Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

30 Απρ 2011

Από καλά πληροφορημένες πηγές μεταφέρεται ότι ο χρόνος των ανακοινώσεων για επιμήκυνση του ελληνικού χρέους, μείωση του επιτοκίου δανεισμού για την Ελλάδα, αλλά και επιμήκυνση του Μνημονίου ως το 2015 θα είναι το αργότερο ως την επόμενη Σύνοδο Κορυφής, δηλαδή στις 24 Ιουνίου. Η πληροφορία αυτή έχει ενεργοποιήσει στα υψηλά κλιμάκια της αγοράς και της κυβέρνησης σενάριο πρόωρων εκλογών μέσα στον Ιούνιο, το οποίο βγάζει την κυβέρνηση από τη δύσκολη θέση να προσπαθεί να κάνει εκλογές όσο ακόμα έχει πιθανότητες, αλλά να μη βρίσκει το διακύβευμα με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συγκροτήσει προεκλογική ατζέντα.

Σύμφωνα μ’ αυτό το σενάριο, ο πρωθυπουργός θα θέσει το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πρόγραμμα 2012-2015 στην κρίση του ελληνικού λαού, μετατρέποντάς το σε διακύβευμα της αναμέτρησης. Παράλληλα, όμως, θα εμφανίσει τις αποφάσεις για την επιμήκυνση του συνόλου του ελληνικού χρέους, τη μείωση του επιτοκίου και την επιμήκυνση του Μνημονίου ως επιτυχίες. Δηλαδή, θα υποστηρίξει ότι αποτελούν αναγνώριση των προσπαθειών της κυβέρνησης και εξέλιξη που χαλαρώνουν τη θηλιά, αλλάζουν τα δεδομένα για την ελληνική οικονομία, αλλά με το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πρόγραμμα να αποτελεί προϋπόθεση. Και τότε θα θέσει το εκλογικό δίλημμα σχετικά με το ποιος πρέπει να διαχειριστεί το πρόγραμμα που οι Ευρωπαίοι ζητούν προκειμένου να δώσουν…

Αυτά γράφονται και διαδίδονται εδώ και αρκετές ημέρες και δεν προξενούν πλέον έκπληξη. Γιατί; Μα, πολύ απλά, επειδή το καθεστώς Παπανδρέου ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ να πάει σε εκλογές. Οι εκλογές είναι το τέλος για τον εντολοδόχο επιβολής της εξαθλίωσης στην χώρα. Με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο και αν χρειαστεί με όλο τον λαό εναντίον του, το τσίρκουλο αυτής της κυβέρνησης, αυτού του καθεστώτος που καμία σχέση δεν έχει και δεν θέλει να έχει με την δημοκρατία και το Ελληνικό Σύνταγμα, θα αποφύγουν τις εκλογές.

Έχουν δουλειά να κάνουν οι άνθρωποι. Αυτό το τσίρκο έχει να δώσει κι άλλες παραστάσεις...Έχουν να διαλύσουν μία ολόκληρη χώρα και πρέπει να το κάνουν όπως έχουν υπογράψει... Οπότε, μην κάνετε όνειρα για εκλογές. Άλλο πράγμα οι φήμες, άλλο η πραγματικότητα. Άλλο είναι να σου "διαρρέουν" για εκλογές και να κερδίζουν χρόνο, επειδή ηρεμείς αναμένοντας την κάλπη για να τους διαολοστείλεις, κι άλλο οι εκλογές που έχει ξεκαθαριστεί από τον ίδιο τον Γιώργο Παπανδρέου πως θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας. Και ίσως θα πρέπει να προσέξουμε εκείνη την περίπτωση που θα "αναγκάσει" την κυβέρνηση να ΜΗΝ κάνει εκλογές, για πολύ ειδικούς λόγους (π.χ. θερμότατο επεισόδιο με την Τουρκία)...

Η συγκεκριμένη κυβέρνηση ήρθε για να μείνει. Δεν ενδιαφέρονται για την "επόμενη ημέρα", δεν ενδιαφέρονται για την υστεροφημία τους, δεν ενδιαφέρονται για τα όσα συμβαίνουν και που οδηγούν την χώρα. Γιατί άραγε; Πιθανότατα επειδή οι ίδιοι δεν θα βρίσκονται εδώ την "επόμενη ημέρα", δεν θα ζήσουν στην "μεγάλη φυλακή" που χτίζουν, αλλά θα κάνουν "αντίσταση" από εξωτικές χώρες ή κάποια καφέ-μπιστρό του Παρισιού... Κι αν θεωρείτε το "έργο" παλιό, δείτε τι μας έχουν κάνει κατ' επανάληψη και αναλογισθείτε πόσο εύκολα οι Έλληνες "μασάμε" τις αηδίες που μας προσφέρουν και πόσο επιρρεπείς είμαστε στο να δεχόμαστε "χάντρες και καθρεφτάκια" που μας προσφέρουν "πλουσιοπάροχα" οι "άρχοντές" μας...

Πρέπει, κάποια στιγμή, να κατανοήσουμε πως αυτή η παρεούλα δεν είναι "εκπαιδευόμενοι μάγοι", αλλά καλο-εκπαιδευμένοι εξολοθρευτές. Ήρθαν με ψέματα, συνέχισαν με ψέματα, απείλησαν με εκλογές, ισοπέδωσαν την εικόνα της οικονομίας, μετέτρεψαν την χώρα σε χώρο, μας μεταχειρίζονται σαν κατοικίδια ζωάκια, ξεπουλάνε την εθνική περιουσία σαν να είναι κληρονομιά από προγόνους τους, επιτίθενται με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο στην Ελληνική κοινωνία, ισοπεδώνουν θεσμούς, εκθέτουν την χώρα σε εθνικούς κινδύνους και όμως... συνεχίζουν αμετανόητοι, χωρίς τύψεις και χωρίς κανέναν ενδοιασμό να γεμίζουν τις τσέπες των "δάνειων δυνάμεων", καταστρέφοντας μία ολόκληρη χώρα!!!

Ετούτοι, αδέρφια, δεν ήρθαν για να χτίσουν μία χώρα. Ήρθαν για να κλέψουν όσα μπορέσουν, όσα προλάβουν. Ήρθαν για να δώσουν αυτά που μόνο με πόλεμο μπορεί να πάρει κάποιος. Και είτε θέλουμε να το καταλάβουμε, είτε όχι, έχουμε πόλεμο. Ναι, σαν χώρα είμαστε σε πόλεμο, με ένα τσούρμο, ένα μπουλούκι αχυράνθρωπων που κατέλαβαν την εξουσία εξαπατώντας έναν ολόκληρο λαό.

Εάν έχουν δίκιο σε όσα κάνουν (που όλως τυχαίως είναι πάντα αντίθετα από αυτά που λένε), τότε γιατί φοβούνται να κυκλοφορήσουν στους δρόμους; Γιατί ζητάνε συνεχώς και μεγαλύτερη προστασία; Γιατί τα δικά τους τομάρια αξίζουν τόσο; Ή μήπως είναι αναντικατάστατοι; Εάν ήταν "καθαροί", εάν ήταν τίμιοι, εάν ήταν άνθρωποι που φιλότιμα προσπαθούσαν για τη χώρα με κύριο γνώμονα να προστατεύσουν την ίδια τη χώρα και τους πολίτες της, τότε γιατί κρύβονται; Μόνο οι κλέφτες και οι απατεώνες κρύβονται!! Κανείς έντιμος δεν κρύβεται, επειδή δεν έχει κανέναν λόγο να το κάνει. Και όμως, οι "λαοπρόβλητοι" κυκλοφορούν με συνοδεία σωματοφυλάκων ή και με διμοιρίες των ΜΑΤ τριγύρω τους προκειμένου να απολαύσουν μία τους "κοινωνική έξοδο"!!!

Κι εμείς καθόμαστε και τους κοιτάζουμε, υπογράφουν καθημερινά διατάγματα εξολόθρευσής μας!!! Ναι, είμαστε σε κατάσταση σοκ. Ναι, νιώθουμε μεγάλη οργή. Ναι, είμαστε κοντά στην έκρηξη που ίσως να καταστρέψει περισσότερα από όσα θα κερδίσει... Αλλά, αναρωτιέμαι: Μα, εμείς δεν είμαστε οι ιδιοκτήτες σε ετούτο τον έρμο τον τόπο; Εμείς δεν είμαστε τα αφεντικά; Πώς είναι δυνατόν να μας έχουν καθήσει στον σβέρκο αυτά τα πολιτικά ξόανα κι εμείς να το ανεχόμαστε;

Μα, εμείς τους ψηφίσαμε, κάποιοι από εμάς εξέλεξαν την κυβέρνηση αυτή. Ναι, σωστά. Και οφείλουμε όλοι μας να σεβαστούμε το Σύνταγμα και να περιμένουμε δημοκρατικά να εκφράσουμε την ό,ποια διαφωνία μας στην κυβέρνηση Παπανδρέου. Αλλά, αφού εμείς οφείλουμε να σεβόμαστε το Σύνταγμα, ο ίδιος ο πρωθυπουργός και το υπόλοιπο τσίρκο που τον περιστοιχίζει, γιατί δεν κάνουν το ίδιο; Γιατί παραβιάζουν το Σύνταγμα της χώρας; Γιατί παρανομούν και μένουν ατιμώρητοι; Γιατί τους επιτρέπουμε να εξευτελίζουν αυτό που εμείς σεβόμαστε; Και μην μου πείτε πως δεν παραβιάζουν το Σύνταγμα. Βγήκαν έγκριτοι Συνταγματολόγοι και τους κατήγγειλαν επωνύμως και δημοσίως. Και από την πλευρά των (για άλλα) λαλίστατων κυβερνητικών μελών δεν βρέθηκε ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ να δώσει μία απάντηση. Κι αυτό, επειδή ξέρουν πως κάθε τους απόφαση, κάθε τους ενέργεια, κάθε τους πράξη είναι παράνομη. Και, ω του θαύματος! Παραμένουν ατιμώρητοι από τα πραγματικά αφεντικά, δηλαδή από εμάς!!! Γιατί, συμβαίνει αυτό άραγε; Γιατί δεχόμαστε να γίνουμε δουλικά παραγωγής χρήματος και εξουσίας σε κάποιους που μόνο η κυβέρνηση Παπανδρέου γνωρίζει;

Γιατί αδιαμαρτύρητα ανεχόμαστε να μας ξεπουλάνε σαν ζώα σε εμποροπανήγυρη; Μήπως επειδή έχουμε αποδεχθεί αυτόν τον ρόλο; Μήπως επειδή φοβάμαστε μήπως χάσουμε τα λίγα που μας έμειναν και ηθελημένα θέλουμε να αγνοούμε πως πολύ σύντομα θα έρθει η ώρα να τα χάσουμε κι αυτά; Μήπως επειδή "το κακό" δεν χτύπησε (ακόμη) την δικιά μας πόρτα; Πόσο τραγικοί έχουμε γίνει όλοι μας;

Ετούτη η χώρα είναι δικιά μας. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να την βγάζει στο παζάρι των αγορών ή να την χαρίζει στα συμφέροντα των "δανειστών". Αυτή τη χώρα πρέπει να σηκωθούμε και να την πάρουμε πίσω. Δεν τους ανήκει. Όποιος θέλει, ας έρθει μετά να πάρει νησιά, να πάρει πετρέλαια, να πάρει λιγνίτη ή φυσικό αέριο... Όποιος θέλει, ας έρθει να μας κάνει πόλεμο... Πάντως με αυτούς τους ολίγιστους πρέπει να ξεμπερδεύουμε. Μετρήθηκαν και βρέθηκαν πολύ λίγοι για τις ανάγκες που επιβάλουν οι καιροί. Και οι καιροί θέλουν "λιοντάρια" και όχι "κοτούλες"...

Άντε να τους τελειώνουμε να βάλουμε αρχή... έχουμε πολύ δουλειά μπροστά μας και όσο καθυστερούμε, τόσο πιό πολλά θα 'χουμε μετά να διορθώσουμε... Και να θυμόσαστε: Ετούτοι οι λιμασμένοι δεν σκέφτονται εκλογές. Ετούτοι σκέφτονται από τώρα τρόπους για να μην γίνουν ποτέ εκλογές... ή, τουλάχιστον, έντιμες εκλογές.

Κωνσταντίνος



Μπορεί να έχουν γράψει τα χειρότερα για την Ελλάδα και να έχουν κατηγορήσει τους Έλληνες με ό,τι μπορεί να βάλει κανείς στο νου του. Και αν και οι ίδιοι δεν πλήρωσαν ποτέ τα δάνεια τους στην Ελλάδα και άφησαν φέσια και ενώ οι εφημερίδες τους γέμισαν με πρωτοσέλιδα πως χαρίζονται λεφτά στην Ελλάδα από τον κόπο και των ιδρώτα των Γερμανών, πριν ακόμη περάσει ένας χρόνος από την υπογραφή του Μνημονίου, οι Γερμανοί έχουν εισπράξει από τόκους από την Ελλάδα 136 εκ ευρώ, σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύει σε αποκλειστικότητα το XrimaNews.gr.

Όχι μόνο αυτό, αλλά η KFW, η τράπεζα στην οποία κατατίθενται τα χρήματα από τους τόκους των δανείων 'διάσωσης', αναφέρει πως παρά τα οικονομικά προβλήματα της η Ελλάδα πληρώνει πάντα χωρίς καμία καθυστέρηση. Τα χρήματα των τόκων πηγαίνουν από την KFW στο υπουργείο Οικονομικών της Γερμανίας και προσμετρώνται στα κρατικά έσοδα.

Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν οι Έλληνες που πλήρωσαν το μεγαλύτερο τμήμα της ανασυγκρότησης της Ελλάδας μετά τη διάλυση της από τους Γερμανούς. Ποιος θα το έλεγε πως 65 χρόνια αργότερα ένας χρηματοπιστωτικός πόλεμος που έγινε με την ανοχή και την υπαιτιότητα της Γερμανίας, θα ανάγκαζε τους Έλληνες όχι μόνο να ανασυγκροτήσουν και πάλι την διαλυμένη οικονομικά χώρα τους αλλά και να πληρώσουν τόκους στη Γερμανία γιατί τους "έσωσε"!

Άραγε, ποια δημόσια έργα στη Γερμανία θα γίνουν με ελληνικά χρήματα; Μήπως σε εκείνες τις τοποθεσίες να στηθεί από ένα άγαλμα τον "Έλληνα διασωθέντα";
Σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας REAL NEWS, φαίνεται ότι τελικά θα πάμε σε αναδιάρθρωση με επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του χρέους. Η εφημερίδα αναφέρει ότι η συμφωνία για την επιμήκυνση του χρέους, κλείδωσε μεταξύ Ομπάμα, Μέρκελ και Βρυξελλών.

Αυτή η εξέλιξη, κατά τη γνώμη μας, είναι ότι χειρότερο θα μπορούσε να συμβεί. Δεν εξυπηρετεί καθόλου τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Απλά δίνει και νέα παράταση χρόνου αφενός για να εξοφληθούν οι ντόπιοι και ξένοι τοκογλύφοι και αφετέρου δίνει παράταση ζωής στο δικό μας σάπιο και διεφθαρμένο καθεστώς προκειμένου να εκμεταλλευτεί κάθε παρουσιαζόμενη ευκαιρία, σε βάρος του λαού.

Ειδικότερα, η παράταση αποπληρωμής των χρεών:

1) Θα επιβαρύνει με περισσότερους τόκους τον ελληνικό λαό και φυσικά με περαιτέρω αύξηση του χρέους.

2) Θα δημιουργείται συνεχώς ανάγκη για νέα δάνεια από την τρόϊκα, αφού το χρέος θα αυξάνει και οι αγορές δεν θα μας δανείζουν, με αποτέλεσμα, να μεταφέρονται τα χρέη μας προς τους τοκογλύφους, στις πλάτες των ευρωπαίων φορολογουμένων.

3) Η μεταφορά των χρεών μας στις πλάτες των ευρωπαίων φορολογουμένων (όπως συμβαίνει και με τα 110 δις), θα έχει…. για πάντα υποθηκευμένη στα ευρωπαϊκά κράτη την δημόσια περιουσία μας, αλλά και την ιδιωτική μας σε περίπτωση που δεν θα επαρκεί η δημόσια περιουσία, σύμφωνα με την επαίσχυντο μνημόνιο που υπέγραψε το ΠΑΣΟΚ, αλλά και τα άλλα μνημόνια που θα ακολουθήσουν.

Τελικά, το ντόπιο και διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, έπιασε τόσο «κότσο» αυτό το πολιτικό σύστημα συνολικά, μα τόσο, όσο δεν είχε ποτέ φανταστεί, ούτε είχε εφαρμόσει σε κανένα άλλο κράτος του κόσμου. Έπειτα λέμε γιατί δεν πάμε καλά ως κράτος. Μα είναι δυνατόν να πάμε καλά με αυτό το αποκαλυφθέν καθεστώς;

Εμείς πιστεύουμε ότι θα πρέπει να κηρυχθεί το μεγαλύτερο μέρος του χρέους ως απεχθές και να εξεταστεί κάτω από ποιες συνθήκες δόθηκε και που πήγε.

Αν δεν γίνει αυτό, να πάμε σε ένα κούρεμα του χρέους προς τους τοκογλύφους, τουλάχιστον 50%, ώστε να πέσει το χρέος, ως ποσοστό, κάτω από το ΑΕΠ, για να ανασάνει η οικονομία και ταυτόχρονα να επιδιώξουμε επιμήκυνση για το υπόλοιπο με χαμηλότερα επιτόκια.

Το καθεστώς μας φοβίζει πως κάτι τέτοιο θα δημιουργήσει κίνδυνο για τις τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία. Μας εξαπατά και πάλι όπως με εκείνο το «μνημόνιο ή πτώχευση». Το κράτος μπορεί να εγγυηθεί τις καταθέσεις καθώς και να μην κουρέψει τα ομόλογα των ασφαλιστικών ταμείων. Αν αυτό το καθεστώς δεν μπορεί τότε ας καταρρεύσει, ουδόλως μας απασχολεί.


Είμασταν από τους πρώτους (αν όχι οι πρώτοι) που αναφερθήκαμε στις "εξεγέρσεις" της βόρειας Αφρικής και αν και πολλοί μας επέκριναν, είχαμε αναφερθεί ευθαρσώς σε μία εμφάνιση του πολιτικού ισλάμ, την οποία δεν μπόρεσαν να προβλέψουν ή να χαλιναγωγήσουν οι μυστικές υπηρεσίες που σχεδίασαν, οργάνωσαν και ξεκίνησαν τις... επαναστάσεις της Τυνησίας, της Αιγύπτου, της Λιβύης, της Συρίας και άλλων ισλαμικών κρατών...

Σήμερα μαθαίνουμε πως την ίδρυση κόμματος, για να συμμετάσχουν στις βουλευτικές εκλογές που θα διεξαχθούν τον Σεπτέμβριο στην Αίγυπτο, ανακοίνωσαν οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, το πανίσχυρο ισλαμικό κίνημα της αντιπολίτευσης. Και δεν εκπλαγήκαμε καθόλου. Τουναντίον, μάλιστα, θεωρούμε πως ήταν απολύτως αναμενόμενο και ίσως το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα θα πρέπει να αναμένουμε ένα σκληρό πρόσωπο που δεν θα διστάσει να περάσει σε πολύ αιματηρές συγκρούσεις προκειμένου να ηρωποιηθεί, να γιγαντωθεί και να εξαπλωθεί με πολύ μεγάλες ταχύτητες, τόσο στα υπό επανάσταση κράτη της Μέσης Ανατολής, όσο και στα Βαλκάνια. Θεωρούμε πως το "μεγάλο παιχνίδι" θα παιχτεί στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες όπου θα διοργανωθούν πολυάριθμες συγκεντρώσεις ισλαμιστών. Είναι δεδομένο πως η πίεση στις δυτικές κοινωνίες θα δώσει τη νίκη στα κράτη όπου οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι θα διεκδικήσουν να κυβερνήσουν...

Σχετικά με την Αίγυπτο, η οργάνωση των Αδελφών Μουσουλμάνων σκοπεύει να κατεβάσει υποψηφίους περίπου στις μισές εκλογικές περιφέρειες. Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα της, η σούρα (συμβουλευτικό συμβούλιο) αποφάσισε να διεκδικήσει το 45-50% των εδρών που θα κριθούν στις εκλογές.Το κόμμα τους θα είναι «πολιτικό» και όχι «θεοκρατικό».

Ο γενικός γραμματέας της Αδελφότητας Μοχάμεντ Χουσέιν είπε σε συνέντευξη Τύπου ότι το νέο κόμμα θα ονομάζεται «Κόμμα Ελευθερίας και Δικαιοσύνης». Επικεφαλής του κόμματος θα είναι ο Μοχάμεντ αλ-Μούρσι, μέλος του πολιτικού γραφείου των Αδελφών Μουσουλμάνων. Μολονότι θα είναι ανεξάρτητο οργανικά, θα πρέπει να συντονίζει τις θέσεις του με αυτές της Αδελφότητας. Το σύνταγμα της Αιγύπτου απαγορεύει την ίδρυση κομμάτων με βάση θρησκευτικά κριτήρια.

Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, μια οργάνωση που ιδρύθηκε πριν από 83 χρόνια από τον Χάσαν ελ-Μπάνα, θεωρούνται σήμερα το σημαντικότερο αντιπολιτευόμενο κίνημα στην Αίγυπτο. Μολονότι επισήμως ήταν εκτός νόμου, οι αρχές έδειχναν κάποια «ανοχή» απέναντι στα μέλη της. Στις εκλογές του 2005 οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι εξέλεξαν 88 βουλευτές, όμως τον Δεκέμβριο του 2010 αποφάσισαν να μποϊκοτάρουν το δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, καταγγέλοντας νοθεία υπέρ του κυβερνώντος Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος του Χόσνι Μουμπάρακ.

Η Αδελφότητα δραστηριοποιείται κυρίως στα τζαμιά, προσφέροντας βοήθεια στους φτωχούς, στα πανεπιστήμια και στα συνδικάτα.

Κωνσταντίνος


Η καταδίκη του απόστρατου Κροάτη στρατηγού Αντε Γκοτόβινα σε κάθειρξη 24 ετών από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία με τις κατηγορίες των εγκλημάτων πολέμου κατά της ανθρωπότητας, που διαπράχθηκαν το 1995 στην Κροατία εναντίον του Σερβικού πληθυσμού, δίνει «έδαφος» για νέες κινδυνολογίες. Άρθρο το οποίο δημοσιεύθηκε στην «Φωνή της Ρωσίας» ανάμεσα σε άλλα αναφέρει:

«Τα Βαλκάνια βρίσκονται στο χείλος ενός νέου πολέμου. Από τέτοιες «προφητείες» είναι γεμάτα, τον τελευταίο καιρό τα άρθρα πολλών δυτικών πολιτικών σχολιαστών και αναλυτών. Η αφορμή για επιδείνωση της κατάστασης κατά τη γνώμη τους, δόθηκε στις χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας από την ίδια τη διεθνή κοινότητα, με την καταδίκη του στρατηγού της Κροατίας Γκοτόβινα», σχολιάζει και προσθέτει:

«Αυτή η δικαστική απόφαση προκάλεσε θύελλα συναισθημάτων τόσο ανάμεσα στους Κροάτες, όσο και στη Δύση. Η αγανακτισμένη «προοδευτική κοινή γνώμη» στο πρόσωπο των μεγάλων δυτικών εκδόσεων προχώρησε στη δική της διερεύνηση. Οι Washington Times, Wall Street Journal, Newsweek 9 Jerusalem Post, αφού μελέτησαν την επιχείρηση «Καταιγίδα» κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Άντε Γκοτόβινα δεν είχε διάπραξη κανένα έγκλημα. Κάτι περισσότερο. Ο στρατηγός είναι γνήσιος πατριώτης και ήρωας της Κροατίας και ότι το Δικαστήριο της Χάγης με τις ανεύθυνες καταδίκες του υποδαυλίζει νέο πόλεμο στα Βαλκάνια.

Η πρώτη σκέψη που σου εμφανίζεται όταν διαβάζεις αυτά τα δείγματα των δημοσιογραφικών διερευνήσεων είναι ότι η Δύση θα ήθελε να διατηρήσει το βολικό για αυτήν status quo στα Βαλκάνια. Το Βελιγράδι παίζει τον ρόλο του άτακτου παιδιού η προθεσμία τιμωρία» του οποίου δεν έχει λήξη ακόμα.

Τα υπόλοιπα δε μέρη της πρώην Γιουγκοσλαβίας παρουσιάζονται ως θύματα και για να τους παρηγορήσει η Δύση τους προσφέρει μικρά δώρα και κάποια επιδόματα. Στο Κοσσυφοπέδιο – την ανεξαρτησία και στην Κροατία – τη δυνατότητα γρήγορης ένταξης στην ΕΕ!».

Εφημερίδα: PRESS TIME

THE VOICE OF RUSSIA (Do the Balkans want a War?)





Η Τουρκία δεν έχει καμία δυνατότητα ανάμιξης στα θέματα που αφορούν την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη – ΑΟΖ της Κύπρου στις νότιες της θάλασσες, τόνισε ο αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) και καθηγητής του Διεθνούς Δικαίου Χρήστος Ροζάκης.

Σε συνάντηση που είχε με δημοσιογράφους στο Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Λευκωσία, ο κ. Ροζάκης είπε ότι η Τουρκία ποτέ δεν ισχυρίστηκε ότι η ζώνη που οριοθετήθηκε με την Αίγυπτο και το Ισραήλ είναι μια ζώνη στην οποία έχει δικαιώματα.

Σε ερώτηση, κατά πόσον θα νομιμοποιείτο η Τουρκία, με διελεύσεις πολεμικών πλοίων ή άλλες κινήσεις, να ματαιώσει εκμετάλλευση κοιτασμάτων στις νότιες θάλασσες της Κύπρου, ο κ. Ροζάκης υπογράμμισε ότι αυτό δεν είναι νομικά δυνατόν και τόνισε χαρακτηριστικά:

«Δεν έχει κανένα δικαίωμα εκεί. Αυτό είναι πέραν κάθε αμφιβολίας-, τόνισε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε ότι δεν έχει καμία δυνατότητα η Τουρκία να επέμβει, καθώς διακόπτεται από τις ζώνες του Λιβάνου και της Συρίας.

Ο κ. Ροζάκης ανέφερε ότι η Κύπρος έχει αυτή τη στιγμή το ευτύχημα να έχει οριοθετήσει μια ΑΟΖ με την Αίγυπτο και το Ισραήλ που βρίσκεται στις νότιες και όχι στις βόρειες θάλασσες της. όπου εκεί θα αντιμετώπιζε μεγάλο πρόβλημα με την Τουρκία.

Ερωτηθείς, πώς μπορεί να επιλυθούν τα προβλήματα με την Ελλάδα και την Κύπρο, από τη στιγμή που η Τουρκία δεν έχει επικυρώσει τη Σύμβαση του 1982 για το Δίκαιο της θάλασσας, ο κ. Ροζάκης ανέφερε ότι η Σύμβαση αυτή έχει επικυρωθεί από 160 κράτη και άρα έχει δημιουργηθεί εθιμικό δίκαιο.

"Αυτό δημιουργεί αμέσως ένα πρόκριμα για τη μετατόπιση του συμβατικού χαρακτήρα των κανόνων που περιέχονται στη Σύμβαση στον εθιμικό του χώρο" τόνισε και σημείωσε ότι «δεν Λέει πουθενά το δίκαιο ότι όλα τα κράτη πρέπει να το δέχονται, λέει η μεγάλη πλειοψηφία των κρατών να το δέχονται».

Εφημερίδα "Ελεύθερος"

Πηγή




Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Αλέκος Αθανασιάδης, δήλωσε σε τηλεοπτική εκπομπή της ΕΤ3 ότι «Δεν μπορώ να το ψηφίσω. Είναι ενάντια στα συμφέροντα του έθνους, του κράτους, της περιοχής μου».

Όταν μάλιστα ρωτήθηκε αν δεν θα το ψηφίσε, ακόμα και αν αυτό θα σημάνει την αποπομπή του, απάντησε ότι το περιμένει και αυτό.

Επομένως λιγοστεύουν τα κουκιά της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ.

Να δούμε και ποιοι θα είναι εκείνοι που θα ψηφίσουν τη χθεσινοβραδινή τροπολογία για την τύχη του τιμήματος από την πώληση της δημόσιας περιουσίας.

Δείτε το βίντεο...





  • Του Μάκη Πολλάτου

Την ώρα που ο πρωθυπουργός της Τουρκίας κ. Ταγίπ Ερντογάν ανακοίνωνε το φιλόδοξο σχέδιο δημιουργίας μιας διώρυγας μήκους 45 χιλιομέτρων, πλάτους 150 μέτρων και βάθους 25 μέτρων, που θα ενώνει τη Μαύρη Θάλασσα με τη θάλασσα του Μαρμαρά στην Κωνσταντινούπολη, στη διεθνή κοινότητα επανέρχονταν οι φόβοι για πιθανό οικονομικό κραχ λόγω της συνεχούς «υπερθέρμανσης» της τουρκικής οικονομίας.

Μετά την κατάρρευση των τραπεζών το 2001, τα τελευταία χρόνια η τουρκική οικονομία σταδιακά ανακάμπτει και πέρσι έφτασε να καταστεί 17η μεγαλύτερη οικονομία στο κόσμο. Η αξιοπρόσεκτη αυτή επίδοση του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης έβαλε την Τουρκία στους G20. Δηλαδή στο κλαμπ των 20μεγαλύτερων οικονομιών του πλανήτη, το οποίο πλέον θεωρείται το πραγματικό φόρουμ των ισχυρών χορών όπου λαμβάνονται οι στρατηγικές αποφάσεις για το μέλλον της παγκόσμιας οικονομίας.

Η τουρκική οικονομία έχει αποκτήσει δυναμισμό, οι τουρκικές επιχειρήσεις γίνονται εξωστρεφείς και αναπτύσσονται με ταχείς ρυθμούς χάρη στο φθηνό εργατικό δυναμικό. Ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας της γείτονος είναι κυριολεκτικά «τρελός» και για το 2011 ενδέχεται να κλείσει στο 9%, πλησιάζοντος το απίστευτο ποσοστό ανάπτυξης που καταγράφει η κινέζικη οικονομία. Κι όμως, παρά το γεγονός ότι το κατά κεφαλήν εισόδημα κάθε Τούρκου φτάνει μόνο στο 1 /3 του ελληνικού κατά κεφαλήν Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος, ξένοι αναλυτές διαβλέπουν το ενδεχόμενο απότομης πτώσης για την καλπάζουσα τουρκική οικονομία.

Από πού προέρχεται ο κίνδυνος; Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, το πρόβλημα για την Τουρκία μπορεί να δημιουργηθεί από τη ραγδαία ανάπτυξη της οικονομίας, η οποία ακολουθείται από την κατακόρυφη αύξηση της κατανάλωσης και της πιστωτικής επέκτασης στη γειτονική χώρα.

Οι τουρκικές τράπεζες τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Το γεγονός αυτό αποδεικνύεται από το ρυθμό χορήγησης δανείων που φαίνεται να αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο. Τα τουρκικά πιστωτικά ιδρύματα έχουν βρει κάποιους «δημιουργικούς» τρόπους για να χρηματοδοτούν τους υποψήφιους πελάτες τους. Ήτοι, η έγκριση για καταναλωτικά δάνεια σε όσους Τούρκους το επιθυμούν γίνεται πλέον με ταχείες διαδικασίες. Οι εγκρίσεις δίνονται σχεδόν ανεξαιρέτως με SMS που αποστέλλονται μαζικά, μέσω κωδικοποιημένων τηλεφωνικών μηνυμάτων, ακόμη και με ειδοποιήσεις σε όσους κάνουν αναλήψεις χρημάτων από αυτόματα τραπεζικά μηχανήματα ότι στη διάθεσή τους βρίσκεται καταναλωτικό δάνειο το οποίο έχει ήδη εγκριθεί.

Σύμφωνα με έρευνα της Standard Unlu μιας τράπεζας επενδύσεων με έδρα την Κωνσταντινούπολη, η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «New York Times», από το 2005 μέχρι το 2008 τα προσωπικά δάνεια αυξάνονταν σε ποσοστό 61% ετησίως και μόνο το 2010 αυξήθηκαν κατά ακόμη 42%.

Μόλις ένας καταναλωτής λάβει ένα μήνυμα από την τράπεζα ότι έχει τις προϋποθέσεις για να λάβει καταναλωτικό δάνειο, ή έστω ενημερωθεί με μια απλή υπόμνηση από το AΤM ότι το δάνειο του έχει εγκριθεί, το μόνο που χρειάζεται προκειμένου να πάρει τα μετρητά είναι μια επίσκεψη στο υποκατάστημα της Τράπεζάς του. Οικονομικοί αναλυτές και τραπεζικά στελέχη υποστηρίζουν πως η εκρηκτική αύξηση των καταναλωτικών δανείων έχει τροφοδοτήσει μια ανησυχητική αύξηση του δημοσιονομικού ελλείμματος της Τουρκίας, το οποίο υπολογίζεται να κλείσει στο τέλος του 2011 σε ποσοστό 8% του συνολικού ΑΕΠ.

Σε επιφυλακή η Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας

Προειδοποιήσεις στους Τραπεζίτες

Η εξήγηση για τη στροφή των Τούρκων στο εύκολο χρήμα που τους προσφέρεται μέσα από τον τραπεζικό δανεισμό είναι ότι μετατρέπονται σιγά-σιγά σε αδηφάγους καταναλωτές. Και μπορεί η πρόσφατη αύξηση των επιτοκίων (η οποία πυροδοτήθηκε από την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να αυξήσει στο 1,25% το βασικό επιτόκιο) να έκανε τον δανεισμό λίγο ακριβότερο, ωστόσο η εύκολη πρόσβαση μεγάλων ομάδων του τουρκικού πληθυσμού στα προσωπικά καταναλωτικά προϊόντα μάλλον ανοίγει την όρεξη των Τούρκων να δανειστούν για να ξοδέψουν περισσότερα.

Και μπορεί ο υψηλός δανεισμός να αντικατοπτρίζει τη δυναμικά αναπτυσσόμενη τουρκική οικονομία, δημιουργεί όμως σοβαρούς κινδύνους «υπερθέρμανσης» που ενδέχεται να αποτελέσουν τη μαγιά για μια νέα οικονομική κρίση. Η Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας, αντιλαμβανόμενη τις επιθετικές διαθέσεις των ιδιωτικών τραπεζών να αυξήσουν την πιστωτική τους επέκταση, τα μερίδια τους και τελικώς την κερδοφορία τους, έχει αυξήσει το επίπεδο των καταθέσεων που οι τράπεζες πρέπει να διατηρούν υποχρεωτικά στα θησαυροφυλάκια τους. Με την πρακτική αυτή, στην πραγματικότητα έχει βάλει πλαφόν το ποσό που οι ιδιωτικές τράπεζες έχουν στη διάθεσή τους για να δανείσουν στους καταναλωτές.

Σε δημόσιες τοποθετήσεις τους το τελευταίο διάστημα, Τούρκοι υπουργοί στέλνουν το μήνυμα στις διοικήσεις των τραπεζών ότι η κυβέρνηση δεν επιθυμεί να λάβει μέτρα αστυνομικού χαρακτήρα για να περιοριστεί η χορήγηση δανείων. Κι όταν μια τουρκική κυβέρνηση μιλά για μέτρα αστυνομικού χαρακτήρα, όλοι αποκωδικοποιούν την προειδοποίηση που αποστέλλεται εμμέσως.

Το πρόβλημα όμως πλέον είναι ότι δεν είναι μόνο οι τραπεζίτες που διεκδικούν πελάτες, αλλά κυρίως οι πολίτες της Τουρκίας που εθίζονται στην κατανάλωση και είναι διατεθειμένοι να πληρώνουν μέχρι και 150.000 δολάρια για τα καλύτερα μοντέλα αυτοκινήτων Audi ή BMW, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι τα μισά από τα χρήματα που θα καταβάλλουν είναι φόροι.

Διότι, όπως μπορούν, γα βεβαιώσουν πολλοί Έλληνες που σήμερα δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τα δάνεια τους, κάποιες εποχές η κατανάλωση καθίσταται συνώνυμη της ίδιας της ζωής.

Εφημερίδα: ΘΕΜΑ

Πηγή

  • Του Σταύρου Λυγερού

Το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης αναμένεται να συγκεντρώσει ένα ποσοστό που ενδέχεται να υπερβεί και το 45%, με το κεμαλικό Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα να κινείται γύρω στο 30% και το ακροδεξιό Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης να κινείται οριακά πάνω από το εκλογικό όριο του 10%. Από την είσοδο αυτού του κόμματος στη Βουλή θα εξαρτηθεί εάν το νεοοθωμανικό κόμμα του Ταγίπ Ερντογάν θα συγκεντρώσει τα 2/3 των εδρών, που του είναι απαραίτητα για να ψηφίσει νέο σύνταγμα.

Η βέβαιη εκλογική νίκη των νεοοθωμανών δεν είναι μια οποιαδήποτε εκλογική νίκη. θα είναι η τρίτη συνεχής νίκη του και ουσιαστικά θα παγιώσει τη διαδικασία μεταπολίτευσης στην Τουρκία, που με δειλά βήματα άρχισε το 2002. Υπενθυμίζουμε ότι τότε, λό­γω της οξύτατης οικονομικής κρίσης, το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης όχι μόνο κέρδισε τις εκλογές με 34%, αλλά και είχε ευρύτατη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, επειδή τα τρία από τα τέσσερα καθεστωτικά κόμματα εξουσίας έμειναν εκτός Βουλής.

Όταν το 2002 οι νεοοθωμανοί σχημάτισαν κυβέρνηση προσπάθησαν με πολύ προσεκτικές κινήσεις να αποδυναμώσουν τον πολιτικό ρόλο του Γενικού Επιτελείου, χρησιμοποιώντας σαν εμβρυουλκό και την ευρωπαϊκή προοπτική. Το 2007, όταν έληξε η θητεία του κεμαλικού προέδρου της Δημοκρατίας, επήλθε ανοιχτή σύγκρουση. Το κυβερνών κόμμα διέθετε την αναγκαία κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να εκλέξει δικό του πρόεδρο.

Το Γενικό Επιτελείο, όμως, προσπάθησε να αποτρέψει αυτή την εξέλιξη, απειλώντας δημοσίως με παρέμβαση. Παραλλήλως, το «βαθύ κράτος» διοργάνωσε ογκώδη συλλαλητήρια, έστησε προβοκάτσιες (εκρήξεις βομβών κ.λπ.) για να καλλιεργήσει κλίμα ανασφάλειας και προέβη σε δυναστικό πραξικόπημα. Το Συνταγματικό Δραστήριο αποφάσισε ότι για να εκλέξει πρόεδρο Δημοκρατίας η Εθνοσυνέλευση έπρεπε να έχει απαρτία δύο τρίτων!

Η απάντηση του Ταγίπ Ερντογάν ήταν η προκήρυξη εκλογών τον Ιούλιο του 2007 και η δρομολόγηση των διαδικασιών για την αναθεώρηση του συντάγματος. Το δικαστικό πραξικόπημα και οι προβοκάτσιες εκτόξευσαν το ποσοστό του κυβερνώντος κόμματος από το 34% του 2002 στο σχεδόν 47% το 2007. Τελικώς, πρόεδρος Δημοκρατίας εξελέγη ο Αμπντουλάχ Γκιουλ. Ας σημειωθεί ότι η κυβέρνηση Ερντογάν προκήρυξε και κέρδισε το δημοψήφισμα του 2007, με το οποίο κατέστη δυνατή η εκλογή προέδρου Δημοκρατίας από τον λαό.

Σε μια νέα απόπειρα να σταματήσει την προέλαση των νεοοθωμανών του Ταγίπ Ερντογάν, η κεμαλική στρατογραφειοκρατία αντεπετέθη τον Μάρτιο του 2008 μέσω του γενικού εισαγγελέα Αμπντουραχμάν Γιαλτοίνκαγια. Ο εν λόγω ζήτησε από το Συνταγματικό Δραστήριο να απαγορεύσει την λειτουργία του κυβερνώντος κόμματος και την πολιτική δράση 71 στελεχών του, μεταξύ αυτών του προέδρου της Δημοκρατίας και του πρωθυπουργού! Τελικώς, το Συνταγματικό Δραστήριο επέβαλε μόνο χρηματική ποινή, επειδή παρά μία ψήφο δεν συγκεντρώθηκε η πλειοψηφία των δύο τρίτων του δικαστηρίου για να τεθεί εκτός νόμου το κυβερνών κόμμα!

Υπόθεση Εργκένεκον

Ο πόλεμος χαρακωμάτων του κυβερνώντος κόμματος με τη στρατογραφειοκρατία προσέλαβε διαστάσεις σύγκρουσης μέχρι τελικής πτώσεως. Εκατοντάδες επίλεκτα στελέχη του κεμαλικού κατεστημένου, μεταξύ των οποίων και δεκάδες ανώτατοι αξιωματικοί, παραπέμφθηκαν και δικάζονται ως μέλη της παρακρατικής οργάνωσης Εργκένεκον για σχεδιασμό πραξικοπήματος και ανάμειξη στις περίπου 17.000 δολοφονίες με άγνωστους δράστες το διάστημα 1995 – 2003. Είναι αξιοσημείωτο ότι πολλοί από τους κατηγορούμενους έχουν θέσει υποψηφιότητα με την ελπίδα ότι θα εκλεγούν και θα αποφυλακιστούν. Τρεις εξ’ αυτών μάλιστα βρίσκονται σε εκλόγιμες θέσεις στις λίστες των δύο μεγαλυτέρων κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Η νεοθωμανική κυβέρνηση εκμεταλλεύτηκε τις υπαρκτές συνομωσίες των στρατηγών για να εξουδετερώσει όχι μόνο τους εμπλεκόμενους αλλά και πολιτικούς αντιπάλους του που δεν είχαν συμμετοχή στα σχέδια πραξικοπήματος στις βρώμικες δραστηριότητες. Όλα δείχνουν ότι στο όνομα του ξηλώματος του κεμαλικού «βαθέως κράτους» το κυβερνών κόμμα οικοδομεί το δικό του «βαθύ κράτος». Τοποθετεί συστηματικά σε όλες τις καίριες θέσεις, ειδικά στους ευαίσθητους μηχανισμούς, δικά του στελέχη τα οποία αναπαράγουν με άλλο ιδεολογικοπολιτικό πρόσημο ένα ουσιαστικά αντιδημοκρατικό καθεστώς. Η τροπή που έχουν πάρει οι εξελίξεις αναμφισβήτητα ευνοεί τον Ταγίπ Ερντογάν. Το Γενικό Επιτελείο έχει πολιτικά αποδυναμωθεί. Η ασυλία που απολάμβανε μέχρι τώρα από τα ΜΜΕ έχει καταλυθεί. Οι στρατηγοί συνειδητοποιούν ότι η εξουσία τους ξηλώνεται και οι ίδιοι χάνουν έδαφος συνεχώς. Από την άλλη πλευρά, το κλίμα δεν ευνοεί ένα πραξικόπημα. Γι’ αυτό και σύσσωμο το κεμαλικό κατεστημένο έδωσε μάχη επιβίωσης, για να απορριφθούν στο δημοψήφισμα του 2010 οι αλλαγές του συντάγματος. Μία μάχη που για μία ακόμα φορά έχασε. Όπως λίγο νωρίτερα το Γενικό Επιτελείο είχε εν μέρει χάσει το δικαίωμα να καθορίζει το ίδιο τις προαγωγές στις Ένοπλες Δυνάμεις και κατ’ αυτό τον τρόπο να αποφεύγει τον πολιτικό έλεγχο από την εκλεγμένη κυβέρνηση.

Ο Ταγίπ Ερντογάν δίνει την προεκλογική μάχη με όπλο το όραμα του για την Τουρκία του 2023, όταν θα γιορτάζεται η 100ή επέτειος από την ίδρυση του σύγχρονου τουρκικού κράτους. Μεταξύ των άλλων, εξήγγειλε και την κατασκευή ενός γιγαντιαίου ισθμού, με σκοπό τα πετρελαιοφόρα και τα εμπορικά πλοία να παρακάμπτουν τον βαρυφορτωμένο Βόσπορο.

Απειλή μποϊκοτάζ

Μέχρι στιγμής, η προεκλογική αντιπαράθεση κινείται σε σχετικά ήπιους τόνους. Μόνη εξαίρεση ήταν η απαγόρευση σε 12 βουλευτές του κουρδικού κόμματος, μεταξύ αυτών και της γνωστής Λεϊλά Ζάνα. Τελικώς, το εκλογοδικείο επέτρεψε την υποψηφιότητα οκτώ εξ αυτών, αλλά η απαγόρευση προκάλεσε εκτεταμένα επεισόδια στις κουρδικές περιοχές, αλλά και στην Κωνσταντινούπολη. Το κουρδικό κόμμα, μάλιστα, απείλησε να μποϊκοτάρει τις εκλογές, όπως είχε μποϊκοτάρει το δημοψήφισμα του 2010.

Ας σημειωθεί ότι ο διχασμός της τουρκικής κοινωνίας σε νεοοθωμανούς και κεμαλιστές αναβαθμίζει την εκλογική βαρύτητα του κουρδικού στοιχείου. Το ΡΚΚ και το νόμιμο κουρδικό κόμμα ανησυχούν για την πολιτικό-εκλογική διείσδυση του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στις κουρδικές περιοχές.

Οι νεοοθωμανοί επιχειρούν με πολλούς τρόπους να διεισδύσουν στον κουρδικό πληθυσμό. Αρχικά χαλάρωσαν την καταπίεση και τους περιορισμούς, που για δεκαετίες ασκεί στη Νοτιανατολική Τουρκία το «βαθύ κράτος». Στη συνέχεια πραγματοποίησαν ορισμένα ανοίγματα προς το κουρδικό στοιχείο, αναγνωρίζοντας του κυρίως πολιτιστικά δικαιώματα. Ο αρχηγός του κουρδικού κόμματος Σελαχατίν Ντεμιρτάς, όμως, έχει από την εποχή του δημοψηφίσματος θέσει τους κουρδικούς όρους: θα υποστηρίξουν την κυβέρνηση Ερντογάν μόνο εάν αποδεχθεί «την κουλτούρα, την ταυτότητα, τη γλώσσα και την ελευθερία του κουρδικού λαού».

Τώρα, οι νεοοθωμανοί έχουν εντείνει τις προσπάθειες τους, χρησιμοποιώντας σαν όχημα το Ισλάμ και την αποδοχή που αυτό έχει στην παραδοσιακή κουρδική κοινωνία. Το κόμμα του Ταγίπ Ερντογάν έχει θέ­σει υπό τον απόλυτο έλεγχο του την πανίσχυρη κρατική υπηρεσία θρησκευτικών υποθέσεων, την οποία και χρησιμοποιεί σαν μοχλό. Προς την ίδια κατεύθυνση εργάζεται και το επίσης πανίσχυρο θρησκευτικό-πολιτισμικό τάγμα του Φετουλάχ Γκιουλέν, το οποίο διαθέτει τεράστια περιουσία και διευθύνει ένα τεράστιο δίκτυο σχολείων και πολιτιστικών κέντρων στην Τουρκία και στο εξωτερικό.

Σε μια προσπάθεια να αυξήσει την εκλογική επιρροή του στο κουρδικό στοιχείο, ο Ταγίπ Ερντογάν δεν δίστασε να επισκεφθεί και το Αρμπίλ, την έδρα του κουρδικού κρατιδίου στο Βόρειο Ιράκ. Η συμπρόεδρος του κουρδικού κόμματος στην Τουρκία, Γκιουλτέν Κισανάκ, υπενθύμισε στον Τούρκο πρωθυπουργό ότι «το κουρδικό πρόβλημα θα λυθεί στην Άγκυρα, στο Ντιγιαρμπακίρ και στο Βαν… Ας μην ξεχνάει ο πρωθυπουργός ότι οι Κούρδοι του Αρμπίλ δεν ψηφίζουν στην Τουρκία». Το κουρδικό κόμμα, εμμέσως πλην σαφώς, ασκεί πίεση στην κυβέρνηση Ερντογάν να εισέλθει σε έναν έστω και έμμεσο διάλογο με τον φυλακισμένο Αμπντουλάχ Οτσαλάν.

Πηγή: Εφημ. "Κόσμος του Επενδυτή"

H κρίση στον αραβικό κόσμο, στη Βόρειο Αφρική και τη Μέση Ανατολή, έφερε την Ε.Ε. αντιμέτωπη με μια αποτυχία της. Την αποτυχία να διαχειριστεί, επί σειρά ετών, αποτελεσματικά και συντονισμένα την παράνομη μετανάστευση. Κοινή ευρωπαϊκή πολιτική στο θέμα, παρά τη σχετική ρητορεία, δεν αναπτύχθηκε ουσιαστικά ποτέ.

Οι χώρες του Νότου, ανάμεσά τους και η Ελλάδα, οι πύλες εισόδου εκατοντάδων χιλιάδων παράνομων μεταναστών στην Ευρώπη, υπέστησαν τις συνέπειες των μεταναστευτικών ροών έχοντας να αντιμετωπίσουν πίεση από δύο πλευρές. Τους διαρκώς αυξανόμενους πληθυσμούς μεταναστών που έφθαναν στο έδαφός τους από τη μια και την απροθυμία των χωρών της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση ενός προβλήματος που θεωρούσαν ότι δεν τις αφορά.

Ο κανονισμός «Δουβλίνο ΙΙ», αντί να βοηθήσει, χειροτέρεψε την κατάσταση. Η αρχή της επιστροφής στη χώρα πρώτης εισόδου, που υιοθετήθηκε με τον κανονισμό, επιβάρυνε ακόμα περισσότερο τις χώρες του Νότου. Το αδιέξοδο κατεγράφη εδώ και καιρό. Ατύπως, ορισμένες χώρες της Ε.Ε. σταμάτησαν να εφαρμόζουν το «Δουβλίνο ΙΙ» και να επαναπροωθούν τους παράνομους μετανάστες στις χώρες από τις οποίες αυτοί μπήκαν στην Ευρώπη, παραδεχόμενες de facto την αποτυχία της συγκεκριμένης πολιτικής.

Η εκρηκτική αύξηση του αριθμού παράνομων μεταναστών που τις τελευταίες εβδομάδες προσπαθούν με κάθε τρόπο να φθάσουν στην Ευρώπη από τη βόρεια Αφρική, έδειξε ότι το θέμα δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί αποσπασματικά. Πολύ περισσότερο, δε, που η συνεχιζόμενη αστάθεια προοιωνίζεται ακόμη μεγαλύτερη αύξηση του αριθμού των παράνομων μεταναστών και εκδήλωση ανθρωπιστικής κρίσης. Οι χώρες του Βορά της Ε.Ε. εξακολουθούν να εμφανίζονται εξαιρετικά απρόθυμες να μοιραστούν το βάρος και να γίνει καταμερισμός των παράνομων μεταναστών.

Ωστόσο, όταν οι αριθμοί γίνονται τόσο μεγάλοι, κανένα ευρωπαϊκό κράτος δεν μπορεί να διαχειριστεί το ζήτημα μόνο του και αυτό φαίνεται ότι γίνεται πλέον αντιληπτό. Ούτε μπορεί να λειτουργήσει η μετάθεση του προβλήματος από τον ένα στον άλλο, κάτι που επέλεξε να κάνει τις προηγούμενες ημέρες η Ιταλία, χορηγώντας άδειες παραμονής στους νεοαφιχθέντες παράνομους μετανάστες από την Τυνησία, ώστε αυτοί να μεταβούν στη Γαλλία, η οποία αντέδρασε με κλείσιμο των συνόρων.

Η Ε.Ε. αρχίζει να αντιλαμβάνεται συνολικά ότι δεν μπορεί, πλέον, να αγνοεί την πραγματικότητα της μεταναστευτικής πίεσης που όχι απλά χτυπάει την πόρτα της, αλλά δείχνει να την έχει παραβιάσει. Ετσι, εξ ανάγκης ανοίγει η συζήτηση για τη διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου μεταναστευτικής πολιτικής. Η Ελλάδα, ως χώρα που εξακολουθεί να υφίσταται μεγάλη μεταναστευτική πίεση, αναμένει το αποτέλεσμα. Σε κάθε περίπτωση, είναι διαφορετικό να θέτει μόνη της κάθε φορά το ζήτημα σε όλα τα αρμόδια όργανα, ζητώντας συνδρομή και προβάλλοντας την ανάγκη αλλαγών. Το θέμα, τώρα πια, αναβαθμίζεται εκ των πραγμάτων και βρίσκεται στην κορυφή της ευρωπαϊκής ατζέντας.






Η ανακοίνωση του Ερντογάν για τη κατασκευή της “Διώρυγας της Κωνσταντινούπολης” δηλαδή ενός δεύτερου περάσματος από τη Μαύρη Θάλασσα προς τη Θάλασσα του Μαρμαρά, έφερε την αντίδραση της Ρωσίας. Σε σημερινό πρωτοσέλιδο της, η τουρκική HURRIYET, αναφέρει πως η Ρωσία προειδοποίησε μέσω του Πρεσβευτή της στην Άγκυρα, τον Ερντογάν να σεβαστεί τη Συνθήκη Μοντρέ και να ξανά σκεφτεί τη κατασκευή του έργου.

Η Συνθήκη Μοντρέ ναι μεν δίνει στη Τουρκία το δικαίωμα ελέγχου των στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων, καθώς και να ρυθμίζει την κυκλοφορία στη θάλασσα, αλλά περιλαμβάνει και κάποιες νομικές πτυχές που βασίζονται στο αν τα πλοία θα είναι εμπορικά ή πολεμικά, ανάλογα με το τύπο τους, και γενικότερα εγείρουν θέματα οικονομικής φύσεως ανάμεσα στις δύο χώρες (Ρωσία και Τουρκία).

Ο Ρώσος πρέσβης Ivanovsky παραδέχτηκε πως όλα βρίσκονται σε αρχικό στάδιο και η χώρα του αντιδρά στα πλαίσια των πληροφοριών που έχουν δει το φως της δημοσιότητας. Παράλληλα δήλωσε άγνοια στο ενδεχόμενο να εμπλακούν στη κατασκευή του έργου και Ρωσικές κατασκευαστικές εταιρίες.

ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΩΝ ΣΤΕΝΩΝ (ΤΟΥ ΜΟΝΤΡΕ)

Hμερομηνία Υπογραφής: 20 Ιουλίου 1936, στο Μοντρέ. Άρχισε να ισχύει στις 9 Νοεμβρίου 1936.

Συμβαλλόμενα Μέρη: Κράτη Μαύρης Θάλασσας : Βουλγαρία, Ρουμανία, Σοβιετική Ένωση, Τουρκία, άλλα Κράτη : Αυστραλία, Γαλλία, Ελλάδα, Ιταλία, Αγγλία, Γιουγκοσλαβία.

Σκοπός : Επιιστροφή στην Τουρκία της διαχείρισης των Στενών και διακανονισμός έλευσης των πλοίων διαμέσου των Στενών (Δαρδανέλια, θάλασσα Μαρμαρά και Βόσπορος).

Κυριότερα Άρθρα :

Προοίμιο : “Επιθυμούντες να ρυθμίσουμε τη διέλευση και ναυσιπλοΐα στα Στενά σε τρόπο που αυτή να εξασφαλίζεται, χωρίς να παραγνωρίζεται η ασφάλεια της Τουρκίας και των άλλων κρατών της Μαύρης Θάλασσας αποφασίσαμε να αντικαταστήσουμε με την παρούσα Συνθήκη, τη συνθήκη που υπογράψαμε στη Λοζάννη στις 24 Ιουλίου 1923″.

Τμήμα 1 και 2 : Ρυθμίζει τα της διέλευσης των εμπορικών και πολεμικών

Άρθρο 10 : “Πολεμικά πλοία, εκτός αυτών που εμπίπτουν στην κατηγορία που περιγράφεται στην προηγούμενη παράγραφο (ελαφρά επιφανείας, μικρά πολεμικά ή βοηθητικά πλοία), θα έχουν το δικαίωμα της διέλευσης μόνο υπό τις συνθήκες που περιγράφονται στο άρθρο 11 και 12″.

(Το άρθρο 11 ρυθμίζει τη μεγάλων πλοίων κρατών της Μαύρης Θάλασσας).

Άρθρο 12: “Τα κράτη της Μαύρης Θάλασσας θα έχουν το δικαίωμα διέλευσης διαμέσου των Στενών με το σκοπό να αφιχθούν στις βάσεις τους υποβρύχια που κατασκευάσθηκαν ή αγοράσθηκαν εκτός περιοχής Μαύρης Θάλασσας, ή που ήσαν για επισκευή σε ναυπηγεία εκτός Μαύρης Θάλασσας”.

Άρθρο 13: Επιβάλλει προειδοποίηση στην Τουρκία για διέλευση πολεμικών πλοίων (κανονικά οκτώ (8) ημέρες για κράτη της Μαύρης Θάλασσας και δεκαπέντε (15) ημέρες για τα άλλα κράτη).

Άρθρο 24: “Η Τουρκία θα επιβλέπει την εκτέλεση όλων των προβλέψεων της παρούσας Συνθήκης σχετικά με τη διέλευση πολεμικών πλοίων διαμέσου των Στενών. “

Παρατήρηση : Με κοινή συναίνεση και πρακτική, η Συνθήκη εφαρμόζεται και για κράτη που δεν την έχουν υπογράψει, Για τη διέλευση των αεροπλανοφόρων αναφερόμαστε σε ιδιαίτερο κεφάλαιο – Συνθήκες Μεσογείου. Η Ιαπωνία αποκήρυξε τα εκ της Συνθήκης δικαιώματα της με τη Συνθήκη της Ειρήνης το 1951.

Πηγή – Πληροφορίες από το army.gr όσον αφορά τη Συνθήκη Μοντρέ.


Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας είναι σημερινό δημοσίευμα του Bloomberg, σύμφωνα με το οποίο τα παιχνίδια των κερδοσκόπων με το ελληνικό, το πορτογαλικό και το ιρλανδικό χρέος ίσως φέρει τις συγκεκριμένες χώρες σε δεινή θέση.

Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, ο Lars Feld, μέλος του οικονομικού επιτελείου της Άνγκελα Μέρκελ, δηλώνει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να αποφύγει την αναδιάρθρωση.

«Εξακολουθούν να υπάρχουν ανησυχίες για το ενδεχόμενο αθέτησης (του ελληνικού χρέους) ή αναδιάρθρωσης», δήλωσε ο Kornelius Purps, ένας στρατηγικός αναλυτής επιτοκίων της UniCredit SpA στο Μόναχο. «Αυτό είναι σφυροκόπημα της περιφέρειας, και βλέπουμε ότι εξαπλώνεται τις τελευταίες δύο εβδομάδες», καθώς τα spreads των δεκαετών ομολόγων των χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας σπάνε ρεκόρ σε καθημερινή βάση…

«Δεν νομίζω ότι η Ελλάδα θα καταφέρει να εξυγιάνει την οικονομία της χωρίς οποιαδήποτε αναδιάρθρωση στο μέλλον» επισημαίνεοι ο Feldστο Bloomberg TV. «Νομίζω ότι η Ελλάδα πρέπει να αναδιαρθρώσει το ταχύτερο το χρέος της».

«Η συζήτηση για την αναδιάρθρωση ή την αναδιάταξη του ελληνικού χρέους δεν πηγαίνει μακριά» δήλωσε ο Marc Ostwald, αναλυτής επενδύσεων γνωστής εταιρίας στο Λονδίνο. «Όσο κανείς δεν μπορεί να προσφέρει τη διαβεβαίωση στις αγοράς ότι δεν θα υπάρξει αναδιάταξη ή μια αναδιάρθρωση, τότε η αγορά θα κρατήσει τις τιμές σε όλο υψηλότερα», αταλήγει ο αναλυτής.

Η Κασσάνδρα δεν ήταν απαισιόδοξη. ‘Ηταν υπερβολικά αισιόδοξη, ελπίζοντας ότι μπορεί, με τα λόγια της, να συνετίσει τους Τρώες αποτρέποντας την καταστροφή. Με τέτοια ασυνήθιστη ερμηνεία του Ομήρου, ο Jean-Pierre Gerard, πρώην μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της γαλλικής Κεντρικής Τράπεζας, υπερασπίζεται τους “αιρετικούς” επικριτές του ευρώ έναντι των “ταλιμπάν” της “ευρωφιλελεύθερης” ορθοδοξίας των “αγορών”.

Οι Ευρωπαίοι είναι μονίμως “μια κρίση πίσω”, “σώζουν” την Ελλάδα, δεν κάνουν τίποτα για την Ιρλανδία, “σώζουν” την Ιρλανδία, δεν κάνουν τίποτα για την Πορτογαλία κ.ο.κ., λέει ο τραπεζίτης, που δεν βλέπει την ιστορία να παρατείνεται πάνω από ένα-δύο χρόνια, παραλληλίζοντας την αξία των ευρωπαϊκών διαβεβαιώσεων με αυτή των Ιαπώνων υπευθύνων για τα πυρηνικά…

Επισημάνσεις που μοιάζουν επίκαιρες καθώς, ένα χρόνο μετά τη διαμάχη του 2010 περί την Ελλάδα, που συγκλόνισε την Ευρώπη, ένας νέος “καυγάς” ξεκίνησε για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Διαμάχη που διχάζει την τρόικα, αντιπαραθέτοντας αφενός τη Γερμανία, που άνοιξε τη σχετική συζήτηση, αφετέρου την ΕΚΤ και ΔΝΤ, πόλους αμιγούς “τραπεζικής ορθοδοξίας”. Το πρώτο θύμα της σύρραξης ήταν τα ελληνικά επιτόκια δανεισμού που άγγιξαν ιστορικό ρεκόρ και τα ασφάλιστρα κινδύνου, CDS, Ελλάδας, Πορτογαλίας, Ισπανίας.

Εκ πρώτης όψεως, η ανοδική πορεία επιτοκίων-CDS αντανακλά τη συζήτηση περί αναδιάρθρωσης. Δεν λείπουν όμως οι καχύποπτοι, που υποπτεύονται ότι οι “αγορές” δεν βγάζουν μόνο λεφτά από την αβεβαιότητα, αλλά και επεμβαίνουν έτσι στην συζήτηση, απειλώντας άμεσα την Ελλάδα, έμμεσα τη Γερμανία. Αυτοί επικαλούνται τον πολύ ολιγοπωλιακό, πλήρως αρρύθμιστο, ολικά αδιαφανή χαρακτήρα ιδίως της αγοράς CDS.

Πρόσφατα, ο επικεφαλής των σοσιαλιστών ευρωβουλευτών Μάρτιν Σούλτς, υπογράμμισε ότι “αρχίζει πάλι η κερδοσκοπία κατά του ευρώ. Τράπεζες που δανείστηκαν χρήματα από την ΕΚΤ με 1% δανείζουν τώρα τις υποβαθμισμένες χώρες με 10%”.

Eίτε οι “αγορές” αντιδρούν, είτε “προδρούν”, η κίνησή τους έρχεται “κουτί” για να στηρίξει τις απειλητικές, αν όχι εκβιαστικές, θα μπορούσε κανείς να πει, δηλώσεις του μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ Lorenzo Bini Smagui με τις οποίες, απαντώντας στον Σόιμπλε, απείλησε ουσιαστικά την Αθήνα με οικονομική “καταστροφή”, ειδικότερα “χρεωκοπία μεγάλου μέρους του ελληνικού τραπεζικού συστήματος”, αν εφαρμόσει αναδιάρθρωση, χωρίς βέβαια να πει τι θα συνέβαινε στον ευρωπαϊκό τραπεζικό τομέα αν άφηνε τον ελληνικό να χρεωκοπήσει. Ο Ντομινίκ Στρως-Kαν και το ΔΝΤ από την πλευρά τους προτίμησαν να υπενθυμίσουν ότι υπάρχει εν ισχύ “πρόγραμμα μεταρρύθμισης” που πρέπει να συνεχισθεί και το οποίο συνετάγη στη βάση της υπόθεσης μη αναδιάρθρωσης.

Σε αντίθεση με τις “αγορές”, που είναι πολύ αποφασιστικές και αγωνίζονται με νύχια και με δόντια να μην καταβάλουν ούτε πενηνταράκι για την αντιμετώπιση του “βουνού” του παγκόσμιου χρέους, στη δημιουργία του οποίου συνέβαλαν αποφασιστικά, το Βερολίνο είναι πολύ διστακτικότερο, αβέβαιο στη στρατηγική του. Συμμάχησε και χρησιμοποίησε τις “αγορές” το 2009-10 για να “τιμωρήσει” την Ελλάδα και να “πειθαρχήσει” την ευρωζώνη, έκτοτε όμως επιδεικνύει νευρικότητα και ανησυχία για την υπερβολική δύναμη των διεθνών τραπεζών και τη δυνατότητά τους να επιβάλουν πολιτικές. Θέλει όμως να αποφύγει μια ευθεία σύγκρουση μαζί τους. Στην τελευταία συνέντευξή του, ο κ. Σόιμπλε απέφυγε να είναι κατηγορηματικός ως προς την αναδιάρθρωση, δήλωσε ότι περιμένει την τριμηνιαία έκθεση της τρόικας, τον Ιούνιο, για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους και αναγνώρισε ότι μια αναδιάρθρωση ενδέχεται να συνεπάγεται κινδύνους για τα γερμανικά ομόλογα και το ευρώ. Η γερμανική ελίτ δεν θέλει μετωπική σύγκρουση με τις αγορές, βλέπει όμως να περιορίζονται οι δυνατότητες να την αποφύγει. Περισσότερο ενδεικτικό της πραγματικής τωρινής τοποθέτησης των γερμανικών ελίτ είναι το ακόλουθο σχόλιο της εγκυρότερης ίσως εφημερίδας Die Welt:

“Τα παραδείγματα της Ελλάδας και της Ιρλανδίας κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Παρά τα δισεκατομμύρια της ευρωβοήθειας, αμφότερες δεν ανέκαμψαν στο ελάχιστο. Η Ελλάδα και η Πορτογαλία χρειάζονται “κούρεμα” χρέους το δυνατόν συντομότερο και όχι το 2013. Είναι καιρός οι ιδιώτες επενδυτές να συμμετάσχουν στα ρίσκα των επενδυτικών τους δραστηριοτήτων”

Η δυσφορία του διεθνούς πολιτικού συστήματος με την απίστευτη δύναμη του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου είναι περισσότερο από εμφανής, όχι μόνο στη Γερμανία, αλλά και στις ΗΠΑ, όπου μια τελευταία έκθεση του Κογκρέσσου καυτηριάζει τον ρόλο της Goldman Sachs. ¨Όταν όλος ο πλανήτης νοιώθει ανασφάλεια, οι νέοι δεν βρίσκουν δουλειά και οι συνταξιούχοι δεν ξέρουν αν θα μπορέσουν να έχουν τα φάρμακα που χρειάζονται για να επιβιώσουν, το μόνο σίγουρο επάγγελμα είναι του κατόχου χρήματος και του επικεφαλής των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων! ¨Ότι και να κάνει βγαίνει κερδισμένος. Μέχρι τώρα όμως, η δυσφορία αυτή δεν κατέληξε σε κανένα ουσιώδες πρακτικό μέτρο. Οι διεθνείς τραπεζίτες ήταν πολύ ανήσυχοι στο Νταβός το 2009, παρέμεναν ανήσυχοι το 2010, ήταν όμως πλήρως καθησυχασμένοι και κυττούσαν πάλι αφ¨ υψηλού τους πολιτικούς φέτος, σχολίασε χαρακτηριστικά ένας αρθρογράφος των Νιού Γιορκ Τάιμς.

Ασφαλώς, η αναδιάρθρωση του χρέους μιας χώρας όπως η Ελλάδα θέτει εξαιρετικά δύσκολα, διεθνώς πρωτότυπα προβλήματα, για τα οποία μόνο περιορισμένη χρήση μπορούν να έχουν οι αναλογίες με τις αναδιαρθρώσεις πολύ μικρότερων χρεών σχετικά “περιφερειακών” χωρών. Αναφερόμενος στην περσινή ελληνική κρίση, ένας από τους δύο Γερμανούς Επιτρόπους είπε ότι η Μέρκελ έπαιξε μια παρτίδα πόκερ και την κέρδισε. Τώρα, αν δεν επιτευχθεί κάποιος παρασκηνιακός συμβιβασμός στα πλαίσια της τρόικας και της ΕΕ, μπορεί η διαμάχη για την αναδιάρθρωση να εξελιχθεί σε νέα παρτίδα πόκερ με τρεις παίκτες: Αθήνα, Βερολίνο, αγορές, οι τελευταίες εκπροσωπούμενες από την ΕΚΤ και το ΔΝΤ.

Η απειλή μιας “καταστροφής” του ελληνικού τραπεζικού τομέα, ή μιας γενικότερης κρίσης αξιοπιστίας των ευρωπαϊκών ομολόγων και του ευρώ, δεν είναι ασφαλώς κάτι που μπορεί κανείς να πάρει αψήφιστα, αν και όλα εξαρτώνται από τις εναλλακτικές που διαθέτει. Εντούτοις, στο πόκερ όπως και στην πυρηνική στρατηγική, η επανειλημμένη χρήση απειλών μπορεί να αποβεί μπούμερανγκ. Πρέπει οι απειλές να γίνονται πιστευτές και, κυρίως, η υλοποίησή τους να μην οδηγεί σε “απαράδεκτου κόστους” αντίποινα των πληττομένων.

Ουδείς μπορεί να προβλέψει τι συγκλονισμό μπορεί να επιφέρει στον ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό τομέα μια κρίση του ελληνικού αντίστοιχου. Ούτε πως θα αντιδράσει η Ευρώπη σε τυχόν μαζική επίθεση των αγορών ή μείζονα κρίση του ευρώ. Θα υποταγεί στα οποιαδήποτε κελεύσματα των αγορών ή θα αντιδράσει, αλλάζοντας τη δική της δομή, κατά τρόπο αντίθετο με το συμφέρον του διεθνούς χρηματοπιστωτικού τομέα; “Για να τα βγάλεις πέρα με τις αγορές χρειάζεσαι κάτι ισχυρότερο. Η Ευρώπη μπορεί να συγκεντρώσει τη δύναμη που χρειάζεται”, είπε στον γράφοντα, σε μια συνέντευξη στον Κ.τ.Ε. τον Ιούνιο, ο διάσημος Αμερικανός οικονομολόγος και φίλος του κ. Παπανδρέου Γκαλμπρέιθ, εισηγητής μιας αντιμετώπισης της κρίσης μέσω φιλόδοξου πανευρωπαϊκού προγράμματος επενδύσεων. Που ο Γάλλος δημογράφος Εμανουέλ Τοντ συμπλήρωσε με την πρόταση για ευρωπαϊκό προστατευτισμό, πρόταση στην οποία φάνηκε τελευταία να συγκλίνει και ο Μισέλ Ροκάρ.

Αυτά φαίνονται τελείως ουτοπικά σήμερα, μπορεί να γίνουν όμως ρεαλιστικά αύριο, αν η κρίση απειλήσει την ύπαρξη της ΕΕ ή προκαλέσει μείζονα πολιτικο-κοινωνικά γεγονότα. Ανάγκα, έλεγαν οι αρχαίοι, και θεοί πείθονται. Ηδη ο Θαπατέρο, αφού έγινε άτρωτος στις πολιτικές πιέσεις, αναγγέλλοντας την προσεχή εγκατάλειψη της θέσης του, φαίνεται ότι στρέφεται στο Πεκίνο για συνδρομή, ώστε να μη μπει στον μηχανισμό. Και ο Νέστορας του “μεσογειακού σοσιαλισμού”, σύντροφος του Φρανσουά Μιτεράν και του Ανδρέα Παπανδρέου, Μάριο Σοάρες, πολύ κριτικός σήμερα απέναντι στoν πολιτική των τριων σοσιαλιστικών κυβερνήσεων της Νότιας Ευρώπης, προειδοποιεί από τη Λισσαβώνα:

“Αν η Ευρώπη δεν αντιληφθεί τη δυσαρέσκεια που βασιλεύει παντού εναντίον των εθνικών κυβερνήσεων και των ευρωπαϊκών θεσμών και την απόσταση που τους χωρίζει από τους λαούς τους, είναι αναμφίβολο ότι βαδίζουμε προς την παρακμή της ΕΕ σε έναν κόσμο υπό μετασχηματισμό, ότι βαδίζουμε προς την πιθανή αποσύνθεση της ΕΕ”.


Κόσμος του Επενδυτή, 16.4.2011




Γράφει ο Γιώργος Λιλλήκας
Πρώην υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου

Η Τουρκία του Ερντογάν αλλάζει, εκσυγχρονίζεται, εκδημοκρατικοποιείται! Η Τουρκία του Νταβούτογλου είναι ισχυρή, ενδυναμώνεται και παίζει ηγεμονικό ρόλο στην περιοχή! Αυτές οι διαπιστώσεις που ακούμε συχνά, αποτελούν αλήθειες αλλά όχι όλη την αλήθεια. Ο Ερντογάν και ο Νταβούτογλου είναι οι ηγέτες ενός ισλαμικού κόμματος, κάτι που συχνά ξεχνάμε. Η Τουρκία τους διολισθαίνει κοινωνικά και πολιτικά στον Ισλαμισμό. Το όραμα εξάλλου του Νταβούτογλου είναι η Τουρκία να γίνει η ηγέτιδα δύναμη του ισλαμικού κόσμου.

Η Τουρκία είναι μια χώρα που, ενώ θέλει να μπει στην ΕΕ, δεν προχωρά στην έμπρακτη θεσμική εναρμόνισή της με τις ευρωπαϊκές αρχές, αξίες, το δίκαιο και ό,τι άλλο συνθέτει το ευρωπαϊκό κεκτημένο και τον ευρωπαϊκό πολιτικό πολιτισμό. Η Τουρκία θέλει να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ενωση με τους δικούς της όρους. Την ίδια αλαζονική στάση επιδεικνύει απέναντι στους ίδιους τους πολίτες της (φυλάκιση δημοσιογράφων και πνευματικών ανθρώπων) αλλά και απέναντι στους γείτονές της, αρχής γενομένης από την Κύπρο και την Ελλάδα.

Αυτή η αλαζονεία οδηγεί την Τουρκία στην επιθετικότητα, στη συντήρηση παλαιών και στην εφαρμογή νέων επεκτατικών πολιτικών απέναντι στους γείτονές της, με τους οποίους θέλει, όπως δηλώνει ο κ. Νταβούτογλου, να έχει «μηδενικά προβλήματα». Με την πολιτική των «μηδενικών προβλημάτων», η Αγκυρα δεν εννοεί την εξεύρεση συναινετικών ή συμβιβαστικών λύσεων, αλλά την επιβολή των δικών της λύσεων. Η τουρκική αλαζονεία εδράζεται στην ανοχή της διεθνούς κοινότητας και στην αμέριστη στήριξη που για δεκαετίες έχει από ΗΠΑ και Βρετανία. Η τουρκική αλαζονεία όμως τρέφεται και από τη δική μας συμπεριφορά απέναντί της. Η ήπια αντίδρασή μας και η ανοχή μας μεταφράζεται ως αδυναμία από την Αγκυρα.

Η τουρκική κυβέρνηση, ενόσω πιστεύει ότι μπορεί να πετύχει όλους τους στόχους της (ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ενωση, διαμελισμό του Αιγαίου, έλεγχο της Κύπρου), δεν έχει κανένα λόγο να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο. Η ανεκτικότητά μας δεν συνετίζει την Αγκυρα. Αντίθετα της δημιουργεί επεκτατική βουλιμία. Αν δεν αλλάξουμε τους κανόνες του παιχνιδιού, θα χάσουμε το παιχνίδι. Δεν μπορεί να κερδίζουν όλοι εκτός από τον Ελληνισμό. Θα πρέπει να τους κάνουμε όλους να καταλάβουν ότι είτε θα πάμε σ’ ένα παιχνίδι όπου όλοι θα κερδίσουμε (σενάριο που ασφαλώς είναι η πρώτη μας επιλογή) είτε θα πάμε στην επιλογή όπου όλοι θα χάσουμε.

Το χαρτί της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση ως μοχλό πίεσης πρέπει να το παίξουμε τώρα και όχι στο τέλος της ενταξιακής πορείας της. Αργότερα, δύο τινά μπορούν να συμβούν: Πρώτο, κάποιες χώρες να ασκήσουν βέτο στην ένταξη της Τουρκίας ακυρώνοντας το δικό μας διαπραγματευτικό ατού. Δεύτερο, όλες οι χώρες να εγκρίνουν την ένταξη και μόνοι μας να πρέπει να σηκώσουμε (απέναντι στους 26 εταίρους μας και στις ΗΠΑ) το βάρος της απόρριψης της ένταξης της Τουρκίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Η τουρκική αλαζονεία δεν θα καμφθεί με διαπιστώσεις και αναλύσεις, οι οποίες είναι απαραίτητες για να κατανοήσουμε την πραγματικότητα. Απέναντι στην αλαζονεία της Τουρκίας πρέπει να καταθέσουμε την ελληνική αποφασιστικότητα. Και πρέπει να το πράξουμε τώρα και όχι αργότερα.


Υποχρεωτική να παραμείνει η διδασκαλία των Θρησκευτικών στο Λύκειο ζητεί η Διαρκής Ιερά Σύνοδος. Η πρόταση του υπ. Παιδείας για τη νέα δομή του Λυκείου άνοιξε διάλογο για τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών, καθώς μειώνονται οι ώρες του μαθήματος και στην Γ΄ Λυκείου γίνεται επιλογής, από υποχρεωτικό που είναι σήμερα. Και δεν είναι το μόνο μέτωπο, που έχει δημιουργήσει η πρόταση του υπουργείου. Τα μαχαίρια τους… ακονίζουν οι βιολόγοι και οι καθηγητές Πληροφορικής, καθώς διαμαρτύρονται για την υποβάθμιση των μαθημάτων τους στο «Νέο Λύκειο».

Για τη θέση των Θρησκευτικών στο «Νέο Λύκειο» έχει προγραμματιστεί ημερίδα αύριο στην Ιερά Μονή Πεντέλης, με τη συμμετοχή εκπροσώπων της ΔΙΣ, των Θεολογικών Σχολών Αθηνών και Θεσσαλονίκης και των Θεολογικών Ενώσεων και Συνδέσμων της χώρας. Στην ημερίδα έχει κληθεί εκπρόσωπος του υπουργείου.

Η πλευρά των θεολόγων αντιδρά στη μείωση των ωρών διδασκαλίας, αλλά όχι και στον προτεινόμενο χαρακτήρα των Θρησκευτικών. Σύμφωνα με πληροφορίες, η πρόταση της Εκκλησίας και των θεολόγων είναι η ακόλουθη:

- Για τη Β΄ Τάξη, ζητείται οι εβδομαδιαίες ώρες διδασκαλίας να γίνουν δύο την εβδομάδα. Το υπουργείο προτείνει υποχρεωτικό μονόωρο μάθημα.

- Στην Γ΄ Τάξη ζητείται το μάθημα να παραμείνει υποχρεωτικό με μία ώρα διδασκαλίας. Η πρόταση του υπουργείου είναι το μάθημα να γίνει δίωρο, αλλά επιλογής, με αποτέλεσμα να εκτιμάται ότι οι τελειόφοιτοι θα εστιάζουν στα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα και ότι λίγοι θα το επιλέγουν.

- Οι θεολόγοι συναινούν στο ότι «το μάθημα πρέπει να είναι ανοιχτό σε ένα διάλογο με άλλες θρησκείες», όπως ανέφερε στην «Κ» μέλος της ΔΙΣ. Ετσι, δεν αντιδρούν στην πρόταση του υπουργείου τα Θρησκευτικά να μετονομαστούν σε Θρησκεία και Κόσμος.

Για την Πληροφορική, η Ενωση Πληροφορικών Ελλάδος διαφωνεί με τη μείωση των ωρών του μαθήματος. Οπως εξήγησε ο πρόεδρος της Ενωσης κ. Θωμάς Μαυροφίδης «το υπουργείο ονομάζει Πληροφορική την εκμάθηση της χρήσης υπολογιστών (π.χ, επεξεργασία κειμένου, εκμάθηση Excel και Powerpoint). Ομως, το μάθημα πρέπει να εστιάζει στη διασύνδεση της Πληροφορικής με άλλα επιστημονικά πεδία. Εχουν δημιουργηθεί νέα ακαδημαϊκά πεδία λόγω του διεπιστημονικού χαρακτήρα της Πληροφορικής».

Μάλιστα, η Ενωση Καθηγητών Πληροφορικής ενώνει τις αντιδράσεις της με αυτές της Ενωσης Βιοεπιστημόνων, αφού με βάση την πρόταση του υπ. Παιδείας, οι μαθητές θετικής κατεύθυνσης από τη Β΄ Λυκείου πρέπει να επιλέξουν ανάμεσα στην Πληροφορική και τη Βιολογία (οι ώρες των δύο μαθημάτων παρουσιάζονται στον πίνακα). «Σε μια εποχή που οι δύο επιστήμες βρίσκονται σε ραγδαία ανάπτυξη, παράγοντας νέες γνώσεις, η θέση τους στο «Νέο Λύκειο» υποβαθμίζεται. Η «συνάθροιση» των δύο διδακτικών αντικειμένων σε ζεύγος αλληλοαποκλειόμενων μαθημάτων, είναι τελείως αντιπαιδαγωγικό μέτρο. Οι μαθητές θα επιλέξουν μια επιστήμη και θα στερούνται τις θεμελιώδεις γνώσεις της άλλης. Είναι, επίσης, έξω από κάθε δεοντολογία οι μαθητές από τη Β΄ Τάξη να πρέπει να επιλέξουν το ΑΕΙ που τους ενδιαφέρει, ώστε να πάρουν το ανάλογο μάθημα και αυτό να συμβαίνει μόνο για την Πληροφορική και τη Βιολογία, ενώ τα άλλα μαθήματα θα έχουν, σωστά, διακριτή θέση» αναφέρουν σε κοινή ανακοίνωση οι δύο ενώσεις.

  • Στην αυριανή, πικρή, Πρωτομαγιά, πάμε όλοι στην συγκέντρωση και μένουμε εκεί. Πάμε και μένουμε

Η Εργατική Πρωτομαγιά ή Labour Day σαξωνιστί, δεν είναι γιορτή ή ευκαιρία για εκδρομή και αργία. Είναι η ετήσια μνήμη ενός γεγονότος, της εξέγερσης των εργατών στο Σικάγο το 1886, και η ανανέωση της δέσμευσής μας ως πολιτών και εργαζομένων, στον μεγάλο και διαρκή αγώνα για καλυτέρευση των συνθηκών στην εργασία και στην ζωή μας. Και στο μετασχηματισμό της κοινωνίας σε ανθρώπινη.

Φέτος θα είναι μια πικρή Πρωτομαγιά. Γιατί πολλές από αυτές τις κατακτήσεις δύο αιώνων έχουν χαθεί. Ειδικά φέτος, δεν έχουμε τίποτε να γιορτάσουμε. Εχουμε όμως πολλά για να θυμώσουμε και πολλά για να οργιστούμε.

Να οργιστούμε για το ότι οι ηγεσίες αυτής της κοινωνίας έχουν κάνει την ζωή και την καθημερινότητα του λαού και των εργαζομένων μια κόλαση αδικίας, οδύνης και απελπισίας. Οτι έχουν ξαναγυρίσει το καθεστώς στην “αγορά εργασίας” περίπου στα όρια που ίσχυαν στην εκκίνηση της βιομηχανικής εποχής.

Και έχουμε επίσης πολλά, μα πάρα πολλά, για να ξύσουμε την κεφάλα μας και να προβληματιστούμε τι κάναμε ΕΜΕΙΣ στραβά, τι δεν υπολογίσαμε, που χαλαρώσαμε και που αφεθήκαμε και επαναπαυθήκαμε.

Ας μην ξεγελιόμαστε. Οπως ο κοινοβουλευτισμός είναι στην ουσία μια προσπάθεια απόσπασης δικαιωμάτων υπέρ των ευγενών, από την υπέρτατη αρχή, τον μονάρχη, έτσι και ο συνδικαλισμός και το εργατικό κίνημα λειτούργησε στις περισσότερες των περιπτώσεων, αυτούς τους δύο αιώνες, σαν προσπάθεια απόσπασης δικαιωμάτων υπέρ των εργαζομένων, από την εργοδοσία. Δεν πήγε πολύ μακρύτερα από την διεκδίκηση.

Δεν είναι λίγο βέβαια αυτό. Κανείς δεν μπορεί να μην αναγνωρίσει πως οποιαδήποτε προσπάθεια βελτίωσης των συνθηκών, γίνεται άδικα και στον βρόντο. Αρκεί να θυμηθούμε οτι την εποχή του Robert Owen (που είναι και ο εισηγητής των παιδικών σταθμών-νηπιαγωγείων, αν θυμάμαι καλά) το ωράριο ήταν 16 ώρες, η παιδική εργασία νόμιμη, η κοινωνική ασφάλιση άγνωστη. Οταν βελτιώνεται η ζωή αμέτρητων ανθρώπων, όταν απαλύνεται η οδύνη σε αυτόν τον ωκεανό του πόνου, τότε ξέρουμε οτι έγινε κάτι καλό και ωφέλιμο.

Ομως πρέπει να αναγνωρίσουμε ταυτόχρονα πως ο συνδικαλισμός και το εργατικό κίνημα δεν επέμεινε και δεν εργάστηκε ως όφειλε προς την κατεύθυνση του μετασχηματισμού της κοινωνίας και της οικονομικής διαδικασίας ώστε να μας προκύψει μια κοινωνία αντάξια για να ζουν άνθρωποι και όχι εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι. Κι έτσι οι όποιες κατακτήσεις των εργαζομένων, ήρθε η στιγμή να το καταλάβουμε πικρά αυτό, έμειναν ουσιαστικά ανοχύρωτες. Αρκεσε ένα “φύσημα” και μια δικαιολογία περί οικονομικής κρίσης για να τις ανακαλέσουν όλες πίσω. Είχαν βέβαια και την εξουσία για να το κάνουν αυτό.

Βέβαια αυτό που έγινε και με τον συνδικαλισμό στη χώρα μας (όσοι έχουν ελάχιστη συνδικαλιστική εμπειρία ξέρουν γιατί μιλάω) δεν μπορεί να περιγραφεί με λόγια και σε ένα κείμενο που οφείλει να μην υπερβαίνει τις 700 λέξεις. Απαιτούνται τόμοι.

Ομως είναι πάντα θέμα εξουσίας. Η οικονομική εκμετάλλευση, η οικονομική ανισότητα, είναι θέμα εξουσίας. Ο απλός άνθρωπος, ο εργαζόμενος, ο απλός πολίτης, δεν έχει καμμιά μα καμμιά πολιτική ισχύ. Μηδέν. Και οι κυβερνήσεις που νομίζει οτι είναι δικές του, είναι στην πραγματικότητα κυβερνήσεις της οικονομικής ολιγαρχίας.

Για όλα αυτά, αύριο η Πρωτομαγιά, δεν είναι γιορτή. Δεν είναι η γιορτή των κατακτήσεών μας. Είναι η ώρα που πρέπει να δείξουμε την οργή και την αποφασιστικότητά μας.

Να κατεβούμε όλοι στις συγκεντρώσεις. Να κατεβούμε και να μείνουμε εκεί. Να μην φύγουμε. Να αγνοήσουμε τα συνδικάτα των εργαζομένων (λέμε τώρα) που μας πηγαίνουν βόλτες και μετά μας διαλύουν. Να μείνουμε στις πλατείες. Να στήσουμε συνελεύσεις. Δικές μας. Οχι κομματικές. Οχι συνδικαλιστικές.

Να συζητήσουμε. Τι να κάνουμε. Τι κάναμε λάθος. Να ενωθούμε. Να μην επιτρέψουμε σε κανέναν να μας διχάσει. Αυτό είναι το μεγάλο τους όπλο. Ο διχασμός. “Μ’ αυτούς τους αριστερούς θα πας;” ή “Μ’ αυτούς τους δεξιούς θα πας;”. Τέτοια μας λένε δυο αιώνες.

Για να μας κρύψουν το γεγονός πως με το σύστημά τους, την αντιπροσώπευση με μακρές θητείες, είτε δεξιούς είτε αριστερούς επιλέξουμε για να μας κυβερνήσουν, παίρνουμε ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ. Την ίδια πολιτική. Και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει μέχρι να κάνουμε γνήσια δημοκρατία. Μέχρι να ξαναγυρίσει η εξουσία στον φυσικό της ιδιοκτήτη, τον λαό.

Πάμε και μένουμε.

Θραξ ο Αναρμόδιος





"Με την παγκοσμίως πρωτόγνωρη και εγκληματική τροπολογία που προβλέπει ότι το τίμημα από τις ιδιωτικοποιήσεις θα πηγαίνει για εξόφληση των χρεών, αποσκοπείται η προνομιακή και έγκυρη εξασφάλιση των δανειστών, για την περίπτωση μελλοντικού «κουρέματος» του δημόσιου χρέους. Είναι επικίνδυνοι οι άνθρωποι."
Δημήτρης Τσοβόλας

Με την τροπολογία προτείνεται μεταξύ άλλων, να γίνεται η διάθεση των εσόδων από την αποκρατικοποίηση και αξιοποίηση των δημοσίων επιχειρήσεων, «αποκλειστικά για την μείωση του δημοσίου χρέους» και να συμμετέχουν στην Επιτροπή Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων οι υπουργοί Περιβάλλοντος και Μεταφορών, ενώ ορίζεται και ειδική διαδικασία για την πρόσληψη χρηματοοικονομικών συμβούλων, μέσω τριμελούς επιτροπής ανάθεσης έργου, μιας τριμελούς επιτροπής παρακολούθησης και εκτέλεσης της σύμβασης και μιας πενταμελούς επιτροπής ελέγχου νομιμότητας των διαδικασιών ανάθεσης. Ιδού η ντροπολογία του αίσχους:

Σύμφωνα με το Olympia: "Πάνε να περάσουν από την βουλή την σύμβαση της ντροπής για ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας που ήδη έχει υπογράψει ο Παπάκωνσταντίνου"
Ιδού η ντροπολογία του αίσχους:






Διαψεύδει κατηγορηματικά το προχθεσινό δημοσίευμα τnς εφημερίδας «Ελεύθερος Τύπος», περί αύξησης του ΦΠΑ στα νησιά, ο υφυπoυργός Οικονομίας, Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, Παναγιώτης Ρήγας.

Όπως επισημαίνει ο κ. Ρήγας, κατά διαστήματα βγαίνουν στο φως της επικαιρότητας διάφορα τέτοια δημοσιεύματα, ωστόσο ξεκαθάρισε πως κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί.

Τι αναφέρει το σχετικό δημοσίευμα και τι απαντά ο υφυπουργός
Το δημοσίευμα του «Ελεύθερου Τύπου» αναφέρεται στην αναθεώρηση του ελλείμματος του 2010, στην αύξηση του ΦΠΑ που πιθανόν θα επιβαρύνει τα εμφιαλωμένα νερά και αναψυκτικά η κυβέρνηση, συνδέοντας τα παραπάνω με την αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά. Μάλιστα στο δημοσίευμα επισημαίνεται ότι εάν αυτό συμβεί (αν δηλαδή καταργηθεί ο μειωμένος συντελεστής στα νησιά), θα επιφέρει βαρύ πλήγμα στον τουρισμό.

Συγκεκριμένα το άρθρο αναφέρει τα εξής:
«Η αναθεώρηση του ελλείμματος του 2010 προς τα πάνω και η εκτόξευση του στο 10,5% επισπεύδει τη λήψη από την κυβέρνηση ενός νέου πακέτου δημοσιονομικών μέτρων, το οποίο αναμένεται να προκαλέσει καινούργιο σοκ στην ελληνική κοινωνία. Τα πρόσθετα μέτρα που θα απαιτηθούν φθάνουν πλέον τα 8 δισ. ευρώ, ανεβάζοντας στα 32 δισεκατομμύρια το Λογαριασμό, τον οποίο καλούνται να πληρώσουν και πάλι τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις. Είναι προφανές ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου και το οικονομικό επιτελείο, στο βωμό μιας ούτως η άλλως αναποτελεσματικής και σίγουρα κοντόφθαλμης- εισπρακτικής λογικής, δεν λαμβάνουν υπόψη τους ούτε το κοινωνικό κόστος ούτε τις επιπτώσεις που έχουν τα μέτρα στην ίδια την ελληνική οικονομία. Αδιαφορούν, λοιπόν, για τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, κόβοντας τους και τα τελευταία εναπομείναντα επιδόματα κοινωνικού χαρακτήρα. Δεν υπολογίζουν όμως οι αρμόδιοι της κυβέρνησης και το σοβαρό πλήγμα που είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα επιφέρουν στον ελληνικό τουρισμό, ρυθμίσεις όπως η κατάργηση του μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ που ισχύει σήμερα για τα νησιά και η μετάταξη μιας σειράς προϊόντων και υπηρεσιών από το χαμηλό ΦΠΑ 13% στον υψηλό συντελεστή του 23%. Μέχρι και στα αναψυκτικά, τους χυμούς και το εμφιαλωμένο νερό, που έχουν πολύ μεγάλη ζήτηση ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες, πρόκειται να επιβάλουν ειδικό φόρο κατανάλωσης. Με τα μέτρα αυτά η κυβέρνηση επιδεινώνει την ελληνική ανταγωνιστικότητα και επιβαρύνει τη θέση της χώρας μας έναντι των άλλων τουριστικών προορισμών της Μεσογείου. Αντί να τονώσουν την τουριστική κίνηση με μέτρα αναπτυξιακής προοπτικής, επιλέγουν να δώσουν τη χαριστική βολή και στον τουρισμό, ο οποίος θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό όχημα ανάκαμψης».

Ο υφυπουργός Παναγιώτης Ρήγας, ερωτηθείς για ιο σχετικό όρθρο δήλωσε:
«Κατηγορηματικά ο υπουργός Οικονομικών πριν από μήνες, αλλά και πρόσφατα με αναφορά του στο συγκεκριμένο θέμα κατά τη διάρκεια συνάντησης που είχε με τους 13 Περιφερειάρχες της χώρας, είπε ότι δεν πρόκειται να αυξηθεί ο ΦΠΑ στα νησιά».

Άλλωστε, μην ξεχνάμε ότι υπάρχει και η δέσμευση για το θέμα και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, Γιώργο Παπανδρέου, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του στη Σύρο τον προηγούμενο μήνα.

Γ. Καπελέρης: Δεν θα αυξηθεί ο ΦΠΑ στα νησιά
Αυτό που έχει τεθεί είναι η σύνταξη του στρατηγικού σχεδίου για την επόμενη τριετία και αφορά στη φοροδιαφυγή.
Δεν έχει τεθεί στο τραπέζι, η αύξηση των μειωμένων συντελεστών Φ.Π.Α. στα νησιά, επεσήμανε ο γενικός γραμματέας του υπουργείου οικονομικών, Γιάννης Καπελέρης, μιλώντας στο Realfm.
Ο κύριος Καπελέρης υποστήριξε ότι
"Δεν υπάρχει θέμα αύξησης του μειωμένου συντελεστή Φ.Π.Α. που ισχύει στα νησιά, ούτε έχει τεθεί κάτι τέτοιο.
Είναι θέματα, που είχαν δει το φως της δημοσιότητας και τον περασμένο χρόνο, οι όποιες αποφάσεις που είχαν τότε ληφθεί ανακοινώθηκαν, όσον αφορά σε μετατάξεις προϊόντων στο μεγάλο συντελεστή. Από εκεί και πέρα θεωρώ ότι τέτοιου είδους θέματα δεν έχουν τεθεί στο τραπέζι των συζητήσεων. Αυτό που έχει τεθεί είναι η σύνταξη του στρατηγικού σχεδίου για την επόμενη τριετία και αφορά στη φοροδιαφυγή".
Σημειώνεται ότι το θέμα της αύξησης του ΦΠΑ έχει απασχολήσει έντονα τις τοπικές κοινωνίες των νησιών των παραμεθόριων περιοχών οι οποίες σήμερα απολαμβάνουν καθεστώς μειωμένης φορολογίας. Το ενδεχόμενο εξομοίωσης των συντελεστών με την υπόλοιπη Ελλάδα το τελευταίο διάστημα έχει αναστατώσει τους επαγγελματικούς φορείς και την τοπική αυτοδιοίκηση, καθώς μια τέτοια εξέλιξη θα προκαλούσε ντόμινο ανατιμήσεων και θα έπληττε σοβαρά το βιοτικό επίπεδο περιοχών της χώρας που ήδη βρίσκονται σε μειονεκτική θέση. Παράλληλα θα προκαλούσε προβλήματα στην ανταγωνιστικότητα του τουριστικού προϊόντος στο οποίο αποκλειστικά επενδύουν την επιβίωση τους οι εν λόγω περιοχές.

Υπουργείο Οικονομικών: Δεν θα αυξηθούν οι συντελεστές
Δέσμευση για διατήρηση του ΦΠΑ στο 13% από τον υφυπουργό κ. Δημ. Κουσελά.«Δεν πρόκειται να αυξηθεί ο Φόρος Προστιθέμενης Αξίας ούτε να μεταφερθούν προϊόντα και υπηρεσίες από το 13% ΦΠΑ στο 23%». Στη δέσμευση αυτή προχώρησε προχθές το πρωί ο υφυπουργός Οικονομικών κ. Δημ. Κουσελάς μιλώντας στην ενημερωτική εκπομπή του Αντ1 αναφορικά με τα μέτρα που εξετάζει η κυβέρνηση στο πλαίσιο της εξασφάλισης επιπλέον 3 δισ. ευρώ μέσα στο 2011 λόγω των αποκλίσεων που παρουσιάζουν τα έσοδα και το αυξημένο έλλειμμα κατά περίπου μία ποσοστιαία μονάδα το 2011.

Σύμφωνα με τον κ. Κουσελά «δεν θα υπάρξουν οριζόντιες περικοπές σαν αυτές που έγιναν το 2010, ούτε πρόκειται να πάμε σε αύξηση φορολογικών συντελεστών ή σε αύξηση του ΦΠΑ, όπως συνήθως γίνεται». Μάλιστα ο υφυπουργός αναφέρθηκε και στο σενάριο που θέλει να αυξάνεται ο ΦΠΑ για ορισμένα προϊόντα και υπηρεσίες από το 13% στο 23% και δήλωσε κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να γίνει καμία αύξηση σε κανέναν συντελεστή (χαμηλό, υψηλό, νησιά κτλ.). Στους στόχους του υπουργείου Οικονομικών είναι κατά τον κύριο Κουσελά να πραγματοποιηθεί ανελέητο χτύπημα στη φοροδιαφυγή.

Ωστόσο, αναμένεται να εφαρμοστεί για πρώτη φορά ειδικός φόρος κατανάλωσης στα αναψυκτικά και μάλιστα από το 2011 και όχι το 2012 όπως αναφέρεται στο μνημόνιο.

Σε ό,τι αφορά τις φοροαπαλλαγές, ο υφυπουργός Οικονομικών ανέφερε ότι
«υπάρχει ένα ζήτημα σχετικά με τις φοροαπαλλαγές όπως δίνονται σήμερα, ανεξάρτητα από εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια. Είναι ένα θέμα που εξετάζουμε προσεκτικά και με ευαισθησία. Είναι γεγονός ότι υπάρχουν τεράστιες αδικίες, γιατί έχουν την ίδια μεταχείριση πρόσωπα, τα οποία έχουν πολύ υψηλά εισοδήματα, με πολίτες οι οποίοι βρίσκονται στα όρια ή και κάτω από τα όρια της φτώχειας. Οι κοινωνικές παροχές πρέπει να είναι στοχευμένες. Πρέπει να υπάρχει η κοινωνική αποτελεσματικότητα στα χρήματα που πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος. Και δεν μπορεί με τον ίδιο τρόπο να στηρίζονται ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, πολίτες οι οποίοι βρίσκονται στα όρια και κάτω απ' τα όρια της φτώχειας και πολίτες οι οποίοι είναι στα υψηλά εισοδηματικά στρώματα».

ΑΝΑΨΕ ΦΩΤΙΕΣ

Φωτιές άναψε η πληροφορία που μετέδωσε ο Ant1 στο κεντρικό δελτίο, ότι, μια απο τις αποφάσεις που ελήφθησαν προχθές το μεσημέρι στη διάρκεια της διευρυμένης υπουργικής σύσκεψης, ήταν και η κατάργηση των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ, που ισχύει στα Δωδεκάνησα.

Αντικείμενο της διευρυμένης υπουργικής σύσκεψης ήταν το Εθνικό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα για την Αντιμετώπιση της Φοροδιαφυγής που στοχεύει στην εξεύρεση εσόδων 3,5 δισ. ευρώ, την περίοδο 2011-2014 και το οποίο θα παρουσιαστεί την ερχόμενη Δευτέρα.

Στη συνάντηση συμμετείχαν οι υπουργοί Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου, Δικαιοσύνης Χ. Καστανίδης, Προστασίας του Πολίτη Χρ. Παπουτσής και Περιφερειακής Ανάπτυξης Μ. Χρυσοχοΐδης.

Θα περιλαμβάνει σχέδιο δράσεων για την καταστολή της φοροδιαφυγής, προτάσεις για θεσμικές αλλαγές στο φορολογικό σύστημα και μέτρα για την αποτελεσματική και συντονισμένη λειτουργία των φορολογικών, δικαστικών και διωκτικών αρχών.

Πηγή





Οι γνωστές από το 2005-2006 πληροφορίες ότι ο Τούρκος ισλαμιστής ηγέτης Φετουλάχ Γκιουλέν (Fethullah Gulen) ίδρυσε ήδη δύο (κατά πρόσφατες πληροφορίες τέσσερα) ιδιωτικά «φροντιστήρια» στη Θράκη και ότι σκοπεύει να ιδρύσει ένα ακόμα στην Αθήνα θα πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο έντονου προβληματισμού για τις Ελληνικές Αρχές.

Όπως έχει επισημάνει η στήλη σε πρόσφατο δημοσίευμά της για την υπό εκπόνηση Πολιτική Εθνικής Άμυνας, η οποία ορθώς μετονομάστηκε σε Πολιτική Εθνικής Άμυνας και Ασφαλείας λόγω της διαφοροποιήσεως των σύγχρονων απειλών που αντιμετωπίζει κάθε χώρα, η απειλή που θέτει η Τουρκία για την Ελλάδα προσλαμβάνει άλλες -και πολύ πιο επικίνδυνες από τη στρατιωτική- μορφές, όπως η οικονομική διείσδυση και η ακόμη πιο επικίνδυνη πολιτιστική και ισλαμική διείσδυση, αμφότερες των οποίων γίνονται οσημέραι όλο και πιο εμφανείς.

Πρόσφατα ακόμη υπήρξαν πληροφορίες για προθέσεις ιδρύσεως τουρκικού πανεπιστημίου στη Θράκη, καθώς επίσης και για την ίδρυση τουρκικών πολιτιστικών κέντρων.

Τόσο στο προ ετών βιβλίο του για τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες και τη ΜΙΤ όσο και σε δημοσίευμα του «ΚτΕ» της 21ης Δεκεμβρίου 2002 («Μουσουλμάνοι με φέσι οργώνουν τον Καύκασο – Οι Ρώσοι καταγγέλλουν θρησκευτικές οργανώσεις ως προκάλυμμα των πρακτόρων CIA-ΜΙΤ»), ο συντάκτης της στήλης είχε δώσει αρκετά στοιχεία για την πραγματική φύση του κινήματος των Νουρτζού, που εκπροσωπεί ο υποτιθέμενος μετριοπαθής και φιλοδυτικός Φετουλάχ Γκιουλέν. Στο υστερόγραφο, μάλιστα, του τελευταίου δημοσιεύματος είχε αναφερθεί ότι «περιέργως, η ελληνικά κυβέρνηση διάκειται ιδιαίτερα φιλικά προς την οργάνωση του Φ. Γκιουλέν, η οποία θεωρείται το κατάλληλο αντίβαρο για τον περιορισμό των δραστηριοτήτων άλλων, πλέον επικίνδυνων, ισλαμικών ρευμάτων στην περιοχή μας».

Στο ίδιο δημοσίευμα του «ΚτΕ» είχε επίσης αναφερθεί ότι οι Αμερικανοί χρησιμοποιούν το απόλυτα ελεγχόμενο από αυτούς τουρκογενές Ισλάμ (σ.σ.: έτσι τουλάχιστον πίστευαν τότε), το οποίο θεωρείται μετριοπαθέστερο και ελέγχεται πλήρως από αυτούς, μέσω των ισχυρών οργανώσεων των Νουρτζού και Νακσιμπεντί, για να εξοβελίσουν από την περιοχή το επικίνδυνο αραβογενές Ισλάμ και τους εις βάρος των Ρώσων.

Οι πληροφορίες, που, σημειωτέον, άρχισαν να έρχονται στη δημοσιότητα λίγους μήνες μετά την ανοιχτή πλέον σύγκρουση Τουρκίας-Ισραήλ, δείχνουν ότι οι αμερικανικές Αρχές άρχισαν να αλλάζουν γνώμη ως προς το πόσο και ποιος ελέγχει τον πανίσχυρο πλέον Τούρκο ισλαμιστή ηγέτη Φ. Γκιουλέν και ποιοι είναι οι πραγματικοί σκοποί του.

Πλύση εγκεφάλου
Σε μία λεπτομερή παρουσίαση των δραστηριοτήτων του Γκιουλέν, με τίτλο «Ο πλέον επικίνδυνος ισλαμιστής του πλανήτη ζει στην Πενσιλβάνια», στην ιστοσελίδα canadafreepress.com, ο Δρ Paul Williams αναφέρει στις 21 Μαρτίου 2011 ότι οι τελευταίες διαρροές εγγράφων από το Wiki Leaks δείχνουν την αυξανόμενη ανησυχία των Αμερικανών αξιωματούχων για τις προσπάθειες του Γκιουλέν να δημιουργήσει έναν Νέο Ισλαμικό Κόσμο και την «πλύση εγκεφάλου» των μαθητών που φοιτούν στα σχολεία του στις ΗΠΑ και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Στο τηλεγράφημα που αναφέρεται στην πλύση εγκεφάλου, το οποίο εγράφη το 2009 από τον Αμερικανό πρέσβη στην Άγκυρα Τζέιμς Τζέφρι, ο Γκιουλέν περιγράφεται ως ένα «πολιτικό φαινόμενο» στην Τουρκία, παρά το γεγονός ότι διαμένει στην Αμερική, θεωρητικώς, ή μάλλον επιφανειακώς, τα ιδιωτικά σχολεία και φροντιστήρια του Γκιουλέν υποβοηθούν τους Τούρκους -και όχι μόνο- μαθητές στα μαθήματα τους, προωθούν τον διαθρησκευτικό διάλογο και την ανοχή, αλλά στην πραγματικότητα όλα του τα εκπαιδευτικά ιδρύματα (άνω των 1.000 σε 115 χώρες!) δίνουν έμφαση στην καλλιέργεια της ισλαμοτουρκικής κουλτούρας και στη διαμόρφωση φιλοτουρκικών ελίτ στις χώρες στις οποίες λειτουργούν.

Ο Αμερικανός πρέσβης αναφέρει στο τηλεγράφημα του ότι ο Γκιουλέν έχει πλέον τον έλεγχο της τουρκικής κυβερνήσεως και υπαγορεύει τη τουρκική πολιτική την οποία παρουσιάζει μία αύξουσα αντισραηλινή και αντιαμερικανική τάση. Παρακάτω αναφέρει ότι οι ηγέτες του κυβερνώντος κόμματος (ΑΚΡ), συμπεριλαμβανομένων του πρωθυπουργού Ερντογάν και του προέδρου της χώρας Γκιουλ, φαίνεται ότι λειτουργούν σαν μαριονέτες του Γκιουλέν, ενώ σε άλλο τηλεγράφημα του Wiki Leaks αναφέρεται ότι οι οπαδοί του πανίσχυρου Τούρκου ιμάμη ελέγχουν την Αστυνομία των 200.000 ανδρών της Τουρκίας.

Στο ίδιο δημοσίευμα αναφέρεται ότι η οργάνωση του Γκιουλέν έχει συγκεντρώσει, μέσω δωρεών και συμμετοχών των μελών του, που συνεισφέρουν μέχρι και το 1/3 εισοδημάτων τους, το ποσό των 25 δισεκατομμυρίων δολαρίων (!) και ότι με την τεράστια αυτή οικονομική ισχύ κατευθύνει τις δραστηριότητες του ΑΚΡ σε όλη την Κεντρική Ασία και στο μεγαλύτερο μέρος του μουσουλμανικού κόσμου.

Παλινόρθωση του χαλιφάτου
Σε ένα αποκαλυπτικό δημοσίευμα για τις οργανώσεις και τις επιδιώξεις του Γκιουλέν, με τίτλο «Η Τουρκία και η παλινόρθωση του χαλιφάτου», η έγκριτη ιστοσελίδα “American Thinker» αναφέρεται, στις 10 Μαρτίου 2011, στις μεθοδικές προσπάθειες της Τουρκίας και του Γκιουλέν να υλοποιήσουν το όραμα τους για ένα «παγκόσμιο χαλιφάτο» (σ.σ.: έτσι εξηγείται, ίσως, η μάλλον παράξενη εξάπλωση των ιδιωτικών σχολείων του Γκιουλέν σε 115 χώρες).

Υπό την καθοδήγηση του, αναφέρει μεταξύ άλλων το δημοσίευμα, η Τουρκία μεταμορφώθηκε από ένα κοσμικό κράτος σε μία ισλαμική χώρα, με 85.000 ενεργά τζαμιά -ένα ανά 350 κατοίκους, η μεγαλύτερη κατά κεφαλή αναλογία τζαμιών σε ολόκληρο τον κόσμο-, με 90.000 ιμάμηδες (περισσότεροι ιμάμηδες από δασκάλους και ίστρους) και με χιλιάδες δημόσια ισλαμικά σχολεία.

Σύμφωνα με τον Τούρκο διανοούμενο Μπαϊράμ Μπαλτζί (Bayram BaJci), τα σχολεία του Γκιουλέν «προωθούν την ισλαμοποίηση της τουρκικής εθνικότητας και την τουρκοποίηση του Ισλάμ, με σκοπό τη δημιουργία ενός παγκόσμιου χαλιφάτου στο οποίο θα κυριαρχεί ο ισλαμικός νόμος».

Και τα δύο δημοσιεύματα, αναφερόμενα στις υποτιθέμενες μετριοπαθείς απόψεις, διαλλακτικές προθέσεις και δήθεν ανεκτικότητα του Γκιουλέν, δίνουν στοιχεία που καταδεικνύουν ότι πίσω από τη μετριοπαθή αυτή βιτρίνα κρύβεται μία συγκεκριμένη επιλογή προσεκτικής και χαμηλής ορατότητας προσπάθειας προωθήσεως του οράματος του, μέχρι να αποκτήσει το επιθυμητό επίπεδο ισχύος και μετά… βλέπουμε. Ενδεικτικό της ύπουλης αυτής τακτικής είναι ένα κήρυγμα που έκανε σε οπαδούς του το 1999, το οποίο και αποτέλεσε την αιτία ποινικής του διώξεως στην Τουρκία:

«Πρέπει να κινηθείτε στις αρτηρίες του συστήματος, χωρίς κανένας να προσέξει την παρουσία σας, μέχρι να φτάσετε σε όλα τα κέντρα…. Μέχρι οι συνθήκες να ωριμάσουν, πρέπει να συνεχίσετε κατ’ αυτόν τον τρόπο. Αν κάνετε-κάτι πρόωρα, ο κόσμος θα πέσει πάνω στα κεφάλια μας και οι μουσουλμάνοι σε ολόκληρο τον κόσμο θα υποφέρουν, όπως στις τραγωδίες στην Αλγερία, όπως στη Συρία το 1982, όπως στις ετήσιες καταστροφές και τραγωδίες της Αιγύπτου. Ο χρόνος δεν είναι ακόμη κατάλληλος.

Πρέπει να περιμένετε μέχρι να είστε έτοιμοι και οι συνθήκες να ωριμάσουν, μέχρι να βάλετε στην πλάτη ολόκληρο τον κόσμο και να μπορείτε να τον μεταφέρετε. Πρέπει να περιμένετε μέχρι να αποκτήσετε όλη τη δύναμη του κράτους, μέχρι να έχετε πάρει με το μέρος σας όλες τις δυνάμεις των συνταγματικών θεσμών της Τουρκίας. Μέχρι τότε, κάθε βήμα που θα γίνεται πρόωρα θα είναι σαν να σπάζετε ένα αυγό χωρίς να περιμένετε τις 40 ημέρες που απαιτούνται για την εκκόλαψη του. Θα είναι σαν να σκοτώνετε το πουλάκι που είναι μέσα στο αυγό. Η δουλειά που πρέπει να γίνει είναι να αντιμετωπίσετε τον κόσμο».

Το απόσπασμα τελείωνε με μία προτροπή να κρατήσουν μυστικά όσα τους είπε. Σημειώνεται ότι η ποινική δίωξη εναντίον του Γκιουλέν σταμάτησε οριστικώς μόνο το 2006, όταν ο Ερντογάν είχε αρχίσει να σταθεροποιείται πια στην Τουρκία.

Η τακτική αυτή του Γκιουλέν μοιάζει αρκετά με αυτήν που ακολου­θεί ο «όμαιμός του» Ερντογάν (αν και επισήμως φροντίζουν και οι δύο να μην ταυτίζονται), ο οποίος το 1994 είχε δηλώσει «Δόξα στον παντοδύναμο Αλλάχ, είμαι ένας υπηρέτης της σαρίας» και το 1996, μετά την αποπομπή του από τη δημαρχία της Κωνσταντινουπόλεως, «Η δημοκρατία είναι όπως ένα τραμ. Είσαι σε αυτό μέχρι να φτάσεις στον προορισμό σου. Μετά, κατεβαίνεις».

Ξέπλυμα «μαύρου» χρήματος.
Την ίδια άποψη για τον Γκιουλέν είχε και η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών, ΜΙΤ, η οποία σε σχετική έρευνα για την περίφημη υπόθεση Σουσουρλούκ είχε διερευνήσει μεταξύ άλλων και τις δραστηριότητες του. Σύμφωνα με την έκθεση της ΜΙΤ, την οποία αποκάλυψε η «Μιλιέτ» στις 19 Οκτωβρίου 2010, ο Γκιουλέν αναφερόταν «ως μυστικός συνεταίρος της Τσιλέρ στο ξέπλυμα μαύρου χρήματος, ενώ τα μέλη του κινήματος Γκιουλέν αποτελούν τον πιο σημαντικό μη κυβερνητικό μηχανισμό που διατηρεί η CIA στην περιοχή. Οι ανωτέρω ισχυρισμοί είναι δυνατόν να επιβεβαιωθούν εάν ελεγ­χθούν τα οικονομικά του Γκιουλέν και της κινήσεως του από επιθεωρητές του υπουργείου Οικονομικών και αν γίνουν συντονισμένες έρευνες με τα υπουργεία Εσωτερικών και Εξωτερικών σχετικά με τη δράση του Γκιου­λέν και της οργανώσεως του». Στην ίδια έκθεση αναφέρονται ιδιαίτερα αποκαλυπτικά στοιχεία για την επιδίωξη του Γκιουλέν για μία επανάσταση ιρανικού τύπου στην Τουρκία κ.λπ.

Να κλείσουμε με μία απλή σημείωση. Τα σχολεία του Γκιουλέν τα έκλεισε η Ρωσία ήδη και το Ουζμπεκιστάν, ως προωθούντα τον τουρκισμό και ισλαμικές ανατρεπτικές ενέργειες. Στην Ολλανδία η λειτουργία των ίδιων σχολείων τελεί υπό έρευνα από τις Αρχές και στις ΗΠΑ, όπως προαναφέρθη, το θέμα άρχισε να απασχολεί έντονα τις Αρχές.

Και σε αυτή την περίοδο, εμείς όχι μόνο επιτρέπουμε τη λειτουργία τουλάχιστον δύο σχολείων του στη Θράκη, αλλά ετοιμαζόμαστε να τα δεχτούμε και στην Αθήνα.

ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ