• Από τον Αντώνη Καρακούση

• Του Βασίλη Zήρα

Αποφασισμένη να επιβάλει και όχι να διαπραγματευθεί την εφαρμογή του Μνημονίου, του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού πλαισίου και των αποκρατικοποιήσεων έρχεται τις επόμενες ημέρες στην Αθήνα η τρόικα. Με τις αγορές να προεξοφλούν αδιέξοδο και αναδιάρθρωση, τους Γερμανούς και άλλους Βορειοευρωπαίους να δηλώνουν ότι δεν πρόκειται να βάλουν εκ νέου το χέρι στην τσέπη για τους Ελληνες και με τους περισσότερους υπουργούς να έχουν αναστείλει τη δραστηριότητά τους περιμένοντας το θαύμα ή το μοιραίο, οι ξένοι εμπειρογνώμονες έρχονται προετοιμασμένοι να χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα που διαθέτουν, ακόμη και τη διακοπή της χρηματοδότησης.

Η απόφαση της τρόικας να χρησιμοποιήσει την κόκκινη κάρτα, εάν χρειαστεί, προκύπτει από την εξής ερμηνεία της κατάστασης:

1. Η αντίληψη ότι το πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας απέτυχε και πως η αναδιάρθρωση του χρέους -με όποια μορφή- είναι μονόδρομος και πρέπει να γίνει το συντομότερο δυνατό επικράτησε, πρωτίστως λόγω των καθυστερήσεων, της ολιγωρίας και της αναποτελεσματικότητας της κυβέρνησης. Η αντίδραση των υπουργών, του πρωθυπουργού, αλλά και όλου του πολιτικού συστήματος, όταν δημοσιοποιήθηκε το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων των 50 δισ. ευρώ, ήταν καθοριστικής σημασίας για τη στάση αγορών, αναλυτών, αλλά και κυβερνήσεων στη συνέχεια.

2. Η αναδιάρθρωση του χρέους είναι και επικίνδυνη και ανώφελη. Επικίνδυνη γιατί θα μπορούσε να παρασύρει κι άλλες χώρες της Ευρωζώνης. Κι αν αυτές είναι μόνο η Πορτογαλία και η Ιρλανδία, η κατάσταση μπορεί να ελεγχθεί. Εάν επεκταθεί στην Ισπανία, τότε τα πράγματα γίνονται εξαιρετικά επικίνδυνα για όλο το ευρώ, γιατί το κόστος διάσωσης γίνεται υψηλό. Οπως παρατηρεί στέλεχος της τρόικας, τις τελευταίες δύο εβδομάδες που κυριάρχησε το θέμα της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, ακόμη και τα spreads των ισπανικών 10ετών ομολόγων αυξήθηκαν κατά 27%. Επίσης, μια αναδιάρθρωση θα προκαλούσε προβλήματα στο τραπεζικό σύστημα και επιπλέον θα κρατούσε την Ελλάδα εκτός αγορών για πολλά χρόνια ακόμη. Ακόμη και στην πιο ήπια εκδοχή της, π.χ. μια εθελοντική επιμήκυνση, η αναδιάρθρωση δεν μπορεί να έχει πιθανότητες επιτυχίας εάν, πρώτον, η Ελλάδα δεν έχει πείσει ότι μπορεί να φέρει εις πέρας το πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και, δεύτερον, δεν έχει εξασφαλίσει χρηματοδότηση για όσο διάστημα παραμείνει εκτός αγορών. Τέλος, κατά τις εκτιμήσεις της τρόικας, η αναδιάρθρωση δεν θα έχει και ουσιαστικό όφελος, ως προς την απαιτούμενη δημοσιονομική προσαρμογή. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Κομισιόν, ακόμη και με ένα «κούρεμα» της τάξης του 70% στο υπόλοιπο χρέος, εκτός αυτού που έχουν το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και τα κράτη της Ευρωζώνης, η Ελλάδα θα πρέπει να παραγάγει πρωτογενή πλεονάσματα 3% του ΑΕΠ αντί του 5,5% που προβλέπει το βασικό σενάριο του Μνημονίου.

3. Είναι πλέον σαφές ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να επιστρέψει στις αγορές τον Μάρτιο του 2012, οπότε τελειώνει το δάνειο των 110 δισ. ευρώ, και συνεπώς θα πρέπει να βρει νέα χρηματοδότηση. Ωστόσο, κάποια κράτη-μέλη της Ευρωζώνης (Ολλανδία, Φινλανδία, Αυστρία, με επικεφαλής τη Γερμανία) δεν θέλουν ούτε να το σκέφτονται. Στη Γερμανία, που ενδιαφέρει κυρίως, η κοινή γνώμη είναι αρνητική και οι πολιτικές αντοχές της κυβέρνησης Μέρκελ δείχνουν να εξαντλούνται.

Τούτων δοθέντων, τα στελέχη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που θα βρεθούν το πρωί της Τρίτης στην Αθήνα έχουν σκοπό να μην αφήσουν να χαθεί αυτό που όλοι θεωρούν ως τελευταία ευκαιρία για να ηρεμήσουν οι αγορές και να πειστούν τα κράτη-μέλη να βάλουν το χέρι στην τσέπη, με στόχο:

• Ενα απολύτως λεπτομερές και αξιόπιστο πρόγραμμα λιτότητας και μείωσης του κράτους έως το 2015. Θα απορρίψουν ό,τι φαίνεται αισιόδοξο ή υπερεκτιμημένο, όπως τα έσοδα από φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή.
• Ενα δεσμευτικό πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, πιο τολμηρό από αυτό που έχει περιγραφεί στις κυβερνητικές ανακοινώσεις.
• Την πλήρη εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που προβλέπει το Μνημόνιο στις αγορές εργασίας, ενέργειας κ.λπ. ώστε να ενισχυθούν η ανταγωνιστικότητα και η ανάπτυξη.

Αυτά, κατά την εκτίμησή τους, πρέπει να γίνουν όχι απλώς για να καταβληθεί η πέμπτη δόση του δανείου, αλλά για να μπορεί η Ελλάδα να συζητήσει νέα χρηματοδότηση το 2012.

Επίθεση στην κυβέρνηση κατηγορώντας την ότι έχει απαξιώσει τη ΔΕΗ εξαπέλυσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ από τον ατμοηλεκτρικό σταθμό Καρδιάς, στην Πτολεμαϊδα. Η κυβέρνηση, τόνισε ο κ. Παπανδρέου έχει διοικήσει τη ΔΕΗ χωρίς στόχους, αρχές και σχεδιασμό και έκανε λόγο για τραγικό έγκλημα.

"Εδώ στην καρδιά της ενεργειακής μας βιομηχανίας βλέπουμε την εγκληματική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας, την απαξίωση ενός δημόσιου οργανισμού που πιστεύω ότι μπορεί να είναι ανταγωνιστικός, όπως ήταν και δυστυχώς σήμερα, ύστερα από τρία χρόνια διαχείρισης της Νέας Δημοκρατίας έχει γίνει ελλειμματικός", δήλωσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και πρόσθεσε : "Έχει τεράστιες ευθύνες η Νέα Δημοκρατία ενώ οι εργαζόμενοι δουλεύουν σκληρά σε δύσκολες συνθήκες" .

Στη συνάντηση που είχε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ με διευθυντικά στελέχη της ΔΕΗ και εκπροσώπους των εργαζομένων, ο Πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ Νίκος Φωτόπουλος υπογράμμισε ότι, η ΔΕΗ βρίσκεται ένα βήμα πριν την οικονομική κατάρρευσή της και εξέφρασε την ανησυχία για τον κίνδυνο μπλακ άουτ το ερχόμενο καλοκαίρι.

Ο κ. Παπανδρέου απαντώντας τόνισε ότι πρέπει να γίνουν και άλλες προσλήψεις από αυτές που έχουν προγραμματιστεί στη ΔΕΗ αλλά με κριτήρια αξιοκρατικά και με διαφάνεια.

Όσον αφορά τις προκλήσεις του μέλλοντος και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, που πρέπει να αντιμετωπίσει η Επιχείρηση, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, επισήμανε την ανάγκη απεξάρτησης της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από το πετρέλαιο και τον λιγνίτη που έχει συμβάλλει στη δημιουργία του φαινομένου του θερμοκηπίου και ζήτησε την συμβολλή της διοίκησης και των εργαζομένων για βιώσιμη ανάπτυξη απασχόληση και καλύτερη ποιότητα ζωής στην ευρύτερη περιοχή της Κοζάνης και της Πτολεμαϊδας.

Οι υπεύθυνοι της ΔΕΗ ενημέρωσαν τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ότι στην περιοχή της Κοζάνης και της Πτολεμαϊδας παράγεται ενέργεια η οποία καλύπτει το 60% των αναγκών της χώρας. Τα αποθέματα λιγνίτη μπορούν να διαρκέσουν ακόμα για 35 με 40 χρόνια και ανέρχονται σε περίπου 1,8 δισεκατομύρια τόνους.

Πληροφορίες από TaXalia

• Σύστημα Αναγνώρισης Πολιτών από το 2012 - Έρχεται ολοταχώς και το τσιπάκι...
  
• Μεγάλες μπίζνες με δισεκατομμύρια ευρώ γύρω από λογισμικά που οδηγούν στο περιβάλλον Παπανδρέου...
  

Της Χαριτίνης Ρασιά

Βάσει του Διεθνούς Δικαίου, μνημεία και λοιπά στοιχεία ενός κράτους, επ’ ουδενί λόγω δεν κατάσχονται. Οι δικοί μας περιέλαβαν στο Μνημόνιο τα πάντα, ακόμα και τα μνημεία του πολιτισμού μας. Ακούσθηκαν τρομακτικά πράγματα στην ημερίδα των πνευματικών μας ανθρώπων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ένα-ένα με την σειρά τα όσα άκουσα απ’ τους κ.κ. Κασιμάτη και Μπέη.

Το Σύνταγμα κατελύθη από Έλληνες

Τρεις οι συμβάσεις που υπεγράφησαν, οι όροι των οποίων παραβιάζουν υπερκείμενο δίκαιο. Και έχουμε τη Σύμβαση Δανεισμού, το Μνημόνιο Συνεννόησης, και το Μνημόνιο στις Συγκεκριμένες Προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής και το Τεχνικό Μνημόνιο Συνεννόησης. Στις συμβάσεις αυτές περιλαμβάνεται επίσης για κύρωση(!) και «η Συμφωνία μεταξύ των πιστωτών» με πέντε παραρτήματα. Αυτήν τη Συμφωνία αποδέχεται η Ελλάδα, χωρίς να παρίσταται και να συμμετέχει στη διαπραγμάτευση και χωρίς να βάλει την υπογραφή της.

Στην πρώτη Σύμβαση, η Ελλάδα παραιτείται «αμετάκλητα και άνευ όρων» από όλες τις ενστάσεις εθνικής κυριαρχίας και από κάθε άλλη ένσταση ασυλίας. Αυτό σημαίνει ότι παραιτούμεθα από τις ασυλίες εθνικής κυριαρχίας και κάθε άλλη ασυλία που έχει το κράτος. Αν θέλετε να μάθετε, ο δικολάβος του Λονδίνου που έκαμε το Σχέδιο Ανάν, ασχολήθηκε και με το Μνημόνιο και τους όρους του. Εισέπραξε δε, 400 εκατομμύρια ευρώ, για τον κόπο της εταιρείας του. Και αυτός μεν, δεν γνώριζε το Διεθνές Δίκαιο, αυτοί που κυβερνάνε τον τόπο, εφόσον δεν τα γνώριζαν, γιατί δεν ρώταγαν τα δικά μας σαΐνια που παίζουν όλα τα δίκαια του κόσμου στα πέντε δάχτυλά τους;

Εδώ φίλοι μου, όσοι από μας δεν χάσαμε το μυαλό μας ακόμα, βλέπουμε εκτός της άγνοιας ορισμένων, διάφορα άλλα κόλπα εξωτερικής προελεύσεως. Γι’ αυτό ίσως και το υπουργείο της διαλύσεως της ελληνικής Οικονομίας, δόθηκε σε μη κοινοβουλευτικό άτομο.

Κι έρχομαι στην επαίσχυντη παράγραφο η οποία δεσμεύει όλη την Ελλάδα και η οποία έχει υπογραφεί από δύο νομικούς συμβούλους του ελληνικού κράτους και λέει τα εξής: «Ούτε ο δανειολήπτης, ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας». Δηλαδή ορίζει υπέρ των δανειστών μας, την πλήρη δέσμευση ολόκληρης της περιουσίας του ελληνικού δημοσίου, είτε αυτή είναι ακίνητη, κινητή σε χρήμα και κάθε είδους αξιόγραφα και δικαιώματα,

ή πηγές του υπογείου, επιγείου, υποθαλασσίου και θαλασσίου εθνικού πλούτου.

Απαγορεύει δε, τη χορήγηση κάθε μορφής προτεραιότητας, σε κάθε άλλο πιστωτή ή κάτοχο δημοσίου χρέους. Λέω αν π.χ. αγοράσουν την Αγροτική Τράπεζα, άρα περιέρχονται σ’ αυτούς και τα δάνεια των αγροτών, τα οποία έχουν ως εγγύηση τα χωράφια τους! Έτσι κατάλαβα το κόλπο. Ακόμα και οι απαιτήσεις των εργαζομένων, των ασφαλισμένων και των εχόντων ομόλογα του δημοσίου, έρχονται δεύτεροι, σύμφωνα με τον δικολαβικό όρο. Εδώ έχουμε την πλήρη παραίτηση της κυβερνήσεως απ’ τα ιερά και τα όσια που μέσα σ’ αυτά είναι και τα χώματα της πατρίδας. Επίσης οι δανειστές μπορούν να συμφωνήσουν να μεταβιβάσουν τα δικαιώματά τους σε τρίτο (οργανισμό ή χώρα), δικαίωμα που δεν έχει η Ελλάδα. Αυτό φωτίζει το στόχο της καθολικής πολιτικής υποδούλωσης της χώρας μας. Επίσης η Ελλάδα χάνει κάθε ελευθερία εξωτερικής πολιτικής.

Δεν μπορεί δε, να διαπραγματευθεί με κανένα τρίτο κράτος χωρίς την έγκριση των δανειστών της. Η Ελλάδα στερείται την ελευθερία κινήσεων για την επίλυση των εθνικών μας θεμάτων και αυτό ανοίγει εύκολο πολιτικό δρόμο για την αμφισβήτηση από τρίτες χώρες των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας. Δεσμεύονται όλες οι περιοχές της ελληνικής επικράτειας που χρησιμεύουν για την άμυνα της χώρας και για την αντιμετώπιση παραβίασης κυριαρχικών δικαιωμάτων και ιδίως της εδαφικής ακεραιότητάς μας! Όπως παραμεθόριες περιοχές και παραμεθόρια νησιά και θαλάσσιες ζώνες. Δεσμεύονται ακόμη όλες οι πηγές πλούτου, για αξιοποίηση υπέρ των δανειστών μας, απ’ τους κατακτητές μας και για λογαριασμό τους. Ακόμα δε, δεσμεύονται υπέρ των τοκογλύφων, ο ορυκτός και ο υποθαλάσσιος πλούτος μας.

Όλα αυτά τα οποία έγιναν εν αγνοία της Βουλής και κατ’ επέκταση του ελληνικού λαού ο οποίος εξαπατήθηκε ωμά, χωρίς να δοθεί καμία εξήγηση.

Στις 8 Μαΐου 2010, υπεγράφη η Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης. Πέντε ημέρες μετά τη δημοσίευση του Ν. 3845 και τρεις μέρες μετά την υπογραφή της Βασικής Συμβάσεως δημοσιεύθηκε ο νόμος 3847 11.5.2010 ο οποίος ορίζει τα εξής: «Τα μνημόνια, οι συμφωνίες και οι συμβάσεις δανεισμού εισάγονται στη Βουλή, για συζήτηση και ενημέρωση, ισχύουν δε και εκτελούνται από της υπογραφής τους». Ένας απλός νόμος κατάργησε το «Σύνταγμα». Οι συμβάσεις αυτές ούτε επικυρώθηκαν απ’ την Βουλή αλλά ούτε και συζητήθηκαν βάσει των άρθρων 36 παρ. 2 και 28 παρ. 2 του Συντάγματος. Η εξουσία που ασκείται στην Ελλάδα με βάση τις Συμβάσεις Δανεισμού είναι εκτός του Συντάγματος και εκτός της διεθνούς νομιμότητας. Ειδικότερα δε, ο ειδεχθέστερος όρος της παραίτησης απ’ τα δικαιώματα της εθνικής κυριαρχίας, ούτε η ομόφωνη απόφαση και των 300 της Βουλής, αλλά ούτε και δημοψήφισμα μπορούσε να επικυρώσει την αλλοτρίωση της ελληνικής κυριαρχίας. Ούτε η δημοκρατία δεσμεύεται, διότι προστατεύονται για τις επερχόμενες γενιές των Ελλήνων βάσει του Συντάγματος.

Όλα αυτά είναι εκτός Συντάγματος και η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται σε κατάσταση κατοχής. Η θέση ενός προτεκτοράτου είναι καλύτερη απ’ τη δική μας.

Μ’ αυτές τις συμβάσεις που υπέγραψε η κυβέρνηση χωρίς την έγκριση της Βουλής, αλλοτρίωσαν την εθνική κυριαρχία και την εθνική περιουσία υπέρ των δανειστών μας, χωρίς οι τελευταίοι να της εγγυώνται και να της διασφαλίζουν την ασφάλειά της και τα σύνορά της.

Φίλοι αναγνώστες, παραίτηση απ’ την εθνική κυριαρχία δεν γίνεται ούτε με το περίστροφο στον κρόταφο. Μέχρι στιγμής τα κόμματα και οι 300 της Βουλής ευθύνονται για την σοβαροτάτη παραβίαση του Συντάγματος και του δημοκρατικού πολιτεύματος, για την απόκρυψή τους απ’ τα όργανα του πολιτεύματος και από το λαό. Αν λοιπόν η κυβέρνηση δε φροντίσει να απαλλαγούν οι Συμβάσεις Δανεισμού απ’ τους όρους που αποτελούν ντροπή για την πατρίδα μας αλλά και για την Ευρώπη, τότε ο λαός θα πρέπει να εφαρμόσει το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος που λέει, στο άρθρο 120 παράγραφος 3 ότι: «Ο σφετερισμός με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει η παραγραφή του εγκλήματος». Στο άρθρο 4 λέει: «Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσον εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με την βία».

Φίλοι αναγνώστες, πλησιάζει η ώρα που θα κληθούμε να αποφασίσουμε αν θέλουμε να παραδώσουμε την πατρίδα μας στα παιδιά μας ελεύθερη, όπως μας την παρέδωσαν οι πρόγονοί μας.

Ένα μεγάλο μπράβο στους πνευματικούς μας ανθρώπους που ξεσηκώθηκαν.

Μην κάνουν πίσω απ’ τη λάσπη, που ήδη άρχισαν οι ανθέλληνες να τους πετάνε. Οι Έλληνες καταλάβανε πλέον τί πάθανε, αλλά και τί θα πάθουν σε λίγο απ’ αυτά που έρχονται προσεχώς, απ’ την Τρόικα και τα ενεργούμενά της.

Χριστός Ανέστη και ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ.

• Το «κούρεμα» στα ομόλογα θα ανοίξει σίγουρα τον ασκό του Αιόλου, διότι δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να ζητηθεί το ίδιο και στα δάνεια

Σε δηλώσεις του που παραθέτει στην ιστοσελίδα του το γερμανικό κανάλι ZDF, ο Στάρκ επικαλείται το φάσμα των επιπτώσεων από την κατάρρευση της αμερικανικής τράπεζας ώστε να υπογραμμίσει την αντίθεση της ΕΚΤ στο ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, σημειώνει το πρακτορείο.

“Μία αναδιάρθρωση θα ήταν μυωπική και θα επέφερε σημαντικές επιπτώσεις”, δήλωσε. “Στη χειρότερη περίπτωση, μια αναδιάρθρωση (σ.σ. του χρέους) κράτους μέλους θα μπορούσε να επισκιάσει τις επιπτώσεις από τη χρεοκοπία της Lehman”, πρόσθεσε.

Η κατάρρευση της αμερικανικής επενδυτικής τράπεζας το Σεπτέμβριο του 2008 κυριολεκτικά “πάγωσε” τη διεθνή διατραπεζική αγορά και οδήγησε στην χρηματοπιστωτική κρίση και σε τεράστια κρατικά χρηματοδοτικά προγράμματα για τη διάσωση σειράς τραπεζών και τη σταθεροποίηση του διεθνούς πιστωτικού συστήματος.

Ο Στάρκ άσκησε δριμεία κριτική σε όσους κάνουν λόγο περί ανάγκης αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους και τόνισε ότι η Ελλάδα παρακολουθείται στενά και ότι θα μπορέσει να αποπληρώσει το χρέος της, στη βάση του προγράμματος που συμφωνήθηκε πέρυσι το Μάιο.

Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, το οποίο έως τώρα επιβιώνει αξιοπρεπώς κόντρα στην ζοφερή ελληνική πραγματικότητα που προκάλεσε η κρίση χρέους, πλησιάζει εντούτοις την ζώνη του συστημικού κινδύνου.

Τραπεζικά στελέχη εκτιμούν ότι πλέον το σύστημα πλησιάζει στα όρια του και δεν διστάζουν να αναφέρουν ότι αν δεν υπάρξει λύση στην κρίση χρέους τότε είναι πολύ πιθανό και οι τράπεζες να βρεθούν σε αδιέξοδο.

Ο βασικότερος προβληματισμός των τραπεζιτών είναι ότι ανησυχούν στην περίπτωση που δεν πετύχει το σχέδιο επιμήκυνσης του ελληνικού χρέους, των 340 δις ευρώ, η χώρα θα οδηγηθεί συρόμενη σε haircut (κούρεμα) στα ομόλογα, υποχρεώνοντας τις τράπεζες να προχωρήσουν είτε σε μεγάλες αυξήσεις κεφαλαίου ώστε να καλύψουν τις ζημίες είτε στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Οι τραπεζίτες πλέον ανησυχούν -και ανησυχούν δικαιολογημένα- για την πορεία ή καλύτερα τον εκτροχιασμό της ελληνικής οικονομίας.

Φοβούνται ότι αν η χώρα οδηγηθεί σε haircut, το τραπεζικό σύστημα θα κληθεί να αντιμετωπίσει συστημικούς κινδύνους.

Οι τράπεζες δεν έχουν να ανησυχούν μόνο από την φημολογούμενη και ίσως αναπόφευκτη αναδιάρθρωση που θα οδηγήσει σε haircut στα ομόλογα. Με βάση το ύψος του «κουρέματος» θα πληγούν κεφαλαιακά και θα αναζητήσουν έτσι αναγκαστικά φόρμουλες αντιμετώπισης της κεφαλαιακής τους ανεπάρκειας.

Το βασικότερο πρόβλημα τους είναι να μην μεταφερθεί το haircut και στα δάνεια.

Αν η χώρα ζητήσει απομείωση 30% ή 50% στα ομόλογα, υποστηρίζει τραπεζίτης, γιατί να μην έρθει ένας επιχειρηματίας που έχει συνάψει δάνεια να ζητήσει haircut στα δάνεια;

Όσοι υποστηρίζουν ότι δεν θα συμβεί, ο τραπεζίτης συνεχίζει, «απλά θα τονίσω ότι θα ήταν καλό να μην συμβεί το ιστορικό λάθος η χώρα να οδηγηθεί σε αναδιάρθρωση. Αν αυτό συμβεί, οι τράπεζες μπορεί να χάσουν έως και το 20% με 30% των δανείων που έχουν χορηγήσει, δηλαδή να χάσουν έως 60 δις ευρώ. Μπορεί να φαίνεται ακραία η εκτίμηση, αλλά οι τράπεζες (οι ελληνικές) βρίσκονται πλέον σε τροχιά συστημικού κινδύνου. Αν δεν ξεφύγει η χώρα από την δύνη, ο κίνδυνος να κλονιστεί το τραπεζικό σύστημα είναι πολύ μεγάλος» καταλήγει το τραπεζικό στέλεχος.

Το ερώτημα που θα θέσει σίγουρα ο απλός πολίτης διαβάζοντας αυτές τις πληροφορίες, είναι: Σε ποιο βαθμό θα έχει αρνητικές συνέπειες για εμένα μια κρίση στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα;

Σε περίπτωση haircut του Δημόσιου χρέους ένα πολύ βασικό που πρέπει να σκεφθούμε μόνο, είναι, ότι τα Ασφαλιστικά Ταμεία και οι Ελληνικές Τράπεζες έχουν στην κατοχή τους σχεδόν 100 δις ευρώ Ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου. Αυτό θα είχε ως συνέπειες:

1. Την μείωση των συντάξεων σε ποσοστό αντίστοιχο περίπου του κουρέματος, δηλαδή αν το Haircut (κούρεμα) ήταν 40% τότε η μείωση των συντάξεων θα άγγιζε το 35%. Αυτό περίπου επισημαίνει (χωρίς ποσοστά) και ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας.

2. Οι Τράπεζες θα χάσουν μέρος της Κεφαλαιακής τους επάρκειας ενώ οι μετοχές τους θα βυθιστούν.

3. Η πρόσβαση στις «Αγορές» θα ήταν αδύνατη για πολλά χρόνια άρα θα ζούσαμε με χρήματα μόνο από ότι παράγουμε χωρίς δανεικά. Αν θα έχουμε χρήματα, από την παραγωγή μας, θα πληρώνουμε μισθούς δημοσίων υπαλλήλων αν δεν έχουμε θα πληρώνονται όταν θα βρίσκαμε.

4. Μεγάλη φυγή καταθέσεων στο εξωτερικό.

5. Πιθανόν επιβολή περιορισμού αναλήψεων των καταθέσεων

6. Προβλήματα πιστοληπτικής ικανότητας των τραπεζών, μακροχρόνιες ζημιές και μεγάλες απολύσεις προσωπικού τους.

Κάποια θέματα που πιθανόν να προκύψουν ακόμη, είναι:

• Με τις Επιχορηγήσεις των αγροτών
• Με το ΕΣΠΑ
• Γενικά με τις επιχορηγήσεις της ΕΕ προς την χώρα μας

Άρα όσοι μιλούν για επιστροφή στην δραχμή ή Haircut (κούρεμα) χωρίς συμφωνία πιστωτών, χωρίς να γνωρίζουν τις τρομακτικές, εφιαλτικές συνέπειες από τέτοιες ενέργειες, ή τρελοί είναι ή εκτός πραγματικότητας ή βρίσκονται προσωπικά σε κάποια ουδέτερη, ασφαλή ζώνη. Για τη Γερμανία που αναδεικνύει συνεχώς -με περισσό ζήλο- το ζήτημα της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους δεν συζητάμε, διότι είναι γνωστό, πως έχουν «τζογάρει» παρέα με όλους του διεθνής κερδοσκόπους επάνω στην πτώχευση της χώρας μας.

Το τελικό συμπέρασμα είναι πως δεν υπάρχει ούριος άνεμος γι αυτόν που δεν ξέρει προς τα που πηγαίνει.

Πηγή

Με τη δημοσιοποίηση της Εκθεσης Γκρος στο Συμβούλιο της Ευρώπης για τους μουσουλμάνους της Ρόδου και της Κω υποχώρησε, τουλάχιστον σε αυτό το μέτωπο, η προσπάθεια της Τουρκίας να διεκδικήσει την ύπαρξη «τουρκικής μειονότητας» στα δύο νησιά.

• να ενημερωθούν οι γονείς όλων των μαθητών για τη δυνατότητα απογευματινών μαθημάτων τουρκικής γλώσσας, που θα οργανώσουν οι εκπαιδευτικές Αρχές ύστερα από υποβολή αιτήματος των γονέων,
• διασφάλιση πλήρους λογοδοσίας των διαχειριστών των δύο βακουφίων προς τα μέλη των τοπικών μουσουλμανικών κοινοτήτων, δημοσιοποίηση των ισολογισμών τους και διασφάλιση ορισμού των διοικήσεων σε τακτά διαστήματα,
• διασφάλιση για τις μουσουλμανικές κοινότητες της Ρόδου και της Κω του δικαιώματος ελεύθερης ανάδειξης θρησκευτικών λειτουργών (ιμάμηδων). Στο σημείο αυτό, βεβαίως, υπάρχει μια ιδιαίτερα προβληματική αναφορά, καθώς δηλώνεται ότι η ανάδειξη των ιμάμηδων πρέπει να γίνει βάσει «του πνεύματος της απόφασης της PACE για τη θρησκευτική ελευθερία των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων στην Τουρκία και για τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης».

Ο χρόνος ΤΕΛΕΙΩΣΕ! Η κυβέρνηση Παπανδρέου έχει καταγραφεί στη συνείδηση της πλειοψηφίας, όχι απλά ως η χειρότερη κυβέρνηση των τελευταίων δεκαετιών, αλλά και ως η πιο προδοτική.

Αν το κόμμα που κυβερνά αυτή τη στιγμή δε λεγόταν ΠΑΣΟΚ, θα είχε πέσει εδώ και μήνες…Αλλά βλέπετε η “κομπανία” προπαγάνδας(ΜΜΕ και λοιπά καθιζήματα) καθώς και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις του savoir vivre -που σε άλλες εποχές βέβαια θα είχαν “παγώσει” τα πάντα και θα είχαν ρίξει μόνοι τους αντίστοιχου αυταρχισμού κυβέρνηση- κρατάνε εν ζωή, με τεχνητές αναπνοές, τον κυβερνώντα θίασο.

Ο λαός ακόμα δεν έχει ξεσπάσει και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό. Όχι γιατί δεν θα το κάνει(είναι αναπόφευκτο), αλλά γιατί όταν το κάνει, ίσως τα πράγματα γίνουν ανεξέλεγκτα. Αν τα κοινοβουλευτικά κόμματα(και όχι μόνο) δεν απαιτήσουν ΕΔΩ και ΤΩΡΑ εκλογές, η κοινωνία ίσως τους προλάβει…!

Κάποιοι ίσως αναρωτιούνται: Και τι μπορεί να αλλάξει με τις εκλογές, καλύτερα θα τα κάνουν οι καινούριοι; Μπορεί και ναι, μπορεί και όχι. Το σίγουρο όμως είναι ένα…Στη δημοκρατία, δεν υπάρχουν αδιέξοδα! Αν οι πολιτικές δυνάμεις το θέλουν και οι πολίτες το απαιτήσουν, θα βρεθεί η ΛΥΣΗ.

Και ποια είναι αυτή; Πρώτον και κυριότερον, η εκδίωξη του ΔΝΤ από τη χώρα μας! Όσο ο οργανισμός αυτός συνεχίζει να κάνει κουμάντο στα του οίκου μας, η χώρα θα βυθίζεται σε ολοένα και βαθύτερο σκοτάδι. Από την απόβαση του ΔΝΤ στη χώρα, πριν ένα χρόνο, έχουμε επισημάνει αλλεπάλληλες φορές που θα μας οδηγήσει αυτή η επιλογή ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ.

Τα αποτελέσματα τα έχετε δει, δεν υπάρχει λόγος να τα αναλύσουμε περαιτέρω…

Όσο οι πολιτικές δυνάμεις συνεχίζουν να σφυράνε αδιάφορα μπροστά στον καθημερινό βιασμό της ζωής του απλού Έλληνα πολίτη, δε θα αργήσει η μέρα που η υπομονή θα τελειώσει και τότε ίσως δούμε καταστάσεις που δεν έχουμε ξαναδεί στη χώρα μας…!

Ο πιο κρίσιμος Μάης στην ιστορία του, ξεκινά για το ΠΑΣΟΚ καθώς ως κυβέρνηση καλείται να διαχειριστεί προβλήματα που φαντάζουν αυτή τη στιγμή ανυπέρβλητα. Δεν είναι μόνο η οικονομική κατάσταση και το πλήρες αδιέξοδο, είναι και η εικόνα διάλυσης που εμφανίζει και που παραλύει το όποιο κυβερνητικό έργο. Το γεγονός και μόνο ότι οι ίδιοι οι υπουργοί (όπως ο Α. Λοβέρδος) παραδέχονται ότι χάθηκε πολύτιμος χρόνος, δείχνει ότι πράγματι στην κυβέρνηση έχουν καταλάβει ότι στάθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων.

Οι δοκιμασίες που έρχονται είναι πολλές και διαφορετικές, αλλά όλες μαζί δείχνουν ότι υπάρχει κυβερνητικό αδιέξοδο.

Μέσα στην εβδομάδα φτάνει η τρόικα για τον έλεγχο που θα κρίνει την πέμπτη δόση του δανείου. Αν και οι πληροφορίες λένε ότι θα δοθεί η δόση, η κυβέρνηση θα βρεθεί μπροστά σε μια πολύ σκληρή κριτική. Αν τα λόγια του Ντερούζ στην προηγούμενη επίσκεψη μας κακοφάνηκαν, περιμένετε να δείτε τι έχει να γίνει στην τωρινή συνέντευξη. Το απόλυτο χάος διαπιστώνουν οι δανειστές μας. Στις μεταρρυθμίσεις, τα οικονομικά στοιχεία, τις προθέσεις και τις αδυναμίες της κυβέρνησης. Σκεφτείτε ότι τον προηγούμενο Δεκέμβριο μας έβαλαν τρεις μήνες διορία να κάνουμε κάποια πράγματα κι έχουν περάσει έξι αλλά είμαστε σε χειρότερη θέση.

Τη Δευτέρα η κυβέρνηση παρουσιάζει ακόμη ένα μακρόπνοο σχέδιο κατά της φοροδιαφυγής με στόχο την είσπραξη 3,5 δις σε τρία χρόνια. Μοιάζει με τις υποσχέσεις που δίνει με το κιλό τους τελευταίους μήνες, αλλά ας την αφήσουμε να κριθεί εκ τους αποτελέσματος.

Μην ξεχνάμε ότι μέχρι τις 15 Μαίου θα πάει στη Βουλή το Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο με μέτρα 26 δις. Μέχρι στιγμής η κυβέρνηση γενικολογεί, αλλά μόλις ανακοινωθούν οι περικοπές και οι νέοι φόροι, θα κλάψουν μανούλες.

Σε πολιτικό επίπεδο ο Μάιος θα φέρει στην κυβέρνηση νέες αναταραχές, συγκρούσεις εσωτερικές και ίσως εμφύλιο λόγω των μέτρων που θα ανακοινώσει. Δεν αποκλείεται να υπάρξουν διαρροές στην ψηφοφορία του Μεσοπρόθεσμου, οπότε δεν αποκλείονται και οι ραγδαίες εξελίξεις.

Θα κριθεί κατά πολύ, όμως, αν ο κ. Παπανδρέου θα θελήσει να κάνει restart με ανασχηματισμό και απομάκρυνση των βαριδιών που έχει.

Τέλος, θα κριθεί αν θα πάει σε εκλογές μέσα στον Ιούνιο, Διότι αν η οικονομία πάει χειρότερα, αν οι αγορές πιέσουν περισσότερο για αναδιάρθρωση κι αν δεν υπάρχει φως στο τούνελ, δεν αποκλείεται η κυβέρνηση να αναζητήσει στήριξη στο λαό.

Τέλος, αλλά πολύ σημαντικό είναι τι θα ξημερώσει για την οικονομία μέσα στο Μάιο. Δεν αποκλείεται δηλαδή να μπουν τις επόμενες εβδομάδες οι βάσεις για ένα πολύ σκοτεινό μέλλον. Πτώχευση, αναδιάρθρωση ή όπως αλλιώς θα λέγεται είναι το ένα σενάριο. Λύση χωρίς οδυνηρές συνέπειες για τους Ελληνες είναι το άλλο. Για να δούμε που θα κάτσει η μπίλια.

Πάντως, είναι σίγουρο ότι ο Μάιος θα αποδειχθεί για πολλούς «χειμωνιάτικος» μήνας.

• Aυτό είναι δημοκρατικό και ευνομούμενο κράτος (330.000 κάτοικοι) που σέβεται τους πολίτες του. Οι, υποτίθεται, ξυλοκόποι του βορρά, οι “βάρβαροι” δίνουν αγώνες κι εμείς οι Έλληνες μένουμε βουβοί να κοιτάζουμε λαούς που παλεύουν, διεκδικούν και κερδίζουν το δίκιο τους!!!

• Δεν κόβει ποτέ απόδειξη.
• Δεν κάνει δήλωση ΦΠΑ και εφορίας.
• Δεν έχει πάρει δάνεια από τράπεζες.
• Δεν χρωστάει σε κανέναν έμπορο.
• Δεν έχει μπει ποτέ στην ζωή του σε εκκλησία.
• Δεν έχει μιλήσει-συναντήσει ποτέ πολιτικό.
• Δεν παίρνει σύνταξη αν και είναι πλέον 78 ετών και την χώρα την επιβαρύνει μόνο αναπνέοντας τον αέρα της.
• Ταΐζει το σκυλί του μόνο με σαρδέλες που από ποιότητα και τιμή είναι οι καλύτερες της χώρας.

Η χαρά του μεσάζοντα και η χαρά του Investment Banking στην Δανία του Νότου υπό τον Γεώργιο Ανδρέα Παπανδρέου

Γιατί;

Παράδειγμα Τράπεζα Ελληνική Τάδε. Γιατί έκανε Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου; Τι είπαν; μπλα μπλα ενδυνάμωση!, εμπιστοσύνη!, ασφάλεια!, επέκταση!, κλπ

Τι βαθμολογία είχε η Τράπεζα στο κρας τεστ; Είχε ελάχιστο στα Κεφάλαια Tier1 στο 6%, οπότε ΕΠΡΕΠΕ ΜΑ ΚΑΝΕΙ ΑΥΞΗΣΗ !

Ποιοι ήταν μερικοί απ τους Αναδόχους; Βarclays, Goldman Sachs, Credit Suisse.

ΠΟΣΑ έβγαλαν; περί τα 45 εκ Ευρώ !!!!

Ο πανικός έχει φέρει και τεράστιο ανταγωνισμό στους μεσάζοντες !!

Δηλώσεις ( Dirk Hoffmann-Becking, a London- based analyst at Sanford C. Bernstein Ltd. “We have more competitors in the capital markets than before the crisis.” )

χαχαααα

Ποιοί συμβουλεύουν την Ελληνική Κυβέρνηση στην αναδιοργάνωση του Τραπεζικού συστήματος και της συμμετοχής του Δημοσίου σε αυτές;

Η Deutche Bank, η HSBC και η Lazard.. φυσικά με το αζημίωτο !!!

Τα κοράκια αναμένουν ΤΤ και ΑΤΕ να ορμήξουν, μόλις οι “σύμβουλοι” είναι έτοιμοι !!!

Αναμένουν πως και πώς να πάρουν αμοιβές συμβουλών για την αγοραπωλησία.

π.χ. Εθνική και πώληση συμμετοχών σε Finansebank ( 1Δις ) , υπολογίζουν αμοιβές 30 εκ Ευρώ !!!! σε αυτά να προσθέσουμε και τις αμοιβές αύξησης ΜΚ 1.8 δις και έκαναν ταμείο οι Ανάδοχοι και οι Σύμβουλοι.

Σε συμφωνία για την πώληση του 70% της πολωνικής θυγατρικής της Polbank στην αυστριακή Raiffeisen έναντι 490 εκατ. ευρώ ήλθε η Eurobank EFG. Το ποσό που θα αντληθεί θα στηρίξει την κεφαλαιακή επάρκεια του ελληνικού τραπεζικού ομίλου.
Σύμβουλος Eurobank οι Rothschild και των Αυστριακών η Deutche Bank!! Όλοι με το αζημίωτο !

Έχει πέσει και πείνα κλπ στο Χρηματιστήριο.. τα Ομολογιακά και τα Δάνεια Το 2010 ήταν 79 Δις από 98 δις το 2009!

Ενώ, αυξήθηκαν οι εξαγορές σε 7Δις το 2010 από 4δις το 2009.

Από τα παραπάνω θέλω να καταλάβετε ότι στις κρίσεις βγαίνουν πολλά λεφτά αλλά υπάρχει και μεγάλος ανταγωνισμός !!!

Μην βλέπουμε το δάχτυλο που δείχνει Ιδιωτικοποιήσεις 50δις… Το δάσος είναι στις αμοιβές Συμβούλων και Αναδόχων με ανάθεση σε τεράστιο ανταγωνισμό!!! Οξύμωρο;

Οι μίζες δεν βγαίνουν από τους Επενδυτές!!! αλλά από τους επιλεγμένους ενδιάμεσους !!!

Στην δική μας κρίση θα βγουν πολλά λεφτά!! και έχουν βγει ήδη πάρα πολλά λεφτά. Δεν μιλάω με τεχνικούς όρους για να συνενοούμαστε.

Για τους κερδοσκόπους που μας διαβάζουν, ένα έχω να πω: Λογιστικές Εγγραφές MONO στα STRIPS των ομολόγων μας, με next day closing. Financial Innovation.

ΠΠ

• Ο φον-Δρούτσας την ίδια στιγμή χαμογελάει για να γίνεται αρεστός!

• Περίμενε κανείς πως με υπουργό την Άννα Διαμαντοπούλου και την παρέα της δεν θα γνωρίζαμε τέτοιες "δόξες" στην Παιδεία;

Αυτό δείχνει ολοκάθαρα το μπάχαλο που κυριαρχεί στα ελληνικά πανεπιστήμια, αφού όποιος θέλει μπαίνει σε μια αίθουσα και το παίζει καθηγητής.

Σύμφωνα με το Πρώτο Θέμα, ένας βασικός συντελεστής στη βιομηχανία πορνό της χώρας, πήρε τη θέση του καθηγητή της έδρας και με περίσσια άνεση δίδαξε τα μυστικά του έρωτα προκαλώντας, δικαιολογημένα τεράστια αναστάτωση στις πρυτανικές αρχές, που δε φαντάζονταν πως κάτι τέτοιο θα συμβεί μέσα σε ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας.

Φυσικά η Ηλέκτρα Γαλανού δεν πήγε μόνη της στο πανεπιστήμιο, αλλά μετά από πρόσκληση των φοιτητών προκειμένου να τους λύσει διάφορες απορίες περί των ερωτικών φετίχ. Η πορνοστάρ μάλιστα, ήταν η επίσημη προσκεκλημένη φεστιβάλ, το οποίο διοργάνωσε η κινηματογραφική λέσχη Ν.Υ.Χ.Τ.Α., μέλη της οποίας είναι φοιτητές του πανεπιστημίου.

Η συζήτηση περιείχε έντονο ερωτικό ενδιαφέρον, αφού κράτησε τέσσερις ολόκληρες ώρες, με τους φοιτητές να παρακολουθούν καθηλωμένοι και να παροτρύνουν την ιέρεια του έρωτα να μείνει λίγο παραπάνω, λύνοντάς τους τις απορίες. Μάλιστα κάποιοι εντυπωσιάστηκαν τόσο πολύ από την παρουσία της, που έφτασαν σε σημείο να της ζητούν απεγνωσμένα ένα αυτόγραφο.

H Ηλέκτρα Γαλανού σε ρόλο καθηγητή

Ο δε πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, μόλις έπεσε στην αντίληψή του η εμφάνιση και η ομιλία της πορνοστάρ ως καθηγητή, λίγο έλειψε να πάθει έμφραγμα.

«Αν ήταν στο χέρι μου δεν θα επέτρεπα ποτέ να μπει και να μιλήσει στους φοιτητές», δηλώνει ο Ιωάννης Χατζηδημητρίου.

«Πραγματικά ξαφνιάστηκα όταν έμαθα το αντικείμενο της ομιλίας αλλά και για την παρουσία της. Κάλεσα τα παιδιά αυτά, που είναι μέλη της καλλιτεχνικής αυτής οργάνωσης, και μου μίλησαν για την ελευθερία λόγου και ότι δεν μπορούμε να τους λογοκρίνουμε», συμπλήρωσε.

Το πολύ σοβαρό θέμα που προκύπτει σε αυτή την περίπτωση είναι το εξής, ποιος ελέγχει όσους μπαινοβγαίνουν στα ελληνικά πανεπιστήμια;

Ποιοι άλλοι και για ποια θέματα έχουν καταφέρει να εισβάλλουν σε πανεπιστημιακά ιδρύματα;

• Του Μανώλη Κυπραίου

Μετά τον άνεμο του παναραβισμού που σάρωσε τις αραβικές χώρες από τα τέλη της δεκαετίας του ΄50 έως τον πόλεμο του Γιόμ Κιπούρ το 1973, ένας νέος άνεμος, αυτή τη φορά με αίτημα τη Δημοκρατία, σαρώνει τα κράτη του αραβικού κόσμου.

Η Τυνησία αποτέλεσε την αρχή, συνέχισε η Αίγυπτος, ακολούθησε η Λιβύη, το Μπαχρέιν, η Ιορδανία, η Υεμένη και η Συρία.

Όμως, η εξέλιξη της κατάστασης δεν ήταν τόσο «μαλακή» όσο στην περίπτωση της Τυνησίας, της Αιγύπτου και της Ιορδανίας, όπου οι όποιες αλλαγές έγιναν ουσιαστικά αναίμακτα. Η Λιβύη και η Συρία είναι δύο χώρες όπου τα υπάρχοντα καθεστώτα έχουν ισχυρά εξουσιαστικά θεμέλια και διαθέτουν ισχυρές ένοπλες και παραστρατιωτικές μονάδες που τα στηρίζουν.

Έτσι η αλλαγή που νόμιζαν κάποιοι πως θα έρθει εν ριπή οφθαλμού και χωρίς να χυθούν ποτάμια αίματος, δεν ήρθε και φυσικά δεν θα έρθει. Αντίθετα μέρα με την μέρα, όπως είχαμε προειδοποιήσει από τις αρχές του περασμένου Ιανουαρίου, η κατάσταση θα περιπλέκεται ολοένα και περισσότερο και θα βυθίζει μέσα σε μια αέναη δίνη χωρίς πυθμένα, τους επίδοξους κυβερνήτες αλλά και τα κράτη με νεοαποικιακές επιδιώξεις.

Συρία

Η κατάσταση στη Συρία είναι η πιο περίπλοκη, αν και η Συρία δεν είναι τόσο πλούσια σε φυσικούς πόρους όπως η Λιβύη. Όμως η Δαμασκός έχει καταφέρει να «υπονομεύσει» ολόκληρη τη Μέση Ανατολή έτσι ώστε σε περίπτωση κατάρρευσης του καθεστώτος μπορεί να πυροδοτήσει τα «εκρηκτικά» προκαλώντας πραγματική κόλαση.

Το καθεστώς της Συρίας έχει προβεί σε σφοδρότερες επιθέσεις και πολύ περισσότερες δολοφονίες πολιτών από ότι η ηγεσία του Καντάφι όπως τουλάχιστον έχει γίνει γνωστό μέχρι σήμερα. Και ενώ στην περίπτωση της Λιβύης η αντίδραση ήταν άμεση και στρατιωτικής μορφής, στην περίπτωση της Συρίας είναι έμμεση και χαμηλής έντασης.

Ο λόγος είναι η συμμαχία της Συρίας με το Ιράν και φυσικά πως τα κέντρα επιχειρήσεων οργανώσεων όπως η Χεζμπολάχ και η Χαμάς, βρίσκονται είτε επί συριακού εδάφους, είτε επί συριακής προστασίας.

Τι σημαίνουν πρακτικά όλα αυτά;

Αν δυνάμεις π.χ. των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ-με δεδομένη την αποχή της Τουρκίας-εξαπέλυαν επίθεση κατά της Συρίας, είναι εξαιρετικά πιθανό πως θα εμπλεκόταν και το Ιράν. Όχι μόνο λόγω της στρατιωτικής συμμαχίας που έχουν τα δύο κράτη, αλλά και λόγω του ότι το Ιράν θα έχανε ουσιαστικά το μοναδικό κρατικό σύμμαχό του στην περιοχή.

Αυτό θα σημάνει αυτόματα ότι το Ιράν θα εμπλακεί σε πόλεμο με τις ΗΠΑ, ο Περσικός Κόλπος θα μετατραπεί σε πεδίο αεροναυτικών επιχειρήσεων γιγαντιαίας κλίμακας, η ροή του πετρελαίου θα πάψει, οι σιϊτες σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή θα ξεσηκωθούν, ο Λίβανος θα «πάρει φωτιά» ξανά, οι συριακές ένοπλες δυνάμεις πιθανά να επιτεθούν εναντίον του Ισραήλ ως αντιπερισπασμό, εξαπολύοντας μια τετραπλή επίθεση εναντίον του εβραϊκού κράτους (Από τα υψώματα του Γκολάν οι Σύριοι, από το Λίβανο η Χεζμπολάχ, από τη Γάζα η Χαμάς και μπαράζ βομβιστικών επιθέσεων στο εσωτερικό του Ισραήλ). Και φυσικά το φαινόμενο του ντόμινο δεν σταματά εκεί. Τόσο η Συρία, όσο και το Ιράν έχουν τη δυνατότητα να πλήξουν με ανορθόδοξα μέσα το εσωτερικό των χωρών που εμπλέκονται σε μια ενδεχόμενη επέμβαση, μεταφέροντας τις επιχειρήσεις μέσα στα αστικά τους κέντρα. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο είναι και πραγματικός εφιάλτης για όλες τις μεγάλες δυνάμεις.

Μερικές «παλαιού τύπου» επιχειρήσεις τύπου 11η Σεπτεμβρίου, ίσως αποδειχθούν καθοριστικότερες από την τεχνολογική ανάπτυξη, για να ηττηθούν οι προηγμένες στρατιωτικά αλλά μωρές στρατηγικά και πολιτικά μεγάλες δυνάμεις.

Και φυσικά ούτε λόγος να γίνεται πως και η Συρία και το Ιράν διαθέτουν βαλλιστικούς πυραύλους εδάφους-εδάφους με τη δεύτερη να διαθέτει πυραύλους ικανούς να πλήξουν ακόμα και την καρδιά της Ευρώπης…

Στην όλη κατάσταση δεν πρέπει να λησμονούμε και δύο ισότιμους και ισχυρούς παίκτες στην παγκόσμια γεωστρατηγική σκακιέρα, την Κίνα και τη Ρωσία. Και οι δύο χώρες, ούτε να το σκέφτονται δεν θέλουν πως η Δύση σχεδιάζει μια στρατιωτική εμπλοκή στη Συρία. Και το βέβαιο είναι πως το Συμβούλιο Ασφαλείας δεν θα καταφέρει ποτέ να δώσει το «πράσινο φως» σε μια τέτοια επέμβαση.

Η αρνησικυρία του Πεκίνου και της Μόσχας πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Στενοί σύμμαχοι και συνεργάτες τόσο με τη Δαμασκό όσο και την Τεχεράνη, οι δύο μεγάλες δυνάμεις δεν θα επιστρέψουν όχι μόνο λόγω συμφωνιών, αλλά και για λόγους που άπτονται των στρατηγικών τους συμφερόντων και της αίγλης τους, στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον της Λιβύης.

Και το σίγουρο είναι πως αν οι δυτικοί το αποφασίσουν σίγουρα θα βρουν στις θερμές θάλασσες μοίρες του κινεζικού και του ρωσικού στόλου να τους προειδοποιούν πως ενδεχόμενη επίθεση θα επιφέρει κλιμάκωση.

Έτσι η αλλαγή που νόμιζαν κάποιοι πως θα έρθει εν ριπεί οφθαλμού και χωρίς να χυθούν ποτάμια αίματος, δεν ήρθε και φυσικά δεν θα έρθει. Αντίθετα μέρα με την μέρα, όπως είχαμε προειδοποιήσει από τις αρχές του περασμένου Ιανουαρίου, η κατάσταση θα περιπλέκεται ολοένα και περισσότερο και θα βυθίζει μέσα σε μια αέναη δίνη χωρίς πυθμένα, τους επίδοξους κυβερνήτες αλλά και τα κράτη με νεοαποικιακές επιδιώξεις.

Λιβύη

Η Λιβύη όπως τελικά αποδείχθηκε, είναι μια δύσκολη υπόθεση. Και φυσικά οι ευρωπαϊκές δυνάμεις που προσπάθησαν και προσπαθούν να διώξουν με τη χρήση βίας τον Μουαμάρ Καντάφι από την εξουσία, δείχνουν πως οδηγούνται σε αδιέξοδο. Σίγουρα όπως έλεγε και ο Καρλ Φον Κλαούσεβιτς, οι ένοπλες δυνάμεις ασκούν πολιτική. Όμως ποια πολιτική ασκείται, όταν οι ένοπλες δυνάμεις επεμβαίνουν χωρίς οργανωμένο πολιτικό σχέδιο; Η ένοπλη εμπλοκή του ΝΑΤΟ πήρε έναν μανδύα ανθρωπιστικής επέμβασης και φυσικά με επιλεγμένη εμπλοκή και βομβαρδισμούς ακριβείας. Το οξύμωρο είναι πως όλα αυτά, έγιναν χωρίς να εξαντληθούν όλες οι προσπάθειες για την εξεύρεση μιας πολιτικής λύσης ή όπως λέγεται: οι «διπλωμάτες δεν “ίδρωσαν” πριν επέμβουν οι στρατιωτικοί».

Το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπουμε σήμερα στη Λιβύη. Επικρατεί ένα πραγματικό πανδαιμόνιο και οι δυνάμεις του Μουαμάρ Καντάφι, δείχνουν ναι μεν να έχουν πληγεί αλλά παραμένουν ουσιαστικά αρκετά ισχυρές για να αντιμετωπίζουν τους αντικαθεστωτικούς και να διεκδικούν με αξιώσεις την ήττα των αντιπάλων τους στο πεδίο των επιχειρήσεων. Και δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει το γεγονός, πως ο λίβυος ηγέτης προσπαθεί με νύχια και δόντια να μετατρέψει τον εμφύλιο, σε διακρατική σύγκρουση εμπλέκοντας την Τυνησία αρχικά και ίσως την Αίγυπτο ή κάποια γειτονική υποσαχάρια χώρα, ώστε να δημιουργήσει εύρος μετώπου ικανού να καταπιεί στρατηγικά τις επιχειρήσεις του αντιπάλου.

Οι σχεδιαστές και στρατηγιστές του ΝΑΤΟ, υποτίμησαν τις δυνατότητες και κυρίως το σθένος του Μουαμάρ Καντάφι, πιστεύοντας σε μια εύκολη νίκη, λόγω της τεχνολογικής ανωτερότητας τους. Έκαναν όμως το λάθος που χαρακτηρίζει τις αλαζονικές- λόγω ισχύος -χώρες και τώρα είναι αναγκασμένες εκ των πραγμάτων να εμπλακούν ακόμα περισσότερο στη σύγκρουση, αν επιθυμούν να σταματήσουν την προέλαση των δυνάμεων του Μουαμάρ Καντάφι.

Και το αξιοπρόσεκτο είναι πως παρά τα μαθήματα που έχει δώσει η πρόσφατη ιστορία των τελευταίων 40 ετών και τα διδάγματα των πολέμων στην Ινδοκίνα, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Σομαλία και αλλού, όπου η τεχνολογική υπεροχή δεν είναι αρκετή για να αντιμετωπίσει το σθένος ενός λαού να αντισταθεί- ακόμα και αν αυτός κατακτηθεί εδαφικά - ο σχεδιασμός της «υψηλής στρατηγικής» είναι απών επιδεκτικά.

Οι δυνάμεις που μάχονται τον Μουαμάρ Καντάφι θα αργήσουν να επικρατήσουν στα πεδία των επιχειρήσεων. Και η μαζική εμπλοκή χερσαίων δυνάμεων εκ μέρους του ΝΑΤΟ θα είναι αναπόφευκτη, έστω και αν αυτή θα πάρει τη μορφή επιχειρήσεων ειδικών δυνάμεων για την κοινή γνώμη. Η διαχείριση της επόμενης ημέρας θα είναι η δυσκολότερη και η πιο επώδυνη.

Επίλογος

Αυτό πάντως που πρέπει να αναγνωρίσουμε είναι πως η Ουάσιγκτον σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν δρα πιο ήπια στο ζήτημα της Συρίας σε σχέση με την Λιβύη. Όχι πως δεν θα ήθελε να δει το καθεστώς του Μπασάρ Αλ Ασάντ να καταρρέει. Όμως αν καταρρεύσει ίσως είναι περισσότερα αυτά που έχει να χάσει από αυτά που έχει να κερδίσει. Με στρατιωτική εμπλοκή στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Μερική στρατιωτική εμπλοκή στη Λιβύη, με τεράστια εσωτερικά προβλήματα, με μια Κίνα και μια Ρωσία να διεκδικούν επί ίσοις όροις την πρωτοκαθεδρία στον πλανήτη, σίγουρα οι ΗΠΑ δεν θα ήθελαν μια κύρια έκρηξη του ηφαιστείου της Μέσης Ανατολής, του οποίου τη δύναμη των εκρήξεων του γνωρίζουν πλέον και από ιδία πείρα.

Πλέον και οι στενοί σύμμαχοι των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, οι Ισραηλινοί, ούτε να το σκέφτονται δεν θέλουν για μια ενδεχόμενη στρατιωτική επιχείρηση κατά της Συρίας από τους Δυτικούς. Ηδη είχαν προειδοποιήσει για την αστοχία της εμπλοκής στη Λιβύη, τώρα παρατηρούν απογοητευμένοι την πορεία των επιχειρήσεων φοβούμενοι πως αυτές δεν αποδυνάμωσαν αλλά ενίσχυσαν τον Μουαμάρ Καντάφι, καθιστώντας την απομάκρυνσή του δυσκολότερη όσο ποτέ.

Τώρα για την κατάσταση στη Συρία, θεωρούν πως αυτή είναι «εσωτερικό πρόβλημα» του καθεστώτος και τηρούν ίσες αποστάσεις, άσχετα αν οι υπηρεσίες πληροφοριών του εβραϊκού κράτους βρίσκονται σε συναγερμό. Αυτό εξάλλου οφείλει να κάνει και κάθε κράτος που επιθυμεί την επιβίωσή του: να μη το βρει η λαίλαπα απροετοίμαστο.

Και βέβαια για την ελληνική περίπτωση ούτε λόγος να γίνεται. Οι εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα στη Μέση Ανατολή, αλλάζουν το γεωπολιτικό χάρτη, τις ισορροπίες και τις συμμαχίες, δεδομένα που θα επηρεάσουν άμεσα τα ελληνικά συμφέροντα για τα επόμενα 40 χρόνια. Στην Αθήνα απλά παρακολουθούμε και απλά περιμένουμε. Και όπως φαίνεται, έτσι απλά θα μας παραμερίσουν ξανά και έτσι απλά πλήρως ηττημένοι και παραγκωνισμένοι, θα τα φορτώσουμε πάλι όλα στον «ξένο δάκτυλο» που θέλει το κακό μας…

Επιστρέφοντας και κλείνοντας αυτό το άρθρο-ανάλυση, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως οι αλλαγές που συντελούνται αυτή τη στιγμή στη Μέση Ανατολή είναι κοσμογονικές αφενός και αφετέρου είναι ένας σύγχρονος Γόρδιος Δεσμός που χρειάζεται να λυθεί και όχι να κοπεί. Η εμπλοκή πρέπει να είναι πολιτική και όχι στρατιωτική. Όχι γιατί είναι αδύνατη ή μη εφικτή, αλλά γιατί είναι αστάθμητη και ακόμη και ένας περιορισμένος πόλεμων σκοπών, μπορεί να εξελιχθεί σε έναν ολοκληρωτικό και απόλυτο πόλεμο, όπου όλοι θα μάχονται εναντίον όλων με όσα μέσα διαθέτουν, με τον πλανήτη να υφίσταται μαζικά τις συνέπειες αυτής της κλιμάκωσης.

Και η ιστορία ως μεγάλος δάσκαλος μας το έχει διδάξει αυτό αρκετές φορές, πως η στρατιωτική εμπλοκή πρέπει να είναι η τελευταία λύση, όταν όλα τα άλλα μέσα έχουν αποτύχει. Και ιδιαίτερα σε τέτοιες ασταθείς γεωπολιτικές περιοχές, ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος οι πολιτικοί να υποταχθούν στους στρατιωτικούς. Και οι στρατιωτικοί ξέρουν να πολεμούν για να πετύχουν τους στόχους τους και όχι να διαπραγματεύονται.

Εξάλλου, όπως λέει χαρακτηριστικά και ένα αραβικό σοφικό: «Η Μέση Ανατολή είναι σα μια χαμένη καμήλα στην έρημο. Ενώ όλοι τη θεωρούν νεκρή, αυτή επιβιώνει και φτάνει στον προορισμό της».