Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

31 Ιαν 2012


Η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει την τιμητική της στην καθημερινή ειδησεογραφία του πρακτορείου «Reuters», καθώς διατηρείται άσβεστο το διεθνές ενδιαφέρον για τις εξελίξεις κυρίως γύρω από την ολοκλήρωση του PSI, και φυσικά την υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης. Του Μνημονίου ΙΙ, που θα διασφαλίσει τη συνέχιση της δανειοδότησης της Ελλάδας, με αντάλλαγμα ωστόσο εξαιρετικά επώδυνα οικονομικά μέτρα.

Σήμερα, το πρακτορείο «Reuters» επικαλείται δηλώσεις του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Παπαδήμου και Υπουργού Οικονομικών Ευάγγελου Βενιζέλου, για ένα PSI κατά πολύ υψηλότερο εκείνο που είχαν προβλέψει οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη Συμφωνία των Βρυξελλών της 27ης Οκτωβρίου.

Το «κούρεμα» δηλαδή, θα υπερβεί το 50%, που είχε αρχικά αποφασιστεί, καθώς σύμφωνα και με τη σχετική αποτίμηση των νέων συνθηκών από τον εντεταλμένο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Πολ Τόμσεν, οι μήνες που ακολούθησαν, με την κυβέρνηση Παπαδήμου στην εξουσία, επιβάρυναν τη δημοσιονομική πραγματικότητα για την Ελλάδα, και πλέον το χρέος δεν μπορεί να θεωρηθεί βιώσιμο, παρά μόνο με μεγαλύτερη απομείωση.

Πόσο θα είναι το «κούρεμα» αυτό; Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Ευάγγελου Βενιζέλου, τις οποίες επικαλείται το πρακτορείο «Reuters» στο σχετικό ρεπορτάζ του, οι διαπραγματεύσεις με τον ιδιωτικό τομέα έχουν ως στρατηγική στόχευση να δεχθούν οι ιδιώτες οι οποίοι έχουν στην κατοχή τους ελληνικά ομόλογα, «κούρεμα» των δυνητικών μελλοντικών κερδών τους, που θα φτάσει στα επίπεδα του 70%.

Χωρίς ακόμη να έχει διευκρινιστεί το κατά πόσο στη διαδικασία του PSI θα συμμετάσχει και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, καθιστώντας διαθέσιμα και τα δικά της ελληνικά ομόλογα, κάτι που διακαώς επιθυμούν οι ιδιώτες πιστωτές, ως «αντίδωρο» για τη δική τους… θυσία.




«Εάν σημαντικό μέρος του ελληνικού χρέους δεν διαγραφεί εθελοντικά από τους ιδιώτες πιστωτές, η Αθήνα θα το κάνει με τη βία. Έτσι, υπάρχει κίνδυνος για ένα μακρύ πόλεμο ενώπιον των δικαστηρίων με καταστροφικές συνέπειες για όλη την ευρωζώνη», υποστηρίζει αρθογράφος στο σημερινό φύλλο της γαλλικής οικονομικής εφημερίδας Les Echos.

Στο άρθρο, με τίτλο «Ελλάδα: Το επικίνδυνο στοίχημα των κερδοσκόπων» αναλύονται οι νομικές πτυχές του PSI και υποστηρίζεται ότι «μειώνονται οι ελπίδες μιας ελεγχόμενης χρεοκοπίας της Ελλάδας».

Επισημαίνεται επίσης ότι «διαφαίνεται όλο και πιο πιθανό το σενάριο να περάσει η συμφωνία της Ελλάδος με τους πιστωτές της από τα χέρια των ειδικών περί τα χρηματοοικονομικά, στους νομικούς». Πράγμα που σημαίνει ότι οι πιστωτές προετοιμάζουν δικαστικό αγώνα για να καλύψουν τις απώλειες που θα τους επιβάλει η Αθήνα αν δεν σεβαστεί την προθεσμία της 20 Μαρτίου (14,5 δισ. ευρώ) είτε εάν επιβάλλει αναγκαστικές ρήτρες.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, στην περίπτωση που επιβληθούν αναγκαστικές ρήτρες, θα ξεσπάσει πόλεμος με τους κερδοσκόπους που εκμεταλλεύθηκαν την ελληνική κρίση για να αγοράσουν ελληνικό χρέος σε μειωμένες τιμές και αυτό με γνώμονα να πληρωθούν στο 100%, ενώπιον των δικαστηρίων.

Παρ' όλα αυτά, σύμφωνα με ειδικούς, οι ελπίδες τους να το καταφέρουν είναι περιορισμένες εφόσον το 90% των τίτλων υπόκεινται στο εθνικό δίκαιο, οπότε θα πρέπει να καταφύγουν στα τοπικά δικαστήρια τα οποία προφανώς δεν θα υποστηρίξουν τις διεκδικήσεις τους.

Ωστόσο, ο Γάλλος καθηγητής Δικαίου Ματιάς Οντίτ υποστηρίζει ότι «ορισμένοι θα μπορούν ίσως να επικαλεσθούν τις συνθήκες περί προστασίας των επενδύσεων, που έχουν υπογραφεί μεταξύ της Ελλάδος και άλλων χωρών, της Γερμανίας συμπεριλαμβανομένης, για να παρακάμψουν τις αποφάσεις των ελληνικών δικαστηρίων και να κάνουν έφεση σε ένα διεθνές διοικητικό δικαστήριο. Εάν ένα αμοιβαίο κεφάλαιο αντιστάθμισης κινδύνου (hedge fund) βρίσκεται στις ΗΠΑ, μπορεί ενδεχομένως να στραφεί εναντίον της Ελλάδος σε ένα αμερικανικό δικαστήριο».

Στο άρθρο τονίζεται, επίσης, ότι οι νομικές αντιπαραθέσεις βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη των hedge funds, που ήδη εξετάζουν ποια περιουσιακά στοιχεία της Ελλάδος μπορούν να κατασχεθούν στο εξωτερικό. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να πάρει δραματικές διαστάσεις για την Ελλάδα, η οποία όπως και η Αργεντινή, θα είναι αποκομμένη από τις αγορές επί μακρόν.

Οι συνέπειες για την αξιοπιστία της ευρωζώνης θα ήταν καταστροφικές, ενώ παράλληλα θα τεθεί σε κίνδυνο η προοπτική να εισαχθούν ρήτρες συλλογικής δράσης στα χρέη όλων των κρατών, καταλήγει το άρθρο.



Για να σωθεί η χώρα πρέπει να πάψουμε να καθόμαστε ήσυχοι και γεμάτοι κλάψες και ενοχή.

Πρέπει να πούμε αλήθειες μεταξύ μας και πρέπει να αντιμετωπίσουμε τους καιρούς ψυχωμένα. Πρέπει να δούμε το ευρώ σαν μαχαίρι που είναι εργαλείο και όπλο ανάλογα την χρήση που του κάνεις.

Νομίζω φαίνεται όλο και πιο καθαρά ότι πρώτιστο μέτρο για να σωθεί η χώρα είναι τελειώνουμε πολιτικά με τους μνημονιακούς και του Παπαδη-μιμίκους υπουργούς για να μπορέσουμε να θέσουμε στην Ευρώπη Ελληνικά αιτήματα.

Οι παρόντες υπεύθυνοι και κυβερνητικοί εταίροι δεν μπορούν να ανοίξουν το στοματάκι τους για τρεις λόγους:

  • Είτε γιατί είναι ίδιοι που πήραν την χώρα με spread στο 150 και προκάλεσαν με τις ολιγωρίες τους και κάθε είδους βλακεία την παγκόσμια αναταραχή.
  • Είτε γιατί υποστήριξαν το μνημόνιο και δεν μπορούν να βγουν τώρα να το παίξουν… Χρυσοχοίδης.
  • Είτε γιατί είναι τραπεζίτες και τρόφιμοι τραπεζών και ο πρώτος τους στόχος είναι η διάσωση του ευρώ στο οποίο δεν εννοούν να προκαλέσουν πρόβλημα.

Για τους Έλληνες δεν υπάρχει πλέον φόβος απομόνωσης τους εντός ΕΕ και χρεοκοπίας. Η απομόνωση έχει ήδη συντελεστεί τόσο στην ΕΕ όσο και στις αγορές.
Η πορεία από εδώ και εμπρός φαίνεται να περιλαμβάνει και χρεοκοπία και έξοδο από το ευρώ. Ας δούμε τι σημαίνουν και πως αποτρέπονται.

Χρεοκοπία σημαίνει αθέτηση πληρωμών έναντι Τρίτων κυρίως ξένων που δεν θα πληρωθούν τα ομολόγα τους. Αυτό θα πυροδοτήσει αλυσιδωτές αντιδράσεις στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και μόνο εκεί. Πριν φτάσουμε εκεί, εκτιμώ ότι οι ξένοι θα έχουν έρθει με προτάσεις αλλά και αν δεν έρθουν… πρόβλημα τους.

Στο εσωτερικό η στάση πληρωμών έναντι ξένων δεν σημαίνει τίποτα. Η χώρα μας ζει από το Σεπτέμβριο με τον βραχνά της 6 δόσης την οποία δεν χει πάρει ακόμη, και όμως ζει παρόλες τις φήμες για χρεοκοπία. Η χώρα θα συνεχίσει να ζει κάνοντας χρηση των εργαλείων και ευεργετημάτων του ευρώ … Μονομερώς.

Αν μάλιστα σταματήσει η χώρα μας να πληρώνει τους ξένους και στον αγώνα αυτό -υπέρ βωμών και εστιών-, αποκτήσουμε φορολογική πατριωτική συνείδηση, γίνουμε συνεπείς στους φόρους μας, τότε τα λεφτά που θα περισσέψουν είναι αρκετά για να μας δώσουν χρόνο ώστε σε λίγο διάστημα να έχουμε βρει την περπατησιά μας και να έχουμε πλεονάσματα.

Ζούμε ξανά έναν πόλεμο και όπως οι γιαγιάδες μας έπλεξαν κάλτσες για τον Φαντάρο στην Αλβανία και οι αγρότες μας έδωσαν τα άλογα τους για επίταξη και δυο γιους στο μέτωπο, έτσι και μεις καλούμαστε να υιοθετήσουμε ένα γείτονα που έχει ανάγκη. Καλούμαστε να βοηθήσουμε να λειτουργήσει ενα σχολείο ή ένα ίδρυμα. Συνολικά θα κλειθούμε να στερηθούμε για να δώσουμε στην πατρίδα μας ελπίδες. Και όλες οι στερήσεις μας θα μας δώσουν χρόνο για να διαπραγματευτούμε τόσο το χρεος μας όσο και την παραμονή μας στο ευρώ.
Η έξοδος από το ευρώ δεν είναι ανάγκη να συμβεί εφόσον η χώρα περπάτα με τις δυνάμεις της, και η χώρα μας χάρη στους Έλληνες μπορεί να μείνει τσαμπουκαλίδικα στο ευρώ με τους δικούς της όρους.

Θα επανακτήσουμε βεβαίως την δημοσιονομική κυριαρχία και την δυνατότητα έκδοση χρήματος σπάζοντας λεκτικά την συνθήκη του Μααστριχ και πυροδοτώντας νέες περιπέτειες για τους ευρωπαίους στην πράξη. Όμως δεν θα τυπώσουμε ευρώ ή νόμισμα που θα μπορούσε να υποτιμηθεί. Θα μείνουμε με ότι έχουμε και θα χαράξουμε δική μας πορεία προς μια ένωση που θα είναι εθελοντική και θα την χρησιμοποιούμε όπου και όπως μας συμφέρει.

Χωρίς πολλές φωνές και ανακοινώσεις κάνουμε δυο πράγματα:

Α Σπάμε το εμπάργκο πετρελαίου στο ΙΡΑΝ και έχουμε πρόσβαση σε καύσιμα, ενώ μπορούμε και να μεταπουλάμε το πετρέλαιο του, στις τρελές τιμές που θα διαμορφωθούν με το εμπάργκο.

Β Δανειζόμαστε σε προσυμφωνημένες δημοπρασίες από τρίτες φιλικές χώρες εκτός ευρωζώνης, δανειζόμαστε από το εσωτερικό και την ομογένεια..

Όλα τα παραπάνω μαζί με τα έσοδα από το τουρισμό και την φορολογική πατριωτική συνείδηση που θα πρέπει να επιτευχθεί, θα μας επιτρέψουν να κρατήσουμε σε αυτή κατάσταση σχετικής ομηρίας την Ευρωζώνη για μακρύ χρονικό διάστημα και ίσως για πάντα.

Το ευρώ θα μείνει το εθνικό μας νόμισμα και τα χρέη μας θα μείνουν σε ευρώ όπως και οι καταθέσεις και τα δάνεια αλλά ταυτόχρονα σε στάση πληρωμών με αυξανόμενες συνέπειες για το ευρώ.

Την ίδια στιγμή η Βουλή εργολαβικά θα κουρεύει ομολόγα πυροδοτώντας Spread CDS εγκεφαλικά και κρίση. Τέλος οι τράπεζες θα κουρεύουν δάνεια καταναλωτών που δεν μπορούν να πληρώσουν αποδεδειγμένα. Σταδιακά θα ζωντανέψει η αγορά και θα παράγει κέρδη θέσεις εργασίας και αναπτυξη.

Στο εσωτερικό οι νόμοι για την φοροδιαφυγή και την διαφθορά αξιωματούχων του δημοσίου θα γίνουν δρακόντειοι, εφάμιλλοι με τους νόμους για τους τρομοκράτες. Εννοώ πορτοκαλί ρόμπες κλειστά μάτια τηλεφωνικές υποκλοπές, τουφεκισμός για τους διεφθαρμένους Δημοσίους Υπαλλήλους, οικονομικούς εγκληματίες και πολιτικούς.

Από εκεί και πέρα όποιος τέλος πάντων θέλει να σώσει το διεθνές Χρηματοπιστωτικό σύστημα ας πάει απευθείας στους δανειστές να τους πληρώσει.

Η Ελλάδα βγαίνει από την μέση παρεκτός εάν της έλθει μια συμφέρουσα πρόταση. Πολύ σύντομα θα έρθει και η πρόταση αυτή και άλλη μια ή και δύο χώρες μαζί με τις οποίες μπορούμε να συντονιστούμε.

Για να τεθούν αυτά τα αιτήματα ή τέλος πάντων κάποια αιτήματα που που θα στρέφουν το μαχαίρι του ευρώ σε άλλους, για να τεθεί το ελληνικό σχέδιο που θα κάνει το χρέος μας ευρωπαϊκό πρόβλημα, πρέπει να αλλάξει το πολιτικό προσωπικό που μας κυβερνά από την ρίζα.

Οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν να ανοίξουν το στοματάκι τους. Έχουν εγκλωβιστεί στα λάθη και τις φοβίες τους, έχουν μηδενική αξιοπιστία και είναι αρκετά ένοχοι στην Ευρωζώνη για να ζητήσουν το οτιδήποτε άλλο παρά ελεημοσύνη.


Συσσίτια... συγνώμη, μικρογεύματα θα προσφέρονται το επόμενο διάστημα σε 18 σχολεία της Αττικής, στο πλαίσιο προγράμματος που θα «τρέξει» το υπουργείο Παιδείας «πιλοτικά» με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ. Αν και τον περασμένο Δεκέμβριο είχε ειπωθεί από την υφυπουργό ότι τα προγράμματα αυτά ουσιαστικά εντάσσονται στις Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας, υπονοώντας περίπου ότι προβλέπονται ούτως ή άλλως στις δράσεις που υπάρχουν στα σχολεία περιοχών με έντονα κοινωνικά προβλήματα, τώρα, η υφυπουργός Παιδείας ομολογεί χωρίς πολλές περιστροφές το πρόβλημα του υποσιτισμού των μαθητών λόγω της όξυνσης των κοινωνικών προβλημάτων. Τώρα, τι και ποιος φταίει γι’ αυτά τα τελευταία...

Η Διαμαντοπούλου ενάμιση μήνα πριν δεν ήθελε ούτε να ακούσει για τα περιστατικά λιποθυμίας μαθητών στα σχολεία και τα διέψευδε, ενώ όταν στις αρχές Οκτωβρίου καταγγέλθηκε το πρώτο σχετικό περιστατικό πιπιλούσε την καραμέλα του «λαϊκισμού». Με την ίδια άνεση που σήμερα πιπιλίζει την καραμέλα της κυβέρνησης αρίστων. Να υποθέσουμε ότι στο μυαλό της Διαμαντοπούλου, συσσίτια υπάρχουν επειδή δεν έχουμε ακόμη κυβέρνηση αρίστων, παρόλο που οι διάφοροι εκ των «αρίστων» τους οποίους εννοεί η υπουργός δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να στηρίζουν αυτή την πολιτική που εξωθεί στη φτώχεια όλο και περισσότερους.

Προς το παρόν το πρόγραμμα θα εφαρμοστεί σε σχολεία στον Ταύρο, τα Κάτω Πατήσια, τα Εξάρχεια, το Μενίδι και την Πλατεία Βάθη και αργότερα στο Μοσχάτο, τη Νίκαια, τον Ασπρόπυργο και τον Αυλώνα. Από εκεί και πέρα έχει ο Θεός, ... η Εκκλησία, οι δήμοι, οι τοπικές επιχειρήσεις που αναπτύσσουν σχετικές πρωτοβουλίες αλλά και τα όποια «χρηματοδοτικά εργαλεία» έχει στη διάθεσή του το κράτος (π.χ. πρόγραμμα για την παιδική φτώχεια σε συνεργασία με το υπουργείο Υγείας). Τάδε έφη Εύη (Χριστοφιλοπούλου).

Τα κουπονάτα μικρογεύματα θα προσφέρονται, κατά την υφυπουργό, σε όλους τους μαθητές των σχολείων και θα περιλαμβάνουν τροφές, όπως γάλα, μπισκότα με δημητριακά, φρούτα, σάντουιτς κ.λπ. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα είναι η... τελευταία λέξη της κάθε παρτίδας προϊόντων – λίγο πριν την ημερομηνία λήξης - που οι εταιρείες θα τρέξουν να προσφέρουν, με το αζημίωτο ή για τη δωρεάν διαφήμισή τους...

“Το Συμβούλιο της Επικρατείας στην γνωμοδότησή του (υπ΄ αριθμ. 2/2012) επισημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή νομοθεσία αναγνωρίζει ότι τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ασκούν κυριαρχία και κυριαρχικά δικαιώματα επί των πηγών υδρογονανθράκων στην επικράτεια τους, καθώς και ότι για λόγους εθνικής ασφάλειας τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούν να βάζουν περιορισμούς ή να αρνούνται την πρόσβαση στις δραστηριότητες διερεύνησης και παραγωγής υδρογονανθράκων σε φορέα που ελέγχεται από τρίτη χώρα ή υπηκόους τρίτης χώρας.”
Πηγή: Καθημερινή

Με απλά λόγια: οι διαγωνισμοί θα πρέπει μεν να γίνονται με διαφανή κριτήρια για όλους, αλλά το Ελληνικό κράτος ΔΕΝ έχει δικαίωμα να περιορίσει ή να αρνηθεί την πρόσβαση στους Ελληνικούς υδρογονάνθρακες σε εταιρία που ελέγχεται από ευρωπαϊκή χώρα η οποία, λ.χ. δεν υποστηρίζει το δικαίωμα της ανακήρυξης Ελληνικής ΑΟΖ στο Αιγαίο ή, συγκεκριμένα, στο σύμπλεγμα της Μεγίστης!

Για να προλάβω θεωρίες περί Δικαίου της Θάλασσας ως μέρος του Κοινοτικού Κεκτημένου, σημειώνω ότι αν δοθεί το δικαίωμα εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε μία ευρωπαϊκή εταιρία π.χ. στο Ιόνιο, παύει να υπάρχει διαπραγματευτικό κίνητρο στη χώρα η οποία ελέγχει αυτή την εταιρία ώστε να ασκήσει πίεση στην Τουρκία για να αποδεχθεί το Δίκαιο της Θάλασσας ως μέρος της διαδικασίας ένταξής της – να μην πιάσω πιο σοβαρά διαπραγματευτικά επιχειρήματα και πω ακριβώς το αντίθετο…

Περιορισμός ή άρνηση πρόσβασης μπορεί να τεθεί μόνο σε εταιρία από χώρα ΕΚΤΟΣ Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακόμα και αν αυτή υποστηρίζει τις Ελληνικές θέσεις!

Θεωρητικό(;) τυχαίο ερώτημα: το Ελληνικό κράτος έχει δικαίωμα να περιορίσει ή να αρνηθεί την πρόσβαση σε ευρωπαϊκή εταιρία η οποία ελέγχεται από π.χ. Τούρκους ή Αιγύπτιους με Βρετανική ή Γερμανική υπηκοότητα;

Έχει λοιπόν γίνει κατανοητό ότι η διαδικασία η οποία έχει υιοθετηθεί μέχρι σήμερα και ακολουθείται στην πράξη από το Ελληνικό κράτος ως προς την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων (Ιόνιο & μισή Κρήτη τώρα, Αιγαίο μέχρι Κύπρο αργότερα) εξυπηρετεί ΑΛΛΑ συμφέροντα και όχι τα Ελληνικά;

Τα σχέδια εξόδου της χώρας μας από τη ζώνη του ευρώ δεν έχουν τελειωμό, τόσο εντός, όσο κι εκτός συνόρων. Αυτήν τη φορά, η βρετανική εφημερίδα Times επεξεργάστηκε μια αναλυτική πρόταση για το πώς η Ελλάδα θα μπορούσε να αποχωρήσει «αναίμακτα» από την ευρωζώνη.

Η εφημερίδα εκτιμά πως το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ΕΕ είναι «απλό και απαιτεί την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, τόσο προς όφελος των Ελλήνων όσο και του ενιαίου νομίσματος».

Το συγκεκριμένο δημοσίευμα προτείνει την εθελοντική έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη με την ταυτόχρονη υιοθέτηση της «νέας δραχμής» η οποία θα έχει σύνδεση με το ευρώ αλλά και με το δολάρια. Μια τέτοια προοπτική θα μπορούσε, σύμφωνα με τον αρθογράφο Όλιβερ Καμ, να διασφαλίσει τη «μέγιστη δυνατή νομισματική σταθερότητα για την Ελλάδα» και παράλληλα «να τονώσει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας».

Με βάση τα όσα υποστηρίζει το δημοσίευμα «η 'ήπια προσαρμογή' στα νέα δεδομένα δεν είναι ασύμβατη ούτε με την αναδιάρθρωση του χρέους, αλλά ούτε και με τα συνακόλουθα μέτρα 'δημοσιονομικής εξυγίανσης' και ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας μέσω διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων».

«Μια τέτοια επιλογή, θα έδινε οικονομική 'ανάσα' στους Έλληνες, ενώ θα παρείχε και στην κυβέρνηση περιθώρια ευελιξίας στην εφαρμογή οικονομικής πολιτικής», εκτιμούν οι Times.

Τέλος, σύμφωνα με τα άρθρο, το σχέδιο «θα πρέπει επικουρικά να στηριχθεί από το ΔΝΤ και τις άλλες χώρες της ευρωζώνης, προκειμένου η Ελλάδα να θωρακιστεί με συναλλαγματικά αποθεματικά για την ανακοπή κερδοσκοπικών επιθέσεων στο νόμισμά της», καθώς η «ελληνική πτώχευση ή μια πιθανή αναδιάρθρωση χρέους είναι μεν αναπόφευκτη, αλλά δε λύνει οριστικά το πρόβλημα» της χώρας μας.


Το θέμα είναι ότι όταν αυτή η σκέψη καταγράφηκε σε κείμενο, το οποίο κατόπιν διέρρευσε στους Financial Times, έδωσε το πάτημα στους δικούς μας πολιτικούς, στον Υπουργό Οικονομικών συγκεκριμένα, να παρουσιάσουν ένα δικό τουςσπαρακτικό μονόπρακτο με τους ίδιους στον ρόλο των πατριωτών που εξανίστανται για την κατάφορη παραβίαση της εθνικής μας κυριαρχίας.

Ανοησίες! Και από τις δύο μεριές. Τόσο τη δική μας όσο και τη γερμανική. Από την μία, η γερμανική απελπισία δικαιολογείται μόνο ως αναλυτική αποτυχία των πολιτικών που την επιδεικνύουν. Και, από την άλλη, οι θυμωμένες διαμαρτυρίες των δικών μας πολιτικών μόνο ως απόδειξη της καλής τους σχέσης με την υποκρισία μπορεί να ερμηνευτούν.

Ξεκινώντας από εμάς, τι περιμένατε κύριοι και κυρίες πολιτικοί μας ηγέτες;
Μπορεί το Μνημόνιο να μην το διαβάσατε, όμως δεν καταλάβατε ότι με την υπογραφή του η χώρα έμπαινε (καλώς ή κακώς) σε Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο;
Και τι σημαίνει αυτό;
Δεν σημαίνει ότι οι ξένοι ελεγκτές ουσιαστικά αποκτούσαν εκτελεστική αλλά και (έμμεσα) νομική εξουσία στον τόπο μας;
Δεν καταλάβατε ότι η εθνική ανεξαρτησία απωλέσθη την ώρα που εσείς αποδεχθήκατε την λογική των τεράστιων δανείων σε συνδυασμό με την λιτότητα που με μαθηματική ακρίβεια θα μείωνε το εθνικό εισόδημα από το οποίο υποτίθεται ότι θα αποπληρώνονταν αυτά τα δάνεια;
Το να διαμαρτύρεστε τώρα για την γερμανική έλλειψη ευαισθησίας ως προς την… εθνική μας ανεξαρτησία αποτελεί απόδειξη είτε ανοησίας είτε υποκρισίας. (Διαλέξτε ποιο από τα δύο σας χαρακτηρίζει!)

Όσο για την γερμανική πλευρά, δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι καλύτερα ούτε εκεί. Πολύ φοβάμαι ότι και οι γερμανοί πολιτικοί ηγέτες (τουλάχιστον όσοι προσυπογράφουν το εν λόγω κείμενο) ταλαντεύονται επικίνδυνα μεταξύ της υποκρισίας και της παντελούς απώλειας αίσθησης της πραγματικότητας.
Πράγματι, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να μην κάνουν κουβέντα για τις αμαρτωλές, υπό πτώχευση, γερμανικές τράπεζες, επέλεξαν να στείλουν σε ένα πτωχευμένο κράτος τεράστια δάνεια υπό τον όρο λιτότητας που εγγυάται ότι θα αδυνατεί να τα αποπληρώσει.
Επί πλέον, ώστε να μπορούν οι ίδιοι να πείσουν τους βουλευτές τους στο Βερολίνο να εγκρίνουν τα δάνεια αυτά, επέβαλαν στους έλληνες πολιτικούς στόχους που ούτε οι θεοί του Ολύμπου δεν θα μπορούσαν να πετύχουν.
Κι όταν η καλπάζουσα ύφεση που αυτή η πολιτική δημιούργησε, ως αναμενόταν, κατέστησε αδύνατη την αποπληρωμή των δανείων, άρχισαν να φωνασκούν και να ζητούν από την ελληνική κυβέρνηση να παραδώσει την εξουσία σε δικό τους τοποτηρητή (λες και δεν έχει ήδη γίνει αυτό).

Το μήνυμα που πρέπει να στείλουμε στους δικούς μας πολιτικούς είναι απλό: σταματήστε πλέον να υποτιμάτε την νοημοσύνη μας. Όσο για το μήνυμα προς τους γερμανούς συναδέλφους τους, θα πρότεινα το εξής απλό: επιβάλατε τόσο στην Ελλάδα όσο και στην υπόλοιπη ευρωζώνη μια πολιτική που αντιτίθεται στους νόμους της λογικής. Υποστείτε τώρα τις συνέπειες! Κι αν δεν συμφωνείτε μαζί μου, και επιμένετε ότι αυτό που φταίει είναι ότι οι έλληνες δεν εφάρμοσαν ένα σταθεροποιητικό πρόγραμμα το οποίο θα μπορούσε να είχε λειτουργήσει αν είχε εφαρμοστεί από βορειοευρωπαίους τεχνοκράτες, τότε κοπιάστε! Στείλτε μας δικούς σας κυβερνήτες (άλλωστε έχουμε εμπειρία από τέτοια!) να εφαρμόσουν το σταθεροποιητικό σχέδιο (το οποίο ακόμα πιστεύετε ότι ήταν εφαρμόσιμο). Υπό τον εξής όμως όρο:

Αν σε ενάμιση χρόνο δικής σας διακυβέρνησης της πατρίδας μας το ΑΕΠ της χώρας φτάσει το +2% (που είναι απαραίτητο σύμφωνα με τους δικούς σας υπολογισμούς για να σταθεροποιηθεί το ελληνικό χρέος) και η ανεργία πλησιάσει ξανά στο 10%, τότε δικά σας συγκεκριμένα «δώρα» που θα προσδιορίσουμε από κοινού τώρα - π.χ. το δίκτυο της ΔΕΗ (που η Siemens χρόνια τώρα ονειρεύεται), εταιρείες ύδρευσης, κλπ.

Αν όμως αποτύχετε, και η Ύφεση συνεχίσει να υφαίνει το δηλητηριώδες πέπλο της πάνω από την χώρα, τότε θα φύγετε και θα καλύπτετε χωρίς πολλά-πολλά τα πρωτογενή ελλείμματα της Ελλάδας για δέκα χρόνια.
Είστε;


Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο δημοσιεύει σήμερα ο George Friedman, στο Stratfor σχετικά με τη δύσκολη, διλημματική θέση της Γερμανίας στην αντιμετώπιση της ελληνικής κυρίως κρίσης. Με αφορμή, την πρόθεσή της να διορίσει ειδικό επίτροπο επί των οικονομικών στην Ελλάδα, με αρμοδιότητες επί του προϋπολογισμού, των φόρων, των μισθών κλπ, ο Friedman θεωρεί ότι αν κάτι τέτοιο πραγματοποιηθεί, (δεν θεωρεί απίθανο ότι η πρόταση θα ξαναμπεί στην ατζέντα, παρά την προς ώρας απόσυρσή της), αυτό θα πρόκειται για καθαρή κατάλυση και εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας σε κάποιο ξένο σώμα, πράξη που βρίσκεται έξω και πέρα από κάθε πολιτικό πολιτισμό.

Αυτό θα μπορούσε να συμβεί, αναφέρει, σε περίπτωση που η Ελλάδα ήταν φυσικό πρόσωπο ή επιχείρηση, αλλά όταν πρόκειται για κυρίαρχο κράτος τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά, μιας και η αρχή της εθνικής αυτό-διάθεσης αποτελεί θεμελιακή ηθική αξία.

Εκ των πραγμάτων δηλαδή, η Γερμανία, προσθέτω εγώ, διολισθαίνει επικίνδυνα προς αντιδημοκρατικές πρακτικές, δείχνοντας ότι παρά το εντατικό μεταπολεμικό φροντιστήριο στις αξίες και την κουλτούρα της δημοκρατίας, που της επέβαλλαν με το στανιό οι σύμμαχοι, δεν κατάφερε να επανεκπαιδευτεί,. Τόσα χρόνια δηλαδή στα θρανία της δημοκρατίας, και της φαινομενικής, ως απεδείχθη, άμεμπτης ως τα τώρα συμπεριφοράς, φαίνεται να πήγανε στράφι.

Ο αρθρογράφος, αποδίδει το ήμισυ ακριβώς της ευθύνης για την υπερχρέωση και κατάντια της Ελλάδας, και όχι μόνον, αποκλειστικά στη Γερμανία, η οποία λόγω του έντονου εξαγωγικού προσανατολισμού της οικονομίας της (~40% του ΑΕΠ προέρχεται από εξαγωγές, εκ των οποίων οι μισές στην ΕΕ), έκανε κατ’ εξακολούθηση τα στραβά μάτια στον ελληνικό υπερδανεισμό, στο βαθμό που τα προϊόντα της συνέχιζαν να ρέουν προς τα ελληνικά ράφια και να μοσχοπουλιούνται.

Η επιβολή λοιπόν, κατά γερμανική απαίτηση, πολιτικών λιτότητας στην Ελλάδα, αλλά και στην υπόλοιπη ΕΖ, όπως εκτιμά ο Friedman, ενέχει τον κίνδυνο καταποντισμού της γερμανικής οικονομίας, λόγω σημαντικής πτώσης της ζήτησης γενικώς και των γερμανικών προϊόντων, ειδικώς. Τόσο η ευθύνη της Γερμανίας στον υπερδανεισμό, όσο και τα αποτελέσματα της λιτότητας, δεν έχουν εντελώς κατανοηθεί, γράφει ο Friedman, κυρίως δε από το γερμανικό ακροατήριο το οποίο διαπαιδαγωγείται καταλλήλως και ανελλιπώς ώστε να χάφτει μετά βουλιμίας όλες τις μπούρδες περί ελληνικής τεμπελιάς, απάτης και σπατάλης.

Παρ’ όλο που η Ελλάδα αποτελεί μόνο ένα μικρό μέρος της εξαγωγικής αγοράς της Γερμανίας, εν τούτοις αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου συστήματος, ώστε δυσλειτουργία στο μέρος να συνεπάγεται και δυσλειτουργία στο όλον, πράγμα το οποίο βλέπουμε όντως να συμβαίνει.

Τι μπορεί να κάνει η Αθήνα

Εδώ ο αρθρογράφος τα λέει καθαρά και ξάστερα:

Η Ελλάδα έχει δυο επιλογές.

Πρώτα, να αποδεχτεί το χρέος, να αποδεχτεί τα επιβληθέντα μέτρα, καθώς και τον εξωτερικό έλεγχο από διορισμένο τοποτηρητή.

Ή Δεύτερον, να αρνηθεί όλο της το χρέος.

Όπως έχουμε μάθει από τις επιχειρήσεις, η χρεοκοπία έχει καταστεί πλέον μια πολύ αξιοπρεπής στρατηγική. Επομένως, οι έλληνες οφείλουν να σκεφτούν την πιθανότητα μιας χρεοκοπίας. Χρεοκοπώντας, μπορεί να δούνε την πόρτα των χρηματαγορών να κλείνει, αλλά και στην αντίθετη περίπτωση, η κάθε προσφυγή στις αγορές θα γίνεται κάτω από πολύ δυσμενείς συνθήκες, οι οποίες θα ευνοούν προφανώς τους δανειστές. Επιπλέον, ο δανεισμός γίνεται περισσότερο ελκυστικός μετά από μια χρεοκοπία, μιας και η τελευταία ανοίγει το δρόμο για ένα νέο χρέος, χωρίς το βάρος των παλιών. Δεν είναι σίγουρο ότι κανείς δεν θα ξαναδανείσει την Ελλάδα, μετά από μια χρεοκοπία. Η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει πολλές φορές στην ιστορία της και πάντοτε ξανάβγαινε στις αγορές.

Το κυριότερο όμως, η χρεοκοπία θα επιτρέψει στην Ελλάδα να αποφύγει την έξαψη μιας πολιτικής κρίσης η οποία θα οφειλόταν στην απώλεια της εθνικής της κυριαρχίας. Και ειδικά από τους Γερμανικούς, με τις μνήμες από την κατοχή του ’41 να είναι ακόμα νωπές. Το πολιτικό αποτέλεσμα, θα μπορούσε να γίνει εκρηκτικό, εκτιμά ο Friedman.

Δεν είναι σίγουρο ότι οι Έλληνες θα προτιμήσουν τη χρεοκοπία, συνεχίζει. Η τιμή φυσικά μιας χρεοκοπίας θα ήταν η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, γεγονός όμως το οποίο θα ενίσχυε την εθνική κυριαρχία. Είτε μείνουν στο ευρώ, είτε φύγουν από αυτό, ο οικονομικός πόνος θα είναι ο ίδιος. Αλλά τουλάχιστον με εθνικό νόμισμα, θα μπορέσουν να παραμείνουν κυρίαρχο κράτος. Η χρεοκοπία ίσως αποδειχτεί λιγότερο οδυνηρή σε σχέση με το αντίθετό της, δηλαδή με αυτό που ήδη συμβαίνει.

Το γερμανικό δίλημμα

Η Γερμανία γενικώς φαίνεται να έχει χάσει το μπούσουλα. Αφ’ ενός θέλει να κρατήσει τη ζήτηση εντός ΕΕ ζωηρή, αφ’ ετέρου θέλει και τη λιτότητα, η οποία εκ των πραγμάτων, αντιστρατεύεται τη ζήτηση. Με τις πρακτικές της όμως αυτές και τη συνάρτηση της αποπληρωμής του χρέους με την κατάλυση όχι μόνο των δημοκρατικών θεσμών, αλλά και της εθνικής κυριαρχίας, η Γερμανία παίζει με τη φωτιά. Δεδομένου ότι η Γερμανία απετέλεσε τον ιστορικό εφιάλτη για το μεγαλύτερο τμήμα της Ευρώπης, και δεδομένου ότι είναι πάλι η Γερμανία η οποία σπρώχνει αυτό το δόγμα, το αποτέλεσμα θα μπορούσε να γίνει εκρηκτικό. Και επιπλέον να επιφέρει το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που η Γερμανία επιδιώκει, δηλαδή ελεύθερο εμπόριο στην ΕΕ και ισχυρή ζήτηση για τα προϊόντα της.

Μπορεί να είναι η Ελλάδα αυτή που βρίσκεται στο προσκήνιο, αλλά το αληθινό πρόβλημα είναι με τη Γερμανία, και έχει σχέση με το ρόλο που θα επιλέξει να παίξει στο μέλλον, στην Ευρώπη. Οι Γερμανοί κρατούν πολλά χαρτιά, και αυτό είναι και το πρόβλημά τους. Θα πρέπει να πάρουν δύσκολες αποφάσεις. Και αυτό σε μια μεταπολεμική Γερμανία δεν θα είναι και τόσο εύκολο…


Του John Daly
για την ιστοσελίδα Οil Price
31 Ιανουαρίου 2012
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους
 
Ο κύβος ερρίφθη. Στις 23 Ιανουαρίου οι υπουργοί Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμφώνησαν για την απαγόρευση της εισαγωγής ιρανικού πετρελαίου από τα κράτη-μέλη της ΕΕ, στα πλαίσια των κυρώσεων που σχεδιάζουν οι Δυτικοί εναντίον του Ιράν. Οι κυρώσεις στοχεύουν στο να πιεστεί το Ιράν και να διακόψει τις καταγγελλόμενες μυστικές επιδιώξεις του για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων, υπό το πρόσχημα του μη στρατιωτικού πυρηνικού προγράμματός του για εμπλουτισμό ουρανίου.

Τα μέτρα που έχουν εγκριθεί από τους ευρωκράτες των Βρυξελλών περιλαμβάνουν την άμεση απαγόρευση της υπογραφής νέων συμβάσεων προμήθειας για ιρανικό πετρέλαιο και προϊόντα πετρελαίου για τα διυλιστήρια των κρατών-μελών της ΕΕ. Οι δε υφιστάμενες συμβάσεις σταδιακά θα εκπνεύσουν μέχρι την 1η Ιουλίου, οπότε και δεν θα υπαρξουν νέες. Η ΕΕ αγοράζει σήμερα περίπου το 20% των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν. Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας εκτιμά ότι το εμπάργκο της ΕΕ θα οδηγήσει στην μείωση της ποσότητας πετρελαίου στην ευρωπαϊκή αγορά κατά 600.000 βαρέλια περίπου την ημέρα.

Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι η ΕΕ πάγωσε και τις συναλλαγές των κρατών-μελών της με την κεντρική τράπεζα του Ιράν.

Η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών, Hillary Clinton, και ο υπουργός Οικονομικών, Timothy Geithner, δεν έπαψαν στιγμή να εγκωμιάζουν την σοφία που ενέπνευσε την απόφαση της ΕΕ, αποκαλώντας την "ένα νέο αποφασιστικό βήμα στη διεθνή προσπάθεια να αυξηθεί δραματικά η πίεση στο Ιράν".

Ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών, William Hague, ήταν σε εξίσου αυτάρεσκη διάθεση, όταν δήλωνε σε δημοσιογράφους ότι τα μέτρα ήταν μέρος "μιας άνευ προηγουμένου δέσμης κυρώσεων". "Θεωρώ", είπε ο Hague, "ότι η δήλωση αυτή δείχνει την αποφασιστικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και της διεθνούς κοινότητας, στο θέμα αυτό. Είναι απολύτως ορθή η επιλογή μιας τέτοιας τακτικής, μετά από τις συνεχείς παραβιάσεις των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ από το Ιράν, και μετά από την άρνησή του να έρθει σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό του πρόγραμμα"!

Ωστόσο, η απόφαση αυτή της ΕΕ δεν θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως ληγμένη υπόθεση, καθώς οι Έλληνες ευρωβουλευτές άσκησαν έντονες πιέσεις παρασκηνιακά, μήπως κατορθώσουν να εμποδίσουν την ψήφιση των μέτρων. Η άποψη για τις κυρώσεις είναι πολύ διαφορετική εάν δει κανείς το ζήτημα από την πλευρά της Αθήνας. Από τα επίπεδα 7% - 25% που κυμαίνονταν οι εισαγωγές ιρανικού αργού πετρελαίου στην Ελλάδα τους πρώτους μήνες του 2011, εκτινάχθηκαν τους υπόλοιπους μήνες πάνω από 35%.Μεσοσταθμικά για το 2011, η εξάρτησή της Ελλάδας από τις εισαγωγές ιρανικού μαύρου χρυσού ήταν πάνω από 32%. Η αιτία εντοπίζεται στα πιστωτικά προβλήματα που άρχισαν να αντιμετωπίζουν τα ελληνικά διυλιστήρια, όταν όλο και περισσότερες τράπεζες - παραδοσιακοί συνεργάτες τους - σταμάτησαν να τα χρηματοδοτούν, με αποτέλεσμα να στραφούν προς την Τεχεράνη.

Και αυτό καθώς, αντίθετα από άλλους παραγωγούς πετρελαίου, το Ιράν προκειμένου να αυξήσει κατακόρυφα τις εξαγωγές του στην Ευρώπη, δέχεται παραγγελίες με πίστωση. Δέχεται, δηλαδή, να πληρώνεται ακόμη και 6 μήνες μετά την παραλαβή των φορτίων, όταν το αντίστοιχο διάστημα που επιτρέπουν άλλοι προμηθευτές είναι πολύ μικρότερο. Αυτό αποτελεί μια πραγματική σανίδα σωτηρίας για την Ελλάδα, εν μέσω της τρέχουσας δημοσιονομικής κρίσης που διέρχεται.

Κατά συνέπεια, το ζήτημα εφοδιασμού της χώρας με ιρανικό πετρέλαιο συζητήθηκε σε μια σειρά από υψηλής διαβάθμισης συναντήσεις στην Αθήνα, πριν από την ψηφοφορία της ΕΕ, σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να βρεθούν εναλλακτικές πηγές εφοδιασμού. Το βασικό ερώτημα ήταν: Ποιός θα καλύψει τις ποσότητες που η Ελλάδα εισάγει αυτή τη στιγμή από το Ιράν, και με ποιους όρους;

Ήταν, επομένως, αναμενόμενο το γεγονός ότι η Ελλάδα άσκησε παρασκηνιακά έντονες πιέσεις στις Βρυξέλλες, προσπαθώντας να πείσει τους εταίρους της στην ΕΕ να κλιμακώσουν την προτεινόμενη απαγόρευση εισαγωγών από το Ιράν σταδιακά, σε διάστημα οκτώ μηνών, παρέχοντας έτσι σε χώρες όπως η Ελλάδα επιπλέον χρόνο ώστε να βρουν εναλλακτικές πηγές εφοδιασμού.

Αλλά οι πολιτικοί της ΕΕ αντιλήφθηκαν πού στόχευε η εμμονή αυτή της Ελλάδας. Ένας διπλωμάτης της ΕΕ, μιλώντας μακριά από μικρόφωνα, δήλωσε: "Είναι αδιανόητο η Ελλάδα, δρώντας ανεξάρτητα, να προσπαθεί να παρεμποδίσει την απαγόρευση των εισαγωγών! Πρόκειται για κλασικό παράδειγμα μικροπολιτικής τακτικής, ένα από τα πολλά που βλέπει κανείς μέσα στην ΕΕ, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση, πρέπει να διασφαλιστεί η βέβαιη και αδιαπραγμάτευτη απαγόρευση εισαγωγών πετρελαίου από την ΕΕ, έτσι ώστε το Ιράν να μην έχει διεξόδους και να μην βγει αλώβητο από αυτή τη διαδικασία"!

Τελικά, οι κυρώσεις ψηφίστηκαν με την απαιτούμενη ομοφωνία.

Έλληνες αξιωματούχοι, που είχαν πρόσβαση στο περιεχόμενο των διαβουλεύσεων, δήλωσαν σε δημοσιογράφους ότι οι πλέον πιθανές εναλλακτικές πηγές για εισαγωγές πετρελαίου φαίνονται να είναι, στην παρούσα φάση, κάποια άλλα κράτη γύρω από τον Περσικό Κόλπο και η Λιβύη. Σε μια προσπάθεια να προετοιμαστεί για το χειρότερο πιθανό σενάριο, το ελληνικό υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής ανέθεσε ήδη στην εταιρεία Ελληνικά Πετρέλαια Α.Ε. (EΛΠE), την μεγαλύτερη εταιρεία διύλισης πετρελαίου στην Ελλάδα, οι περισσότερες μετοχές της οποίας ανήκουν στο ελληνικό κράτος, να προετοιμάσει μια εξαμηνιαία πρόβλεψη, ώστε να εξασφαλιστεί η ομαλή τροφοδοσία της αγοράς μέχρι τον Ιούνιο.

Άλλα νοτιοευρωπαικά κράτη-μέλη της ΕΕ, τα οποία κινδυνεύουν να απειληθούν από τις "παράπλευρες απώλειες" του εμπάργκο της ΕΕ στο ιρανικό πετρέλαιο, συμπεριλαμβάνουν την Ιταλία και την Ισπανία, αλλά και το ένα μη κράτος-μέλος της ΕΕ, την Τουρκία. Οι εισαγωγές ιρανικού πετρελαίου μόνο από Ελλάδα και Τουρκία, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας, καταλαμβάνουν περίπου το 80% της ζήτησης ιρανικού πετρελαίου στην Ευρώπη. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στατιστικά στοιχεία της ΕΕ, κατά την περίοδο Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου 2011, το ιρανικό πετρέλαιο αντιπροσώπευε το 34,2 % των συνολικών εισαγωγών πετρελαίου στην Ελλάδα, το 14,9 % στην Ισπανίαςκαι το 12,4 % στην Ιταλία. Αυτό το γνωρίζουν καλά οι ευρωκράτες των Βρυξελλών, καθώς επίσης και το γεγονός ότι και οι τρεις αυτές χώρες αντιμετωπίζουν αυτή τη στιγμή οξύτατη χρηματοοικονομική κρίση.

Είναι φυσικό, επομένως, οι συζητήσεις γύρω από το εμπάργκο στο ιρανικό πετρέλαιο να έχουν γίνει όλο και περισσότερο συνυφασμένες με τις ευρύτερες διαπραγματεύσεις της Αθήνας με την ΕΕ με στόχο την αντιμετώπιση της κρίσης στην Ευρωζώνη, και με τη δέσμη των μεταρρυθμίσεων που έχει συμφωνηθεί ως αντάλλαγμα για ένα σχέδιο διάσωσης 170 δισ. δολαρίων.

Έτσι, ενώ οι Βρυξέλλες θέλουν να καταφέρουν ένα οδυνηρό πλήγμα στην Τεχεράνη, την ίδια στιγμή θα νιώσουν αυτό τον πόνο οι Έλληνες, Ισπανοί και Ιταλοί πολίτες, και εν τέλει, όλοι οι φορολογούμενοι πολίτες της ΕΕ, αφού οι αρνητικές επιπτώσεις από τις κυρώσεις εναντίον του Ιράν θα προστεθούν σε αυτές των δανείων της ΕΕ για την στήριξη των οικονομιών της Ελλάδας, της Ισπανίας και της Ιταλίας.

Πολιτική/οί να σου πετύχει...



Το ιστολόγιο είναι σε θέση να γνωρίζει ότι αρκετοί βουλευτές όλων των κομμάτων έχουν εκφράσει την πρόθεσή τους να μην δώσουν την ψήφο τους σε θέματα που αφορούν τις μειώσεις των μισθών, ακόμα και να μην ψηφίσουν τη νέα δανειακή σύμβαση.

Ήδη αρκετοί από αυτούς έχουν έρθει σε επαφή με το ΟΛΥΜΠΙΑ, επιβεβαιώνοντας την πληροφορία, έχοντας τη διαβεβαίωσή μας ότι δεν θα δημοσιευθούν τα ονόματά τους.

Αυτές οι διαρροές φαίνεται πως έχουν φτάσει και στα αυτιά του Λουκά Παπαδήμου. Γι’ αυτό τον λόγο, ο μεταβατικός πρωθυπουργός από τις Βρυξέλλες έκανε ιδιαίτερα αναφορά στους Έλληνες βουλευτές:

«Πιστεύω ότι σε τελική ανάλυση οι έλληνες βουλευτές θα πράξουν το καθήκον τους με βασικό γνώμονα το συμφέρον της χώρας, και προκειμένου να μπορέσει η χώρα να ξεπεράσει την κρίση, να ολοκληρώσει την προσπάθεια για δημοσιονομική προσαρμογή και με τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και να επανέλθει σε μια τροχιά σταθερής και διατηρήσιμης ανάπτυξης. Η εκτίμησή μου και η προσδοκία μου είναι ότι οι έλληνες βουλευτές αυτή την κρίσιμη στιγμή θα πράξουν το καθήκον τους για το συμφέρον της χώρας.»

Η αναφορά απευθείας στους Έλληνες βουλευτές δεν είναι τυχαία, αφού έχοντας εξασφαλίσει τη στήριξη των τριών κομμάτων, ο Λουκάς Παπαδήμος θέλει να περάσει τα επαχθή μέτρα για την ελληνική κοινωνία (απολύσεις, μειώσεις μισθών κτλ. ), αλλά και να πετύχει την υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης με ενισχυμένη πλειοψηφία 180 βουλευτών, προκειμένου να επικυρωθεί και η πρώτη παράνομη δανειακή σύμβαση.

Ωστόσο, δεν επιβεβαιώνονται οι πληροφορίες ότι κάποιοι βουλευτές σκέφτονται την παραίτηση από το βουλευτικό τους αξίωμα, αλλά είναι σίγουρο ότι υπάρχουν αρκετοί, όπως διαρρέεται από το Μαξίμου, προερχόμενοι κυρίως από το ΠΑΣΟΚ, που σκέφτονται ότι στο (αυξημένο) ενδεχόμενο να μην επανεκλεγούν στις επερχόμενες εκλογές, αν δώσουν μια ακόμα «ευκαιρία» στο πρόγραμμα της κυβέρνησης, θα έρθουν αντιμέτωποι με την κοινωνική – και όχι μόνο – κατακραυγή.

Λέτε να είναι τυχαίες οι πιέσεις από την Ευρώπη και οι δηλώσεις για «σκληρές και δραματικές» διαπραγματεύσεις;


Γοερό ακούγεται το κλάμα στο Μπομπολοβαρδινοψυχαροαλαφουζέικο!

Λυγμοί και αναστεναγμοί…

Aνάθεμα για την «απάνθρωπη» την αποτυχημένη Τρόικα, κατάρες για την εκβιάστρια Μέρκελ, διαολόστελμα για τους άσπλαχνους εταίρους μας…

Κροκοδείλια τα δάκρυα για τους μισθωτούς και συνταξιούχους, για τα λουκέτα στην αγορά για τη δολοφονική ύφεση…

Ποιοι; Αυτοί!

Αυτοί που σήκωναν τη σημαία για τα μνημόνια και τα μεσοπρόθεσμα, αυτοί που κουνούσαν το δάχτυλο και απειλούσαν, αυτοί που πανηγύριζαν τις απανωτές διπλωματικές νίκες της σοσιαλιστικής μαφίας…

Ούτε λέξη για το κάθαρμα τον Παπακωνσταντίνου, στο απυρόβλητο ο αρχιμειοδότης ΓΑΠ, μούγκα στη στρούγκα για τους Παπαζτζήδες, τους Καπελέρηδες, τους Παπαϊωάννου, τους Χρυσοχοΐδηδες, τους υγειονοκροθάφτες Λοβέρδους, τους αδιάβαστους, τους διαβασμένους, τους… τους… τους…

Βλέπω τους αρουραίους των βοθροκάναλων και τρελαίνομαι… Τώρα θα μού πείτε, αφού τους βλέπεις, καλά να πάθεις…


Αν περπατήσει κανείς, έστω και για λίγο στο κέντρο της Αθήνας θα δει γύρω του εικόνες εξαθλίωσης που προκαλούν θλίψη

Έρευνα-Ρεπορτάζ:
Σπουδαστές τμημάτων δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΟΜΗΡΟΣ

Όπου κι αν στραφεί το βλέμμα αντικρίζει κανείς εκατοντάδες συμπολίτες μας σε κατάσταση «κρίσης». Ανθρώπους που η μοίρα, αλλά και τα δυσβάσταχτα μέτρα, τους οδήγησαν να κοιμούνται στους δρόμους, στα παγκάκια, ακόμη και μέσα στο σταθμό του τρένου, μη έχοντας πού αλλού να αποθέσουν τις ελπίδες τους, τα όνειρά τους, το μέλλον τους... Το πρόβλημα δεν έχει εθνικότητα, χρώμα και θρησκεία. Πλέον αρκετοί από τους αστέγους είναι Έλληνες! Συμπολίτες μας που έχασαν τη δουλειά τους και βρέθηκαν στο δρόμο από επιχειρήσεις που κλείνουν.

Κρίση, άγχος, εγκληματικότητα, ανασφάλεια και απαισιοδοξία…

Αυτές είναι οι λέξεις οι οποίες αποτυπώνουν την τραγική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα. Στο κέντρο συναντήσαμε ανθρώπους που εργάζονται σε δουλειές του ποδαριού και προσπαθούν να εξασφαλίσουν ένα κομμάτι ψωμί. Παρά τις προσφορές στα προϊόντα που πουλούν, ο κόσμος δεν ανταποκρίνεται.

Στην οδό Σταδίου συναντήσαμε τον Ανδρέα. Τον ρωτήσαμε για την οικονομική κρίση και για το κατά πόσο έχει επηρεάσει το μαγαζί που εργάζεται η δύσκολη οικονομική κατάσταση. Τα λόγια του ήταν αφοπλιστικά: «Εργάζομαι 6 μήνες στο συγκεκριμένο μαγαζί. Αν κι έχουμε προσφορές σε αυτά που πουλάμε, τυχαίνει κάποιες φορές να μην μπαίνει ούτε πελάτης στο μαγαζί».

Λίγο πιο δίπλα συναντήσαμε τη Βάγια Βιτάλη. Η κυρία Βιτάλη ήταν δημοτική υπάλληλος. Όταν έληξε η σύμβασή της, για να ζήσει την οικογένειά της αναγκάστηκε να πουλάει προϊόντα με 1 ευρώ σε καθεστώς ημιπαρανομίας. Περιγράφει τη δύσκολη καθημερινότητά της στις ημέρες της κρίσης που διανύουμε: «Ο κόσμος έρχεται, κοιτάζει και ρωτάει… Ακόμη και τα προϊόντα που κοστίζουν 1 ευρώ, δυσκολεύεται να τα αγοράσει. Η Αστυνομία μας κυνηγάει. Μου έχουν μαζέψει τα πράγματα από τον πάγκο δύο φορές, όμως έρχομαι εδώ κάθε πρωί, αν και κινδυνεύω να συλληφθώ, γιατί πρέπει να ζήσω την οικογένειά μου.

-Πόσα χρόνια κάνετε αυτήν τη δουλειά;

- Δύο χρόνια.

- Βγάζετε τα προς το ζην;

- Δυστυχώς λίγα πράγματα γιατί τώρα με την κρίση, είναι δύσκολα, πάρα πολύ δύσκολα. Ο κόσμος και με το ένα ευρώ δεν ψωνίζει.

- Ούτε με το ένα ευρώ;

- Όχι ,δυστυχώς.

- Δηλαδή κατά τη διάρκεια της ημέρας πόσοι θα αγοράσουν;

- Δεν μπορείς να υπολογίσεις, πάντως λίγοι. Πολύ δύσκολα θα βγει το μεροκάματο πάρα πολύ δύσκολα…

- Εσείς εργάζεστε και κάπου αλλού εκτός από εδώ;

- Όχι ,γιατί δεν υπάρχουν δουλειές και ειδικά σε αυτήν την ηλικία που είμαι πού να βρω δουλειά; Εδώ τα παιδιά μου κάθονται. Δύο παιδιά, που είναι 20 και 24 χρονών, υγιέστατα και δεν μπορούν να βρουν δουλειά.

- Υπάρχουν ημέρες που θα πάτε με άδειο πορτοφόλι σπίτι;

- Ναι, αμέ. Είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα. Παρ’ όλο που το μέρος εδώ είναι κεντρικό, δεν έχει δουλειά, δεν ψωνίζει ο κόσμος. Όλα τα μαγαζιά έχουν κλείσει.

- Εκτός του ότι είναι κεντρικό είναι και πολύ επικίνδυνο. Εσείς φοβάστε σε ένα μέρος σαν και αυτό με τόση εγκληματικότητα;

- Βέβαια φοβάμαι, γιατί πολλοί έχουν έρθει… ειδικά ναρκομανείς! Υπάρχει κι άλλο άτομο που είναι δίπλα μου γιατί φοβάμαι, δεν μπορώ να καθίσω μόνη μου.

- Τι ώρες δουλεύετε;

- Πιάνω 8.00 το πρωί και είμαι εδώ μέχρι τις 5.00 το απόγευμα.

- Στις 5.00 όμως έχει νυχτώσει, τώρα που είναι χειμώνας. Έχει τύχει να σας επιτεθεί κάποιος; Για να βγάλετε ένα μεροκάματο ρισκάρετε και τη ζωή σας.

- Ε, βέβαια. Έχω τον ξάδελφο μου εδώ δίπλα, γιατί δεν μπορώ μόνη μου, αφού έρχονται διάφοροι και πολλά πρεζόνια και κλέβουν κιόλας.

- Αν καταλάβετε ότι πάνε να σας κλέψουν, προσπαθείτε να τους σταματήσετε ή φοβάστε;

- Τους μιλάω, αλλά φοβάμαι γιατί εκείνη την ώρα δεν ξέρεις πώς θα αντιδράσουν.

Και το πιο σημαντικό είναι ότι περνάει η Δημοτική Αστυνομία, η Αστυνομία και το Υπουργείο Εμπορίου και δυστυχώς από τόσους πάγκους που υπήρχαν έχουν πάρει όλα τα πράγματα. Αφήνουν όλους τους ξένους να δουλεύουν και εμάς μας τα παίρνουν. Φοβάμαι, λοιπόν, γιατί μου τα έχουν πάρει δύο φορές τα πράγματα -όχι όλα βέβαια- όμως μου έχουν πει ότι αν με ξαναδούν εδώ θα μου τα μαζέψουν όλα και αν μου τα πάρουν, τέρμα, δεν θα μπορώ να κάνω πάγκο και να δουλέψω. Τελείωσα μετά! Εμείς μετά τι θα κάνουμε; Αντί να μαζέψουν τα πρεζόνια, τους κλέφτες, τους αλλοδαπούς που έχει γεμίσει ο τόπος… Εγώ είμαι Ελληνίδα, στη χώρα μου δουλεύω, δεν κλέβω. Είμαι αγανακτισμένη από τη στιγμή που βλέπω τέτοια πράγματα. Γιατί δεν με αφήνουν να δουλέψω; Ήμουν σε μια δουλειά στο Δημόσιο και με έδιωξαν, παρότι έχω τόσα μόρια.

- Μετά από πόσα χρόνια σας απέλυσαν;

- Μετά από 3,5 χρόνια. Δούλευα στο Δήμο.

Κάθε γωνιά και ζητιάνος

Οι άνθρωποι που ζητούν ελεημοσύνη έχουν αυξηθεί σημαντικά. Κεντρικοί δρόμοι της πόλης, αλλά και γνωστές ήδη για την άσχημη κατάστασή τους περιοχές, έχουν γίνει στέκια σε όσους αναζητούν μια μικρή χρηματική βοήθεια από τους περαστικούς.

Το επικίνδυνο και απλησίαστο από πολλούς κέντρο της Αθήνας κατακλύζεται από άστεγους, παράνομους μετανάστες και διακινητές ναρκωτικών σχεδόν όλες τις ώρες της ημέρας. Οι άστεγοι έχουν «πλημμυρίσει» τις απρόσιτες περιοχές, δημιουργώντας πρόχειρες και αυτοσχέδιες κατασκευές για την προφύλαξή τους από τις δύσκολες καιρικές συνθήκες κάθε βράδυ που αναγκάζονται να μείνουν έξω από τα κρύα και γκρίζα κτίρια. Βρίσκουν καταφύγιο σε διάφορες γωνιές, μεγάλα σκαλιά, αλλά και σε μικρά στενά, τα οποία είναι γεμάτα από χάρτινα κουτιά, ξύλινες επιφάνειες, δοκάρια και κάθε είδους υλικό που μπορεί να βρεθεί σε κάδους απορριμμάτων, ενώ παράλληλα προσπαθούν να εξασφαλίσουν και την τροφή τους. Κάποιοι στάθηκαν τυχεροί μέσα στην ατυχία τους, αφού έχουν στην κατοχή τους κλινοσκεπάσματα που για άλλους φαντάζουν πολυτέλεια.

Χτυπούν την κρίση με προσφορές

Κάποιοι καταστηματάρχες ακόμη «παλεύουν» είτε βάζοντας προσφορές, είτε ρίχνοντας τις τιμές. Όπου κι αν κοιτάξουμε αντικρίζουμε τα κατεβασμένα ρολά των καταστημάτων που δεν μπόρεσαν να ξεπεράσουν το «σκόπελο» που ονομάζεται οικονομική κρίση.
Μέρα με τη μέρα το πρόβλημα διογκώνεται, όχι μόνο στο κέντρο της πρωτεύουσας, αλλά σχεδόν σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Ένας από τους χώρους που έχουν πληγεί περισσότερο είναι αυτός του βιβλίου, αφού κανείς δεν θέλει πια να διαθέσει τα χρήματά του σε ένα βιβλίο, αλλά προτιμά να τα χρησιμοποιήσει για κάποιον άλλο σκοπό.

Σε ρεπορτάζ που έγινε στο βιβλιοπωλείο «ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ», οι εργαζόμενοι μάς είπαν ότι τα ποσοστά του καταστήματος μειώθηκαν έως και 30% για το έτος 2011. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι οι αποδείξεις βρίσκονται στον ίδιο αριθμό με πέρσι, αλλά ο κόσμος τώρα σκέφτεται τι θα αγοράσει και αντί για 3 βιβλία παίρνει 1.

«Δύσκολα τα πράγματα»

Ρωτήσαμε τους υπαλλήλους του βιβλιοπωλείου για την κατάσταση που επικρατεί. Οι απαντήσεις τους καταστούν σαφές ότι οι πολίτες αναζητούν τις προσφορές:

- Αγοράζει ο κόσμος βιβλία;

- Ναι, περισσότερο αυτά της προσφοράς των τριών ευρώ παρά τα υπόλοιπα λόγω τιμής. Βέβαια, δεν είναι και καλή η περιοχή. Σε μια άλλη θα ήταν καλύτερα.

- Έχει μειωθεί η δουλειά σας;

- Γενικά; Ναι, πολύ.

- Συγκριτικά με πέρυσι;

- Ναι, είχαμε αρκετά μεγάλη μείωση, αλλά εφάρμοσα τη στρατηγική της προσφοράς των βιβλίων και κάπως ισορρόπησαν τα πράγματα.

- Είδαμε πολλά μαγαζιά να κλείνουν, πολλούς καταστηματάρχες με βιβλιοπωλεία να εφαρμόζουν την ίδια πολιτική με εσάς. Πιστεύετε ότι εξυπηρετεί αυτή η προσφορά των βιβλίων που κοστίζουν 3 ευρώ το επάγγελμά σας;

- Εμείς το εφαρμόσαμε πρώτοι αυτό κι ακολούθησαν και οι υπόλοιποι. Είχαμε αντιδράσεις από τον κλάδο μας, αλλά βλέποντας την κατάσταση -ότι δεν γίνεται αλλιώς- υποχώρησαν. Βάζοντας τα βιβλία 18 ευρώ, 17 ευρώ, 16 ευρώ, 15 ευρώ ο κόσμος δεν τα αγοράζει. Όχι γιατί δεν θέλει, αλλά γιατί δεν έχει να τα αγοράσει. Κάτι πρέπει να κάνεις για να κερδίσεις πάλι την πελατεία σου. Έτσι αποφάσισα να τα βάλω τρία ευρώ.

- Έχετε μεγάλη μείωση συγκριτικά με πέρυσι;

- Στην αρχή που ξεκίνησε η κρίση είχα μείωση περίπου 40%. Πλέον βάζοντας τα βιβλία στα τρία ευρώ, η μείωση που είχα ήταν μόνο 20%, που δεν είναι μεγάλο ποσοστό!

- Παρ’ όλα αυτά αγοράζει πλέον ο κόσμος;

- Μετά από αυτήν την προσφορά, ναι, αγοράζει.

- Πιστεύετε ότι μπορείτε να ξαναφτάσετε στα επίπεδα που ήσαστε;

- Πιστεύω πως ναι, αν βέβαια ήμουν σε μία καλύτερη περιοχή δεν θα είχα ανέβει, αλλά δεν νομίζω ότι θα είχα πέσει κιόλας. Γιατί εδώ είναι σταθερή η πελατεία μας, θα κατέβουν για τις δουλείες τους και έτσι θα περάσουν κι από εδώ να αγοράσουν κάποιο βιβλίο ίσως. Μόνο το 10% είναι νέοι πελάτες.

- Έχετε κάνει περικοπές στους υπαλλήλους σας;

- Όχι, γιατί για εμάς είναι το Άλφα και το Ωμέγα.

Επιπρόσθετα, ακόμη ένα αποτέλεσμα της κρίσης είναι το κλείσιμο των περισσότερων εκδοτικών οίκων. Αυτήν τη στιγμή ελάχιστοι συνεχίζουν να υπάρχουν, γεγονός που έχει δημιουργήσει πρόβλημα και στους συγγραφείς, οι οποίοι αναγκάζονται να εκδίδουν τα βιβλία τους με δικά τους έξοδα.

Κατά τη γνώμη τους η κρίση θα επηρεάσει ακόμη περισσότερους και λίγοι θα είναι αυτοί που θα επιβιώσουν. Ένα όχι και τόσο αισιόδοξο μήνυμα για αυτούς τους δύσκολους καιρούς στους οποίους όλοι χρειάζονται κουράγιο για την από κοινού αντιμετώπιση της κρίσης.

Με την ανεργία να καλπάζει και την αγορά να εμφανίζει πτώση σε όλους τους κλάδους, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, εικόνες σαν και αυτές θα πληθαίνουν μέρα με τη μέρα.



Μόνο ως πρόθεση ειρωνείας μπορούν να χαρακτηρισθούν οι αναφορές σε λύσεις τεχνοκρατικής λογικής για την οικονομική κρίση όσο τα “τάγματα ασφαλείας” κομμάτων, κυβερνήσεων, κομματικού στρατού και συντεχνιών μάχονται κάθε ιδέα που μπορεί να προκαλέσει απώλεια ελέγχου της κρατικής οικονομίας και μέσω αυτής του συστήματος που με ασφάλεια οδηγεί στην εξουσία.

Γιατί το πρόβλημα της οικονομίας έγινε τόσο βαθιά πολιτικό που η αναστροφή του ισοδυναμεί μόνο με θαύμα. Όσο μάλιστα παραμένουν οι χρόνιες πολιτικές αιτίες και ρίζες του, τόσο θα εξαθλιώνονται οι όμηροι “ιθαγενείς” της αφρικανικής πλέον Ελλάδας.

Ας δούμε κατάματα την πραγματικότητα επιλέγοντας κάποιες (από τις πολλές) τεχνοκρατικές προτάσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης σε συνδυασμό βεβαίως και με βασικές οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για προσαρμογή της οικονομίας μας στην ευρωπαϊκή.

Σε συνταγές που συνιστούν τεχνοκράτες των δανειστών, Έλληνες τεχνοκράτες και αναλυτές (ΙΟΒΕ, Τράπεζα της Ελλάδος, Επιμελητήρια) αλλά και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, πρωταγωνιστική θέση έχει και το δημοφιλές “σίριαλ” με το άνοιγμα των επαγγελμάτων. Πρόκειται άλλωστε και για υποχρέωσή μας από τις οδηγίες της Επιτροπής της Ε.Ε.

Όμως εδώ και δέκα χρόνια τώρα καταρτίζονται νομοθετικές πράξεις και σχέδια φαντάσματα για απελευθέρωση των φαρμακείων, της κυκλοφορίας των ταξί και των αδειών φορτηγών και βυτιοφόρων που είτε μπλοκάρονται στα ίδια τα υπουργεία που καταρτίζονται από τους διαδόχους υπουργούς, είτε καταψηφίζονται στην Βουλή με πραξικοπήματα των βουλευτών όπως το πρόσφατο για τα φαρμακεία.

Σας θυμίζω ότι τέλος στην διαμάχη Ρέππα - Ραγκούση για την απελευθέρωση των αδειών στα ταξί, τα φορτηγά και τα βυτιοφόρα έδωσε ο διάδοχος τους υπουργός Υποδομών κ. Μάκης Βορίδης, ικανοποιώντας βασικά αιτήματα των συντεχνιών, εγκαινιάζοντας όμως ταυτόχρονα και την είσοδο του ΛΑΟΣ στην πολιτική πελατειακών σχέσεων με συντεχνίες!!!

Το πως “βολεύτηκε” η πράξη της διόρθωσης και η “απλωτή” προς τους ταξιτζήδες και τους λοιπούς είναι θέμα που δεν επιδέχεται ούτε σχολιασμό.

Εν τω μεταξύ βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ μπλόκαραν τις πρωτοβουλίες του κ. Λοβέρδου για τα φαρμακεία.

Οι συντεχνίες του τομέα ενέργειας βγήκαν και πάλι στην επιφάνεια ως νικητές στον “αγώνα” τους για την διατήρηση των κρατικών μονοπωλίων στην ενέργεια, προβάλλοντας με κάθε δυνατό τρόπο την αποτυχία ένταξης ιδιωτών στην πώληση ηλεκτρικής ενέργειας. Στόχος βέβαια είναι να απορριφθεί για μια ακόμη φορά η υποχρέωση προσαρμογής και της Ελλάδας στην οδηγία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για άνοιγμα της αγοράς ενέργειας.

Και για να το επιτύχουν αυτό απέκρυψαν και το πως φθάσαμε στο φιάσκο της πώλησης ενέργειας από ιδιώτες αλλά και το πως λειτουργούν οι πλήρως χειραγωγημένες από υπουργεία, υπουργούς, κόμματα και συνδικάτα υποτιθέμενες ανεξάρτητες Αρχές Ενέργειας.

Ίσως είναι χρήσιμο να θυμηθούμε εδώ ότι και οι τελευταίες πολυεθνικές πετρελαϊκές (SHELL-BP) που εγκατέλειψαν την Ελλάδα επειδή έχασαν τα ποσοστά τους στην “πίτα” της αγοράς και επειδή προέβλεπαν το σημερινό οικονομικό χάλι “πάτησαν” και στο επιχείρημα του αστήριχτου γιγαντιαίου προστίμου που τους επεβλήθη για δήθεν αθέμιτο “μπλοκ” στις τιμές.

Βεβαίως η αλήθεια είναι πως το πρόστιμο προέκυψε από πολιτική βλακεία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και της επίσης χειραγωγημένης πολιτικά Επιτροπής Ανταγωνισμού για να φανεί ότι η κυβέρνηση τα βάζει με τα μεγάλα συμφέροντα και τους νταβατζήδες της αγοράς...

Την ίδια όμως στιγμή, η ίδια η κυβέρνηση όπως και η διάδοχος κυβέρνηση του κ. Γ. Παπανδρέου “σφυρίζουν” αδιάφορες μπροστά στο αίσχος του λαθρεμπορίου καυσίμων με απώλειες 1 δισ. ευρώ τον χρόνο πετώντας στο καλάθι την τεχνοκρατική πρόταση: “Να καταργηθούν Τελωνεία και Τελώνες και να αναλάβουν την ευθύνη Εταιρίες και Διυλιστήρια ενώ οι Πρατηριούχοι να έχουν σύστημα εισροών- εκροών.”

Πρόκειται βέβαια για πρόταση που απαιτεί να παλέψεις με τις συντεχνίες τελωνειακών και του υπουργείου Οικονομικών που ανέχεται προκλητικά το λαθρεμπόριο καυσίμων.

Ας πάμε όμως και στην ανάπτυξη.

Τα υπουργεία Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος (ενώ γνωρίζουν πολλά για ύποπτες συναλλαγές και μαγαζάκια μεσαζόντων) επιμένουν σε μηχανισμούς υποδοχής των επενδύσεων και χορήγησης αδειών σε ενεργειακές, βιομηχανικές, βιοτεχνικές αλλά και τουριστικές μονάδες που απαιτούν 2 χρόνια για την έγκριση μιας σημαντικής επένδυσης!!

Από την άλλη πλευρά οι υποχρεώσεις του κρατικού κορβανά σε χρέη και σε κάλυψη των μισθών των άνω του 1 εκατ. δημοσίων υπαλλήλων απαγορεύει με κάθε τρόπο την χρηματοδότηση της οικονομίας από τις δημόσιες επενδύσεις.

Και μέσα σε όλα αυτά έχουμε και την εξυπηρέτηση της μικροπολιτικής των Δήμων δια της συνεχούς αναβολής χωροταξικών σχεδίων και πολεοδομικής πολιτικής για την τακτοποίηση των ζωνών χρήσεως γης ώστε να ξέρει τόσο κάθε πολίτης όσο και κάθε επιχειρηματίας τι δικαιούται και που δικαιούται να οικοδομήσει.

Εάν λοιπόν αυτή η πολιτική τακτική δεν ξεριζωθεί από πολιτικές δυνάμεις με όραμα πραγματικά ευρωπαϊκών αντιλήψεων το μόνο που μας μένει είναι να υποστούμε τον ζυγό της αφρικανικής (Βαλκανικού τύπου) πραγματικότητας μας.




“Μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια, ο πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας Γιώργος Παπανδρέου κατέστρεψε μία χώρα.
Θα απαιτηθούν δεκαετίες για να επιστρέψουν οι Έλληνες εκεί που ήταν”.
Έτσι ξεκινά το άρθρο της εφημερίδας New Europe,με θέμα την Ελλάδα.

Στη συνέχεια εξηγεί γιατί κακώς η Ελλάδα παρουσιάστηκε περίπου ως…απατεώνας της ΕΕ σε σχέση με το έλλειμμα.Γράφει η εφημερίδα:

“Στα τέλη του 2009,η Ευρώπη και ο κόσμος ανακάλυψαν ότι η Ελλάδα ήταν ένας απατεώνας,η οποία ουδέποτε έπαψε να παραποιεί τα οικονομικά της στοιχεία.
Όμως πόσο ακριβές είναι αυτό;

Λόγω της κλιμακούμενης τότε διεθνούς οικονομικής κρίσης η πλειοψηφία των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων έδιναν ανακριβή στοιχεία”.

Η εφημερίδα αναφέρει όλες τις χώρες που παρουσίασαν ψευδή στοιχεία από την Ισπανία και τη Πορτογαλία έως τις ΗΠΑ και επισημαίνει:

“Ήταν μόνο η Ελλάδα αυτή που κατηγορήθηκε για παραποίηση στοιχείων και αναξιοπιστία.
Κι αυτό έγινε από την ίδια της τη κυβέρνηση.
Ταυτόχρονα μετέδιδε προς τις διεθνείς αγορές ότι ήταν μια χρεοκοπημένη χώρα με τεράστια διαφθορά, πελατειακό σύστημα, παρασιτική οικονομία και έφθασε στο σημείο να συγκρίνει τη χώρα με τον Τιτανικό, ανεβάζοντας έτσι τα επιτόκια δανεισμού”.

Και η εφημερίδα θέτει το ερώτημα:

“Προς τι ο αυτοδιασυρμός;
Γιατί κατηγορήθηκε η Ελλάδα για παραποίηση στοιχείων, για διαφθορά και για όλα τ΄ άλλα από την ίδια της τη κυβέρνηση;
Γιατί φούσκωσε η ίδια το έλλειμμα στα τέλη του 2009;”

Η εφημερίδα καταλήγει αποδίδοντας ευθύνες στον Γ.Παπανδρέου “ο οποίος παρά το γεγονός ότι είχε ενημερωθεί από Έλληνες και ξένους αξιωματούχους για την πραγματική κατάσταση, δημιούργησε προσδοκίες κι έδωσε υποσχέσεις που δεν μπορούσε να πραγματοποιήσει”.

To Heron TP σε αεροναυτική επίδειξη το 2007
(Φωτογραφία: Associated Press )


Το μεγαλύτερο και πλέον προηγμένο μη επανδρωμένο αεροπλάνο του Ισραήλ, ικανό να πετάξει μέχρι το Ιράν, συνετρίβη σε χωράφι στη διάρκεια δοκιμαστικής πτήσης, ανακοίνωσε ο ισραηλινός στρατός.

Όπως δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ισραηλινός αξιωματούχος, το Heron TP («Ερωδιός») συνετρίβη την Κυριακή στη διάρκεια δοκιμής που πραγματοποιούσαν από κοινού ο στρατός και οι Ισραηλινές Αεροδιαστημικές Βιομηχανίας.

Σύμφωνα με τον τηλεοπτικό σταθμό Channel 10, το γιγάντιο αεροπλάνο έχασε ένα φτερό και συνετρίβη, πιθανώς επειδή το φορτίο που μετέφερε ήταν υπερβολικά βαρύ. Η απώλεια εκτιμάται σε δέκα εκατομμύρια δολάρια.

Το Heron TP μπορεί να πετά χωρίς ανεφοδιασμό για 36 ώρες και έχει άνοιγμα φτερών 26 μέτρα, περίπου όσο ένα επιβατικό Boeing 737.

Σε περίπτωση επέμβασης κατά του Ιράν, θα μπορούσε να προσφέρει υπηρεσίες αναγνώρισης, να μπλοκάρει τις εχθρικές τηλεπικοινωνίες και να λειτουργεί ως αναμεταδότης για την επικοινωνία των επίγειων δυνάμεων με επανδρωμένα αεροσκάφη.

Ο ισραηλινός στρατός φέρεται να διαθέτει μόνο «λίγα» Heron TP.



Η θύελλα αντιδράσεων άφησε στο συρτάρι τη γερμανική πρόταση για επίτροπο στην Ελλάδα. Έχουμε όμως να περιμένουμε τον επόπτη της Κομισιόν που θα εγκατασταθεί στην Αθήνα.

Ενώ η πρόταση της Γερμανίας για επιτροπεία στην Ελλάδα καταδικάστηκε απερίφραστα, η Ελλάδα δεν αποφεύγει, όπως φαίνεται, να τεθεί υπό εποπτεία.

Αυτή τη φορά έρχονται οι Βρυξέλλες να δρομολογήσουν την τοποθέτηση στην Αθήνα ενός τουλάχιστον επόπτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με το τετραμελές επιτελείο του.

Η συγκεκριμένη ομάδα, όπως σημειώνουν "Τα Νέα", θα είναι στα πρότυπα εκείνης του Μπομπ Τράα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που έχει εγκατασταθεί στην Αθήνα από την αρχή της εφαρμογής του Μνημονίου.

Ο "προορισμός" του νέου στελέχους της Κομισιόν με την ομάδα του είναι το υπουργείο Οικονομικών, όπου βρίσκονται δύο υπάλληλοι της Ομάδας Δράσης του Χορστ Ράιχενμπαχ και μία Γερμανίδα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Ως δεύτερη επιλογή έρχεται το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων, στο Διοικητικό Συμβούλιο του οποίου συμμετέχουν ως παρατηρητές από ένας υπάλληλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Κομισιόν και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Η Κομισιόν σχεδιάζει να καλύψει το κενό της ενημέρωσης, με την απόφαση να προβλέπει την ενίσχυση των μηχανισμών παρακολούθησης του ελληνικού προγράμματος κατόπιν μάλιστα αιτήματος της Ελλάδας.

"Η Επιτροπή, σε συνεργασία με τους λοιπούς εταίρους της στην τρόικας θα συγκροτήσει για τη διάρκεια του προγράμματος επιτόπου εποπτική δύναμη, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής εθνικών εμπειρογνωμόνων, σε στενή και συνεχή συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση και την τρόικα για την παροχή συμβουλών και συνδρομής ώστε να διασφαλιστεί η έγκαιρη και πλήρης εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων", σημειώνεται στην απόφαση.

Αναφερόμενος στα νέα δεδομένα, ο Πάνος Καρβούνης, επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αθήνα, σημειώνει ότι η απόφαση μιλά για εποπτεία και όχι για επιτροπεία.

Υπενθυμίζει πως ο στόχος είναι να αποφευχθεί ο δραματικός χαρακτήρας της ανά τρίμηνο επίσκεψης της τρόικας με έναν μόνιμο μηχανισμό παρακολούθησης στην Αθήνα, αναφέροντας πως σε καμία άλλη χώρα με πρόγραμμα -Ιρλανδία και Πορτογαλία- δεν διαρκούν τόσο ούτε διεξάγονται σε κλίμα έντασης οι επισκέψεις της τρόικας.



Τεταμένο κλίμα με τους αλβανούς μουσουλμάνους

Αγνωστοι πυρπόλησαν το βράδυ ορθόδοξη εκκλησία στο χωριό Λαμπούνιστα, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 15 χλμ.από την Στρούγκα.

Όπως ανέφεραν από την πυροσβεστική δύναμη της Στρούγκας, η οποία έσπευσε στο σημείο της πυρκαγιάς, καταστράφηκαν οι βοηθητικοί χώροι της εκκλησαίας, ενώ ζημιές υπέστη και ο τρούλος.

Στην περιοχή της Λαμπούνιστα, η πλειοψηφία των κατοίκων είναι Αλβανοί και μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα. Το επεισόδιο αυτό θεωρείται το σοβαρότερο από αυτά που έχουν ξεσπάσει στην περιοχή της Στρούγκας τις τελευταίες ημέρες και τα οποία, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, έχουν διαθρησκευτικό και διεθνοτικό χαρακτήρα.

Αιτία των επεισοδίων αποτέλεσε μία σκηνή στο καρναβάλι στην κωμόπολη Βέβτσανι, πριν από δύο εβδομάδες, η οποία θεωρήθηκε από τους μουσουλμάνους κατοίκους της περιοχής ως ιδιαίτερα προσβλητική για το Ισλάμ και το Κοράνι και προκάλεσε τις έντονες διαμαρτυρίες της Ισλαμικής Θρησκευτικής Κοινότητας (ΙΘΚ) της ΠΓΔΜ και των αλβανικών κομμάτων στη χώρα.

Μάλιστα, η ΙΘΚ κατηγόρησε σήμερα την κυβέρνηση του Νίκολα Γκρούεφσκι ότι υποκινεί συστηματικά την ισλαμοφοβία στη χώρα.

Υπενθυμίζεται ότι τις προηγούμενες ημέρες πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας μουσουλμάνων στη Στρούγκα, ενώ κάηκαν σημαίες της ΠΓΔΜ που ήταν αναρτημένες σε δημόσια κτήρια της πόλης και προκλήθηκαν αρκετά ακόμη μικροεπεισόδια, τόσο στην πόλη της Στρούγκας, όσο και σε γειτονικά χωριά.

Πέραν αυτού, το όλο κλίμα έχει "δυναμιτιστεί" από τα αντιαλβανικά συνθήματα που τραγουδούσαν, εν χορώ, πολυάριθμοι Σλαβοκακεδόνες φίλαθλοι, οι οποίοι είχαν ταξιδέψει στη Σερβία τις περασμένες ημέρες, για τους αγώνες της εθνικής ανδρών χάντμπολ της ΠΓΔΜ, στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.

Τα συνθήματα αυτά προκάλεσαν τις έντονες διαμαρτυρίες πολλών Αλβανών στην ΠΓΔΜ.



Η χώρα εισέρχεται βιαίως σε μία ιστορική φάση. Είναι απόλυτα βέβαιο ότι ως ένα νέο πολιτειακό «παράδειγμα» θα αποτελεί μία περιπτωσιακή ανάλυση ενός μετα-κυριαρχικού, μετα-δημοκρατικού πολιτειακού καθεστώτος. Η πολιτική επιστήμη εμπλουτίζεται με ένα νέο είδους ημι-κρατικού δρώντα, αφού η Ελλάδα ως κρατική οντότητα, αυτόνομο πολιτικό σύστημα και εθνική συνταγματική τάξη δεν υφίσταται.

Ως ακαδημαϊκοί καλούμαστε να επανεξετάσουμε θεμελιώδη δεδομένα και αντιλήψεις όσον αφορά, τη δημοκρατία, την αμφίδρομη σχέση ηγεσίας και συλλογικότητας, τη νομιμοποίηση, την εθνική ανεξαρτησία και την κρατική κυριαρχία. Αυτές οι αντιλήψεις αναθεωρούνται υπό το βάρος μίας κοσμογονικής μεταστροφής του ρόλου της εθνικής ηγεσίας.

Τα συστατικά των κρατών είναι η φυσική τους βάση και η θεσμική τους έκφραση. Το δεύτερο χαρακτηριστικό παραπέμπει στη θεσμική και πολιτική οργάνωση που ρυθμίζει την ενδοκρατική τάξη πραγμάτων λειτουργώντας ως εθνικός Λεβιάθαν, ως μία υπέρτατη αρχή που απονέμει δικαιοσύνη, προστατεύει και επιβάλλει κανόνες δικαίου. Η εσωτερική οργανωτική δομή σήμερα αποσυντίθεται με πρωτοβουλία μίας απονομιμοποιημένης ηγεσίας, καθώς η συλλογικότητα δεν αμφισβητεί απλά τον ορθολογισμό των επιλογών της αλλά κυρίως τα κίνητρα της. Η πεποίθηση αυτή αποτελεί ένα διττό δράμα για τον εντολέα και τον εντολοδόχο.

Σύμφωνα με τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ John Foster Dulles μία από τις θεμελιώδεις λειτουργίες των εθνικών κρατών είναι να παράσχουν «επαρκή μέσα επιβίωσης στους πολίτες, ώστε η απελπισία να μην τους οδηγήσει στη χρήση βίας». Η παρούσα ηγεσία αδυνατεί να παράσχει αυτή τη θεμελιώδη ασπίδα έναντι μίας ακέφαλης και απροστάτευτης συλλογικότητας. Αδυνατούν κάποιοι να κατανοήσουν τις συνέπειες αυτής της συστημικής αδυναμίας και οδηγούν τη χώρα σε ένα θεσμικό και συνταγματικό χάος.

Η απομονομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος συνετελέσθη υπό το βάρος της οριστικής διάρρηξης των δεσμών ανάμεσα στον εντολέα και εντολοδόχο, όταν η πολιτική ελίτ παρέδωσε την εθνική εδαφική βάση σε εξω-εθνικά κέντρα λήψης αποφάσεων. Συνετελέσθη όταν η ηγεσία της χώρας υιοθέτησε το ρόλο του πολιτικού μαστροπού και αρνήθηκε να διαδραματίσει τον εξ ορισμού και εκ συντάγματος ρόλο της, παραδίδοντας συνειδητά τη συλλογικότητα στα χέρια διεθνών κερδοσκόπων. Η μετάλλαξη μίας εθνικής, με όρους εκπροσώπησης και νομιμοποίησης, ηγεσίας σε μία εκτελεστική εξουσία μη εθνικών κέντρων χάραξης πολιτικής αυτό-αναίρεσε το ρόλο ύπαρξης της και απέκοψε τον ομφάλιο λώρο ανάμεσα στους συντελεστές της εθνικής οργανωτικής δομής.

Σήμερα περισσότερο από ποτέ οι πολίτες αναζητούμε εκφραστή του εθνικού συμφέροντος και δρούμε σε ένα κατακερματισμένο κοινωνικό περιβάλλον. Καλούμαστε να λειτουργήσουμε σε ένα περιβάλλον αυτοβοήθειας, αφού η εθνική ηγεσία μας κατέστησε έθνος ανάδελφο, έθνος παρία εντός της ΕΕ. Είναι σαφές ότι ως συλλογικότητα καλούμαστε οι ίδιοι, ατομικά και συλλογικά, να διαχειριστούμε το κενό ηγεσίας της χώρας και να προασπίσουμε το πολυτιμότερο αγαθό της μεταπολίτευσης, τους θεσμούς και τη δημοκρατίας μας.

*Επίκουρος Καθηγητής Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Πανεπιστήμιο Μακεδονίας


Είδα την περασμένη Κυριακή μια εκπομπή στην τηλεόραση. Στη ΝΕΤ. Μια εκπομπή της Έλλης Στάη. Είχε έναν καλεσμένο. Ο καλεσμένος ήταν ο Χρήστος Γιανναράς.
Είπε σε κάποια στιγμή, απευθυνόμενος στα "μάτια της Έλλης":

…”πρώτα να ορίσουμε τι είναι το ουσιώδες”

-“Τι είναι το ουσιώδες κύριε Γιανναρά;”

-“ΟΥΣΙΩΔΕΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΥΠΗΡΕΤΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΕ ΣΥΝΕΠΑΙΡΝΕΙ…”

Μα το Θεό σας λέω, δεν έχει ακουστεί πιο σοφή κουβέντα στα αυτιά μου από δαύτη. Ίσως μια παλιότερη φράση που θυμάμαι από πολύ μικρός να πλησιάζει την φράση του Γιανναρά, αλλά και πάλι νομίζω πως όχι. “Ικανός είσαι όταν ασχολείσαι με αυτά που ενδιαφέρουν τους άλλους. Άξιος είσαι όταν ασχολείσαι με αυτά που ενδιαφέρουν εσένα.” Μα και πάλι νομίζω πως όχι. Ο Γιανναράς ήταν πιο δυνατός, πιο βαρύς, πιο δεμένος. Σίγουρα όχι. Ο Γιανναράς όρισε την ουσία που επιδιώκει – ή τουλάχιστον θα έπρεπε να επιδιώκει – ο άνθρωπος. Όρισε την ουσία ως έννοια που αναμφίβολα περικλείει και την έννοια της αξιοσύνης ακριβώς επειδή η ουσία είναι ο πυρήνας της αξιοσύνης.. Πώς μπορείς να είσαι άξιος όταν ασχολείσαι με τα ανούσια; Από την άλλη, πάλι, πώς μπορείς να ορίσεις το ουσιώδες αφού αυτό μπορεί να είναι διαφορετικό για κάθε άνθρωπο, από την στιγμή που κάθε άνθρωπος ενδιαφέρεται για διαφορετικά πράγματα;

Γιατί μπορεί, βεβαίως, για έναν εθισμένο η χαρτοπαιξία να είναι ουσιώδες – εφόσον τον συνεπαίρνει, ωστόσο – ποιος μπορεί να βαφτίσει τον χαρτοπαίκτη άξιο;

Και πάλι εδώ η απάντηση δίνεται από την ελληνική γλώσσα διότι το ρήμα δεν είναι συνεπαίρνω αλλά συνεπαίρω (συν + επαίρω= σηκώνω, εξυψώνω). Πώς μπορεί να εξυψωθεί αυτός που είναι μονίμως καθιστός εμπρός στην τσόχα, στο καφενείο, στο προποτζίδικο, στις λίρες του, και πού αλλού δεν ξέρω;

Εν πάσει περιπτώσει, αυτή είναι μια συζήτηση που θα είχε πολύ ενδιαφέρον να την κάνετε με τον Σωκράτη ή να κρυφακούγαμε τον Σωκράτη να ρωτά τον Πλάτωνα και αντιστρόφως, ή – εις πείσμα των κακοπροαίρετων – είναι ένα θέμα που θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο δικονομικής αντιδικίας στις αίθουσες των εντιμότατων – πλην με κατεβασμένα σώβρακα – Ελλήνων δικαστών, και μακράν ημών κάθε τέτοιος πειρασμός.

Το ΟΥΣΙΩΔΕΣ εδώ είναι άλλο:

Ασχολείστε με τα ουσιώδη στη ζωή σας;

Προλαβαίνετε να ασχοληθείτε με τα ουσιώδη στη ζωή σας;

Γνωρίζετε ποια είναι τα ουσιώδη στη ζωή σας;

Και καλά… οι αγαπημένοι μας, μάς δίνουν ουσία στη ζωή μας. Αλλά εντελώς φιλικά και κομματοσκυλικά, όπως οι περισσότεροι από εσάς με γνωρίζετε τα τελευταία 3 χρόνια, να τολμήσω να σας ρωτήσω;

Έχει ουσία η ζωή σας;

Χρόνια πολλά κομματόσκυλο! Γέλα! Έκλεισες τα 37 σήμερα!

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ
Κυρία Έλλη Στάη, άλλη φορά για να μην ξεφτιλιστείς, φρόντισε να καλέσεις στην εκπομπή σου το Ρέμο ή κανέναν φελλό όμοιας διατομής και όχι τύπους σαν τον Γιανναρά.
Φιλικά στο λέω. Έτσι κι αλλιώς εγώ το διασκέδασα με την ψυχή μου την Κυριακή.

Σας συνιστώ να δείτε ολόκληρη την ολόκληρη την εκπομπή




Νόμος του κράτους είναι πλέον το νομοσχέδιο με θέμα «Διάθεση γεωργικών φαρμάκων στην αγορά, ορθολογική χρήση αυτών και συναφείς διατάξεις», που ψηφίστηκε πρόσφατα από την Βουλή και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 27 Ιανουαρίου.

Με τον εν λόγω νόμο προωθείται η μεταφορά του νέου Ευρωπαϊκού Κανονιστικού Πλαισίου στο εθνικό δίκαιο, καθώς και η θέσπιση συμπληρωματικών εθνικών μέτρων πολιτικής που εξορθολογίζουν τη χρήση των φυτοφαρμάκων και απαντούν στις σύγχρονες παραγωγικές απαιτήσεις αλλά και τις ανησυχίες της κοινωνίας για ασφαλή και ποιοτικά προϊόντα, καθώς και για προστασία του περιβάλλοντος.

Ειδικότερα το νομοσχέδιο:

Καταργεί και αντικαθιστά συνολικά το νομοθετικό πλαίσιο έγκρισης και κυκλοφορίας γεωργικών φαρμάκων στη χώρα, που ισχύει για διάστημα άνω των 30 ετών.

Θεσπίζει μέτρα που αφορούν την εφαρμογή:
• Του Κανονισμού (ΕΚ) 1107/2009, σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά.
• Του Κανονισμού (ΕΚ) 396/2005, για τα ανώτατα όρια υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων μέσα ή πάνω στα τρόφιμα και τις ζωοτροφές φυτικής και ζωικής προέλευσης.
• Της Οδηγίας 2009/128 που αφορά τον καθορισμό πλαισίου κοινοτικής δράσης με σκοπό την επίτευξη ορθολογικής χρήσης των γεωργικών φαρμάκων.

Εναρμονίζει τις διαδικασίες αδειοδότησης διάθεσης φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά.

Αξιοποιεί για πρώτη φορά τη σύγχρονη τεχνολογία για την καταγραφή των πωλήσεων φυτοφαρμάκων, τη διαμόρφωση εθνικής βάσης δεδομένων για την τεκμηρίωση των ακολουθούμενων πολιτικών, την παρακολούθηση της χορήγησής τους, τη διαφάνεια.

Διασφαλίζει τη συμμετοχή των οικονομικών και κοινωνικών εταίρων σε διαδικασίες λήψης κρίσιμων αποφάσεων.

Θεσπίζει ένα αξιόπιστο ελεγκτικό σύστημα όλης της αλυσίδας παραγωγής-διάθεσης-διακίνησης-ορθολογικής χρήσης φυτοφαρμάκων.

Εισάγει ένα αποτρεπτικό, αναλογικό και αποτελεσματικό σύστημα κυρώσεων

Λαμβάνει μέτρα για την παρακολούθηση των τιμών που καταβάλουν οι γεωργοί, συμβάλλοντας στην εξυγίανση της αγοράς αγροτικών εισροών.

Προσδιορίζει το ρόλο των επιμέρους δημοσίων αρχών, κεντρικών και περιφερειακών, στην υλοποίηση του Νόμου.

Λαμβάνει μέτρα ευαισθητοποίησης, ενημέρωσης, κατάρτισης.

Για περισσότερα δείτε το ΦΕΚ 8/Α/27-1-2012, σε pdf μορφή


Ωμός σαν γνήσιος Γερμανός ο ηγέτης των σοσιαλδημοκρατών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ. Ακριβώς όμως επειδή είναι Γερμανός, τόλμησε να πει δημοσίως με απόλυτη ευθύτητα αυτό που κανένας άλλος Ευρωπαίος ηγέτης δεν είχε το θάρρος να το κάνει. Ο διορισμός επιτρόπου επί του προϋπολογισμού της Ελλάδας σηματοδοτεί ξένη κατοχή και κατάλυση της δημοκρατίας στη χώρα, δήλωσε ο Γκάμπριελ χωρίς μισόλογα και περιστροφές. Εχει απόλυτο δίκιο.

Μόνο αυτός όμως μίλησε έτσι ανοικτά. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι δύο - τρεις Ευρωπαίοι ηγέτες που αντέδρασαν στη γραμμή Μέρκελ όχι μόνο ήταν σοσιαλδημοκράτες (με εξαίρεση τον δεξιό πρωθυπουργό του Λουξεμβούργου Ζαν Κλοντ Γιούνκερ), αλλά επιπλέον προέρχονται από τις πιο στενά συμμαχικές χώρες της Γερμανίας - Αυστρία, Λουξεμβούργο, Δανία. Κάποια ευαισθησία εξέφρασαν και ο δεξιός πρωθυπουργός της Φινλανδίας και ο επίσης δεξιός υπουργός Οικονομικών της Σουηδίας.

Ηγέτες χωρών όμως που είτε βρίσκονται σε καθεστώς Μνημονίου (Πορτογαλία, Ιρλανδία) είτε απειλούνται να υπαχθούν σε παρόμοιο καθεστώς (Ισπανία, Ιταλία), δεν έβγαλαν άχνα! Οι ξένοι ηγέτες που δεν μας υπερασπίστηκαν όμως μας φταίνε; Μήπως είδε κανείς τους Ελληνες πολιτικούς αρχηγούς των κομμάτων που συγκυβερνούν να βγαίνουν και να κεραυνοβολούν τη Μέρκελ για τη βαθύτατη προσβολή και την επιβουλή κατά της εθνικής ανεξαρτησίας, κυριαρχίας και αξιοπρέπειας των Ελλήνων; Πού να τολμήσουν!

Ευτυχώς που τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης σήκωσαν αυτά στους ώμους τους το βάρος των αντιδράσεων, αφύπνισαν την κοινή γνώμη και συνέβαλαν στη δημιουργία ενός σφοδρότατου αντιγερμανικού κλίματος, που τελικά υποχρέωσε την κυβέρνηση Μέρκελ σε προσωρινή αναδίπλωση, με τη βοήθεια φυσικά των πολιτικών αντιδράσεων τόσο μέσα στην ίδια τη Γερμανία όσο και στις χώρες της Ευρωζώνης και της ΕΕ.

Οι Ευρωπαίοι αντιλήφθηκαν ότι η συγκεκριμένη αλαζονική επίθεση των Γερμανών εναντίον της Ελλάδας είναι μόνο η αρχή - κάτι σαν τον διαμελισμό της Τσεχοσλοβακίας κατ' απαίτηση του Χίτλερ τον Σεπτέμβριο του 1938, στα προεόρτια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Γι' αυτό και αντέδρασαν φραστικά, έχοντας παραλύσει από τρόμο σε πολιτικό επίπεδο.

«Η Γερμανία απαιτεί να πάρει η ΕΕ τον έλεγχο του προϋπολογισμού της Ελλάδας» ήταν ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της ισπανικής εφημερίδας «Ελ Παΐς» την Κυριακή, με τις σελίδες 2 και 3 αφιερωμένες στο θέμα της χώρας μας.

Οι Ισπανοί φυσικά καταλαβαίνουν πολύ καλά ότι κι αυτούς τους περιμένει η ίδια μοίρα, αν οι Γερμανοί κατορθώσουν να επιβάλουν τον διορισμό γκαουλάιτερ, κατοχικού διοικητή στην Ελλάδα. «Το Βερολίνο θέλει να θέσει την Αθήνα υπό κηδεμονία» ήταν ο εξάστηλος τίτλος της δεύτερης σελίδας της ισπανικής εφημερίδας. «Η γερμανική κυβέρνηση πρότεινε γραπτώς στους κοινοτικούς εταίρους της να υποβάλουν την Ελλάδα σε έναν απόλυτο έλεγχο του προϋπολογισμού της... Αυτό το δρακόντειο μέτρο προϋποθέτει το τέλος των υπολειμμάτων της δημοσιονομικής κυριαρχίας της χώρας των Ελλήνων» υπογράμμιζε το πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ της «Ελ Παΐς».

«Ελληνική οργή κατά του σχεδίου για τον έλεγχο του προϋπολογισμού από την ΕΕ» ήταν ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος στο χθεσινό φύλλο των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου, της βρετανικής εφημερίδας στην οποία οι Ελληνες χρωστούν την αποκάλυψη του κατάπτυστου γερμανικού εγγράφου, αμέσως μόλις διανεμήθηκε στις εθνικές αντιπροσωπείες των χωρών της Ευρωζώνης. «Η γερμανική κίνηση προσβάλλει την εθνική αξιοπρέπεια (σ.σ. των Ελλήνων)» τόνιζε ο υπότιτλος στην πρώτη σελίδα.

Ακόμη και ο συντηρητικός, φιλοκυβερνητικός γερμανικός Τύπος εξέφρασε τις αμφιβολίες του για την ορθότητα της απαίτησης της Μέρκελ για διορισμό γκαουλάιτερ στην Αθήνα. «Ξενοκρατία» ήταν η γεμάτη συμβολισμούς πρώτη λέξη στη λεζάντα της κεντρικής φωτογραφίας της «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» που έδειχνε πίνακα με την άφιξη του Οθωνα το 1833, τον οποίον χαρακτήριζε ειρωνικά «μονάρχη εισαγωγής».

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ - Ο... ευρω-σερίφης ίσως δεν έρθει

Αντίθετο στον διορισμό κατοχικού διοικητή στην Ελλάδα το γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ», όπως γίνεται σαφέστατο από την ηλεκτρονική έκδοσή του. «Ετσι δεν το είχε φανταστεί η καγκελάριος. Ο λόγος ήταν για προσβολές, για πληγωμένη αξιοπρέπεια. Μέχρι και άσχημο λεξιλόγιο από την εποχή των ναζί έκανε αμέσως τον γύρο του κόσμου πριν από την ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής» γράφει το περιοδικό. «Ενας ευρω-σερίφης» για την Ελλάδα; Η γερμανική πρόταση να σταλεί στην Αθήνα ένας κομισάριος λιτότητας προκαλεί εξέγερση στην Ευρώπη» τόνιζε στους υπότιτλους του σχετικού άρθρου. «Κομισάριος Οθων» τιτλοφορούσε πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο της η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», υπενθυμίζοντας ότι «μια εξέγερση υποχρέωσε τον Οθωνα και την Αμαλία να εγκαταλείψουν τη χώρα».




Η διαμάχη ξεκίνησε μετά από ενημέρωση της Τράπεζας της Ελλάδος προς το ΕΒΕΑ, πως τα διαθέσιμα του Επιμελητηρίου "κουρεύτηκαν" από 11.094.390,44 ευρώ σε μόλις 4.308.627,20 ευρώ. Σε εξώδικη επιστολή του το ΕΒΕΑ γίνεται απολύτως σαφές προς την Τράπεζα της Ελλάδας και προς τα αρμόδια υπουργεία, στέλνοντας ένα μήνυμα: "Μην πειράξετε τις καταθέσεις μας"...

Διαβάστε την εξώδικη δήλωση:

"ΕΞΩΔΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ

Του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία «Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών»….

ΠΡΟΣ
Την Τράπεζα της Ελλάδας και
Το Υπουργείο Ανταγωνιστικότητας, Ανάπτυξης και Ναυτιλίας, Γενική Γραμματεία Εμπορίου…

Από επιστολή της Τράπεζας της Ελλάδας με ημερομηνία 26 Ιανουαρίου 2012 προς τον Πρόεδρο Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων Ελλάδας, την οποία και μας γνωστοποίησε, με έκπληξη και έντονη ανησυχία πληροφορηθήκαμε ότι τα διαθέσιμα του Επιμελητηρίου μας, τα οποία, ως καλώς γνωρίζετε, κατατίθενται δυνάμει του νόμου 1611/1950 στον τηρούμενο στην Τράπεζα της Ελλάδας έντοκο λογαριασμό με αριθμό…, μειώθηκαν από 11.094.390,44 € σε μόλις 4.308.627,20€. Η μείωση αυτή φαίνεται να προκύπτει επειδή απώλεσαν ανάλογη αξία τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, στα οποία είχαν εκ του νόμου τοποθετηθεί τα διαθέσιμά μας.

Το ΕΒΕΑ έχει συσταθεί μεν και λειτουργεί ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, οι οικονομικοί του πόροι, όμως, προέρχονται αποκλειστικά και μόνο από τις συνδρομές των ανεξαρτήτων επαγγελματιών, που είναι μέλη του, και την αμοιβή για υπηρεσίες που προσφέρει κατά τον καταστατικό του σκοπό και όχι από κρατική επιχορήγηση. Κατά ρητή μνεία μάλιστα του νόμου, τα Επιμελητήρια –άρα ούτε το ΕΒΕΑ- δεν επιχορηγούνται από τον Κρατικό Προϋπολογισμό.

Ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου ειδικού σκοπού, το Επιμελητήριό μας διαθέτει περιουσιακή αυτοτέλεια, με την οποία επιδιώκεται η άμεση σύνδεση των περιουσιακών του στοιχείων με την δραστηριότητά του για την επιτυχία των σκοπών του.Τα χρήματα που συλλέγει κατά τον παραπάνω και μόνο νόμιμο τρόπο το Επιμελητήριό μας έχουν, δηλαδή, ως μόνο νόμιμο σκοπό την εξυπηρέτηση των σκοπών του. Δεν έχουν ως σκοπό την οποιαδήποτε τυχόν συμβολή στην αντιμετώπιση γενικότερών δημοσιονομικών προβλημάτων της χώρας, πράγμα το οποίο γίνεται πάντως και με την παντοειδή και συνεχώς αυξανόμενη φορολόγησή ημών και των επιχειρήσεών μας.

Η τοποθέτηση των διαθεσίμων μας σε Κοινό Κεφάλαιο το οποίο προβλέπει ο νόμος και του οποίου διαχειριστής είναι η Τράπεζα της Ελλάδος, γίνεται επειδή αυτό ορίζει ο νόμος και όχι επειδή αυτή είναι η δική μας ελεύθερη επιλογή, όπως τυχόν συμβαίνει με άλλα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου. Το αποτέλεσμα λοιπόν της διαχείρισης του Κοινού Κεφαλαίου δεν μπορεί να είναι τέτοιο, που να μειώνει δραματικά ή να διακινδυνεύει να μειώσει δραματικά τα διαθέσιμά μας, τα οποία, επαναλαμβάνουμε και υπογραμμίζουμε, είναι προϊόν του κόπου των ελευθέρων επαγγελματιών, που είναι μέλη μας και δεν προέρχονται από δημόσιους πόρους. Ως προϊόν δε των ιδιωτικών αυτών εισφορών, τα διαθέσιμά μας είναι περιουσιακό στοιχείο μας και προστατεύονται τόσο από το ελληνικό Σύνταγμα όσο και διεθνείς συμβάσεις.

Ενόψει των παραπάνω:

ΕΠΕΙΔΗ το ΕΒΕΑ ουδέποτε ενημερώθηκε με οποιονδήποτε τρόπο για την αγορά ομολόγων από την Τράπεζα της Ελλάδος για λογαριασμό του.

ΕΠΕΙΔΗ το ΕΒΕΑ έχει υποχρέωση να λαμβάνει κάθε πρόσφορο μέσο ώστε η περιουσία, που συγκροτήθηκε από τις εισφορές των μελών του να παραμείνει στην εξυπηρέτηση των σκοπών του, αλλά και να μην μειωθεί δραματικά ή διακινδυνευθεί η δραματική της μείωση από την διαχείριση, που επιβάλλει ο νόμος στα διαθέσιμά του.

ΕΠΕΙΔΗ την υποχρέωσή του αυτή καθιστά ακόμη πιο έντονη το γεγονός ότι η δεινή οικονομική κατάσταση και η δραματική ύφεση, στην οποία βρίσκεται η χώρα, έχει οδηγήσει χιλιάδες μέλη μας στην διακοπή της επαγγελματικής τους δραστηριότητας, με αποτέλεσμα την και εκ του λόγου αυτού δραματικότερη μείωση των εσόδων μας.

ΕΠΕΙΔΗ από την από 26/01/2012 επιστολή της Τράπεζας της Ελλάδας προκύπτει ήδη δραματική μείωση της αξίας των διαθεσίμων του ΕΒΕΑ, τα οποία από 11.094.390,44 € φέρονται να είναι μόλις 4.308.627,20 €, διακινδυνεύεται δε περαιτέρω μείωση με ενδεχόμενη αναδιάρθρωση των ελληνικών ομολόγων , δημιουργείται υποχρέωση του ΕΒΕΑ να προστατεύσει τα μέχρι τώρα γενικώς μη κινδυνεύοντα από την εφαρμογή του παραπάνω νομοθετικού καθεστώτος διαθέσιμά του.

ΣΑΣ ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ότι το ΕΒΕΑ έχει καταθέσει στον υπ' αριθμόν 2500817 έντοκο λογαριασμό διαθεσίμων στην Τράπεζα σας το ποσό των 11.094.390,44 € το οποίο αποτελεί ιδιοκτησία του και επί του οποίου έχει απαίτηση.

ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΜΕ να λάβετε όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε τα διαθέσιμα μας τα οποία βρίσκονται υπό την διαχείρισή σας όχι επειδή το επιλέξαμε, να διατηρηθούν στο ύψος των καταθέσεών μας.

EΠΙΦΥΛΑΣΣΟΜΑΣΘΕ κάθε δικαιώματος μας για δικαστική επιδίωξη του ποσού αυτού με σκοπό την εξασφάλιση των πόρων του ΕΒΕΑ προς εκπλήρωση του σκοπού του και την προστασία της περιουσίας των μελών του.

ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ότι θα ασκήσουμε όλα τα δικαιώματά μας που απορρέουν από το νόμο".

Μήπως βρισκόμαστε μπροστά σε ένα φαινόμενου γενικότερου "κουρέματος" των καταθέσεων;