• Γράφει ο Θύμιος Παπανικολάου

Είναι να γελά κανείς με τον γραβατοφορεμένο «τσαμπουκά» του Παπακωνσταντίνου, ο οποίος με την αυθάδεια του πολιτικού ΤΙΠΟΤΑ, αλλά με την πώρωση του δωσίλογου υπηρέτη των μαφιών τού χρήματος, βγήκε από τους άμβωνες των «νταβάδων» να απειλήσει την ελληνική κοινωνία που αντιστέκεται στην καταστροφή και στο θάνατο.
Αυτά τα βδελυρά παράσιτα της καπιταλιστικής κακουργίας, τα ενεργούμενα των χρηματιστηριακών πειρατών και τα υποκινούμενα από τους μαφιόζικους μηχανισμούς τους, έχουν το θράσος να απειλούν τον ελληνικό λαό και να τον κατηγορούν ως «υποκινούμενο».
Οι γραβατομένοι νταήδες της κυβέρνησης αποτυπώνουν με τον πλέον μοχθηρό τρόπο τη δωσίλογη φρενοβλάβεια των ανδρεικέλων, τον παρασιτισμό της πολιτικής αλητείας των ανδρεικέλων και πάνω από όλα: Τη φασιστική φρενοβλάβεια των αφεντικών τους: Των διεθνών και εγχώριων πειρατών και μαφιών του χρήματος.
Ο Παπακωνσταντίνου, λοιπόν, ο... ιστορικά και κοινωνικά ανύπαρκτος, αλλά και πολιτικά ασπόνδυλος, ο ορισμός του λακεδισμού, ζήλεψε τον άλλο σχιζοφρενή «στρατάρχη» της αμερικανικής μπότας, τον Χρυσοχοΐδη: Ξέρασε μεγαλόστομες, φασιστικές απειλές εναντίον των ιθαγενών υπηκόων…
Υποκινούνται και παραβαίνουν τους νόμους οι φορτηγατζήδες και όσοι αντιστέκονται στις δικτατορικές αποφάσεις της κατοχικής κυβέρνησης: Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ!!!
Σημείωση: Εδώ «κολλάει» και γαλόνια στο ΚΚΕ!!! Ότι τάχα είναι υποκινητής των φορτηγατζήδων.
ΠΟΤΕ και ΠΟΥ κινητοποιήθηκε και συμπαραστάθηκε η ηγεσία του ΚΚΕ στους φορτηγατζήδες; Ούτε δημοσιογραφικές αναφορές δεν έκανε…
ΠΟΤΕ και ΠΟΥ η ηγεσία του ΚΚΕ κινητοποίησε πραγματικά και οργάνωσε αγωνιστικά το πλήθος και την ποικιλία των λαϊκών αντιστάσεων;
Απεργιακές κομματικές φιέστες, όπως και οι συνδικαλιστές της κυβέρνησης, έκανε, εκλογικά σώου και κούφια ταξική φλυαρία…
ΠΟΤΕ και ΠΟΥ έσπασε τη δικτατορική ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ των αποφάσεων της κατοχικής κυβέρνησης των ανδρεικέλων η ηγεσία του ΚΚΕ;
Και το διακοσμητικό ντεκόρ της δικτατορίας και κατοχής, τη Βουλή, στηρίζει και νομιμοποιεί με τη συμμετοχή της η ηγεσία του ΚΚΕ και ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ στις εκλογικές διαδικασίες αυτής της κατοχής μας, νομιμοποιώντας έτσι πολιτικά το δικτατορικό καθεστώς της τρόικας και τα κυβερνητικά της ανδρείκελα…
Τα ανδρείκελα της κυβέρνησης χρειάζονται και ηρωοποιούν ένα φανταστικό εχθρό για να επικαλύψουν τα εγκλήματά τους και να τοποθετήσουν τα πράγματα με το κεφάλι προς τα κάτω: Γνωστή φασιστική συνταγή…
ΒΕΒΑΙΩΣ, οι λαϊκοί αγώνες, οι μαζικές κινητοποιήσεις, αντιστάσεις και εκρήξεις έχουν ΥΠΟΚΙΝΗΤΕΣ.
Υποκινητές είναι οι πολυεδρικές μορφές της ίδιας της βαρβαρότητας του συστήματος:
Η θηριωδία της κερδοσκοπικής ασέλγειας των «νταβάδων» του χρήματος σε βάρος του λαού, η υστερία της εκμετάλλευσης της εργασίας και της αφαίμαξης των λαϊκών εισοδημάτων, η καταστροφή, εξαθλίωση και εξόντωση των πλατιών λαϊκών στρωμάτων από τις πολυεθνικές, ο αποτροπιασμός των κοινωνικών ανισοτήτων, καθώς και το καθεστώς των πολιτικών ανδρεικέλων που εκτελεί τις εντολές των κλεφτών και δημίων των λαών.
ΟΛΟΙ αυτοί, μαζί με το ψεύδος των γενιτσάρων της προπαγάνδας, ΥΠΟΚΙΝΟΥΝ τις κινητοποιήσεις των λαών.
ΕΙΝΑΙ η ΟΡΓΗ που κοχλάζει από τα «συμβόλαια θανάτου» που εκτελεί η κυβέρνηση των ανδρεικέλων που ωθεί και πυροδοτεί τις λαϊκές κινητοποιήσεις.
Και αυτή η συμπιεσμένη και κοχλάζουσα οργή της ελληνικής κοινωνίας είναι, που αργά ή γρήγορα, θα εκραγεί και θα γίνει χείμαρρος που θα σαρώσει τα ανδρείκελα της κυβέρνησης και κάθε καθεστωτική πόρνη…
Ο ίδιος ο «τσαμπουκάς της γραβάτας», ο Παπακωνσταντίνου και το σινάφι του, είναι που υποκινούν τους φορτηγατζήδες, με την «απελευθέρωση» των δρόμων στους μονοπωλιακούς ομίλους μεταφορών: «Απελευθέρωση» που ληστεύει, εξοντώνει και πτωχεύει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους…
ΟΛΕΣ οι κοινωνικές κατηγορίες του πληθυσμού (εργάτες, αγρότες, ναυτεργάτες, υπάλληλοι, συνταξιούχοι, πλατιά μικροαστικά στρώματα κλπ) ΥΠΟΚΙΝΟΥΝΤΑΙ από τις «ελευθερίες» των πολυεθνικών πειρατών της ΕΕ και των διεθνών συμμοριών.
ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ είναι όλα τα επίλεκτα και παρασιτικά μέλη του κλαμπ των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, των εφοπλιστών και των «νταβατζήδων», όλοι αυτοί και ΟΧΙ οι κοινωνικές τάξεις και στρώματα που κατεβαίνουν στο δρόμο.
Αυτές οι ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ της οικονομικής κερδοσκοπικής αυθάδειας και πολιτικής αχρειότητας είναι που κινητοποιούν τους λαούς.
Και έχουν το αβυσσαλέο θράσος να κατηγορούν το λαό που αγωνίζεται σαν «συντεχνία των δρόμων: Άλλη συνταγή του φασισμού…
Η κατασυκοφάντηση των λαϊκών αγώνων, οι ελεεινές επιχειρήσεις υπονόμευσης των αγώνων, το ψεύδος, το γιγάντιο και ολοκληρωτικό ψεύδος των προπαγανδιστικών γενιτσάρων του καθεστώτος, οι απειλές, η βία και η καταστολή ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ τα «όπλα» των ΣΥΝΤΕΧΝΙΩΝ του χρήματος και των πολυεδρικών πολιτικών «μπράβων» τους.
Στα ανδρείκελα αποτυπώνεται πιο καθαρά, πιο μοχθηρά και πιο μακάβρια το φασιστικό πρόσωπο των «νταβάδων» και των ΣΥΝΤΕΧΝΙΩΝ της Νέας Πλανητικής Τάξης.
Τα ανδρείκελα κάνουν νόμο τις εντολές της διεθνούς μαφίας του χρήματος, τα «συμβόλαια θανάτου» και βγάζουν ΕΚΤΟΣ ΝΟΜΟΥ το λαό που αγωνίζεται για τη διάσωσή του και τη ΖΩΗ του: Η πλέον μακάβρια συνταγή του φασιστικού ολοκληρωτισμού.
Τα ανδρείκελα της κυβέρνησης, η ομιλούσα μακέτα του κατοχικού πρωθυπουργού και οι γραβατομένοι νταήδες, τύπου Παπακωνσταντίνου, Χρυσοχοΐδη, Ραγκούση και CIA, κάνουν νόμους τα «συμβόλαια θανάτου» της Ελληνικής κοινωνίας, ψηφίζουν νόμους δικτατορικής υποδούλωσης στα ξένα κέντρα εξουσίας (τρόικα και CIA), εκχωρούν τα εθνικά μας δικαιώματα και ξεπουλάνε τη χώρα, καταργούν το Σύνταγμα και τους εθνικούς θεσμούς, δολοφονούν τον ελληνικό λαό, όλα με ΝΟΜΟΥΣ και μας ΑΠΕΙΛΟΥΝ για παραβίαση των νόμων!
ΤΕΤΟΙΟ φασιστικό θράσος!
Καταλύουν ακόμα και την αστική νομιμότητα: Προδότες εσχάτης προδοσίας και εσχάτης παρανομίας κατηγορούν το λαό που αγωνίζεται εναντίον των εγκλημάτων τους και των παρανομιών τους σαν παράνομο…
Ακόμα και αυτή η τυπική και νόθα δημοκρατική αστική νομιμότητα πηγάζει από το λαό.
Ρωτήσανε σε τίποτα τον ελληνικό λαό;
Για την κατοχή που επέβαλαν, για τη δικτατορία της τρόικας, για το Μνημόνιο, για ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ που εκτελούν;
Τα ανδρείκελα της κυβέρνησης κάνουν νόμο το ΨΕΥΔΟΣ, το ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ της Ελλάδας, την ΠΡΟΔΟΣΙΑ τους, τα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ τους, την δικτατορική μας ΚΑΤΟΧΗ και τα ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ και μας λένε να υποταχθούμε σε όλους αυτούς του νόμους γιατί αλλιώς περνάμε στην ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ: Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ στην πιο ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΑ μορφή του, στα ρυτιδιασμένα πρόσωπα των ανδρεικέλων δωσίλογων του ΠΑΣΟΚ…
Η χούντα των συνταγματαρχών ωχριά μπροστά τους.
Η ιστορία τους επιφυλάσσει χειρότερο τέλος και από τη χούντα…

“Εθνικές εκλογές θα πραγματοποιηθούν μόνο όταν φύγει από τη χώρα η τρόικα”, δήλωσε χθες ο Πρωθυπουργός και το αναπαράγουν σήμερα όλα τα φιλοκυβερνητικά μέσα, χαρούμενα που ο άνθρωπός τους δεν θα τους εγκαταλείψει.

Εμεις, αντιθέτως, πιστεύουμε ότι ο κ. Παπανδρέου, όπως και κάθε άλλος στην θέση του δεν επιθυμεί να είναι ο πρωθυπουργός που θα κηρύξει την πτώχευση, γι αυτό και το σενάριο των πρόωρων εκλογών γίνεται κάθε μέρα που περνά πραγματικότητα. Άλλωστε, έχουμε γράψει σχετικά (Συνεχίζει να “μυρίζει” διπλές εκλογές).

Όχι, δεν έχουμε “σίγουρες” πληροφορίες. Τα κομμάτια ενός δύσκολου και περίεργου παζλ προσπαθούμε να μαζέψουμε, μπας και καταλήξουμε σε κάποιο συμπέρασμα.

Πρώτα είναι η αυξανόμενη με καλπάζοντες ρυθμούς απορρύθμιση και της οικονομίας και της κυβέρνησης. Τίποτα δεν πάει καλά και τίποτα δεν μπορούν να κάνουν καλά. Οι βουλευτές στην Βουλή που ζητάνε το κεφάλι του Παπακωνσταντίνου στο πιάτο τους για να μπορούν να κυκλοφορούν στον δρόμο, ο Παμπούκης που μιλάει για νυχτωμένη κυβέρνηση και ο Πάγκαλος που δυναμιτίζει καθημερινά το κλίμα.

Την κατάσταση την περιέγραψε χθες το βράδυ με τον καλύτεροι τρόπο συνάδελφος στην Βουλή: Οι ανακοινώσεις της κυβέρνησης μου θυμίζουν όλο και πιο πολύ ανακοινώσεις της κυβέρνησης …Καραμανλή πέρυσι τέτοιον καιρό …ηττοπάθεια.

Βλέπετε εσείς κάτι στον ορίζοντα που σας κάνει να πιστεύετε ότι αυτή η κατάσταση θα βελτιωθεί; Εμείς δεν βλέπουμε γι αυτό και υποθέτουμε ότι μόνον ένας εντελώς εκτός πραγματικότητας στην καρέκλα του Μαξίμου δεν θα σκεφτόταν το ενδεχόμενο να κάνει πρόωρες βουλευτικές εκλογές, όσο τα συνταγματικά περιθώρια του επιτρέπουν να τις κάνει με λίστα. Με αποκλειστικό σκοπό να βγει από τις εκλογές όχι με αυτοδυναμία (πάει αυτή, πέταξε) αλλά με απολύτως ελεγχόμενη κοινοβουλευτική ομάδα για τις ημέρες και εποχές που έρχονται. Και για να προλάβει την ανάκαμψη της ΝΔ.

Πάμε παρακάτω. Όταν ο Ιταλός σύμβουλος του πρωθυπουργού Tommaso Sciopa προτείνει “πειθαρχημένη αναδιάθρωση” (!), δηλαδή όχι Γιάννη, αλλά Γιαννάκη, τι να πούμε εμείς;

Θα σας πούμε όμως τι λένε όσοι τραπεζίτες και επιχειρηματίες κουβεντιάσαμε μαζί τους. Όλοι, μα όλοι, θεωρούν αναπόφευκτη την αναδιάρθρωση του χρέους και την τοποθετούνε μάλιστα μέσα στον επόμενο χρόνο.

Γιατί δεν γίνεται νωρίτερα; Τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια. Επειδή κάποιοι που επηρεάζουν ισχυρά τις κυβερνητικές αποφάσεις πρέπει να προλάβουν να απαλλαγούν από όσα ομόλογα και τοξικά περισσότερα μπορούν. Ο λαός ας πάει να πνιγεί.

Ο καθένας αντιλαμβάνεται λοιπόν ότι ακόμα και ο Γιώργος Παπανδρέου δεν επιθυμεί καθόλου να είναι ο πρωθυπουργός που θα κηρύξει την πτώχευση. Φαντάζεστε αν στις επόμενες δεκαετίες τα παιδιά θα διδάσκονται στα σχολεία ότι ο Γεώργιος Α. Παπανδρέου είπε το “κύριοι επτωχεύσαμεν”; Ποιος Τρικούπης. Ποιος τον θυμάται τώρα αυτόν.

Γι αυτό λοιπόν επιδιώκουν να εγκλωβίσουν τον Σαμαρά (που αρνείται επιμόνως) σε μια λογική συγκυβέρνησης. Πως θα γίνει αυτό; Πάμε σε πρόωρες βουλευτικές εκλογές με πρόσχημα τη νομιμοποίηση των αποφάσεων της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για το Μνημόνιο, κανείς δεν παίρνει αυτοδυναμία και αυτομάτως τίθεται θέμα κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Θα κάνουν δηλαδή πρόωρες εκλογές για να εκβιάσουν μετά συμμετοχή Σαμαρά σε κυβέρνηση σωτηρίας του τόπου και απαλλαγής του ΠΑΣΟΚ και των εξαπτέρυγων από την αποκλειστική ευθύνη των συνεπειών του Μνημονίου.

Αυτόν τον σκοπό άλλωστε υπηρετούν η αναγγελία νέου κόμματος από τη Ντόρα και η προκλητική καθημερινή υποστήριξη των κρατικοδίαιτων καναλιών στον Καρατζαφέρη. Δεν αποτελούν παρά τις εφεδρείες του ΠΑΣΟΚ.

Προσέξτε και κάτι ακόμα: Αιφνιδίως η Εξεταστική για τη Siemens πήρε παράταση έως τις 28 Οκτωβρίου και η Εξεταστική για τα ομόλογα μέχρι τις 30 Νοεμβρίου.

Είναι τυχαίο ότι βουλευτές της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ διαφώνησαν έντονα με μια τόσο μεγάλη παράταση, την οποία συνέδεαν ευθέως με τις εθνικές εκλογές του Νοεμβρίου;

Είναι τυχαίο που ορισμένοι βουλευτές υποστηρίζουν πως το πόρισμα για την Ζήμενς θα πρέπει να κατατεθεί οπωσδήποτε ως τις 7 Οκτωβρίου επειδή ως τότε υπάρχει ενδεχόμενο να προκηρυχθούν εθνικές εκλογές και να κλείσει η εξεταστική;

Είναι τυχαίο πως αν προκληθούν εκλογές παραγράφονται τα όποια αδικήματα για τους εμπλεκόμενους στο σκάνδαλο της Ζήμενς που είναι μόνο ΠΑΣΟΚ μέχρι στιγμής;

Σκεφτείτε το διαφορετικά: Μπορεί να αφήσει το ΠΑΣΟΚ να καταλήξει η Εξεταστική για την Ζήμενς σε παραπομπή των Τσουκάτου – Μαντέλη, ενώ στην υπόθεση του Βατοπεδίου θα βγαίνει κι απο πάνω η ΝΔ;

Πηγή

• Η Έξοδος στις Αγορές. Η νέα Κυρίαρχη Ιδεολογία, τρομάρα μας…

Καλά ε, είμαστε τελείως για τα μπάζα. Ας μας συγχωρήσουν οι φίλοι αναγνώστες μας για το ύφος. Ούτε καν Ισημερινός δεν είμαστε. Πρέπει να το παραδεχτούμε, αλλιώς δεν έχουμε σωτηρία. Πως καταντήσαμε έτσι βρε παιδιά; Ραγιάδες, μια ζωή ραγιάδες. Έχουμε αφιονιστεί εντελώς από τα ΜΜΕ των κρατικοδίαιτων αρχόντων μας και δεν μπορούμε πλέον να κάνουμε τίποτα μόνοι μας, αν δεν μας το υποδείξουν τα καλοπληρωμένα παπαγαλάκια των ΜΜΕ.
Από τις αρχές Φεβρουαρίου 2009!!! είχαμε προβλέψει ακριβώς τις σημερινές εξελίξεις (Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ: Η νέα κυρίαρχη ιδεολογία). Είχαμε προβλέψει από τότε, όταν όλοι απολάμβαναν την ομορφιά των δανεικών, ότι ψήνεται η καινούργια κυρίαρχη ιδεολογία και αυτή δεν είναι άλλη από την «Έξοδο από την Κρίση». Αυτό όμως που γίνεται σήμερα ξεπερνάει κάθε φαντασία αλλά και προκλητικότητα εκ μέρους του πολιτικο-οικονομικού κατεστημένου.
Η νέα κυρίαρχη ιδεολογία, δηλαδή «Η Έξοδος από την Κρίση» ενσαρκώθηκε στο πιο χειροπιαστό ιδεολόγημα της «ΕΞΟΔΟΥ στις ΑΓΟΡΕΣ», το οποίο το πολιτικό κατεστημένο με επικεφαλής τον ίδιο τον πρωθυπουργό της χώρας τείνει… να το καταστήσει λαϊκό όραμα, τρομάρα μας. Δηλαδή το όραμά μας από εδώ και στο εξής θα είναι, το πότε θα βγούμε στις αγορές, δηλαδή στους τοκογλύφους. Αν είναι δυνατόν!! Ένας ολόκληρος λαός και να του φοράνε το όραμα, του πότε θα μπορέσουμε να ξαναδανειστούμε!! Τι κατάντια.!!
Τέτοιο κατεστημένο βέβαια, τέτοιο όραμα δίνει. Και να πείτε ότι θα δανειζόμασταν τουλάχιστον για μας τους πολίτες, πάει στο καλό, αλλά να δανειζόμαστε για να συντηρείται και να πλουτίζει το κρατικοδίαιτο πολιτικοοικονομικό κατεστημένο, ε, αυτό πάει πολύ.
Αντί λοιπόν το όραμα να είναι η (μέσα από εκδημοκρατισμό και διαφάνεια) αυτοδύναμη εθνική ανάπτυξη, αντίθετα το όραμα που μας σερβίρεται είναι: Να κάνουμε αιματηρές και πολύχρονες στερήσεις (ο λαός μόνο εννοείται), να φτιάξουμε λίγο τα νούμερα των δημοσιονομικών, ώστε να πείσουμε τις αγορές (δηλαδή τους τοκογλύφους) να μας ξαναδανείσουν, για να συνεχίσουμε φυσικά να τρώμε δανεικά όπως πριν. Ντροπή για όλους μας. Κυρίως για μας του bloggers που δεν τους ξεφωνίζουμε αλλά παίζουμε το παιχνίδι τους.
Βρε παιδιά αναρωτηθείτε: Ας υποθέσουμε ότι μια ανώτερη δύναμη ερχόταν και μας απάλλασσε από ολόκληρο το δημόσιο χρέος, τι θα συνέβαινε τότε; Αμέσως, από τον επόμενο τόνο θα άρχιζαν τα πρώτα ελλείμματα από τις δημόσιες δαπάνες, αφού δεν παράγουμε τίποτα. Από τον αμέσως επόμενο τόνο θα είχαμε την ανάγκη να δανειστούμε και πάλι.
Επομένως, γιατί πρέπει να μπούμε, εμείς και τα παιδιά μας, σε ένα μακροχρόνιο τούνελ εξαθλίωσης με μόνο όραμα να βγούμε πάλι στις αγορές;
Αξίζει άραγε τον κόπο;

• Γκρεμίζουν την ασύδοτη κυβέρνηση που καταπατά τα δικαιώματα των πολιτών για να γεμίσουν οι τσέπες των "επενδυτών"

Είναι γεγονός πως όταν ξεσηκώνεται ο λαός, τότε οι εξουσίες τρέμουν... Οι πολίτες του Ισημερινού ξεσηκώθηκαν και το κυβερνητικό σύστημα σείστηκε συθέμελα. Ξεσηκωμός ή υποταγή και εξαθλίωση; Ο Ισημερινός αποφάσισε το πρώτο και δείχνει πλέον τον δρόμο σε ολόκληρο τον πλανήτη. Πρέπει, επιτέλους, να δοθεί ένα τέρμα στην καταπάτηση των πολιτικών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στο όνομα του πλουτισμού των ελαχίστων. Στην χώρα μας, τα πανικόβλητα ΜΜΕ προβάλλουν συνεχώς τον φόβο ενός πραξικοπήματος, διεισδύοντας στις κακές μνήμες του πρόσφατου παρελθόντος, προκειμένου να καθηλώσουν τους πολίτες και να τους καταστήσουν αδύναμους να αντισταθούν στον βιασμό της λογικής, αλλά και της προσωπικής τους ζωής. Το "σύστημα" στην Ελλάδα, τρέμει το ενδεχόμενο ενός λαϊκού ξεσηκωμού και προσπαθεί με νύχια και με δόντια να στηρίξει το μνημόνιο και τα συμφέροντα που αυτό εκπροσωπεί.
Στην άλλη άκρη του πλανήτη, στον Ισημερινό, οι πολίτες αγανάκτησαν και αποφάσισαν να θέσουν ένα τέλος στην συστηματική κυβερνητική βιαιοπραγία που γινόταν εις βάρος τους. Μέχρι και οι αστυνομικοί και τα σώματα ασφαλείας στον Ισημερινό ξεσηκώθηκαν για να υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους από τη λαίλαπα της παγκόσμιας διακυβέρνησης.
Το κοινοβούλιο έχει οδηγηθεί σε αδιέξοδο και οι εξελίξεις αναμένονται ραγδαίες, ενώ είναι πολύ δύσκολο, πλέον, ο πρόεδρος της χώρας να διατηρηθεί στην εξουσία χωρίς την χρήση θανατηφόρας βίας μέσω του στρατού, εάν θελήσει να επιμείνει στα απάνθρωπα μέτρα της κυβέρνησης.
Ακόμα και στελέχη του κυβερνητικού κόμματος διαχωρίζουν τη θέση τους και μπλοκάρουν τις νομοθετικές ρυθμίσεις της κυβέρνησης.
Σε διάφορα σημεία της πρωτεύουσας ένστολοι αστυνομικοί έκαιγαν λάστιχα αυτοκινήτων φωνάζοντας «Σεβαστείτε τα δικαιώματα μας», διαμαρτυρόμενοι για τις περικοπές στα επιδόματα τους. Επιπλέον, διαμαρτύρονταν και για την πρόθεση του προέδρου Ραφαέλ Κορία να διαλύσει το Κοινοβούλιο που έχει οδηγηθεί σε αδιέξοδο.
Μέλη του κόμματος του Κορία έχουν μπλοκάρει νομοθετικές ρυθμίσεις που στοχεύουν σε περικοπή των δημοσίων εσόδων, γεγονός που έχει αναγκάσει τον πρόεδρο να σκέφτεται τη διάλυση του σώματος, κίνηση που σημαίνει ότι θα συνεχίσει να κυβερνά με διάταγμα μέχρι τη διεξαγωγή των εκλογών, δήλωσε ένας από τους υπουργούς της κυβέρνησης.

Λεπτομέρεια: Για να τεθούν σε ισχύ τα νέα μέτρα λιτότητας που έχει προτείνει ο Κορία πρέπει να εγκριθούν από το Συνταγματικό Δικαστήριο.
Ακόμη και ο Ισημερινός διαθέτει Συνταγματικό Δικαστήριο!!! Το άθλιο εντόπιο πολιτικό σύστημα της χώρας μας, της Ελλάδας, δεν λέει κουβέντα. Και πώς να πει; Αφού εάν εφαρμοστεί το Σύνταγμα θα χάσουν όλες τις παράνομες εξουσίες τους οι κρατούντες και θα αντιμετωπίσουν το νόμο για κατάχρηση αλλά και για έκθεση της χώρας σε εθνικούς κινδύνους...

• Νέο "μαχαίρι" στο εισόδημα των στελεχών των Ε.Δ.
• Με ... εξέγερση "στυλ Ισημερινού" προειδοποιούν

Η "επίθεση" της κυβέρνησης στα Σώματα Ασφαλείας και στον Στρατό δεν λέει να κοπάσει. Και αυτή η στάση, των νεο-πατριωτών τύπου Παπανδρέου και Πάγκαλου, μόνο ανησυχίες μπορεί να εισάγει στην χώρα, αφού η δυσφορία είναι πολύ εύκολο να μετατραπεί σε δυναμική κινητοποίηση. Και όταν κινητοποιούνται τα Σώματα Ασφαλείας και ο Στρατός, είναι πολύ εύκολο για κάποιους να μιλήσουν για "πραξικοπήματα"... Και είναι βέβαιο, πλέον, πως η παρούσα κυβέρνηση εξωθεί στα άκρα, για να μπορέσει να φορτώσει αλλού την "ανικανότητά" της και ταυτόχρονα να δημιουργήσει το "άλλοθι" του καταστροφικού λαού...
Μεγάλες αντιδράσεις καταγράφονται μεταξύ των αξιωματικών, υπαξιωματικών και λοιπών μονίμων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων για το «Ενιαίο Μισθολόγιο» που επεξεργάζεται η κυβέρνηση στον δημόσιο τομέα. Στο defencenet.gr από χθες κυριολεκτικά «έχουν σπάσει τα τηλέφωνα» και έχουμε δεχθεί δεκάδες ηλεκτρονικές επιστολές από αξιωματικούς που απευθύνοτν κραυγή διαμαρτυρίας για το νέο επερχόμενο κακό. «Είδατε τι έγινε στον Ισημερινό. Εδώ που φτάνουμε δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα» αναφέρει μία από τις επιστολές.
Ειδικά το υπουργείο Εθνικής Άμυνας θα ισοπεδωθεί μισθολογικά από την περικοπή των επιδομάτων και αυτό γιατί ενώ έχει τους χαμηλότερους μισθούς του δημόσιου τομέα (μέχρι και 50% κάτω) η επιδοματική πολιτική που εφαρμοζόταν από όλες τις κυβερνήσεις, δηλαδή η καταβολή «γενναίων» επιδομάτων για να εξισορροπείται ο χαμηλός μισθός, είχε ως αποτέλεσμα μέχρι και το 35% σε έναν μισθό να προέρχεται από το επίδομα.
Τώρα το Ενιαίο που μελετάται στοχεύει κυρίως αυτά τα επιδόματα τα οποία θα περικοπούν μέχρι και κατά 50%! Δηλαδή στη νυν μείωση μισθού και επιδομάτων που ξεπερνά για τα στελέχη των Ενόπλων δυνάμεων του ξεπερνά το 25% του εισοδήματός του με πληθωρισμό άνω του 5% αθροιστικά κατ΄ ελάχιστο όριο τη διετία 2009-2010 θα έχουμε μία επιπλέον μείωση που θα κυμανθεί μεταξύ 12 και 18% ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας!
Το 90% των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων έχει αποδοχές μεταξύ 1.000-1.500 ευρώ με το επίδομα να προσθέτει ένα 25% τώρα στις αποδοχές τους. Και βέβαια πλέον μιλάμε για 12 μισθούς. Η κατάσταση είναι περισσότερο έκρυθμη και από την περασμένη άνοιξη οπότε και έγινε η πρώτη «χειρουργική επέμβαση» στους μισθούς των στελεχών και μάλλον θα έχουμε εξελίξεις ανάλογες με ατές της «λευκής απεργίας» των πιλότων, αλλά σε άλλο επίπεδο...

• Άνοιξαν οι «ασκοί του Αιόλου» για τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, καθώς το ενιαίο μισθολόγιο ανάγεται σε... πολυεργαλείο μείωσης αποδοχών ανάλογα με την τροπή που θα λάβει το Μνημόνιο

Στα στοιχεία που έδωσε χθες στη δημοσιότητα η κυβέρνηση μετά τη συνάντηση των Υπουργών Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Γιάννη Ραγκούση, και Οικονομικών, Γιώργου Παπακωνσταντίνου, με το Προεδρείο της ΑΔΕΔΥ, φαίνεται καθαρά ότι φέτος η μισθολογική δαπάνη στο δημόσιο περικόπηκε κατά 1,9 δισ. ευρώ, μόνο από συνταξιοδοτήσεις και από τα μέτρα του Μνημονίου.
Όσο για το μέλλον, είναι ακόμη άδηλο. Στο Μνημόνιο ρητή αναφορά υπάρχει για 100 εκατ. ευρώ το 2011 από το ενιαίο μισθολόγιο, 1 δισ. ευρώ στην διετία 2011- 2012 από τον Καλλικράτη και 1,1 δισ. ευρώ το 2012- 2013 από μείωση των προσλήψεων πέραν του κανόνα 5 συνταξιοδοτήσεις προς 1 πρόσληψη.
Αυτή όμως είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, όχι μόνο γιατί και τα φορολογικά έσοδα χωλαίνουν και οι δαπάνες γενικής κυβέρνησης δεν συγκρατούνται, αλλά και διότι υπάρχουν 10,8 δισ. ευρώ «μη καθορισμένων μέτρων» που πρέπει να ανακοινώσει η κυβέρνηση από την άνοιξη του 2011 στις Βρυξέλλες και την Τρόικα βάση των νέων κανονισμών.
Επισήμως το νέο μισθολόγιο θα ισχύσει από τον επόμενο χρόνο, χωρίς να έχει διευκρινισθεί ημερομηνία εφαρμογής. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι έχουν αποκλεισθεί οριστικά νέες παρεμβάσεις φέτος τύπου... Πορτογαλίας. Το Νοέμβριο θα κριθούν οριστικά οι αποκλίσεις του 2010 και οι ανάγκες του 2011 και η Τρόικα θα συστήσει -αν χρειασθεί- περικοπή επενδυτικών δαπανών και όχι μόνο...
Η κυβέρνηση έδωσε στίγμα των προθέσεών της κάνοντας λόγο στις ανακοινώσεις της για απόκλιση 1.400 ευρώ στις αμοιβές υπαλλήλων με τα ίδια προσόντα, οι οποίοι όμως απασχολούνται σε διαφορετικά υπουργεία, αλλά και για απολαβές 38,7% υψηλότερες από αυτές των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Τόνισε επίσης ότι από τα 18,6 εκατ. ευρώ που δαπανώνται ετησίως για τη μισθοδοσία το 40% δηλαδή 7,17 εκατ. αφορούν επιδόματα.
Διατήρησε καθησυχαστικούς τόνους στην συνάντηση διαβεβαιώνοντας την ΑΔΕΔΥ για διάλογο με στόχο ορθολογικά κριτήρια στους μισθούς, καταβολή επιδομάτων αλλά με ενιαία και αντικειμενικά κριτήρια. Η ΑΔΕΔΥ από την πλευρά της έθεσε ως βάση για τον διάλογο της εισαγωγικό μισθό για υπαλλήλους Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης στα 1.300 ευρώ.
Και για όσους δεν το έχουν καταλάβει, η χώρα μετατρέπεται και πολύ γρήγορα θα αποκτήσει τη μορφή της... Βουλγαρίας και της Ρουμανίας

• Οι άλλοι μας ακούνε όταν τους λέμε αυτά που θέλουν να ακούσουν. Αυτό ισχύει και για τον καθένα από μας... Το ίδιο ισχύει για τους εραστές, τους πολιτικούς συμβούλους, τους χρηματιστές και προφανώς και για τους δημοσιογράφους...

Θέλει μεγάλη ευελιξία για να σε ανέχεται όταν του λες άλλα από αυτά που αρέσκεται να ακούει... Το ΄99 είχαμε εθιστεί στην προσδοκία της κατάργησης της μισθωτής εργασίας μέσω των limit ups, τώρα έχουμε εθιστεί στην πιθανότητα μιας ολικής κατάρρευσης του οικονομικού συστήματος...
Όπως και το ΄99 έτσι και τώρα το εκκρεμές θα αλλάξει ροπή και θα είναι οι υπεραξίες αυτής της κίνησης που θα εξομαλύνουν τους δυσμενείς οικονομικούς δείκτες. Πάντα στις κρίσιμες περιόδους η ανθρωπότητα απειλούνταν από κάτι που απειλούσε να την αφανίσει...
Στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 ήταν τα δάνεια του τρίτου κόσμου που απειλούσαν με ένα domino effect να συμπαρασύρουν τις τράπεζες κατ’ αρχήν και μετά ολόκληρες τις οικονομίες του ανεπτυγμένου κόσμου.
Τώρα είναι τα χρέη του ανεπτυγμένου κόσμου που απειλούν τις αναπτυσσόμενες ατμομηχανές της παγκόσμιας οικονομίας.
Η στήλη συντάσσεται με την άποψη που λέει κραχ που δεν ισοπεδώνει το σύστημα μέσα σε μια περίοδο από τρεις μέρες με τρεις εβδομάδες το πολύ, όχι μόνο παύει να είναι επικίνδυνο, αλλά λειτουργεί ενδυναμωτικά για τη συνέχεια.
Το σύστημα μοιάζει με ζωντανό οργανισμό, κινδυνεύει από μια επιδημία όσο δεν διαθέτει τα ανάλογα αντισώματα. Όταν τα αποκτήσει, μετά από λίγες μέρες ό,τι δεν τον έχει σκοτώσει τον κάνει πιο δυνατό.
Αυτό συνέβη για το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα το Φθινόπωρο του 2008 και για την Ελλάδα το Χειμώνα του 2010.
Στην ιστορία των αγορών οι αρκούδες είχαν πάντα τα πλέον ακλόνητα επιχειρήματα, ειδικά στους πυθμένες. Και όμως οι αγορές μακροπρόθεσμα για κάθε πόντο που χάνουν κερδίζουν δυο...

Η Ελλάδα
Η εικόνα της χώρας μοιάζει όντως τραγελαφική. Αυτό ισχύει πρωτίστως και για την πολιτική σκηνή αλλά και για την κοινωνία. Αμφότερες κινούνται με γνώμονα τις μικροπολιτικές ανοησίες και τις εντυπώσεις. Δεν ξέρω πως κοινωνία και πολιτική σκηνή θα βγούμε από αυτή τη αφασία…
Οι αναλογίες που βρίσκω στο παρελθόν της γενιάς μας είναι με εκείνες της περιόδου που συγκυβερνούσε η Μιμή με τις χαρτορίχτρες και τους «ραβδοσκόπους». Μέσα σε μια διετία από κάποιο τυχαίο γεγονός το σκηνικό είχε ανατραπεί πλήρως...
Τώρα με την παρουσία του μνημονίου και την απειλή της χρεοκοπίας τα πράγματα μοιάζουν πιο εύκολα. Το ερώτημα δεν είναι αν θα αλλάξουν τα πράγματα αλλά πως και από ποιους...

• Αγωγή κατά του Μνημονίου κατέθεσε η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής. Υπογράφουν 100 μέλη και προκαλεί μείζον θέμα για τα σώματα ασφαλείας

Αγωγή κατά του Μηνημονίου κατέθεσε σήμερα η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής. Υπογράφεται από 100 εκλεγμένα μέλη της και σύμφωνα με τους εκπροσώπους της αναμένεται να ακολουθήσει και δεύτερη στην οποία θα συμμετέχει το σύνολο των 16.000 μελών της Ένωσης.
"Η κυβέρνηση τους τελευταίους μήνες προχώρησε σε περικοπές επιδομάτων και κατάργηση δώρων, πολιτική ευθέως αντισυνταγματική. Οι περικοπές εισοδήματος και οι καταργήσεις των δώρων ουδεμία προοπτική εξόδου από την κρίση δίνουν. Η αγωγή πέραν της διεκδίκησης, κατατίθεται για να λειτουργήσει και ως ανάχωμα σε τυχόν μελλοντικές αρνητικές διαθέσεις της κυβέρνησης" αναφέρεται στην σχετική ανακοίνωση.
Την ίδια στιγμή, ο περιπλανώμενος κοσμοπολίτης πρωθυπουργεύων Γιώργος Παπανδρέου, δήλωσε πως "όσο είναι η τρόϊκα εκλογές δεν θα γίνουν", δίνοντας έτσι ένα σαφές στίγμα πως η χώρα βρίσκεται υπό κατοχή και πως ο ίδιος είναι ο εκπρόσωπος των δυνάμεων κατοχής. Φυσικά, αυτή η τραγική δήλωση του Γιώργου Παπανδρέου μπορεί να θυμίζει σε πολλούς καθεστώτα τύπου Βόρειας Κορέας, αλλά πρέπει να επισημανθεί πως αυτή είναι μόνο η αρχή του φασισμού που αυτή τη στιγμή κατοικοεδρεύει στο Μαξίμου και επισημοποιεί τις φασιστικές αποφάσεις του στην Βουλή των Ελλήνων.
Η Δημοκρατία έχει σαφέστατα απέλθει από την χώρα. Και αυτό οφείλουν να το κατανοήσουν όλοι. Και η αγωγή της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής κατά του μνημονίου, δείχνει πως έχει ήδη επέλθει εκτροπή του πολιτεύματος και πως ο Γιώργος Παπανδρέου είναι ένας μικρός, άβουλος αλλά ταυτόχρονα και αδίστακτος δικτάτορας που θα κάνει τα πάντα για να παραμείνει στη θέση του, αλλά και για να εξασφαλίσει την με πλήρη ασφάλεια έξοδό του από την χώρα, όταν θα έρθει εκείνη η στιγμή. Γνωρίζει και ο ίδιος πως δεν έχει πολιτικό μέλλον και ευελπιστεί πως θα έχει τουλάχιστον μέλλον... Ίσως να ελπίζει στα τρία αεροσκάφη που βρίσκονται στο Ελευθέριος Βενιζέλος και είναι έτοιμα για πτήση, ανά πάσα στιγμή, όπως μας αναφέρουν οι πληροφορίες μας.
Προσωπικά, πολύ φοβάμαι πως ο Γιώργος Παπανδρέου δεν θα διστάσει να παίξει όλα τα "χαρτιά" του, προκειμένου να παραμείνει το δυνατόν περισσότερο στην εξουσία. Και σε αυτά τα χαρτιά βρίσκονται δύο πολύ σοβαρές περιπτώσεις: Η χρήση της EUROFORCE (Ειδική δύναμη καταστολής εξεγέρσεων με δυνατότητα χρήσης έως και θανατηφόρου βίας) και ο γείτονας Ερντογάν που ίσως θελήσει να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία, ιδιαίτερα εάν κάποιοι φροντίσουν να του ανοίξουν κάποια κερκόπορτα... Απευχόμενοι τα χειρότερα ας ελπίσουμε πως στο μυαλό του Γιώργου Παπανδρέου θα επικρατήσει η λογική και το πραγματικό εθνικό συμφέρον της Ελλάδας και όχι κάποιας άλλης πατρίδας...

• Αν ο κόσμος επαναστατήσει, πως θα αντιδράσει το ιμπεριαλιστικό φασιστικό καρτέλ; Πως θα μπορέσει να διατηρήσει τον έλεγχο, απέναντι σε μια ριζοσπαστικοποίηση ενός εχθρικού πλέον αμερικανικού κοινού;

Στη προσπάθεια τους να συγκρατήσουν την οργανωμένη αντίδραση, οι υπεύθυνοι της κρίσης έχουν ήδη επιδοθεί σε προπαγανδιστικές κινήσεις που έχουν ως σκοπό τη διαίρεση και παραπλάνηση του λαού. Οι τακτικές τους σε αυτό το τομέα είναι εμφανείς. Τα συμβατικά ΜΜΕ έχουν αυξήσει τη προβολή της διάσπασης, και εστιάζουν σε ρητορικές διαίρεσης, χρησιμοποιώντας κατά κόρο ζητήματα όπως η μετανάστευση, ο ρατσισμός, η θρησκευτική μισαλλοδοξία , «οι τεμπέληδες εργαζόμενοι», οι κοινωνικές παροχές, και οι γάμοι των ομοφυλοφίλων, έτσι ώστε να διαιρέσουν και να αποσπάσουν τη προσοχή του πληθυσμού, αποτρέποντας με αυτό το τρόπο τις λαϊκές μάζες από το να οργανωθούν εναντίον των πραγματικών τους καταπιεστών.
Αυτή η προσπάθεια προπαγάνδας είναι απλά ένα προσωρινό μέτρο και δεν μπορεί να διαρκέσει επ`άπειρον. Καθώς η οικονομία συνεχίζει να καταρρέει, η τραπεζική ελίτ κινδυνεύει με ανατροπή εξαιτίας της πλεονεξίας της. Για αυτό και στρέφεται σε στρατιωτικού τύπου βία, ώστε να καταστείλει τις αντιδράσεις τις οποίες δεν μπορούν να ελέγξουν οι οικονομικές και προπαγανδιστικές πιεστικές μέθοδοι.
Παραφράζοντας τον αναλυτή Anatol Lieven, η κλασική στρατηγική μιας ολιγαρχίας που κινδυνεύει, είναι να μετατρέψει τη λαϊκή αγανάκτηση σε εθνικιστικό μιλιταρισμό. Για αυτό, ήρθε και πάλι η ώρα να ηχήσουν τα τύμπανα του πολέμου, και να προκληθεί πατριωτικός πυρετός.
Προσοχή στον ηγέτη που χτυπάει τα τύμπανα του πολέμου ώστε να προκαλέσει πατριωτικό πυρετό στους πολίτες, διότι ο πατριωτισμός είναι ένα δίκοπο μαχαίρι. Απλώνει το αίμα και στενεύει το μυαλό. Και όταν τα τύμπανα πιάσουν πυρετώδεις ρυθμούς, και το αίμα βράζει από το μίσος, και το μυαλό έχει κλείσει, τότε ο ηγέτης δεν θα έχει πλέον ανάγκη να στερήσει από τους πολίτες τα δικαιώματα τους. Αντιθέτως, οι φοβισμένοι πολίτες, τυφλωμένοι από τον πατριωτισμό, θα προσφέρουν από μόνοι τους και μετά χαράς όλα τους τα δικαιώματα στον εν λόγω ηγέτη.
Μια αυξημένη εξωτερική απειλή οδηγεί σε αυξημένη εσωτερική καταστολή, που με τη σειρά της οδηγεί σε συνθήκες αστυνομικού κράτους.
Και όπως είδαμε στις ΗΠΑ από τότε που ξεκίνησε «ο πόλεμος εναντίον του τρόμου», οι εξωτερικές απειλές, πραγματικές ή μη, θα παρουσιαστούν ως ο λόγος για την ανάγκη εφαρμογής ακραίων μέτρων καταστολής, που θα σβήσουν την όποια εσωτερική οργανωμένη διαφωνία. Χωρίς την ύπαρξη κάποιου εξωτερικού εχθρού που θα συσπειρώσει τον λαό εναντίον του, ο λαός μπορεί να συσπειρωθεί εναντίον του εσωτερικού εχθρού.
Το τραπεζικό καρτέλ κατασκευάζει τον δικό του «εχθρό», τη τρομοκρατία. Η ιστορία της τρομοκρατίας γράφεται από τα κράτη, και είναι άκρως διδακτική. Οι λαοί θα πρέπει να πεισθούν, πως σε σχέση με τη τρομοκρατία, όλα τα άλλα είναι αποδεκτά, ή τουλάχιστον πιο λογικά και πιο δημοκρατικά. Και τι βλέπουμε σήμερα; Καθώς εκατομμύρια Αμερικανών, αλλά και η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού αρχίζει να ζητά εκδίκηση εναντίον εκείνων που είναι οι κατ` εξοχήν υπεύθυνοι για τη σοβαρή μείωση των συνθηκών ζωής τους, τα παγκόσμια τραπεζικά καρτέλ δεν θα αποδεχτούν τις ευθύνες, για αυτό και ήδη στρέφονται προς τη Κίνα, στοχοποιώντας την ως ένα βολικό εχθρό.
Απόδοση: S.A.

• Για γέλια και για κλάματα! Αστυνομικοί θα φωνάζουν για το δίκιο τους και αστυνομικοί θα τους χτυπάνε για το... δίκιο τους!!!

Η κυβέρνηση όχι μόνο χρησιμοποιεί τους αστυνομικούς σαν ασπίδα προκειμένου να προφυλαχθεί μετά από όλα όσα έχει αποφασίσει και έχει επιβάλει στην Ελληνική κοινωνία και στο σύνολο (σχεδόν) των Ελλήνων πολιτών, αλλά δεν διστάζει να προκαλεί ακόμη και τους ίδιους τους αστυνομικούς που την προστατεύουν.
Ίσως το θράσος των κυβερνώντων να έχει ξεπεράσει τα όρια και να προκαλούν τους πάντες να τους ακολουθήσουν στον "κατήφορο" του παραλογισμού, όμως καλό θα ήταν οι -μετέχοντες στην παρούσα Βουλή και στην παρούσα κυβέρνηση- πολιτικοί να ήταν περισσότερο "ευέλικτοι" και ευγνώμονες απέναντι στο Αστυνομικό Σώμα. Κι αυτό, για έναν πολύ σοβαρό λόγο: Οι αστυνομικοί εκτίθονται ως άνθρωποι αλλά και ως επαγγελματίες, στην προσπάθειά τους να επιβάλουν τις επιταγές των κυβερνώντων (και καλά κάνουν, γιατί έτσι ορίζει ο νόμος).
Παρ' όλα αυτά, η κυβέρνηση δεν διστάζει να "επιτεθεί" και κατά των προστατών της. Έτσι, σύμφωνα με δελτίο τύπου, η ΠΟΑΣΥ καλεί τους υπηρετούντες αστυνομικούς να είναι έτοιμοι για κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας.

Τι λέει η ανακοίνωση της ΠΟΑΣΥ

Και ξανά στο «τρεις κι εξήντα…»;
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΑΞΙΑ ΤΟΥ ΝΥΧΤΟΚΑΜΑΤΟΥ
Όλες οι Πρωτοβάθμιες Οργανώσεις μας επιβεβαιώνουν την γενικευμένη ανησυχία και αναστάτωση που επικρατεί στα μέλη τους.
Η μη καταβολή με την μισθοδοσία, των δεδουλευμένων της νυχτερινής εργασίας και η μη διασφάλιση τους μέχρι σήμερα και για τους επόμενους μήνες του 2010, είναι κάτι που δεν έχει προηγούμενο.
Οι περικοπές τελευταία και στις λειτουργικές ανάγκες των Αστυνομικών Υπηρεσιών που πλήττουν την αποτελεσματικότητά τους αλλά και η οικονομική αφαίμαξη στις απολαβές μας, υπερβαίνουν τις αντοχές του καθενός.
Η αγανάκτηση και η οργή των εργαζομένων στην ΕΛ.ΑΣ. για την αντιμετώπισή τους από την συντεταγμένη Πολιτεία, με αφορμή και τα τελευταία δρώμενα των περικοπών, έχει αγγίξει τα όρια της αντοχής.
Προς τούτο η Ομοσπονδία πέραν των άμεσων παρεμβάσεών της και του κύκλου επαφών και διαβουλεύσεων, τις προσεχείς ημέρες προετοιμάζεται για συγκεκριμένες μορφές κινητοποιήσεων.
Σ’ αυτές θα κληθούν να συμμετάσχουν και κλιμάκια των Ευρωπαϊκών Αστυνομικών Συνδικάτων με το Προεδρείο της EuroCop και επικεφαλής τον Πρόεδρο αυτής κ. Kiefer.
Στις μέρες μας αναστάτωση επικρατεί και στα Αστυνομικά Συνδικάτα των Ευρωπαϊκών Χωρών, με την πραγματοποίηση ένστολων διαμαρτυριών, ως «ένα καζάνι που βράζει».
Ιδιαίτερα έντονες ήταν αυτές που έλαβαν χώρα στην Τσεχία, στη Λιθουανία και πριν λίγες μέρες στην Ρουμανία, όπου 10.000 αστυνομικοί συγκεντρώθηκαν ένστολοι στο κέντρο του Βουκουρεστίου, διαμαρτυρόμενοι κατά του Προέδρου και της Κυβέρνησης της Χώρας τους για τις κατά 25% περικοπές στους μισθούς τους, οδηγώντας σε παραίτηση τον Υπουργό Εσωτερικών.
Οι εξελίξεις στην Ελληνική Αστυνομία με τα νυχτερινά και πενθήμερα -επιπλέον των άλλων περικοπών - να τελούν υπό αμφισβήτηση, δρομολογούν την εκδήλωση δυναμικών αντιδράσεων.
Ο εμπαιγμός και ο ευτελισμός δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται να συνεχιστούν.
Μοναδικός δρόμος ο αγώνας. Με τη συμμετοχή όλων και τη συστράτευση και των Ευρωπαίων συναδέλφων θα υπάρξει τελικά δικαίωση.
ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
Στους Αστυνομικούς και στην Αστυνομία αξίζουν καλύτερες μέρες

Για την Εκτελεστική Γραμματεία της Π.Ο.ΑΣ.Υ.

Ο Πρόεδρος
ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ Χρήστος

Ο Γενικός Γραμματέας
ΛΑΖΟΣ Παναγιώτης

Για ορισμένες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις το κόστος δανεισμού από τις αγορές ομολόγων ολοένα και αυξάνει. Από τα τέλη της περασμένης βδομάδας η διαφορά αποδόσεων των κρατικών ομολόγων της Ιρλανδίας και Πορτογαλίας έναντι των γερμανικών έχει πάρει ξανά την ανηφόρα και βρίσκεται στα υψηλότερα επίπεδα από την εισαγωγή του ευρώ. Κι όμως μέχρι την περασμένη εβδομάδα, όπου εμφανίστηκαν τα πρώτα σημάδια αδυναμίας της ιρλανδικής οικονομίας αλλά και της γενικότερης αστάθειας της ανάκαμψης του ιδιωτικού τομέα στην Ευρώπη, στις αγορές επικρατούσε ησυχία, το δε ευρώ είχε φτάσει κοντά σε υψηλά 5 μηνών έναντι του δολαρίου.
Εδώ και λίγες μέρες όμως οι κινήσεις στις αγορές θυμίζουν ότι οι ανησυχίες για στάση πληρωμών ενός κράτους μέλους της Ευρωζώνης δεν εξέλειψαν, κι αυτό παρά τα μεγάλα πακέτα διάσωσης που σχεδιάστηκαν για την Ελλάδα και τις άλλες κλυδωνιζόμενες οικονομίες της Ευρωζώνης. Σε πρόσφατο άρθρο τους στελέχη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου είχαν υποστηρίξει ότι η στάση πληρωμών των προηγμένων οικονομιών είναι «μη αναγκαία, μη επιθυμητή και μη πιθανή». Αλλά ένας εκ των οικονομολόγων που διαφοροποιείται από τις θέσεις αυτές 100%, ο Βίλεμ Μπούιτερ, επικεφαλής οικονομολόγος για θέματα ευρωπαϊκής οικονομίας της Citigroup, σε έκθεσή του απέρριψε τους ισχυρισμούς των στελεχών του ΔΝΤ με το αιτιολογικό ότι «βασίζονται σε κακή οικονομική σκέψη και απλοϊκή πολιτική οικονομία».
Ας δούμε το σκεπτικό του μέρες που είναι. Κατά τον Βίλεμ Μπούιτερ, καμιά κυβέρνηση δεν είναι πια απολύτως ασφαλής από τον κίνδυνο μιας στάσης πληρωμών, κι αυτό επειδή οι κυβερνήσεις δυσκολεύονται σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά να χαλιναγωγήσουν τα ελλείμματα. Αυτό με τη σειρά του συμβαίνει για τρεις λόγους:
Καταρχήν γιατί η ζήτηση για δημόσιες δαπάνες έχει αυξηθεί στις περισσότερες προηγμένες οικονομίας ταχύτερα από τις δυνατότητες των κρατών για φορολογία. Η αύξηση της φορολογίας, πέρα από το ότι προσκρούει στις αντιδράσεις του κόσμου, μπορεί να πλήξει τα κίνητρα για εργασία, εκπαίδευση, αποταμίευση και επενδύσεις.
Κατά δεύτερον, γιατί η πολιτική σε πολλές χώρες έχει αγγίξει σημεία υπερβολικής πόλωσης, κι αυτό δυσκολεύει τις αποφάσεις των κυβερνήσεων ως προς το ποιος θα σηκώσει το κόστος περικοπής των δημοσίων δαπανών. Εξαιρετικά παραδείγματα κοινωνιών υψηλής πόλωσης είναι η Ελλάδα και οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Κατά τρίτον, επειδή έχει γίνει λιγότερο αποτελεσματικό το φορολογικό σύστημα. Η φοροαποφυγή και η φοροδιαφυγή έχουν αυξηθεί σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, όπως και τις ΗΠΑ μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως επίσης έχει ενισχυθεί και η παραοικονομία, εξαιτίας της παγκοσμιοποίησης. Το μεγαλύτερο μέρος της οικονομικής δραστηριότητας λαμβάνει χώρα εκτός της επίσημης οικονομίας.
Δεν είναι λοιπόν ότι οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να πληρώσουν. Αλλά είναι ότι ίσως μερικές να μην θελήσουν να το κάνουν ή να μην είναι σε θέση να επιβάλλουν στους λαούς τους το οικονομικό κόστος που απαιτείται ώστε να διασφαλιστεί η αποπληρωμή των χρεών στο σύνολό τους και ο περιορισμός του συνολικού δημόσιου χρέους σε βιώσιμα επίπεδα.
«Η χώρα με τον υψηλότερο κίνδυνο στάσης πληρωμών αυτή τη στιγμή είναι κατά την άποψή μας η Ελλάδα, ακολουθούμενη σε μεγάλη απόσταση από μια μικρή ομάδα χωρών, που περιλαμβάνει την Ιρλανδία, την Πορτογαλία και την Ισπανία, ακολουθούμενες επίσης σε μεγάλη απόσταση από την Ιταλία, το Βέλγιο, την Αυστρία, την Ιαπωνία και σε ορίζοντα άνω των 5 χρόνων από τις Ηνωμένες Πολιτείες», παρατηρεί η Τζάνετ Χένρυ, επικεφαλής οικονομολόγος των ευρωπαϊκών υποθέσεων στη HSBC του Λονδίνου.
Και καθώς η Ισπανία δεν αποτελεί λόγο άμεσης ανησυχίας – έχει σημειώσει τη μεγαλύτερη βελτίωση στα φορολογικά έσοδα από τις τέσσερις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας και την μεγαλύτερη περικοπή δημοσίου ελλείμματος – είναι οι μικρές οικονομίες της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας που αποτελούν εν τέλει την εστία των ανησυχιών.
Οι εξελίξεις αυτές μπορεί να και έχουν περιορίσει τις ανησυχίες σχετικά με το μέλλον του ευρώ που κυριαρχούσαν την άνοιξη. Αλλά υπάρχει και μια άλλη εξέλιξη που δοκιμάζει το ενιαίο νόμισμα: η προοπτική ενός νέου ακόμα μεγαλύτερου προγράμματος νομισματικής χαλάρωσης από την αμερικανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα, που φαίνεται ότι θα διοχετεύσει περαιτέρω ρευστότητα στην κλονισμένη αμερικανική οικονομία μέσω της αγοράς περισσότερων κρατικών ομολόγων.
Μια τέτοια εξέλιξη όμως προαναγγέλλει την περαιτέρω αποδυνάμωση του αμερικανικού δολαρίου, τάση που η Τράπεζα της Ιαπωνίας προσπαθεί ήδη να αντισταθμίσει παρεμβαίνοντας στην αγορά νομισμάτων και πιέζοντας προς τα κάτω το γεν. Και από τη στιγμή που η Τράπεζα της Αγγλίας δεν έχει επιφυλάξεις να ακολουθήσει το παράδειγμα της αμερικανικής FED, αυτό σημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι η μόνη που δεν θα προχωρήσει σε ποσοτική χαλάρωση ανάμεσα στις χώρες / οντότητες κατόχους αποθεματικών νομισμάτων.
«Αυτή τη στιγμή το ευρώ μοιάζει να είναι το μοναδικό σκληρό νόμισμα του κόσμου», καταλήγει η κ. Χένρι.

• ή πως ένα κόμμα του «δημοκρατικού σοσιαλισμού» υπερκεράζει και εκφράζει αυθεντικά την χούντα

Του Δημήτρη Καραμήτσα

Ο πάντα ευαισθητοποιημένος με τα εθνικά θέματα (και όχι μόνο) της χώρας, βουλευτής Επικρατείας του ΛΑ.Ο.Σ., κύριος Κοραντής, με κρίσιμη ερώτησή του στη Βουλή, θέτει εμπρός στις τεράστιες ευθύνες της, την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου.
Η ερώτηση του κυρίου Κοραντή αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα λόγω της προϋπηρεσίας του στο Διπλωματικό Σώμα της Ελλάδας, αλλά και λόγω της θέσης Διοικητή στην ΕΥΠ. Μέσα από την ερώτησή του, ο βουλευτής Επικρατείας του ΛΑ.Ο.Σ. θίγει ευθέως τα θέματα της δράσης των Τούρκων πρακτόρων, του Τουρκικού Προξενείου και της μη επιβολής του Ελληνικού Συντάγματος στην περιοχή της Θράκης, ενώ δεν ξεχνά να υπενθυμίσει στην κυρία Διαμαντοπούλου, υπουργό Παιδείας, την μη σύννομη δραστηριότητα του "Συλλόγου Τούρκων Δασκάλων Δυτικής Θράκης" οι οποίοι εργάζονται, χρησιμοποιώντας την Παιδεία, ευθέως για την προώθηση της τουρκικής κουλτούρας (και άλλων πολλών επικίνδυνων εθνικών θεμάτων) εντός της Ελληνικής Επικράτειας.

Η ερώτηση του κυρίου Κοραντή
ΕΡΩΤΗΣΗ: 3923-3924/29-9-2010
Προς: Υπουργό Εξωτερικών κ. Δ. Δρούτσα και Υπουργό Παιδείας, διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κα Α. Διαμαντοπούλου
Θέμα: Αποθρασύνονται τα όργανα της Άγκυρας στη Θράκη
Όσο περνάει ο καιρός, λόγω της ανύπαρκτης αντίδρασης της Πολιτείας, αποθρασύνονται οι έμμισθοι πράκτορες της Άγκυρας στη Θράκη, προχωρώντας σε ενέργειες που προσβάλλουν το Σύνταγμα της χώρας και τις δημοκρατικές και εθνικές ευαισθησίες του κάθε Έλληνα πολίτη. Με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, ο «Σύλλογος Τούρκων Δασκάλων Δυτικής Θράκης» εξέδωσε ανακοίνωση, που δημοσιεύθηκε σε τουρκόφωνη εφημερίδα της περιοχής, με την οποία αναφέρεται σε «λιμνάζοντα προβλήματα στην εκπαίδευση της Τουρκικής Μειονότητας», ζητά την άμεση σύγκλιση του «Ανωτάτου Συμβουλίου της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης», ενώ υπογραμμίζει την «ανάγκη συνέχειας της τουρκικής κουλτούρας, διαμόρφωσης γενιάς συνδεδεμένης με την ιστορία μας, την κουλτούρα μας και με τις εθνικές και πνευματικές μας αξίες και προόδου στην τουρκική γλώσσα».
Ο ίδιος σύλλογος, σε άλλη μία εκδήλωση τουρκικού σωβινισμού, γράφει στην ανακοίνωσή του , επί λέξει , τα εξής «υπάρχει μία σοβαρή ροή παιδιών της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης προς τα Ελληνικά κρατικά νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια. Στο θέμα της εκπαίδευσης πρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική μας. Δεν θέλουμε να βλέπουμε τα παιδιά μας στα Ελληνικά κρατικά σχολεία. Εν όψει αυτής της άσχημης κατάστασης, προτείνουμε την άμεση σύγκλιση του Ανωτάτου Συμβουλίου της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης με μόνο θέμα την εκπαίδευση. Αύριο μπορεί να είναι πολύ αργά».
Αυτή είναι η τραγική εικόνα, που προκύπτει όταν οι εγκάθετοι της Άγκυρας, τυπικά Έλληνες πολίτες, κυριολεκτικά κηρύσσουν ανταρσία εναντίον της Ελλάδος, ενώ η Πολιτεία περί άλλα τυρβάζει.
Ερωτάται ο κ. Υπουργός:
1. Μέχρι πότε θα παραμένει αδιάφορος και απαθής στην δραστηριότητα των πρακτόρων της Τουρκίας στην Θράκη;
2. Δεν γνωρίζει άραγε τις κινήσεις του τουρκικού Γενικού Προξενείου στην Κομοτηνή, που έχει καταστήσει πειθήνια όργανά του σωρεία συλλόγων
«Τούρκων» δασκάλων κλπ;
3. Σε ποιες συγκεκριμένες κινήσεις προτίθεται να προβεί, προκειμένου να εφαρμοσθούν το Σύνταγμα και οι Νόμοι του κράτους, που οι εγκάθετοι της Άγκυρας παραβιάζουν ασύστολα;
Ο ερωτών
Ιωάννης Κοραντής

Ειδικώς σε ό,τι αφορά τις σημερινές «αρχές» της πλήρους καταργήσεως εννοιών όπως Πατρίδα, Θρησκεία, Οικογένεια είμαι ανεπίδεκτος πάσης… «μαθήσεως». Κι ακόμη παραπέρα, ομολογώ, ότι κάτι λέξεις και εκφράσεις όπως «αποεθνοποίησις», «παγκοσμιοποίησις», «πολυπολιτισμός» και «πολυεθνισμός» σε εμένα, προσωπικώς, αλλά και σε πολλούς άλλους ακούγονται ως ανοησίες… Τουλάχιστον!
Και τούτο διότι ανέκαθεν πρεσβεύω την θέσι ότι ο άνθρωπος, οφείλει στον εαυτό του και τους άλλους να στηρίζει την πορεία του στον μάταιο τούτο κόσμο στην Ηθική!… Στην Ηθική που διαπλάσαμε, διαμορφώσαμε, εδώ στην Ελλάδα τουλάχιστον, επί χιλιετίες.
Που σημαίνει ότι δεν μπορείς να αεροβατείς, δεν μπορείς να είσαι και τούτο και το άλλο. Με έναν λόγο, σε τούτη την ζωή τουλάχιστον, πρέπει να έχεις αφετηρία, πορεία, άφιξη. Πρέπει να έχεις στηρίγματα, πρέπει να ξέρεις πού πατάς. Μετρημένα, σοβαρά και έντιμα πράγματα!..
Ειδ’ άλλως, μοιραία, θα καταντήσεις φτερό στον άνεμο, ανεμοδούρα που θα σε πηγαίνουν, όποιοι άλλοι, όπου θέλουν και εν πάση περιπτώσει βαθμιαίως θα χάσεις ακόμη και την ψυχή σου.
Όθεν: Οι όποιοι κήρυκες της εκγενικεύσεως και της ισοπεδώσεως των πάντων υπό την έμπνευσι (;) και τα κελεύσματα του «πολυπολιτισμού» και της «παγκοσμιοποιήσεως» που με την ίδια ευκολία διακηρύσσουν την ταύτισι του άρρενος με τον… ερμαφρόδιτο, του φωτός με το σκότος και – σε ό,τι αφορά την κοινωνική μας συμβίωσι – της αυτογνωσίας με την θολούρα και εν κατακλείδι της Ηθικής με την Ανηθικότητα, δεν μου προσφέρουν τίποτε περισσότερο από ένα βαθύ συναίσθημα αποστροφής.
Βεβαίως, υφίσταται, πράγματι και η θεωρία του Μηδενισμού. Και μάλιστα αρκετά καλά τεκμηριωμένη. Μέχρι και φιλοσοφικές θεωρίες τον στηρίζουν.
Πλην όμως: Αφού γεννηθήκαμε και υπάρχουμε σε τούτο τον ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΚΟΣΜΟ, πέραν της ώρας της Φιλοσοφίας, υποχρεούμεθα να εκτελούμε καθημερινά ωρισμένα απλά και ταπεινά (αν θέλετε πείτε τα κι έτσι) καθήκοντα.
Κοντολογίς πρέπει να έχουμε και συγκεκριμένη αντίληψι για τον τόπο που ζούμε, για την οικογένειά μας, για την θρησκεία μας για τα βάσανα και τις χαρές της ζωής που μάθαμε να ζούμε.
Και δεν μπορεί ο κάθε προφητάναξ ενός πλήρως ισοπεδομένου τρόπου ζωής να προσπαθεί να μας επιβάλλει την κατάργησι των Αρχών που μας κράτησαν όρθιους από την πρώτη στιγμή που υπήρξαμε, εις δόξαν και τιμήν του ΤΙΠΟΤΕ.
Ενός ΤΙΠΟΤΕ με το υποκριτικό περιτύλιγμα «πολυπολιτισμός»! Ή «παγκοσμιοποίησις»! Λοιπόν: Αγαπητοί κύριοι της τοιαύτης αντιλήψεως, κρατείστε για τον εαυτό σας και τις οικογένειές σας την θολούρα της ανακρίβειας και της ισοπεδώσεως των πάντων.
Αλλά!… Αλλά σεβαστείτε κι εμάς που θέλουμε και πιστεύουμε σε αξίες, που δεν πιστεύετε βεβαίως εσείς.
Αξίες όπως η Πατρίδα, η Θρησκεία, η Οικογένεια, με τις οποίες ζούμε από την καταβολή του κόσμου. Μην προσπαθείτε να μας κάνετε σαν τα μούτρα σας. Δεν θέλουμε τα χάλια σας. Τα χάλια του παγκοσμιοεβραιοανθρώπου.
Γιατί, μοιραία, κάποια στιγμή θα συγκρουσθείτε μαζί μας. Και το αποτέλεσμα μπορεί μεν να επιφέρει και σε εμάς πλήγματα. Εσάς όμως θα σας ζημιώσει πολύ περισσότερο. Αρκετά πια κύριοι Ισοπεδωτές!.. Οπαδοί και θιασώτες της παγκοσμιοεβραιοποιήσεως των Ελλήνων. Και ο γράφων πτύει ευθέως στις απόψεις σας.

• Σημεία των καιρών. Οι αξιωματικοί δεν εμπιστεύονται πλέον πολιτική και στρατιωτική ηγεσία. Πως θα πας στο μέτωπο, όταν δεν εμπιστεύεσαι τα νώτα σου;

Η πρόσφατη έρευνα της εταιρείας VPRC, που έγινε για το περιοδικό «Monthly Review», εκτός από τα άλλα ευρήματα καταδεικνύει ότι τα στελέχη των ΕΔ, σε συγκριτικό ποσοστό 8 στους 10, δεν είναι ικανοποιημένα ούτε από την πολιτική ούτε από τη στρατιωτική ηγεσία τους.
Τα ποσοστά αυτά δυσπιστίας αποτελούν κόλαφο για την πολιτική και τη στρατιωτική ηγεσία. Και όσον αφορά την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, αυτό μπορούμε να πούμε ότι δεν ξάφνιασε, αφού εντάσσεται στο γενικότερο κλίμα απαξίωσης της πολιτικής. Όμως ως προς τις ηγεσίες των Γενικών Επιτελείων τα στοιχεία είναι εντυπωσιακά και συγχρόνως ανησυχητικά και θα πρέπει να προβληματίσουν τους Αρχηγούς, διότι τα στελέχη δείχνουν πλέον να μην εμπιστεύονται τη φυσική τους ηγεσία.
Όπως λένε οι γνωρίζοντες, αυτό συμβαίνει διότι με τη συμπεριφορά και τη στάση τους σε διάφορα σοβαρά θέματα, τα οποία είχαν σχέση με τη λειτουργία των ΕΔ ή με τις συνθήκες διαβίωσης των στελεχών και των οικογενειών τους, δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Δεν αντέτειναν έναν λόγο τέτοιο που να δείχνει ότι ενδιαφέρονται περισσότερο για τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα στελέχη τους και λιγότερο για το πώς θα εδραιώσουν τις σχέσεις τους με το υπουργείο. Γι' αυτό ποτέ τα στελέχη δεν εισέπραξαν ότι οι φυσικές τους ηγεσίες είχαν το σθένος και τη διάθεση να συγκρουσθούν διεκδικώντας τα αυτονόητα γι' αυτούς.
Όταν τα στελέχη εισπράττουν με διάφορες δηλώσεις, όπως συνέβη πρόσφατα, την απαξίωση από την πολιτική ηγεσία και βλέπουν εμβρόντητα την ηγεσία τους να παρακολουθεί απαθής, χωρίς να είναι σε θέση να αρθρώσει μία λέξη για «την τιμή των όπλων», απογοητεύονται και δικαίως.
Όταν ο ΥΕΘΑ κ. Ευάγγ. Βενιζέλος καταθέτει στη Βουλή και ψηφίζει έναν νόμο που αφορά τη διαδρομή των στελεχών στις ΕΔ ο οποίος:

• δεν προωθεί την αξιοκρατία, αλλά αντιθέτως μετατρέπει τα Ανώτατα Στρατιωτικά Συμβούλια σε αίθουσες δικαστηρίων,
• νομιμοποιεί τις κομματικές μεταθέσεις με τη δημιουργία συμβουλίων μεταθέσεων,
• δημιουργεί από τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη αξιωματικούς δύο ταχυτήτων,
• αντί να επιλύει, δημιουργεί προβλήματα,
• και κυρίως στα κρίσιμα σημεία δεν έχει καν τη σύμφωνη γνώμη των Γενικών Επιτελείων, αγανακτούν και δικαίως.

Και ενώ συμβαίνουν όλα τα παραπάνω, οι στρατιωτικές ηγεσίες δεν έχουν το θάρρος να επιδείξουν πυγμή και να εκπέμψουν το μήνυμα προς τα στελέχη ότι πάνω από όλα θέτουν την εύρυθμη λειτουργία και το κύρος των ΕΔ και όχι τις σχέσεις τους με τον πολιτικό τους προϊστάμενο με σκοπό την παραμονή τους για έναν ακόμη χρόνο στην καρέκλα τους.
Άρα λοιπόν εύκολα βγαίνει το συμπέρασμα ποιοι ευθύνονται για την εικόνα που αποτυπώνεται σε αυτήν την έρευνα της εταιρείας VPRC.

Αμετροέπειες
• Ο υπουργός Άμυνας κ. Ευάγγ. Βενιζέλος δηλώνει: «Δεν θα εισάγονται αιτήματα προμηθειών σε έναν κατάλογο σαν να έχουμε μια λίστα για να πάμε στο σούπερ μάρκετ», υπονοώντας ότι τα Επιτελεία εισάγουν τέτοιους καταλόγους.
• Ο κ. υπουργός δεν έχει, φαίνεται, ενημερωθεί αρκούντως. Δεν διάβασε ποιες διαδικασίες προηγούνται των «καταλόγων», οι οποίες, βέβαια, δεν είναι οι αθωότερες, αλλά οπωσδήποτε και αποτελέσματα υπουργικών προαποφάσεων.
• Υπενθυμίζουμε ότι το όργιο επιλογής οπλικών συστημάτων και αρπαγής του δημοσίου χρήματος έγινε τελευταία αποκλειστικά από τα υπουργικά γραφεία, τις εξωθεσμικές «παρέες», συμπραττούντων, ενίοτε, και στρατιωτικών «αδύνατου χαρακτήρος».

«Ικανοποιητική» απάντηση
• Οι παραιτήσεις των 3 Ναυάρχων προκάλεσαν ανησυχία όχι μόνο στο Στράτευμα και τους πολίτες, αλλά και στους κοινοβουλευτικούς.
• Ο βουλευτής του ΛΑΟΣ κ. Κοραντής υπέβαλε ερώτηση (2113/31.8.10), αναφερόμενος ειδικά στην παραίτηση των Ναυάρχων κ. Φενέκου και Παπαϊωάννου.
• Ιδού η καταπληκτική απάντηση του κ. Βενιζέλου (Φ 900α/8076/ 11214/15-Σεπτ-10): «Η παραίτηση είναι δικαίωμα κάθε αξιωματικού, ο οποίος αξιολογεί τα δεδομένα της σταδιοδρομίας του και πράττει ανάλογα. Εξετάζει τα συνταξιοδοτικά του δικαιώματα, βλέπει πού βρίσκεται στην ιεραρχία και αποφασίζει...»
• Όπως βλέπετε, για την ταμπακέρα ουδέν... Παγίωση της αρχής «άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε»...
• Δεν πάμε καλά, καθόλου καλά...

Κανονιές και αναχαιτίσεις...
• Συνήλθε το περιβόητο ΚΥΣΕΑ προς λήψη απόφασης για τα πυρομαχικά αρμάτων και τα ανταλλακτικά κινητήρων μαχητικών, εν κρύπτω. Ουδεμία ανακοίνωση... «Δεν λες κουβέντα, κρατάς κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα» (κ. Βενιζέλο), όπως λέει ένα ωραίο άσμα του Μούτση, τραγουδισμένο από την αξέχαστη Σωτηρία Μπέλλου.
• Στην πραγματικότητα, ουδέποτε «συνήλθε». Είναι κι αυτό εν αφασία, όπως όλη η κυβέρνηση.
• Δεν γνωρίζω αν προήδρευσε ο διαρκώς ταξιδεύων κ. πρωθυπουργός, ο «πολλά βαρύς» κ. αντιπρόεδρος ή ο πρωθυπουργεύων κ. Ραγκούσης. Τελικά, και γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε, έγινε «διά περιφοράς». Αποφάσισαν οι κ. Ρέππας, Παπουτσής, Μπιρμπίλη, Ξενογιαννακοπούλου κ.ά., ουχί όμως ο Α/ΓΕΕΘΑ, Πτέραρχος, γιατί, απλούστατα, δεν εκλήθη.

Ένας χρόνος και ακόμα τίποτα;
• Με εκείνη τη ληστεία με λεία 150.000 ευρώ, όπου έκοψαν με τροχό το χρηματοκιβώτιο στο θέρετρο της Πολεμικής Αεροπορίας στο ΚΕΔΑ/Ζούμπερι πριν από έναν χρόνο, βρήκαν τίποτε;
• Οι έρευνες συνεχίζονται ή πάνε να το καλύψουν;
• Τα χρήματα τελικά ποιος θα τα πληρώσει;
• Κύριε υπουργέ Άμυνας, κύριε αναπληρωτή, κύριε Α/ΓΕΕΘΑ και κύριε Α/ΓΕΑ, όλος ο κόσμος ξέρει πολύ καλά ότι κανένας δεν τιμωρείται, όλα κουκουλώνονται. Και τώρα βλέπει ότι αυτό συμβαίνει, δυστυχώς, και στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Είναι γεγονός πως από δω και πέρα θα προσπαθήσουν να μας πείσουν πως δεν έχουν ξεπουλήσει τα πάντα, αλλά πως παλεύουν για να διατηρήσουν την χώρα... αν και με το "ανέκδοτο" που έβγαλαν, μας λένε πως προσπαθούν να σώσουν τις τράπεζες και όχι τη χώρα...! Ευελπιστούμε πως στο μέλλον, τα κυβερνητικά think tanks θα έχουν καλύτερες ιδέες για να μας πείσουν πως η κυβέρνηση της χώρας αγωνίζεται...

Η πρώτη αντιπαράθεση Γιώργου-τρόικας!
Την ώρα που γενικεύονται οι ανησυχίες για ενδεχόμενο αδιέξοδο του ελληνικού σταθεροποιητικού προγράμματος, ο Γιώργος Παπανδρέου εμφανίζεται έτοιμος για πρώτη φορά να έλθει σε αντιπαράθεση με την τρόικα, με επίκεντρο την πολιτική για τη σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος!
Ο Πρωθυπουργός με αρκετή σαφήνεια, μιλώντας χθες σε δημοσιογράφους, έστειλε στην τρόικα και τους τραπεζίτες του ιδιωτικού τομέα ένα μήνυμα… ανυπακοής στις επιταγές των διεθνών δανειστών της χώρας: στο τραπεζικό σύστημα το Δημόσιο θα αναλάβει και πάλι τον πρώτο ρόλο, ήταν το μήνυμα του κ. Παπανδρέου, και η τρόικα θα πρέπει να το αποδεχθεί, παρότι μόλις πρόσφατα από την τελευταία έκθεση αξιολόγησης της οικονομίας από το ΔΝΤ διαφαινόταν καθαρά η επιθυμία της να περιορισθεί δραστικά ο ρόλος του κράτους.
Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου, ο κ. Παπανδρέου ανέφερε, ότι θα δημιουργηθεί σίγουρα ένας δημόσιος τραπεζικός πυλώνας, χωρίς να αποκλείεται να σχηματισθεί και δεύτερος, ενώ μόλις την περασμένη εβδομάδα ο Πρωθυπουργός δήλωνε από την Αμερική, ότι στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα θα μείνει μία ισχυρή κρατική τράπεζα και δύο-τρεις ιδιωτικές. Μάλιστα, δίνοντας προκαταβολικά απάντηση σε όσους θα έσπευδαν να σχολιάζουν, ότι αυτή η πολιτική είναι σαφώς αντίθετη με τις υποδείξεις της τρόικας για ελαχιστοποίηση της παρουσίας του Δημοσίου στο τραπεζικό σύστημα, ο κ. Παπανδρέου δήλωσε ότι για τα θέματα των τραπεζών λαμβάνει αποφάσεις η κυβέρνηση, καθώς δεν περιλαμβάνονται συγκεκριμένες σχετικές δεσμεύσεις στο μνημόνιο.
Θα πρέπει βέβαια να σημειωθεί, ότι η κυβέρνηση δεν έχει στην πραγματικότητα τόσα περιθώρια ελιγμών, σε σχέση με την πολιτική για το τραπεζικό σύστημα, όσα άφησε να εννοηθεί ο Πρωθυπουργός. Στο μνημόνιο περιλαμβάνεται η δέσμευση της κυβέρνησης να μεριμνήσει για τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος και η τρόικα θεωρητικά έχει το περιθώριο να μπλοκάρει κυβερνητικές αποφάσεις, αν κρίνει ότι αυτές οδηγούν στη δημιουργία πιστωτικών ιδρυμάτων με ασθενή κεφαλαιακή θέση.
Επιπλέον, στο μνημόνιο περιλαμβάνεται και η δέσμευση της κυβέρνησης να προχωρήσει στους χειρισμούς της για το τραπεζικό σύστημα, με απόλυτο σεβασμό στους κοινοτικούς κανόνες δικαίου για τον υγιή ανταγωνισμό και τις κρατικές ενισχύσεις, με την επιφύλαξη μάλιστα, ότι η Κομισιόν θα πρέπει να εγκρίνει σε αυτή τη βάση, κάθε μελλοντική κίνηση. Έτσι, η κυβέρνηση δεν έχει στην πραγματικότητα το περιθώριο να δημιουργήσει ένα κεφαλαιακά ασθενές κρατικό τραπεζικό σχήμα, το οποίο θα ενισχύεται αφειδώς από τον κρατικό προϋπολογισμό για να ασκεί ανταγωνισμό στις ιδιωτικές τράπεζες, που ήδη μάλιστα έχουν προσφύγει στην Επιτροπή με αναφορές για αθέμιτο ανταγωνισμό στις καταθέσεις από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.
Έτσι, αν αποδειχθεί ότι ο Πρωθυπουργός είναι αποφασισμένος να εφαρμόσει στην πράξη, με όποιο κόστος, όσα σαφώς άφησε να εννοηθούν χθες, η τρόικα έχει θεωρητικά τη δυνατότητα να «παγώσει» ακόμη και τις εκταμιεύσεις του διεθνούς δανείου, αν θεωρήσει ότι οι χειρισμοί της κυβέρνησης υπονομεύουν τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος και τη λειτουργία του υγιούς ανταγωνισμού. Το ΔΝΤ, μάλιστα, στην τελευταία έκθεση αξιολόγησης της ελληνικής οικονομίας προειδοποιούσε ότι οι κινήσεις του Δημοσίου στην «τραπεζική σκακιέρα» θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί και να αξιολογηθούν πριν αποφασίσει η τρόικα για το αν θα εκταμιευθεί η επόμενη δόση του δανείου.
Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, η πολιτική αυτή στροφή της κυβέρνησης στα θέματα που άπτονται της λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος, σε μια γραμμή που θα μπορούσε να θεωρηθεί και «κρατικιστική» από τους θιασώτες των σκληρών φιλελεύθερων λύσεων, αντανακλά το βαθύ προβληματισμό του Μαξίμου για την κατεύθυνση που δίνει η τρόικα. Μια πολιτική δραστικής αποκρατικοποίησης αυτή την περίοδο, εκτιμούν στο πρωθυπουργικό περιβάλλον, αφενός θα κατέληγε σε επικρίσεις για «ξεπούλημα ασημικών», αφού είναι πρακτικά αδύνατο να πουληθούν σήμερα κρατικές τράπεζες με αξιοπρεπή τιμήματα, ενώ η κυβέρνηση θα έχανε σημαντικά εργαλεία άσκησης οικονομικής πολιτικής, αφήνοντας τεράστιο πεδίο ανεξέλεγκτης δράσης σε Έλληνες και ξένους τραπεζίτες.
Το ερώτημα πλέον είναι αν αυτό το πρώτο «ρήγμα» που άρχισε να διαφαίνεται στις σχέσεις κυβέρνησης – τρόικας θα οδηγήσει σε κάποιου είδους δραματικές εξελίξεις, που θα δημιουργήσουν αμφιβολίες για την εφαρμογή του μνημονίου, ή ακόμη και για τη δυνατότητα της χώρας να αποφύγει μια χρεοκοπία στο πολύ κοντινό μέλλον.
Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, το ρίσκο που αναλαμβάνει ο κ. Παπανδρέου σε αυτή την αντιπαράθεση είναι μάλλον λελογισμένο, όπως αρμόζει σε έναν «παίκτη» με καλή αντίληψη των διεθνών συσχετισμών: στην παρούσα φάση, καθώς το ντόμινο των χρεοκοπιών απειλεί να εξαπλωθεί σε αρκετές χώρες της «περιφέρειας» της Ευρωζώνης, ενώ το διεθνές τραπεζικό σύστημα βρίσκεται σε δεινή θέση, το τελευταίο που θα επιδίωκε η τρόικα θα ήταν μια αντιπαράθεση με την Αθήνα, που θα απειλούσε με… φιτιλιές παγκόσμιας εμβέλειας. Αν ο κ. Παπανδρέου, λοιπόν, αποφάσισε να κρατήσει μια απόσταση ασφάλειας από ορισμένες επιλογές της τρόικας, ίσως αυτή είναι η καλύτερη στιγμή για να το πράξει…

• Σύμφωνα με τη Citi, η κρατική χρεοκοπία σε προηγμένες οικονομίες δεν αφορά στο «δεν μπορώ να πληρώσω», αλλά στο συλλογικό «δεν θα πληρώσω»

«Η αναγκαιότητα, η επιθυμία και η πιθανότητα μιας χρεοκοπίας στις σημερινές προηγμένες οικονομίες (ή οπουδήποτε αλλού), εξαρτάται από τις ειδικές συνθήκες που επικρατούν σε κάθε χώρα. Οι παράγοντες διαφέρουν από χώρα σε χώρα και από καιρό σε καιρό, ακόμη και για τις προηγμένες οικονομίες».
Η έκθεση με τίτλο:«Είναι η κρατική χρεοκοπία περιττή, μη ποθητή και απίθανη για όλες τις προηγμένες οικονομίες;». Όπως καταλήγει στην ανάλυσή του ο οίκος αναφερόμενος στο «εντελώς ασφαλές κρατικό χρέος», υποστηρίζει πως «δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα».
Σύμφωνα με τη Citi, η κρατική χρεοκοπία σε προηγμένες οικονομίες δεν αφορά στο «δεν μπορώ να πληρώσω» αλλά στο συλλογικό «δεν θα πληρώσω».
Σε ό,τι αφορά στην περίπτωση της Ελλάδας, η Citigroup υποστηρίζει πως η χρεοκοπία ?έννοια με την οποία εννοούμε οποιαδήποτε αναδιάρθρωση του χρέους που μπορεί να περιλαμβάνει είτε επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής είτε haircut- δεν αποτελεί απλώς ένα ενδεχόμενο, αλλά μια μεγάλη πιθανότητα.
Και εξηγεί, τονίζοντας πως το μέγεθος της απαιτούμενης προσαρμογής για τη σταθεροποίηση μόνο του δημόσιου χρέους, το τελικό ποσό της καταβολής των τόκων για αυτό και η έλλειψη ισχυρής κοινωνικής και πολιτικής συνοχής για τον καταμερισμό του χρέους, καθιστά απίθανο ότι το ελληνικό δημόσιο θα επιβάλλει το κόστος της προσαρμογής στους πολίτες. Αντίθετα, αναμένει ότι οι πιστωτές της χώρας θα κληθούν να μοιραστούν το φορτίο.
Υποστηρίζει μάλιστα πως μια ανάλυση cost-benefit για την κρατική χρεοκοπία, ίσως προβάλλει ως πιο ευνοϊκή προοπτική τη χρεοκοπία, για τις περισσότερες υψηλά χρεωμένες χώρες.
Ακόμη, εκτιμά ότι η πολιτική οικονομία του καταμερισμού του δημοσιονομικού φορτίου, απαιτεί ότι οι κρατικοί πιστωτές μοιράζονται «τον πόνο» με τους φορολογούμενους και τους δικαιούχους των δημοσίων δαπανών.

• Ένα βήμα πριν την κρίση βρίσκεται το δολάριο, σύμφωνα με τους αναλυτές που θεωρούν ότι δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια ούτε για μπροστά, αλλά ούτε για πίσω

Οι επενδυτές σε αμερικανικά κρατικά ομόλογα θα πρέπει να ανησυχούν για την πορεία του δολαρίου, η οποία μάλλον ευχάριστη δε θα είναι, όπως επισημαίνουν.
Ο πρώην ανώτατος σύμβουλος της Κεντρικής Τράπεζας της Κίνας, Yu Yongding, θεωρεί ότι οποιαδήποτε ανατίμηση του δολαρίου θα είναι μόνο προσωρινή, ενώ η πτώση θα είναι αναπόφευκτη καθώς το χρέος των ΗΠΑ αυξάνεται. Μάλιστα, χαρακτήρισε τεράστιο το ποσό που χρωστά η μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη, προεξοφλώντας ότι η κατάσταση θα χειροτερεύει μέρα με τη μέρα. Είμαστε ένα βήμα πριν από την κρίση του δολαρίου.
Σύμφωνα με έκθεση του υπουργείου Οικονομικών εκτιμά ότι θα φτάσει στα 13,6 τρισ. δολάρια φέτος και στα 19,6 τρις δολάρια το 2015. Όπως μάλιστα επισημαίνει το πρακτορείο Ρόιτερς, η εν λόγω έκθεση εστάλη στο Κογκρέσο την προηγούμενη Παρασκευή, «χωρίς να γίνει ντόρος». Ως προς το ποσοστό του ΑΕΠ, το συνολικό αμερικανικό χρέος βρίσκεται σε επίπεδα Ελλάδας, με πρόβλεψη να αυξηθεί στο 102% του ΑΕΠ το 2015 από 93% του ΑΕΠ φέτος.
Το αμερικανικό χρέος αυξήθηκε κατακόρυφα λόγω της οικονομικής ύφεσης και των δαπανών της κυβέρνησης για τη διάσωση της Γουόλ Στριτ, τους πολέμους στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, καθώς και τα πακέτα οικονομικής στήριξης.
Το μερίδιο χρέους που κρατούν ξένοι επενδυτές, όπως η Κίνα, ιδιώτες και συνταξιοδοτικά ταμεία, θα αυξηθεί σε 9,1 τρις δολάρια, από 7,5 τρις δολάρια πέρυσι. Το 2015 το δημόσιο χρέος θα αυξηθεί στα 14 τρις δολάρια, 73% του ΑΕΠ.

• Απορίες και ερωτήματα για τις προβοκάτσιες, από τον Τουρκικό Τύπο

Ερωτήματα για το κατά πόσο ο τουρκικός στρατός έχει χρησιμοποιήσει και στο εσωτερικό της χώρας παρόμοιες πρακτικές με αυτήν που περιέγραψε πρόσφατα ο Τούρκος στρατηγός ε.α. Γιρμπιμπέσογλου, για την καταστροφή τζαμιών στην Κύπρο, με σκοπό την ανύψωση του ηθικού, θέτει ο τουρκικός Τύπος.
Με την πρόσφατη αποκάλυψη του Τούρκου στρατηγού ασχολείται άρθρο του Mustafa Akyol, στην αγγλόφωνη «Hurriyet Daily News», με τίτλο «Why the Turkish Military bombed mosques in Cyprus».
Όπως γράφει η «Taraf», o απόστρατος στρατηγός αναφέρεται στην τοποθέτηση βομβών στα τεμένη Bayraktar και Omerye της Λευκωσίας τη νύχτα της 24ης Μαρτίου 1962, επεισόδιο που εξαγρίωσε τους Τ/κ που διαδήλωσαν κατά των Ε/κ, τους οποίους θεώρησαν υπαίτιους.
Αυτό που απασχολεί εμένα ως Τούρκο, υπογραμμίζει ο αρθρογράφος, είναι το θλιβερό γεγονός ότι ο τουρκικός στρατός θεωρεί ορθό να σκηνοθετεί τέτοιες επιχειρήσεις τρομοκρατίας, για να ανυψωθεί η ψυχολογία της δικής μας πλευράς.
Γράφει ότι η τακτική αυτή εγείρει ερωτήματα, όπως το κατά πόσο ο τουρκικός στρατός έχει κάνει κάτι παρόμοιο με την Κύπρο στην Τουρκία. Ερωτάται επίσης εάν, εφόσον ο στρατός έχει τοποθετήσει βόμβες για την «ανύψωση της αντίστασης» έναντι των «εξωτερικών εχθρών», έχει χρησιμοποιήσει παρόμοιες τεχνικές κατά των «εσωτερικών εχθρών».
Ο αρθρογράφος συνεχίζει, γράφοντας ότι στη δίκη της Εργκενεκόν αποκαλύφθηκε, μεταξύ άλλων, ότι δύο τρομοκρατικές ενέργειες το 2006, με την τοποθέτηση βόμβας στην κεμαλικού προσανατολισμού εφημερίδα «Cumhuriyet» και τον πυροβολισμό ενός κοσμικού δικαστή, ήταν στημένες ενέργειες για να αποδοθεί η ευθύνη στους ισλαμιστές.

• Από την Κύρα Αδάμ

«Γύρω γύρω όλοι και στη μέση το Σύνταγμα των Σκοπίων» είναι η συντομότερη και... ακριβέστερη περιγραφή του προβλήματος της τελικής ονομασίας των Σκοπίων.
Ο ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΗΣ του ΟΗΕ, Μ. Νίμιτς, στη Νέα Υόρκη, μετά τις συναντήσεις του με την ελληνική και τη σκοπιανή πλευρά, έκανε πλάγια πηδηματάκια, επιμένοντας ότι ο ίδιος δεν έχει άλλη πρόταση και ότι οι δύο πλευρές έχουν πλέον πλούσιο υλικό για να τα βρουν μεταξύ τους.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ των ΗΠΑ, κ. Μπάιντεν, συμβούλευσε εκ νέου τους κ. Παπανδρέου και Γκρούεφσκι να λύσουν σύντομα το πρόβλημά τους, αλλά οι δύο υπουργοί Εξωτερικών, κ. Δρούτσας και Μιλόσοσκι, κατά τη συνάντησή τους επιβεβαίωσαν τις αποκλίνουσες «κόκκινες γραμμές» τους.
ΓΙΑ ΤΗΝ Αθήνα, η σύνθετη γεωγραφική ονομασία «για πάσα χρήση» παραπέμπει σαφέστατα στην ανάγκη αλλαγής του Συντάγματος της ΠΓΔΜ, ώστε να λυθεί κάθε μελλοντική «παρεξήγηση» για τη «μακεδονική» γλώσσα και την ιθαγένεια των γειτόνων. Τα στοιχεία αυτά είχε σπεύσει να εξαιρέσει από τον «λογαριασμό» πέρυσι ο έμπειρος κ. Νίμιτς στην τελευταία πρότασή του, με την κυβέρνηση της Ν.Δ. «στα κάτω» της και να μην έχει αντιστάσεις ώστε να απορρίψει την επικίνδυνη «στροφή».
ΓΙΑ ΤΑ Σκόπια η συζήτηση μπορεί να εξελιχθεί γύρω από το αν τους αρέσει ή όχι η σύνθετη ονομασία με τη «Μακεδονία» και τον «Βαρδάρη», αλλά μόνον ως διπλή ονομασία στις διεθνείς σχέσεις, όμως ποτέ ως θέμα αναθεώρησης του Συντάγματος της ΠΓΔΜ, το οποίο μάλιστα έχει «ευρωπαϊκή έγκριση και σφραγίδα» (;)
ΑΝ ΑΥΤΗ είναι η επιφάνεια των πραγμάτων, είναι άγνωστο τι γίνεται κάτω από αυτήν. Το σίγουρο είναι ότι «ανακατεύονται» πολλοί στις παρασκηνιακές διαβουλεύσεις και συναντήσεις (π.χ. η ευρωβουλευτής Μ. Κοππά πέρυσι τον χειμώνα στις Βρυξέλλες και προσφάτως ο Αλεξ Ρόντος, που επανήλθε μετά τη «θητεία» του πέρυσι δίπλα στον κ. Σαλικασβίλι και πιθανότατα από τις επιχειρήσεις για το ξήλωμα των διασυνοριακών ναρκών στα Βαλκάνια κατ' εφαρμογή της Συμφωνίας της Οτάβας).
ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ, στην επιφάνεια των πραγμάτων το θέμα των Σκοπίων, «γυρίζει» γύρω γύρω όλοι.
ΤΟ ΘΕΜΑ θα επανακάμψει -ίσως όχι θεαματικά- στην προσεχή Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Λισαβόνα τον Νοέμβριο και «όπως είθισται», στη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου, όταν θα επανεξεταστεί για πολλοστή φορά η προοπτική έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων της ΠΓΔΜ στην Ε.Ε.
ΑΝ ΤΑ εσωτερικά πράγματα της Ελλάδας ήταν διαφορετικά και η οικονομική κρίση βρισκόταν σε ύφεση, ίσως η κυβέρνηση Παπανδρέου να έσπευδε να κόψει τον γόρδιο δεσμό. Αλλά αυτό είναι δύσκολο.
ΑΠΟ ΤΗΝ άλλη πλευρά, ο κ. Γκρούεφσκι δείχνει μυστηριωδώς να έχει μεγάλη εμπιστοσύνη στον χρόνο, και στην πραγματικότητα δεν σπεύδει διόλου να λύσει την εκκρεμότητα στο όνομα, που εμποδίζει τη χώρα του να προχωρήσει στην Ε.Ε.
ΜΕ ΔΥΟ λόγια, όλοι ψάχνουν έναν από μηχανής θεό να λύσει το πρόβλημα. Και αυτός, για την ώρα τουλάχιστον, δείχνει να βαριέται...

• Του Σωτήρη Γλυκοφρύδη

Οι νόμοι της θάλασσας δεν είναι άλλο παρά μια αυστηρή επιβολή των κανόνων της στυγνής - στεγνής ζωής, με μια διάσταση που δεν επιδέχεται αμφιβολίες. Τη στιγμή που ο υπουργός των οικονομικών εξέπεμψε δημόσια το May Day (S.O.S. στη ναυτική γλώσσα) και δη μέσα στο άντρο του καπιταλισμού, στη σύνοδο του Ευρογκρούπ - ΕΚΟΦΙΝ (15 Φεβρουαρίου), λέγοντας ότι είμαστε «Τιτανικός», η κατάσταση είχε πλέον οριοθετηθεί.
‘Όταν ένα καράβι εκπέμψει σήμα κινδύνου, αυτομάτως υπάγεται στο Αγγλικό δίκαιο, το οποίο έχει αποδειχθεί πρακτικά το πιο αρμόζων, τόσο στο ναυαγό όσο και στους σώστες. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό σημαίνει ότι στο σώζω και μου ανήκει μέχρι το μισό. Ο Έλλην υπουργός μη ξέροντας από θάλασσα τα έκανε μάλλον θάλασσα, παραδίδοντας το πλοίο «Ελλάς» μέσω Γερμανίας στο Αγγλικό ναυτικό δίκαιο ως «Τιτανικό».
Στη θάλασσα, όταν ένα καράβι μπάζει νερά το σώζεις εξ ιδίων μέσων, αν μπορείς, αποκρύπτοντας συχνά τις αβαρίες του για να μη μπεις στη διαδικασία του αυστηρού ελέγχου. Αυτή είναι μια συνήθης πρακτική που εφαρμόζεται. Τη στιγμή όμως που αποφασίζεις να το δημοσιοποιήσεις μπαίνεις στη διαδικασία της πραγματογνωμοσύνης - στην οποία είχαμε ήδη μπει από τις αστοχίες και ρεμούλες της προηγούμενης κυβέρνησης. Όταν όμως εκπέμψεις το σήμα του κινδύνου, το «σώστε μας γιατί χανόμαστε» έχεις ήδη αποδεχθεί ότι είσαι διατεθειμένος να χάσεις μέχρι το μισό πλοίο. ...
Στη διάσωση του καραβιού ανεβαίνουν συνεργεία από τους διασώστες που θέτουν τον καπετάνιο και το πλήρωμα υπό τις εντολές τους, αυτή είναι μια συνήθης τακτική που ακολουθείται στα ναυάγια. Υπάρχει όμως και άλλη πρακτική που εφαρμόζεται, το «Νo cure - no pay» (δεν με γλυτώνεις - δεν πληρώνω) με την υπογραφή ενός κοντράτου μεταξύ των συμβαλλομένων, του καπετάνιου από τη μια και αυτών που σπεύδουν προς βοήθεια από την άλλη. Ούτε αυτό εφαρμόστηκε. Ακόμα και με φίλους σε ναυάγιο καλό είναι να υπογράψεις πριν σε αναλάβουν ένα χαρτί, καθόσον πολλές φορές αυτοί αποδεικνύονται εκ των υστέρων ότι δεν είναι τόσο φίλοι. Ασχέτως τούτου, παραδώσαμε το καράβι εν λευκώ στους διασώστες μας, αποδεχόμενοι και την πιο ακραία επιθυμία τους, ότι αν ακόμα αυτό δεν διασωθεί, είμαστε υποχρεωμένοι να τους πληρώσουμε για τις ενέργειές τους.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, το καράβι δεν είναι του καπετάνιου, αλλά μια συμπλοιοκτησία. Ως εκ τούτου, οι επιβάτες έχουν λόγο και δεν νομιμοποιείται ο καπετάνιος να λαμβάνει αποφάσεις εν πλήρη αγνοία τους, ειδικά εάν τους έχει υποσχεθεί λαγούς με πετραχήλια για να πάρει αυτή τη θέση, ούτε ο αρχιλογιστής εκστομίζει να το σήμα του κινδύνου αυθαίρετα, όπου για αυτό αποφασίζει ο καπετάνιος.
Η κατάσταση αυτή, φεύγοντας από το παράδειγμα της θάλασσας, μοιάζει με κάποιον που πηγαίνει να πάρει ένα δάνειο απο μια τράπεζα, μαρτυρώντας την προγενέστερη κατάστασή του και συντετριμμένος. Οι τραπεζίτες έχοντας αντιληφθεί το χάλι του και ότι δεν παράγει, είτε αυτός τους εκλιπαρεί κάνοντας ότι δεν τους εκλιπαρεί είτε τους απειλεί κάνοντας ότι δεν τους απειλεί - βάζοντας μέχρι και υποτιθέμενο μπιστόλι στο τραπέζι - δεν θα καταφέρει ποτέ κάνοντας το καλό ή το κακό παιδί κάτι το αξιόλογο. Άσχετα ποιοι διοικούν τις τράπεζες, η ελεύθερη αγορά δεν σηκώνει από τέτοια, είναι ως γεγονός απρόσωπη, επομένως, το μπιστόλι περιορίζεται για το θεαθήναι και μάλλον για τον κρόταφό σου. Ο Βορράς επιδότησε την Ελλάδα για να αυτοβελτιωθεί, ως εκ τούτου η κατοπινή συμπεριφορά των πιστωτών πηγάζει από τη συμπεριφορά της.
Ο περιορισμός των δαπανών και η πράσινη οικονομία είναι μια υπόσχεση του δανειολήπτη για αλλαγή πορείας, πράγμα που σημαίνει ότι θα κάνει εργοστάσια με ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά και θα παράγει προϊόντα συμβατά με το περιβάλλον. Παραταύτα, προέκυψε (προς το παρόν) τσόχα, Λας Βέγκας, τυχερά παιχνίδια και λοιπά. Όλα αυτά προκαλούν τη θυμηδία. Όσο ο υπουργός κουλτούρας προσπαθεί να μας πείσει τι κοινωνικό αγαθό κάνει ο τζόγος, η τσόχα επειδή είναι πράσινη και τα παίγνια επειδή έχουνε φρουτάκια, δεν είναι πράσινη ανάπτυξη, βελτίωση υποδομών και κυρίως της παιδείας. Τουλάχιστον ο αρμόδιος υπουργός θα έπρεπε να ήτανε ειλικρινής, να πει ότι αυτό είναι κακό αλλά γίνεται απο ανάγκη, μήπως όμως υπήρξαν ειλικρινείς οι συνάδελφοί του; Η ειλικρίνεια μαζί με την προσδοκία, που κάποτε έκαναν να ανατείλει ο ήλιος του ΠΑΣΟΚ, τον κάνουν πράσινα άλογα και απογοήτευση σε δρόμο προς τη Δύση.
Τα spreαd με τις παραπάνω ενέργειες της κυβέρνησης, δεν είναι λογικό να κατέλθουν. Η αξιοπιστία δεν βελτιώνεται όταν δίνεις για μπάγκα οικόπεδο φιλέτο για να το πάρεις χόρτα ποσοστό από τη γκανιότα. Η λύση όταν νοιώσεις την πρόσκρουση στο σκάφος σου είναι να στρίψεις προς το πέλαγος, όταν όμως ο πηδαλιούχος μπερδέψει το αριστερά με το δεξιά απομένει το όπισθεν ολοταχώς, μπας και σωθεί με μικρότερη ζημιά το πλοίο. Αλλά, όπως φαίνεται, ούτε αυτό τηρήθηκε, οπότε διαμορφώνεται εύλογη η απορία: μήπως δεν είμαστε τελικά Τιτανικός αλλά αυτά υπήρξαν άστοχα και προσχεδιασμένα;
Ο λόγος, κατ’ εμέ -και δεν θέλω να σκεφτώ ότι υπάρχει άλλος- είναι ότι ο καπετάνιος, κατ’ εξοχήν προβλέψιμος από το ευρύτερο σύστημα στο οποίο και ανήκει, έδωσε στους επιβάτες τις υποσχέσεις που χρειαζόντουσαν για να πάρει τη δουλειά, βάζοντάς τους κατόπιν σε περιορισμό έκτακτης ανάγκης. Η Ελλάδα, κατ’ εξοχήν χώρα ναυτική, στερείτο οργανωτικών δομών και νομοθετικών πλαισίων, εκτός από τους νεκρούς, τους οποίους έπρεπε πάντοτε να τους μαζεύει. Οι θαλάσσιοι νόμοι, είπαμε, ότι, είναι θεσμοί ζωής, αρχές οργάνωσης μιας οριοθετημένης κοινωνίας, με σαφή διεύθυνση, πορεία και προσανατολισμό. Το καράβι «Η Ελλάς» δεν μπόρεσε να οργανωθεί ποτέ σε μια κοινωνία δαμημένη (εκ του δαμώ-δαμάζω), που σημαίνει οριοθετημένη - υποταγμένη στο σύστημα. Τα πάντα προήλθαν από ατομικές χαοτικές προσπάθειες με χύμα πτώματα στο κύμα. Όταν, όμως, δεν μπαίνεις θεσμικά στο σύστημα, με την όποια στρέβλωση ή ευθειασμό του, ή θα εισέλθεις με εξαναγκασμό ή θα υποστείς πιο άμεσα τη νέμεση της δαμημένης κοινωνίας.
Παραταύτα, υπάρχει και ο απομηχανής θεός, που τώρα παρουσιάζεται με τη μορφή του Αραβικού στοιχείου. Ας ετοιμαστούμε, για να είμαστε συνεπείς με την ιστορία μας, να κάνουμε σπονδή στο θεό της τραγωδίας και της κωμωδίας...