• Η κυβέρνηση παρά το γεγονός οτι δεν αδρανεί –σε σχέση με την προηγούμενη σπάει ρεκόρ εργατικότητας– δεν είναι αποτελεσματική. Είναι μια κυβέρνηση θεωρητικών, φλύαρων πολιτικών οι οποίοι όμως είναι δυστυχώς «βαθειά νυχτωμένοι». Και ενώ δεν γνωρίζουν και δεν αντιλαμβάνονται πώς λειτουργεί η οικονομία, παρουσιάζουν μια αυτιστική συμπεριφορά, δεν επικοινωνούν με την αγορά, δεν ακούνε κανέναν και δεν αξιοποιούν το πραγματικά εξαιρετικό δυναμικό που διαθέτει η χώρα...

Οι πρώτες ενδείξεις από την εφαρμογή του προγράμματος σταθεροποίησης και ανάπυξης δεν είναι καλές. Τα φορολογικά έσοδα δεν αυξάνονται όσο ήλπιζε η κυβέρνηση και οι δαπάνες δεν μειώνονται.
Το αποτέλεσμα της πολιτικής που ακολουθείται είναι χειρότερο απο τις προσδοκίες της κυβέρνησης. Δεν ξέρουμε πότε θα μας ξανακρίνει η τρόικα και τι συμπέρασμα θα βγάλει ούτε πόσες ευκαιρίες θα μας δώσει ακόμη.
Ελπίζουμε οτι θα συνεχίσει να μας στηρίζει για το καλό των ευρωπαικών τραπεζών οι οποίες αν εμείς πτωχεύσουμε θα χάσουν τα κέρδη τριών ετών, πράγμα ανεπίτρεπτο για τη λογική αυτών των επιχειρήσεων. Όμως τα πράγματα δεν πηγαίνουν καθόλου καλά και δυστυχώς αυτό δεν φαίνεται να το αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση ούτε ο πρωθυπουργός.
Υπο αυτές τις συνθήκες ο κ. Παπανδρέου θα έπρεπε άμεσα να προχωρήσει σε ανασχηματισμό τουλάχιστον στο οικονομικό επιτελείο το οποίο δεν αποδίδει. Δεν το κάνει όμως. Και απορεί κανείς όταν ακούει οτι ο αναπτυξιακός νόμος – στοιχειώδης προυπόθεση για την επιτυχία του προγράμματος εξυγίανσης της οικονομίας – αναβάλεται μέχρι τον Σεπτέμβριο.
Έχουμε την πολυτέλεια αυτής της αναβολής;
Έχουμε τη δυνατότητα να περιμένουμε τρείς μήνες για να διαμορφώσουμε έναν αναπτυξιακό νόμο;
Έχουμε την πολυτέλεια να προχωράμε με τόσο αργά και αβέβαια βήματα αντί να προσπαθούμε νυχθημερόν να σώσουμε την οικονομία μας; Έχουμε την πολυτέλεια να διώχνουμε κρουαζιερόπλοια απο το λιμάνι του Πειραιά, να κλείνουμε κάθε μέρα τους δρόμους, να απεργούμε διαρκώς, όταν κλείνουν επιχειρήσεις και μένουν δεκάδες χιλιάδες άνεργοι στο δρόμο;
Αφαλώς όχι.
Η κυβέρνηση παρά το γεγονός οτι δεν αδρανεί – σε σχέση με την προηγούμενη σπάει ρεκόρ εργατικότητας – δεν είναι αποτελεσματική. Είναι μια κυβέρνηση θεωρητικών, φλύαρων πολιτικών οι οποίοι όμως είναι δυστυχώς «βαθειά νυχτωμένοι». Και ενώ δεν γνωρίζουν και δεν αντιλαμβάνονται πώς λειτουργεί η οικονομία, παρουσιάζουν μια αυτιστική συμπεριφορά, δεν επικοινωνούν με την αγορά, δεν ακούνε κανέναν και δεν αξιοποιούν το εξαιρετικό δυναμικό που διαθέτει η χώρα.
Οι διοικητές των κρατικών και "ημικρατικών" τραπεζών που έχει διορίσει η ίδια η κυβέρνηση δεν έχουν ερωτηθεί ποτέ σχετικά με το τι πρέπει να γίνει για την οικονομία.
Οι μεγαλύτεροι επιχειρηματίες της χώρας, αυτοί που κάνουν εξαγωγές και διαθέτουν τη γνώση και την εμπειρία δεν έχουν ερωτηθεί ποτέ.
Οι καλύτεροι τραπεζίτες του ιδιωτικού τομέα δεν έχουν καμμία επαφή με το οικονομικό επιτελείο. Καμία πρόταση - και έχουν υποβληθεί πολλές - δεν έχει ληφθεί υπόψη απο το οικονομικό επιτελείο το οποίο αυτιστικά επιμένει στην παντογνωσία του.
Η χώρα βρίσκεται σε εναν πόλεμο επιβίωσης και θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει όλες της τις δυνάμεις. Δεν το κάνει. Οι αποφάσεις λαμβάνονται κεκλεισμένων των θυρών απο τους υπουργούς και δεν οδηγούν πουθενά. Τα νομοσχέδια είναι γεμάτα λάθη. Λάθη που ενώ έχουν επισημανθεί απο νωρίτερα, έχουν αγνοηθεί και ξαφνικά διαπιστώνονται εκ των υστέρων και οδηγούν σε ανατροπές και καθυστερήσεις.
Πόσο καιρό χρειάζεται άραγε ο πείσμων πρωθυπουργός για να αντιληφθεί τα λάθη του και να αλλάξει τους υπουργούς που δεν αποδίδουν; Πόσο καιρό χρειάζεται για να καταλάβει οτι το σκάφος βυθίζεται χωρίς λόγο; Πώς είναι δυνατόν να οδηγείται στην πτώχευση η 27η πιο πλούσια χώρα του κόσμου;
Οι ευθύνες αυτής της κυβέρνησης για την κατάσταση της οικονομίας είναι τεράστιες. Όχι διότι δημιούργησε το πρόβλημα, αλλά γιατί δεν κατάφερε να το αντιμετωπίσει. Την έφαγε η θεωρία και η αλλαζονεία.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα της κυβέρνησης Παπανδρέου τελικά, είναι οτι όλοι πιστεύουμε οτι δεν έχουμε εναλλακτική λύση. Οτι δεν υπάρχει δηλαδή αντιπολίτευση. Όλοι ελπίζουμε οτι αυτή η κυβέρνηση θα τα καταφέρει να μας βγάλει απο την κρίση...
Δεν πρόκειται όμως περί αισιοδοξίας αλλά περί ελπίδος.
Καμία αισιοδοξία δεν δικαιολογείται. Τα νούμερα και τα αποτελέσματα της πολιτικής που ακολουθείται δείχνουν ότι πάμε από το κακό στο χειρότερο. Εμείς απλώς μεταφράζουμε την ελπίδα σε αισιοδοξία γιατί δεν έχουμε άλλη επιλογή.
Ο μόνος που μπορεί να μας σώσει είναι ο κ. Παπανδρέου, αν αντιληφθεί ότι πρέπει να αλλάξει κυβέρνηση και να ανοίξει τα αυτιά του στις προτάσεις και τις απόψεις όλων των ενεργά συμμετεχόντων στην οικονομία.
Με τους θεωρητικούς οδηγούμαστε στο παγόβουνο που θα μας βυθίσει πριν το τέλος της χρονιάς...
Πηγή

• Ανοιχτή επιστολή προς την υπουργό Παιδείας, κυρία Διαμαντοπούλου
• Η εθνοφοβικότητα, η ελληνοτουρκική φιλία και "Το σπίτι του Κεμάλ"

Αξιότιμη κυρία Υπουργέ της (εμφανέστατα πρώην Εθνικής) Παιδείας (όσο για τη Δια Βίου Μάθηση, είναι ούτως ή άλλως δεδομένο πλέον ότι μας κάνετε και…γηράσκουμε αεί διδασκόμενοι)!
Αναμφίβολα το προσωπικό δικαίωμα του καθενός στον εθνομηδενισμό και την ελληνοφοβικότητα είναι απολύτως σεβαστό. Επειδή ωστόσο τόσο εσείς, όσο και το επιτελείο των συνεργατών σας τυγχάνει (ακόμη) να πληρώνεστε από τον ελληνικό λαό, είστε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ υποχρεωμένοι να μάθετε κάποια στιγμή να σέβεστε την Ιστορία του και τους Νεκρούς του, Ως εκ τούτου, η επιλογή θέματος Πανελλαδικών Εξετάσεων που γεννά θετικούς συνειρμούς υπέρ ενός σεσημασμένου φασίστα, διακεκριμένου δασκάλου της γενοκτονίας και (συμπτωματικώς) σφαγέα και των προγόνων μας και μάλιστα ακριβώς τη μέρα που έχει θεσμοθετηθεί (εδώ και 16 χρόνια) από την Ελληνική Βουλή ως Ημέρα Μνήμης των εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων του στον (κάποτε) ελληνικό Πόντο, θεωρούμε ότι προσβάλλει όχι μόνο τη νοημοσύνη μας, αλλά ολόκληρη την ύπαρξή μας.
Και βεβαίως, θα ξεκαθαρίσουμε ότι ούτε τη λογοτεχνία δαιμονοποιούμε, ούτε λογοκρισίες επιθυμούμε, ούτε την…ποινικοποίηση της απλής αναφοράς του ονόματος του Μουσταφά Κεμάλ προτείνουμε. Το πρόβλημα δεν είναι το κείμενο του Ιωάννου καθ’ αυτό (που ίσως από μόνο του να μην έχει πράγματι κάτι το μεμπτό). Το πρόβλημα, επαναλαμβάνουμε, έγκειται στον βαθύτατα αρνητικό συμβολισμό της επιλογής του, σε συνδυασμό ασφαλώς με την έλλειψη εθνικής αυτογνωσίας και ιστορικής αυτοσυνειδησίας, η οποία είναι γνήσιο προϊόν του αποχρωματισμένου και καθημαγμένου δημόσιου σχολείου που ονειρεύεστε (φρόντισαν βέβαια γι’ αυτό και οι προκάτοχοί σας) και η οποία σας επιτρέπει να χρησιμοποιείτε σήμερα το όνομα του φασίστα γενοκτόνου, ανήμερα της μνήμης των θυμάτων του, και να μην ξεσηκώνονται και οι πέτρες! Τη στιγμή που έχουμε προγράμματα για τη διδασκαλία του Ολοκαυτώματος, ανήμερα 19ης Μαΐου χωρίς αιδώ και χωρίς αποστροφή κάποιοι έχουν το απύθμενο θράσος να μας μιλούν για τον δολοφόνο Μουσταφά Κεμάλ και το (ούτως ή άλλως αμφισβητούμενο) εν Θεσσαλονίκη σπίτι του.
Αξιότιμη κυρία Υπουργέ
Δεν θα σχολιάσουμε κατά τη συγκεκριμένη στιγμή τις πολιτικές προσεγγίσεις της κυβέρνησής σας! Δεν θα σχολιάσουμε και το ότι πριν αλέκτωρ λαλήση, πριν καν προλάβει δηλαδή να στεγνώσει το μελάνι από τις υπογραφές σας με την Τουρκάλα ομόλογό σας για "κοινή προσέγγιση, ώστε να μειωθεί η εχθρότητα και οι επιθετικοί χαρακτηρισμοί", εσείς μας εμφανίσατε ως… “πεσκέσι” τον διαβόητο σφαγέα! Δεν μας ενδιαφέρουν ούτε και οι ιδεοληπτικές νευρώσεις, ούτε και οι νεοταξίτικες διασυνδέσεις, αλλά ούτε και οι μισελληνικές ψυχώσεις ενίων (αυτοφερομένων ως) διανοουμένων, που μέσω κωμικών ψευτοεπιστημονικών φληναφημάτων, εξακολουθούν να…αναρωτιούνται ακόμη επί .. δυσβάχταχτων υπαρξιακών ερωτημάτων του τύπου “τι είναι η πατρίδα μας”! Το μόνο ΑΠΟΛΥΤΩΣ βέβαιο είναι πως όλοι αυτοί, όσο και εσείς προσωπικά, όσο θα ζείτε σ’ αυτή τη συγκεκριμένη γωνιά του πλανήτη και θα φέρετε δημόσια θέση ΜΕ ΑΝΤΙΜΙΣΘΙΑ, θα ΜΑΘΕΤΕ (θέλετε - δεν θέλετε) να σέβεστε τα αυτονόητα, που την κράτησαν ζωντανή επί αιώνες. Εμείς - στον ελάχιστο βαθμό που περνάει από το χέρι μας - είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπιστούμε αυτά τα αυτονόητα και να αντισταθούμε σε όποια ενδεχόμενη προσπάθεια να εκβληθούν από την Παιδεία μας. Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε περαιτέρω απόπειρα στη γνωστή κατεύθυνση της πλήρους απονεύρωσης και του αφελληνισμού της, από οποιαδήποτε νευρωσική και ανιστόρητη εθνοφοβική παρεούλα και αν προέρχεται, εμείς δηλώνουμε ότι θα μας βρει απέναντί της. Αντίθετους και αποφασισμένους.
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ Ν. ΡΟΔΟΠΗΣ

• Ποιοί είναι οι πραγματικοί στόχοι του Γιώργου Παπανδρέου; Η ερώτηση υποβάλλεται επειδή μέχρι σήμερα έχει κατορθώσει να κάνει όλους τους Έλληνες να νιώθουν πως είναι τα θηράματα σε ένα ανελέητο κυνήγι...

Κάθε κυβέρνηση και η πολιτική της κρίνεται εκ του αποτελέσματος. Αν έχει πιάσει τους στόχους που θέτει, αν κάνει καλό στην κοινωνία, αν λύνει περισσότερα προβλήματα από αυτά που δημιουργεί. Και φυσικά δεν περιμένει κανείς το τέλος της τετραετίας για να κάνει ταμείο, ειδικά όταν οι συνθήκες είναι τέτοιες που απαιτούνται πιο συχνές αξιολογήσεις του έργου.
Κάπως έτσι σκέφτονται οι πολίτες που δίνουν ακόμη στήριξη στον Γ. Παπανδρέου, ωστόσο, η υπομονή εξαντλείται αφού όλοι βλέπουν ότι η οικονομική πολιτική οδηγεί σε αδιέξοδο, οι στόχοι χάνονται και η χώρα δεν βαδίζει σε σωστό δρόμο. Αν κάποιος αναλύσει ένα – ένα τα μέτρα που έχουν ληφθεί θα διαπιστώσει ότι όλα οδήγησαν στο απόλυτο χάος, την εξαθλίωση του κόσμου και ουσιαστικά οι θυσίες πάνε χαμένες.
Για παράδειγμα: Δύο φορές αυξήθηκε ο ειδικός φόρος κατανάλωσης των καυσίμων και η βενζίνη από 80–90 λεπτά ανέβηκε στο 1,5 ευρώ το λίτρο. Ποια ήταν η δικαιολογία της κυβέρνησης; Ότι θα αυξηθούν οι φόροι από τα καύσιμα και θα γεμίσουν τα άδεια κρατικά ταμεία.
Αντ’ αυτού είδαμε μείωση πάνω από 20% στην κατανάλωση βενζίνης τους τελευταίους μήνες ενώ 300-400 πρατήρια σε όλη τη χώρα έβαλαν λουκέτο. Αυξήθηκε η χρήση των δημόσιων μέσων μεταφοράς, ο κόσμος άφησε το αυτοκίνητο στο σπίτι και οι έξοδοι του Σαββατοκύριακου μειώθηκαν. Αποτέλεσμα ήταν ενώ η βενζίνη να έχει διπλασιαστεί, τα έσοδα να μην ανεβαίνουν αφού πέφτει η κατανάλωση. Τζακ ποτ για την κυβέρνηση δηλαδή.
Άλλο παράδειγμα: Επιβλήθηκαν νέοι φόροι στα ακίνητα, τεκμήρια, ΦΜΑΠ, τακτοποιήσεις ημιυπαιθρίων κ.λπ. Σκοπός να γεμίσουν τα κρατικά ταμεία.
Αντίθετα, η οικοδομή έχει βουλιάξει, αγοραπωλησίες ακινήτων δεν γίνονται, άρα δεν υπάρχουν έσοδα, οι ημιυπαίθριοι έχουν παγώσει, η κτηματαγορά έχει διαλυθεί. Δεύτερο τζακ ποτ δηλαδή.
Το τρίτο είναι στο εμπόριο. Μειώθηκαν οι μισθοί, ο κόσμος φτωχαίνει καθημερινά, τα λεφτά που υπήρχαν και θα έπεφταν στην αγορά όπως είχε υποσχεθεί ο Γ. Παπανδρέου δεν υπάρχουν, οπότε τις έγινε; Βουτιά στο εμπόριο, λουκέτα στα καταστήματα, ο κόσμος δεν καταναλώνει παρά μόνο τα βασικά, οπότε πάλι άδεια τα ταμεία. Για να μην πούμε για τις συνεχείς ευνοϊκές ρυθμίσεις στην εφορία όπου γίνονται αλλά ο κόσμος δεν πάει διότι δεν υπάρχει ρευστό.
Και το τέταρτο και βασικότερο: Έδωσαν 28 δις ευρώ στις τράπεζες με πρόσχημα τη στήριξή τους προκειμένου να μην φουντάρουν και για να μπει ζεστό χρήμα στην αγορά. Οι τραπεζίτες έκλεισαν τις μαύρες τρύπες τους από τις επενδύσεις που έκαναν στα Βαλκάνια, δίνουν δάνεια με το σταγονόμετρο, βουλιάζουν επιχειρήσεις και νοικοκυριά και η κυβέρνηση απλά παρακολουθεί.
Επομένως, όταν η αξιολόγηση γίνεται με πραγματικά κριτήρια κι όχι δημοσκοπήσεις και μετρήσεις πληρωμένων εταιρειών, καταλαβαίνει κανείς που πάει ο τόπος και η κυβέρνηση.
Πηγή

• Ο βενζινάς μου δήλωσε πως ο τζίρος του έπεσε από τα 14.000 στις 7.000!!!
• Ο ψυχίατρός μου δήλωσε πως έχει αυξηθεί η πελατεία του κατά 70%!!!
• ΠΑΣΟΚ = Πατέρα Αναπαύσου Συνεχίζω Ολική Καταστροφή…

Δεν είναι ψεύτης, ούτε κωλοτούμπας, ούτε ανίκανος. Απλά αυτό το παιδί έχει το ακαταλόγιστο.
Τον ακούτε πως μιλάει, πως αρθρώνει το λόγο του, πως μπλέκει τη πράσινη ανάπτυξη με τα πράσινα άλογα και ολίγη εθνική ανεξαρτησία, τον τουρισμό με τη “πρόταση – ειρωνεία” για ξεπούλημα κάποιων νησιών και τα νησιά μας που εμείς οι Έλληνες τα αγαπάμε και για αυτό δεν τα ξεπουλάμε, για πιπέρι βάζει και κάτι από κοινωνική δικαιοσύνη λίγο σοσιαλισμό και καταπολέμηση της διαφθοράς, δηλαδή μια χωριάτικη σαλάτα με λίγο απ΄ όλα και ότι άλλη παπαριά και μπούρδα μπορεί να φανταστεί κανείς. Τα ακαταννόητα που λέει, δεν είναι γιατί δεν γνωρίζει καλά τα Ελληνικά επειδή δήθεν έζησε πολλά χρόνια στο εξωτερικό, όπως μας λέει…., αλλά απλά και μόνο επειδή έτσι σκέπτεται.
Τώρα πως αυτός ο λίγος έγινε πρωθυπουργός και πηδάει ένα ολόκληρο λαό και μία χώρα;
Όλα είναι ζήτημα marketing. Πρώτα το όνομα. Δεύτερο πάνω του και στο όνομά του επένδυσαν συμφέροντα δυνάμεις και νέοι πολιτκοί. Τρίτο ο ίδιος διάλεξε για άμεσους συνεργάτες του άτομα που κανένας δεν τα γνώριζε προηγουμένως και άρα εξαρτώνται άμεσα από τις διαθέσεις του κυρίου τους. Τέταρτο (από ότι φαίνεται) είναι άφιλος (Killer άκουσα τον Ανδρουλάκη να τον χαρακτηρίζει), δηλαδή δεν το έχει σε τίποτε να στείλει στα αζήτητα κάποιον που θα θεωρήσει, ή μάλλον θα του πουν ότι δεν κάνει.
Το αποτέλεσμα όμως μετράει και αυτό είναι ότι ο άνθρωπος αυτός έχει οδηγήση τη χώρα στην υποδούλωση, στην αδυναμία και στη γενική ανυποληψία, μας έφερε εδώ μία “τρόϊκα” τεχνοκρατών που έχει εξουσία μεγαλύτερη από αυτή της κυβέρνησης και της βουλής και ορίζει το τι θα γίνει, αντικατέστησε το σύνταγμα από ένα μνημόνιο ενεργειών και οδηγεί το λαό στη φτώχεια και την εξαθλίωση.
Αναγνώστης

• "...Όταν ο επιθετικός, εγκληματικός, ναζισμός των Γερμανών, έλιωνε τη χώρα μας, εμείς δεν θάπρεπε να αμυνθούμε; Όταν οι μεταναζιστές Γερμανοί, εξήντα χρόνια τώρα, αρνούνται να μας δώσουν αυτά που μας χρωστάνε, γινόμαστε γελοίοι εμείς, επειδή ζητάμε πίσω το αίμα μας ή αυτοί, παραμένοντας αμετανόητοι κοσμοκράτορες;..."

Γράφει: Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ
Το Δ.Ν.Τ., πριν μας κυβερνήσει οικονομικά, μας έχει αλώσει, εδώ και πολλά χρόνια, ηθικοπνευματικά… Kαι μερικοί πνευματικοί μας άνθρωποι, καμώνονται ότι δεν το έχουν καταλάβει. Ενώ είναι γνωστό ότι συνέτειναν κιαυτοί, τα μέγιστα, σ’αυτή την άλωση.
Οι πρόσφατες συνεντεύξεις-χείμαρρος τεσσάρων διάσημων και άξιων δημιουργών, όμως πολλαπλά παραχαιδεμένων και πλουσιοπάροχα επιδοτουμένων, αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.
Ανακαλύπτουν ξαφνικά ότι η Ελλάδα διοικείται ακόμη με το μοντέλο της «οθωμανικής διοίκησης»...!!
Και μας δίνουν, φυσικά, το δικαίωμα να ρωτήσουμε: Τώρα το είδανε αυτό το μοντέλο; Τόσα χρόνια που αυτό ακριβώς το μοντέλο υπηρετούσανε, πού ήταν; Τόσα χρόνια που αυτό το μοντέλο τροφοδοτούσε το έργο τους, τι έκαναν;
Να πούμε εμείς λοιπόν τι έκαναν. Εισέπρατταν τις επιχορηγήσεις τους από το μοντέλο αυτό, μιλούσανε για τις επιτυχίες τους στα ΜΜΕ αυτού του μοντέλου και σιωπούσανε στα εγκλήματα, αυτού του μοντέλου όλων των «κοτζαμπάσηδων του λαϊκισμού», όπως τώρα τους αποκαλούν..
Ο κ. Θόδωρος Τερζόπουλος, σε μια (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ-29.5.10) από τις αμέτρητες ολοσέλιδες συνεντεύξεις του στα έντυπα αυτού του μοντέλου, χρόνια τώρα, ανέλυε με πάθος το έργο του, κατείχε υψηλότατες θέσεις και ταξίδευε σε Ανατολή και Δύση με χρήματα του «οθωμανικού» αυτού μοντέλου..
Χωρίς να πει έστω και μια λέξη, βέβαια, για το άθλιο αυτό μοντέλο... Και τώρα ξαφνικά χαίρεται για τη «φούσκα» που έσκασε, «κλαίει» για την ηθική και πολιτισμική κρίση και τη «λουμπενοποίηση» του ‘Ελληνα και ανακαλύπτει ξαφνικά το, εδώ και 50 χρόνια γνωστότατο «φτωχό» Θέατρο του Γκροτόφσκυ...
Ο σκηνοθέτης κύριος Νίκος Μαστοράκης, ξαφνικά (ΝΕΑ-29.5.10), ανακάλυψε ότι «προσωπικά νιώθω να ζω μέσα σε ένα θρίλερ που το τέλος του δεν μπορώ να το προβλέψω...»
Τόσον καιρό, δεν έβλεπε ότι οι υψηλότατοι και παντοδύναμοι προστάτες του έργου του, είταν οι ίδιοι συγγραφείς και σκηνοθέτες αυτού του θρίλερ;
Ο κύριος Θόδωρος Αγγελόπουλος διαπίστωσε απότομα(ΝΕΑ-29.5.10), ότι:
« Το να ζεις στη σημερινή εποχή είναι σχεδόν ηρωικό...»!
Αυτό είναι βέβαια σωστό αλλά ισχύει για τους αμέτρητους άξιους δημιουργούς που πάλευαν και παλεύουν ηρωικά, μια ζωή ολόκληρη, για μια στοιχειώδη βοήθεια. Ο ίδιος δεν νομίζουμε ότι πάλεψε ποτέ γιαυτό. Το άξιο έργο του το «στέγασαν» παντοιοτρόπως, από το 1967 μέχρι σήμερα, όλα τα παντοδύναμα Μ.Μ.Ε. και όλο το κατεστημένο, εσωτερικού και εξωτερικού. Χωρίς ποτέ, μέχρι σήμερα, να αντιδράσει, στοιχειωδώς έστω, εναντίον αυτού του κατεστημένου, παρά μόνο όταν ένιωθε «προσωπικά» αδικημένος...
Και τον βεβαιώνουμε ότι δεν πρόκειται να πάθει «κατάθλιψη», όπως δηλώνει, αν σταματήσει το σινεμά. Αρκεί να βγει από το παλάτι του εαυτού του και να γεμίσει την υπόλοιπη ζωή του, παλεύοντας δίπλα στους άστεγους δημιουργούς, τους γνήσιους ήρωες της εποχής μας.
Και, τέλος, ο αλαζόνας Γερμανός σκηνοθέτης κύριος Πέτερ Στάιν, ο χαϊδεμένος του παντοδύναμου ελληνικού κατεστημένου..!!
Είναι αυτός ο κύριος που εδώ και δυό χρόνια, πριν και μετά την Επίδαυρο, έβρισε όλη την Ελλάδα... Και εμείς, για να τον… ευχαριστήσουμε, τον ξανακαλέσαμε φέτος.!! Και μας ξανάβρισε στα σαλόνια του Δ.Ο.Λ.!! (ΒΗΜΑ 30.5.10) Ιδού μερικά αποσπάσματα, του αμετανόητου κ.Στάιν:
«Οι Έλληνες εύκολα περνούν στη θέση του αμυνομένου. Και είναι τόσο γελοίο όλο αυτό..» «Οι Γερμανοί δεν είναι εναντίον των Ελλήνων. Απλώς δεν θέλουν να τους πληρώνουν...» « Όταν η Γερμανία είχε τις δικές της δυσκολίες, ποιός τη βοήθησε; Κανείς...» «Όταν η Μέρκελ είπε ότι η Ελλάδα πρέπει να βγει από την ευρωζώνη, ήταν η πιο σωστή πρόταση»..
Αν αυτή τη συνέντευξη την έπαιρνε ένας ανεξάρτητος δημοσιογράφος και όχι μια επαγγελματίας κυρία, ίσως θα μπορούσε να βάλει στη θέση του αυτόν τον αλαζόνα, Γερμανό, ρωτώντας τον:
«Όταν ο επιθετικός, εγκληματικός, ναζισμός των Γερμανών, έλιωνε τη χώρα μας, εμείς δεν θάπρεπε να αμυνθούμε;» «Όταν οι μεταναζιστές Γερμανοί, εξήντα χρόνια τώρα, αρνούνται να μας δώσουν αυτά που μας χρωστάνε, γινόμαστε γελοίοι εμείς, επειδή ζητάμε πίσω το αίμα μας ή αυτοί, παραμένοντας αμετανόητοι κοσμοκράτορες;» «Ποιός είναι γελοίος; Εμείς οι Έλληνες και οι περισσότεροι λαοί της Ευρώπης που καταστραφήκαμε από τη λαίλαπα του ναζισμού ή ο κ. Πέτερ Στάιν που... παραπονιέται επειδή τα θύματα δεν βοήθησαν τους θύτες…να συνέλθουν από την ήττα τους;». Και, στο τέλος, να έλεγε ξεκάθαρα στον κ. Στάιν ότι δεν έχει κανένα δικαίωμα να μας συμβουλεύει να βγούμε από την ευρωζώνη... Εκτός κι αν ήρθε στην Ελλάδα σαν εκπρόσωπος των σκληρών απόψεων της κ.Μέρκελ... Οπότε, τον παρακαλούμε να της πει: «...ευχαριστούμε πολύ αλλά…δεν θα πάρουμε»...
Κλείνοντας: Πρέπει κάποτε να μάθουν μερικοί άξιοι Έλληνες και ξένοι δημιουργοί, ότι γνήσιος πνευματικός άνθρωπος, δεν είναι αυτός που μιλάει ΜΟΝΟ μέσα από το σημαντικό έργο του… Αλλά αυτός που, παράλληλα, παραμένει ασυμβίβαστος και μαχόμενος, όχι για το ΕΓΩ του αλλά για το ΕΜΕΙΣ του τόπου του και του κόσμου ολόκληρου.
Διαφορετικά ανήκουν και αυτοί στις «μαζορέτες» της εξουσίας, όπως πολύ σωστά αποκαλεί τους αυτοηδονιζόμενους δημιουργούς, ο Νόαμ Τσόμσκι, αυτός ο ανεξάρτητος, ασυμβίβαστος και συνεχώς, μαχόμενος, διανοητής του καιρού μας..

Υ.Γ.: Αυτή τη στιγμή πληροφορηθήκαμε το άγριο έγκλημα του Ισραήλ στη Γάζα… Περιμένουμε να ακούσουμε έστω και μια λέξη από όλους αυτούς τους άξιους κυρίους. Εκτός κι αν αγνοούν τι σημαίνει Γάζα. Όπως ασφαλώς θ’αγνοούν τι σημαίνει Κύπρος, Ιράκ, Αφγανιστάν, Παλαιστίνη.

• Την Ισπανία είχαν πρώτο στόχο οι κερδοσκόποι αλλά τρέξαμε και ανοίξαμε εμείς την Κερκόπορτα...
• Δίχως άλλο, εάν δεν υπάρχει σκοπιμότητα, τότε υπάρχει σκοπούμενη ηλιθιότητα...
  

Εμείς ανοίξαμε την Κερκόπορτα για την επίθεση κατά του ευρώ! Αυτό υποστηρίζουν όλο και περισσότεροι διεθνείς οικονομικοί παράγοντες, αλλά και αναλυτές.
Τονίζουν μάλιστα ότι υπήρχαν πληροφορίες από τον περασμένο Αύγουστο σε διεθνές επίπεδο, αλλά και σε Έλληνες που κινούνται στον τραπεζικό και χρηματιστηριακό χώρο και έχουν πρόσβαση σε έγκυρες πηγές του εξωτερικού, ότι είχε «προγραμματιστεί» επίθεση, που θα εκδηλωνόταν Δεκέμβριο με Ιανουάριο, κατά της Ισπανίας, γνωρίζοντας τους «σκελετούς» που είχε η Τράπεζα CajaSur (που την περασμένη εβδομάδα κατέρρευσε), αλλά έσπευσε η Ελλάδα με τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου να πάρει την πρωτιά...
Γνώριζαν βέβαια οι εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης τα προβλήματα που αντιμετώπιζε η Ελλάδα, αλλά προφανώς δεν τους ενδιέφερε λόγω μεριδίου στην ΕΕ και ήθελαν να χτυπήσουν σε μεγαλύτερη χώρα.
Στόχος των Αμερικανών ήταν να πλήξουν το ευρώ γιατί είχε εκθρονίσει το δολάριο από την πρώτη θέση του ισχυρού παγκόσμια νομίσματος στο οποίο επενδύουν πολλοί και είχε κατακτήσει σημαντικό ποσοστό (γύρω στο 7%) του παγκόσμιου ΑΕΠ. Τις προθέσεις της Ουάσινγκτον τις γνώριζαν τα κερδοσκοπικά funds, που άλλωστε ήταν απαραίτητα για να υλοποιηθούν. Λειτουργούν πάντα σαν το μακρύ χέρι...
Ερωτήματα υπάρχουν -διίστανται οι απόψεις- αν ο Γιώργος Παπανδρέου γνώριζε ή είχε κάποιες πληροφορίες για την αμερικανική επίθεση κατά του ευρώ.
Πέραν όμως αυτού, πληροφορίες τονίζουν ότι από τον πρώτο μήνα μετά τις εκλογές ανώτατοι παράγοντες της ΕΕ είχαν συστήσει στον έλληνα πρωθυπουργό να μη μιλήσει για ποσοστά του ελλείμματος, επισημαίνοντάς του ότι αναφορά του αριθμού αυτού θα αξιοποιηθεί από τους κερδοσκόπους για την άνοδο των spreads. Δυστυχώς δεν εισακούστηκαν. Και ο κ. Παπανδρέου αλλά και ο υπουργός Οικονομικών τόσο εδώ στην Ελλάδα όσο και στις Συνόδους Κορυφής και του ΕΚΟΦΙΝ, αλλά και στις επαφές τους με στελέχη της ΕΕ, της Κομισιόν, αλλά και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, με τη μεγαλύτερη ευκολία μιλούσαν για έλλειμμα από 12% μέχρι και 14,7% (!), που τρόμαξε τους πάντες και αποτέλεσε βούτυρο στο ψωμί των λύκων...

• Έχει τεράστιες ευθύνες γιατί οι πρωταγωνιστές του σκανδάλου της Siemens ήταν οι κολλητοί του, οι άνθρωποι που είχε στην αυλή του

Αυτή είναι η Ελλάδα που φτιάξατε, κύριε Σημίτη. Δικοί σας άνθρωποι συναλλάχθηκαν με τη Ζήμενς, που εκμαύλισε το πολιτικό σύστημα.
Βγήκατε, τώρα που σύρθηκε και η τελευταία κουρτίνα, να κάνετε την αθώα περιστερά; Τον ανήξερο...
Αντί να αναλάβετε τις τεράστιες ευθύνες σας, να ζητήσετε συγγνώμη από τον ελληνικό λαό για τα εκατομμύρια που φαγώθηκαν, για τον διασυρμό της χώρας, και να αποσυρθείτε σε μοναστήρι, ζητώντας έλεος από τον Θεό, δηλώνοντας παράλληλα ότι είστε στη διάθεση της Δικαιοσύνης.
Αντ’ αυτών, προσπαθήσατε να κρυφθείτε... Τόσο γενναίος είστε. Θλίβομαι, είπατε... Γι’ αυτά που έγιναν και αμαύρωσαν την κυβέρνησή σας. Καλά, μας κοροϊδεύετε; Κάτω από τη σκέπη σας δεν ήταν ο Τσουκάτος, ο Μαντέλης, ο Πανταγιάς (θυμάστε, που τον αποπέμψατε, όχι με δικής σας πρωτοβουλία, αλλά όταν η «Καθημερινή» αποκάλυψε τη... διαμεσολάβηση του διευθυντή σας για τη διαγραφή χρεών από φοροδιαφυγή του Νταλάρα;).
Δεν φανταζόμαστε να ξεχάσετε ποιος σας έκανε πρωθυπουργό; Σειόταν όλο το στάδιο, όταν μπήκε στο Συνέδριο ο Θόδωρος Τσουκάτος, με εκείνο το «Να τος, να τος ο πρωθυπουργός», ή όταν είχε αφήσει το σακάκι του στο γραφείο του στη Χαριλάου Τρικούπη και έτρεχε στην επαρχία να σας μαζέψει υποστηρικτές... Και ο οποίος βέβαια δήλωσε ότι το 1.000.000 μάρκα που πήρε από τον Χριστοφοράκο το κατέθεσε στο κόμμα, και δύο κομματικά στελέχη, ο Σπ. Αυγερινός και η Δ. Παπαχρήστου, το επιβεβαίωσαν.
Δεν πιστεύουμε ότι φύτεψε κανένας... εχθρός σας τον Μαντέλη στην αυλή σας; Εσείς δεν τον είχατε γενικό γραμματέα όταν ήσασταν υπουργός Βιομηχανίας (με υφυπουργό την Άννα Διαμαντοπούλου), ο Μαντέλης δεν έτρεχε για το μαγείρεμα της εκλογής στις 18 Γενάρη του 1996, για να βγείτε πρωθυπουργός, τον Μαντέλη δεν τον κάνατε γραμματέα της κυβέρνησης και ήταν στο διπλανό γραφείο, στο πολιτικό γραφείο σας στη Βουλή; Εσείς δεν τον κάνατε υπουργό Συγκοινωνιών και Επικοινωνιών; Ακόμα και διοικητή του ΟΤΕ; Ή ξεχνάτε ότι εκείνη την τραγική για την Ελλάδα νύχτα των Υμίων –άλλη μια θαρραλέα... προσφορά σας– όταν ο τότε διοικητής της ΕΥΠ, ναύαρχος Λεωνίδας Βασιλικόπουλος, ήρθε στο γραφείο σας στη Βουλή, όπου συνεδριάζατε –ενώ θα έπρεπε να βρίσκεστε στο Πεντάγωνο, στο Κέντρο Επιχειρήσεων, αλλά παθαίνατε αλλεργία με τον Στρατό (ποτέ ως πρωθυπουργός δεν πήγατε στο υπουργείο Άμυνας ή σε στρατόπεδο)– για να σας δώσει ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΕΣ πληροφορίες, τον παραπέμψατε, μέσω του κλητήρα σας, στον Μαντέλη! Τόσο εξ απορρήτων ήταν ο Τάσος σας...
Ή απαρνιέστε και τον Πανταγιά που τον είχατε μόνιμα υπεύθυνο Τύπου, είτε όταν ήσασταν απλός βουλευτής, είτε υπουργός και μετά πρωθυπουργός;
Οι ευθύνες σας είναι τεράστιες, κύριε Σημίτη. Μεγαλύτερες και από του Μαντέλη και του Τσουκάτου. Δεν είναι δυνατόν ακόμα και να ψελλίσετε ότι δεν γνωρίζατε τι γινόταν μέσα στα πόδια σας... Ότι εσείς απλώς προεδρεύατε... Ακόμη κι αν υποτεθεί ότι δεν είχατε πάρει χαμπάρι, μόλις άρχισαν και έσκαγαν οι βόμβες το απλούστερο που έπρεπε να κάνετε ήταν μια έρευνα. Να ζητήσετε στοιχεία. Να μιλήσετε με τους εμπλεκόμενους. Και να βγείτε να απολογηθείτε. Τι άλλο από κάλυψη είναι η αδράνειά σας, η στάση σας του απλού θεατή; Ψεύτικη ήταν η εικόνα που είχατε φιλοτεχνήσει. Γι’ αυτό και δεν άντεξε... Κομμάτια και θρύψαλα έγινε. Ο έμπιστός σας κύριος Μαντέλης σφράγισε το διαβατήριό σας ως «Αρχιερέα της διαπλοκής». Οι ευθύνες σας ως ενός από τους ηθικούς αυτουργούς του μεγαλύτερου σκανδάλου στην ιστορία της χώρας δεν μπορούν από ΚΑΝΕΝΑΝ να αγνοηθούν. Ανεξάρτητα αν έχουν παραγραφεί ή όχι...
ΥΓ.: Απλώς ως επισήμανση... Κανένα από τα... ανεξάρτητα και αντικειμενικά κανάλια δεν είπε λέξη για τις ευθύνες του κ. Σημίτη. Λες και ο Μαντέλης ήταν κανένας κλητήρας που του έδινε χαρτζιλίκι ο Χριστοφοράκος για να του ανοίγει την πόρτα...
Αν ήταν κουμπάρος σας, θα σας κρέμαγαν...

• Πέρα από τις θεωρίες, σημαντικό ρόλο παίζει και ποιος είναι ο «χαρακτήρας», το προφίλ της οικονομίας που επιθυμούν για εσένα οι δανειστές σου

Η γνώμη μου είναι ότι ο κεντρικός πυρήνας της Ευρώπης αδιαφορεί και αμφιβάλλει, για το αν θα καταφέρει η Ελλάδα να κάνει εξαγωγές, σημαντικές ώστε να στηρίξουν την οικονομία της.
Aδιαφορεί επίσης (πλήρως) για το ενδεχόμενο να ξαναγίνει η Ελλάδα σημαντικός καταναλωτής των Ευρωπαϊκών προϊόντων.
Οι προτεραιότητες της Ευρώπης είναι σήμερα οι εξής.
1. Να καταφέρει να εισπράξει ένα σημαντικό κομμάτι του χρέους της Ελλάδας χωρίς να φάει φέσι.
2. Να παραμείνει η Ελλάδα ένας προσιτός τόπος διακοπών για τους Βόρειους που τους λείπει ο ήλιος και η θάλασσα.
3. Να παραμείνει το ελάχιστο δυνατό βιοτικό επίπεδο ώστε να επιτευχθούν τα ανωτέρω δύο, χωρίς να γίνει κοινωνική επανάσταση και αντάρτικο.
Για να το πω λαϊκά.
Έχεις (ως προμηθευτής) ένα πελάτη ,με ωραίο σπίτι και πισίνα, που σου χρωστάει το 120% του ετήσιου τζίρου του. Πρακτικά δεν θέλεις να του ξαναπουλήσεις τίποτα. Το φέσι ήδη έχει φτάσει στα γόνατα.
Θέλεις τα εξής 3 πράγματα.
1. Να πάρεις πίσω όσα μπορείς περισσότερα.
2. Να πηγαίνεις να πίνεις φτηνούς καφέδες και να κολυμπάς/λιάζεσαι στην πισίνα του τζάμπα.
3. Να μη σηκώσει κανά καλάζνικοφ (γιατί τότε χαιρετίσματα και στα χρέη και στις ξάπλες).
Ουσιαστικά η Ευρώπη και το ΔΝΤ έχει προδιαγράψει ρόλο κομπάρσου –φτωχού συγγενή– ξεπεσμένου τέως γλεντζέ στην Ελλάδα, και σκοπεύει να το εκτελέσει. Τουλάχιστον γιά αρκετά χρόνια ή δεκαετίες.
Το πρώτο που ρωτάνε οι Γερμανοί, είναι αν θα φτηνήνουν οι διακοπές στην Ελλάδα.
Δεν βλέπω λόγο γιατί να μην θέλουν να ξανακάνουν τη χώρα Ψωροκώσταινα.
Το ποιούς πρέπει να δείρουμε εμείς σα λαός γι αυτή την εξέλιξη είναι άλλη ιστορία. Κατά τη γνώμη μου πρέπει να ψάχνουμε εντός συνόρων...

• Τα νομίσματα δεν "καταστρέφονται" ούτε "ανατέλλουν" ανάλογα με τα πρωτοσέλιδα των λαϊκών ταμπλόϊοντ που αφηγούνται σε κεφάλια που διαθέτουν αυτιά αλλά όχι μνήμη...
• Τι σημαίνει η "καταστροφή" του ευρώ...

Οπως δείχνει το γράφημα από άποψη ισορροπίας η πτώση της αξίας του κοινού νομίσματος αποτελεί εκτός των άλλων και μια λογική εξισορρόπηση της ανοδικής του πορείας τα τελευταία δέκα χρόνια.
Ξεκίνησε κάτω από 1 προς 1 με το δολάριο και δεν είναι απίθανο να επιστρέψει κοντά σ΄ αυτή την περιοχή πριν αρχίσει ξανά η μακροπρόθεσμη ισχυροποίησή του.
Τα σενάρια που το συνοδεύουν δεν είναι παρά ο θόρυβος της επικαιρότητας...
Σήμερα η κοινή γνώμη έχει εθιστεί στην εικόνα του ισχυρού ευρώ και θεωρεί την πτώση της αξίας σαν καταστροφή και οι αφηγήσεις τη συνοδεύουν με σενάρια διάλυσης και πολέμου. Ανέκαθεν τα νομίσματα είχαν μεγάλες μακροπρόθεσμες διακυμάνσεις οι οποίες από τη σκοπιά της βραχυπρόθεσμης οπτικής γωνίας φαίνονταν παράλογες...
Η προβολή του παρακάτω δείκτη του ευρώ στην πριν το 2000 περίοδο γίνεται με αναλογία καλαθιού ευρωπαϊκών νομισμάτων με κυρίαρχο το μάρκο.
Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι στα σημερινά επίπεδα η ισοτιμία ευρώ-δολλαρίου είναι κοντά στη "δίκαιη ισοτιμία", αυτή που προκύπτει δηλαδή συγκρίνοντας την αποτίμηση απολαβών προιόντων και υπηρεσιών μεταξύ των 2 οικονομιών.
Αν μέλλον οι αγορές θεωρήσουν ότι η Ευρωπαική οικονομία (σαν σύνολο) είναι σε χειρότερη κατάσταση από την Αμερικάνικη, το ευρώ θα υποχωρήσει περισσότερο, δίνοντας ώθηση στις Ευρωπαικές εξαγωγές και οικονομία (και τούμπαλιν).
Όμως, γιατί όταν το ευρώ πήρε την κάτω βόλτα η ίδια η Κομισιόν καταταράχθηκε; Αυτό ειλικρινά δεν μπορώ να το καταλάβω . Μήπως έχει κανείς καμμιά ευλογοφανή απάντηση; Η γνώμη μου είναι ότι η ίδια η ευρωζώνη δεν πιστεύει στην πραγματική αξία του ευρώ και φοβάται μιά κατραλύλα. Αλλά, αν είναι έτσι, γιατί πρέπει να το εμπιστευθούμε εμείς;
Χωρίς μέλλον ευρώ και ευρωζώνη
Πρώτον, είναι ένας ετερόκλητος συνασπισμός με διαφορετικό επίπεδο ανάπτυξης των χωρών που τον απαρτίζουν, και με διαφορετικά οικονομικά και πολιτιστικά συμφέροντα.
Δεύτερον, δεν έχει πρώτες ύλες και ορυκτό πλούτο και κατά συνέπεια είναι εξαρτώμενη.
Τρίτον, είναι μια γερασμένη Ήπειρος και ο πληθυσμός της βρίσκεται χωρίς οράματα και κίνητρα .
Τέταρτον, και το σημαντικότερο ο πληθυσμός της δεν είναι πεισμένος για την Ευρωπαϊκή ενοποίηση-απόδειξη η ελάχιστη και συνεχώς φθίνουσα συμμετοχή στις Ευρωπαικές εκλογές-και όταν οι λαοί δεν είναι πεισμένοι τότε το εγχείρημα είναι καταδικασμένο.
Πέμπτο, η παγκοσμιοποίηση οδηγεί και θα εξακολουθήσει να οδηγεί στη μείωση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων και την συνεχόμενη μείωση του αριθμού των μεσαίων στρωμάτων.
Έκτο, η βιομηχανική και αγροτική παράγωγη μεταφέρεται συνεχώς σε άλλες περιοχές του πλανήτη και οι ευρωπαϊκές οικονομίες μετατρέπονται, εκτός της Γερμανίας και λίγο της Γαλλίας, σε οικονομίες υπηρεσιών.
Αυτή είναι η οδυνηρή πραγματικότητα. Η δημιουργία του Ευρώ ήταν μια εγκεφαλική ενέργεια και δεν αντικατόπτριζε ούτε τις αντικειμενικές ούτε τις υποκειμενικές πραγματικότητες. Αποτέλεσμα με την πρώτη κρίση τό όλο οικοδόμημα έπαθε εμπλοκή.
Τι μπορεί να γίνει τώρα; δύσκολη απάντηση. H E. Επιτροπή προσπαθεί μια απέλπιδα φυγή προς τα εμπρός, την περεταίρω δηλαδή ολοκλήρωση που θα καταργεί ενδεχόμενα τις εθνικές κυβερνήσεις σε θέματα όπως η κατάρτιση του προϋπολογισμού αλλά και άλλων. Δεν θα έχει αποτέλεσμα γιατί με ένα συνολικό χρέος ιδιωτικού και δημοσίου 260% του Ακαθάριστου Προϊόντος Ευρωζώνης, μέσα σε ύφεση και ισχνή ανάπτυξη που είναι οι προβλέψεις για τα επόμενα χρόνια δεν μπορεί να είναι κάποιος αισιόδοξος,
Λύση θα μπορούσε να υπάρξει εάν η Ευρώπη άλλαζε την συνολική οικονομική και γεωστρατηγική πολιτική της, ούτε και αυτό φυσικά χωρίς συνέπειες. Αυτό όμως αποτελεί μεγάλη συζήτηση...
Πηγή

• Όταν κάποιος γράφει για τα πεπραγμένα μιας κυβέρνησης, οποιαδήποτε κι αν είναι αυτή, πρέπει σίγουρα να είναι προσεκτικός αφού παίζεται και το μέλλον μιας χώρας. Όταν όμως βλέπει κανείς σημάδια παρακμής, σήψης και διάλυσης, οκτώ μήνες μόλις μετά τις εκλογές, αν μη τι άλλο πρέπει να ανησυχεί και να αναδεικνύει το πρόβλημα

Θα ξεκινήσουμε από το περίφημο «σημείωμα φάντασμα» με το οποίο φέρεται ο Χριστοφοράκος φερόταν να δίνει το 2008 μίζα εκατομμυρίου σε «γαλάζιο πρωθυπουργό».
Μέσα σε λίγες ώρες το υποτιθέμενο «ιδιόχειρο σημείωμα» έγινε e-mail, ο «υπουργός» άλλαξε σε «άνθρωπό μας του υπουργικού συμβουλίου», ο Χριστοφοράκος αποκαλύφθηκε ότι ήταν εκτός Ζήμενς όταν δινόταν η «εντολή» και τελικά ακόμα και το e-mail «κάνει βόλτα στο εξωτερικό»!
Τι υποδεικνύει η περίπτωση αυτή: Μόνο πανικό και αφάνταστη προχειρότητα και επιπολαιότητα στην προσπάθεια να κάνουν έναν αντιπερισπασμό από το Μαντέλη.
Ενώ σε πολιτικό επίπεδο κυριαρχούν οι αποκαλύψεις για τον χρηματισμό στελεχών του ΠΑΣΟΚ (με ολίγον συμψηφισμό με «γαλάζια» στελέχη) η κυβέρνηση δείχνει να αδυνατεί να ελέγξει τις αποκαλύψεις και όσα φοβερά και τρομερά λέγεται ότι έρχονται για πρώην «πράσινους» υπουργούς.
Όταν όμως η κυβέρνησης δεν μπορεί να αναλάβει πρωτοβουλίες για εκκαθάριση της πολιτικής ζωής, το σκηνικό θα θυμίζει όλο και περισσότερο την κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει το ΠΑΣΟΚ το 1989 με την αδυναμία του :Ανδρέα Παπανδρέου να κυβερνήσει.
Αυτό προστίθεται στα άλλα που δείχνουν ότι η σημερινή κυβέρνηση «βαράει διάλυση». Σε όλα τα επίπεδα, σε όλους τους τομείς η εικόνα είναι τραγική και θυμίζει κυβέρνηση με φθορά 8-10 ετών στην εξουσία.
Σε οικονομικό επίπεδο η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου. Τα πάντα είναι δραματικά, όλοι οι τομείς και τα υπουργικά χαρτοφυλάκια έχουν τόσο μεγάλο πρόβλημα που είναι πλέον ανεξέλεγκτα. Έσοδα μηδέν, τουρισμός μηδέν, περικοπές παντού χωρίς αντίκρισμα. Η μπάλα έχει χαθεί στο οικονομικό γήπεδο, αλλά αυτήν την περίοδο δε μας παίρνει να κάνουμε αλχημείες. Το ΔΝΤ είναι εδώ και ετοιμάζεται για την τελική αντεπίθεσή του.
Προς το παρόν ο κόσμος κάνει υπομονή διότι περιμένει να δει φως στο τούνελ. Όταν όμως βλέπει ότι η κυβέρνηση σπαταλά τον πολιτικό της χρόνο διαλύοντας την οικονομία, είναι βέβαιο ότι ο λαός θα αντιδράσει, και πολύ δυναμικά.
Τέλος, σε επίπεδο νομοθετικών πρωτοβουλιών δεν υπάρχει κάτι τρομερό, κάτι που θα αλλάξει την Ελλάδα όπως υποσχόταν ο Γ. Παπανδρέου για τις 100 ημέρες του ΠΑΣΟΚ. Οι 100 έγιναν 200 ημέρες αλλά η χώρα πάει από το κακό στο χειρότερο. Ακόμη και ο Καλλικράτης βρίθει λαθών, αδικιών και προβληματικών θεμάτων, με κυρίαρχο το οικονομικό.
Χαρακτηριστικό της προχειρότητας είναι ότι σκέπτονται τώρα να επαναφέρουν το 42% για εκλογή δημάρχων. Με πρόσχημα την οικονομική κρίση και να μη γίνει 2η Κυριακή που έχει έξοδα αλλά με πραγματική αιτία ότι οι «πράσινοι» υποψήφιοι δήμαρχοι φοβούνται «μαύρισμα» εκτιμάται ότι θα επαναφέρουν το 42% το οποίο κατακεραύνωναν επί Νέας Δημοκρατίας.
Όσο για τις σχέσεις μεταξύ υπουργών, η κόντρα Κατσέλη – Παπακωνσταντίνου είναι η κορυφή του παγόβουνου. Τα χαμόγελα στις κάμερες δεν μπορούν να κρύψουν το πρόβλημα.
Το συμπέρασμα είναι ότι η κυβέρνηση πλέει ακυβέρνητη μέσα σε πλήθος προβλημάτων και δύσκολα θα αντέξει τους επόμενους μήνες. Φτάνει μόνο να μην πάρει στο βυθό και τη χώρα.
Πηγή

• "...Το σχέδιο του υπουργού προβλέπει ότι με βάση το πόθεν έσχες των καταθετών του εξωτερικού θα γίνουν διασταυρώσεις με τα στοιχεία των λογαριασμών που είναι υποχρεωμένα να διαθέσουν τα ξένα ιδρύματα. Αν εντοπιστούν "περίεργες" διαδρομές ή αδήλωτα ποσά τότε ο φορολογικό πέλεκυς θα είναι βαρύς για τους καταθέτες..."

Του Στέλιου Κράλογλου
Σε άνοιγμα των λογαριασμών που διατηρούν Έλληνες σε τράπεζες του εξωτερικού θα προχωρήσει το υπουργείο Οικονομικών σε περιπτώσεις όπου υπάρχει υποψία φοροδιαφυγής ή απόκρυψης μαύρου χρήματος. Στο στόχαστρο του υπουργείου μπαίνουν εμβάσματα και καταθέσεις του εξωτερικού που ανήκουν σε καταθέτες που δεν μπορούν να αποδείξουν μέσω του «πόθεν έσχες» την προέλευση των χρημάτων.
Η απειλή του υπουργείου Οικονομικών ουσιαστικά αποσκοπεί στο να «παγιδεύσει» κεφάλαια πάνω από 20 δισ. ευρώ που έχουν βρει «καταφύγιο» σε ξένα τραπεζικά ιδρύματα για να γλυτώσουν από τα νέα σκληρά φορολογικά μετρά. Με την τακτική «μαστίγιο και καρότο» το υπουργείο Οικονομικών σφίγγει τον ελεγκτικό κλοιό στους καταθέτες και τους προσφέρει ως εναλλακτική λύση τις ευνοϊκές και –χωρίς «πόθεν έσχες»– ρυθμίσεις του επαναπατρισμού κεφαλαίων.
Στελέχη του υπουργείου Οικονομικών τονίζουν ότι θα τηρήσουν κατά γράμμα τα όσα προβλέπει ο φορολογικός νόμος για τα ελληνικά κεφάλαια που διέφυγαν στο εξωτερικό: Μετά την παρέλευση της προθεσμίας των έξι μηνών που δίνεται για τον επαναπατρισμό κεφαλαίων, «οι ελληνικές αρχές θα ενεργοποιήσουν κάθε διεθνή ή ευρωπαϊκή συμφωνία προκειμένου να διαπιστώσουν τις καταθέσεις που έχουν πρόσωπα που διαμένουν στην Ελλάδα σε τράπεζες της αλλοδαπής».
Μέσω της πρόσφατης συμφωνίας που υπέγραψε με την ηγεσία του ΟΟΣΑ ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου έχει στη διάθεσή του όχι μόνο την άδεια αλλά και το μηχανισμό του διεθνούς οργανισμού για πρόσβαση στα τραπεζικά συστήματα των 30 χωρών-μελών. Το σχέδιο του υπουργού προβλέπει ότι με βάση το πόθεν έσχες των καταθετών του εξωτερικού θα γίνουν διασταυρώσεις με τα στοιχεία των λογαριασμών που είναι υποχρεωμένα να διαθέσουν τα ξένα ιδρύματα. Αν εντοπιστούν "περίεργες" διαδρομές ή αδήλωτα ποσά τότε ο φορολογικό πέλεκυς θα είναι βαρύς για τους καταθέτες.
Ασπίδα προστασίας για τις καταθέσεις από το... μαστίγιο του υπουργείου Οικονομικών αποτελεί η ρύθμιση για τον επαναπατρισμό κεφαλαίων. Η εν λόγω ρύθμιση προσφέρει απαλλαγή από το πόθεν έσχες για κεφάλαια που θα επαναπατριστούν σε έξι μήνες με πληρωμή ενός φόρου 5% επί της αξίας του κεφαλαίου.
Με άλλα λόγια, επειδή το υπουργείο δεν μπορεί να τους εξαναγκάσει να επιστρέψουν μέσα σε έξι μήνες από την κατάθεση του σχετικού νομοσχεδίου τα κεφάλαια για να τα καταθέσουν σε προθεσμιακό λογαριασμό σε τράπεζα στην Ελλάδα για 12 μήνες, τους προσφέρει ασυλία από το πόθεν έσχες με μικρό αντάλλαγμα 5% του κεφαλαίου σε φόρο, κάτι που έτσι και αλλιώς θα εισπράξουν οι επιχειρηματίες με το επιτόκιο της προθεσμιακής κατάθεσης!
Εάν δεν επιστραφούν τα κεφάλαια (από αδήλωτα δηλαδή σε δηλωμένα νόμιμα και χωρίς πολλές ερωτήσεις) μέσα σε 6 μήνες και πάλι κανένα πρόβλημα: μπορούν να το πράξουν όποτε άλλοτε θέλουν. Θα εξαιρεθούν επίσης από το πόθεν έσχες, αλλά με «ποινή» 8% ως φόρο για το κεφάλαιο που θα δηλώσουν πως διατηρούν στο εξωτερικό. Και πάλι θυμίζουμε το όφελος της προθεσμιακής κατάθεσης.
Ο υπουργός Οικονομικών πάντως, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, φιλοδοξεί να μπουν έως και 1 δισ. ευρώ στα κρατικά ταμεία, πριν φύγει το 2010, με φόρο 5-8%.
Φυσικά ένα μεγάλο μέρος από τα κεφάλαια αυτά βρίσκονται «εγκλωβισμένα» σε προθεσμιακούς λογαριασμούς στο εξωτερικό και δεν μπορούν να επιστρέψουν άμεσα. Στο υπουργείο Οικονομικών όμως θεωρούν πως οι ενδιαφερόμενοι θα έχουν ικανό περιθώριο έως το Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο για να κινήσουν τα κεφάλαιά τους, αφού η εξάμηνη διορία που τους δίδεται θα «τρέξει» από την ψήφιση του τελικού νομοσχεδίου στη Βουλή τον Μάρτιο.
Μάλιστα, όποιος μέσα στην επόμενη διετία αξιοποιήσει τα επαναπατρισμένα κεφάλαια για να αγοράσει ακίνητα, μετοχές, ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου κ.λπ., τότε εκτός από την απαλλαγή από τον έλεγχο του «πόθεν έσχες», δικαιούται και έκπτωση επί του φόρου που πρέπει να επιβληθεί για τον επαναπατρισμό.

• Ορισμένοι αναρωτιούνται αν θα ακολουθήσει ένας θερμός χειμώνας από την ενδεχόμενη κοινωνική έκρηξη ως επακόλουθο της επιδρομής στη κοινωνία από την πρωτοφανή επτάμηνη ανικανότητα της κυβέρνησης, που είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια εθνικής κυριαρχίας και την μετατροπή της Βουλής σε μηχανισμό παραγωγής νομοσχεδίων κατά γράμμα του μνημονίου

Προσωπικά λοιπόν πιστεύω ότι η έκρηξη θα είναι και αναπόφευκτη και αιματηρή, καθώς η ύφεση, η ανεργία, ο πληθωρισμός θα οδηγήσουν τον κόσμο στα άκρα με τα αλλεπάλληλα μέτρα να είναι η θρυαλλίδα της αφετηρίας των εξελίξεων.
Είναι η πρώτη φορά που έχουμε μείωση του βιοτικού επιπέδου μεγάλων μαζών της κοινωνίας, χωρίς να διαφαίνεται καμία διέξοδο και με την απαίτηση δε να πληρώνονται λιγότερο κατά 30 – 40% και να δουλεύουν περισσότερο με 40 χρόνια εργασιακού βίου ως ελάχιστο όριο για να απολαμβάνουν το 65% των σημερινών συντάξεων, που θα πρέπει να μειωθούν στο 50% κατά απαίτηση της τρόικας. Μεγάλα τμήματα της κοινωνίας τον χειμώνα θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα επιβίωσης με ταυτόχρονη αδυναμία ανταπόκρισης σε ανειλημμένες υποχρεώσεις. Ανεργία, ύφεση και πληθωρισμός είναι ήδη εδώ.
Ταυτόχρονα έχουμε εξαφάνιση της αυτοαποκαλούμενης μεσαίας αστικής τάξης στη χώρα και εξαθλίωση της εργατικής. Χωρίς ορατή διέξοδο. Με μέτρα ανά δίμηνο που κρίνονται αναποτελεσματικά, με τρομακτική αστοχία στην συγκέντρωση εσόδων και απλά… επιπλέουμε πλέον μεταφέροντας υποχρεώσεις στο μέλλον (πχ Σεπτέμβριο οι επιστροφές ΦΠΑ, στάση πληρωμών στο ΠΔΕ και ΕΣΠΑ χαμένο σε συρτάρια). Μέχρι σήμερα η κυβέρνηση υπό κηδεμονία χρησιμοποιεί το μότο φταίνε οι προηγούμενοι. Το πουλόβερ όμως έχει αρχίσει να ξηλώνεται τόσο με τα σκάνδαλα που όλως τυχαία άρχισαν να ξεκαθαρίζουν τώρα όσο και με την ανικανότητα τήρησης των συμφωνηθέντων. Με νέα μέτρα προ το πυλών πως θα ξανά πει τον Σεπτέμβριο ότι φταίει η κυβέρνηση του 2009; Να υπενθυμίσουμε δε ότι σε σχέση με τα 4,8 δις του 2010 του χρόνου προβλέπονται περικοπές 9,6 δις €. Πριν κάποιοι να αρχίσουν να μιλούν πολιτικά να υπενθυμίσω ότι το μνημόνιο, όποιος και να είναι κυβέρνηση, πρέπει να εφαρμοστεί και να επιστραφούν 110 δις € σε τρία χρόνια με τους τόκους.
Έχουμε όμως παράλληλα δύο μεγάλες αλλαγές που ξεθεμελιώνουν την χώρα όπως την ξέρουμε. Ο Νόμος για την ιθαγένεια που μεταβάλλει την πληθυσμιακή σύνθεση της χώρας και ο Καλλικράτης που δεν είναι μόνο απλές συνενώσεις.
Με μια χώρα που ο ακριβής αριθμός των μεταναστών είναι άγνωστος, με δουλειές που δεν υπάρχουν πλέον, έχουμε γκετοποίηση ακόμα και του ιστορικού κέντρου. Οι καθημερινές συμπλοκές στη Σοφοκλέους δεν είναι τίποτα άλλο από ένα πρελούντιο του τι θα ακολουθήσει .Οι εξαθλιωμένοι θα είναι πλέον και πεινασμένοι έχοντας σύντομα απέναντι τους κοινωνικές ομάδες ιθαγενών που θα ψάχνουν υπεύθυνους για τη πτώση του βιοτικού τους επιπέδου, που θα καθορίζεται πλέον στη επιδίωξη της επιβίωσης. Πριν κάποιοι αρχίσουν να υποστηρίζουν ότι υπερβάλω ας σκεφτούν μια χώρα με 20% ανεργία ατόμων μαθημένων στη τρυφηλότητα των δανεικών και των …λουλουδιών που θα βρεθούν να αντιμετωπίσουν το φάσμα της καθημερινότητας.
Ο δε Καλλικράτης καταργεί δομές και υπηρεσίες, απολύει κόσμο και καταργεί τους Οργανισμούς Υπουργείων στο στενό Δημόσιο τομέα, έως 31/12/2012 δημιουργώντας δ/νσεις και παραχωρούνται αρμοδιότητες στους νέους δήμους. Ταυτόχρονα όμως οι νέοι δήμαρχοι δεν βλέπουν τις παγίδες πχ ότι δεν θα μπορούν να δανείζονται με πάνω από το 25% των εσόδων ανά έτος (6,5 για περιφέρειες), τέρμα των επιχορηγήσεων σε νομικά πρόσωπα και ΑΕ και θα λουστούν την τοπική γκρίνια.
Μετά από 200 χρόνια που καταφέραμε να κάνουμε μια χώρα σαν τα μούτρα μας, τώρα θα γίνουν «ανεξάρτητες» ομοσπονδίες (περιφέρειες) με κάθε εκλεγμένο δήμαρχο να είναι τοπικός τσιφλικάς, με αρμοδιότητες αντίστοιχες κυβέρνησης.
Με όλο αυτόν τον ορυμαγδό, έχουμε και τους πολιτικούς μας που δεν καταλαβαίνουν πλέον τι γίνεται, αφού θα έχουν ως πρωταρχικό σκοπό να εξασφαλίσουν την προσωπική τους διάσωση. Το Ασφαλιστικό πχ δεν είναι ο μεγαλύτερος σκόπελος για τους 300 αραχτούς στην Βουλή, που ορισμένοι περιμένουν νέες διαφοροποιήσεις, όσο ο νέος εκλογικός νόμος που η λίστα τους μετατρέπει σε απλά ΝΑΙ χωρίς να εξασφαλίζει την εκλογή τους.
Τα δε κόμματα (νέα ή υπάρχοντα) δεν θα μπορούν να είναι τίποτα άλλο παρά διαμαρτυρίας αν στηριχθούν στους από έξω του χθες οπότε θνησιγενή. Προσωπικά πιστεύω ότι σε χρονικό ορίζοντα 5 ετών το πολιτικό σκηνικό δεν θα έχει καμία σχέση με το σήμερα, καθώς θα υπάρχει μια άλλη χώρα από αυτή που βλέπουμε γύρω μας. Όποιος καταφέρει να αφουγκραστεί το καζάνι που βράζει και να το μετασχηματίσει σε όραμα και στόχο με καθορισμένο χρόνο και κόστος έχει μέλλον. Οι υπόλοιποι θα παρακαλάνε για λήθη για να μην υποστούν τις συνέπειες της οργής...
Ιθαγενής

• Οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς εξετάζουν τέσσερα πιθανά σενάρια για το μέλλον της ευρωζώνης ως αποτέλεσμα της κρίσης που διανύει αυτή
• Σε όλα τα σενάρια πρωταγωνιστεί (φυσικά...) η Ελλάδα

Το πρώτο σενάριο θέλει την τάξη να αποκαθίσταται και την ευρωζώνη να γίνεται μία μηχανή ανάπτυξης στην παγκόσμια οικονομία.
Σε αυτή την περίπτωση η Ελλάδα σε λίγα χρόνια θα μπορούσε να γίνει μία ευρωπαϊκή οικονομία - πρότυπο, προορισμός για τουρίστες που αναζητούν υψηλού επιπέδου και υγιεινού μοντέλου διακοπές, καθώς επίσης για συνταξιούχους και επιχειρηματίες που θα θέλουν να εκμεταλλευτούν το αλλαγμένο επενδυτικό τοπίο της χώρας. Η εφημερίδα εκτιμά ότι αυτό το σενάριο δεν είναι απίθανο, αλλά όχι και απόλυτα πιθανό. Σε αυτή την περίπτωση το ευρώ θα γινόταν ένας σοβαρός ανταγωνιστής για το δολάριο.
Στο δεύτερο σενάριο η ευρωζώνη σταθεροποιείται μεν, αλλά δεν αντιμετωπίζει θεμελιώδη προβλήματά της που αποκαλύφθηκαν από την κρίση. Η αξιοπιστία της Ελλάδας θα μπορούσε να αρχίσει να αποκαθίσταται καθώς προχωρά η εφαρμογή του προγράμματος λιτότητας, αλλά τόσο στην Αθήνα όσο και σε άλλες πρωτεύουσες οι κυβερνήσεις δε θα είναι σε θέση να αποκαταστήσουν τη δυνατή ανάπτυξη. Πρόκειται για ένα πολύ πιθανό σενάριο, που θα συνοδεύεται από εντονότερες πιέσεις επί του ευρώ.
Στο τρίτο σενάριο η ευρωζώνη πορεύεται μονίμως αποδυναμωμένη, με έντονες αμφιβολίες για τις μακροπρόθεσμες προοπτικές της. Η Ελλάδα ίσως παραμείνει «στο νοσοκομείο» για περισσότερο από όσο αναμένεται, αντιμετωπίζοντας το ενδεχόμενο αναδιάταξης του χρέους της, ακολουθούμενη από Πορτογαλία και Ισπανία. Οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς εκτιμούν ότι πρόκειται για ένα αρκετά πιθανό σενάριο με το ενιαίο νόμισμα να αποδεικνύεται μακροπρόθεσμα αδύναμο.
Το τελευταίο σενάριο αναφέρεται στη διάλυση της ευρωζώνης, καθώς οι εντάσεις θα έχουν γίνει υπερβολικά μεγάλες, με αποτέλεσμα μία ή περισσότερες χώρες μέλη να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι θα είχαν καλύτερο μέλλον εκτός ευρώ ή να αποπεμφθούν από τους εταίρους. Η Ελλάδα θα καταρρέει οικονομικά, με ύφεση και υψηλή ανεργία, εξελίξεις που ίσως εξαπλωθούν και σε άλλες χώρες-μέλη. Οι Έλληνες θα καλούνταν να πληρώσουν χρέη σε ευρώ με την πιο αδύναμη δραχμή. Το σενάριο κρίνεται μεν απόμακρο, αλλά όχι τόσο πολύ όσο θεωρούταν πριν από λίγο καιρό.
Με άλλο άρθρο τους στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς οι οικονομολόγοι Νουριέλ Ρουμπίνι και Αρνάμπ Ντας τονίζουν ότι η ευρωζώνη προσφέρει ένα μάθημα στο πώς να μην αντιδρά κανείς σε μια συστημική κρίση. Σημειώνεται ότι τα κράτη μέλη άρχισαν να αντιμετωπίζουν μεμονωμένα τα προβλήματα όταν ενίσχυσαν τις ευρωπαϊκές τράπεζες στο πλαίσιο εθνικών πολιτικών το 2008.
Στην περίπτωση της Ελλάδας, μετά από καθυστέρηση και αρνήσεις οι Ευρωπαίοι ηγέτες κατέληξαν σε μια εντυπωσιακή επίδειξη ισχύος με το μηχανισμό σταθερότητας ύψους 750 δισεκατομμυρίων ευρώ, παραβαίνοντας όμως τους κανονισμούς λειτουργίας της ΕΕ.
Ως λύση στο πρόβλημα των χρεών των εθνικών κυβερνήσεων οι συντάκτες προτείνουν ένα πλάνο τεσσάρων σημείων: αρχικά την απορύθμιση και φιλελευθεροποίηση της ΕΕ με μεταρρυθμίσεις στα νότια μέλη της και ενίσχυση της ζήτησης στο βορρά.
Δεύτερον, οι πιστωτές θα πρέπει να υποστούν κάποια οικονομική ζημιά και οι οφειλέτες να προσαρμοστούν, καθώς όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά η Ελλάδα είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Τρίτον, είναι ώρα για ριζική μεταρρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, με μικρότερους και πιο εξειδικευμένους οργανισμούς.
Τέλος, πρέπει να αλλάξει η ισορροπία της παγκόσμιας οικονομίας, δηλαδή οι πλεονασματικές χώρες να τονώσουν την κατανάλωση και οι ελλειμματικές χώρες να ενισχύσουν τις καταθέσεις και τις επενδύσεις, με απορύθμιση των αγορών εργασίας, προϊόντων και υπηρεσιών.
Πηγή

• Σύντομες, διαδικασίες και «ποινές» για τη Δημόσια Διοίκηση σε περιπτώσεις καθυστερήσεων εισάγει η Γ. Γ. Μεταναστευτικής Πολιτικής στην εγκύκλιο που εξέδωσε για την απόκτηση ιθαγένειας αλλοδαπών
• Γιατί βιάζεται τόσο η κυβέρνηση του Παπανδρέου να αποδώσει την ελληνική ιθαγένεια στους λαθρομετανάστες; Μήπως μυρίζει... εκλογές;

Προϊόν συνεργασίας των υπηρεσιακών παραγόντων με τον Γ. Γ. Μεταναστευτικής Πολιτικής κ. Ανδρέα Τάκη, η εγκύκλιος θέτει αυστηρά χρονικά περιθώρια στη διεκπεραίωση των αιτήσεων καθορισμού ιθαγένειας και πολιτογράφησης. Η προθεσμία από την υποβολή αίτησης μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας ορίζεται στους έξι μήνες για τα ανήλικα τέκνα αλλοδαπών, στο ένα έτος για ενήλικα τέκνα αλλοδαπών, ομογενείς, πρόσφυγες, πολίτες άλλων κρατών-μελών και όσους υποβάλλουν αίτηση πολιτογράφησης έπειτα από 7ετή νόμιμη διαμονή και στα δύο έτη για όσους υπάγονται σε μεταβατικές διατάξεις και έχουν συμπληρώσει 5ετή διαμονή έως τις 24/03/2010.
Σε ό,τι αφορά τους τελευταίους, η 5ετία δεν υπολογίζεται από τότε που υπέβαλαν τα χαρτιά, αλλά από τότε που απέκτησαν το λεγόμενο «στικεράκι» (δηλ. την ένδειξη νόμιμης διαμονής στο διαβατήριό τους). Εξαιρούνται όσοι κατείχαν βεβαίωση νόμιμης διαμονής για εξαιρετικούς λόγους. Από την άλλη πλευρά, για πρώτη φορά ορίζεται ότι τυχόν καθυστέρηση της έκδοσης πιστοποιητικού ποινικού μητρώου (υπ. Δικαιοσύνης) και πιστοποιητικού μη εκκρεμούσας απέλασης δεν θα εμποδίζει την πορεία του φακέλου μέχρι το υπ. Εσωτερικών. Ειδικά για τις υπηρεσίες ασφαλείας του υπ. Προστασίας του Πολίτη (απ’ όπου γίνεται ενημέρωση εάν συντρέχουν λόγοι δημόσιας ή εθνικής ασφάλειας), εάν δεν απαντήσουν εντός τεσσάρων μηνών, η αίτηση θα εξετάζεται από την Επιτροπή Πολιτογράφησης χωρίς τη γνώμη τους. Ειδική μέριμνα πρέπει να ληφθεί από τις Περιφερειακές Δ/νσεις του υπ. Παιδείας, ώστε να «συλλέξουν» σε εύλογο χρονικό διάστημα τα αποδεικτικά έξι χρόνων φοίτησης για τα τέκνα αλλοδαπών που δεν έχουν γεννηθεί εδώ.
Για τα ανήλικα τέκνα είναι απαραίτητη η συμπλήρωση πέντε ετών νόμιμης διαμονής και των δύο γονέων έως τις 24/03/2010. Αυτά (2η γενιά) και όσα παιδιά των οποίων ένας από τους γονείς έχει γεννηθεί στην Ελλάδα (3η γενιά) αποκτούν άμεσα ιθαγένεια με την υποβολή των δικαιολογητικών (ληξιαρχική πράξη γεννήσεως δική τους και των γονέων, ληξιαρχική πράξη γάμου των γονέων, βεβαίωση μόνιμης κατοικίας). Οι ενηλικιωθέντες αλλοδαποί 2ης γενιάς πρέπει να υποβάλλουν τη σχετική αίτηση εντός τριών ετών από την ενηλικίωσή τους. Για τους μετανάστες 1ης γενιάς θα εξετάζεται εάν η Ελλάδα είναι το κέντρο των βιοτικών τους σχέσεων και όχι απλά εάν έχουν συμπληρώσει πέντε ή επτά χρόνια νόμιμης διαμονής. Στη συνέντευξη που θα δίνουν στις Επιτροπές Πολιτογράφησης των περιφερειών, θα εξετάζονται σε θέματα Ελληνικής Ιστορίας, Πολιτισμού, Θεσμών του Ελληνικού Πολιτεύματος κ. ά.
Η ύλη αναμένεται να εκδοθεί από τις περιφέρειες. Το πρόβλημα έλλειψης προσωπικού στις περιφέρειες θα επιλυθεί με εσωτερικές μετατάξεις, αλλά και μετατάξεις έμπειρου προσωπικού από τις νομαρχίες.

• Ανθρωποσφαγή στο φόντο μιας μεγάλης σύγκρουσης

Κάτω από τον ανθρωπιστικό μανδύα της αποστολής βοήθειας στον αποκλεισμένο παλαιστινιακό λαό στη Λωρίδα της Γάζας, εξελίσσεται ένα έντονο παιχνίδι κυριαρχίας μεταξύ δύο τοπικών υπερδυνάμεων: Του-με πυρηνικό οπλοστάσιο- Ισραήλ και της αναδυόμενης νεο- οθωμανικής αυτοκρατορίας. Καθώς από την εξέλιξη αυτού του παιχνιδιού εξαρτάται η εικόνα που θα διαμορφωθεί στην περιοχή μας στο κοντινό μέλλον αξίζει την ιδιαίτερη προσοχή μας.
Κατ αρχήν είναι γνωστό ότι το μακρύ χέρι των αμερικανών στην περιοχή είναι το Ισραήλ. Τα τελευταία, ωστόσο, χρόνια η Τουρκία επιχειρεί να παίξει το ρόλο της τοπικής υπερδύναμης και αμφισβητεί τα πρωτεία του Ισραήλ.
Η Τουρκία ως μουσουλμανική χώρα από τη μια και με αντιπροσωπευτική κοινοβουλευτική δυτικού τύπου δημοκρατία από την άλλη παρουσιάζεται σαν κράτος- μοντέλο το οποίο φιλοδοξεί να:
1)Αποτελέσει πρότυπο για τον μουσουλμανικό κόσμο
2)Να υπονομεύσει την επιρροή που ασκεί στους μουσουλμανικούς κατατρεγμένους πληθυσμούς (όπως ο Παλαιστινιακός) το θεοκρατικό Ιράν
3)Να αποτελέσει τη γέφυρα για τη συνάντηση των πολιτισμών την οικοδόμηση συνεργασιών, και τελικά την εμπέδωση της ειρήνης.
Είναι προφανές, ότι μέσα σε αυτές τις φιλοδοξίες, περικλείεται ο απώτερος στόχος της Αγκυρας που δεν είναι άλλος από την εμπέδωση της ηγεμονίας της στην ευρύτερη περιοχή.
Ηδη η Τουρκία «πουλά» το ρόλο της στους αμερικανούς. Οι δίαυλοι που κρατά ανοιχτούς με τη Συρία και το Ιράν, για παράδειγμα, προσφέρουν στην Ουάσιγκτον πολλά περισσότερα από ότι μπορεί να προσφέρει η υπεροπλία του Ισραήλ. Με άλλα λόγια, οι χώρες αντίπαλοι των ΗΠΑ στην περιοχή (Συρία, Ιράν) έχουν να αντιμετωπίσουν είτε την στρατιωτική μηχανή του Ισραήλ είτε την «πολιτική ηγεμονία» της Αγκυρας. Ανάλογο δίλημμα αντιμετωπίζουν και οι υπόλοιπες αραβικές χώρες. Υποταγή στη βία του Ισραήλ ή συνεργασία υπό την «ηγεσία» της αναδυόμενης Τουρκίας;
Από την πλευρά της Ουάσιγκτον προφανώς ήταν ωφέλιμο για τα συμφέροντά της, όσο μπορούσε να κρατά στα χέρια της , σαν καρότο και μαστίγιο και την Τουρκία και το Ισραήλ. Φαίνεται, ωστόσο, ότι οι ημέρες απόλυτης ισχύος της αμερικανικής υπερδύναμης έχουν παρέλθει.
Με αυτήν την αμερικανική αδυναμία εμφανίζεται διατεθειμένη να «παίξει» η Αγκυρα εκμεταλλευόμενη τη βάρβαρη ισραηλινή αντίδραση κατά των ακτιβιστών για το σπάσιμο του αποκλεισμού της Λωρίδας της Γάζας.
Η Αγκυρα δοκιμάζοντας τα επιθετικά ανακλαστικά του Ισραήλ εμφανίζεται σαν να καλεί την Ουάσιγκτον να αποτιμήσει τι είναι πιο ωφέλιμο για τα αμερικανικά συμφέροντα και να επιλέξει ανάμεσα:
1)Στο τουρκικό μουσουλμανικό κράτος- μοντέλο που μπορεί να ενσωματώσει ευρύτερους μουσουλμανικούς πληθυσμούς και να κατευνάσει το αντιδυτικό τους μένος.
2)Και στην δια πυρός και σιδήρου επικράτηση επί του μουσουλμανικού κόσμου αξιοποιώντας το Ισραήλ και τις δεδομένες πολεμικές τους αρετές.
Πως και πότε θα διαμορφωθεί η αμερικανική απάντηση στο δίλημμα που διατυπώνεται, είναι άγνωστο και σε κάθε περίπτωση εξαρτάται από τους συσχετισμούς δύναμης εντός των ΗΠΑ. Αυτό πάντως που είναι γνωστό είναι ότι η βάρβαρη επίθεση των Ισραηλινών κατά των ακτιβιστών που επιχείρησαν να σπάσουν το αποκλεισμό της Γάζας, είναι ένα ακόμη επεισόδιο που περιγράφει την κλιμάκωση ενός ανταγωνισμού μεταξύ δύο φιλόδοξων δυνάμεων σε μια περιοχή—πυριτιδαποθήκη.
Πηγή

Έλληνες ραγιάδες ξυπνήστε από το βαθύ λήθαργο που βρίσκεστε.
Σηκωθείτε από τον καναπέ και δείτε επιτέλους την πραγματικότητα κατάματα.
Πάρτε την τύχη σας στα χέρια σας και μην περιμένετε να κάνουν την αντίσταση ο Λαζόπουλος, ο Θέμος και οι Ράδιο Αρβύλα.
Μην αποδέχεστε μοιρολατρικά όλα όσα συμβαίνουν και μη νομίζετε ότι η φράση "καλά τα λέει ο Θέμος, ο Λάκης ο...." σας απαλλάσσει από την ευθύνη που έχετε.
Αφήστε το παραμύθι περί δημοκρατίας και βούλησης του λαού...
Για ποια δημοκρατία μιλάμε μωρέ;
Ποιοι μας κυβερνάνε;
Τα ανδρείκελα της κυβέρνησης που σε εξαπάτησε ή το ΔΝΤ που έβαλαν Αγά στο σβέρκο μας;
Πολιτικοί και media είναι χωμένοι μέχρι το λαιμό στη βρώμα και την παρανομία.
Θησαύρισαν και συνεχίζουν να θησαυρίζουν εις βάρος μας.
Οι μισοί τα πήραν και όσοι δεν τα πήραν συγκάλυπταν αυτούς που τα έπαιρναν.
Τα media συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να διατηρούν τις ζημιογόνες επιχειρήσεις τους προσφέροντας υποταγή μέσω των υπαλλήλων δημοσιογράφων τους στην απάνθρωπη εξουσία που στερεί από τους συνταξιούχους τους κόπους μιας ζωής...
Εάν παρκάρεις παράνομα θα φας αμέσως κλήση τη στιγμή που χιλιάδες παράνομοι λαθρέμποροι κάθε απόχρωσης πουλάνε τις πραμάτιες τους μπροστά στα μάτια της αστυνομίας.
Εάν δεν πληρώσεις εκατό ευρώ στην εφορία θα είσαι μαυρισμένος μια ζωή τη στιγμή που οι γνωστοί άγνωστοι χρωστάνε δισεκατομμύρια και παραμένουν στο απυρόβλητο.
Σου ρίχνουν την ευθύνη Έλληνα ραγιά για την κρίση τη στιγμή που οι αρχιερείς της διαπλοκής δεν ήξεραν και δεν έβλεπαν τίποτα όπως τολμάνε ακόμα και σήμερα να ισχυρίζονται.
Σε καλούν να εξευτελίσεις την καθημερινότητά σου και την αξιοπρέπεια σου για να συνεχίσουν κάποιοι να προκαλούν με τον τρόπο ζωής τους ξοδεύοντας αυτά που έκλεψαν από εσένα.
Θεωρούν ότι πρέπει να τους συμπεριφερόμαστε με σεβασμό τη στιγμή που σου συμπεριφέρονται όχι απλά ως κατώτερο υποκείμενο, αλλά κυριολεκτικά σαν ζώο.
Θεωρούν ότι επειδή εκλέχτηκαν από το λαό μπορούν και να βιάζουν παρά φύση το λαό.
Εφαρμόζουν τους θεσμούς και επιβάλλουν κατ΄επιλογή τη δικαιοσύνη όπου μπορούν και όταν τους συμφέρει.
Μιλάνε για το λίπος που έχει να κάψει η Ελλάδα αλλά δε μας λένε ποιοι έχουν αυτό το λίπος και πως το απέκτησαν.
Και εσύ Έλληνα ραγιά;
Κάθεσαι στον καναπέ σου και περιμένεις για άλλη μια φορά να τα κάνουν όλα οι άλλοι.
Θεωρείς ότι κάνεις την αντίστασή σου δίνοντας νούμερα τηλεθέασης σ΄αυτούς που είναι μέρος του σάπιου συστήματος που σε βιάζει κάθε μέρα.
Επαναστατείς Έλληνα ραγιά δίνοντας δύναμη σε blog και ΜΜΕ που είναι παρακλάδια του βρωμερού κυκλώματος που θεωρείς ότι πολεμάς (σε πόσα blog θα δεις αυτές τις σκέψεις άραγε;).
Κοιμήσου Έλληνα ραγιά.
Σε κατάφεραν για άλλη μια φορά να σκύψεις το κεφάλι όπως έχεις κάνει πολλές φορές μέχρι σήμερα.
Έχεις συνηθίσει να σκύβεις το κεφάλι.
Όταν θα καταλάβεις τι συμβαίνει τελικά ίσως να είναι πολύ αργά.
Πηγή

• Αλλάζει το ευρωπαϊκό "κλίμα" απέναντι στη Γερμανία, η οποία πρέπει να απολογηθεί για την αντιευρωπαϊκή πολιτική που ακολούθησε, προσβλέποντας αποκλειστικά στο εθνικό της συμφέρον

Ηταν μόλις πριν από εννέα μήνες όταν το περιοδικό Forbes είχε κατονομάσει την Γερμανίδα Καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ ως την πιο ισχυρή γυναίκα του πλανήτη για τέταρτη συνεχή χρονιά.
Η Ανγκελα Μέρκελ εντυπωσίασε Γερμανούς και ξένους με την αναρρίχησή της στην εξουσία - κόρη πάστορα από την Α. Γερμανία που ανέλαβε τον έλεγχο του ανδροκρατούμενου συντηρητικού κόμματος και κέρδισε τις εκλογές αποτελώντας την πρώτη γυναίκα Καγκελάριο στη Γερμανία το 2005.
Ελαβε τα εύσημα για τη διοργάνωση της συνόδου κορυφής του G8 στο Χάιλιγκενταμ το 2007 με άνεση και επαγγελματισμό, αποκατέστησε τις σχέσεις με τις ΗΠΑ οι οποίες είχαν κλονιστεί λόγω του πολέμου στο Ιράκ και εδραιώθηκε ως πολιτική υπερδύναμη στη γηραιά ήπειρο.
Ολα έδειχναν ότι καμία μεγάλη πολιτική και οικονομική απόφαση δεν μπορούσε να ληφθεί στην Ευρώπη χωρίς την έγκριση της Μέρκελ, σύμφωνα με ανάλυση του Associated Press.
Τους τελευταίους όμως μήνες, οι χειρισμοί της Γερμανίδας Καγκελαρίου σε επίπεδο ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης την κατέστησαν ευρύτερα αντιπαθή στην ίδια την χώρα της αλλά και την απομόνωσαν από τους εταίρους της.
Σε διεθνές σκηνικό, η Μέρκελ επικρίθηκε για τη βραδυπορία της στην οικονομική στήριξη της Ελλάδας και για την υπερβολική προσήλωσή της στα γερμανικά εθνικά συμφέροντα.
Ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, κατηγόρησε τη Γερμανία για το ρόλο της στην κρίση του ευρώ τονίζοντας ότι θα ήταν «αφελές» να πιστέψουμε ότι οι συνθήκες της Ε.Ε. θα μπορούσαν να αλλάξουν υπό τις γερμανικές ευλογίες χωρίς αντίστοιχη απαίτηση και άλλων χωρών.
Ο Μπαρόζο σε ξεχωριστή του συνέντευξη σε γερμανική εφημερίδα είχε επίσης δηλώσει ότι «η Ε.Ε. χρειάζεται τη Γερμανία σε ηγετικό ρόλο» και ότι «θα ήθελε να δει τη Γερμανία να μιλά εκ μέρους της Ευρώπης, διαφορετικά υπάρχει πρόβλημα».
Εν μέσω ανησυχιών για τις εκλογές σε γερμανικά κρατίδια στις αρχές Μαΐου, η Μέρκελ προσπάθησε να αναβάλει την απόφαση για την ελληνική βοήθεια για μετά τις εκλογές.
Τελικά όμως, οι Ευρωπαίοι εταίροι της την πίεσαν να στηρίξει το πακέτο λίγες μόλις ημέρες πριν από τις εκλογές - όπου και το κόμμα της Μέρκελ έχασε.
«Η συμπεριφορά αυτή δείχνει μία ροπή της Γερμανίας προς την απομόνωση, η οποία πιστευόταν ότι ανήκει στο παρελθόν.
Αυτό όχι μόνο γεννά υποψίες στους εταίρους μας, αλλά είναι και άστοχο στο σημερινό άρρηκτα συνδεδεμένο κόσμο», αναφέρει η γερμανική ημερησία «Tagesspiegel».

• "...Στο Πεντάγωνο, η δυσπιστία – για να μην πούμε η καχυποψία – έναντι της Άγκυρας περισσεύει και το κακό είναι ότι οι απέναντι δίνουν αφορμές για τη διατήρηση αυτού του κλίματος..."

Πού το πάνε ο Ταγίπ Ερντογάν και ο Αχμέτ Νταβούτογλου; Στο Πεντάγωνο είναι ακόμη περισσότερο «κουμπωμένοι», μετά την «ιστορική» – όπως επιμένουν να αποκαλούν οι Τούρκοι – επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα. Για ένα είναι σχεδόν βέβαιοι: ότι η Άγκυρα «γιαβάς-γιαβάς» θα ξαναρίξει στο τραπέζι την πρόταση για αποστρατικοποίηση των νησιών του Αιγαίου! Και δεν εννοούν μόνο τα Δωδεκάνησα, για τα οποία επικαλούνται προβλέψεις συνθηκών οι οποίες ξεπεράστηκαν από την ανάγκη της Ελλάδας να αμυνθεί στην επιθετικότητα της Τουρκίας. Εννοούν και τα νησιά του ΒΑ. Αιγαίου.
Η αναμονή της πρότασης για αποστρατικοποίηση δεν είναι τυχαία. Οι στρατιωτικοί στο Πεντάγωνο στηρίζονται στην εμπειρία και στην ιστορία. Υπενθυμίζουν ότι όλες οι «προσπάθειες αποκλιμάκωσης της έντασης στα ελληνοτουρκικά κατέληγαν πάντα σε πρόταση αποστρατικοποίησης των ελληνικών νησιών». Το «αντάλλαγμα» ήταν πάντα αυτό που αναμένεται να δοθεί και τώρα: απόσυρση της 4ης Στρατιάς του Αιγαίου από τα παράλια της Σμύρνης. Η πρόταση είναι... «αδειανό πουκάμισο», γιατί επί της ουσίας Στρατιά του Αιγαίου – όπως ονόμαζαν την 4η Στρατιά οι Τούρκοι – δεν υπάρχει!
Το 1976, η Άγκυρα παριστάνοντας το «θύμα» συγκρότησε πράγματι την 4η Στρατιά στη Σμύρνη γιατί δήθεν φοβήθηκε από την αποστολή ελληνικών στρατευμάτων στα νησιά του Αιγαίου. Βέβαια η 4η Στρατιά διέθετε – και διαθέτει – εκατοντάδες αποβατικά σκάφη που σίγουρα δεν προορίζονται για την άμυνα των παραλίων της Σμύρνης! Με τα χρόνια η 4η Στρατιά είχε όλο και μικρότερη σημασία για τους Τούρκους στρατηγούς και σήμερα πια στη Σμύρνη δεν υπάρχει τίποτα παραπάνω από ένα απλό στρατηγείο της εν λόγω στρατιάς, το οποίο αν και όποτε χρειαστεί θα ενεργοποιηθεί και θα συγκροτήσει την 4η Στρατιά σε μάχιμη δύναμη.
Μας θέλουν άοπλους
Από το 1976 στη συνάντηση Καραμανλή - Ετσεβίτ στη Γενεύη μέχρι και το 2000 που την πρόταση αυτή επανέφερε ο στρατιωτικός σύμβουλος του Ετσεβίτ και αρχηγός των ναυτικών δυνάμεων εισβολής στην Κύπρο, ναύαρχος Γκιουβέν Ερκάγια, η επιδίωξη της Τουρκίας να αποστρατικοποιηθούν τα ελληνικά νησιά είναι διαρκής. Πάντα η συζήτηση ξεκινούσε από την ανάγκη αφοπλισμού των μαχητικών αεροσκαφών που πετάνε στο Αιγαίο, συνεχιζόταν με κουβέντα περί μείωσης εξοπλισμών και κατέληγε στην αποστρατικοποίηση. Καμία ελληνική κυβέρνηση δεν μπήκε ποτέ στην ουσία της συζήτησης μιας τέτοιας πρότασης, αφού οι αντιρρήσεις των Ελλήνων στρατιωτικών ήταν πάντα εξαιρετικά ισχυρές, όπως και σήμερα. Οι λόγοι είναι προφανείς, όπως υποστηρίζουν οι επιτελείς του Πενταγώνου...
Η ελληνική απάντηση σε μια τέτοια πρόταση δεν μπορεί, σύμφωνα με τους στρατιωτικούς, παρά να είναι κάθετα αρνητική. Η επιχειρηματολογία είναι απλή και δεν έχει να κάνει με κανενός είδους «εθνικού ταμπού». Η τουρκική πρόταση ουσιαστικά δεν προσφέρει απολύτως τίποτα στην Ελλάδα. Στα παράλια της Σμύρνης δεν υπάρχει τίποτε άλλο εκτός από το στρατηγείο της 4ης Στρατιάς. Όλες οι στρατιωτικές της δυνάμεις βρίσκονται διεσπαρμένες στο εσωτερικό της Τουρκίας, ακόμη και μέχρι την περιφέρεια της Άγκυρας και στην Ανατολική Θράκη. Σε περίπτωση ενεργοποίησης της Στρατιάς του Αιγαίου, οι δυνάμεις της μεταφέρονται με όλα τα μέσα για να συγκροτηθούν σε μάχιμη δύναμη γρήγορα και εύκολα. Οι τουρκικές δυνάμεις που θα συγκροτήσουν την 4η Στρατιά σε ενδεχόμενη κρίση θα μεταφερθούν με ελικόπτερα, αεροπλάνα, τρένα και οδικώς σε χρόνο αστραπιαίο. Με απλά λόγια, δεν υπάρχει τίποτα να αποσυρθεί από τη Σμύρνη και γι’ αυτό μια τέτοια πρόταση από την Άγκυρα θα γίνει εκ του πονηρού.
Από την άλλη πλευρά η όποια κίνηση αποστρατικοποίησης ελληνικών νησιών αν γίνει, θα πρέπει να θεωρείται και οριστική. Τα στρατόπεδα και γενικά οι αμυντικές εγκαταστάσεις που έχουν κατασκευαστεί με πολύ κόπο από το 1974 στα νησιά του Αιγαίου, δεν μπορούν να εγκαταλειφθούν έτσι απλά και να επαναλειτουργήσουν όταν και αν χρειαστεί. Όπως και η μεταφορά στρατιωτικών δυνάμεων σε νησιά του Αιγαίου δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση. Η επαναφορά στρατιωτικών δυνάμεων που θα πρέπει να διαπλεύσουν ολόκληρο το Αιγαίο υπό την πίεση του χρόνου είναι απείρως δυσκολότερη από τη μεταφορά στρατευμάτων που θα υποχρεωθεί να κάνει η τουρκική πλευρά από το εσωτερικό της προς τα παράλια του Αιγαίου. Μια μονάδα που θα εγκαταλείψει το στρατόπεδό της σε κάποιο από τα νησιά του Αιγαίου είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιστρέψει. Συνεπώς η πρόταση μπορεί να ακούγεται εντυπωσιακή, αλλά επί της ουσίας δεν προσφέρει τίποτα στην ελληνική πλευρά.
Έτσι κι αλλιώς και λόγω της οικονομικής κρίσης, το ΓΕΣ έχει προχωρήσει σε συμμάζεμα των στρατοπέδων και των μονάδων στα νησιά, κατεβάζοντας μάλιστα σημαντικά την οροφή των δυνάμεων που χρειάζεται για να επανδρώσει τις μονάδες. Άλλο αυτό όμως κι άλλο να «αποστρατικοποιήσουμε» τα νησιά.
Στο Πεντάγωνο, η δυσπιστία – για να μην πούμε η καχυποψία – έναντι της Άγκυρας περισσεύει και το κακό είναι ότι οι απέναντι δίνουν αφορμές για τη διατήρηση αυτού του κλίματος. Η τελευταία «κουτοπονηριά» ήταν ότι «έσπρωξαν» στο πρακτορείο Ανατολή την πληροφορία ότι όταν στις 5 Μαΐου οι αρχηγοί ΓΕΕΘΑ των δύο χωρών - Γιάγκος και Μπασπούγ - συνατήθηκαν στις Βρυξέλλες, ο Τούρκος είπε στον δικό μας το γνωστό «ποίημα» για τα άοπλα αεροσκάφη και ο δικός μας – λέει το Ανατολή – είπε ότι θα το σκεφτούμε. Το κακό είναι ότι το τηλεγράφημα του Ανατολή το υιοθέτησε... το ΑΠΕ και ποιος είδε τον Γιάγκο και δεν τον φοβήθηκε. Η συνομιλία και κυρίως το περιεχόμενό της διαψεύστηκε, αλλά η πρόταση για πτήσεις άοπλων αεροσκαφών παραμένει πάντα ανοιχτή.
Πηγή

• Μόνος του ένας έλληνας πολίτης στοιχειοθέτησε κατηγορία περί εσχάτης προδοσίας εις βάρος των ελλήνων βο(υ)λευτών και του ΔΝΤ
• Η κυβέρνηση Παπανδρέου έχει προ καιρού απομακρυνθεί από το Σύνταγμα και από την προάσπιση των συμφερόντων, των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των ελλήνων πολιτών

Από τότε που το ΔΝΤ ενέσκηψε και «έσκυψε» τρυφερά στο πρόβλημα της Ελλάδας, πολλές από τις παραγράφους των άρθρων του ελληνικού Συντάγματος μεταλλάχθηκαν, από διαυγείς διατυπώσεις δημοκρατίας, σε σύντομα ανέκδοτα. Και δεν είναι όλα τα ανέκδοτα αστεία. Μερικά είναι πολύ πικρά.
Πικρό ανέκδοτο π.χ. είναι το Άρθρο 25 σύμφωνα με το οποίο: Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Όλα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους. Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών στις οποίες προσιδιάζουν κλπ κλπ κλπ
Σκέτο δηλητήριο είναι το Άρθρο 26. που ορίζει πως… η νομοθετική λειτουργία ασκείται υπό της Βουλής και του Προέδρου της Δημοκρατίας, η εκτελεστική λειτουργία ασκείται υπό του Προέδρου της Δημοκρατίας και της Κυβερνήσεως, η δικαστική λειτουργία ασκείται υπό των δικαστηρίων, οι αποφάσεις δε αυτών εκτελούνται στο όνομα του Ελληνικού Λαού.
Απόλυτα οξύμωρο έχει καταλήξει και το Άρθρο 28 παρ.3 που προβλέπει πως η Ελλάδα προβαίνει ελεύθερα, με νόμο που ψηφίζεται από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, σε περιορισμούς ως προς την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας της, εφόσον αυτό υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον, δεν θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος και γίνεται με βάση τις αρχές της ισότητας και με τον όρο της αμοιβαιότητας...
Επικαλούμενος τη χαμένη βαρύτητα των παραπάνω άρθρων (κι όχι μόνο) του Συντάγματος, ένας πολίτης από τη Χαλκίδα αποφάσισε να αντιμετωπίσει μονάχος του, ολόκληρο το Σύστημα. Επιστρατεύοντας αποσπάσματα από τα επίσημα πρακτικά της Βουλής, ομιλίες, συνεντεύξεις, στιγμές δημοσιοποιημένης ειλικρίνειας των πολιτικών ανδρών της χώρας, καθώς και μπόλικο προσωπικό πάθος, στοιχειοθέτησε εναντίον των Ελλήνων βουλευτών και εναντίον του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, κατηγορία Εσχάτης Προδοσίας. Την ώρα που όλοι εμείς ρουφάμε το αυγό μας αποφεύγοντας να κοιτάξουμε το μέλλον στα μάτια, ο ένας και μοναδικός Έλληνας που ξαναδιάβασε το Σύνταγμα, δήλωσε δυσανεκτικός έναντι εκείνων που ήρθαν να νομοθετήσουν για λογαριασμό μας και επισκέφτηκε την Εισαγγελία της περιοχής του.
Δεν έχουμε το δικαίωμα να τον περιγελάσουμε. Ούτε να τον νουθετήσουμε. Όταν ο Δαυίδ σήκωσε τη σφεντόνα του εναντίον του Γολιάθ, κανείς δεν του φώναξε από μακριά… «πού πας ρε Καραμήτρο…;». Εξάλλου, όπως ο ίδιος είπε, «αν τον ρωτήσει κανείς ποτέ τι έκανε την εποχή που ήρθε το ΔΝΤ στην Ελλάδα, θα έχει να δώσει μία καλή απάντηση»…
Πηγή

• Κατάργηση των Τελών και αντικατάσταση με Ειδικό Φόρο στα καύσιμα ή αναπροσαρμογή των Τελών αυξημένα κατά 10% έως 20%

Αλαλούμ έχει προκληθεί στην αγορά αυτοκινήτου, στις εταιρείες πετρελαιοειδών, μεταφορικές, επαγγελματίες, στους δήμους αλλά και στους καταναλωτές από τις δημοσιεύσεις που κάνουν λόγο για κατάργηση των Τελών Κυκλοφορίας το 2011 και αντικατάστασή τους με Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στα καύσιμα. Ουσιαστικά πρόκειται για μια πολύ μεγάλη ανατροπή που στόχο έχει την αύξηση εσόδων στα κρατικά ταμεία κατά περίπου 3,2 δισ., σύμφωνα πάντα με τους υπολογισμούς των κυβερνητικών στελεχών;
Από την άλλη μεριά, η δημοσιοποίηση της κατάργησης των Τελών Κυκλοφορίας και η αντικατάστασή τους με ειδικό φόρο στα καύσιμα αναμένεται να μειώσει ακόμη περισσότερο τη ζήτηση από τους καταναλωτές, θα αποτελέσει ακόμη ένα ισχυρό πλήγμα στην αγορά αυτοκινήτου αλλά και στις εταιρείες πετρελαιοειδών, ενώ, από την άλλη μεριά, οι δήμοι δεν θα έχουν πλέον ένα σημαντικό έσοδο που προέρχονταν από τα Τέλη Κυκλοφορίας και υπολογίζεται στο 50% των εσόδων από τα Τέλη!
Υπολογισμός
Σύμφωνα με πληροφορίες, η Επιτροπή που ασχολείται με τα Τέλη Κυκλοφορίας των οχημάτων για το 2010 είχε προτείνει ένα εντελώς διαφορετικό τρόπο υπολογισμού και όπως είχαμε αναφέρει και στο παρελθόν στην «Η» το ύψος των Τελών θα επέστρεφε στα επίπεδα του 2009 για τα οχήματα που έχουν κυκλοφορήσει για πρώτη φορά στην Ελλάδα έως τις 31/12/2010, ενώ για όσα ταξινομηθούν από την 1/1/2011 τα Τέλη θα υπολογίζονται με βάση τους ρύπους.
Αν τελικά απορριφθεί η πρόταση της Επιτροπής για τα Τέλη του 2011 και ακολουθηθεί η πρόταση κατάργησής τους με παράλληλη αντικατάστασή τους με ειδικό φόρο στα καύσιμα, τότε όλοι οι κάτοχοι οχημάτων θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι να τα κυκλοφορούν ελάχιστα, καθώς η τιμή της αμόλυβδης αναμένεται να αγγίξει τα 2 ευρώ ανά λίτρο?
Αν πάλι υιοθετηθεί τελικά η πρόταση που αφορά στην επαναφορά των Τελών του 2009 για τα οχήματα με 1η άδεια κυκλοφορίας έως 31/12/2010 τότε το ύψος τους θα είναι αυξημένο κατά 10% σε σχέση με εκείνα του 2009, ενώ σε εκείνα που έχουν κινητήρες από 1.929 κ.εκ. και άνω εξετάζεται το ενδεχόμενο να αυξηθούν κατά 20%. Για τα ΙΧ που θα κυκλοφορήσουν μετά την 1/1/2011 το ύψος των Τελών θα υπολογίζεται από τις εκπομπές ρύπων.
Το πρόσφατο σενάριο που είδε το φως της δημοσιότητας αλλάζει ριζικά και πάλι το τοπίο και αν υλοποιηθεί, τότε το κόστος χρήσης των οχημάτων θα είναι δυσβάσταχτο για τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.
Ειδικός φόρος
Αν, λοιπόν, καταργηθούν τα Τέλη και αντικατασταθούν από τον ειδικό φόρο στα καύσιμα τότε ένας κάτοχος ΙΧ 1.600 κ.εκ. που διανύει περίπου 15.000 χλμ. ετησίως και πλήρωσε για τα Τέλη του 2010 το ποσό των 184 ευρώ, γλιτώνει τα 184 ευρώ που θα κατέβαλε για το 2011 και θα καταβάλει επιπλέον από 270 έως και 810 ευρώ ετησίως μέσω του ειδικού φόρου στα καύσιμα ανάλογα με το ύψος της τελικής τιμής διάθεσης της αμόλυβδης.
Αν αφαιρεθεί και το ύψος των Τελών του 2010 τότε η «καθαρή» επιβάρυνση κυμαίνεται από 86 (1,6 ευρώ/ ανά λίτρο) έως και 626 ευρώ (2 ευρώ/λίτρο)! Αν για ένα ΙΧ με κινητήρα 1.100 κ.εκ. το ετήσιο κόστος χρήσης ενός μικρού αυτοκινήτου πόλης αυξάνεται από 150 έως και 450 ευρώ, ενώ αν αφαιρεθεί το ύψος των Τελών του 2010 (94 ευρώ) τότε η «καθαρή» επιβάρυνση κυμαίνεται από 56 (1,6 ευρώ/ ανά λίτρο) έως και 356 ευρώ(2 ευρώ/ ανά λίτρο)!
Ανάμεικτα είναι τα αποτελέσματα από την πιθανή κατάργηση των Τελών Κυκλοφορίας για οχήματα με κινητήρες 2 λίτρων. Ειδικότερα τα Τέλη του 2010 κυμαίνονταν στα 578 ευρώ και αν καταργηθούν όσοι δεν τα κυκλοφορούν ιδιαίτερα αναμένεται να είναι κερδισμένοι.
Τέλη δύο ταχυτήτων ανάλογα με την 1η άδεια κυκλοφορίας
Τέλη Κυκλοφορίας δύο ταχυτήτων σε όλα τα αυτοκίνητα θα ισχύσουν για το 2011, αν τελικά υιοθετηθεί η πρόταση της Επιτροπής τα οποία θα είναι διαφορετικά στα ΙΧ με 1η άδεια Κυκλοφορίας από την 1/1/2011 από εκείνα που έχουν ταξινομηθεί παλαιότερα. Η πρώτη κατηγορία που αφορά στα οχήματα που έχουν ή πρόκειται να αποκτήσουν άδεια πριν τις 31/12/2010 τα Τέλη Κυκλοφορίας θα είναι ανάλογα των Τελών που υπήρχαν το 2009 προσαυξημένα κατά 10% και οι ιδιοκτήτες τους θα καταβάλουν από 20 έως 638 ευρώ ανάλογα με τον κυβισμό του κινητήρα.
Ωστόσο οι ιδιοκτήτες των ΙΧ που έχουν 1η άδεια Κυκλοφορίας πριν το 1990 είναι πολύ πιθανό να επιβαρυνθούν με ένα μικρό ποσό που όμως σε καμία περίπτωση δεν θα ξεπερνά τα 50 ευρώ!
Τέλος οι κάτοχοι των οχημάτων με κινητήρες άνω των 1.928 κ.εκ. δεν θα καταβάλουν την ετήσια εισφορά, η οποία κυμαίνεται από 150 έως και 650 ευρώ, καθώς καταργείται, αλλά εξετάζεται το ενδεχόμενο τα Τέλη των εν λόγω οχημάτων να αυξηθούν 20% αντί 10%.

• Ο κύκλος παράδοσης πολιτικών στην «καθαρτήρια» πυρά της δημοσιότητας – ο οποίος άνοιξε με την ομολογία του Τάσου Μαντέλη ότι πήρε εκατοντάδες χιλιάδες μάρκα από τη Siemens υποδεικνύοντας συνολική μίζα 10 εκατομμυρίων και συνεχώς διευρύνεται – είναι βέβαιο ότι δεν θα κλείσει σύντομα: οι αποκαλύψεις και τα αλληλοκαρφώματα βρίσκονται μόνο στην αρχή

Το πρώτο προφανές είναι ότι πλέον και το πολιτικό σύστημα και το μιντιακό ανάλογο διαισθάνονται ότι δεν μπορεί πια να συγκρατηθεί η δικαιολογημένη οργή της κοινωνίας, η οποία ζητά την άρση της χρόνιας ατιμωρησίας και την απόδοση ευθυνών οπουδήποτε υπάρχουν. Γι’ αυτό κυριαρχούν οι δραματικοί τόνοι και στο πολιτικό και στο μιντιακό πεδίο. Όποιος αισθάνεται ότι μπορεί να απειληθεί από την κοινωνική οργή παίρνει εκ των προτέρων θέση αυτόκλητου εισαγγελέα.
Στο πολιτικό επίπεδο τα κόμματα εξουσίας διαισθάνονται ότι η αντοχή του κόσμου είναι πια οριακή και θα δοκιμαστεί πολύ σκληρά από τα επόμενα πακέτα μέτρων που η τριμερής επιτήρηση της χώρας θα αποφασίσει.
(Η σκλήρυνση αυτή είναι προεξοφλημένη, καθώς ήδη τις προηγούμενες μέρες επιβεβαιώθηκε πλήρως το ρεπορτάζ του τελευταίου φύλλου του «Π» για τη στενή επιτήρηση υπουργών εκ μέρους της «Τρόικας» και διατυπώθηκε η σαφής προειδοποίηση εκ μέρους των Ευρωπαίων ακόμη και για διακοπή του προγράμματος δανεισμού της χώρας αν τα ταμιακά και διαρθρωτικά αποτελέσματα της κυβερνητικής πολιτικής μέσα στους επόμενους μήνες δεν είναι αυτά που έχουν ζητηθεί και συμφωνηθεί).
Στο πλαίσιο αυτό της επαπειλούμενης κοινωνικής αναταραχής, την οποία σχεδόν όλοι θεωρούν σίγουρη, ήδη τα κόμματα είναι αποφασισμένα να αποκοπούν πλήρως από το παρελθόν τους ρίχνοντας στην πυρά όποιον αποδειχθεί ότι έχει εμπλακεί σε σκάνδαλα είτε με πολιτικούς χειρισμούς είτε με μίζες.
Ο κίνδυνος, ωστόσο, που ελλοχεύει σε ένα γενικευμένο κλίμα αποκάλυψης πολιτικών σκανδάλων, αλλά και καταγγελιών για την ύπαρξη σκανδάλων, είναι να διευκολυνθούν τα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών. Ήδη διαβάζουμε για πολιτικά στελέχη εμπλεγμένα σε κάτι ακαθόριστο, ενδεχομένως και μη τεκμηριωμένο, αλλά πάντως... σίγουρα σκάνδαλο. Ήδη σέρνεται φημολογία για «λίστες» ατόμων που λάμβαναν χρήματα από τη Siemens, μεταξύ των οποίων πολιτικοί και δημοσιογράφοι, αλλά καμιά λίστα δεν έχει ακόμη εμφανιστεί. Κι όμως, έχουν ήδη γραφτεί ονόματα που ίσως περιλαμβάνονται σε μια τέτοια «λίστα».
Η κάθαρση, σε κάθε περίπτωση, δεν είναι μόνο λαϊκή απαίτηση, αλλά και ανάγκη ενός βουτηγμένου στην αναξιοπιστία και την απαξίωση συστήματος, που κλυδωνιζόμενο επιδιώκει την αναδιάταξή του με όρους βιωσιμότητας. Είναι, όμως, απολύτως αναγκαίο, μέσα στον γενικευμένο χαμό, να μην παιχτούν βρώμικα κόλπα με ατεκμηρίωτες φήμες, οι οποίες, όταν και αν διαψευστούν, θα έχουν τραυματίσει βαρύτατα υπολήψεις χωρίς ποτέ να έχουν παρασχεθεί οι δέουσες αποδείξεις.
Το ζητούμενο, επομένως, είναι μεν η κάθαρση, αλλά συντεταγμένα: με απόδειξη, τεκμηρίωση, απόδοση δικαιοσύνης και τιμωρία για όσους πρέπει, όποιοι κι αν είναι. Πολιτική, ΜΜΕ και κοινωνία οφείλουν να συμβάλουν, αλλά και να διασφαλίσουν, την όσο το δυνατόν πληρέστερη απόδοση δικαιοσύνης βάζοντας φραγμό σε κάθε απόπειρα κανιβαλισμού. Οι πολύ δύσκολες μέρες που έρχονται απαιτούν συντεταγμένη πολιτεία, συντεταγμένους θεσμούς και συντεταγμένη κοινωνία.
Σε κάθε άλλη περίπτωση ο κίνδυνος εξω-θεσμικών ή παρα-θεσμικών παρεμβάσεων και «διευθετήσεων» στο πολιτικό πεδίο θα γίνεται όλο και εντονότερος...

• Εμπιστεύεστε όσους υποστηρίζουν την αισιόδοξη οπτική για το μέλλον της Ευρωζώνης; Η Ευρωζώνη, λένε, μπορεί να σωθεί χάρη στα προγράμματα λιτότητας σε συνδυασμό με το ασθενές ευρώ

Κατά το επιχείρημά τους, η κρίση προκλήθηκε από τη δημοσιονομική απειθαρχία. Συνεπώς η λιτότητα μπορεί να τη θεραπεύσει. Και το αντίκτυπο της λιτότητας θα αντισταθμιστεί από το ασθενές ευρώ και την παγκόσμια ανάκαμψη. Επιπλέον οι χρηματοπιστωτικές εγγυήσεις και η απαγόρευση των ανοικτών βραχυπρόθεσμων πωλήσεων θα εξουδετερώσουν τους κερδοσκόπους. Ιδού το τέλος της κρίσης.
Όμως οι αισιόδοξοι κάνουν λάθος. Και να γιατί.
Καταρχήν, τα προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής είναι ενδεχομένως απαραίτητα, αλλά οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις επαναλαμβάνουν επί του παρόντος το παλαιό τους σφάλμα της περικοπής δαπανών και της αύξησης της φορολογίας πριν ακόμη επιτευχθεί ανάκαμψη. Στην παρούσα φάση στις ΗΠΑ συζητείται το ενδεχόμενο ενός ακόμη πακέτου μέτρων τόνωσης της οικονομίας προκειμένου να διασφαλιστεί η δυναμική της ανάκαμψης. Κι όμως οι Ευρωπαίοι στραγγαλίζουν την ανάκαμψη προτού καν αρχίσει. Τα πρόωρα προγράμματα λιτότητας θα αποτρέψουν εν τέλει την περιστολή του χρέους, γιατί η ονομαστική οικονομική ανάπτυξη κινείται πολύ χαμηλά.
Επιπλέον, τόσο η Ιταλία όσο και η Ισπανία θα πρέπει να συνοδεύσουν τη δημοσιονομική τους προσαρμογή με διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Σε ό,τι αφορά την Ιταλία, κάτι τέτοιο δεν διακρίνεται στον ορίζοντα. Η Ισπανία είναι μεν έτοιμη να προωθήσει ένα πακέτο διαρθρωτικών μέτρων για την αγορά απασχόλησης, που όμως κι αυτό δεν αντιμετωπίζει επαρκώς το θεμελιώδες πρόβλημα των διαιρέσεων και των σκληρύνσεων της ισπανικής αγοράς απασχόλησης. Αλλά και στη Γερμανία όπου η εγχώρια κατανάλωση παραμένει αναιμική, ο κυβερνητικός συνασπισμός συζητά για αύξηση της φορολογίας.
Κατά δεύτερον, η ισοτιμία του ευρώ έχει εξασθενήσει και ίσως εξασθενήσει κι άλλο. Αλλά η πτώση του ευρώ δεν επιλύει τα προβλήματα ανταγωνιστικότητας του ευρωπαϊκού Νότου. Η Ελλάδα, για παράδειγμα, έχει ως κύριο εξαγωγικό της κλάδο τον τουρισμό. Η πτώση του ευρώ έναντι του δολαρίου δεν αλλάζει την ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας έναντι των άλλων μεσογειακών κρατών της Ευρωζώνης. Ίσως βελτιώνει την ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας και της Κροατίας, αλλά κι αυτό μόνο στο βαθμό που ανατιμώνται ανάλογα η τουρκική λίρα και η κροατική κούνα. Για την αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας της Νότιας Ευρώπης θα απαιτούνταν μια τεράστια περαιτέρω υποτίμηση του ευρώ – ώσπου να φτάσει στα 60 ή τα 80 σεντ του δολαρίου.
Ας υποθέσουμε ότι αυτό μπορεί να συμβεί κι ας δούμε τις συνολικές επιπτώσεις του. Σύμφωνα με εκτιμήσεις που δημοσίευσε την περασμένη βδομάδα ο ΟΟΣΑ, το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας, που το 2009 είχε πέσει στο 5% του ΑΕΠ, θα αυξηθεί σε 7,2% το 2011. Οι εκτιμήσεις αυτές βασίζονται στη σημερινή συναλλαγματική ισοτιμία. Μια περαιτέρω μεγάλη πτώση του ευρώ θα είχε δύο επιπτώσεις: θα αύξανε περαιτέρω το γερμανικό εμπορικό πλεόνασμα, ίσως και πάνω από το 10% του ΑΕΠ και κατά συνέπεια θα επέτεινε τις εσωτερικές ισορροπίες μέσα στην Ευρωζώνη. Η εξέλιξη αυτή με τη σειρά της θα συνέβαλε στην συνολική επιδείνωση των παγκόσμιων ανισορροπιών καθώς η Ευρωζώνη σαν σύνολο, αντί του σημερινού της μικρού εμπορικού ελλείμματος, θα είχε μεγάλο εμπορικό πλεόνασμα.
Τρίτον, οι αμφιβολίες για το ευρωπαϊκό πακέτο διάσωσης των αδύναμων κρίκων της Ευρωζώνης παραμένουν. Εκκρεμεί η γνωμοδότηση του γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου και είναι δύσκολο να προβλέψουμε τις αποφάσεις του. Δεν είναι βέβαιο ότι το δικαστήριο θα δεχτεί το επιχείρημα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου περί ‘ανωτέρας βίας’ στη βάση του οποίου εγκρίθηκε το πακέτο. Το Συμβούλιο επικαλέστηκε το άρθρο 122 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ε.Ε., σύμφωνα με το οποίο επιτρέπεται η οικονομική συνδρομή «προς ένα κράτος-μέλος που αντιμετωπίζει δυσκολίες ή σοβαρή απειλή εξαιτίας σοβαρών δυσκολιών που έχουν προκληθεί από φυσικές καταστροφές ή εξαιρετικές περιστάσεις πέρα από τον έλεγχό του». Υπάρχουν νόμιμες αμφιβολίες για το αν τα πολλαπλά πολιτικά λάθη που οδήγησαν στην κρίση συνιστούν γεγονός πέρα από τον έλεγχο ενός κράτους. Υπάρχει επίσης περίπτωση το γερμανικό δικαστήριο να εκφράσει τις αντιρρήσεις του για την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να αγοράσει κρατικά ομόλογα.
Τέταρτον η υπόθεση ότι η κρίση προκλήθηκε από την κερδοσκοπία δεν είναι μόνο νομικά διαβλητή. Αποτρέπει την προσοχή από την μείζονα ανάγκη για μεταρρύθμιση του πλαισίου διακυβέρνησης της Ευρωζώνης. Αν φταίνε οι κερδοσκόποι, τότε ίσως η δέουσα πολιτική να είναι η απαγόρευση των βραχυπρόθεσμων πωλήσεων και η τιμωρία των hedge funds και όχι η μεταρρύθμιση του πλαισίου. Μήπως πρέπει να αναμένουμε ελάχιστα ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις; Στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να έχουμε ένα ξαναμαγείρεμα του Συμφώνου Σταθερότητας που θα ανακοινωθεί σε μια άλλη πομπώδη συνέντευξη Τύπου στο επόμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κορυφής του Ιουνίου. Ήδη οι κυβερνήσεις ‘νερώνουν’ τις αξιόλογες και όχι ιδιαίτερα φιλόδοξες προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αυτό σημαίνει ότι το πιθανότερο είναι πως οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα χάσουν την ευκαιρία να δώσουν μια μακροπρόθεσμη λύση στα προβλήματα.
Αυτό που πράγματι χρειάζεται η Ευρωζώνη είναι μια στρατηγική σταθεροποίησης που θα βασίζεται στην ανάπτυξη και σε ένα αξιόπιστο σχέδιο δημοσιονομικής προσαρμογής. Απαιτείται η ενθάρρυνση της εσωτερικής ζήτησης στην Βόρεια Ευρώπη έτσι ώστε να διευκολύνει την προσαρμογή στο Νότο. Απαιτείται επίσης ένα νέο και λειτουργικό σύστημα οικονομικής διακυβέρνησης.
Αντ’ αυτών, οι κυβερνήσεις επέλεξαν να κυνηγήσουν τους κερδοσκόπους και βάλθηκαν να εντυπωσιάσουν η μια την άλλη με μέτρα λιτότητας: όλα όσα θα συμβάλουν περαιτέρω στην όλο και πιο πιθανή αλλά μακρινή ακόμη αποδιάρθρωση της Ευρωζώνης.
Πηγή

• "...το αποτέλεσμα είναι η νίκη των Τούρκων. Το γενικότερο μπλακάουτ δεν λειτούργησε με αποτέλεσμα να αναμεταδοθούν εικόνες βαμμένες με αίμα..."

1. Εκτίμηση της καταστροφής
Οι ακριβείς απώλειες της χτεσινοβραδυνής επιδρομής των ισραηλινών στον «στολίσκο της ελευθερίας» με προορισμό τη Γάζα δεν είναι ακόμα ξεκάθαρες. Το Ισραήλ ακόμα δεν έχει ανακοινώσει επίσημες και λεπτομερείς εκθέσεις, έχει γίνει γνωστό όμως ότι έχουν τραυματιστεί αρκετοί κομάντος. Ανεπίσημες πηγές ανεβάζουν των αριθμό των νεκρών μεταξύ 14 και 20 με αρκετούς τραυματισμένους. Οι εθνικότητες των νεκρών δεν έχουν γίνει ακόμα γνωστές. Υπάρχει όμως σοβαρό ενδεχόμενο ανάμεσα σε αυτούς να βρίσκονται και ισραηλοάραβες ηγέτες συμπεριλαμβανομένου και του Ραέντ Σαλάχ, ηγέτη του βορείου κομματιού του Ισλαμικού Κινήματος.
Το πλήγμα που έχει προκαλέσει το Ισραήλ στον εαυτό του διεθνώς είναι σοβαρό αναφέρει το δημοσίευμα της Haaretz. Μια προηγούμενη κρίση με την Τουρκία είχε ξεσπάσει νωρίτερα φέτος με το επεισόδιο με τον πρεσβευτή της Άγκυρας στο Ισραήλ. Το συγκεκριμένο συμβάν, σε σύγκριση με τα σημερινοβραδυνά γεγονότα, μοιάζει πταίσμα.
Ακόμα και πριν από αυτό, οι σχέσεις μεταξύ της Τουρκίας και του Ισραήλ είχαν επιδεινωθεί λόγω της επιχείρησης Συμπαγές Μολύβι στη Γάζα και την γενικότερη αντι ισραηλινή στάση που είχε κρατήσει η κυβέρνηση της Τουρκίας. Η καινούρια κρίση θα οδηγήσει πολύ πιθανόν σε μια απόλυτη ρήξη μεταξύ των δύο χωρών.
Η απάντηση από τα κράτη της ΕΕ, από όπου προέρχονται και κατά κύριο λόγο τα μέλη της ειρηνευτικής αποστολής, φαίνεται να είναι πιο ήπιων τόνων. Το Ισραήλ θα παρουσιάσει τα γεγονότα, θα δείξει πλάνα για να αποδείξει ότι δέχτηκαν επίθεση οι ισραηλινές δυνάμεις με μαχαίρια και ρόπαλα-όμως αυτά δεν θα επηρεάσουν το τελικό αποτέλεσμα. Ο κόσμος θα κρίνει το γεγονός ως μια υπερβολική χρήση βίας χωρίς ξεκάθαρη αιτιολογία.
Επίσης, τα γεγονότα θα έχουν επιπτώσεις και στις σχέσεις του Ισραήλ με τους Παλαιστινίους και στην αραβική μειονότητα που μένει στο Ισραήλ συνεχίζει το δημοσίευμα. Η Χαμάς θα προσπαθήσει να ανάψει τα αίματα και η συζήτηση θα αποκλίνει από την «παγίδα» την οποία η οργάνωση έχει στήσει στους κατοίκους της Γάζας. Είναι πολύ πιθανόν να υπάρξει κλιμάκωση στο σύνορο της Γάζας καθώς και βίαιες αντιδράσεις στη Δυτική Όχθη.
Το θέμα είναι οι Άραβες του Ισραήλ. Αν ο Σαλάχ βρίσκεται πράγματι ανάμεσα στους τραυματίες, το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι ταραχές από τους μαχητές του Ισλαμικού κινήματος. Οι στοχευμένες προκλήσεις των ισλαμιστών και των αριστερών ακτιβιστών θα αποκτήσουν στρατηγική σημασία. Κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες και αν δεν καταφέρουν οι δύο πλευρές να ηρεμήσουν τα πνεύματα, αυτό θα μπορούσε να εξελιχτεί σε τρίτη Ιντιφάδα ή ένας ξεσηκωμός Παλαιστίνιων.
2. Δεν φταίνε οι κομάντος
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να κατηγορούμε το στρατό. Ένας κομάντο μόνος του κατέβηκε με σκοινί από το ελικόπτερο και ενώ πατούσε το πόδι του στο κατάστρωμα του επιτέθηκαν με μαχαίρια, δεν είχε καμία επιλογή παρά να αμυνθεί για να αποφύγει το λιντσάρισμα. Αν, παρόλο που πριν από την επιχείρηση του είχαν δοθεί σαφείς οδηγίες για χρήση λελογισμένης βίας, αυτός άνοιξε πυρ, πρόκειται για μια καλή ένδειξη ότι δεν μπορούσε να πράξει αλλιώς.
Παρόλ’ αυτά, το γεγονός παραμένει ότι η επιχείρηση ήταν η απόλυτη αποτυχία. Δεν πέτυχε το σκοπό της-δηλαδή να καταλάβουν οι ισραηλινές δυνάμεις τα πλοία με τις λιγότερες πιθανές… διεθνείς παρενέργειες.
Πρέπει να εξερευνηθούν τα εξής: οι προετοιμασίες της επιχείρησης-φαίνεται ότι οι ισραηλινές ειδικές δυνάμεις δεν περίμεναν να συναντήσουν τέτοιου είδους αντίσταση, δεν θα έπρεπε στην επιχείρηση να είχαν συμμετάσχει περισσότεροι αντί να βασιζόντουσαν σε μικρές ομάδες καταδρομών που έπεφταν από τα ελικόπτερα;
Η χρήση των πληροφοριών: τι γνώριζε ο στρατός εκ των προτέρων για τα όπλα-μαχαίρια, ρόπαλα ή όπλα τα οποία είχαν στην κατοχή τους οι ακτιβιστές; Τι οπτικό πεδίο είχαν κατά τη διάρκεια της επιχείρησης;
Τις επόμενες ημέρες θα ακούσουμε τους εκπροσώπους της ισραηλινής κυβέρνησης να προσπαθούν να μας πείσουν ότι το ναυτικό δεν είχε άλλη επιλογή και ότι φταίει η άλλη πλευρά. Οποιοσδήποτε επιτίθεται σε έναν στρατιώτη με μαχαίρι, το πιθανότερο είναι να περιμένει μια βίαιη αντίδραση-το Ισραήλ όμως θα πρέπει να ζυγίσει τις πράξεις του συνεχίζει το δημοσίευμα. «Μην απατάστε» δήλωσε ένας έμπειρος άνθρωπος του στρατού τη Δευτέρα το πρωί. «Όταν καταλαγιάσει, θα πρέπει να εξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούνε οι μυστικές υπηρεσίες. Να είστε σίγουροι ότι στο μέλλον, παρόμοια περιστατικά θα έχουν τελείως διαφορετικό χειρισμό.»
3. Η ουσία του προβλήματος-η πολιτική ευθύνη
Θα πρέπει να γίνει εξονυχιστική έρευνα αναφορικά με όλες τις αποφάσεις, από πολιτικούς και στρατιωτικούς σε όλα τα επίπεδα, που οδήγησαν στην επίθεση της Δευτέρας. Ξεκινώντας από την απόφαση της προηγούμενης κυβέρνησης του Εχούντ Ολμέρτ να επιβάλει το αποτυχημένο εμπάργκο στη Γάζα, μέχρι την απόφαση της κυβέρνησης Νετανιάχου να δώσει εντολή για την επίθεση στον «στολίσκο της ελευθερίας.» Δεδομένων των διεθνών συνεπειών που θα έχει αυτή η πράξη, μοιάζει απαραίτητο να συσταθεί μια εξεταστική επιτροπή. Αν στις επόμενες ώρες αρχίσουμε να ακούμε αντικρουόμενες ιστορίες πέραν της επίσημης γραμμής που έχει διοχετεύσει η κυβέρνηση στα ΜΜΕ, θα πρόκειται για ένδειξη ότι οι πολιτικοί το αντιλαμβάνονται αυτό.
4. Αποτυχία δημοσίων σχέσεων
Το Ισραήλ γνώριζε από πριν ότι πήγαινε για κατά μέτωπο επίθεση, στη θάλασσα και στα ΜΜΕ. Οι εικόνες των οπλισμένων καταδρομών να τα βάζουν με τους ακτιβιστές, δεν θα φαίνονται όμορφες. Η κυβέρνηση κατέστρωσε μια διπλή στρατηγική: Από τη μία μπλόκαρε το σήμα από τα πλοία τα ίδια και από την άλλη επέτρεψε σε διαφόρους τοπικούς και διεθνείς δημοσιογράφους να κάνουν ανταποκρίσεις (με την προϋπόθεση να μην τα δώσουν στη δημοσιότητα πριν φτάσουν στην ξηρά), θα μεταδοθούν παντού. Τα κινητά είχαν ήδη κατασχεθεί.
Στο μεσοδιάστημα, το αποτέλεσμα είναι η νίκη των Τούρκων. Το γενικότερο μπλακάουτ δεν λειτούργησε με αποτέλεσμα να αναμεταδοθούν εικόνες βαμμένες με αίμα.
Πηγή