Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

31 Δεκ 2011


Το ευρώ για τον 21ο αιώνα αποτελεί ό,τι και η Κοινωνία των Εθνών για τις αρχές του 20ού - μια εκλεπτυσμένη ιδέα, που έμεινε πολιτικά ορφανή και καταδικάστηκε σε παρακμή; Μπορεί. Η Ευρωζώνη είναι ο αδύναμος κρίκος του παγκόσμιου συστήματος. Και το σύστημα, εδώ και τρία χρόνια, βρίσκεται σε βαθιά, συστημική κρίση, συνεχώς μεταλλασσόμενη. Με αφορμή την Ελλάδα, μεταλλάχθηκε στη μητέρα όλων των κρίσεων στην κρίση των κρατικών ομολόγων. Αν σκάσει, τότε θα πέσει το σύστημα συνολικά.

Η ιστορία όσο και η θεωρία διδάσκουν πως οι νομισματικές ενώσεις κατέρρευσαν για ποικίλους λόγους. Ισχύει για τη Λατινική Ενωση, τη Συμμαχία της Στερλίνας και τη Ζώνη Δολαρίου. Γιατί να μην ισχύσει και για την Ευρωζώνη;

Το ευρώ δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένη την επιβίωσή του μόνο και μόνο επειδή η κατάρρευσή του θα ήταν κάτι αδιανόητο. Αν η Ευρώπη διέρχεται σήμερα κρίση, αυτό οφείλεται πρωτίστως στο ευρώ. Και δεν πρόκειται για κρίση, αλλά για κρίσεις, που έχουν παγιδεύσει σε συνθήκες χρεοκοπίας την Ελλάδα και σε κρίση οικονομικής επιβίωσης την Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ιταλία. Η συμφωνία του Μάαστριχτ τα είχε προβλέψει όλα, εκτός από το πιο σημαντικό: ποιοι μηχανισμοί αλληλεγγύης πρέπει να ενεργοποιούνται, όταν μια χώρα της Ευρωζώνης βρεθεί στο χείλος της χρεοκοπίας και απειλεί και τις υπόλοιπες.

Τόσο η Κοινωνία των Εθνών όσο και το ευρώ επινοήθηκαν για κόσμους που εξαφανίστηκαν. Η Κοινωνία των Εθνών αναδύθηκε το 1919 από τις στάχτες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου με σκοπό να αποφευχθεί ένας δεύτερος πόλεμος. Αλλά ο ιδεαλισμός του εγχειρήματος ήταν ένα από τα πρώτα θύματα του βίαιου εθνικισμού του Χίτλερ. Η αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων στην Ευρώπη δεν μπορούσε να εξισορροπηθεί από μία συμφωνία.

Η «έκθεση για την Οικονομική και Νομισματική Ενωση» του Ζακ Ντελόρ, που άνοιγε τον δρόμο για ένα κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα, παρουσιάστηκε στις αρχές του 1989 καθώς ο κόσμος άλλαζε ριζικά. Μέσα σε διάστημα λίγων μηνών, το Τείχος του Βερολίνου έπεσε, η Γερμανία επανενώθηκε, η Σοβιετική Ενωση κατέρρευσε και τα «φυλακισμένα» ευρωπαϊκά έθνη της Γιάλτας απελευθερώθηκαν. Η έκθεση υπογράμμιζε ότι χρειαζόταν «μια μετάβαση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων» από τα κράτη-μέλη στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (σήμερα Ενωση) στους τομείς «της νομισματικής πολιτικής και μακροοικονομικής διαχείρισης». Με άλλα λόγια, ένα νόμισμα χρειάζεται μια πολιτική εξουσία πίσω του: αυτό είναι ιστορικά αδιαφιλονίκητο. Το ευρώ επινοήθηκε προκειμένου να ολοκληρώσει την ευρωπαϊκή πολιτική ενοποίηση.

Αλλά με τον τερματισμό του Ψυχρού Πολέμου, η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενωσης επικράτησε της εμβάθυνσης. Η κοινότητα των δώδεκα μελών έγινε κοινότητα των είκοσι εφτά. Η Ευρώπη δεν χρειαζόταν άλλο για να διασώσει τη Γερμανία από τη βαριά κληρονομιά του Χίτλερ. Τα πρώην κομουνιστικά κράτη, άλλοτε πιόνια της Μόσχας, δεν ήθελαν να είναι πιόνια των Βρυξελλών. Ενα υπερεθνικό νόμισμα γεννιόταν, καθώς ο ευρωπαϊκός φεντεραλισμός πέθαινε. Η Γερμανίδα καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ επιθυμεί να δημιουργηθεί το 2013 μια «Ευρωζώνη Νο 2», θέλει, δηλαδή, ένα είδος δημοσιονομικής ένωσης, η οποία θα διασφαλίζει ότι τα κράτη εφεξής θα υπακούουν σε αυστηρούς δημοσιονομικούς κανόνες ή θα τιμωρούνται.

Ναι, η Κοινωνία των Εθνών κατέρρευσε, αλλά αυτό οδήγησε στα Ηνωμένα Εθνη. Το ευρώ επίσης μπορεί να καταρρεύσει, αλλά η ιδέα παραμένει πολύ καλή για να μην επιστρέψει δριμύτερη. Μεταξύ της Κοινωνίας των Εθνών και του ΟΗΕ υπήρξε καταστροφή. Μεταξύ του σήμερα και της «Ευρωζώνης Νο 2» τα πράγματα δεν θα είναι ευχάριστα. Η κυρία Μέρκελ φρόντισε να διαλύσει και τις όποιες ψευδαισθήσεις, σφίγγοντας με την πολιτική της τη θηλιά στον λαιμό των αδύναμων κρίκων. Αποδεικνύεται, για άλλη μια φορά, ότι οι γερμανικές ελίτ δεν είναι σε θέση να διαχειριστούν με σοφία τη δύναμή τους.

Βεβαίως, το μείζον πρόβλημα είναι η ανισομερής ανάπτυξη και η διαφορά ανταγωνιστικότητας στους κόλπους της Ευρωζώνης. Αυτές δημιουργούν αναπόφευκτα ανισορροπία και αδύναμους κρίκους. Είναι αποδεδειγμένο ότι από την ύπαρξη του κοινού νομίσματος επωφελούνται οι πιο ανταγωνιστικές οικονομίες, με πρώτη τη γερμανική. Τα γερμανικά πλεονάσματα κατά βάσιν είναι τα ελλείμματα του ευρωπαϊκού Νότου. Το ευρώ εμποδίζει τις λιγότερο ανταγωνιστικές χώρες-μέλη να εξισορροπήσουν το μειονέκτημά τους. Επειδή καμία χώρα-μέλος δεν μπορεί να ανεχθεί για πολύ την υπονόμευση των συμφερόντων της, όσες χάνουν έδαφος, θα αντιδράσουν.

Μήνες τώρα, καθημερινό θέμα συζητήσεων είναι το ενδεχόμενο διάλυσης της Ευρωζώνης και επιστροφής ορισμένων κρατών στα εθνικά τους νομίσματα. Με την Ελλάδα πρώτη πρώτη. Ουδείς, όμως μπορεί, έστω και κατά προσέγγιση, να προσδιορίσει τις συνέπειες ενός τέτοιου γεγονότος. Οχι μόνο για τη χώρα μας, αλλά και για το σύνολο της Ευρωζώνης. Πέραν του οικονομικού κόστους, που είναι απροσδιόριστο, ειδικότερα οι χώρες του Νότου θα υποστούν μια τόσο βίαιη και δραματική μείωση του βιοτικού τους επιπέδου, που μοιραία θα προκαλέσει οξύτατες κοινωνικές αναταράξεις.


Καταθέτω, όσο πιο απλουστευμένα μπορώ, 24 κομβικά, προ παντός όμως εφαρμόσιμα σημεία, που ΠΡΕΠΕΙ να γίνουν από τη ΝΔ ως κυβέρνηση και το Σαμαρά ως πρωθυπουργό, ώστε η χώρα να απομακρυνθεί ταχύτατα από τις παθογένειες της εξωτερικής (;) πολιτικής (;) Παπανδρέου και να ανακτήσει, όσο γίνεται, τη διεθνή της αξιοπιστία και θέση. Στις προτάσεις, για την οικονομία του χώρου, δεν περιλαμβάνεται η πολύπαθη σχέση Ελλάδος-ΕΕ (από μόνη της άρθρο) και η Κίνα.

  1. ΚΥΠΡΟΣ

-Από την ανούσια συμπαράσταση, στην ενεργό συμπαράταξη.

-Θεσμοθέτηση σε τακτική (πχ ανά 3μηνο) βάση, ΠΑΝΕΘΝΙΚΗΣ ΔΙΑΣΚΕΨΗΣ, με συμμετοχή Ελλαδίτη πρωθυπουργού/Κυπρίου προέδρου, υπουργών εξωτερικών, άμυνας, οικονομικών και διοικητών ΕΥΠ.

-Aναβάθμιση της αρμόδιας διεύθυνσης του ελλαδικού ΥΠΕΞ.

-Πλήρη συντονισμό Αθηνών-Λευκωσίας στα της ΑΟΖ, μελετημένες και ζυγισμένες κινήσεις, με κοινό στόχο τον όσο το δυνατόν πληρέστερο έλεγχο του θαλάσσιου χώρου από Λασίθι έως Πάφο.

-Δίχως φανφαρονισμούς και πολλά λόγια, οικοδόμηση επιτέλους ενιαίου αμυντικού χώρου στην πράξη, με οικονομικές (παρά την κρίση) λύσεις (υπάρχουν στα συρτάρια των Επιτελείων), που θα παράγουν αποτρεπτικό αποτέλεσμα.

-Παρουσία ελληνικών φρεγατών και σημαίας στη θάλασσα Κύπρου (είναι πιο κοντά από τη… Σομαλία), ώστε να υπάρχει ελλαδική συμμετοχή στην προστασία της "πέριξ" της πλατφόρμας ζεστής περιοχής, με οικονομικά ανταλλάγματα.

-Παύση των ατιμωτικών για τις ένοπλες δυνάμεις αποστολών "φιλίας" αξιωματικών κτλ στην κατοχική Τουρκία. Η χώρα αυτή κατέχει παράνομα ελληνικό (όχι ελλαδικό) χώρο που λέγεται Κύπρος. Είναι σαν επί κατοχής να επισκέπτονταν Έλληνες στρατηγοί και ναύαρχοι το Βερολίνο και τον Αδόλφο…

  1. ΤΟΥΡΚΙΑ

-Από τον τουρκοφοβικό εκγιουσουφακισμό της εξωτερικής μας πολιτικής, στη λογική Θουκυδίδη> Αποτροπή και όχι κατευνασμός.

-Δραστικό μήνυμα προς την Άγκυρα πως η "καλοσύνη" των Αθηνών μας τελείωσε, και πως από εδώ και πέρα οι κινήσεις της θα έχουν πολιτικό κόστος.

-Την επόμενη φορά που θα φθάσει τουρκική φρεγάτα στο Σούνιο, σε καθόλου αβλαβή (διέλευση), ακινητοποίησή της από τα 4 σημεία του ορίζοντα για μια ώρα από σκάφη του Πολεμικού Ναυτικού, και αποστολή σε όλα τα διεθνή ΜΜΕ, κυβερνήσεις, ΟΗΕ, ΝΑΤΟ κτλ της ακριβούς της θέσης, ώστε να ξέρουν όλοι που φθάνει η τουρκική επιθετικότητα.

-Εγκατάλειψη της γελοίας και επικίνδυνης θέσης περί πλήρους τουρκικής ένταξης στην ΕΕ, και υιοθέτηση νέας, στην λογική Γαλλίας-Γερμανίας: Η Ελλάδα συζητά μόνο ειδική εταιρική σχέση, και αυτό μόνο αν αποχωρήσει ο Αττίλας από τη Κύπρο και υπάρξει έμπρακτα σεβασμός στο Αιγαιακό status.

-Tέρμα στην ασυδοσία του προξενείου Κομοτηνής και συνεχείς επισκέψεις των υπουργών της ΝΔ σε Πόλη, Ίμβρο, Τένεδο, με παγκόσμια κινητοποίηση της ομογένειας για τα ανθρώπινα δικαιώματά τους, στα πρότυπα του ισραηλινού και αρμενικού λόμπυ.

  1. ΗΠΑ

-Προσπάθεια πολύπλευρης αναβάθμισης της σχέσης μας με την Ουάσινγκτον, στη λογική πως δεν συμφέρει τις ΗΠΑ να τα δίνουν όλα στην Τουρκία, διότι κάποια στιγμή αυτή θα καταστεί μη ελέγξιμη.

-Συντονισμός με κέντρα λήψης αποφάσεων στις ΗΠΑ (πχ νεοσυντηρητικοί) που προβληματίζονται από τον ισλαμιστικό παρονομαστή της ερντογανικής Τουρκίας και τις νταβουτόγλειες υπερφιλοδοξίες.

-Σκληρή, αδιάλειπτη και ανελαστική στάση της Ελλάδος μέσα στο ΝΑΤΟ, όταν πρόκειται για άκρως σημαντικά θέματα, που άπτονται ζωτικών εθνικών συμφερόντων (πχ στρατηγεία νέας δομής της Συμμαχίας).

-Πολιτική αξιοποίηση των 3 εκατομμυρίων ομογενειακών ψήφων: Ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ, προεκλογικά θα δίνει "εξετάσεις" (κυπριακό, Αιγαίο κοκ) στους Ελληνοαμερικανούς, αν θέλει να εκλεγεί. Το κάνουν Αρμένιοι και Ισραηλινοί με εξαιρετικά αποτελέσματα.

  1. ΡΩΣΙΑ – ΓΑΛΛΙΑ – ΙΣΡΑΗΛ

-Συγκεκριμένες κινήσεις επανάκτησης της χαμένης αξιοπιστίας της Ελλάδος, από τον πάτο που την έριξε ο ΓΑΠ, ιδίως στις παγωμένες ελληνορωσικές σχέσεις.

-Ενεργός γεωστρατηγική εμπλοκή της Ελλάδος στην ανατολική Μεσόγειο, μαζί με τις προαναφερόμενες δυνάμεις (φυσικό αέριο, πετρέλαιο, ΑΟΖ)

-Αμυντική συνεργασία, όπου υπάρχουν παραγωγικές και οικονομικά προσιτές προτάσεις και λύσεις (πχ σοβαρή εξέταση γαλλικής πρότασης για φρεγάτες FREMM, ενεργοποίηση επιτέλους των "θαμμένων" S 300, προώθηση "λύσεων" για την Πολεμική Αεροπορία που μπορεί να δώσει το Ισραήλ, ισραηλινή τεχνολογία αιχμής).

-Θετική συμβολή της Ελλάδος στην ντε-γκολική λογική (και εσχάτως και ρωσική) για ένα νέο, πανευρωπαικό πλαίσιο συλλογικής ασφάλειας, που στην σε βάθος χρόνου ολοκλήρωσή του (πχ ευρωστρατός) ίσως συνιστούσε μια κάποια σχετική προστασία Ελλάδος και Κύπρου από τον τουρκικό επεκτατισμό.

-Οικονομική διπλωματία και επενδυτικό προσκλητήριο σε Μόσχα και Τελ Αβίβ, με πρώτο τον τουρισμό.

  1. ΑΛΒΑΝΙΑ – FYROM

-Ξεκάθαρα λόγια στον Νικολά(κη) των Σκοπίων και την παρέα του: Ή ξεχνά το παραμύθι του "Μακεδόνα" ή δεν βλέπει ΕΕ και ΝΑΤΟ στον αιώνα τον άπαντα.

-Διπλωματική αντεπίθεση: Οι σκοπιανοί χάρτες που φθάνουν ως τη Λάρισα και τα παρελκόμενα, να φτάσουν με δική μας φροντίδα και στο τελευταίο think tank, στην τελευταία ανθυποεφημερίδα του πλανήτη. Μαζί, και τα ιστορικά ντοκουμέντα ελληνικότητας της Μακεδονίας.

-Σκληρή στάση απέναντι στα Τίρανα και στα παιχνιδάκια τους (απογραφή), που ακόμη δεν ΄΄έχουν καταλάβει΄΄ ποιος τους ζει, με ενεργό διεκδίκηση (διμερώς και διεθνώς) πλήρων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό

(* Ιστορικός, αμυντικός αναλυτής, πρόεδρος ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α )




Πολυβόλα βρέθηκαν στο Ελευθέριος Βενιζέλος και ήδη επικρατεί αναστάτωση στα κεντρικά γραφεία της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας από την ανεύρεση του οπλοστασίου στο Αεροδρόμιο που προέρχονταν από τις ΗΠΑ.

Οι αστυνομικοί ανακάλυψαν σε χάρτινα κιβώτια διάφορα τμήματα υποπολυβόλων και πιστολιών 9mm, τα οποία θα έμπαιναν στη χώρα μας παράνομα με εμπορική πτήση. Οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. ερευνούν με απόλυτη μυστικότητα την πιθανότητα να εμπλέκονται στην εισαγωγή όπλων ελληνικές τρομοκρατικές οργανώσεις, σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας "Το Βήμα της Κυριακής".

Ήδη, σύμφωνα πάντα με τις πληροφορίες της εφημερίδας. Στο μικροσκόπιο έχουν μπει άτομα από την Ελλάδα, ενώ το ενδιαφέρον στρέφεται σε 2 γυναίκες που εμφανίζονται ως παραλήπτες.

Το φορτίο εντοπίστηκε κατά τον έλεγχο της Cargo που μόλις είχε αφιχθεί στο Αεροδρόμιο προερχόμενη από τις ΗΠΑ. Ως αποστολέας του δέματος εμφανίζεται μία αμερικανική εταιρία και παραλήπτες 2 γυναίκες που διαμένουν στη Γλυφάδα και Καλλιθέα αντίστοιχα.

Αμέσως κλήθηκαν επιτόπου να ελέγξουν τα δέματα οι αστυνομικοί της ΕΛ.ΑΣ., οι οποίοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με κλείστρα, κάννες, και σειρά άλλων υποπολυβόλων. Ανησυχία εκφράζουν πλέον μέλη της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας.



  • Όταν οι κεντρικοί πυλώνες του κράτους δεν υπολογίζουν το κράτος και τους πολίτες, τί να περιμένει κανείς από τον απλό λαό;
  • Δικαστές, Εισαγγελείς, Βουλευτές, Μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους: Η άσχημη πλευρά του θέματος των αποδοχών τους
Του Γιάννη Αποστολίδη
π. Δικηγόρου

Ο ελληνικός λαός πληροφορήθηκε με οργή ότι οι συνταξιούχοι βουλευτές ζητούν αναδρομικά εκατομμυρίων ευρώ. Αν όμως ξέραμε όλη την αλήθεια για το θέμα, θα εξοργιζόμασταν όχι με τους βουλευτές αλλά με τον εαυτό μας! Θα λέγαμε, Καλά, γίνονται τόσο φοβερά και τρομερά πράγματα στη δημόσια ζωή και εγώ, ο λαός, κοιμάμαι;

Κοιμόμασταν! Μπροστά στα μάτια μας έγινε το 2006, 2008 το μεγαλύτερο αντικειμενικά σκάνδαλο από καταβολής του ελληνικού κράτους, πήραν εξτρά εντελώς παράνομα, με μία ληστρική απόφαση ενός δικαστηρίου, δύο δισεκατομμύρια ευρώ οι δικαστές (περιλαμβάνονται και οι εισαγγελείς), οι βουλευτές και τα μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, και ο λαός καμιά αντίδραση! Διάβασε με προσοχή:

Υπάρχει στο Σύνταγμα το άρθρο 88 παρ. 2 που λέει: «Οι αποδοχές των δικαστικών λειτουργών είναι ανάλογες με το λειτούργημά τους. Τα σχετικά με τη βαθμολογική και μισθολογική τους εξέλιξη και με την κατάστασή τους γενικά καθορίζονται με ειδικούς νόμους». Τι σημαίνει και πως πρέπει να ερμηνευτεί (αν χρειάζονται ερμηνεία τα αυτονόητα!) αυτή η διάταξη; Ότι κατά τον ειδικό καθορισμό από τον νομοθέτη των αποδοχών των δικαστών, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ανάλογες συνθήκες της δουλειάς τους, η υπηρεσιακή κατάστασή τους και η ανάλογη κοινωνική αντίληψη για το υψηλό πράγματι δικαστικό λειτούργημα. Έτσι ακριβώς ερμήνευσε παλιότερα αυτή τη συνταγματική διάταξη το Συμβούλιο της Επικρατείας με την υπ΄αριθμ. 736/1953 απόφασή του. Αυτή η ερμηνεία, που θεωρεί τη διάταξη κατευθυντήριου, αν μη ευκτικού προς τον κοινό νομοθέτη χαρακτήρα, και που δεν αμφισβητήθηκε για 33 ολόκληρα χρόνια, δεν άφηνε βέβαια περιθώριο να αυξήσουν οι ίδιοι οι δικαστές, με δικαστικές αποφάσεις, τις αποδοχές τους.

Αλλά από το 1986 άρχισαν να αξιώνουν εξομοίωση των αποδοχών τους με εκείνες άλλων υψηλότερα αμοιβομένων κατηγοριών λειτουργών και υπαλλήλων, ιδίως με τους βουλευτές, τους διευθυντές γιατρούς του ΕΣΥ και τους καθηγητές πανεπιστημίων. Και το επέβαλαν με τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας αριθμ. 1951/1986, 400/1989, 1688/1991 και 4/1992. Πως το πέτυχαν ; Έδωσαν στην παραπάνω συνταγματική διάταξη επιτακτικό χαρακτήρα και την ερμήνευσαν ως εξής: Ότι λέγοντας το άρθρο 88 παρ. 2 του Συντάγματος ότι οι αποδοχές των δικαστών είναι ανάλογες με το λειτούργημα τους, εννοεί ότι δεν επιτρέπεται να παίρνει κανείς, ούτε στο δημόσιο τομέα ούτε στον ιδιωτικό (ναι, ούτε στον ιδιωτικό, ΣτΕ 4/1992!), αποδοχές μεγαλύτερες από τους δικαστές και ότι αν τυχόν κάποια κατηγορία εργαζομένων παίρνει μεγαλύτερες, αυτομάτως δικαιούνται αυτές τις μεγαλύτερες αποδοχές και οι δικαστές και οφείλει κάθε δικαστήριο να τις επιδικάσει! Πρόκειται βέβαια για παράλογη ερμηνεία, που όμως έγινε νομολογία και ανέβασε μισθολογικά τους δικαστές στα ύψη! Και επειδή τρώγοντας έρχεται η όρεξη, φτάσαμε στην εξής απαίσια και καταστρεπτική για τα δημόσια οικονομικά μας δικαστική εξέλιξη:

Πρόσεξε, αναγνώστη, τι έγινε:

Στην κορυφή της μισθολογικής πυραμίδας, δεύτερος μετά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στον ευρύ δημόσιο τομέα βρισκόταν ήδη από το 2000 ένας μετακλητός κρατικός λειτουργός, ο πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομίων (ΕΕΤΤ), μιας ανεξάρτητης αρχής, που είχε αποδοχές σχεδόν διπλάσιες από τους Προέδρους των ανωτάτων δικαστηρίων, ως κρατικό golden boy. Πρόσεξε αναγνώστη: Μέχρι το 2006 οι δικαστές, όπως σου είπα, όπου εντόπιζαν κάποια κατηγορία εργαζομένων στο κράτος και γενικά στον δημόσιο τομέα να παίρνει υψηλότερες αποδοχές, αυτοί δίκαζαν οι ίδιοι και με βάση την διεστραμμένη ερμηνεία της παραπάνω συνταγματικής διάταξης ανέβαζαν στο ίδιο ύψος και τις δικές τους αποδοχές. Αυτό έγινε με τις παραπάνω αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Το 2006 όμως έγινε το εξής τελείως διαφορετικό: Το Μισθοδικείο, ένα ανώτατο ειδικό δικαστήριο που ιδρύθηκε το 2002 ειδικά για τους δικαστές και συγκροτείται από τρείς ανώτατους δικαστικούς, τρείς καθηγητές πανεπιστημίου και τρείς δικηγόρους, έβγαλε την υπ΄αριθμ. 13/2006 απόφαση που λέει τα εξής: Ο πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομίων (προσοχή: Ένα άτομο δηλαδή και όχι μια κατηγορία υπαλλήλων, όπως έγινε όλες τις άλλες φορές) παίρνει σχεδόν διπλάσιες αποδοχές από τους Προέδρους των ανωτάτων δικαστηρίων. Αυτό το πράγμα, είπε το Μισθοδικείο, παραβιάζει (τάχα) το Σύνταγμα, το παραπάνω άρθρο 88 παρ. 2, (που λέει ότι οι αποδοχές των δικαστών είναι ανάλογες με το λειτούργημά τους), είναι παράνομο, είναι αντισυνταγματικό, παραβιάζει την ισοτιμία των εξουσιών, πλήττει καίρια την δικαστική ανεξαρτησία! Ας υποθέσουμε κι εμείς οι αφελείς ότι πράγματι δεν είχαμε επί χρόνια ισοτιμία των εξουσιών και ανεξάρτητους δικαστές, δηλαδή δεν είχαμε δημοκρατία, επειδή έτυχε ένας υπάλληλος, αυτό το κρατικό golden boy, ο πρόεδρος της ΕΕΤΤ να παίρνει, καλώς ή κακώς, βασιλικές αποδοχές. Τι έπρεπε να κάνει το Μισθοδικείο; Η λογική και ο νόμος, το άρθρο 38 Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, λέει ότι έπρεπε, μετά την κήρυξη ως παράνομων των αποδοχών του υπαλλήλου αυτού κατά το μέρος που υπερβαίνουν τις δικαστικές αποδοχές, να στείλει την υπόθεση στον Εισαγγελέα για να ερευνήσει την παρανομία. Αντί γι΄αυτό τι έκανε λέτε το Μισθοδικείο; Σου εφιστώ, αναγνώστη, απόλυτη προσοχή για να κατανοήσεις πλήρως τη δικαστική ακολασία που διέπραξε το κολασμένο αυτό δικαστήριο, το Μισθοδικείο, σε βάρος σου, σε βάρος όλου του δύσμοιρου λαού μας.

Άκουσε και φρίξε λοιπόν:

Η απόφαση υπ΄αριθμ. 13/2006 του Μισθοδικείου λέει ότι για να αποκατασταθεί η δικαστική ανεξαρτησία, η ισοτιμία των εξουσιών και άλλα ηχηρά παρόμοια, πρέπει αυτές τις παράνομες αποδοχές του golden boy, του προέδρου της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομίων, να τις πάρουν και οι Πρόεδροι των ανωτάτων δικαστηρίων και αναλογικά όλοι οι δικαστές! Δηλαδή αντί το Μισθοδικείο αυτό να κρίνει ότι πρέπει με κάποιον τρόπο να κατέβουν οι παράνομες αυτές αποδοχές του golden boy, τις έδωσε και σε 6000 δικαστές και κατά συνέπεια, με βάση κάποιες άλλες αισχρές συνταγματικές διατάξεις, που τις αναφέρω παρακάτω, στα μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και τους βουλευτές! Σχεδόν διπλασίασε τις αποδοχές όλων αυτών, τη στιγμή που ήταν ήδη ψηλότερες από τις αποδοχές όλων των άλλων υπαλλήλων και λειτουργών του Κράτους!!! Η απόφαση αυτή πάρθηκε κατά πλειοψηφία. Μειοψήφισαν οι τρείς καθηγητές της Νομικής που μετείχαν στη σύνθεση, των οποίων η γνώμη (και η αγανάκτηση!) καταγράφεται στην απόφαση και λέει προφητικά ότι, αν το δικαστήριο δώσει αυτά τα χρήματα στους δικαστές «...κινδυνεύει να εξουθενώσει τα οικονομικά της χώρας, με συνέπεια την πρακτική αδυναμία του Κράτους να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις του». Κι αυτό έγινε και το ζούμε σήμερα στο πετσί μας! Πόσα ήταν αυτά τα χρήματα; Βγαίνανε πολύ πάνω από δύο δισεκατομμύρια ευρώ, για 6000 δικαστές, ως αναδρομικά μισθολογικών διαφορών, συν τις συνεπαγόμενες αυξήσεις μέχρι του διπλασίου των ήδη παχυλότατων μισθών τους. Με βάση αυτή την απόφαση αρ. 13/2006 του Μισθοδικείου σε κάθε δικαστή αναλογούσαν μαζί με τους τόκους κατά μέσο όρο κάπου 200.000 ευρώ μόνο από αναδρομικά! Δηλαδή επειδή η πατρίδα μας είχε την στραβή τύχη να παίρνει κάποιο κρατικό golden boy, αντισυνταγματικά και παράνομα, όπως το ίδιο το Μισθοδικείο έκρινε, υψηλότατες αποδοχές, έπρεπε γι΄αυτήν την παρανομία να ...πληρώσει το κράτος στους δικαστές, τους βουλευτές και τα μέλη του ΝΣΚ πάνω από δύο δισεκατομμύρια ευρώ μόνο αναδρομικά για δήθεν μισθολογικές διαφορές και επιπλέον σχεδόν να διπλασιάσει τις ήδη κορυφαίες αποδοχές τους!

Και νομίζεις αναγνώστη ότι η φρίκη τελειώνει εδώ; Γελιέσαι!

Διάβασε και αυτά:Το Μισθοδικείο με αυτήν την κατάπτυστη, την αισχρή αριθμ. 13/2006 απόφασή του, λέει τα εξής: Ότι αφού ο νομοθέτης (δηλαδή η Βουλή και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δι΄εξουσιοδοτήσεως στους υπουργούς Οικονομικών και Μεταφορών - Επικοινωνιών) έδωσε τόσο υψηλές αποδοχές στον πρόεδρο της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομίων, στο κρατικό golden boy, έπρεπε να τις δώσει και στους δικαστές, κατά την αυθαίρετη ερμηνεία του άρθρου 88 παρ. 2 Συντ., για να αποκατασταθεί η ισοτιμία των εξουσιών και η δικαστική ανεξαρτησία (δηλαδή η ίδια η δημοκρατία μας!) και μη δίνοντας αυτή την αύξηση, τα νομοθετικά όργανα του Κράτους, η Βουλή και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, έχουν υποπέσει σε αδικοπραξία, περίπου εγκλημάτισαν, για να το πούμε απλά, με ζημιωθέντα θύματά τους όχι, όπως θα νόμιζε κανείς, τον λαό (που υποτίθεται ότι μετά το καίριο πλήγμα κατά της δικαστικής ανεξαρτησίας, που κατέφερε ο νομοθέτης καθορίζοντας πανύψηλες τις αποδοχές του προέδρου ΕΕΤΤ, στερήθηκε αυτός ο λαός ένα μέγιστο αγαθό, να δικάζεται δηλαδή από ανεξάρτητους δικαστές), αλλά τους ίδιους του δικαστές, τους οποίους πρέπει το κράτος να τους αποζημιώσει κατά το άρθρο 105 του Αστικού Κώδικα, που λέει ότι το Δημόσιο ευθύνεται για κάθε ζημία που προκαλούν τα όργανά του! Δηλαδή για να καταλάβεις καλύτερα, αναγνώστη (και στο εξηγώ πάλι όχι επειδή δεν έχεις μυαλό να καταλάβεις αλλά επειδή δεν το χωράει ο νούς σου), το Μισθοδικείο είπε τα εξής: Παράνομα και αντισυνταγματικά, κατά παράβαση του άρθρου 82 παρ. 2 Συντ., η Βουλή και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, τα νομοθετικά όργανα, έδωσαν στον πρόεδρο της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομίων πανύψηλες αποδοχές, διπλάσιες από τις δικαστικές. Και για να εξαλειφθεί αυτή η παρανομία, θα έπρεπε να δώσουν τις ίδιες παράνομες αποδοχές και στους δικαστές!!!, να πολλαπλασιάσουν δηλαδή εκθετικά την παρανομία! Και επειδή δεν το έκαναν αυτό, παρανόμησαν (!) και γι΄αυτή την παρανομία, γι΄αυτήν την αδικοπραξία, οφείλει το Κράτος να αποζημιώσει τους δικαστές με το ισόποσο των μισθολογικών διαφορών τους για όλα τα επίδικα χρόνια, και πρέπει το δικαστήριο να επιδικάσει τις αποζημιώσεις!

Όσο και αν σου φαίνεται απίστευτο αναγνώστη, είναι δυστυχώς γεγονός ότι αυτό το διεντέρευμα το περιέχει η απόφαση του Μισθοδικείου ως θεμελιώδη νομική σκέψη του! Φρίκη! Δηλαδή κατά το Μισθοδικείο η χειρότερη μορφή παρανομίας, η αντισυνταγματικότητα, πατάσσεται με την εξάπλωσή της διά δικαστικής αποφάσεως! Τι κι αν το άρθρο 93 του Συντάγματος απαγορεύει την εφαρμογή από κάθε δικαστήριο αντισυνταγματικού νόμου; Το έγραψε στα παλιά της τα παπούτσια η πλειοψηφία του Μισθοδικείου. Ο Άρειος Πάγος σε απόφασή του (αριθ. 1589/2006 που εκδόθηκε λίγο πριν βγεί η φρικτή αυτή απόφαση του Μισθοδικείου) επί άλλου θέματος αλλά για τον ίδιο νομικό λόγο είπε ότι απαγορεύεται η «ισότητα της παρανομίας», δηλαδή είπε ότι αν κάποιος απολαμβάνει κάποιο παράνομο ως αντισυνταγματικό προνόμιο και η υπόθεση φτάσει στα δικαστήρια με αίτημα κάποιου τρίτου να εφαρμοστεί το προνόμιο, για λόγους ισότητας, και σ΄αυτόν, που τελεί στις ίδιες συνθήκες, δεν επιτρέπεται αυτό το αντισυνταγματικό προνόμιο να το εφαρμόσει το δικαστήριο και σε άλλες περιπτώσεις (και προσοχή, αναγνώστη, μην συγχέεις την περίπτωση αντισυνταγματικής παρανομίας με την παρανομία εκείνη που συνίσταται μόνο στην παραβίαση του ίδιου του άρθρου 4 του Συντάγματος περί ισότητος των ελλήνων, όταν δηλαδή ο νόμος καθ΄εαυτόν δεν είναι αντισυνταγματικός αλλά ρυθμίζει άνισα τα δικαιώματα προσώπων που τελούν στις ίδιες συνθήκες, οπότε χωρεί δικαστικό αίτημα για εξίσωση από όποιον υφίσταται την άνιση μεταχείριση).

Αυτή η απόφαση του Αρείου Πάγου (αριθ. 1589/2006) τινάζει και αναδρομικά στον αέρα το σύστημα των δικαστικών και βουλευτικών αποδοχών! Δεν έπρεπε να τη λάβει υπόψη το Μισθοδικείο; Δεν έπρεπε να πει στους ενάγοντες δικαστές ότι, κύριοι, εσείς ζητώντας εξίσωση με τις παράνομες, ως αντισυνταγματικές, αποδοχές του προέδρου ΕΕΤΤ ζητάτε «εξίσωση στην παρανομία»;
Το Μισθοδικείο όμως έκανε το εντελώς αντίθετο: Το παράνομο και αντισυνταγματικό, κατά την κρίση αυτού του ιδίου, μισθολογικό υπερπρονόμιο του ανωτέρω κρατικού golden boy το έδωσε και σε όλους τους 6.000 δικαστές! Πάρε όμως αμέσως ένα χαπάκι κατά της ναυτίας, αναγνώστη, γιατί θα ζαλιστείς με τα εξής: Το Μισθοδικείο με την υπ΄αριθμ. 13/2006 απόφασή του διπλασίασε τις ήδη υψηλότατες αποδοχές των δικαστών, και πρώτα πρώτα του Προέδρου του Αρείου Πάγου. Πρόεδρος αυτού του Μισθοδικείου ήταν ο ίδιος ο τότε Πρόεδρος του Αρείου Πάγου! Δικηγόροι του Κράτους σ΄αυτή τη δίκη ήταν κάποια μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που είχαν τεράστιο συμφέρον να...χάσει τη δίκη το Κράτος, να κερδίσουν οι δικαστές, διότι σύμφωνα με μια αισχρή διάταξη που μπήκε σαν τσόντα στο Σύνταγμα, το άρθρο 100Α, τα μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους παίρνουν αποδοχές ίδιες με τους δικαστές! Είναι εικόνα δικαιοσύνης αυτή ή θυμίζει ανοιχτοσκέλα, πρόθυμη να κάνει τα γούστα του οποιουδήποτε;

Γίνονται τέτοια πράγματα σε άλλη χώρα;

Πάρε όμως και άλλο χαπάκι, δύστυχε έλληνα, δύστυχε αναγνώστη, διότι θα ταραχθείς και με τα εξής. Κατά το Σύνταγμα (άρθρο 111 παρ. 2 που διατηρεί την ισχύ του Ζ/1975 ψηφίσματος, το οποίο διατηρεί σε ισχύ την από 22.12.1964 σχετική απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής) η βουλευτική αποζημίωση εξισώνεται με τις αποδοχές του Προέδρου του Αρείου Πάγου. Αυτή η ρύθμιση έγινε το 1964 από τον Γεώργιο Παπανδρέου, το Γέρο της Δημοκρατίας., ο οποίος παράλληλα είχε διπλασιάσει τους δικαστικούς μισθούς- και ας μην αναλογιστούμε γιατί τα έκανε όλα αυτά τα φαύλα ο σχωρεμένος.
Λοιπόν, η κατάπτυστη απόφαση αριθμ. 13/2006 του Μισθοδικείου στηρίχθηκε, όπως προανέφερα, στο σκεπτικό ότι παρανόμησαν οι βουλευτές με το να μην αυξήσουν τις αποδοχές των δικαστών. Αυξάνει, κατόπιν αυτής της παρανομίας, διπλασιάζει τις αποδοχές όλων των δικαστών και πρώτα πρώτα του Προέδρου του Αρείου Πάγου και αυτομάτως διπλασιάζονται, αφού εξισώνονται κατά το Σύνταγμα, και οι αποδοχές αυτών που παρανόμησαν, δηλαδή των βουλευτών!!! Πρόκειται για τα ποσά που είχαν μεταμορφωθεί σε «έκτακτη παροχή» στους δικαστές και σε 80% αύξηση και όπως μάθαμε πρόσφατα ζητούν ως αναδρομικά οι μισθολογικά ωφελούμενοι λόγω εξίσωσης συνταξιούχοι βουλευτές. Δηλαδή η αδικοπραξία - κατά την κρίση του ίδιου του Μισθοδικείου - της Βουλής, των βουλευτών, διπλασίασε τις αποδοχές των ίδιων των βουλευτών!!!!!!!!! (Βάλε κι άλλα θαυμαστικά, αναγνώστη, και ψάξε να βρείς που πήγε η βασική νομική αρχή που λέει ότι, ο εξ οικείου πταίσματος ζημιούμενος ού δοκεί ζημιούσθαι).

Τώρα σταμάτα, αναγνώστη, να παίρνεις χαπάκια για ν΄αναποφύγεις την ναυτία. Δεν οφελούν, δεν την αποφεύγεις με τίποτε. Διάβαζε αν αντέχεις: Λένε οι βουλευτές, λένε οι δικαστές, λένε οι πάντες, νομίζει και ο ίδιος ο απληροφόρητος λαός (δυστυχώς και η νομική επιστήμη δεν ασχολήθηκε επαρκώς με το θέμα και το μόνο που γράφτηκε ήταν μια στατιστικού και συγκριτικού περισσότερο περιεχομένου μελέτη ενός δικαστή, καθώς επίσης και μια μονογραφία σε νομικό περιοδικό από τον ίδιο τον δικηγόρο εισηγητή της εν θέματι απόφασης, η οποία μονογραφία έχει μεν μεθοδολογική πληρότητα - αν και παραλείπει να πεί το κρίσιμης σημασίας γεγονός ότι από το 1952 μέχρι το 1986 η νομολογία του ΣτΕ θεωρούσε τη διάταξη του άρθρου 82 παρ. 2 Συντ. κατευθυντήρια και όχι επιτακτική και έτσι δεν επέτρεπε δικαστική αυθαιρεσία - αλλά από πλευράς ουσίας είναι απολύτως κενή!) λένε λοιπόν οι πάντες ότι για το θέμα υπάρχει δεδικασμένο, αφού έχουμε αμετάκλητη μάλιστα και όχι απλώς τελεσίδικη δικαστική απόφαση του Μισθοδικείου, που επιβάλλει όλη αυτή τη φρίκη, τις αυξήσεις των δικαστικών αποδοχών και κατά συνέπεια τις αυξήσεις των βουλευτικών αποδοχών. Ψέμα! Χυδαίο ψέμα! Κανένα δεδικασμένο δεν υπάρχει! Ποια είναι η πραγματικότητα;

Διάβαζε και κοίτα πως σε κοροϊδεύουν, αναγνώστη:

Κατ΄αρχήν η υπ΄αριθμ. 13/2006 αμετάκλητη απόφαση του Μισθοδικείου που δίνει τα δισεκατομμύρια ευρώ στους δικαστές, κατά συνέπεια και στα μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και στους βουλευτές, επέλυσε, όπως επέλυσε, νομικό και όχι πραγματικό ζήτημα και επομένως, όπως ξέρουν οι νομικοί, δεν πρόκειται περί κατά κυριολεξία δεδικασμένου. Κατά δεύτερον, η απόφαση αυτή εκδόθηκε, πρόσεξε αναγνώστη, στις 7.11.2006. Αλλά στις 5.12.2006, δηλαδή σ΄ένα μήνα, εκδόθηκε από το ίδιο δικαστήριο, το Μισθοδικείο, αντίθετη αμετάκλητη απόφαση, η αριθμ. 17/2006, που δεν δίνει τσακιστή δεκάρα στους δικαστές! Σ΄αυτή την απόφαση το ίδιο δικαστήριο, με άλλη σύνθεση, αποδέχθηκε κατά πλειοψηφία την δίκαιη και σωστή νομικά και πραγματολογικά άποψη που είχε μειοψηφήσει στην αριθμ. 13/2006 απόφαση!

Και επειδή στις σημερινές συνθήκες τυχεροί είναι οι τρελοί, εύχομαι ολόψυχα να τρελαθείς, αναγνώστη, μ΄αυτό που θα διαβάσεις: Σου είπα ότι στις 5.12.2006 εκδόθηκε η αριθμ. 17/2006 απόφαση του Μισθοδικείου που, αντίθετα με την αριθμ. 13/2006 απόφαση, λέει ότι δεν δικαιούνται τα δισεκατομμύρια οι δικαστές. Την ίδια όμως μέρα, 5.12.2006, σε μισή ώρα, εκδόθηκε μια άλλη, η αριθμ. 23/2006 απόφαση του ίδιου του Μισθοδικείου που αντιστρέφει πάλι τα πράγματα, ταυτίζεται με την αριθμ. 13/2006 απόφαση και ξαναδίνει στους δικαστές δισεκατομμύρια!!! Δηλαδή σε μισή ώρα παίχτηκαν και χάθηκαν στο βρωμερό καζίνο ενός ανωτάτου δικαστηρίου, του Μισθοδικείου, στις πλάτες του έλληνα φορολογούμενου δισεκατομμύρια ευρώ! Από την εποχή που οι πρωτόγονοι άνθρωποι μαζεύονταν σε κάποια σπηλιά και ο φύλαρχος «δίκαζε» τους ημιάγριους, από τότε μέχρι τις 5.12.2006 δεν εκδόθηκαν ποτέ και πουθενά την ίδια μέρα για το ίδιο ακριβώς νομικό θέμα δύο αντίθετες αποφάσεις του ίδιου ανώτατου δικαστηρίου! Αυτό έγινε μόνο στις 5.12.2006, στο Μισθοδικείο!
Η ελληνική δικαιοσύνη στην πιο ελεεινή στιγμή της ιστορίας της!

Ρωτώ: Ποιο δεδικασμένο δημιουργείται, βρε άθλιοι, και ποιο νομικό ζήτημα επιλύεται και ποια νομολογία δημιουργείται από δύο αντιφατικές αμετάκλητες αποφάσεις ανωτάτου δικαστηρίου που εκδίδονται την ίδια μέρα; Η απάντηση είναι: Κανένα!

Βάλτε τα αν θέλετε με τον συντακτικό νομοθέτη που δεν πρόβλεψε μηχανισμό άρσης τέτοιας αντίφασης (όπως προβλέπεται από το άρθρο 100 Συντ. στην περίπτωση αντιφατικών αποφάσεων μεταξύ ανωτάτων δικαστηρίων οπότε το λόγο έχει αμετακλήτως το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο) αλλά μην λέτε στον δύστυχο λαό ότι, τι να κάνουμε, υπάρχει δεδικασμένο και πρέπει να τα σκάσουμε σε δικαστές, βουλευτές και μέλη του ΝΣΚ.

Πάντως η τότε κυβέρνηση τρόμαξε ή έκανε πως τρόμαξε το φανταστικό δεδικασμένο και υποχωρώντας στις ιταμές αξιώσεις των δικαστών, τους έδωσε με Κοινή Υπουργική Απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΚΥΑ 2/1601/022/30.1.2008, υπογραμμένη και δημοσιευμένη στο ΦΕΚ δύο φορές, σε δύο διαφορετικές ημερομηνίες!, απίστευτο, με τον ίδιο αριθμό!, απίστευτο, αλλά με παραλλαγμένο περιεχόμενο!, απίστευτο!!!, ρεζιλίκια πράγματα...) έδωσε, λέω, η Κυβέρνηση στους δικαστές δήθεν ως «έκτακτη παροχή», έτσι την ονόμασε, 830.000.000 ευρώ που γράφτηκαν στους προϋπολογισμούς των ετών 2008, 2009, 2010, 2011, ουσιαστικά για να καλυφθούν οι αισχρά επιδικασθείσες αναδρομικές μισθολογικές δήθεν διαφορές τους (αυτό δεν το λέει η ΚΥΑ, το ομολογεί όμως ξεδιάντροπα το Ελεγκτικό Συνέδριο στην υπ΄αριθ. ΟλΕΣ 2078/2010 απόφασή του) και μάλιστα αυτή η ΚΥΑ, λόγω ιδίως της νομοτεχνικής αθλιότητάς της, αφήνει περιθώριο στους δικαστές να διεκδικήσουν και τα αναδρομικά και την «έκτακτη παροχή», σύμφωνα με την νομολογία των αριθ. 890/1956 και 1525/1966 αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, διότι τους έβαλε μεν η ΚΥΑ τους δικαστές να υπογράψουν υπεύθυνη δήλωση (τι ξεφτίλα!) ότι παραιτούνται από έστω και επιδικασθέντα (!) αναδρομικά, αλλά η νομολογία αυτή του ΣτΕ λέει ότι η παραίτηση αυτή είναι άκυρη!

Επί πλέον με τροπολογία στο νόμο 3691/2008 για τη νομιμοποίηση μαύρου χρήματος έδωσε η τότε Κυβέρνηση στους δικαστές αύξηση περίπου 80%, και άρα από σπόντα (με το Ζ ψήφισμα και με τα άρθρα 111 παρ. 2 και 100Α του Συντάγματος) ίδια αύξηση στους βουλευτές και τα μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. «Έκτακτη παροχή» 830.000.000 ευρώ στους δικαστές συν αύξηση 80% των αποδοχών τους με 195.000.000 ευρώ γραμμένα στους ετήσιους προϋπολογισμούς, συν ανάλογες αυξήσεις, κατ΄επίπτωση, των αποδοχών των βουλευτών και των μελών του ΝΣΚ, ίσον το λιγότερο δύο δισεκατομμύρια ευρώ για τα παραπάνω χρόνια, πέρα και πάνω, όπως είπα, από τις ήδη παχυλότατες αποδοχές όλων αυτών! Αίσχος!
Και μια σοβαρότατη παρενέργεια: Επειδή η Πολιτεία φοβήθηκε το μάτι της τους δικαστές, ψήφισε με τον ίδιο παραπάνω νόμο 3691/2008, άρθρο 57, ότι στο εξής απαγορεύεται να παίρνει κάποιος στον ευρύ δημόσιο τομέα αποδοχές μεγαλύτερες από του Προέδρου του Αρείου Πάγου, διότι σου λέει θα έρθουν οι δικαστές και θα ζητήσουν νέα εξίσωση! Αυτός ο περιορισμός όμως έχει τη σοβαρότατη συνέπεια να μην μπορεί το Κράτος και όλος ο δημόσιος τομέας να ψωνίσει από τη διεθνή αγορά τις υπηρεσίες ικανών τεχνοκρατών, που φυσικά χρυσοπληρώνονται.

Αλλά εδώ θα βάλω εγώ και το εξής προβοκατόρικο ζήτημα: Τι θα γίνει αν παρόλα αυτά δοθούν σε κάποιο πρόεδρο ανεξάρτητης αρχής ή ΔΕΚΟ αποδοχές υψηλότερες από του Προέδρου του Αρείου Πάγου, κατά παράβαση του άρθρου 57 Ν. 3691/2008;
Η δική σου λογική απάντηση, αναγνώστη, είναι ότι η αρμόδια Αρχή θα απορρίψει τον σχετικό χρηματικό κατάλογο, δεν θα πληρώσει. Η λογική όμως του Μισθοδικείου λέει ότι αυτή η παρανομία θα συνιστά και παραβίαση του άρθρου 82 παρ. 2 του Συντάγματος, θα πλήττεται έτσι καίρια η δικαστική ανεξαρτησία, η ισοτιμία των εξουσιών, η ίδια η δημοκρατία μας, χαμός, και για την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης θα πρέπει αυτή η παρανομία να. εξαπλωθεί ιλιγγιωδώς, να δοθούν οι ίδιες αποδοχές και στους δικαστές, επομένως και στους βουλευτές και τα μέλη του ΝΣΚ! Και αφού δοθούν, αυτομάτως θα. νομιμοποιηθούν και οι παράνομες αποδοχές του προέδρου της ανεξάρτητης αρχής ή της ΔΕΚΟ, αφού πλέον θα είναι ίσες με εκείνες του Προέδρου του Αρείου Πάγου! Δηλαδή από τον νόμο στην παρανομία και από την παρανομία στον νόμο!

Καταλαβαίνεις, αναγνώστη, πόσο τερατώδης και φαυλοκυκλική γίνεται η λογική της αριθ. 13/2006 αποφάσεως του Μισθοδικείου που μοίρασε τα δισεκατομμύρια στους δικαστές, στους βουλευτές και τα μέλη του ΝΣΚ; Με τέτοιες λογικές φτάσαμε στην χρεοκοπία!

Τουλάχιστον ας ορθοφρονίσουμε για το μέλλον. Διότι επιτέλους μ΄εμάς ό,τι έγινε έγινε. Ας προσέξουμε τουλάχιστον για την νέα γενιά, γιατί αν εξακολουθήσουμε τέτοια αίσχη θα καταστρέψουμε την ζωή της, και αυτή θα μας καταστρέψει τον θάνατο - θα έρχεται και θα φτύνει στους τάφους μας.

Αναγνώστη, και κατά το Σύνταγμα, άρθρο 25, και κατά το νόμο, άρθρο 281 Αστικού Κώδικα, απαγορεύεται η καταχρηστική άσκηση δικαιώματος. Δηλαδή, δεν μπορείς κάποιο υπαρκτό δικαίωμα σου να το ασκήσεις, αν αυτή η άσκησή του υπερβαίνει προφανώς τα όρια της καλής πίστης, των χρηστών ηθών και τον οικονομικό και κοινωνικό σκοπό του δικαιώματος. Αν γίνουν δεκτά από ένα δικαστήριο, αν αποδειχθούν δηλαδή, γεγονότα που κατά καλόπιστη και ηθική κρίση, προσβλέποντας και στο οικονομικά και κοινωνικά δέον, συνιστούν κατάχρηση δικαιώματος, τότε η αγωγή του δικαιωματούχου απορρίπτεται.
Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει τίποτε πιο αντίθετο στην καλή πίστη, τίποτε πιο αντίθετο στα χρηστά ήθη, τίποτε πιο καταστρεπτικό οικονομικά, τίποτε πιο αντικοινωνικό από το να παίρνεις τις παράνομες και αντισυνταγματικές αποδοχές ενός ατόμου, ενός golden boy, και να τις επεκτείνεις σε όλους τους δικαστές, σε όλους τους βουλευτές, σε όλα τα μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και να διπλασιάζεις τις αποδοχές όλων αυτών, όταν μάλιστα ήδη βρισκότανε όλοι αυτοί στην κορυφή της μισθολογικής πυραμίδας!

Έπρεπε λοιπόν το Μισθοδικείο, ακόμα και μετά την άθλια και αντιεπιστημονική παραδοχή των δικαιωμάτων των δικαστών, έπρεπε εφαρμόζοντας τα άρθρα 25 Συντ και 281 ΑΚ, αφού συνέτρεχαν όλοι οι παραπάνω όροι, να κρίνει και αυτεπαγγέλτως, αφού γνώριζε τα γεγονότα που επέβαλαν την εφαρμογή, ότι η άσκηση αυτών των δικαιωμάτων είναι καταχρηστική και ν΄απορρίψει τις αγωγές τους. Δεν το έκανε. Και το χειρότερο: Δεν προέβαλε το Δημόσιο τέτοια ένσταση! Φοβερό! Τρομερό! Αν ασκούσε ένσταση καταχρηστικής ασκήσεως δικαιώματος το Δημόσιο και την απέρριπτε το Μισθοδικείο, σίγουρα θα ξέσκιζαν όλοι οι νομικοί τα πτυχία τους, από ντροπή. Γιατί λοιπόν οι δικηγόροι του Δημοσίου, δηλαδή τα μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, δεν πρόβαλαν στο Μισθοδικείο αυτήν την ένσταση; Δεν ξέρω. Εκείνο που ξέρω είναι ότι είχαν, όπως είπα, τεράστιο συμφέρον να χάσει το Δημόσιο, να κερδίσουν τη δίκη οι δικαστές, να διπλασιαστούν οι αποδοχές τους και κατά συνέπεια, κατά το άρθρο 100 Α Συντ, να διπλασιαστούν και οι αποδοχές των ίδιων των μελών του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Από όπου και αν πιάσεις την επίμαχη ληστρική απόφαση του Μισθοδικείου η βρωμιά της είναι ανυπόφορη. Διότι όποιος έμαθε νομικά σε πανεπιστήμιο και όχι σε αχούρι ευλόγως διερωτάται: Το Μισθοδικείο έκρινε (αισχρά) ότι η εξίσωση των αποδοχών των δικαστών προς εκείνες του μοιραίου golden boy, του προέδρου της ΕΕΤΤ, επιβάλλεται (τάχα) ευθέως από το Σύνταγμα, το άρθρο 88 παρ. 2, και άρα, κατά λογική συνέπεια, η καταβολή τους ήταν υπόθεση διατάκτου και όχι νομοθέτου. Γιατί λοιπόν έκρινε ως αδικοπραξία την παράλειψη του νομοθέτου να θέσει κάποιον νόμο περιττό, ίσως απλώς διευθετικό ήδη γεγενημένων (υποτίθεται) δικαιωμάτων;

Βέβαια υπάρχει κάποιο δυσάρεστο προηγούμενο που ήθελαν να αποφύγουν οι δικαστές: Διότι κάποιους αυθαίρετους χρηματικούς καταλόγους που συνέταξαν άλλοτε οι δικαστές στη βάση δήθεν ευθέως στο Σύνταγμα εδραζομένου μισθολογικού δικαιώματός τους, απέρριψε εν ψυχρώ ο στιβαρός Αλέκος Παπαδόπουλος, Υπουργός κάποτε Οικονομικών, και δεν υποχώρησε ούτε όταν ο Εισαγγελέας Εφετών διέταξε (άκουσον, άκουσον!) τη σύλληψη της προϊσταμένης Δ.Ο.Υ Πειραιώς που, εκτελώντας εντολή του άξιου Υπουργού, αρνήθηκε να πληρώσει.

Αναγνώστη, τι έπρεπε να κάνει τότε, το 2006, η αγαθιάρα Κυβέρνηση Καραμανλή μόλις βγήκε αυτή η αισχρή απόφαση του Μισθοδικείου; Να σημειώσω ότι ο ίδιος ο Καραμανλής από τις αρχές ήδη του 2006 είδε τον κίνδυνο από τέτοιες δικαστικές αποφάσεις και μίλησε σχετικά στην Κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ, αλλά δεν έγινε τίποτε.

Τι έπρεπε όμως να γίνει αν η Κυβέρνηση ήξερε και είχε τη θέληση και το σθένος να κυβερνήσει; Έπρεπε αμέσως, αστραπιαία και δυναμικά να εκδοθεί καταλογιστική πράξη κατά του golden boy, του προέδρου της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνικών και Ταχυδρομίων, στην εξής βάση: Αφού ένα ανώτατο δικαστήριο, το Μισθοδικείο, έκρινε παράνομες και αντισυνταγματικές τις αποδοχές του κατά το ποσό που υπερβαίνουν τις αποδοχές των Προέδρων των ανωτάτων δικαστηρίων, καταλογίζω το υπερβάλον και διατάζω την επιστροφή του, καταλύοντας έτσι τη βάση της απαιτήσεως των δικαστών! Οπότε προκαλώντας το ίδιο το Κράτος παλινδικία (με κατάλληλη χρήση ενδίκων μέσων, όπως αναψηλάφιση των σχετικών δικών καθώς και ανακοπές κατά των απαιτήσεων για οψιγενή λόγο στο στάδιο της εκτέλεσης, κατ΄εφαρμογή και του αξιώματος sublata causa, tollitur effectus, αιρομένης της αιτίας αίρεται το αποτέλεσμα) θα κέρδιζε το Κράτος τις νέες δίκες και οι δικαστές θα έχασκαν περιμένοντας ματαίως τα αισχρώς επιδικασθέντα αρχικά δισεκατομμύρια ευρώ!

Αντί γι΄αυτό η τότε Κυβέρνηση τα χάρισε τα δισεκατομμύρια στους δικαστές και στους μισθολογικά αρκαντάσηδες αυτών, στα μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και τους βουλευτές... Και μου έρχεται, ρε παιδιά, στο νού ένα περιστατικό που συνέβη στην αρχαία Αθήνα και το αναφέρει ο Στοβαίος: «Δημοκράτης ιδών κλέπτην υπό των ένδεκα απαγόμενον, Άθλιε, έφη, τι γαρ τα μικρά έκλεπτες αλλ΄ού τα μεγάλα, ίνα και εσύ άλλους απήγες!» Δηλαδή, Κάποιος ονόματι Δημοκράτης βλέποντας έναν κλέφτη να τον πηγαίνουν φυλακή οι έντεκα (δεσμοφύλακες), Ρε μαλάκα, του είπε, γιατί έκλεβες τα «μικρά», ψιλοπράγματα, και όχι «τα μεγάλα», τα δισεκατομμύρια, για να πήγαινες εσύ τους άλλους φυλακή, αφού τότε θα ήσουν εσύ νομοθέτης και δικαστής!

Νομικά και ουσιαστικά θεμελιώνεται και αποδεικνύεται το εξής απίστευτο: Ότι οι αποδοχές των λειτουργών των δύο τρίτων της κρατικής εξουσίας, της νομοθετικής και της δικαστικής (η άλλη είναι η εκτελεστική) διαμορφώθηκαν με μια ληστρική δικαστική απόφαση που καταλόγισε δήθεν αδικοπραξία στα νομοθετικά όργανα της δημοκρατίας μας: Είναι η αριθμ. 13/2006 απόφαση του δικαστηρίου του άρθρου 88 παρ. 2 του Συντάγματος, του λεγόμενου Μισθοδικείου!...Αυτό είναι τρελό, είναι απίστευτο! Είναι το μεγαλύτερο, το πιο αδιανόητο σκάνδαλο! Και με ζώνουν φίδια, κροταλίες και βόες, ότι σ΄αυτό το σκάνδαλο βρίσκεται η βαθύτερη ρίζα όλων των σκανδάλων, από το Βατοπέδι μέχρι την παρακολούθηση των τηλεφώνων όλης της πολιτικής - και όχι μόνο - ηγεσίας της χώρας μας. Και ότι αυτά τα δισεκατομμύρια, των δικαστών, των βουλευτών, των μελών του ΝΣΚ, λόγω της εγγραφής τους στους πιο κρίσιμους προϋπολογισμούς των ετών 2008 μέχρι 2011, ήταν η μοιραία ποσότητα που έκανε το ποτήρι της χρεοκοπίας να ξεχειλίσει!

Πρόσεξε και αυτά, αναγνώστη. Το Μισθοδικείο καταλόγισε, όπως προανέφερα, αδικοπραξία (παράλειψη εξομοιώσεις των δικαστικών αποδοχών προς εκείνες του προέδρου της ΕΕΤΤ) στον νομοθέτη, του οποίου η έννοια συγκροτείται, κατά το άρθρο 26 του Συντάγματος, από την Βουλή και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Και θα έλεγε κάποιος ανόητος ότι η εν προκειμένω αδικοπραξία έχει τυπικό χαρακτήρα. Αλλά αυτή η «τυπική» αδικοπραξία του Προέδρου της Δημοκρατίας είχε το ουσιαστικότατο αποτέλεσμα ότι διπλασίασε τη χορηγία του, αφού κατά τον Ν. 565/1977 αυτή η χορηγία ανέρχεται στο 5πλάσιο της βουλευτικής αποζημίωσης, που, κατά τ΄ανωτέρω, διπλασιάζεται με τον διπλασιασμό των αποδοχών του Προέδρου του Αρείου Πάγου από το Μισθοδικείο!

Καταλαβαίνεις αναγνώστη, πόσο βαριά είναι η προσβολή κατά του προσώπου του σεβαστού Προέδρου, να του καταλογίζεις αδικοπραξία και να τον αμείβεις γι΄αυτήν με διπλασιασμό των αποδοχών του! Αλλά και οι αποδοχές του Πρωθυπουργού και των Υπουργών έχουν βάση υπολογισμού την (διπλασιασθείσα) βουλευτική αποζημίωση! Δηλαδή, αναγνώστη, το λατρευτό μας Μισθοδικείο, σε καιρό έσχατου δημοσιονομικού κινδύνου της χώρας μας διπλασίασε τις αποδοχές των λειτουργών του συνόλου της εθνικής ηγεσίας μας, του «δίφρου της πολιτείας», όπως έλεγαν σε άλλους καιρούς, και μάλιστα στη βάση μιας δήθεν αδικοπρακτικής συμπεριφοράς που της καταλόγισε!
Και δεν έχει καμιά σημασία αν η ηγεσία αυτή αποδέχθηκε ή αποποιήθηκε την «ευεργεσία», διότι, όπως προανέφερα, η αποποίηση αποδοχών από δημόσιο υπάλληλο ή λειτουργό είναι, κατά το ΣτΕ και τη θεωρία, άκυρη και ανίσχυρη.
Καλά λέω εγώ λοιπόν, ότι αν αναλογιστούμε τις διαστάσεις του κακού που προκάλεσε η αριθ. 13/2006 απόφαση του Μισθοδικείου, θα σκεφτούμε ότι τα αναστήματα των καθηγητών της Νομικής που μετείχαν στην σύνθεσή του και που εις μάτην αντέδρασαν, επισημαίνοντας δραματικά τον κίνδυνο δημοσιονομικής καταστροφής της χώρας, θα σταθούν κάποτε δίπλα στις μορφές των Τερτσέτη και Πολυζωίδη. Κάποτε, λέω. Όταν θα βγούμε από την απόλυτη ταραχή, οπότε με νηφιαλότητα θα γραφεί η ιστορία της κρίσης, και είμαι βέβαιος ότι τη σκοτεινότερη σελίδα της θα γεμίζει η αριθμ. 13/2006 επάρατη απόφαση του Μισθοδικείου.

Θα γράψω και κάτι ακόμα και θα το γράψω με πολύ δισταγμό, τρέμοντας, διότι φοβάμαι ότι όπου με βρείς, αναγνώστη, αν δεν με πλακώσεις στο ξύλο, πάντως σίγουρα θα με φτύνεις, θα με λές ψεύτη, απατεώνα, τι είναι αυτά που γράφεις!

Διότι θα θεωρήσεις ψέμα μου, είναι αδύνατο να πιστέψεις ότι συνέβη και το εξής: Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών δικάζοντας την πρώτη αγωγή δικαστή που στηριζόταν στην παραπάνω κατάπτυστη και αισχρή απόφαση του Μισθοδικείου, είπε (αριθμ. απόφασης 1445/2007) ότι αφού παρανόμησαν τα νομοθετικά όργανα του Κράτους, η Βουλή και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με το να μη δώσουν και στους δικαστές τις αποδοχές του golden boy, του Προέδρου της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομίων, ανάγκασαν τους καημένους τους δικαστές να κάνουν αγωγές, κατά χιλιάδες, και αυτό προκάλεσε «εντυπώσεις στο ευρύ κοινό που δημιουργήθηκαν από δυσμενείς κρίσεις» κατά των δικαστών από τους δημοσιογράφους.

Γι΄αυτά τα δυσμενή σχόλια καταδικάσθηκε το Δημόσιο να πληρώσει στον συγκεκριμένο ενάγοντα δικαστή, πέρα από τα αναδρομικά, χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη 5.000 ευρώ, δηλαδή ο λογαριασμός για το σύνολο των 6000 δικαστών βγαίνει 30.000.000 ευρώ!

Πλήρωνε λοιπόν, φορολογούμενε αχάριστε λαέ, κόψτε το λαιμό σας και βρέστε να πληρώσετε κι εσείς, κωλόπαιδα άνεργοι και εξτρατσήδες, που ενώ έπρεπε να πανηγυρίζετε για τον διπλασιασμό των δικαστικών αποδοχών και των αποδοχών των βουλευτών και των μελών του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ενώ έπρεπε να παλαβώσετε από χαρά που οι δικαστές εξανάγκασαν το Κράτος να πληρώσει δισεκατομμύρια ευρώ σ΄αυτούς, στους βουλευτές και στα μέλη του ΝΣΚ και αποκαταστάθηκε μ΄αυτόν τον τρόπο η δικαστική ανεξαρτησία και η ισοτιμία των εξουσιών, δηλαδή η ίδια η δημοκρατία μας, εσείς οι τρισάθλιοι δυσαρεστηθήκατε, σχηματίσατε άσχημες εντυπώσεις εναντίον όλων αυτών!

Για τον ίδιο ακριβώς νομικό λόγο (μάλλον νομικό παραλογισμό) δικαιούνται και οι βουλευτές από το Δημόσιο (και ας μη μου πεί κάποιος νομικός φωστήρας ότι δεν δικαιούνται, βάσει της ανωτέρω αισχρής νομολογίας) από 5.000 ευρώ (πέρα από τα αναδρομικά τους) χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ο καθένας, διότι με το να μην αυξήσουν οι ίδιοι στο ύψος των αποδοχών του Προέδρου της ΕΕΤΤ τις αποδοχές των δικαστών, υπέπεσαν - είπε το ληστρικό Μισθοδικείο - σε αδικοπραξία η οποία προκάλεσε την αύξηση των αποδοχών των δικαστών, και άρα, βάσει του Συντάγματος, αυτών των ίδιων, των βουλευτών, που αναγκάστηκαν γι΄αυτό το λόγο να κάνουν αγωγές κατά του δύστροπου Δημοσίου, οι οποίες αγωγές προκάλεσαν επίσης, όπως όλοι γνωρίζουμε, δυσμενείς εντυπώσεις στο ευρύ κοινό και άρα και αυτοί δικαιούνται από το Δημόσιο όπως ακριβώς και οι δικαστές, για τον ίδιο ακριβώς λόγο, την χρηματική ικανοποίηση των 5000 ευρώ, για ηθική βλάβη που προκάλεσαν οι ίδιοι στον εαυτό τους!
Τρελά πράγματα!

Ώστε βλαμμένοι οι δικαστές, βλαμμένοι οι βουλευτές, βλαμμένα τα μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.., όλους τους βγάζει ηθικά βλαμμένους η λογική της παραπάνω απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών και δικαιολογεί για όλους 5.000 ευρώ στον καθένα για επανόρθωση της ηθικής βλάβης! Είναι δυνατό να πιστέψεις ότι συνέβησαν όλα αυτά, αναγνώστη; Είναι δυνατόν να φανταστείς τόσο τρελή την Δικαιοσύνη μας; Γι΄αυτό σου λέω, πρέπει να κυκλοφορώ καμουφλαρισμένος γιατί αλλιώς όπου με βρίσκεις θα με δέρνεις αλύπητα, θα με φτύνεις και θα με λές ψεύτη, τι είναι αυτά που γράφεις και μας αναστατώνεις! Αλλά δυστυχώς για σένα, αναγνώστη, και για ολόκληρο το λαό δεν είμαι ψεύτης... Να πώ παρεμπιπτόντως (αν αρμόζει) ότι εργασία μου σχετική με όσα διαβάζεις εδώ έθεσα υπόψη διακεκριμένων συνταγματολόγων και άλλων καθηγητών Νομικής, οι οποίοι όλοι συντάχθηκαν απολύτως και με την νομική και με την πραγματολογική επιχειρηματολογία μου.

Αναγνώστη, σε πλήγωσαν, το ξέρω, οι σκληρές αλήθειες που διάβασες. Σφίγγεται η καρδιά σου από πόνο για την αδικημένη Ελλάδα.

Ας είμαστε αισιόδοξοι.. - προπαντός όμως συνετοί, δυνατοί και δραστήριοι!

Πρόταση: Πρέπει να μελετήσουμε εντατικά, πολύ συστηματικά τους θεσμούς, να βρούμε τα κακώς κείμενα, έτσι ώστε στην προσεχή αναθεώρηση του Συντάγματος, που πρέπει να είναι σαρωτική, να βάλουμε γερά θεσμικά θεμέλια για μιά Νέα Ελλάδα. Σ΄αυτό αποβλέποντας, πρέπει και να τεθεί σε απόλυτη προτεραιότητα η κατάργηση των βρώμικων διατάξεων των άρθρων 82 παρ. 2, 100 Α και 111 παρ. 4, που αποτέλεσαν το συνταγματικό πρόσχημα για τα καταστροφικά μισθολογικά υπερπρονόμια των δικαστών, των βουλευτών και των μελών του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Γενικότερα πρέπει οι θεσμοί μας να μην επιτρέψουν ποτέ πιά σε κάποιους να νομίζουν ότι είναι «τη Παναϊας τα κάτας», γάτες, δηλαδή, της Παναγιάς, όπως λέμε οι Πόντιοι για όσους έχουν σκανδαλώδη προνόμια - και αυτοί είναι μυριάδες, σε όλο το κοινωνικό σώμα, από τους χρυσοκάνθαρους νεόπλουτους μέχρι τα πάμπολα τσιμπούρια στις ΔΕΚΟ και μέχρι τους εξουσιαστικούς τόπακες, που όλοι μαζί αυτοί κατάντησαν την γλυκιά Ελλάδα μας από Ευ σε Φευ του κόσμου.

Και κάτι ακόμα: Είναι χαρακτηριστικό της εθνικής παθογένειας το ότι δεν υπήρξε, εξ όσων τουλάχιστον γνωρίζω, κανείς δικαστής, κανένας βουλευτής (όταν βγήκε στη σύνταξη.), κανένα μέλος του ΝΣΚ που ν΄αποποιήθηκε το αμαρτωλό χρήμα του Μισθοδικείου που όπως είπα παραπάνω μεταμορφώθηκε σε «έκτακτη παροχή» με την ΚΥΑ 2/1601/0022/30.1.2008 και σε αύξηση 80% με τον ν. 3691/2008.

Πριν τις οριζόντιες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις προηγήθηκε, ως αιτία τους, η ηθική οριζοντίωση των ταγών μας αλλά και της ίδιας της κοινωνίας μας. Χαυνοπολίτες, εγω-πρόβατα πολιτικών τσελιγκάτων, αυτοί ήμασταν. Και αν μας τύχαιναν κάποιες άγρυπνες και ανήσυχες συνειδήσεις, τους απομονώναμε γρήγορα, τους περνούσαμε για ψώνια, κορόϊδα.
Πρόσφατα μας παρηγόρησε το Κίνημα των Αγανακτισμένων. Δυστυχώς όμως τα γεγονότα στο Σύνταγμα κατά την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου έδειξαν ότι και αυτοί, λόγω ακριβώς της ανυπαρξίας μιας σφριγηλής κοινωνικής συνείδησης ως υποδομής τους, πάνε - μακάρι να βγώ ψεύτης - να κυριευθούν από αναρχικές δυνάμεις, που οδηγούν στο εσκαμοτάρισμα των κοινωνικών αγώνων - η λέξη εσκαμοτάρισμα χρησιμοποιήθηκε από τον Λένιν για τους Εσέρους, για τον αστόχαστο και αντικειμενικά βλαβερό για την εργατική τάξη υπερεπαναστατικό ζήλο τους.
Πάντως οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι οι Αγανακτισμένοι ενέταξαν την ατομική πολιτική πράξη στη μαζική δράση και την έβαλαν στην καθημερινότητα. Δείχνει όμως η πορεία του Κινήματος αυτού ότι παράλληλα αν όχι πρωτίστως χρειαζόμαστε υψηλόφρονα στοχασμό των θεσμών, βαθιά, κοπιώδη μελέτη τους, με άγρυπνο ενδιαφέρον για την Δημοκρατία μας και με την επίγνωση ότι πατριωτισμός σημαίνει προπαντός σοβαρότητα - η Ελλάδα δεν υπάρχει για πλάκα!
Γι΄αυτό λέω ότι πρέπει να κάνουμε προσωπική μας υπόθεση την αναθεώρηση του Συντάγματος, δηλαδή των θεσμών μας, να συμμετάσχουμε ο καθένας με υψηλής στάθμης πολιτική συνείδηση στη ζύμωση - και τους αγώνες! - ώστε να δημιουργήσουμε ένα ΝΕΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.Θεσσαλονίκη, Ιούνιος 2011

Για διάλογο μαζί μου ή τυχόν αντιδράσεις τηλεφωνήστε στο 6932 916443.


Αρχιχρονιά λοιπόν, δίσεκτου χρόνου. Και τι να πεις;

Να ευχηθώ αδέρφια, συνοδοιπόροι τούτης της δύσκολης μα όμορφης και λυτρωτικής πορείας, πρώτα υγεία. Μετά πίστη και δύναμη για τις δύσκολες μάχες που είναι μπροστά μας, έρχονται, βρίσκονται σε εξέλιξη.

** Ασυμβίβαστα να παλέψουμε για την πατρίδα, που την έχει φτάσει στο χείλος της αβύσσου ένας εσμός παλιανθρώπων αδίσταχτων, λαμογίων, νταβατζήδων.

** Να τους «σπρώξουμε», στα σκοτεινά λαγούμια της Ιστορίας!

** Να αντισταθούμε, σε δοτούς άρχοντες εκτελούντες διατεταγμένη υπηρεσία. Σε γκεμπελίσκους της άθλιας και αδίσταχτης προπαγάνδας. Στα λαμόγια της παραπληροφόρησης. Στο συρφετό των νταβατζήδων. Στους μιντιάρχες της παρακμής και αποβλάκωσης. Στους πολιτικούς του μνημονίου της εξαθλίωσης και καταστροφής.

** Στα κάθε λογής τσιράκια τους. Να συναντηθούμε στις πλατείες, στους δρόμους, στα μονοπάτια της οργής. Να τους δώσουμε να καταλάβουν, πως τα ψέματα τελείωσαν!

** Να κάνουμε το 2012 δίσεχτο –κυριολεκτικά- γι’ αυτούς. Με όσα μέσα διαθέτουμε. Μην τους φοβάστε. Το σύστημα είναι σε παρακμή, σε σύγχυση, σε πανικό. Θα αντισταθεί. Μα ο λαός είναι η δύναμη. Αρκεί «να τολμάμε να αγωνιζόμαστε, να τολμάμε να νικάμε», όπως δίδαξε κι ο Πρόεδρος Μάο!

** Πώς πήγε η κατ’ ιδίαν συνάντηση του Παπαδήμου με το Σαμαρά; Ε, τα πιο ενδιαφέροντα δεν ανακοινώθηκαν! Βέβαια τα διατεταγμένα δημοσιογραφικά γιουσουφάκια των νταβατζήδων οργίασαν να παραπληροφορούν. Τα σάλια τους τρέχουν (και) για την κυβέρνηση του Λουκά!

** Πάντα ν’ ανταμώνουμε λοιπόν. Και να ξεφαντώνουμε. Και να μαχόμαστε!

** Γιατί ρίχτηκε στην πιάτσα (δημοσιογραφική, πολιτική) η ημερομηνία της Κυριακής 8ης Απριλίου (των Βαΐων) ως πιθανή ημερομηνία των εκλογών;

** Και μάλιστα συντονισμένα; Είναι τυχαίο, ότι τη λανσάρισαν συγκεκριμένα δημοσιογραφικά παράκεντρα, συνδεόμενα με τους κύκλους των νταβάδων που σπεκουλάρουν για την παράταση του βίου της κυβέρνησης Παπαδήμου;

** Σας διαβεβαιώνω σε κάθε περίπτωση, ότι αυτή η ημερομηνία ΔΕΝ συζητήθηκε, ούτε συμφωνήθηκε στη συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Σαμαρά.

** Κι όμως. Αυτό το απίστευτο, τυχοδιωκτικό σενάριο περί κυβέρνησης Παπαδήμου με στήριξη μόνο απ’ το ΠΑΣΟΚ (μάλλον… περί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό το Λουκά) διακινήθηκε όλες τις προηγούμενες ημέρες. Και διακινήθηκε από στελέχη του επιτελείου του ΓΑΠ! Καλά, οι άνθρωποι βρίσκονται σε τόσο πανικό, ώστε δεν διστάζουν να αμολάνε κάθε αθλιότητα που κατεβάζει η κούτρα τους;

** Γενικά ο Αντώνης αντιστάθηκε στην ολομέτωπη επίθεση που ξαμόλησαν τα μαντρόσκυλα της διαπλοκής. Αλλά έτσι που έμπλεξε, είναι σαφές ότι θα συνεχίζει να δέχεται το μαρκάρισμά τους. Και με δεδομένο, ότι έχει και μέσα στο κόμμα του «πρόθυμους», καλά ξεμπερδέματα…

** Κάπως αργά αντιλαμβάνεται, ότι απ’ τη στιγμή που επέλεξε να συμμετέχει στην κυβέρνηση του Λουκά έχει απολέσει πολύ μεγάλο μέρος της αυτόνομης αντιπολιτευτικής του δράσης. Τα περιθώρια ελιγμών του μειώθηκαν, απελπιστικά. Ας πρόσεχε;

** Να πούμε πάντως, ότι πριν τη συνάντηση του Σαμαρά με τον πρωθυπουργό, είχε προηγηθεί τηλεφωνική μεταξύ τους επικοινωνία, στη διάρκεια της οποίας δεν «ζεστάθηκε» μεν το κλίμα, αλλά φτιάχτηκε κάποια ατμόσφαιρα, ώστε να μην τερματιστεί τόσο πρόωρα ο βίος της κυβέρνησης. Ίσως αυτό συνέφερε και τους δύο…

** Βέβαια αυτή η «διευθέτηση» σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ότι τα πράγματα θα κυλήσουν ομαλά. Είναι αντικειμενικά αδύνατο να πορευτεί η κυβέρνηση «αναίμακτα».

** Έχει άλλωστε τόσες –πολιτικές- αμαρτίες να τη βαρύνουν…

** Απορία μου: Θα διέταζε ποτέ Έλληνας δικαστής την προφυλάκιση ενός ιμάμη, ας πούμε, παραμονή του Ραμαζανίου; Και δεν θα πέφτανε να τον ξεσκίσουν όλοι οι σαλτιμπάγκοι της «πολυπολιτισμικότητας»;

** Αν λοιπόν ο ηγούμενος Εφραίμ είναι ένοχος, καλώς διετάχθη η προφυλάκισή του. Αναρωτιέμαι όμως: Αυτή η άθλια, διαπλεκόμενη, διαρκώς συναλλασσόμενη και παρακμιακή Πολιτεία, από κει ξεκινάει τη μάχη της… κάθαρσης;

** Αντάμα με ορισμένους δημοσιογραφικούς ασπάλακες, τοις των αφεντικών ρήμασι πειθομένους;

** Πού ήταν όλος αυτός ο… καθαρτήριος εσμός στο σκάνδαλο της Siemens; Των ομολόγων; Του χρηματιστηρίου; Των τόσων άλλων σκανδάλων; Πού ήσαν όλες αυτές οι παλλακίδες, όταν ο Γιουνγκ απέδρασε υπό τα όμματα ενός σάπιου, διεφθαρμένου, διαπλεκόμενου συστήματος;

** Όταν… εν δόξη και τιμή απέδρασαν ο Χριστοφοράκος, ο Καραβέλας, ο Μάκαρος και πάει λέγοντας; Τότε πόσο αλυχτούσαν τα δημοσιογραφικά κουτάβια; Τώρα τα έπιασε η ιερή αγανάκτηση, ίνα προστατέψουν την… τιμή της Πολιτείας;

** Τα άκουγα και θυμόμουν τα καλά βουλωμένα –επ’ αμοιβή…- στοματάκια τους όταν βοούσαν σκάνδαλα και αθλιότητες, όταν προκαλούσαν συμπεριφορές και διαπλοκές. Όταν τη χώρα μαγάριζαν συναλλαγές, δωροδοκίες, πολιτικό χρήμα, διαφθορά.

** Τότε, αυτοί οι σαλτιμπάγκοι δεν έβγαζαν αφρούς απ’ τα –σήμερα- απύλωτα στόματα. Τότε συγκάλυπταν, παραπληροφορούσαν, απέκρυβαν…

** Ελάχιστοι το επεσήμαναν, αλλά θα με συγχωρήσετε να πω, ότι ήταν το λιγότερο περίεργη η στάση του Προέδρου της Δημοκρατίας, όταν ξέσπασε η πρόσφατη κυβερνητική κρίση. Αλήθεια, γιατί αυτή η σπουδή, η πρεμούρα να τηλεφωνήσει στον Παπαδήμο για να του πει ότι είναι στη διάθεσή του αν χρειαστεί Συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, αφού ουδείς είχε υποβάλει σχετικό αίτημα; Γιατί οι σύμβουλοί του δεν τον προστάτεψαν από ένα έως και θεσμικό ατόπημα;

** Παρατηρούσα, δεν αντέχω θα το επισημάνω, ένα δημοσιογραφικό γιουσουφάκι, το οποίο δεν έχει πει κουβέντα για το γεγονός ότι σε ανώτατο καθοδηγητικό όργανο του κόμματος που καλύπτει συμμετέχει υπόδικος για κακουργήματα, τώρα να βγάζει άναρθρες κραυγές διαμαρτυρίας, ότι ο Εφραίμ δεν παραδόθηκε αμέσως, αλλά παρέμενε στη Μονή έστω και φρουρούμενος!

** Άκουγα άλλους δημοσιογραφικούς κύνες υλακτούντες, ότι ο Εφραίμ είναι και ύποπτος φυγής, λες και δεν θα μπορούσε να διαφύγει όταν ήταν στη Ρωσία πριν ελάχιστες βδομάδες!

** Λέτε; Να μας προκύψει… Λουκάς ο πολιτευτάκιας; Υπό τα χειροκροτήματα των απανταχού νταβατζήδων και των δημοσιογραφικών τους αποβλήτων; Λέτε;

** ΟΚ λοιπόν, η τάξη αποκαθίσταται, οι βιασμένοι θεσμοί αρχίζουν να λειτουργούν, η άθλια, διαπλεκόμενη Πολιτεία αντικρίζει το φως το αληθινόν, οι δικαστές πιάνουν τον ταύρο απ’ τα κέρατα και η Δικαιοσύνη είναι πραγματικά «τυφλή» (ανανήπτει μάλιστα παραμονές Χριστουγέννων!), ώστε να κλείσει τα στόματα των… ασεβών και καχύποπτων! Αρχίζουμε να ζούμε σε μια χώρα ευνομούμενη, τι άλλο θέλουμε;

** Α, μια μικρή λεπτομέρεια. Ας πούμε, αυτού του «σαλού» υπουργού, ο οποίος όλες τούτες τις μέρες φωνάζει συνέχεια πως η κυβέρνηση στην οποία συμμετείχε επί μήνες, το 2009 και τις αρχές του 2010 δεν έκανε τίποτα συνειδητά για την οικονομία, με αποτέλεσμα τον Απρίλη του ’10 να δεθεί η χώρα χειροπόδαρα με τις αλυσίδες του ΔΝΤ και όλων των απανταχού κερδοσκόπων. Ότι, λέει και τότε ακόμα ουδεμία διαπραγμάτευση έκανε, με αποτέλεσμα φτώχια, ανεργία, πείνα, ύφεση, καταστροφή. Ότι, λέει, σε άλλη χώρα ο λαός θα είχε εξεγερθεί αν συνέβαιναν παρόμοια! Ότι, ότι…

** Για όλα αυτά τα συγκλονιστικά ουδεμία ιερή αγανάκτηση!

** Οι νταβάδες και τα τσουτσέκια τους τα θεωρούν περίπου φυσιολογικά! Ωρέ πιάστε τον Εφραίμ και καθαρίσατε την κόπρο του Αυγείου!

** Αλήθεια, οι φοβερές καταγγελίες που έχει κάμει όλη την τελευταία περίοδο ο Χρυσοχοϊδης, δεν έχουν συγκινήσει κανένα δικαστικό λειτουργό; Δεν έχουν ξυπνήσει την υπνώττουσα Νου Δου; Δεν έχουν ενεργοποιήσει τα… καθαρτήρια αντανακλαστικά ουδενός δημοσιογραφικού γιουσουφακίου; Τίποτα δεν κουνιέται; Αλλά τι λέω, καθάρισαν με τον Εφραίμ, τι τα θέλουμε τα υπόλοιπα;

** Κυβέρνηση με όλα τα χαρακτηριστικά της οπερέτας, σαν την προηγούμενη, ένας πρωθυπουργός ο οποίος μεθοδικότατα στηρίζεται απ’ τους βαρόνους των μίντια, αλλά αποδεικνύεται ολίγιστος… Τα κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση αγκομαχούν μεταξύ της διευθέτησης των εσωκομματικών λογαριασμών, της αποτίναξης του άγους του ηγεμόνα (ΠΑΣΟΚ), του πολιτικού κόστους (Ν.Δ.) και του άκρατου πολιτικού τυχοδιωκτισμού (ΛΑΟΣ)…

** Τι να περιμένει λοιπόν κάποιος απ’ αυτή τη συγκεκριμένη κυβέρνηση;

** Το αίτημα να πάμε σε εκλογές γίνεται ολοένα και πιο επιτακτικό. Και όσοι το αγνοούν (δηλαδή οι θλιβεροί εταίροι της συγκυβέρνησης) θα εισπράττουν πελώριο κόστος.

** Η Νου Δου το έχει αντιληφθεί, αλλά είναι εγκλωβισμένη. Απ’ τη στιγμή που αποφάσισε να κάνει το σάλτο μορτάλε (συμμετοχή στην κυβέρνηση του Λουκά) ήταν δεδομένο, πως θα έκανε και συνεχείς εκπτώσεις…

** Εισπράττει λοιπόν φθορά. Αυτό το δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις που γίνονται για λογαριασμό του κόμματος. Έχει μείνει «κολλημένη» γύρω στο 30-32%.

** Δυναμική δηλαδή για αυτοδυναμία (που θα προσεγγίζει το 38.5%, με εφτακομματική Βουλή) δεν φαίνεται στον ορίζοντα, τουλάχιστον αυτή τη στιγμή…

** Κι αν η κυβέρνηση λάβει το Γενάρη και το Φλεβάρη νέα σκληρά μέτρα, υπό καθεστώς εκβιασμού για να κλείσει το περιβόητο PSI (αν κλείσει…), τότε χαιρέτα μου τον πλάτανο!

** Ήδη, για παράδειγμα, μια νέα έκπτωση έχει να κάνει με το χρόνο διεξαγωγής των επόμενων εκλογών. Οι πληροφορίες μου λένε, ότι η μετάθεση του χρόνου των εκλογών θα είναι μικρή. Αλλά…

** Για το ΠΑΣΟΚ ισχύει το «ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται». Είναι όμως έτσι;

** Καθότι άλλο μια εκλογική ήττα σχετικά αξιοπρεπής και άλλο μια συντριβή ιστορικών και στρατηγικών διαστάσεων, που όλα δείχνουν πως πολύ δύσκολα θα την αποφύγει…

** Είναι να μη σκούζει λοιπόν μετά ο αρχηγός κωλοτούμπας, ότι… με τούτα και με κείνα θεριεύουν την –κερματισμένη όμως…- Αριστερά;

** Και είναι να μην κάνουν ΓΑΠ και κωλοτούμπας… αγώνα κοινό για να πάνε οι εκλογές όσο πιο πίσω γίνεται;

** Συναντήθηκαν αυτές τις μέρες δύο ιστορικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, συνεργάτες και οι δυο του Αντρέα. Μίλησαν για τα ανείπωτα χάλια του Κινήματος, για την τραγωδία που βιώνει επί των ημερών του γιού του. Μα πάνω απ’ όλα «έκλαψαν» για την τραγωδία της χώρας, που όπως και οι δυο τόνισαν, θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε ανυπολόγιστες περιπέτειες και στα εθνικά θέματα, σε «μείωση της πατρίδας», όπως χαρακτηριστικά είπαν. Αποτέλεσμα των πολιτικών του –κακή τη τύχη- αρχηγού ενός Κινήματος πατριωτικού…

** Ναι, πάνε μια χαρά οι δυο αρχηγοί της συμφοράς, ταιριάζουν όλο και σε περισσότερα!

** By the way (καλή χρονιά, φίλε Κίμωνα!) το έχετε παρατηρήσει ότι όλο το μνημονιακό σύστημα, αυτός ο εσμός της καταστροφής της χώρας (μιντιακός, επιχειρηματικός, εν γένει… νταβατζήδικος) έχει συσπειρωθεί πέριξ του Λουκά και τον στηρίζει ακόμα και με αισχρό και προβοκατόρικο και εκβιαστικό τρόπο; Τυχαίο; Δε νομίζω!

** Περιμένει ο κόσμος κάθε Κυριακή για να μάθει τις… μύχιες σκέψεις κι «εκμυστηρεύσεις του κυρ Λουκά απ’ τις δύο –βασικές- κυριακάτικες βουβουζέλες του!

** Και γελάει ο κάθε πικραμένος! Αφήστε που και το MEGA παίρνει τις θλιβερές και αστείες παρόλες και στήνει θέμα! Παιδιά, σας έχουν πάρει χαμπάρι!

** Αλήθεια, κάποιος σύμβουλος της πρωθυπουργάρας να τον προφυλάσσει απ’ τον πολιτικό διασυρμό;

** «Ισχύει ή δεν ισχύει ο νόμος για όλους;», μηρύκαζαν τα καταγέλαστα παπαγαλάκια, για να στηρίξουν τις επιθέσεις ενάντια στον Εφραίμ και να «απαιτήσουν» την προφυλάκισή του…

** Δεν ρωτάνε και τα διαπλεκόμενα και διεφθαρμένα αφεντικά τους τα ίδια παπαγαλάκια, αν ισχύει και γι’ αυτά η παραπάνω αρχή; Κι αν ίσχυε, πόσες φορές θα ‘πρεπε να ‘χαν πάει φυλακή; Χρηματιστηρίου και πολλών άλλων σκανδάλων ένεκα;

** Μιλάνε και οι φωλεές της διαφθοράς και των σκανδάλων!

** Συγκλονιστική η αποκάλυψη του πρώην πρωθυπουργού της Τουρκίας Μ. Γιλμάζ, ότι οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας του δούλευαν και για «αντίποινα στα δάση της Ελλάδας», κοινώς δούλευαν για να καίγονται τα ελληνικά δάση! Συγκλονιστική! Και δικαιώνει εκείνους οι οποίοι είχαν κατά καιρούς εκφράσει σχετικές υπόνοιες και λοιδορούνταν σαν «εθνικιστές» και «συνωμοσιολόγοι» απ’ τους κεκράχτες της «λογικής»! Συγκλονιστική! Κι αν στην Ελλάδα υπήρχε κυβέρνηση, θα περίμενε κάποιος μια στοιχειωδώς αποφασιστική αντίδραση, αντί για «διακριτικές» ανακοινώσεις.. Κι αν υπήρχαν ΜΜΕ που σέβονται στοιχειωδώς το κοινό στο οποίο απευθύνονται κι όχι παλλακίδες διαπλεκόμενων αφεντικών, θα περίμενε κάποιος τη σοβαρή ανάδειξη του θέματος κι όχι μια μικρή αναφορά από «υποχρέωση» και μετά μούγκα (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων)! Είπαμε, αν υπήρχαν!

** Αλήθεια, η ΕΥΠ είχε ενημερώσει τον τότε πρωθυπουργό Κ. Σημίτη για τα όσα συγκλονιστικά αποκαλύπτει σήμερα ο Γιλμάζ για τις «δουλειές» της MIT στα ελληνικά δάση, δηλαδή για τους εμπρησμούς ελληνικών δασών; Κι αν τον είχε ενημερώσει, τι έπραξε ο αλήστου μνήμης;

** Θυμάστε; Ότι τον Πολύδωρα, ο οποίος είχε μιλήσει το 2007, όταν ΑΜΕΣΩΣ μετά την προκήρυξη των εκλογών κάηκε η Πελοπόννησος, για «ασύμμετρες απειλές» είχαν πέσει να τον ξεσκίσουν και πολιτικοί ασπάλακες και δημοσιογραφικές παλλακίδες;

** Τι το περίεργο; Ότι η πρώτη εμφάνιση του νέου εκπροσώπου της κυβέρνησης γίνηκε στο MEGA;

** Επειδή λοιπόν η σπέκουλα που πέφτει είναι ασύλληπτων διαστάσεων, απλά να υπενθυμίσω, ότι με τις ψήφους (και) του ΠΑΣΟΚ δεν παραπέμφθηκαν τα πολιτικά πρόσωπα που είχαν κατηγορηθεί για το Βατοπέδιο!

** Και by the way, η πραγματογνωμοσύνη για τη ζημιά που υπέστη το δημόσιο, πότε με τα καλό θα γίνει γνωστή στους ιθαγενείς;

** Τώρα βγαίνει υπέρ του Εφραίμ, ο αρχηγός κωλοτούμπας. Τότε, πριν τρία χρόνια, λαύρος και αντάμα με το ΠΑΣΟΚ ήθελε, όπως έλεγε, να στείλει τον Εφραίμ απ’ το κελί του μοναστηριού στο κελί της φυλακής! Και έλεγε και πολλά άλλα! Έχουν άραγε όρια οι κωλοτούμπες και ο φαρισαϊσμός του;

** Ε, τι να πούμε, MEGA και ΑΝΤ 1 όλες αυτές τις μέρες… ξεχείλιζαν από αντικειμενικότητα, για το θέμα της προφυλάκισης του ηγουμένου Εφραίμ! Έτσι είναι, αν έτσι νομίζουν, αλλά γιατί μετά απορούν ότι ο κόσμος τους γυρίζει την πλάτη;

** Καλά, τον ALPHA δεν τον αναφέρουμε, για λόγους γνωστούς, ευδιάκριτους πλέον…

** Καλά πήγε, όπως πληροφορήθηκα, η συνάντηση που είχαν οι Λοβέρδος και Χρυσοχοϊδης. «Έλιωσαν» κάποιοι πάγοι του παρελθόντος (των μεταξύ τους σχέσεων) και βρήκαν κοινή συνισταμένη ενεργειών και πρωτοβουλιών ενόψει της «μονομαχίας στο πράσινο βάλτο» (για τη διαδοχή). Το θρυλούμενο deal μεταξύ του ΓΑΠ και του Μπένι τους έφερε πιο κοντά, φαίνεται. Λέτε να έχουμε μια επανάληψη της γαλάζιας συμμαχίας μεταξύ Σαμαρά και Αβραμό, το 2009, που ανέτρεψε συσχετισμούς και προγνωστικά;

** Λέτε; Να αντιληφθεί ο Αντρέας (Λοβέρδος) ότι μάλλον κακό του κάνει η συμμαχία με Άννα και Γιάννη; Πάντως σχετικές εισηγήσεις του έχουν γίνει…

** Έτσι είναι Αντώνη (Σαμαρά). Εκεί που κάνεις μια έκπτωση, ας πούμε για το χρόνο διεξαγωγής των εκλογών, ορισμένοι σου βγαίνουν από πάνω! Δηλαδή τι περίμενες;

** Καθότι εσύ μπορεί να συναίνεσες για μια μικρή παρέκβαση εκ της ημερομηνίας της 19ης Φλεβάρη εννοώντας ωστόσο οπωσδήποτε πριν το Πάσχα, αλλά αίφνης βγήκαν «ΝΕΑ» και «ΕΘΝΟΣ» με… καλή πληροφόρηση και φτιάξαν κλίμα για μετά τη Λαμπρή!

** Δηλαδή τι περίμενες; Πόσες φορές θα πρέπει να σου πούμε, ότι το ζήτημα είναι να μην αρχίζεις τις εκπτώσεις;

** Υπάρχει τελικά ή δεν υπάρχει deal μεταξύ ΓΑΠ και Μπένι για τις διαδικασίες διαδοχής, που εκτείνεται μέχρι και τη δυαρχία, υπό προϋποθέσεις;

** Υπάρχει, λένε κάποιοι που ισχυρίζονται πως γνωρίζουν…

** Ο Μπένι, κατ’ αυτούς, δέχεται ακόμα και το πολιτικό κόστος μιας εκλογικής ήττας πιστεύοντας ότι αυτό θα εκτιμηθεί απ’ τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ και θα επιβραβευθεί όταν φτάσουν στην εκλογή του νέου αρχηγού. Για να δούμε…

** Και το επισημαίνω αυτό, αν κι ο Μπένι μίλησε σε διαφορετικό μήκος κύματος στη συνεδρίαση της Τρίτης κάνοντας λόγο για «καθαρές λύσεις». Η δυαρχία είναι η δεύτερη γραμμή άμυνας του εκπεσόντος ΓΑΠ…

** Κρατιέται μεν, το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ που σιωπά, αλλά για πόσο ακόμα θα κρατιέται; Πάρα πολλοί φίλοι του, του επεσήμαναν ιδιαίτερα πιεστικά τις τελευταίες μέρες, ότι… «ο καιρός γαρ εγγύς»! Λέτε;

** Όλα τα κόμματα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, πήραν θέση για τις πρωτοφανείς (;) αποκαλύψεις Γιλμάζ. Μόνο το ΠΑΣΟΚ… σφύριζε αδιάφορα! Why;

** Ιτιά, ιτιά λουλουδιασμένη, ήταν η συνολική τοποθέτηση του ΓΑΠ στη συνεδρίαση εκείνου του «περίεργου» οργάνου που έστησε για να παίξει… καθυστέρηση! Η συντριπτική πλειοψηφία των συμμετασχόντων του ζητούσε να αποχωρήσει με στοιχειώδη αξιοπρέπεια, για να περισωθεί ό,τι είναι εν πάση περιπτώσει δυνατό να περισωθεί. Τον εκλιπαρούσαν, τον προειδοποιούσαν, αλλά αυτός τίποτα! Στον πλανήτη του! Συνέχιζε να κατηγορεί τα… συμφέροντα (αυτός, ο υιός της διαπλοκής!) και να μιλάει περί καθήκοντος, ο πρίγκιψ! Λες και είναι ιδιοκτησία του το κόμμα! Στο μεταξύ το καταστατικό έχει κουρελιαστεί, με τη συνενοχή όλων! Και συζητάνε, ενώ με βάση αυτό το καταστατικό οι διαδικασίες θα έπρεπε ήδη να τρέχουν! Μα έχει πάρει διαζύγιο απ’ την αξιοπρέπεια, ο ολετήρας;

** Και γω που θυμάμαι την Τρέμη, τον Χατζηνικολάου, τον ΑΝΤ 1, τον ALPHA και τους υπόλοιπους ενημερωτάδες μας, να ξεσκίζουν και τον τότε ανακριτή και την κυβέρνηση Καραμανλή τότε, τον Ιούνη του 2009, επειδή είχε αποφασιστεί η προφυλάκιση των παιδιών του φυγόδικου Καραβέλα, διότι συμμετείχαν ως μέτοχοι στις «περίεργες» εταιρίες του!

** Μέχρι για… παιδομάζωμα κραύγαζα, δακρυρροούντες!

** Τώρα αίφνης ξεσπαθώνουν υπέρ της… ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης και βγάζουν πύρινους λόγους. Ναι, είναι… διαχρονικά συνεπείς!

** Και το περασμένο καλοκαίρι, όταν ξέσπασαν οι μεγάλες πυρκαγιές στον Έβρο, υπήρχαν πληροφορίες περί ανάμιξης τούρκικων υπηρεσιών. Μάλιστα είχαν τεθεί σε ετοιμότητα, όπως είχε τότε αποκαλύψει «ΤΟ ΠΑΡΟΝ» από έγκυρη πληροφόρηση φίλου, άρματα σε Κομοτηνή και Ξάνθη! Έχει κάτι να πει επί του θέματος η τότε κυβέρνηση;

** Λείπει η «Ελευθεροτυπία». Λείπει. Μια μαχητική φωνή, στην ξεραΐλα της «πληροφόρησης» των διαπλεκόμενων νταβατζήδων…

** Για άλλη μια φορά να ευχηθούμε, να μην κλείσει τελικά. Αλλά τα πράγματα είναι δύσκολα…

** Τα ‘μαθες τα νέα, πατέρα; Παίζω καθυστέρηση, έχω ξεφτιλίσει και καταστατικά και όργανα, αλλά οι άλλοι κάθονται και το κουβεντιάζουν μαζί μου! Θα τους πάρω όλους στον γκρεμό! Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των… αλλοφύλων!

** Πάντως οι εργαζόμενοι στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ πήραν τουλάχιστον το δώρο. Αλλά τα οικονομικά ανοίγματα, όπως και τα αντίστοιχα της Ν.Δ., είναι τεράστια.

** Τα δάνειά τους απ’ τις τράπεζες, σκανδαλώδη. Αλλά ποια γιουσουφάκια θα ασχοληθούν με όλα αυτά; Σιγά!

** Φανταστείτε, τα δυο κόμματα εξουσίας…

** Αλλά μου φαίνεται, ότι σε λίγο δεν θα μιλάμε για κόμματα αλλά για …τελείες!

** Αλήθεια, γιατί η Νου Δου σιωπά επί των καταγγελιών για μέγα σκάνδαλο απ’ τον επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ προκειμένου να φουσκώσει το έλλειμμα του 2009;

** Ακούω πολλά. Και δεν θέλω να τα πιστέψω! Διότι αν τα πιστέψω…

** Σχεδόν όλα τα πράσινα στελέχη στη μάζωξη της Τρίτης έθεσαν ζήτημα αποχώρησης του ΓΑΠ και εκλογής νέου αρχηγού. Σχεδόν. Μεταξύ αυτών που δεν έθεσαν τέτοιο θέμα ήταν και ο… παρολίγο πρωθυπουργός Πετσάλνικος!

** Τουλάχιστον ο άνθρωπος δεν είναι αγνώμων!

** Γιλμάζ, όπως… Καρατζαφέρης! Ειδικότης τους αι κυβιστήσεις!

** Δεν επηρεάζεται μόνο απ’ το… νερό που καίει, το γνωστό σίχαμα του χώρου μου. Έχει πάρει διαζύγιο και από γραμματική και συντακτικό. Είναι σκέτη απόλαυση!

** Ανοιχτή γραμμή έχει, λέει, ο Λουκάς με το Σημίτη. Τι το περίεργο, θα μου πείτε, άλλωστε η πολιτική τους σχέση χρονολογείται από παλιά. Τελικά τίποτα δεν είναι τυχαίο!

** Επιχειρήστε μια σύγκριση. Μεταξύ του αξιοπρεπούς τρόπου αποχώρησης του Καραμανλή, το 2009 και των επονείδιστων σαλτιμπαγκισμών του εκπεσόντος ηγεμόνα, προκειμένου να κρατηθεί όσο γίνεται γαντζωμένος στην καρέκλα της παρακμής! Κι ας μην πει κανείς, ότι ο εκπεσών δεν έχει υποστεί εκλογική συντριβή, αυτό είναι γελοίο επιχείρημα. Επιχειρήστε λοιπόν τη σύγκριση…

** Μέγιστο θέμα, η παραίτηση των οικονομικών εισαγγελέων, οι οποίοι μεταξύ των υποθέσεων που ερευνούσαν είχαν και αυτές της ΕΛΣΤΑΤ καθώς και της διακίνησης των CDS με εμπλοκή και αδελφόθεου!

** Μέγιστο θέμα, που δεν μπορεί να «εξαφανιστεί» ούτε απ’ τις καθεστωτικές μεθοδεύσεις του Μπένι, ούτε απ’ την ύποπτη στάση δημοσιογραφικών μαντρόσκυλων…

** Αγάντα, αδέρφια. Και για το 2012!


Σας παρακαλώ, τραβήξτε την κουρτίνα. Ανοίξτε τα παραθυρόφυλλα της Ιστορίας μας, να περάσει μέσα ο ήλιος. Σπάστε τις αμπάρες, κόψτε τα σκοινιά, διαρρήξτε τις μπουκαπόρτες, τινάξτε τα παλιά σκεπάσματα, φωνάξτε επιτέλους την αλήθεια, έρχονται χρόνια βαριά, έρχονται χρόνια κατακόκκινα, όχι από σημαίες και τοματοχυμούς, αλλά από αίμα.

Σας παρακαλώ, ξυπνήστε, δεν πάει άλλο, φτάνει πια, ο δρόμος τελειώνει, η πατρίδα τελειώνει, το όνειρο τελειώνει, όλα πάνε προς το τέλος, το χιόνι βρωμίστηκε από τα πατήματά τους, ο αέρας μολύνθηκε απ' την ανάσα τους, τα λόγια γίνονται σφικτήρες και πνίγουν το μυαλό, οι σκέψεις ταξιδεύουν σαν τραυματισμένες καρακάξες σ ένα άδειο τοπίο...

Σας παρακαλώ, κρατήστε όρθιες τις ιδέες, μην παραδίδεστε στις εικόνες, σταθείτε απέναντι από το ύποπτο ρεύμα, μην αφήνετε να περπατήσει στο σώμα σας το τρεμούλιασμα του πανικού, μην αποχωρείτε, μην φεύγετε, μην αραιώνετε τις γραμμές, πρέπει να είμαστε όλοι εδώ, πρέπει να γίνουμε όλοι μαζί Κάτι Μεγάλο, πρέπει και πρέπει και πρέπει...

Σας παρακαλώ, μην ξεγελάτε το θυμό σας με υποψίες συμβιβασμού, μην ανατρέπετε την αγανάκτηση σας, μην προδίδετε το πρώτο βήμα της άνοιξης, μην διστάζετε, κρατηθείτε όρθιοι, το κύμα θα περάσει, η μπόρα θα καταντήσει ψιλοβρόχι αν εμείς περάσουμε από μέσα της μ’ ένα λοστό στο βλέμμα κι ένα σκληρό χαμόγελο στο ξεραμένο στόμα μας…

Σας παρακαλώ, δεν έχετε το δικαίωμα να σταματήσετε να σκέφτεστε! Μας κοιτάζουν από το συμπαντικό θεωρείο τους οι Αγέννητοι ΄Ελληνες! Ζητάνε μια καθαρή χώρα να γεννηθούν κι ένα ζωντανό τοπίο να μεγαλώσουν. Ζητάνε μια σπίθα αγάπης να φωτίσει τον καινούργιο δρόμο τους. Αλλιώς, αν δεν τους πείσουμε, δεν θα κατεβούν, θα ορφανέψει ο τόπος μας, θα αρχίσει να σβήνεται από το χάρτη του κόσμου, μην το επιτρέψετε αυτό…

Σας παρακαλώ, δεν έχω άλλη δύναμη να φωνάξω, τόσα χρόνια, σέρνω κι εγώ την ταπεινή μου φωνή σ όλους τους τόνους, δεν έχω άλλες κοφτερές λέξεις να τινάξω στον άνεμο, να σας βρουν κατακούτελα, είμαι κι εγώ ένας από σας, φταίω για πάρα πολλά, όμως το παιδί που διανυκτερεύει μέσα μου, δεν θα γιορτάσει πια, κανείς δεν του κάνει ένα δώρο, το ίδιο κι εσείς νιώθετε το ξέρω, το βλέπετε, αρνούμαι ακόμα και να παίξω με τις λέξεις μου.
Δεν μου φτάνουν πλέον τα ποιήματα, τα λόγια μας βαρύνανε σαν τις ψυχές μας, όχι, μην αφήσουμε να κλείσει η πόρτα…

Σας παρακαλώ, μην αφήσουμε να μπει ο δικός μας θάνατος ανάμεσά μας, δικάστε τους μέσα σας πρώτα, εις θάνατον, εις θάνατον, εις θάνατον, όλοι τους, όλοι όσοι μας πούλησαν, μας πρόδωσαν, μας ξευτέλισαν, μας γονάτισαν, μας απέσυραν στις γωνιές της αγωνίας, εις θάνατον σας παρακαλώ, όλοι τους λοιπόν…

Σας παρακαλώ, δεν έχω πρόσκληση, δεν έχω πρόκληση, δεν χτυπάω κανένα κουδούνι, κανένα καμπανάκι, οι καμπάνες σιγούν σ’ όλη τη χώρα, οι ποιητές μου βουρκώνουν από τα βάθη της ιστορίας μας, οι παππούδες κι οι γιαγιάδες μας, μας τραβάνε το αυτί αυστηρά, δεν μπορεί να μην το βλέπετε, δεν μπορεί να πέσατε όλες κι όλοι, Αδελφές κι Αδελφοί μου, σε μαύρη νάρκη, σε ύπουλο ύπνο, σε βαριά αφασία, δεν μπορεί, δεν είναι δυνατόν να πηγαίνετε αμίλητοι με σκυφτό το κεφάλι προς το τέλος του δρόμου...

Σας παρακαλώ, μέσα σας τουλάχιστον, κρεμάστε τους, τουφεκίστε τους, κόψτε τους τις γλώσσες, πετάξτε τα κεφάλια τους στο βάραθρο, διαλύστε τα ίχνη τους στον καραβοριά…

Σας παρακαλώ, δεν έχουμε τίποτε να σώσουμε πια, παρά μόνο Εμάς. Κι αυτό είναι πάρα πολύ…

Σας παρακαλώ, ακούστε με, σας μιλά ο τελευταίος των τελευταίων ανάμεσά σας, με λόγια απλά, δίχως στολίδια, όμως η βαριά ευθύνη μας, ας βγει στον ελεύθερο αγέρα. Ο αγέρας αυτός είναι δικός μας, ακόμη… Ανεβείτε μέσα του και πετάξτε ψηλά, πιο ψηλά κι απ’ το φόβο, πιο ψηλά κι από το θάνατο...

Σας παρακαλώ, ακούστε με..



  • Ελληνικός Συναγερμός για τη νέα χρονιά, πριν την ολική καταστροφή
Για τη νέα χρονιά ευχόμαστε να μπορέσουμε όλοι μας να δούμε τις ρίζες μας, να σκεφθούμε το παρόν μας και ο καθένας χώρια να βρούμε μέσα μας τον Έλληνα και την Ελληνίδα που κρύβουμε, για να νιώσουμε την εθνική ευθύνη και να σηκώσουμε το βλέμμα απέναντι σε αυτούς που σχεδίασαν και εκτελούν την καταστροφή της πατρίδας μας.

Ο νέος χρόνος θα είναι ένας χρόνος απόλυτης δοκιμασίας, αφού μεθοδεύεται και βρίσκεται στο τελευταίο στάδιό της η οριστική αρπαγή του πλούτου της πατρίδας μας, αλλά βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και ολοκληρώνεται η κλοπή των δικαιωμάτων και της ελευθερίας μας.

Η Δημοκρατία δεν κατοικεί πια στην Ελλάδα. Το Σύνταγμα έχει παυθεί από μία συμμορία επιτηδευμένων ανίκανων. Η χώρα και ο λαός ζούνε τραγικές στιγμές, αλλά αυτοί «αγρόν ξεπουλάνε»…

Η πλήρης καταστροφή έρχεται τους πρώτους μήνες του 2012.
Μπορούμε να το επιτρέψουμε;
Μπορούμε να δεχτούμε έτσι απλά, την υποδούλωσή μας;


Η Νέα Ελλάδα την πρώτη εργάσιμη ημέρα του νέου έτους θα καταθέσει στον πρόεδρο του Αρείου Πάγου αίτηση απαγόρευσης εξόδου από την χώρα ΟΛΩΝ των πολιτικών που μέσα από ένα υποταγμένο Κοινοβούλιο παραδίδουν την πατρίδα μας σε εκβιαστές και τοκογλύφους.

Δυστυχώς, δεν μπορούμε να ευχηθούμε καλή χρονιά. Ευχόμαστε καλόν αγώνα, αφού η εθνική καταστροφή του 1922 θα φαντάζει εκδρομή στην εξοχή μπροστά σε αυτά που μας ετοίμασαν και που έρχονται προς το μέρος μας για να μας ισοπεδώσουν. Μπορούμε, πράγματι, να περιμένουμε από αυτούς τους πολιτικούς να μας οδηγήσουν σε εκλογές όταν θα έχουν ξεπουλήσει τα πάντα, αντί να αναλάβουμε εμείς οι πολίτες τις ευθύνες μας προς την πατρίδα, προς τις οικογένειες και προς τους εαυτούς μας και βασιζόμενοι στο άρθρο 120 -παρ. 2 και 4- να οδηγήσουμε εμείς την χώρα σε ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΩΡΑ.

Καλούμε όλους τους Έλληνες, όλους όσους νιώθουν ακόμη Έλληνες, να αντισταθούν στα μίσθαρνα όργανα του νεοταξισμού και να συσπειρωθούν με τη Νέα Ελλάδα για να αγωνιστούν και να αποκτήσουν το δικαίωμα ώστε να πάρουν πίσω τις ελευθερίες και τα δικαιώματα που τους στέρησαν, για να μπορούμε να κοιτάζουμε στο μέλλον με αισιοδοξία, για να μπορούμε να κοιτάζουμε τα παιδιά μας στα μάτια.

Καλή Λευτεριά, Έλληνες.

Πρέπει σήμερα να πάρουμε τις τύχες μας στα χέρια μας.
Αύριο θα είναι πολύ αργά.

O δρόμος που μας ετοίμασαν οδηγεί στην καταστροφή.

Ο δρόμος της σωτηρίας οδηγεί στη Νέα Ελλάδα.

Ο πρόεδρος της Νέας Ελλάδας
Ηλίας Μαρκόπουλος


Δυστυχώς, ο πρόεδρος της Τράπεζας της Ελλάδας, κ. Προβόπουλος, με σημερινή του δήλωση δικαίωσε τα όσα φωνάζαμε και προειδοποιούσαμε. Έρχεται πείνα, μας είπε ο Προβόπουλος, αν πάμε στη δραχμή.

Θα υπάρξουν ελλείψεις σε προϊόντα πρώτης ανάγκης, για τρεις μήνες. Αυτό είπε ο κ. Προβόπουλος μέσα από το δελτίο ειδήσεων του Mega. Μόνο που, προφανώς η δήλωση αυτή είναι ψευδής, επειδή είναι μισή.

Σε συνέντευξή του στην "Καθημερινή της Κυριακής" ο κ. Προβόπουλος κάνει λόγο για "αληθινή κόλαση", επισημαίνοντας ότι θα παρουσιαστούν ελλείψεις σε πρώτες ύλες και αγροτικά προϊόντα. "Τα σχολεία, τα νοσοκομεία και οι δημόσιες υπηρεσίες θα αντιμετωπίσουν δυσκολίες στη λειτουργία τους, ενώ ελλείψει καύσιμων ο στρατός και η αστυνομία δεν θα μπορούν να κινούν τα οχήματά τους". Αναφερόμενος στο βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων, ο διοικητής της ΤτΕ τονίζει ότι θα "κάνει βουτιά", καθώς το νέο νόμισμα θα υποτιμηθεί σημαντικά έως και 70%.

Ακόμα, ο κ. Προβόπουλος κάνει λόγο για εικόνες που οδηγούν σε επάνοδο της δεκαετίας του ’50 και εκτιμά ότι οι Έλληνες δε θα ήθελαν να ζήσουν ένα τέτοιο "εφιαλτικό" - όπως το αποκαλεί – σενάριο, "που θα εγκυμονούσε επιπλέον τεράστιους κινδύνους για την εξωτερική ασφάλεια και τη θέση της χώρας".

Έχει γίνει σαφές πως τις τελευταίες ημέρες ο κυβερνητικός μηχανισμός προπαγάνδας προσπαθεί να προετοιμάσει τους Έλληνες πολίτες για μία επερχόμενη πτώχευση. Μία πτώχευση που ο κ. Προβόπουλος την έκανε πιο σαφή, χωρίς να θέλει όμως να δώσει την πραγματική έκτασή της.

Μίλησε για τρεις μήνες πείνας ο πρόεδρος της Τράπεζες της Ελλάδος, και είπε χαρακτηριστικά πως «θα δίνουμε ένα λίτρο λάδι για να παίρνουμε τρία κιλά αλεύρι»!!!
Μόνο που, ο κ. Προβόπουλος ξέχασε να μας πει τι θα γίνει και από που θα βρει η χώρα μετά τους τρεις μήνες τροφή για τους κατοίκους της.
Πού πήγαν, αλήθεια, τα στρατηγικά αποθεματικά τρόφιμα που όφειλε το κράτος να έχει για ακραίες καταστάσεις (π.χ. πόλεμος);
Μήπως ξεπουλήθηκαν χωρίς να ενημερωθεί κανένας;

Σε αυτό το σημείο μας έφεραν οι «γραμματιζούμενοι».
Ξεδιάντροπα ομολογούν την αποτυχία τους…
Ξεδιάντροπα ομολογούν το ξεπούλημά μας
Ξεδιάντροπα ομολογούν το έγκλημά τους…

Αν καταστρεφόμαστε από το ευρώ, δεν το βλέπει ο κύριος Προβόπουλος; Βλέπει μόνο την "καταστροφική" επιστροφή στην δραχμή; Φυσικά, υποθέσεις κάνει, αλλά δεν τολμά να το πει... Ούτε τολμά να ομολογήσει πως ΟΛΟΙ οι οικονομολόγοι συμφωνούν σε μία θέση: μία οικονομική κρίση αντιμετωπίζεται με ένα εθνικό νόμισμα, το οποίο θα μπορεί να διαχειρίζεται το κράτος. Αλλά, η επιλεκτική μνήμη είναι πάγιο και αναγκαίο "προσόν" όλων εκείνων που καλύπτουν τις θέσεις εξουσίας και τις καρέκλες με τους μεγάλους μισθούς.

Κι εμείς, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, μένουμε στα δωμάτιά μας, και περιμένουμε το θαύμα, ενώ αυτοί θρασύτατα μας ανακοινώνουν πως αποφάσισαν ή συναίνεσαν στην εκτέλεσή μας.





Πρωτοχρονιά 2012!
Αδέλφια Έλληνες και Ελληνίδες, χρόνια πολλά!
Καλή χρονιά, σε ό,ποια γωνιά της γης και αν βρίσκεται ο καθένας και η καθεμιά μας!
Υγεία, Ελπίδα, Δύναμη και Αυτοπεποίθηση.
Να διώξουμε το γρηγορότερο τη Χολέρα και τα Φαρμακερά Φίδια που μας πνίγουν.

Τα παιδιά μας, μας δείχνουν το δρόμο. Μας δίνουν κουράγιο για να ξυπνήσει σε όλους και όλες μας, το πραγματικό χρέος μας απέναντί τους. Γιατί αξίζουν να θέλουν να ζήσουν εδώ, που είναι οι βαθιές τους ρίζες. Οι ποτισμένες με το αίμα, τον αγώνα, τη χαρά και τη λύπη των προγόνων τους, των δικών τους και των δικών μας ανθρώπων.

Εδώ, σε αυτή την αγαπημένη, γεμάτη φως και ομορφιά Πατρίδα.
Αυτή την έρημη, τη χιλιο-βασανισμένη μάνα μας, που την αφήνουμε ξανά και πάλι να αιμορραγεί και να πονάει.
Να βλέπει να διώχνουν τα βλαστάριά της, αυτά τα καταραμένα φίδια, στη μακρινή ξενιτιά.
Να τα χαίρονται και να τα εκμεταλλεύονται άλλοι.

Κι εδώ η μάνα και πηγή, που τα έθρεψε με τους κόπους και τους αγώνες, τους δικούς τους και των γονιών τους, βουβή κι απελπισμένη, να τα στερείται.
Να στερεύει και να ξεραίνεται και η ίδια.
Να θέλει και να μπορεί να τα θρέψει όλα με τους αμέτρητους θησαυρούς που κρύβει στα σπλάχνα της γι αυτά και να μην την αφήνουν να το κάνει.
Να πέφτουν πάνω της, σαν λυσσασμένα κοράκια, όλα τα ντόπια και ξενόφερτα σιχαμερά ερπετά να την κατασπαράξουν.

Δείτε με τι δύναμη, τα παιδάκια του 6ου Δημοτικού της Πρέβεζας φωνάζουν: «Για την Ελλάδα ρε γαμώτο!»

Η φωνή τους, είναι η απελπισμένη κραυγή της ψυχής όλων των παιδιών της Ελλάδας, των δικών μας παιδιών.

Και μια μεγάλη ψυχή μαζί τους: Η Ελληνίδα Ηρωίδα Δασκάλα, να τα εμπνέει και να τα οδηγεί. Και μαζί, οι αφανείς ήρωες γονείς, να μεγαλώνουν με αγώνες και στερήσεις, αυτόν το ανεκτίμητο σπόρο, της πραγματικής Ελλάδας, κόντρα στα σκοτεινά μας υπουργεία και βουλευτήρια.



Εμείς μωρέ, δεν έχουμε ακούσει ακόμα τίποτα;

Πόσο θα μας περιμένουν ακόμη, ώσπου επιτέλους να νιώσουμε κι εμείς αυτή τη βαθιά τους αγωνία για ζωή, εδώ στη Μάνα και Πηγή;
Πόσο πιο δυνατά ακόμα θα πρέπει να φωνάξουν για να τα ακούσουμε και να ξεσηκωθούμε, οπλισμένοι με οργή, θυμό, τόλμη και αγωνιστικότητα.
Να φέρουμε πάλι πίσω το γελαστό μας ήλιο, το φως και την ελπίδα.
Να διώξουμε από εδώ, όλα τα μισερά και βρωμερά σκουλήκια.
Και όλη την Ελλάδα μας, να την κάνουμε ζωντανό εργοτάξιο χαράς και δημιουργίας, για όλα, μα όλα της τα παιδιά: και αυτά που είναι εδώ και αυτά που αναγκάστηκαν να φύγουν στην ξενιτιά.
Να τα δούμε να χαμογελούν και να ερωτεύονται και πάλι, να κάνουν παιδιά.
Να τραγουδούν και να χορεύουν στις γιορτές και τα πανηγύρια, με ελπίδα, αισιοδοξία, θάρρος και κέφι και να πορεύονται με το κεφάλι ψηλά, στη ζωή και το μέλλον.

Αδέλφια, όλοι και όλες μαζί στον αγώνα.
Το δίκιο είναι με το μέρος μας.
Ένας ακόμη πόλεμος μας έλαχε και να είσαστε βέβαιοι ότι θα τον κερδίσουμε κι αυτή τη φορά.
Μόνον να δώσουμε τα χέρια, μονιασμένοι και αποφασισμένοι, να μην την πάθουμε ξανά και παρασυρθούμε από τους εθνικούς προδότες, δωσίλογους, ψυχοπαθείς εγκληματίες, που έλεος δεν έχουν μπροστά στη λύσσα της καταστροφής και του μίσους που έχει η μαύρη και άρρωστη ψυχή τους.

Κι εσείς ξενιτεμένα μας αδέλφια, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση που κινδύνεψε η πατρίδα, τα παιδιά της από κάθε γωνιά της γης έτρεχαν να τη στηρίξουν και να θυσιαστούν γι αυτή αν χρειαζόταν, έτσι κι εσείς, μην την ξεχνάτε τώρα που μας έχει όλους και όλες τόσο ανάγκη.

Αν όλοι μαζί καταφέρουμε να την καθαρίσουμε από τη βρωμιά που μας έχουν επιβάλλει, η αγκαλιά της θα σας χωρέσει και πάλι, όλους και όλες.

Όλοι μαζί λοιπόν, να τον γυρίσουμε τον ΗΛΙΟ, τον Ελληνικό και όχι τον λαμογιο-πράσινο!
Που θα μας πάει! Θα τα καταφέρουμε!
Και πάντα να αγωνιζόμαστε «Για την Ελλάδα, ρε γαμώτο», όπως μας λένε και τα παιδιά της Πρέβεζας!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

Με Θάρρος, Ενότητα και Τόλμη στην Καινούρια Χρονιά!

Αθήνα, Πρωτοχρονιά 2012
Βενετία Κάντζια




Πήρα μια πολύ μεγάλη χαρά σήμερα. Να είναι καλά οι άνθρωποι.

Για να κάνουμε καλή Πρωτοχρονιά.

Εκεί που νόμιζα ότι το εισόδημα μου για το 2011 ήταν μηδενικό, αφού η εταιρεία μου έβγαλε ζημιές για την παρελθούσα χρήση και δεν διένειμε μέρισμα, ήρθε ο «Βάγγος» (ο υπουργός οικονομικών ντε..) και με διέψευσε.

Με ενημέρωσε ότι το εισόδημα μου για το 2011 ανήλθε σε 31.800 ευρώ!

Τόσο αποφάσισε πως κόστισε η συντήρηση της κατοικίας (17.600) και του ΙΧ μου (14.200). Στα πλαίσια της κοινωνικής δικαιοσύνης, όπως.. την κατανοεί η πολιτική μαφία, δεν έχει πια σημασία εάν είσαι άνεργος, υποαπασχολούμενος, ή προσπαθείς να επιβιώσεις εκ των ενόντων.

Πρέπει παράλληλα να συνεισφέρεις στη διατήρηση του κρατικού υπερτροφικού τέρατος, έχεις δεν έχεις εισόδημα.

Τι ακριβώς σημαίνει "αντικειμενικά κριτήρια";
Απολύτως υποκειμενικά είναι.
Εάν κάποιος χρηματοδοτεί τη σημερινή του διαβίωση με αποταμιεύσεις του παρελθόντος, έχει φορολογηθεί γι΄ αυτά τα ποσά, όταν αποκτήθηκαν.

Με ποιά λογική επαναφορολογείται για τα ίδια τώρα, ως τεκμήριο διαβίωσης;

Προφανώς απάντηση δεν υφίσταται.

Η μαφία θέλει λεφτά και απλά στέλνει τελεσίγραφο.

Θα δώσεις τόσα, για να μη σου σπάσουμε το μαγαζί, συγγνώμη, για να σε προστατεύουμε από εκείνους που μπορεί να σου σπάσουν το μαγαζί.

Η πολικοσυνδικαλιστική μαφία προήχθη σε προαγωγό.
Και εις ανώτερα.

Και Κίμ Γιόνγκ Ούν..



Το ερώτημα του τίτλου είναι δυνατόν να ξενίζει ορισμένους (χριστιανούς και μη), όμως είναι αποτέλεσμα του σκεπτικού με το οποίο ο ηγούμενος της Ι.Μ. Βατοπεδίου Εφραίμ, οδηγήθηκε στον Κορυδαλλό.

Διαβάζουμε στο περίφημο πόρισμα της χαρισματικής δικαστικού λειτουργού πως λαμβάνει ιδιαιτέρως υπ' όψη της τόσο η ίδια όσο και το δικαστικό συμβούλιο την... ικανότητα ”επιτηδευμένης πειθούς σε πλήθος ετερόκλητων δημοσίων προσώπων”!

Τί θέλει να πει με αυτό το δικαστικό έγγραφο; Μήπως ότι ο Ηγούμενος Εφραίμ διαθέτει αυτή την εξαιρετική δύναμη επιτηδευμένης πειθούς ("πληθους ετερόκλητων δημοσίων προσώπων”, μεταξύ των οποίων υπουργοί, υφυπουργοί, εμπειρογνώμονες, δικαστές, νομικά συμβούλια κτλ. κτλ.) κι έτσι επηρεάζει σημαντικούς ανθρώπους;

Μα, αν αυτό συμπέρανε η ανακρίτρια (προφανώς με σπουδές και διδακτορικό στην ψυχολογία...!), τότε ο ηγούμενος Εφραίμ είναι ο άνθρωπος που χρειάζεται η χώρα. Είναι ο άνθρωπος που πρέπει να στείλουμε στους δανειστές μας, στους τοκογλύφους, στην Ευρώπη και όπου δη, προκειμένου να τους πείσει πως είναι άδικοι με την Ελλάδα ή -στην καλύτερη για εμάς περίπτωση- να τους πείσει πως η Ελλάδα δεν τους χρωστάει ούτε σεντ...

Αφού, λοιπόν, έχουμε έναν τόσο χαρισματικό άνθρωπο, που πείθει τους ισχυρούς του πλανήτη (ακόμη και τον Πούτιν, αν υπολογίσουμε τις αντιδράσεις του Ρώσου ηγέτη, για την προφυλάκιση του Εφραίμ), τότε γιατί τον φυλακίζουμε; Με το σκεπτικό της ανακρίτριας, στερούμε από την Ελλάδα τις υπηρεσίες ενός χαρισματικού ανθρώπου...

Βέβαια, εάν ήταν όντως χαρισματικός (που δεν αμφιβάλουμε διόλου) τότε θα είχε πείσει και την ανακρίτρια - ψυχολόγο να μην τον προφυλακίσει. Εκτός και εάν η ανακρίτρια δεν μπορούσε να πράξει διαφορετικά λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων, λόγω άνωθεν πιέσεων ή λόγω πανίσχυρης μοναδικής προσωπικότητας σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Τελικά, μήπως η Δικαιοσύνη πρέπει να συμμαζέψει τα κομμάτια της ή να περάσει σε κάποια φάση αυτο-επιδιόρθωσής της, πριν γίνει (αν δεν έγινε ήδη...) ρεντίκολο των σκυλιών;



Προσπαθώντας "να κρατήσει ψηλά τη σημαία" της οικογένειας Παπανδρέου, ο Νίκος Παπανδρέου αποφάσισε να "αντιπαρατεθεί" μέσω απαντητικής επιστολής, σε μία ύστατη προσπάθεια να διατηρήσει το όνομα Παπανδρέου ψηλά.

Βέβαια, σε αυτή του την προσπάθεια εξυμνεί τον υπερδημοκράτη Γιώργο Παπανδρέου, ενώ "μοιράζει" τις ευθύνες στους υπουργούς της κυβέρνησης ΓΑπ, οι οποίοι δεν έδρασαν με πρωτοβουλίες, ενώ δεν παραλείπει να τους χαρακτηρίσει "ραγιάδες"...!

Απάντηση στο άρθρο του Χρήστου Ράπτη «ΓΑΠ: Το θλιβερό τέλος ενός προβληματικού "ηγέτη"» δίνει με σημερινή του επιστολή προς το iefimerida.gr ο αδερφός του Γιώργου Παπανδρέου, Νίκος, εξαπολύοντας επίθεση κατά του Αντώνη Σαμαρά, των media αλλά και των υπουργών του αδερφού του κατηγορώντας τους εμμέσως για «ραγιαδισμό».

Όπως γράφει ο κύριος Νίκος Παπανδρέου, ο αδερφός του έφυγε από την πρωθυπουργία οικειοθελώς, αφού παραιτήθηκε. Υπενθυμίζει ότι την ίδια πρόταση είχε κάνει o Γιώργος Παπανδρέου προς τον Αντώνη Σαμαρά τον Ιούνιο, αλλά ο αρχηγός της ΝΔ, για τον οποίο αναρωτιέται αν έχει κάνει μια επιτυχία τα τελευταία 30 χρόνια, δεν το χειρίστηκε σωστά.

Ο Νίκος Παπανδρέου μιλά για υποκρισία όσον αφορά τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου, που κάποιοι χρέωσαν ως «προδοτική» -όπως λέει- στον αδερφό του, και στη συνέχεια αναφέρεται στον τρόπο διακυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, που όπως γράφει λειτουργούσε πάντα «με κλίμα συναίνεσης» και «περίμενε να αναλάβουν πρωτοβουλίες οι υπουργοί του». Ο Νίκος Παπανδρέου αφήνει αιχμές κατά των υπουργών του ΓΑΠ τονίζοντας ότι «αν οι περισσότεροι υπουργοί περίμεναν να κινηθούν ΜΟΝΟ με άνωθεν εντολές δείχνει ένα είδος ραγιαδισμού που φαίνεται το θέλουμε... Η υπερδημοκρατία του ΓΑΠ τον έφαγε και όχι το αντίθετο»

Παρακάτω παραθέτουμε αυτούσια -και χωρίς αλλαγές- την επιστολή του Νίκου Παπανδρέου προς το iefimerida.gr και τον Χρήστο Ράπτη:

Πρώτον, είναι ο πρώτος και μοναδικός πρωθυπουργός από τότε που θυμάμαι έφυγε οικειοθελώς από την πρωθυπουργία. Παραιτήθηκε. Και το είχε προτείνει (να παραιτηθεί) και τον Ιούνιο αλλά για λόγους κακιάς διαχείρισης από πλευρά ΣΑΜΑΡΑ χάλασε - η θριαμβολογία της ΝΔ μόλις το πρότεινε ότι "αν είμαι ΕΓΩ το πρόβλημα, φεύγω" ακολούθησε με το "Ο Φαήλος έδιωξε τον Παπανδρέου" και έτσι χάλασε η πρόταση. Ουδεμία σχέση είχε με "οικογενειακές" παρεμβάσεις. Αυτά είναι του χαλιμά. Άρα προσφέρθηκε να παραιτηθεί αλλά ο μεγάλος διαπραγματευτής της δεξιάς Σαμαράς (αλήθεια, μπορείτε να μου πείτε μια επιτυχία του στα 30 χρόνια πολιτικής του ζωής;) δεν ήξερε πως να το χειριστεί.

Μετράν τα λόγια ή οι πράξεις; Παραιτήθηκε ή όχι από την πρωθυπουργία; Και έλεγε ο ΓΑΠ εξάρχής, δεν με ενδιαφέρει να ξαναβγώ, να σώσω τη χώρα από την χρεοκοπία θέλω. Το έχουμε ξαναδεί; Να μην υπολογίζει τα γκάλοπ; Και φυσικά το πακέτο το "προδοτικό" της 26 Οκτωβρίου το πέρασαν τα μήντια ως "καλό για τη χώρα" μόλις έφυγε ο ΓΑΠ. Το ίδιο πακέτο των 180 δισ. συν haircut... Τόση υποκρισία έχουμε ξαναδεί; "Θα φύγει ο ΓΑΠ και θα πάρει τα μέτρα μαζί του" έλεγαν.. Αμ δε.

Δεύτερον, ως προς την δημοκρατία του; Πιο ελεύθερα πρωθυπουργός να αφήνει τους υπουργούς του, χωρίς ενδείξεις, αλλά περιμένοντας πρωτοβουλίες δικές τους, δεν έχει περάσει. ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΔΙΝΕ ΕΝΤΟΛΕΣ (Σε στυλ Καραμανλή και Ανδρέα) και γι' αυτό κατηγορήθηκε. Το αντίθετο. Λειτουργούσε με κλίμα συναίνεσης πάντα.. Ο ΓΑΠ περίμενε να αναλάβουν και πρωτοβουλίες οι υπουργοί του... το έκαναν όμως; Μεγαλύτερη δυνατότητα ανεξάρτητης δράσης υπουργών δεν έχει ξαναγίνει στην ιστορία μας. Τι έκαναν; Κρίνονται όλοι τους σήμερα.

Δημοκρατία στο μάξιμουμ. Αν οι περισσότεροι υπουργοί περίμεναν να κινηθούν ΜΟΝΟ με άνωθεν εντολές δείχνει ένα είδος ραγιαδισμού που φαίνεται το θέλουμε...
Η υπερδημοκρατία του ΓΑΠ τον έφαγε και όχι το αντίθετο.

Το ότι δεν "παραιτείται" από αρχηγός του ΠΑΣΟΚ τι σχέση έχει με την δημοκρατία; Επειδή το θέλουν τα μήντια; Έλεος.
Αυτά για σήμερα, μια μέρα πριν αλλάξει το έτος!

Ν. Τρότκσυ (παρατσούκλι)

Κατά κόσμον, Νίκος Παπανδρέου