίστας. Ανεπίσημων όχι μόνο διότι υπάρχουν διαφορές -ποσοτικές και ποιοτικές- μεταξύ των εκδοχών αυτών, αλλά και διότι έως και προ μερικών εικοσιτετραώρων δεν υπήρχε αυθεντικό αντίγραφο της λίστας Λαγκάρντ, έτσι ώστε να υφίσταται δυνατότητα αντιπαραβολής. Ως γνωστόν, ο Γ. Παπακωνσταντίνου στη Βουλή δήλωσε: «Λυπάμαι, αλλά δεν γνωρίζω πού βρίσκεται η λίστα».
Κατά τους άμεσους συνεργάτες του Ευάγγελου Βενιζέλου, ο άνθρωπος-κλειδί, που διαδραμάτισε πρωτεύοντα ρόλο στη «διακίνηση» της λίστας Λαγκάρντ, ώστε κάποια στιγμή να γίνει εφικτή η δημοσίευσή της, ήταν ο υφιστάμενος του Γ. Παπακωνσταντίνου και επικεφαλής του ΣΔΟΕ Ιωάννης Διώτης.

Αμέσως μετά τη δημοσίευση της λίστας στο περιοδικό του Κώστα Βαξεβάνη, ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν έκρυβε τη βεβαιότητά του για τον ρόλο του πρώην εισαγγελέα, πρώην στελέχους της Αντιτρομοκρατικής και βασικού -αν όχι του βασικότερου- και διαχρονικού συνεργάτη του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Διότι ο Ιωάννης Διώτης ήταν και είναι «όλα αυτά μαζί», όπως δηλώνουν στην Ιπποκράτους.


Οι εξαδέλφες του Γ. Παπακωνσταντίνου
Οι εξαδέλφες του Γ. Παπακωνσταντίνου
Οι συνεργάτες του Ευάγγελου Βενιζέλου προχωρούν ένα βήμα παραπέρα. «Ήταν ο Διώτης που έδωσε το “στικάκι” με τη λίστα στον Βενιζέλο. Ήταν αυτός που προμηθεύτηκε τα ηλεκτρονικά αρχεία με τις καταθέσεις στην HSBC από τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, ή άμεσα ή μέσω του προκατόχου του στο ΣΔΟΕ Γιάννη Καπελέρη» θυμίζουν από την Ιπποκράτους και συνεχίζουν: «Αμέσως μετά τη δημοσίευση της λίστας στο περιοδικό “HOT DOC”, ο Βενιζέλος μονολογούσε διαρκώς κλεισμένος στο γραφείο του με τους στενούς του συνεργάτες: “Δεν είναι δυνατόν να έκανε τέτοιο πράγμα ο Διώτης”». Εννοούσε, προφανώς, πως μέσω μιας άγνωστης υπόγειας «συνεννόησης» ενεχείρισε ο ίδιος τη λίστα σε εκείνους που τελικά την προώθησαν για δημοσίευση.

Κατά τους ίδιους κύκλους της Ιπποκράτους, ένας από τους παραλήπτες του ηλεκτρονικού αρχείου είναι στέλεχος της αντιπολίτευσης. Κανείς, ωστόσο, δεν διευκρινίζει αν ο δημοσιογράφος Κώστας Βαξεβάνης προμηθεύτηκε μια εκδοχή της λίστας Λαγκάρντ από το στέλεχος αυτό ή αν παρέλαβε το αρχείο απευθείας, εξού και η περίφημη «ανώνυμη πηγή» που επικαλείται.

Για το συγκεκριμένο πρόσωπο, το περιβάλλον του Ευάγγελου Βενιζέλου δεν κρύβει την αντιπάθειά του και θυμίζει το πόσο αποδεκτός ήταν ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος από το Μαξίμου στην πρώτη φάση άσκησης της εξουσίας. Σημειώνουν δε πως, από τη στιγμή που ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ «τα βρήκε με τον Γιώργο», ο Κώστας Βαξεβάνης απομακρύνθηκε από το στενό περιβάλλον του Μαξίμου, με το οποίο διατηρούσε άριστες δημοσιογραφικές σχέσεις. Τότε, πάντα κατά την Ιπποκράτους, ο δημοσιογράφος βρέθηκε ως συνεργάτης ή συνομιλητής -δεν διευκρινίζεται επαρκώς- στο περιβάλλον του Γιάννη Ραγκούση, ο οποίος ήταν και ο απόλυτα χαμένος εκείνου του κυβερνητικού ανασχηματισμού.

Ως γνωστόν, ο Γ. Ραγκούσης έσπευσε από τους πρώτους, παράλληλα με τον επίσημο ΣΥΡΙΖΑ, να καταγγείλει τους χειρισμούς του Ευάγγελου Βενιζέλου αναφορικά με το «στικάκι» (και δικαίως, βέβαια), αλλά σε εξαιρετικά επιθετικό ύφος, ενώ μόλις έγινε γνωστή η εμπλοκή του Γ. Παπακωνσταντίνου ήταν πάλι από τους πρώτους που έσπευσαν να τον καταδικάσουν. Ξεχάστηκε, έτσι, πολύ εύκολα το γεγονός ότι Ραγκούσης και Παπακωνσταντίνου αποτελούσαν τον απόλυτο πυλώνα του συστήματος Παπανδρέου. Ήξερε ή δεν ήξερε ο Ραγκούσης τα περί λίστας Λαγκάρντ; Ο Γ. Παπακωνσταντίνου διατείνεται πως ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν ενήμερος και άρα το στενό του επιτελείο επίσης. Ο Γιάννης Ραγκούσης υποστηρίζει το ακριβώς αντίθετο.

Μένει να εξιχνιαστεί ποιο ακριβώς είναι το στέλεχος της Αντιπολίτευσης που κατά τους στενούς συνεργάτες του Βενιζέλου φέρεται να έλαβε από τον Ιωάννη Διώτη το ηλεκτρονικό αρχείο της λίστας. Γνωστός εκδότης και συνομιλητής υψηλά ιστάμενων στελεχών της Δικαιοσύνης φέρεται να διακινεί την πληροφορία -όχι χωρίς επιχειρήματα, εξ όσων αντιλαμβάνονται όσοι συζήτησαν μαζί του- πως πρόκειται για υψηλόβαθμο στέλεχος της Κουμουνδούρου. Είναι προφανές ότι μια τέτοια εκδοχή «βολεύει» απόλυτα την πλευρά του Ευάγγελου Βενιζέλου, αφού έτσι ξεσκεπάζεται ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ στην υπόθεση Βαξεβάνη. Δεν επαρκεί ωστόσο ως εξήγηση. Ο Ιωάννης Διώτης διετέλεσε επί μακρόν κομβικό στέλεχος κρατικών υπηρεσιών με άνωθεν αποτελεσματική πολιτική κάλυψη. Όπως επισημαίνει και πρώην διοικητής της ΕΥΠ, η λίστα Λαγκάρντ υπήρξε εκ των πραγμάτων «χώρος μαγειρείου ήδη από την εποχή που την είχαν στην κατοχή τους μόνον οι Γάλλοι, οι οποίοι και προφανώς τη διερεύνησαν μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια πριν την “παραδώσουν” στις ελληνικές αρχές».

Αν, λοιπόν, η δημοσίευση της λίστας Λαγκάρντ συνέφερε απόλυτα τον Γ. Παπακωνσταντίνου διότι τον απάλλασσε και τον παρουσίαζε ως «αθώα περιστερά», η διακίνησή της θα μπορούσε ωστόσο να αποτελεί άριστο «εργαλείο» στα χέρια του κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ και αιχμή του δόρατος της επίθεσής του κατά του ΠΑΣΟΚ κυρίως, που άλλωστε «λεηλατήθηκε» από το κόμμα της Κουμουνδούρου κατά τις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του Μαΐου και του Ιουνίου. Επιπλέον, η διακίνηση της λίστας Λαγκάρντ στην εκδοχή Βαξεβάνη (δηλαδή, αυγατισμένη σε ονόματα) θα μπορούσε να αποτελέσει ένα εξαιρετικό εργαλείο για ξεκαθάρισμα λογαριασμών εντός και εκτός ΠΑΣΟΚ.

Όλα αυτά, μέχρι οι Γάλλοι να ξαναστείλουν τη λίστα στην Αθήνα. Διότι έκτοτε συνετελέσθη και κάτι ακόμη. Ο μεν Ευάγγελος Βενιζέλος αναπνέει πολιτικά, η συγκυβέρνηση διαθέτει πλέον έναν ορατό εχθρό στο μέτωπο της διαφθοράς, τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, το σύστημα Παπανδρέου αποδεικνύεται απολύτως φαύλο και ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει την πρωτοβουλία κινήσεων, την οποία ανακτά η κυβέρνηση Σαμαρά με την Προανακριτική και το Ειδικό Δικαστήριο. Με λίγα λόγια, η νέα εκδοχή της λίστας Λαγκάρντ, για ορισμένους στην Ιπποκράτους και στη Συγγρού, μπορεί να λειτουργήσει... εκτονωτικά. Ίδωμεν… 




Τώρα πού κατακρημνίζεται όλο το πολιτικό σύστημα, χρειάζεται μεγάλη προσοχή, διότι στο βάθος –βάθος, ο αιώνιος εχθρός του Ελληνισμού ελλοχεύει. Θέλει να του δώσουμε μία ευκαιρία για να μας ξαναδιχάσει, και να καταστρέψει, αυτή την φορά, εντελώς την Ελλάδα, και να εξαλείψει το μόνο εμπόδιό του. 

Εξ αντικειμένου όλα τα πολιτικά κόμματα διαλύονται. Όλο το υπάρχον πολιτικό-οικονομικό σύστημα εξαϋλώνεται, σε λίγο θα έχουν ισοπεδωθεί τα πάντα. 

Δι’ αυτό προσοχή. Δεν πρέπει πλέον να μας διχάσουν τα τέρατα του Συνεδρίου της ματαιότητας των θεοστυγών. Αυτή την κρίσιμη ώρα ας ακούσουμε καλά και ας συνειδητοποιήσουμε τους στίχους του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού, όπως εναργώς διατυπώνονται στους στίχους 146 και 147 του εθνικού μας ύμνου :

Από στόμα όπου φθονάει
Παλληκάρια, ας μην πωθή
Πως το χέρι σας κτυπάει
Του αδελφού την κεφαλή

Μην ειπούν στο στοχασμό τους
Τα ξένα έθνη αληθινά,
Εάν μισούνται αναμεσό τους,
Δεν τους πρέπει ελευτεριά

Πρέπει να υπάρξει ένας νέος πολιτικός φορέας Ελληνικός, πραγματικά Ελληνικός, πού να αναλάβει την Διακυβέρνηση της χώρας, μακριά από κομματικές τοποθετήσεις και ιδεολογικό-πολιτικές αγκυλώσεις. Όλοι οι Έλληνες ενωμένοι σαν μια γροθιά. Ούτε δεξιοί ούτε αριστεροί, μόνο Έλληνες πατριώτες. Ο νέος διαχωρισμός πρέπει να είναι σε ανθέλληνες προδότες και σε Έλληνες πραγματικούς πατριώτες.

Νέο Σύνταγμα, νέο πολιτικό σύστημα, νέο οικονομικό μοντέλο.

Πνευματική Επανάσταση, τώρα αμέσως. Έξω από την ΟΝΕ. Το απαιτούν οι ένδοξοι Νεκροί μας, το απαιτούν οι θυσίες των προγόνων μας, το απαιτεί η ιστορία μας των χιλιάδων ετών, το ζητά επειγόντως η Μάνα μας, η Ελλάδα μας.

ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Χρίστος Α Αθανασόπουλος 



Oι αρχές ασφαλείας διερευνούν το ενδεχόμενο η Αστυνομία να απέτρεψε πιθανή εγκληματική ενέργεια σε βάρος του Προέδρου της Δημοκρατίας, έπειτα από τον εντοπισμό, χθες, μεγάλης ποσότητας εκρηκτικής ύλης σε κοντινή απόσταση από την εξοχική κατοικία του Δημήτρη Χριστόφια, στο Κελλάκι.

Συγκεκριμένα, ανευρέθηκαν τρεις λίβρες (1,5 κιλό περίπου) TNT και ένας πυροκροτητής, σε απόσταση περίπου 15 μέτρων από το δρόμο, που οδηγεί στην προεδρική εξοχική κατοικία.

Τα εκρηκτικά δεν ήταν συνδεδεμένα με τον πυροκροτητή, ο οποίος θα μπορούσε να συνδεθεί πολύ εύκολα και να ενεργοποιηθεί, είτε με τηλεχειριστήριο, είτε με κινητό τηλέφωνο.

Η Αστυνομία εντόπισε τα εκρηκτικά, αφού έλαβε πληροφορία ότι στο σημείο θεάθηκε αυτοκίνητο, χωρίς αριθμούς εγγραφής, από το οποίο κατέβηκε ο συνοδηγός και τοποθέτησε τσάντα με τα εκρηκτικά κάτω από δέντρο.

Όλη η περιοχή έχει ερευνηθεί, αλλά δεν προέκυψε οποιοδήποτε άλλο στοιχείο.

Κατόπιν προτροπής των αρχών ασφαλείας, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας δε θα μεταβεί στην εξοχική κατοικία του μέχρι να διαλευκανθεί η υπόθεση.


Πηγή: Σημερινή  
Το FBI μετέτρεψε τον χρηματιστή David Slaine σε πληροφοριοδότη και τον χρησιμοποίησε για να πιάσει τους επαγγελματίες απατεώνες της Wall Street.

Όταν ο Craig Drimal εκμυστηρευόταν στον David Slaine ότι έπαιζε στο χρηματιστήριο βάσει κάποιων πληροφοριών που είχε εξασφαλίσει παράνομα, δεν υποψιαζόταν ποτέ ότι ο πρώην συνάδελφος του μπορούσε να μεταφέρει τα λεγόμενα του στους ομοσπονδιακούς πράκτορες. Και, όταν ο Drimal έβαζε κρυφά στο χέρι του Slaine ένα κομμάτι χαρτοπετσέτα με τα σύμβολα τεσσάρων μετοχών που «έπαιζαν», καθώς έτρωγαν σε ένα φασιφουνιάδι-κο του Μανχάταν, σίγουρα δεν υποψιαζόταν τότε ότι το ραβασάκι αυτό θα κατέληγε στον φάκελο του FBI.

Η αποκάλυψη της προδοσίας του Slaine έγινε στις 5 Νοεμβρίου 2009, όταν ο Drimal και δεκατρείς άλλοι άκουσαν να τους απαγγέλλεται η κατηγορία της κατάχρησης εμπιστευτικών πληροφοριών. Ο Drimal ομολόγησε την ενοχή του και καταδικάστηκε πέρυσι σε πεντέμισι χρόνια κάθειρξη. «Ηταν συντετριμμένος», λέει η Arlene Villamia-Drimal, σύζυγος και δικηγόρος του. «Θεωρούσε τον David φίλο του».

Ο Slaine, πρώην διευθυντής της Morgan Stanley και πρώην συνέταιρος στο hedge fund Galleon Group, χρειάστηκε να δουλέψει ως μυστικός πράκτορας για δυο ολόκληρα χρόνια, ώστε να καταφέρει να ανακαλύψει τις διαρροές για λογαριασμό του FBI. Τα στοιχεία που συγκέντρωσε οδήγησαν στην καταδίκη άμεσα του Drimal και 11 άλλων και έμμεσα σε επιπλέον 6 καταδίκες, σύμφωνα με τον φάκελο της υπόθεσης.

Το έργο του βοήθησε, επίσης, τους εισαγγελείς να στοιχειοθετήσουν κατηγορίες εναντίον του Raj Rajaratnam, ενός εκ των ιδρυτών της Galleon Group. «Η συνδρομή του Slaine υπήρξε κάτι παραπάνω από εξαιρετική», έγραφαν στον φάκελο της υπόθεσης οι βοηθοί εισαγγελείς Andrew Fish και Reed Brodsky, προτού μάθουν ότι ο 53χρονος Slaine καταδικάστηκε φέτος για απάτη τίτλων και συνωμοσία. Ο ίδιος αρνήθηκε να μιλήσει για την υπόθεση.

Μέσω του Slaine, το FBI είχε εικόνα της Wall Street εκ των έσω. Οι εκατοντάδες εκθέσεις που περιέγραφαν με λεπτομέρεια τις επαφές του είναι γεμάτες από πληροφορίες κάθε είδους, άλλες σχετικές με την υπόθεση και άλλες απλώς κουτσομπολίστικες (π.χ., «ο Raj συχνάζει σε στριπτιζάδικα»). Αποκαλύπτουν πόσο συχνό φαινόμενο είχε γίνει πια η κατάχρηση εμπιστευτικών πληροφοριών στο χρηματιστήριο.

Το προφίλ

Ο Slaine, ένας άνδρας εύσωμος, με ψαρά μαλλιά, που διατηρεί τη βοστωνέζικη προφορά του, μεγάλωσε σε μια εργατική συνοικία της Μασαχουσέτης και είναι από φτωχή οικογένεια. Απόφοιτος του 1982 από το Πανεπιστήμιο Clark, κατέληξε να διαχειρίζεται το εξωχρηματιστηριακό γραφείο της Morgan Stanley. Το 1998 έκανε ρεσάλτο στο πλοίο της Galleon, όπου επέβλεπε ένα χαρτοφυλάκιο από μετοχές των κλάδων υγείας και τεχνολογίας. Αποχώρησε από την εταιρεία το 2001.

Τον χειμώνα του 2007, ο Slaine διαχειριζόταν το δικό του χαρτοφυλάκιο, όταν το FBI απήγγειλε κατηγορίες σε 13 άτομα -μεταξύ των οποίων πρώην συνά-δελφοί του από τότε που εργαζόταν στο hedge fund Chelsey Capital- για μια παράνομη υπόθεση με συνολικό διακύ-βευμα το ποσό των 15 εκατομμυρίων δολαρίων. Δύο από αυτούς στη συνέχεια κατέδειξαν τον Slaine ως δευτερεύοντα συνεργό. Τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς, πράκτορες του FBI εμφανίστηκαν στο διαμέ-ρισμά του στο Μανχάταν κάνοντας ερωτήσεις για τον Drimal, ο οποίος επίσης είχε εργαστεί στη Galleon, και άλλους χρηματιστές σε άλλες εταιρείες, συμπεριλαμβανομένης της SAC Capital Advisors του Steven Cohen, που βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο μιας νέας υπόθεσης κατάχρησης πληροφοριών και παράνομων χρηματιστηριακών συναλλαγών.

Έναν μήνα μετά, ο Slaine συμφώνησε να συγκεντρώσει κρυφά στοιχεία για λογαριασμό των Αρχών, με την ελπίδα να εξασφαλίσει πιο επιεική ποινή για τον εαυτό του. «Η απόφαση του David να συνεργαστεί με το FBI υποκινήθηκε κατά ένα μέρος από την ελπίδα του ότι οι προσπάθειές του θα λαμβάνονταν υπόψη όταν θα οριζόταν η επίσημη ποινή του, αλλά ήταν επίσης και ένας τρόπος για αυτόν να αποδείξει "στην οικογένειά του ότι τον ενδιέφερε να κάνει το σωστό", δήλωσε αργότερα στον Περιφερειακό Δικαστή Richard Sullivan ο φίλος του, Robert Sager. Το δικαστήριο καταδίκασε τον Slaine στις 20 Ιανουαρίου σε αστυνομική επιτήρηση τριών ετών και 300 ώρες κοινωφελούς εργασίας και του επέβαλε πρόστιμο 500.000 δολαρίων και επιστροφή 532.287 δολαρίων από παράνομα κέρδη.

Από τον Ιούλιο του 2007 έως και τον Ιούνιο του 2009 ο Slaine είχε πάνω από 200 επαφές με πράκτορες του FBI. Το υλικό που παραδόθηκε σε αυτές τις συναντήσεις βοήθησε ώστε να στοιχειοθετηθεί η υπόθεση ποινικής δίωξης των χρηματιστών και μιας εταιρείας ειδικών δικτύωσης.

Οομοσπονδιακοί εξήραν το ταλέντο του Slaine στο να παρωθεί τους ανθρώπους στην «αυτοενοχοποίησή τους», είπε αργότερα ο εισαγγελέας Fish στον δικαστή Sullivan. «Εγώ απλώς κάνω αυτό που μου ζητούν», είπε ο Slaine στην κα-τάθεσή του κατά τη διάρκεια της δίκης των χρηματιστών, στην καταδίκη των οποίων διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο. «Πήγαινα στη συνάντηση, ηχογραφούσα τη συνομιλία, έπειτα γυρνούσα στο FBI και τους έδινα το μαγνητοφωνάκι».

Βαρύ το τίμημα 

Για τους τρίτους ο Slaine δεν φαινόταν σε τίποτα διαφορετικός. «Ο συνήθης εαυτός του - δεν καταλάβαινες το παραμικρό», λέει ο φίλος του, Stephen Temes. Ωστόσο, η μυστική του δράση είχε βαρύ τίμημα για την ιδιωτική ζωή του Slaine. «Η όλη υπόθεση ήταν σκέτη καταστροφή», λέει η, πρώην πλέον, σύζυγός του, Elyse Slaine. «Γιατί το κράτος να αποφασίζει και να επιλέγει ποιων ανθρώπων τις ζωές μπορεί να καταστρέφει;». Τονίζει ότι οι κατηγορίες εναντίον του πρώην συζύγου της αφορούσαν μόνο μία συναλλαγή.

Ο Slaine συνέχισε να παρέχει περιστασιακά πληροφορίες, ακόμα και μετά την αποκάλυψη της συνεργασίας του με το FBI. Ο πράκτορας David Makol έγραφε στις 24 Σεπτεμβρίου του 2008 ότι ο Slaine είχε πει ότι οι Αρχές «θα πρέπει να ερευνήσουν την απότομη άνοδο της τιμής της μετοχής της Goldman Sachs που παρατηρήθηκε κατά το κλείσιμο της 23ης Σεπτεμβρίου 2008, ακριβώς πριν από τη δημόσια αναγγελία ότι ο Warren Buffett επενδύει στην Goldman Sachs».

Δεν είναι γνωστό αν η προειδοποίηση του Slaine βοήθησε τις Αρχές να φτάσουν στο όνομα του πρώην διευθυντή της Goldman, Rajat Gupta, ο οποίος έχει ασκήσει έφεση στην απόφαση που τον έκρινε ένοχο για διαρροή της πληροφορίας της επικείμενης επένδυσης ύψους 5 εκατ. δολαρίων του Buffet προς τον Rajaratnam.

Μία γελοιότητα που δημιουργεί προβλήματα πληροφόρησης των πολιτών

Συναγερμός έχει σημάνει στην Κατεχάκη μετά τις τελευταίες εξελίξεις στην υπόθεση με τη λίστα Λαγκάρντ και την εμπλοκή του πρώην υπουργού Γ. Παπακωνσταντίνου.

Ήδη από προχθές, εδώ και μερικές μέρες, κλιμάκιο της ΕΥΠ βρίσκεται στην Ολλανδία με αυστηρές εντολές για παρακολούθηση φυσική αλλά και σε επίπεδο τηλεπικοινωνιών του πρώην υπουργού κ. Παπακωνσταντίνου και στενών συνεργατών του.

Η ΕΥΠ αποδίδει μεγάλη σημασία στην αποστολή του κλιμακίου, το οποίο στελεχώνεται από επίλεκτους πράκτορες του 3ου Τμήματος Αντικατασκοπείας.

Εντύπωση πάντως προκαλεί το γεγονός ότι ενώ ο Γ. Παπακωνσταντίνου βρισκόταν στην Ολλανδία, το κινητό που χρησιμοποιούσε ελάμβανε σήμα από τις ελληνικές εταιρείες τηλεφωνίας, γιατί προφανώς το είχε αφήσει σκόπιμα στην Αθήνα προκειμένου να παραπλανήσει τις υπηρεσίες.

Η εκτίμηση που κυριαρχεί στα κορυφαία κλιμάκια της ΕΥΠ και της Κρατικής Ασφάλειας είναι ότι ο πρώην υπουργός είναι ύποπτος φυγής και δεν είναι διατεθειμένος να επιστρέψει στην Ελλάδα. Για αυτό ακριβώς έχουν δώσει αυστηρές εντολές στο κλιμάκιο που βρίσκεται ήδη στην Ολλανδία και το οποίο πρόκειται να ενισχυθεί.

Ενδεχόμενη εξέλιξη της υπόθεσης Παπακωνσταντίνου αντίστοιχη με εκείνη του Χριστοφοράκου μπορεί να προκαλέσει επικίνδυνους τριγμούς σ’ ολόκληρο το πολιτικό σύστημα και για το λόγο αυτό λαμβάνονται όλα τα απαραίτητα μέτρα για να αποφευχθεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο.


Χαμόγελα προκαλούν στους γνωρίζοντες, δημοσιεύματα περί υποτιθέμενης εμπλοκής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ) στον εντοπισμό και την παρακολούθηση του πρώην υπουργού Οικονομικών της χώρας στην Ολλανδία.
Δεν έχει νόημα να μιλήσουμε για σκοπιμότητες αναφορικά με τη δημοσίευση τέτοιων «αποκαλύψεων», μπορούμε όμως με βάση απλούς και λογικούς συλλογισμούς να συμπεράνουμε ότι μόνο ζημιά στη χώρα μπορούν να προκαλέσουν.
Υποτίθεται ότι την αποστολή έχει αναλάβει η Διεύθυνση Αντικατασκοπείας της υπηρεσίας. Από πού κι ως που η ελληνική αντικατασκοπεία αναλαμβάνει δράση εκτός της χώρας; Πότε μετατράπηκε σε… FBI και δεν το πήραμε χαμπάρι;
Για να φέρει σε πέρας την αποστολή της η ελληνική ομάδα πρακτόρων φέρεται από τα δημοσιεύματα να έχει μαζί της και τηλεπικοινωνιακό εξοπλισμό. Πως εμείς νομίζαμε ότι τα περίφημα «βαλιτσάκια» είναι παράνομα και δεν έχει προκηρυχθεί κάποιος διαγωνισμός για την προμήθειά τους, αλλά κάποια φέρονται από άλλα δημοσιεύματα να βρίσκονται στην κατοχή επιχειρηματιών οι οποίοι προφανώς ενδιαφέρονται να χτυπήσουν τον ανταγωνισμό και ποιος ξέρει τι άλλο;
Εάν ο ανωτέρω συλλογισμός ισχύει, τότε πως δεν φοβούνται παρέμβαση των εισαγγελικών αρχών για να απαντηθεί το παραπάνω ερώτημα; Αυτό που είναι επισήμως γνωστό, είναι ότι η ΕΥΠ διαθέτει υπερσύγχρονο μηχάνημα το οποίο λειτουργεί εντός των συνόρων της χώρας και έχει βοηθήσει τα μέγιστα και στην εξάρθρωση επικίνδυνων κακοποιών, πάντα μετά από εισαγγελική εντολή. Είναι έτσι ή δεν είναι;
Εν κατακλείδι, το κομβικό ερώτημα που προφανώς εμπλέκει τις διεθνείς σχέσεις της χώρας, άρα κάτι δεν πάει καλά με τις συγκεκριμένες πληροφορίες… πως είναι δυνατόν να δρα η ΕΥΠ με τέτοιον τρόπο στο εξωτερικό χωρίς να έχουν ενημερωθεί οι ολλανδικές υπηρεσίες; Κι εάν όντως συμβαίνει, μήπως οι πράκτορες της υπηρεσίας, άρα και η χώρα μας, πλέον κινδυνεύουν με σύλληψη και διασυρμό εξαιτίας τέτοιων δημοσιευμάτων; Λίγη προσοχή δεν θα έβλαπτε, εκτός κι αν υπάρχουν άλλες διαστάσεις στο θέμα τις οποίες αγνοούμε. Γι’ αυτό θέτουμε τα ερωτήματα.
Και ένα τελευταίο ερώτημα: Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου είναι γνωστό ότι έχει νυμφευθεί Ολλανδέζα πολίτη. Ας αφήσουμε κατά μέρος το ότι οι υπηρεσίες ασφαλείας της χώρας υποτίθεται ότι προστατεύουν τους πολίτες της Ολλανδίας, άρα θα είχαν λόγο να επέμβουν εάν δημιουργούνταν θέμα στην οικογένεια της κυρίας Παπακωνσταντίνου. Έχει απαγγελθεί κάποια κατηγορία εναντίον του πρώην υπουργού ή αναμένεται να αποφανθεί το ελληνικό Κοινοβούλιο που παρέλαβε τον σχετικό φάκελο από τις εισαγγελικές αρχές;
Αδιαφορούμε για το τι θα συμβεί, εξάλλου έχουμε ως Έλληνες πολίτες αρκετούς λόγους να είμαστε θυμωμένοι – τουλάχιστον – μαζί του. Άλλο όμως αυτό κι άλλο να μη γίνονται σεβαστά τα στοιχειώδη δικαιώματα. Παρεμπιπτόντως, τι ακριβώς αναζητούν – παρακολουθούν στην Ολλανδία; Δεν είναι γνωστή η διεύθυνση του υπουργού; Ή μήπως να αναμένουμε… διεθνές ένταλμα σύλληψης με την κατηγορία ότι έσβησε 4-5 ονόματα από τη λίστα Λαγκάρντ;