Νέο μπαράζ μαζικών παραβιάσεων σήμερα στο Αιγαίο με ευδιάκριτη πλέον μιά νέα τακτική, ένα είδος σκωτσέζικου ντους που εφαρμόζει η τουρκική Αεροπορία. Οι παραβιάσεις είτε θα είναι μαζικές είτε θα κυμαίνονται σε πολύ χαμηλά επίπεδα.
Χαρακτηριστικά ενώ σήμερα, ημέρα, μάλιστα, επίσκεψης του Τούρκου Α/ΓΕΣ την Αθήνα, 16 τουρκικά μαχητικά παραβίασαν συνολικά 17 φορές τον ΕΕΧ, χθες οι παραβιάσεις ήταν μόλις 2 από ένα σύνολο 16 αεροσκαφών.
Την Δευτέρα ο ίδιος αριθμός αεροσκαφών (16) προχώρησε σε 18 παραβιάσεις του ΕΕΧ. Σήμερα είχαμε και 2 παραβάσεις των κανόνων του FIR, ενώ οπλισμένα ήταν 8. χωρίς να έχουμε καμία εμπλοκή. αυτό σημαίνει ότι τα τουρκικά αεροσκάφη είχαν απομακρυνθεί εκτός των 10 ν.μ πριν σπεύσουν τα φίλια μαχητικά και δεν παρέμειναν στον ΕΕΧ.
Η τακτική των μαζικών παραβιάσεων την μία ημέρα και απραξίας την επόμενη ή τις δύο επόμενες ημέρες έχει γίνει καθεστώς τις τελευταίες εβδομάδες και προβληματίζει το ΓΕΑ, αφού δείχνει μία διαφοροποίηση στα γενικότερα ποιοτικά χαρακτηριστικά των τουρκικών προκλήσεων, σε τακτικό πάντα επίπεδο. Και λέμα σε τακτικό, γιατί σε στρατηγικό από τις αρχές Δεκεμβρίου, όταν ξεκίνησαν οι υπερπτήσεις, έγινε σαφές ότι απώτερος στόχος τους ήταν η αμφισβήτηση της κυριαρχίας των ελληνικών περιοχών.
Ολα αυτά κανονικά θα έπρεπε να αποτελέσουν αντικείμενο μείζονος προβληματισμού από πλευράς αρχιτεκτονικής εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας, δεδομένου ότι η Ελλάδα είναι το μοναδικό κράτος του κόσμου (τουλάχιστον από αυτά που έχουν οργανωμένες Ένοπλες Δυνάμεις) το οποίο επιτρέπει συστηματικά να υπερίπτανται επάνω από τα εδάφη του μαχητικά αεροσκάφη γειτονικής χώρας με σαφείς ρεβιζιονιστικούς στόχους στην περιοχή.
Τον αναθεωρητισμό του τουρκικού κράτους έθεσε με σαφήνεια ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου στην συνάντησή του με την Ελληνίδα υπουργό Εξωτερικών, Ντόρα Μπακογιάννη την περασμένη Κυριακή.
Ως πότε το φάντασμα των Ιμίων και ο φόβος της κλιμάκωσης θα στοιχειώνει την ελληνική πολιτική έναντι της ΄Τουρκίας;
Πηγή

Ο στόχος του άρθρου αυτού δεν είναι να καταδείξει ποιος έχει δίκιο ή άδικο στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις. Στόχος είναι να παρουσιάσει συνοπτικά τις τουρκικές βλέψεις και τις διαφορές των δυο κρατών στο πλαίσιο στρατηγικών επιδιώξεων που έχει η Τουρκία και σχετίζονται με τα «εθνικά της συμφέροντα» όπως εκείνη τα καταλαβαίνει, και που μοιραία, αυτές οι επιδιώξεις, αποβαίνουν εις βάρος της Ελλάδας.
Οι σχέσεις της χώρας μας με την Τουρκία αποτέλεσαν ανέκαθεν τη βάση της εξωτερικής και αμυντικής μας πολιτικής. Οι ρίζες αυτών των σχέσεων έχουν ιστορικό βάθος χωρίς να θέλει να ισχυρισθεί κανείς ότι η ιστορία ενός λαού και των σχέσεων του με έναν άλλο προδιαγράφει την παρούσα ή την μελλοντική συμπεριφορά του. Δεν υπάρχει όμως αμφιβολία ότι οι ιστορικές μνήμες κάθε λαού διαρκούν πάρα πολύ. Πρώτιστα πρέπει να είμαστε βαθείς γνώστες των προβλημάτων, των δυνατοτήτων και της ψυχολογίας των Τούρκων. Πρέπει να γνωρίζουμε άριστα τους παράγοντες που διαμορφώνουν την στάση τους απέναντι στη χώρα μας. Όλη αυτή τη γνώση πρέπει να τη συσχετίζουμε και να την συνεξετάζουμε με τα δικά μας δεδομένα και δυνατότητες.
Βασικό ρόλο στην διαχείριση των διαφορών μας με τους Τούρκους έπαιξαν και παίζουν το Ηνωμένο Βασίλειο ( παλαιότερα) εκτός από την Κύπρο που συνεχίζεται και οι ΗΠΑ σήμερα. Η πολιτική και των δύο αυτών κρατών ανέκαθεν υπήρξε σταθερή και αναλλοίωτη ( ενίοτε με διαφορετικές αποχρώσεις) και έτσι αναμένεται να είναι και στο προβλεπτό μέλλον. Συνοψίζεται στο ότι «Η Τουρκία πρέπει να θεωρείται σημαντικότερη για τα στρατηγικά συμφέροντα της Δύσης από την Ελλάδα. Εάν πρέπει να πάρουμε κάποιο ρίσκο αυτό πρέπει να είναι το ρίσκο της έντασης των σχέσεων της Δύσεως με την Ελλάδα και όχι με την Τουρκία».
Ο διαμελισμός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μέχρι τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1922 άφησε στους Τούρκους την αίσθηση του θανάσιμου κινδύνου αποσυνθέσεως της χώρας τους. Η Ελληνική επανάσταση του 1821 ήταν η αρχή των γεγονότων που επακολούθησαν με κατάληξη τον διαμελισμό της αυτοκρατορίας. Η Μεγάλη Ιδέα των Ελλήνων είναι το πρίσμα κάτω από το οποίο οι Τούρκοι έβλεπαν και βλέπουν όλα τα θέματα των σχέσεων τους με την Ελλάδα, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι η Μεγάλη Ιδέα έπαψε να υπάρχει σαν όραμα για τους Έλληνες από το 1922.
Η αγωνία για την ασφάλεια της χώρας τους ήταν ίσως ο βασικότερος λόγος που κινούμενοι διαχρονικά με σταθερή στρατηγική επέτυχαν, τόσο τον εξοβελισμό της Αρμενικής και Ελληνικής μειονότητας από την Τουρκία, όσο και την διχοτόμηση της Κύπρου, ενώ, επιχειρούν την αλλαγή των δεδομένων στο Αιγαίο. Και επέτυχαν τους δύο πρώτους στόχους, παρά το ότι, υφίσταντο τις ίδιες πιέσεις από το ΝΑΤΟ και τους δυτικούς συμμάχους εν ονόματι της συνοχής της συμμαχίας με εμάς που υπήρξαμε περισσότερο ευάλωτοι και ασθενείς στις πιέσεις. Ίσως δεν μπορέσαμε ποτέ να διακρίνουμε την σταθερή επιμονή για την επίτευξη των δύο αυτών Τουρκικών στόχων και δεν καταλάβαμε ότι η συνέχεια και συνέπεια της Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής είναι αποτέλεσμα μιας αντιλήψεως που δίνει προτεραιότητα στην εξυπηρέτηση των εθνικών της συμφερόντων και δεν χρησιμοποιεί, αντίθετα με εμάς, την εξωτερική πολιτική ως όπλο ή σύνθημα στις εσωτερικές πολιτικές αντιθέσεις. Είναι μεγάλο λάθος να πιστεύουμε ότι κουμάντο στην εξωτερική και αμυντική πολιτική της Τουρκίας κάνουν οι στρατιωτικοί. Οι διάφορες εξουσίες στην Τουρκία δρουν συντονισμένα και σε αρμονία.
Ο στόχος του εξοβελισμού της Ελληνικής μειονότητας που είχε απομείνει στην Τουρκία (Κωνσταντινούπολη, Ίμβρο και Τένεδο) άρχισε να υλοποιείται κατά παράβαση των προβλέψεων της Συνθήκης της Λοζάννης όταν η διεθνής συγκυρία υπήρξε ευνοϊκή για την Τουρκία. Έτσι σταδιακά και μεθοδικά το 1941 μετά την κατάρρευση της Ελλάδας επέβαλαν την στράτευση των Ελλήνων ομογενών στα «τάγματα εργασίας». Το 1942/1943 τους επέβαλαν το φόρο περιουσίας {Varlik Vergisi ). Το 1955 με το Κυπριακό στην κορύφωση του, Τούρκος πράκτορας τοποθέτησε βόμβα στο σπίτι που γεννήθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη ώστε να επακολουθήσει η επίθεση του Τουρκικού όχλου στην Ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης, το Ελληνικό Προξενείο και τα σπίτια των Ελλήνων Αξιωματικών στην Σμύρνη. Το 1958 διέλυσαν την Ένωση Ελλήνων Κωνσταντινουπόλεως. Το 1964 με πρόσχημα τα γεγονότα στην Κύπρο απέλασαν σε 48 ώρες 1500 ομογενείς από την Ίμβρο και Τένεδο αφού τους χαρακτήρισαν ως επικίνδυνους για την δημόσια ασφάλεια. Παράλληλα έκλεισαν τα μειονοτικά σχολεία, δήμευσαν τις περιουσίες και ίδρυσαν εκεί φυλακές για βαρείς εγκληματίες. Το 1971 έκλεισαν τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Σήμερα η Ελληνική μειονότητα στην Τουρκία αριθμεί 1500 ανθρώπους έναντι 200000 χιλιάδων που ήταν.
O στόχος της διχοτόμησης της Κύπρου τέθηκε το 1956 από τον καθηγητή και μετέπειτα Πρωθυπουργό Νιχάτ Ερίμ παρά το γεγονός ότι με την Συνθήκη της Λοζάννης είχαν παραιτηθεί από κάθε διεκδίκηση για το νησί .Η πολιτική του Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ στο Κυπριακό καθώς και ο μη σεβασμός τους στις προβλέψεις της Συνθήκης της Λοζάννης έχει καταγραφεί στην ιστορία. Στην μελέτη που είχε υποβάλλει ο Ν.Ερίμ κατ’ εντολή του τότε Πρωθυπουργού Α.Μεντερές είχε διατυπώσει την θεωρία « Δεν μπορεί να επιτραπεί η ύπαρξη και η μετεξέλιξη μιας απειλής της οποίας ο αντίχειρας ακουμπά στον Έβρο τα δάκτυλα της εκτείνονται στα νησιά του Αιγαίου ο καρπός της εγκαταστάθηκε στην Κρήτη και στη Ρόδο, (απειλή), η οποία έθεσε ως στόχο την πολιτική της περικύκλωσης της Μικράς Ασίας από νότια και δυτικά καθώς και την απομόνωση της από την Μεσόγειο και η οποία τεντώνει τώρα τον δείκτη της στην Κύπρο ως εάν να ήθελε να σφίξει το λαρύγγι του Τουρκικού έθνους». Καθόριζε επίσης την συλλογιστική που πρέπει να ακολουθηθεί από την πλευρά της Τουρκίας στην διεκδίκηση της για την Κύπρο ως ακολούθως:
α. Η διεκδίκηση της απόδοσης της Κύπρου στην Τουρκία στηρίζεται σε πολιτικούς λόγους. Παρά ταύτα προκειμένου να μην δηλητηριάζονται οι σχέσεις Ηνωμένου Βασιλείου-Τουρκίας –Ελλάδας, αν παραχωρηθεί αυτοδιοίκηση στο νησί, η καλύτερη λύση είναι η μέση λύση διχοτόμησης.
β. Στην Κύπρο διαβιούν δυο διαφορετικές κοινότητες, δυο διαφορετικές ολότητες δυο οντότητες η κάθε μια από τις οποίες έχει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Το μέλλον των δύο οντοτήτων των δύο λαών, ανεξαρτησία, ένωση με την μητέρα-πατρίδα, συνέχιση της Βρετανικής διοίκησης ή κάτι άλλο θα αποφασισθεί κατόπιν δημοψηφίσματος σε κάθε μια απ’ αυτές.
γ. Η αρχή της αυτοδιαθέσεως θα εφαρμοσθεί με την μετακίνηση Ελληνικών πληθυσμών έτσι ώστε να υπάγονται στη διακυβέρνηση της αρεσκείας τους. Η εν λόγω μετακίνηση δεν συνιστά άσκοπη ταλαιπωρία αλλά θα βοηθήσει να μην καταπατηθούν τα δικαιώματα της Τουρκικής κοινότητας που σήμερα είναι μειοψηφική, θα διασφαλιστεί η ασφάλεια της Τουρκίας και θα αποφευχθεί μια μελλοντική κρίση.
δ. Η Τουρκία θα πρέπει να καθορίσει την προσφορότερη γι’ αυτήν μορφή διχοτόμησης λαμβάνοντας υπ’ όψη τα οικονομικά και στρατιωτικά της συμφέροντα καθώς και τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων. Στην ασφάλεια της περιοχής που θα παραχωρηθεί στους Ρωμιούς της Κύπρου θα πρέπει να συμμετέχει και η Τουρκία γιατί το θέμα σχετίζεται με την ασφάλεια της καθώς και της Μέσης Ανατολής. Η Ελλάδα δεν δύναται να ζητήσει το ίδιο δικαίωμα για την Τουρκική περιοχή διότι το νησί απέχει από την Τουρκία 45 ν.μ ενώ από την Ελλάδα 600 ν.μ.
ε. Πρέπει να επιδιωχθεί η ελεύθερη μετάβαση Τούρκων προς την Κύπρο. Υπό την προϋπόθεση ότι θα λάβουμε τα μέτρα μας το σύνολο του Τουρκικού πληθυσμού μπορεί να αυξηθεί στο ποσοστό που ανερχόταν επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τότε δεν θα ανησυχούμε για την έκβαση του δημοψηφίσματος που θα γίνει είτε για τον καθορισμό του συνόλου της νήσου είτε της διχοτόμησης.( Τα στοιχεία για την μελέτη Ν.Ερίμ είναι παρμένα από κείμενο του κ. Γ.Αγγελετόπουλου Διευθυντού Γραφείου Τύπου Ελληνικής Πρεσβείας Λευκωσίας).
Η επίσημη υιοθέτηση του στόχου υπέρ της διχοτόμησης έγινε από τον ίδιο τον Α.Μεντερές στην ομιλία που εκφώνησε στην Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση στις 28 Δεκεμβρίου 1956. Η σημερινή πραγματικότητα αποδεικνύει την καταπληκτική στρατιωτική και διπλωματική επιτυχία των Τούρκων για την επίτευξη αυτού του στόχου.
Από το 1964 που η Ελλάδα έλαβε μερικά περιορισμένης εκτάσεως μέτρα για την ασφάλεια των νησιών εξ αιτίας των κρίσεων στην Κύπρο κατηγορήθηκε από την Τουρκία για καταπάτηση των Συνθηκών και εξοπλισμό των νησιών. Οι κατηγορίες εντάθηκαν μετά το 1974. Στο τέλος του 1973 η Τουρκία διεκδίκησε επίσημα για πρώτη φορά την μισή υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου. Η διεκδίκηση αυτή εμπεριείχε δύο ζητήματα: Το πρόβλημα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και το πρόβλημα του καθορισμού της αιγιαλίτιδας ζώνης των δύο κρατών. Το 1974 η Τουρκία αμφισβήτησε τα όρια του Ελληνικού FIR καθώς και τις αρμοδιότητες στην έρευνα και διάσωση που είχαν καθορισθεί από τον ICAO το 1952, και λίγο μετά την κρίση στην Κύπρο τον ίδιο χρόνο έθεσε θέμα και ζήτησε τον περιορισμό του εθνικού εναέριου χώρου σε 6ν.μ. Από το 1975 οι Τούρκοι άρχισαν συστηματικά να παραβιάζουν τον εναέριο χώρο μας στην έκταση μεταξύ 6 και 10ν.μ. και δημιούργησαν την 4η Στρατιά ή Στρατιά του Αιγαίου με έδρα την Σμύρνη. Το 1982 αμέσως μετά την υπερψήφιση της Διεθνούς Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας η Άγκυρα δήλωσε ότι θεωρεί αιτία πολέμου την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12ν.μ αν το επιχειρήσει η Ελλάδα στο Αιγαίο. Στις 8 Ιουνίου 1995 η Τουρκική Εθνοσυνέλευση έλαβε απόφαση με την οποία εξουσιοδοτούσε την κυβέρνηση να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα συμπεριλαμβανομένων και στρατιωτικών για την περίπτωση επεκτάσεως των Ελληνικών χωρικών υδάτων από τα 6 στα 10ν.μ. Από τις αρχές του 1990 άρχισαν να επεξεργάζονται το θέμα των «γκρίζων ζωνών» το οποίο προέβαλαν με αφορμή την κρίση στα Ίμια στην αρχή και στη συνέχεια το 1998 όταν εξέδωσαν τεκμηριωμένη μελέτη του Ανωτάτου Ιδρύματος Κουλτούρας Γλώσσας και Ιστορίας Ατατούρκ, με την οποία τεκμηριώνουν με ιστορικά, γεωγραφικά και νομικά επιχειρήματα τις απόψεις τους επί του θέματος.
Είναι πρόδηλο ότι έχουν μελετήσει τα δεδομένα και έχουν θέσει νέο στρατηγικό στόχο ή στόχους για το Αιγαίο. Εξ άλλου οι επιδιώξεις τους είναι καταγεγραμμένες και κοινοποιημένες τουλάχιστον προς κράτη των οποίων υπολογίζουν την ισχύ. Δεν θα πρέπει να ξεχνούμε ότι το 1977 ο νεοδιορισθείς Αμερικανός πρέσβης στην Ελλάδα Ουίλιαμ Σόφλι κατά την παρουσίαση του στην Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Αμερικανικής Γερουσίας διατύπωσε μια διφορούμενη άποψη που θα μπορούσε να εκληφθεί ως έμμεση αμφισβήτηση της κυριαρχίας της Ελλάδας σε Ελληνικά νησιά του Αιγαίου. Η Ελληνική κυβέρνηση ζήτησε διόρθωση της δήλωσης του Σόφλι που το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έκανε κατ’ αρχήν αποδεκτή. Η διόρθωση έλεγε ότι «η κυριαρχία της Ελλάδας επί των Ελληνικών νησιών βασίζεται σε από μακρού χρόνου διεθνείς Συμφωνίες που οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκρίνουν πλήρως». Στη συνέχεια όμως η διατύπωση της διόρθωσης απαλείφθηκε από τα πρακτικά της κατάθεσης του διορισθέντος πρεσβευτή. Ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής εξοργίσθηκε και έκρινε τον Σόφλι ανεπιθύμητο. Ακόμα δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι την 1η Φεβρουαρίου 1996 μετά τα γεγονότα στα Ίμια ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ δήλωσε « Οι ΗΠΑ δεν αναγνωρίζουν Ελληνική ή Τουρκική κυριαρχία στα Ίμια και πιθανολογείται ύπαρξη και άλλων νησίδων στην ίδια κατάσταση».
Από την εξέταση της φύσεως των Τουρκικών διεκδικήσεων αλλά κυρίως από την μελέτη του θέματος των «γκρίζων ζωνών» που είναι και το σοβαρότερο, όπως το έχει παρουσιάσει η Τουρκία, προκύπτει ότι έχει στόχο εδαφικές διεκδικήσεις σε νησιά του Αιγαίου προσδοκώντας εκτός των άλλων σε οικονομικές και άλλες ωφέλειες που θα αποκομίσει όταν στην συνέχεια καθορισθούν τα θαλάσσια σύνορα. Γι’ αυτό τον λόγο αμφισβητεί και την ισχύ της συμφωνίας που είχε κάνει με την Ιταλία για τα θαλάσσια σύνορα των Δωδεκανήσων πριν η τελευταία τα παραδώσει στην Ελλάδα. Σημειώνεται ότι πουθενά αλλού δεν έχουν οριοθετηθεί τα θαλάσσια σύνορα μας με την Τουρκία. Μας απειλεί με πόλεμο στην περίπτωση που επεκτείνουμε την χωρική μας θάλασσα γιατί στην χωρική του θάλασσα όπως και στον εναέριο του χώρο, το κάθε κράτος ασκεί κυριαρχία. Το θέμα της αποστρατικοποίησης των νησιών το προβάλει σε μια προσπάθεια να αποδείξει ότι η Ελλάδα είναι εκείνη που δεν σέβεται τις Διεθνείς Συνθήκες. Η άρνηση της Τουρκίας να συμμορφώνεται με τους κανόνες του ICAO μέσα στο Ελληνικό FIR είναι συζητήσιμο αν είναι σωστή ή λάθος. Επιδιώκει η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της οικονομικής ζώνης των δύο κρατών να διχοτομεί το Αιγαίο σε δυο ίσα κατά το δυνατόν τμήματα με βάση μια δική της λογική που έχει καταστήσει γνωστή στη Διεθνή κοινότητα .
Η Τουρκία έχει αποδείξει ότι συγκαταλέγει τη χρήση ή την απειλή βίας μεταξύ των μέσων με τα οποία επιδιώκει την λύση των προβλημάτων ιδίως με αντιπάλους που θεωρεί ασθενείς. Διεύρυνε το πεδίο διαφορών με την Ελλάδα. Η τάση της πολιτικής της είναι μια τάση συνεχούς προωθήσεως και προβολής ευρύτερων αξιώσεων. Θεμελιώνει την εξωτερική και διπλωματική συμπεριφορά της στην επίδειξη ισχύος έναντι των γειτόνων της με την μορφή του δικαίου του ισχυρού. Στην περίπτωση μας η συμπεριφορά που έχει επιλέξει η Τουρκία περιλαμβάνει την διπλωματική συμπεριφορά που επιδιώκει να συνομιλεί με την Αθήνα αλλά ταυτοχρόνως ενισχύει την διαπραγματευτική της θέση τονίζοντας την πιθανότητα προβολής στρατιωτικής ισχύος. Πιστεύει ότι η πίεση, όπου μπορεί να την ασκήσει, είναι πιο πρόσφορο μέσο από τις διαδικασίες του Διεθνούς Δικαίου. Γι’ αυτό και στους τρίτους που θέλουν να παρέμβουν μεσολαβητικά στα Ελληνοτουρκικά θέματα λέει «Αφήστε μας να λύσουμε μόνοι με τους Έλληνες τα προβλήματα μας». Είναι πεποίθηση τους ότι η Δύση τους έχει ανάγκη ενώ εκείνοι δεν την έχουν. Ευελπιστεί στην σύγκληση των Ελληνικών και των Τουρκικών συμφερόντων με υποχώρηση της Ελλάδας σε μείζονα εθνικά θέματα και παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της εν ονόματι της αποφυγής πιθανής στρατιωτικής σύγκρουσης μεταξύ των δυο χωρών.
Η Ελλάδα υποστηρίζει διαχρονικά την επίλυση των προβλημάτων με βάση το Διεθνές Δίκαιο το οποίο όμως επιδέχεται διάφορες ερμηνείες. (Αλλά τότε γιατί διαμαρτυρήθηκε για τον πλου της Τουρκικής φρεγάτας τελευταία μέχρι τον Σαρωνικό αφού το πλοίο κινήθηκε σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας;). Υποστήριξε ακόμα την Ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας χωρίς κανένα όφελος Είναι αναγκαίο κατά συνέπεια να επαναπροσδιορίσουμε την γενικότερη πολιτική μας και να καθορίσουμε μια στρατηγική που θα κάνει σαφές στην Τουρκία ότι ο στόχος που έχει βάλει δεν μπορεί να επιτευχθεί και μπορεί να γίνει υπόθεση πολύ δαπανηρή γι’ αυτήν, ώστε να διερωτηθεί αν το κόστος που θα κληθεί να πληρώσει με τέτοια πολιτική αντισταθμίζει την ωφέλεια.
Πρέπει επιτέλους να ενοποιήσουμε λειτουργικά τις διπλωματικές μας επιδιώξεις με την δράση των ενόπλων μας δυνάμεων και να πάψουν τα πολιτικά κόμματα να χρησιμοποιούν τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής για εσωτερική κατανάλωση. Πρέπει να κινητοποιήσουμε τους ομογενείς στα διάφορα κράτη. Πρέπει να πείσουμε τους συμμάχους μας για την ορθότητα των θέσεων μας. Τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν τις διαμορφώνει μόνο η Τουρκία Τις διαμορφώνουμε και εμείς. Η ευρωστία ή μη της οικονομίας μας η σταθερότητα ή η αστάθεια της πολιτικής μας ζωής η γαλήνη ή η αναταραχή στον κοινωνικό μας χώρο είναι στοιχεία που έμμεσα επηρεάζουν τις σχέσεις. Η φροντίδα ή η παραμέληση των ενόπλων μας δυνάμεων, η ενίσχυση ή η αποδυνάμωση της διπλωματίας μας επηρεάζουν την σχέση αυτή άμεσα.
Πρέπει πάντα να έχουμε κατά νου ότι ενδέχεται στο μέλλον η Τουρκία να δημιουργήσει νέα προβλήματα:
α. Στη μεθόριο του ΄Έβρου όπου καθυστερεί η οριστική σήμανση της ορίου γραμμής, η κοίτη του ποταμού μετατοπίζεται συχνά και υπάρχουν περιορισμένης εκτάσεως μεθοριακά επεισόδια.
β. Εξ αιτίας της μουσουλμανικής μειονότητας στους νομούς Ξάνθης και Ροδόπης που σήμερα δημιουργεί δημοσιογραφικό θόρυβο για την μεταχείριση της. Στο μεταξύ όμως προσπαθεί να χαλκεύσει τον τουρκισμό στο εθνολογικά ανομοιογενές στοιχείο της περιοχής.
γ. Εξ αιτίας πιθανής διεκδίκησης κάποιας μορφής ελέγχου στο ελεύθερο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας με πρόσχημα την ασφάλεια της Τουρκίας ή τέλος
δ. Εξ αιτίας των διεκδικήσεων που προβάλλει τελευταία στην υφαλοκρηπίδα και την οικονομική ζώνη της Κύπρου.
Ο κύκλος των προβλημάτων μας με αυτή την χώρα δεν φαίνεται να τελειώνει, και τούτο γιατί τα δύο μέρη διαφωνούν όχι μόνο επί της ουσίας των προβλημάτων τους αλλά και επί του τρόπου της επιλύσεως τους.

Του Νίκου Ζυγογιάννη καθηγητή-Πρ. προέδρου Πανελλ. Σ. Σαρακατσαναίων
Μια πανάρχαια πρωτοελληνική ποιμενική κοινωνία, οι Σαρακατσιαναίοι, με αρχική κοιτίδα τη κεντρική και νότια οροσειρά της Πίνδου με επίκεντρο τα Άγραφα διασκορπίστηκαν το 18ο αιώνα σε όλη την Ελλάδα. Ως νομάδες κτηνοτρόφοι (σκηνίτες) μετακινούνταν διαρκώς, το καλοκαίρι στα βουνά, στους κάμπους το χειμώνα.
Η επικρατέστερη ετυμολογία του ονόματός τους δηλώνει τον ανυπότακτο χαρακτήρα τους κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, από την τουρκική λέξη καρά (μαυροντυμένος ,σκληρός, δυνατός) ή απο το σαράι (σπίτι) και την τουρκική μετοχή κατσιάν (=φεύγων, φυγάς, ανυπότακτος)...
Η γλώσσα τους, ελληνική με στοιχεία της Αρχαιοελληνικής διαλέκτου, απαλλαγμένη από ξένα στοιχεία, παράλληλα με τη διατήρηση της αυθεντικότητας των εθίμων, κανόνων συμπεριφοράς και διαβίωσης αποδεικνύει την πανάρχαια ελληνικότητα τους. Σε αυτά τα στοιχεία στηρίζεται και η διάκριση τους από τους Βλάχους (Βλαχόφωνους Έλληνες), που μιλούσαν εκτός από τα ελληνικά και τα Βλάχικα Το μόνο κοινό στοιχείο,ήταν το κτηνοτροφικό επάγγελμα.
Η οικονομική και κοινωνική ζωή των Σαρακατσαναίων ήταν οργανωμένη με ένα είδος συνεταιρισμού το «Τσελιγκάτο», για την καλύτερη παραγωγική συνεργασία και διάθεση των κτηνοτροφικών τους προϊόντων. Ο τσέλιγκας (αρχιποιμένας)-πλούσιος κτηνοτρόφος με πολλά πρόβατα- ήταν ο αρχηγός, επιφορτισμένος με υποχρεώσεις που αφορούσαν τα οικονομικά αλλά και τα κοινωνικά προβλήματα του τσελιγκάτου. Η διαβίωσή τους εξασφαλίζονταν στο «κονάκι», ένα καλύβι φτιαγμένο με σάλωμα. Η Σαρακατσάνικη οικογένεια ήταν πατριαρχική. Αυστηρή πειθαρχία και άγραφοι, απαρασάλευτοι νόμοι όριζαν τη συμπεριφορά του κάθε μέλους της...
Η εκπαίδευση τους ήταν στοιχειώδης, λόγω των συνεχών μετακινήσεών τους. Αλλά η πίστη τους στα θρησκευτικά και λατρευτικά έθιμα καθώς και στις παραδόσεις ήταν μεγάλη. Η χαρά και η λύπη ήταν συνυφασμένη με ένα μεγάλο κύκλο εκδηλώσεων και ιεροτελεστιών που τηρούσαν με ευλάβεια. Ο γάμος ήταν ένα πολυδιάστατο κοινωνικό φαινόμενο με ένα κύκλο πράξεων και συμβόλων. Τα τραγούδια τους αποτελούν παρακαταθήκη για τους νεότερους στην προσπάθεια για τη διατήρηση της εθνικής και πολιτιστικής ταυτότητας του λαού μας. Οι χοροί τους λεβέντικοι, έχουν την καταγωγή τους στον αρχαίο ελληνικό ρυθμό. Η φλογέρα ήταν το κατεξοχήν μουσικό όργανο του Σαρακατσάνου τσοπάνη. Τα έργα της λαϊκής τέχνης είναι εμπνευσμένα από την καθημερινή ζωή τους και έχουν πρακτική αξία: υπέροχα ξυλόγλυπτα και όμορφα υφαντά. Η χαρακτηριστική σοβαρότητα των σκούρων χρωμάτων στις φορεσιές, τα υπέροχα χρώματα και σχέδια στις μικρές ποδιές από χοντρό μάλλινο ύφασμα, ο ολοκέντητος κόκκινος φλάμπουρας του γάμου με θέματα αυστηρής συμμετρίας ανάμεσα και γύρω από τις τέσσερις γωνίες του σταυρού είναι μερικά από τα στοιχεία της Σαρακατσάνικης τέχνης.
Η συμβολή των Σαρακατσαναίων στην επανάσταση του 1821 ήταν αποφασιστικής σημασίας. Πολλά είναι τα ονόματα Σαρακατσάνων αρματολών και κλεφτών. Αλλά και κατά το Μακεδονικό Αγώνα η συμμετοχή τους υπήρξε αμέριστη, επίσης αντιστάθηκαν σε όλους τους κατακτητές...
Από τα μέσα του 20ου αιώνα και μετά οι Σαρακατσιαναίοι άρχισαν να εγκαταλείπουν τα βουνά, εγκαταστάθηκαν σε πόλεις και χωριά και ασχολούνται με κάθε είδους επαγγέλματα. Όμως οι αρχές τους και οι αξίες της ζωής δεν άλλαξαν... Πολιτιστικοί σύλλογοι, λαογραφικά μουσεία, έντυπο υλικό (βιβλία,εφημερίδες και περιοδικά), συνέδρια και ημερίδες, το πανελλήνιο αντάμωμα (στο Περτούλι Τρικάλων την τελευταία Κυριακή του Ιουνίου) και άλλα τοπικά σε διάφορα μέρη της χώρας που αναβιώνουν σκηνές απο την καθημερινή ζωή των Σ. διατηρούν ζωντανή την εθνική και πολιτιστική μνήμη των σύγχρονων Σαρακατσάνων,για να αντισταθούν στην αφομοιωτική και ισοπεδωτική τάση της εποχής μας ...

Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζέιμς Στάινμπεργκ στη σύνοδο του ΟΑΣΕ στην Κέρκυρα εξέφρασε την ιδιαίτερη ανησυχία του για την κλιμάκωση της έντασης στο Αιγαίο και πρότεινε ότι ο καλύτερος τρόπος για την επίλυση του προβλήματος είναι η «απευθείας διπλωματία ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία».
Ποια είναι όμως η διπλωματία που εφαρμόζει η Ελλάδα και πόσο αποτελεσματική είναι όταν η Τουρκία ζητά μόνο διάλογο για τις υπερπτήσεις των μαχητικών της στο Φαρμακονήσι και το Αγαθονήσι;
O Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου στην συνάντηση του με την Ελληνίδα ΥΠΕΞ στο περιθώριο της συνόδου μιλώντας επίσης ωσάν η Ελλάδα να είναι υπεύθυνη για την ένταση στο Αιγαίο τόνισε ότι δεν πρέπει να κυριαρχούν στην καθημερινή ατζέντα αυτά τα θέματα.
Δεν είναι δυνατόν να επιδεικνύουμε με καμάρι πόσο φιλικοί είμαστε απέναντι στη γείτονα χώρα όταν αυτή παραβιάζει καθημερινά τον εθνικό εναέριο χώρο μας. Οι τουρκικές αμφισβητήσεις στους Διεθνείς Οργανισμούς NATO ,EE IMO ICAO,EUROCONTROL ,COSPAS-SARSAT δείχνουν ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να υπερασπιστεί τα δικαιώματα της Ελλάδας στους Διεθνείς Οργανισμούς ενώ αδυνατεί να συμβαδίσει με τις διεθνείς εξελίξεις επειδή της λείπει η Εθνική Στρατηγική. Με τον όρο «Εθνική Στρατηγική» εννοούμε την ύπαρξη συμφωνημένης και καταγεγραμμένης θέσης όλων των πολιτικών δυνάμεων επί των μεγάλων θεμάτων πολιτικής εθνικού επιπέδου προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων και της ασφαλείας της Ελλάδας.
Αποκτάται με αυτή μία σταθερή γραμμή πλεύσης για την εκάστοτε κυβέρνηση, χωρίς να την εγκλωβίζει από πλευράς τακτικής και μεθόδων που θα ακολουθήσει παρά μόνο στο ότι δεν θα μπορεί να ξεφύγει από την προσυμφωνημένη τηρητέα θέση. Μία θέση, που θα οριοθετεί το κάθε μείζον εθνικό θέμα πέραν του οποίου ουδείς δικαιούται να προβαίνει σε διαπραγμάτευση, πολύ περισσότερο σε παραχώρηση.
Η εθνική στρατηγική δεν ζητά να υποκαταστήσει την άσκηση εξωτερικής πολιτικής. Αυτή είναι ένα συμφωνημένο γενικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο μπορεί άνετα να κινείται η εξωτερική πολιτική, εφαρμόζουσα μεθόδους και τακτικές που κρίνει κατάλληλες και αποτελεσματικές για την επίτευξη των εθνικών στόχων, αυτών που η εθνική στρατηγική θα έχει προσδιορίσει. Η εξωτερική πολιτική βοηθάτε παρά εμποδίζεται από την ύπαρξη εθνικής στρατηγικής.
Χρησιμοποιεί όλη την ποικιλία των μέσων της και ασφαλώς τη διπλωματία της, χωρίς περιορισμούς, προσπαθώντας βέβαια να μη ξεφύγει από τα γενικά πλαίσια της εθνικής στρατηγικής. Τέλος, ως προς το περιεχόμενο της εθνικής στρατηγικής μπορούν να διατυπωθούν πολλά όπως η ανάλυση πολιτική, γεωπολιτική και διεθνολογική του περιβάλλοντος χώρου εγγύτερου και ευρύτερου, οι προς επιδίωξη εθνικοί στόχοι για την υπεράσπιση των συμφερόντων και της ασφαλείας.
Προσδιορίζονται επίσης και ιεραρχούνται οι κίνδυνοι κατά της ασφαλείας, της ακεραιότητας και της απρόσκοπτης πορείας της χώρας και καταγράφονται τα μέσα και οι προσφορότεροι τρόποι αντιμετώπισής τους. Εντοπίζονται οι αδυναμίες αλλά και οι δυνατότητές και υποδεικνύονται τρόποι εξάλειψης των πρώτων και εκμετάλλευσης των δεύτερων για την υπηρέτηση των εθνικών στόχων.
Εκείνο που πρέπει οπωσδήποτε να συμπεριληφθεί στην Εθνική Στρατηγική είναι η καταγραφή του στίγματος της Ελλάδας μέσα στην πορεία της ανθρωπότητας και η θέλησή της να επιβιώσει και να συνεχίσει να διαδραματίζει θετικό ρόλο μέσα στο ιστορικό γίγνεσθαι.
Χρήστος. Κουτσογιαννόπουλος
Ταξίαρχος(εα)
Πρώην Δντής Διεθνών Σχέσεων ΥΠΕΘΑ
Πηγή

Το κουβάρι της Εργκένεκον που προσπαθούν να ξετυλίξουν οι Τούρκοι αδιάφθοροι δικαστές, είναι τόσο μπερδεμένο και έχει τόσες άκρες που ξεπερνά το σενάριο και της πιο «τραβηγμένης» ταινίας κατασκοπείας.
Κι αυτό γιατί τα στοιχεία που έχουν οι εισαγγελείς στα χέρια τους συνδέουν την οργάνωση με τον πρώην αρχηγό του τουρκικού στρατού, πολιτικούς, δικαστές, δημοσιογράφους, πράκτορες της ΜΙΤ κ.ά.
Η Εργκένεκον συνδέεται με το σκάνδαλο Σουσουρλούκ, το οποίο με τη σειρά του, βάσει στοιχείων που έχουν οι δικαστές, συνδέεται με την πρώην πρωθυπουργό της Τουρκίας Τανσού Τσιλέρ, την οποία φάκελος της ΜΙΤ και Αμερικανοί πράκτορες συνδέουν με τη CIA, καταδεικνύοντάς τη ως πράκτορα.
Εδώ, βέβαια, προστίθεται και ο περίεργος θάνατος του πράκτορα της CIA που την είχε κατονομάσει ως ...«συνάδελφό» του.
Όμως οι εξελίξεις από την έρευνα αρχίζουν και ξεφεύγουν από τα στενά γεωπολιτικά όρια της Τουρκίας και ακουμπούν την Ε.Ε και την χώρα μας.
O εισαγγελέας της Κωνσταντινούπολης, ο οποίος ερευνά την υπόθεση της παρακρατικής οργάνωσης Εργκένεκον στην Τουρκία, έχει στα χέρια του κατάθεση πρώην μέλους της που αποκαλύπτει ότι είχαν στήσει παρακλάδια της στην E.E με στόχο την αποσταθεροποίηση της!
Η κατάθεση αυτή είναι προστατευόμενου μάρτυρα (κατά πληροφορίες πρόκειται για τον TG, πρώην αξιωματικό της ΜΙΤ που είχε εισχωρήσει στην Εργκένεκον).
Αν και το πλήρες περιεχόμενο της κατάθεσης αυτής που δίνει νέα συγκλονιστική τροπή στην υπόθεση δεν έχει διαρρεύσει,η «PRESS Time» στις 13/06 δήλωνε ότι είναι σε θέση να γνωρίζει το μεγαλύτερο μέρος της, σύμφωνα με το οποίο το πρώτο παρακλάδι της Εργκένεκον στήθηκε στην Ελλάδα, ενώ ακολούθησαν και άλλα, σε άλλες χώρες της Ε.Ε., όπως η Ιταλία κ.α.
Το σκάνδαλο που αποκαλύπτεται είναι γιγαντιαίο. Το ίδιο κύκλωμα που οργάνωνε την πτώση της κυβέρνησης στην Τουρκία και την επιβολή χούντας και σχεδίαζε τρομοκρατικά χτυπήματα κατά βάσης του ΝΑΤΟ στην Τουρκία και δολοφονίες στρατιωτικών (μεταξύ των οποίων και Έλληνα) επιδίωκε την αποσταθεροποίηση στην Ελλάδα και τη δημιουργία έντασης στο Αιγαίο.
Ο ίδιος μάρτυρας φέρεται να κατέθεσε στον εισαγγελέα ότι ο λόγος ύπαρξης της «αντιπροσωπείας» της Εργκένεκον στην Ελλάδα ήταν τα εκ των έσω χτυπήματα με διάφορους τρόπους.
Κατά τον μάρτυρα, τα μέλη της είχαν στόχο να οργανώνουν ενέργειες οι οποίες θα αποδιοργάνωναν τον κρατικό μηχανισμό, θα αποδυνάμωναν τη χώρα και στο τέλος θα οδηγούσαν στον διχασμό.
Σε πρώτη φάση οι πράκτορες της Εργκένεκον (ενδεχομένως και της ΜΙΤ, αφού η οργάνωση είχε εισχωρήσει βαθιά σε αυτή) «αρκούνταν» στο να οργανώνουν εν κρυπτώ καταστροφές στη χώρα, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαν αποδεδειγμένα να αποδοθούν σε ανθρώπινο παράγοντα ή, ακόμα κι αν γινόταν αυτό, δεν θα παρέπεμπε σε πράκτορες.
Απώτερος στόχος φέρεται να ήταν η δημιουργία έντασης με την Τουρκία, αφού θα είχε επιτευχθεί πολιτική αποσταθεροποίηση στην Ελλάδα!
Όπως έχει αποκαλυφθεί μάλιστα απόστρατος και μέλος της οργάνωσης καθώς και στελέχη του τουρκικού Στρατού έφτιαξαν δεκάδες ιστοσελίδες στο Διαδίκτυο με στόχο να σπείρουν μίσος μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων.
Οι περισσότερες ήταν ανθελληνικές, κάποιες εναντίον των Κούρδων και των Αρμενίων, ενώ υπήρχαν και σελίδες-προβοκάτσια, οι οποίες ήταν φτιαγμένες -υποτίθεται- από Έλληνες και έβριζαν τους μουσουλμάνους.
Τις 35 ιστοσελίδες έστησε ο εκπαιδευμένος στις ΗΠΑ, απόστρατος λοχαγός πληροφοριών Αταμάν Γιλντιρίμ, ο οποίος κρατείται για τη συμμετοχή του στην Εργκένεκον, σε συνεργασία με τον εργαζόμενο στον τουρκικό στρατό Μεχμέτ Μπουλέντ Σαρίκαχια.
Αυτοί είχαν αγοράσει και δημοφιλείς ιστοσελίδες, μέσω των οποίων οδηγούσαν στις σελίδες του μίσους.
Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι οι συγκεκριμένοι καθώς και συνεργάτες τους πυροδοτούσαν κόντρες μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων, αναρτώντας υβριστικά και προσβλητικά βίντεο σε δημοφιλείς ιστότοπους όπως το Youtube. Άλλωστε είχαν ολόκληρη εταιρεία πληροφορικής για να στηρίζουν το εγχείρημά τους.
Κατά πληροφορίες, οι τουρκικές δικαστικές αρχές εξετάζουν το ενδεχόμενο να αποστείλουν αίτημα συνεργασίας στις ελληνικές με αφορμή την κατάθεση.
Προς το παρόν πάντως και προτού προχωρήσουν σε κάτι τέτοιο, θέλουν να διαλευκάνουν και να διασταυρώσουν κάθε πτυχή της υπόθεσης.
Ανάλογα αιτήματα θα σταλούν και στις άλλες χώρες, στις οποίες ο μάρτυρας κατέθεσε ότι η Εργκένεκον δρούσε με στόχο την αποδιοργάνωση της Ε.Ε.
Σε μια τέτοια περίπτωση είναι πολύ πιθανό να δημιουργηθεί ομάδα εισαγγελέων από διάφορες χώρες, η οποία και θα χειριστεί τον φάκελο συνεργαζόμενη.
Πηγή

«Αργήσαμε, αλλά ήρθαμε», ήταν η αφοπλιστική παραδοχή του Ζακ Μπαρό, που υποσχέθηκε αγώνα για τροποποίηση της σύμβασης Δουβλίνο 2 και πάγια επιχειρησιακή μετεξέλιξη της FRONTEX, ενώ κατσάδιασε για πρώτη φορά απροκάλυπτα την Τουρκία για τη στάση της στο μεταναστευτικό. Επίσης, κάλεσε την ελληνική κοινωνία να αποβάλει τα ξενοφοβικά σύνδρομα και να στέρξει τους χρήζοντες πολιτικό ή ανθρωπιστικό άσυλο.
Ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μετά την περιοδεία του στη Σάμο, στον Εβρο και την κεντρική υπηρεσία αλλοδαπών στην Αθήνα, όπου ήρθε αντιμέτωπος με τις πτυχές του προβλήματος, έδωσε συνέντευξη στο υπουργείο Εσωτερικών από κοινού με τον Προκ. Παυλόπουλο.
«Άργησε η Ευρώπη, ναι. Αργησε γιατί οι μεσογειακές χώρες υπέστησαν διάφορα σοκ και τα σοκ σε κύματα, θα έλεγα, η Ελλάδα από το 2006 και μετά. Και η Μάλτα υπέστη αντίστοιχο σοκ. Και βεβαίως χρειάστηκε, και αυτό δεσμεύομαι να συνεχίσω να το κάνω, να κάνουμε κάθε προσπάθεια ώστε να συνειδητοποιήσουν και τα άλλα κράτη-μέλη, που δεν βρίσκονται στην περιφέρεια, δεν αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα, πόσο σημαντικά είναι τα προβλήματα αυτά και να επιδείξουν τη σχετική αλληλεγγύη.
Για το Δουβλίνο 2 συμφώνησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, συμφώνησε και το Κοινοβούλιο. Μένει όμως να πείσουμε τους υπουργούς Εσωτερικών των κρατών-μελών, κάτι που δεν είναι εύκολο για την ώρα, αλλά ελπίζω με τη βοήθεια του παρακαθήμενου υπουργού να το πετύχουμε.
Θα θέλαμε η τροποποίηση του κανονισμού Δουβλίνο 2 να αρχίσει να λειτουργεί πριν από τα τέλη του 2009 και σε αυτό προσβλέπω στη στήριξη της σουηδικής προεδρίας».
Τα παραπάνω είπε ο κ. Μπαρό απαντώντας σε σχτικές ερωτήσεις της «Ε» ενώ σχετικά με τη στάση της Τουκίας ανέφερε: «Είναι γεγονός πάντως ότι θα ήθελα να καταλήξουμε σε μια συμφωνία επανεισδοχής Τουρκίας - Ευρώπης. Βέβαια, το θέμα των επανεισδοχών δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα. Εκείνο το οποίο διαπιστώνουμε στην περίπτωση της Τουρκίας, κάτι που διαπιστώσαμε και στη Λιβύη αλλά και σε άλλες χώρες της Μεσογείου, είναι ότι υπάρχει πραγματική συνενοχή ανάμεσα στους διακινητές και τις τοπικές αρχές».
Σχετικά με την ξενοφοβία και τα προβλήματα στη χορήγηση ασύλου, ο κ. Μπαρό επισήμανε: «Σαφώς δεν ήμουν ικανοποιημένος πριν έρθω και ούτε είμαι ικανοποιημένος. Για παράδειγμα από τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η εξέταση των αιτήσεων.
Υπήρξαν καταγγελίες, τις οποίες εξετάσαμε και μάλιστα το Συμβούλιο της Ευρώπης είχε ζητήσει από την Ελλάδα να τροποποιήσει τις διαδικασίες εξέτασης των αιτήσεων ασύλου. Δεν λέω ότι ο ελληνικός λαός είναι πιο ξενόφοβος από ό,τι άλλοι, αλλά λέμε προσοχή. Ο κίνδυνος υφέρπει. Η ξενοφοβία μπορεί να μας χτυπήσει την πόρτα και θα πρέπει παράλληλα και οι Αρχές και οι ευρωπαϊκές και οι εθνικές και εν προκειμένω οι ελληνικές Αρχές, να δείξουν στον πληθυσμό ότι έχουν τον έλεγχο του προβλήματος».

Προ ημερών συνέβη ένα απίθανο γεγονός σε κάποιο αστυνομικό τμήμα της Ελλάδας, που το καταγράφω προκειμένου να καταδείξω τα αίσχη κάποιων ανίκανων και τεμπέληδων, που αποτελούν ντροπή για το Σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας. Σε αντίθεση με συναδέλφους τους που κουράζονται καθημερινά ή και θέτουν τις ζωές τους σε κίνδυνο, κάποια άλλα «λαγωνικά» ταλαιπωρούν και οργίζουν τους πολίτες.
Η ενέργειές τους δεν αποτελούν ούτε τον κανόνα αλλά και ούτε είναι παραδείγματα προς μίμηση… Διαβάστε την περιπέτεια ενός συμπολίτη μας, που οργίστηκε τόσο με την συμπεριφορά αστυνομικών, που αποφάσισε πως οι κουκουλοφόροι έχουν δίκιο!!! Πόσο άδικο άραγε έχει αυτός ο άνθρωπος που γνώρισε την αναλγησία και την πλήρη οκνηρία κάποιων ανίκανων;
Ένας πολίτης (θα τον ονομάσω Κώστα) επισκέφθηκε ένα πλυντήριο αυτοκινήτων προκειμένου να καθαρίσει το αυτοκίνητό του. Αφού το έπλυνε εξωτερικά, προχώρησε στον εσωτερικό καθαρισμό του. Όμως, ένα τσαντάκι που είχε μαζί του και μέσα στο οποίο είχε χρήματα, πιστωτικές κάρτες αλλά και κάρτες εισόδου για τον χώρο εργασίας του, την ταυτότητά του, το δίπλωμά του και άλλα προσωπικά του αντικείμενα, αποφάσισε να το αφήσει επάνω στο μηχάνημα (σκούπα εσωτερικού καθαρισμού που λειτουργεί με κέρματα) το οποίο και χρησιμοποιούσε. Δίπλα του ακριβώς ένας παλινοστούντας καθάριζε το δικό του αυτοκίνητο.
Όταν τελείωσε την εργασία του ο Κώστας ξεκίνησε για το σπίτι του, αλλά στο δρόμο κι ενώ δεν είχε απομακρυνθεί πολύ, κατάλαβε πως έχει ξεχάσει το τσαντάκι του και γύρισε πίσω για να το πάρει. Δυστυχώς, το τσαντάκι «είχε κάνει φτερά» και ενώ ρώτησε τον παλινοστούντα ο οποίος συνέχιζε να καθαρίζει το δικό του αυτοκίνητο, αν είδε το τσαντάκι ή κάποιον να το παίρνει, εισέπραξε αρνητική απάντηση αλλά και μία σύντομη αποχώρηση…
Ο Κώστας κατευθύνθηκε στον καταστηματάρχη, ο οποίος του είπε ότι δεν πρέπει να ανησυχεί, επειδή υπάρχει κάμερα που καταγράφει συνέχεια τον χώρο καθαρισμού των αυτοκινήτων. Πράγματι, έβαλαν την κασέτα να παίξει και διαπίστωσαν πως ο παλινοστούντας με το μαύρο αμάξι αμέσως μετά την αναχώρηση του Κώστα, είδε το τσαντάκι, το πήρε και αφού με «τρόπο» το έβαλε μέσα στο δικό του αμάξι, συνέχισε αδιάφορος τον καθαρισμό του…
Ο κλέφτης είχε πιαστεί στα πράσα… Ο Κώστας πήγε με την κασέτα στην αστυνομία, όπου κατήγγειλε το περιστατικό, με πλήρη περιγραφή και κατέθεσε την κασέτα για επιβεβαίωση. Ο αστυνομικός τον κοίταξε στα μάτια και του είπε: «Αν ήταν σε DVD θα μπορούσαμε να την δούμε, τώρα είναι άχρηστη…»!!!
Σοκαρισμένος ο Κώστας, που δεν πίστευε αυτά που άκουγε, έφυγε από το αστυνομικό τμήμα. Την επομένη ημέρα αφού επισκέφθηκε τράπεζες για να ακυρώσει τις κάρτες του, βρήκε φωτογραφείο στο οποίο μετέτρεψε την κασέτα (που έδειχνε τον κλέφτη) σε DVD και πήγε αμέσως στο αστυνομικό τμήμα. Εκεί, αφού τα «λαγωνικά» έβαλαν το DVD να παίξει, και αφού διαπίστωσαν την κλοπή με τα ίδια τους τα μάτια, γύρισαν προς τον Κώστα και του είπαν: «Βλέπουμε τι μάρκα είναι το αμάξι, βλέπουμε τα χαρακτηριστικά του οδηγού – κλέφτη, βλέπουμε τον τύπο του αμαξιού, όπως και διακρίνουμε ευκρινέστατα το χρώμα του… αλλά, δεν βλέπουμε τους αριθμούς κυκλοφορίας του οχήματος, παρά μόνο τα γράμματα που είναι στην αρχή, οπότε δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε»!!!
Ναι, αυτή ήταν η απάντηση!!! Και ο Κώστας δεν αγανάκτησε με τα χρήματα που έχασε, ούτε θύμωσε επειδή τελικά έχασε και τον χρόνο του για να τρέχει να ακυρώσει κάρτες, ταυτότητα, διπλώματα και άλλα, αλλά οργίστηκε επειδή η αστυνομία δεν έκανε τίποτε για να βρει τον κλέφτη, ενώ τον είδαν καταγεγραμμένο στο DVD που τους πήγε!!! Οργίστηκε επειδή λειτούργησε σύμφωνα με το νόμο (δεν έψαξε ο ίδιος να βρει τον κλέφτη και να αποδώσει την δική του δικαιοσύνη…) και προσκόμισε όλα τα στοιχεία στην αστυνομία, η οποία δεν έκανε καμία ενέργεια για συλλογή στοιχείων, αλλά απέρριψε και ως ανεπαρκή αυτά που της προσκομίστηκαν!!!
Ο Κώστας δηλώνει πλέον πως είναι μαζί με τους κουκουλοφόρους! Αδίκως βέβαια, επειδή όλοι οι αστυνομικοί δεν είναι το ίδιο, αλλά δηλώνει μαζί με τους κουκουλοφόρους, επειδή η αστυνομία είναι αδιάφορη για το πρόβλημά του…
Η κλοπή έγινε σε πόλη της περιφέρειας και όχι στην Αθήνα, όπου είναι πράγματι δύσκολο να ταυτοποιήσεις ένα αμάξι, με συγκεκριμένο χρώμα και μοντέλο… Στην επαρχία όμως είναι πάρα πολύ εύκολη μία τέτοια ταυτοποίηση.
Γιατί δεν έγινε;
Να μας απαντήσει ο κύριος Μαρκογιαννάκης ή ο κύριος Παυλόπουλος παρακαλώ…

Κωνσταντίνος

Κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης και στρατηγοί των ενόπλων δυνάμεων συναντήθηκαν, χθες, εν μέσω της έντασης που έχουν προκαλέσει τα δημοσιεύματα περί «σχεδίου» του Στρατού για να τρωθεί η αξιοπιστία της κυβερνώσας Ισλαμιστικής παράταξης, αλλά και περί πρωτοβουλιών στην εθνοσυνέλευση με στόχο να ελεγχθεί η ισχύς του στρατού.
Η συνάντηση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, που διήρκεσε σχεδόν οκτώ ώρες, σημειώθηκε εν μέσω έντονων διαμαρτυριών από μέρους των ενόπλων δυνάμεων, που υποστηρίζουν ότι έχουν καταστεί στόχος μιας "μεγεθυνόμενης και οργανωμένης" συκοφαντικής εκστρατείας.
Της συνόδου προήδρευσε ο Αμπντουλάχ Γκιουλ. Συμμετείχαν ο πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταΐπ Ερντογάν, κορυφαίοι υπουργοί, ο αρχηγός του γενικού επιτελείου εθνικής άμυνας Ίλκερ Μπασμπούγ και τέσσερις ανώτατοι αξιωματούχοι των τριών όπλων και της στρατοχωροφυλακής.
Ο στρατός, ο οποίος θεωρείται θεματοφύλακας του κοσμικού συστήματος της Τουρκίας, συγκρούεται συχνά με το κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, το οποίο κατηγορεί ότι επιχειρεί να "διαβρώσει" το χαρακτήρα του κράτους και του πολιτεύματος.
Η -μόνιμη- ένταση κλιμακώθηκε όταν δημοσιεύθηκε, την 12η Ιουνίου, έγγραφο που φέρεται να είχε καταρτιστεί από το στρατό και περιέγραφε "σχέδιο" δράσης για να πληγεί το AKP και ο πνευματικός Φετουλάχ Γκιουλέν, επικεφαλής μιας ισχυρής ισλαμικής αδελφότητας.
Ο στρατός, ο οποίος τα τελευταία δύο χρόνια μείωσε τις παρεμβάσεις του στα πολιτικά πράγματα, απέρριψε τα δημοσιεύματα, έκανε λόγο περί πλαστογραφίας και κάλεσε να υπάρξει έρευνα σε βάρος αυτών που "κατασκεύασαν" το θέμα.
Αλλά πριν καν καταλαγιάσει η σκόνη που σήκωσε το θέμα, η κυβέρνηση Ερντογάν προώθησε στην εθνοσυνέλευση νομοθέτημα το οποίο μειώνει την ισχύ του στρατού και των στρατοδικείων, τις πρώτες πρωινές ώρες της Παρασκευής και χωρίς να έχει προηγηθεί διάλογος.
Το νομοθέτημα -που χρειάζεται την έγκριση του Προέδρου της δημοκρατίας Αμπντουλάχ Γκιουλ για να κυρωθεί- προβλέπει ότι οι στρατιωτικοί που προβαίνουν σε απόπειρες ανατροπής της κυβέρνησης θα δικάζονται από ποινικά και αστικά δικαστήρια, όχι στρατοδικεία.
Η νέα ένταση προστίθεται σε αυτή που έχει ήδη επισωρεύσει η έρευνα για το σκάνδαλο Εργκένεκον-τη "συνομωσία" που φέρεται να εξυφαινόταν για να προκληθεί χάος στη χώρα και να ανοίξει ο δρόμος για να προβεί ο στρατός σε πραξικόπημα εναντίον της κυβέρνησης του AKP.
Δεκάδες ύποπτοι, ανάμεσά τους στρατηγοί ε.α., δημοσιογράφοι και πανεπιστημιακοί, έχουν συλληφθεί στο πλαίσιο της έρευνας.
Η ως συνήθως σιβυλλική ανακοίνωση που εκδόθηκε μετά τη συνεδρίαση του MGK ανέφερε ότι τα μέλη του "εξέφρασαν αγανάκτηση για τις ανακοινώσεις και τα δημοσιεύματα που έχουν στόχο να σπιλώσουν ορισμένους κρατικούς θεσμούς" και προειδοποίησε πως "τέτοιου είδους ενέργειες δε θα φέρουν τίποτε καλό στη χώρα".
Ήταν μια από τις πιο πολύωρες συνεδριάσεις του Συμβουλίου το τελευταίο διάστημα. Πάντως το περιεχόμενο όσων συζητήθηκαν παρέμεινε, ως είθισται, μυστικό.
Η εφημερίδα Radikal έγραψε στο χθεσινό της φύλλο, επικαλούμενη πηγή προσκείμενη στην κυβέρνηση, πως ίσως η ένταση αποκλιμακωθεί εάν ο Γκιουλ ασκήσει βέτο στο νομοσχέδιο, το οποίο το AKP παρουσιάζει ως προσπάθεια εναρμόνισης με τις δημοκρατικές νόρμες της ΕΕ.
Πέραν των πολιτικών συνεπειών του, το νομοσχέδιο δέχθηκε επικρίσεις για την προχειρότητά του, και το γεγονός πως διατάξεις του θεωρούνται "ασύμβατες" με άρθρα του Συντάγματος.
Η ισχύς του Τουρκικού στρατού, που έχει ανατρέψει τέσσερις κυβερνήσεις από το 1960, γίνονται προσπάθειες να περιοριστεί τα τελευταία χρόνια, στο πλαίσιο των προσπαθειών ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλά η πίεση που δέχεται πλέον δεν έχει ιστορικό προηγούμενο.
Όλα τα κόμματα συμφωνούν πως οι ένοπλες δυνάμεις πρέπει να μένουν εκτός πολιτικής, προκειμένου η Τουρκική δημοκρατία να βελτιωθεί. Αντίπαλοι του AKP πάντως ερίζουν ότι "πραγματικός στόχος" της κυβέρνησης είναι να εξουδετερώσει ένα θεσμό που λειτουργεί ως κυματοθραύστης του "ριζοσπαστικού ισλαμισμού".

Εντυπωσιακή άγνοια βασικών αρχών ασφαλείας, αλλά και περιφρονητική συμπεριφορά έναντι της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, επέδειξε η κυβέρνηση τις τελευταίες ημέρες: Κατά την Σύνοδο του ΟΑΣΕ και την συνεδρίαση του Συμβουλίου ΝΑΤΟ-Ρωσίας, τα μέτρα ασφαλείας που ελήφθησαν αγνόησαν παντελώς και επιδεικτικά όλες εκείνες τις παραμέτρους επικινδυνότητας που μόνο οι Ένοπλες Δυνάμεις μπορούν να αντιμετωπίσουν (όπως συνέβη και στους Ολυμπιακούς Αγώνες) και άφησαν τις Ένοπλες Δυνάμεις εκτός σχεδιασμού ασφαλείας (αν υπήρχε κάτι τέτοιο γιατί μόνο τροχονόμοι που ρύθμιζαν την κίνηση εθεάθησαν).
Ποιος θα αντιμετώπιζε ένα ελαφρύ μονοκινητήριο αεροσκάφος φορτωμένο με εκρηκτικά, το οποίο θα απογειωνόταν από έναν πρόχειρο διάδρομο της Αλβανία με στόχο το κτήριο της διάσκεψης; Αλλά η απαξιωτική συμπεριφορά ορισμένων από τους κυβερνώντες έναντι των Ενόπλων Δυνάμεων δεν σταματά εδώ: Το Σάββατο 20/06 στα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης, από το υπουργείο Πολιτισμού, προσκλήθηκαν οι πάντες: Ακόμα και κοσμικοί μαϊντανοί.
Οι μόνοι που δεν προσκλήθηκαν ήταν η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων! Φαίνεται ότι οι τιμημένες με αίμα χιλιάδων Ελλήνων στολές των Ενόπλων Δυνάμεων φέρνουν αλλεργία στους υπεύθυνους.
Είναι γεγονός ότι δεν προσκλήθηκαν ούτε οι υφυπουργοί Εθνικής Άμυνας, Κωνσταντίνος Τασούλας και Ιωάννης Πλακιωτάκης, αλλά αυτοί, ως πολιτικά στελέχη μπορούν να διαμαρτυρηθούν οι ίδιοι στον συνάδελφό τους, υπουργό Πολιτισμού Αντώνη Σαμαρά.
Όσο εντυπωσιάζει η περιφρόνηση του θεσμού των Αρχηγών των Ενόπλων Δυνάμεων στα πρόσφατα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης (σε ανάλογες τελετές σε ολόκληρο τον κόσμο η λίστα των προσκεκλημένων ξεκινά από τη ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων), άλλο τόσο εντυπωσιακή είναι η σχεδίαση και εκτέλεση του σχεδίου ασφαλείας (υποθέτουμε ότι υπήρχε κάτι τέτοιο) στην Σύνοδο της Κέρκυρας, όπου βρισκόντουσαν 56 υπουργοί ή αναπληρωτές υπουργοί Eξωτερικών με τα επιτελεία τους.
Είναι απίστευτο το ότι σε μία τέτοιας σημασίας σύνοδο σε νησί, οι υπεύθυνοι ασφαλείας είχαν κρατήσει μακριά το Πολεμικό Ναυτικό και την Πολεμική Αεροπορία. Όταν στο πρόσφατο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ΝΑΤΟΪκά AWACS και το σύνολο των αεροπορικών δυνάμεων Αυστρίας και Ελβετίας, περιπολούσαν επάνω από τα γήπεδα, στην Κέρκυρα που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από ένα κράτος όπως η Αλβανία που αποδεδειγμένα υπήρχαν πυρήνες της Αλ Κάϊντα, ουδείς ενδιαφέρθηκε για την ασφάλεια Συνόδου και Συμβουλίου από αέρος.
Δεν περιπολούσε ούτε ένα μαχητικό, δεν υπήρχαν ελεγκτές αεράμυνας και φυσικά δεν είχαν διατεθεί ΑΣΕΠΕ ERIEYE. Στην θάλασσα, τουλάχιστον στο κόλπο του ξενοδοχείου όπου διεξαγόταν η Σύνοδος, αραιά και που φαινόταν κάποιο περιπολικό του λιμενικού, την στιγμή που είναι αυτονόητο ότι έπρεπε να υπάρχει σκάφος του Π.Ν. με ομάδα της ΔΥΚ, η οποία φυσικά και να επιχειρεί.
Τα παραπάνω είναι αυτονόητα για όποιους γνωρίζουν τα μέτρα ασφαλείας τέτοιων Συνόδων. Αλλά και πέρα από το αντικειμενικό ζήτημα ασφάλειας, υπάρχει και το θέμα της προβολής της Ελλάδος ως ισχυρής δύναμης:
Η εικόνα μιας φρεγάτας, κάποια βαμμένα «βατράχια» και ο ήχος των μαχητικών στον αέρα, είναι η ανάσα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων που έπρεπε να νιώσουν εχθροί και φίλοι…
Πηγή

Αναμένεται πόρισμα που θα αποδίδει την ευθύνη στον υπεύθυνο της εισόδου, για την κατάσταση που επικρατεί στο υπουργείο

Εικόνα παρακµής παρουσιάζει το υπουργείο Εξωτερικών, σε µια συγκυρία κρίσιµη για τα εθνικά θέµατα, στον απόηχο της σύγκρουσης της πολιτικής ηγεσίας µε τη διπλωµατική υπηρεσία µε φόντο το τηλεγράφηµα από την Ουρουγουάη για την υπόθεση Καραβέλα.
Μετά το Μοντεβιδέο
Σύµφωνα µε ασφαλείς πληροφορίες, το υπηρεσιακό συµβούλιο γνωµοδότησε την προηγούµενη Τρίτη να µετατεθούν δύο γραµµα- τείς πρεσβείας Γ΄ σε Ντόχα και Κινσάσα. Επρόκειτο για ένα µέλος του διοικητικού συµβουλίου της Ένωσης ∆ιπλωµατικών Υπαλλήλων (η οποία µε µια σκληρή ανακοίνωση είχε καταγγείλει την κ. Ντόρα Μπακογιάννη για κατασκευή αποδιοποµπαίων τράγων) και για έναν διπλωµάτη που υπηρετεί στη ∆ιεύθυνση Α8 (Λατινικής Αµερικής), ο επικεφαλής της οποίας Αλέξης Κογιεβίνας τέθηκε σε διαθεσιµότητα ως «υπαίτιος» για την καθυστέρηση στη διεκπεραίωση του τηλεγραφήµατος από το Μοντεβιδέο. Ειδικά για τον πρώτο, διπλωµατικές πηγές επιµένουν ότι υπήρχε κώλυµα µετάθεσης λόγω της συνδικαλιστικής του ιδιότητας. Μετά από παρασκηνιακές παρεµβάσεις της Ε∆Υ προς τον προσωπάρχη κ. Μ. Καµπάνη και από το φόβο της αποκάλυψης δυσµενών µεταθέσεων µε πολιτικούς όρους, υπήρξε υποχώρηση και οι δύο αποφάσεις πρόκειται να ακυρωθούν σε επόµενο υπηρεσιακό συµβούλιο.
Την ίδια ώρα, ο αποπεµφθείς πρέσβης κ. Κογιεβίνας προσφεύγει στη ∆ικαιοσύνη προκειµένου να αποδείξει την αθωότητά του, καταγγέλλοντας, σύµφωνα µε πληροφορίες, τον διευθυντή του διπλωµατικού γραφείου της υπουργού κ. Κ. Χαλαστάνη ότι είχε ενηµερωθεί εγκαίρως και, παρ’ όλα αυτά, δεν κινητοποιήθηκε. Η υπουργός Εξωτερικών ήρθε σε επαφή µε τους δικηγόρους του αποπεµφθέντος, αλλά φαίνεται ότι δεν επιτεύχθηκε συµβιβασµός κι έτσι θα αποφανθεί η ∆ικαιοσύνη για µία από τις σκοτεινότερες υποθέσεις στα χρονικά του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών.
Η ίδια η υπουργός λέει σε συνοµιλητές της, όπως µας µεταφέρεται, ότι θα παραµείνει στο υπουργείο Εξωτερικών και µετά τον ανασχηµατισµό. Το επιθυµεί, αφού τυχόν µετακίνησή της θα δηµιουργούσε εντυπώσεις δυσφορίας του πρωθυπουργού για τους χειρισµούς της, και σε καµία περίπτωση δεν θα ήθελε τη σύγκριση µε οποιονδήποτε αντικαταστάτη της, ακόµη κι αν αυτός είχε µόνο λίγους µήνες µπροστά του για να δείξει έργο.
Προσπάθειες εκεχειρίας
Στο µεταξύ, οι διπλωµάτες τελούν εν αναµονή υλοποίησης της υ- πόσχεσης που τους έδωσε η υπουργός Εξωτερικών ότι µε τροπολογία που θα κατατεθεί προσεχώς θα απαλλαγούν από τη φορολόγηση του επιδόµατος αλλοδαπής. Τους διαβεβαίωσε επίσης ότι δεν πρόκειται να υπάρξει άλλου είδους φορολόγησή τους. Για την ώρα, δεν είναι σαφές αν έχει υπάρξει συνεννόηση µε το υπουργείο Εθνικής Οικονοµίας, αλλά υπάρχει η εκτίµηση ότι η κ. Μπακογιάννη θα καταβάλει κάθε προσπάθεια προκειµένου να επιτευχθεί –προσωρινή έστω– εκεχειρία στο εσωτερικό του υπουργείου. Ειδικά όταν οι νέες αποκαλύψεις για την ειδική σχέση της µε τη Siemens και τον κ. Μ. Χριστοφοράκο, µε τον οποίο τη συνδέουν από εγκάρδιες κοινωνικές σχέσεις µέχρι προνοµιακές τιµές σε λεµονοστίφτες και φρυγανιέρες, έχουν πυροδοτήσει σενάρια επί σεναρίων για όσα προηγήθηκαν της διαφυγής των δύο κορυφαίων στελε- χών της γερµανικής εταιρείας στο εξωτερικό.
Στη συνάντησή της µε το ∆.Σ. της Ένωσης ∆ιπλωµατικών Υπαλλήλων, στη διάρκεια της οποίας δεσµεύτηκε για τα οικονοµικά τους αιτήµατα, η κ. Ντόρα Μπακογιάννη ήταν εξαιρετικά εκνευρισµένη. «Γιατί βγάλατε αυτή την απαράδεκτη ανακοίνωση;» ήταν, σύµφωνα µε πληροφορίες, η πρώτη της κουβέντα, αλλά δεν είχε απαντήσεις να δώσει όταν της επισηµάνθηκε ότι η ίδια προκατέλαβε το πόρισµα της Ε∆Ε καταγγέλλοντας ολιγωρία της γραφειοκρατίας, πριν διενεργηθεί οποιαδήποτε έρευνα.
Υπενθυµίζεται ότι όταν συζητιόταν το σχετικό νοµοσχέδιο στη Βουλή, εκπρόσωπος της Ένωσης ∆ιπλωµατικών Υπαλλήλων είχε καταγγείλει ότι πρέσβης εκ προσωπικοτήτων θα γινόταν ο κ. Μ. Χριστοφοράκος αν δεν ξεσπούσε το σκάνδαλο των µαύρων ταµείων της Siemens.
Πίσω τα εθνικά θέµατα
Στους κόλπους των διπλωµατών υπάρχει εντονότατος προβληµατισµός για την πορεία των εθνικών υποθέσεων, δεδοµένης της διάρρηξης των δεσµών εµπιστοσύνης µεταξύ πολιτικής και διπλωµατικής τάξης στο υπουργείο Εξωτερικών. Παρά το γεγονός ότι η κ. Μπακογιάννη δέχτηκε εισηγήσεις από συνεργάτες της για πραγµατοποίηση συσκέψεων µε υπηρεσιακούς παράγοντες προκειµένου να δοθεί η εντύπωση οµαλής και εύρυθµης λειτουργίας του υπουργείου, το κέντρο αποφάσεων παραµένει εξωθεσµικό και περιορισµένο στον κύκλο των στενών συνεργατών της, που γνωρίζουν από επικοινωνία και όχι από εξωτερική πολιτική. Η ίδια η υπουργός λέει σε συνοµιλητές της, όπως µας µεταφέρεται, ότι θα παραµείνει στο υπουργείο Εξωτερικών και µετά τον ανασχηµατισµό. Το επιθυµεί, αφού τυχόν µετακίνησή της θα δηµιουργούσε εντυπώσεις δυσφορίας του πρωθυπουργού για τους χειρισµούς της, και σε καµία περίπτωση δεν θα ήθελε τη σύγκριση µε οποιονδήποτε αντικαταστάτη της, ακόµη κι αν αυτός είχε µόνο λίγους µήνες µπροστά του για να δείξει έργο.
Οι δυσκολίες τις οποίες αντιµετωπίζει στο εσωτερικό του υπουργείου αποτυπώνονται και στο γεγονός ότι οι δέκα νέες θέσεις πρέσβεων εκ προσωπικοτήτων που δηµιούργησε παραµένουν κενές προκειµένου να µη βρεθεί εκ νέου στη δίνη αρνητικής δηµοσιότητας. Υπενθυµίζεται ότι όταν συζητιόταν το σχετικό νοµοσχέδιο στη Βουλή, εκπρόσωπος της Ένωσης ∆ιπλωµατικών Υπαλλήλων είχε καταγγείλει ότι πρέσβης εκ προσωπικοτήτων θα γινόταν ο κ. Μ. Χριστοφοράκος αν δεν ξεσπούσε το σκάνδαλο των µαύρων ταµείων της Siemens. Σε κάθε περίπτωση, διπλωµατικές πηγές εκφράζουν εντονότατη ανησυχία για τις συνέπειες στα εθνικά θέµατα της εσωτερικής δυσλειτουργίας του υπουργείου Εξωτερικών, που έχει χωριστεί σε ηµέτερους και µη.
Είναι απολύτως ενδεικτική αυτής της δυσλειτουργίας η επώδυνη σχέση του εκλεκτού της υπουργού πρέσβη στην Άγκυρα Φώτη Ξύδα και του πρόξενου στην Κωνσταντινούπολη Βασίλη Μπορνόβα, ο οποίος δέχεται, σύµφωνα µε πληροφορίες, διαρκείς οχλήσεις και πιέσεις προκειµένου να «προσαρµοστεί». Κατά τις ίδιες πληροφορίες, το τελευταίο διάστηµα έγιναν συστάσεις από τον πρέσβη στην Άγκυρα προς το συνάδελφό του στην Κωνσταντινούπολη προκειµένου να µην αρνείται την έγκριση βίζας ακόµη και σε Τούρκους στρατιωτικούς που θέλουν να επισκεφθούν την Ελλάδα, προφανώς όχι για τουρισµό. Όπως µας µεταφέρουν πηγές της Κεντρικής Υπηρεσίας, η απόκλιση απόψεων µεταξύ των δύο έφτασε µέχρι τον γενικό γραµµατέα του υπουργείου κ. Αρ. Αγαθοκλή, ο οποίος κάλυψε τον έµπιστο της υπουργού κ. Φ. Ξύδα.
Από FreeSunday

Η κυρία Κούβελου – Μπακογιάννη, μετά από δημοσίευμα της εφημερίδας «Έθνος» αισθάνθηκε την βαθιά υποχρέωση να απαντήσει διά επιστολής, προκειμένου να διευκρινήσει τα περί εξόδων που υπήρξαν στο άτυπο συνέδριο του ΟΑΣΕ που έγινε στην Κέρκυρα. Στην επιστολή της αυτή η υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, αποτολμά μία σύντομη ενημέρωση για το ποιος δεν πλήρωσε, ενώ σαφέστατα αποφεύγει να κατονομάσει σε ποιους (και γιατί) διανεμήθηκε το τεράστιο ποσό των 800.000 ευρώ.
Να συμπληρώσω σε αυτό το σημείο, πως δεν υπήρχε ΚΑΝΕΙΣ λόγος να γίνει αυτή η συνάντηση του ΟΑΣΕ και πως έγινε με αποκλειστική πρωτοβουλία της κυρίας Κούβελου – Μπακογιάννη (που δεν αποτελούσε καταστατική υποχρέωση της προεδρεύουσας χώρας), η οποία κατόρθωσε να μεταφέρει στις πλάτες του Ελληνικού λαού, ένα επιπρόσθετο υψηλότατο ποσό, εν μέσω παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.
Φυσικά, δικαίωμά της είναι να κοστολογεί μόνο με… 800.000 ευρώ το πανηγυράκι που στήθηκε και που κατάφερε να πραγματοποιήσει και να επισημοποιήσει τα πιο απίστευτα όνειρα ΠΓΔΜ, αλλά κατάφερε επίσης να προσθέσει και το Αιγαίο (νησιά, αέρα και θάλασσα) στην ατζέντα των Ελληνοτουρκικών διαφορών, δεχόμενη μάλιστα να μεταβεί στην Άγκυρα για «περαιτέρω συζητήσεις και διάλογο»!!!
Προσωπικά, το βρίσκω γελοίο, η υπουργός Εξωτερικών της χώρας να τρέχει να ενημερώσει για τα «ελάχιστα έξοδα» (των 800.000 ευρώ που κόστισε το Σαββατοκύριακο των υπουργών εξωτερικών διαφόρων χωρών) και να μην αισθάνεται την ανάγκη να ενημερώσει για τον λογαριασμό που καλείται να πληρώσει καθημερινά ο Ελληνικός λαός όσον αφορά τα αποτελέσματα της εφαρμογής της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, η οποία ασκείται αποκλειστικά από την ίδια και φυσικά με ευθύνη της ιδίας της κυρίας υπουργού (εκτός εάν προεκλογικά μάθουμε πως τελικά η ευθύνη των αποφάσεων και των αποτελεσμάτων της εξωτερικής πολιτικής της χώρας ήταν κάποιου ή κάποιας κατώτερου ή κατώτατου υπαλλήλου του υπουργείου). Σε αυτό το σημείο απορία μεγάλη εκφράζω (που δεν είναι μόνο δική μου), γιατί οι εταιρείες δημοσκοπήσεων (αυτές που βάλανε τελικά τον Τρεμόπουλο στην Ευρωβουλή, αλλά απέτυχαν να προσδιορίσουν την σκέψη και τις αποφάσεις των Ελλήνων πολιτών, εκδίδοντας επί σειρά μηνών δημοσκοπήσεις που δεν είχαν ΚΑΜΙΑ σχέση με την πραγματικότητα…) δεν έχουν ποτέ ασχοληθεί με την κυρία Μπακογιάννη και την γνώμη των Ελλήνων πολιτών για τον βαθμό ικανοποίησης σχετικά με το «παραγόμενο έργο» της στο υπουργείο Εξωτερικών… Απορία ψάλτου βυγξ… φυσικά κι έτσι σας παραθέτω την «απολογία» της υπουργού στο «Έθνος».
Η επιστολή της Κούβελου - Μπακογιάννη
«Διάβασα σήμερα το ανυπόγραφο άρθρο της εφημερίδας σας που αναφέρεται σε «Αξέχαστο ....Σαββατοκύριακο», «χλιδή» και «πολυτέλεια» για την άτυπη Σύνοδο Υπουργών Εξωτερικών του ΟΑΣΕ στο πλαίσιο της οποίας συνδιοργανώθηκαν το συμβούλιο ΝΑΤΟ-Ρωσίας καθώς και άτυπη συνάντηση των υπουργών της Ε.Ε.
Για όσα ανυπόστατα γράφονται θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι:
α. Το συνολικό κόστος για τη Σύνοδο των Υπουργών Εξωτερικών του ΟΑΣΕ, για τις 56 αντιπροσωπείες και τους 350 διαπιστευμένους δημοσιογράφους έχει προϋπολογιστεί σε ένα ύψος κάτω των 800.000 ευρώ.
β. Τα δώρα (προϊόντα μαστίχας Χίου, βιολογικό λάδι) που δόθηκαν στους υπουργούς, στις αντιπροσωπείες και στους εκπροσώπους του Τύπου ήταν όλα προσφορά των αντίστοιχων εταιρειών. Το μόνο δώρο για το οποίο καταβλήθηκε δαπάνη ήταν μια ψηφιακή κορνίζα με φωτογραφίες τουριστικών προορισμών της Ελλάδας, η οποία δόθηκε στους υπουργούς. Στόχος ήταν να αξιοποιηθεί αυτή η ευκαιρία για να προβληθούν στη διεθνή κοινή γνώμη ο ελληνικός τουρισμός και τα ελληνικά προϊόντα.
γ. Η παρουσία του κ. Ηλία Μαμαλάκη και η συμβολή του στην προετοιμασία του δείπνου που έγινε στο «Αχίλλειον» ήταν αφιλοκερδής. Ανταποκρίθηκε στην πρόσκλησή μου να βοηθήσει προβάλλοντας την ελληνική γαστρονομία. Δεν υπήρχε καμιά πολυδάπανη ομάδα σεφ και η εργασία έγινε από το ξενοδοχείο που φιλοξενούσε τη σύνοδο.
δ. Αντίστοιχες σύνοδοι διοργανώνονται από όλα τα κράτη του κόσμου σε ανάλογα ξενοδοχειακά συγκροτήματα, με συγκεκριμένες προδιαγραφές όπως έχει συμβεί στο παρελθόν και στη χώρα μας. Ενας δε από τους βασικούς λόγους είναι ότι τέτοιου είδους διεθνείς σύνοδοι με τη συμμετοχή εκπροσώπων του Τύπου από δεκάδες χώρες δίνουν την ευκαιρία προβολής στις περιοχές που διεξάγονται. Καμιά ιδιαίτερη παροχή δεν υπήρξε στη Σύνοδο της Κέρκυρας. Τηρήθηκαν δε για τα θέματα ασφάλειας και μεταφοράς οι προδιαγραφές που θέτει ο διεθνής Οργανισμός, όπως έχει υποχρέωση κάθε προεδρία που αναλαμβάνει την ευθύνη διοργάνωσης τέτοιων συνόδων.
Ο λαϊκισμός και η παραπληροφόρηση μπορεί να υπηρετούν την αντιπολιτευτική απαξίωση και τον μηδενισμό όλων των δράσεων, αλλά αυτά που αναφέρονται στο ανυπόγραφο δημοσίευμα δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα και όσα συνέβησαν στην Κέρκυρα.
Με εκτίμηση
Ντόρα Μπακογιάννη»
Όπως διαπιστώνει ο αναγνώστης (που έχει κατορθώσει να κάνει την προσωπική του υπέρβαση και άντεξε να ολοκληρώσει την ανάγνωση της «απολογίας» της ΥΠΕΞ Ελλάδας), η κυρία Μπακογιάννη είναι διάφανη και ειλικρινής για όλους εκείνους που δεν πήραν χρήματα. Για τους άλλους, που πληρώθηκαν, δεν γίνεται κουβέντα… Δεν παραδίδεται κατάσταση ονομαστική των επιχειρήσεων ή των ατόμων που πήραν τις «επιταγούλες» τους, ούτε φυσικά δίνεται αναλυτικός λογαριασμός με τα ακριβή ποσά που πιστώθηκαν οι επιχειρηματίες που εργάστηκαν για την άτυπη σύνοδο του ΟΑΣΕ, αλλά δεν το έκαναν για την ψυχούλα της μανούλας τους… Και νομίζω πως το «ζουμί» της υπόθεσης δεν βρίσκεται σε αυτούς που δεν πήραν, αλλά σε αυτούς που τα πήραν…
Εμείς, θεωρούμε ιερή υποχρέωσή μας, να υπενθυμίσουμε στην κυρία Κούβελου - Μπακογιάννη πως οι περισσότεροι Έλληνες πολίτες "τα έχουν ήδη πάρει" μαζί της και πως δύσκολα θα μπορέσει να τους αντιμετωπίσει στην επόμενη εκλογική περίοδο. Τα επιχειρήματά της, όποια και αν προβάλει (εκτός αν τα ρίξει όλα στον πρωθυπουργό...) δεν θα είναι σε θέση να την γλυτώσουν από τον διασυρμό που γνώρισε και ο πατέρας της όταν δεν μπόρεσε να εκλεγεί βουλευτής στην Κρήτη... Για όσο διάστημα ο χειρισμός των εθνικών θεμάτων για Μακεδονία, Βόρεια Ήπειρο, Ομογένεια, Θράκη, Αιγαίο και Κύπρο, συνεχίσει να βρίσκεται στο τέλμα ενός επικίνδυνου έλους και πλήρους στασιμότητας της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, άκρως ζημιογόνου για τα εθνικά θέματα αλλά και την Ελληνική κυριαρχία σε συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές της Ελλάδας των οποίων η Ελληνικότητα αμφισβητείται εντόνως και εμπράκτως από την Τουρκία, που μεθοδικά εργαζόμενη προσπαθεί να τις μεταβάλει σε "γκρίζες ζώνες".
Η κυρία Μπακογιάννη έχει να κάνει πολλά, με τα οποία μέχρι στιγμής δεν έχει ασχοληθεί. Δεν γνωρίζω εάν δεν έχει χρόνο ή εάν τα θεωρεί χαμηλής προτεραιότητας ζητήματα... Δεν γνωρίζω εάν πιστεύει καν στις Ελληνικές θέσεις και έχει τη διάθεση ή και τις γνώσεις για να μπορεί να αντιμετωπίσει τις πολυμέτωπες επιθέσεις που δέχεται η χώρα... Αυτό για το οποίο αισθάνομαι πλήρη βέβαιότητα απέναντι στην κυρία Μπακογιάννη, είναι πως η επερχόμενη τιμωρία από τον λαό θα είναι σκληρή, πραγματικά σκληρή και άνευ προηγουμένου. Η περίπτωση Κούβελου - Μπακογιάννη, θα αποτελέσει το παράδειγμα αποφυγής πολιτικών κινήσεων για όσους θα ασχοληθούν με την πολιτική στο μέλλον... Κι αυτό, επειδή ακόμη και η υπομονή έχει τα όριά της... Και δυστυχώς, κάποιοι πολιτικοί σε αυτή την χώρα, έχουν μπερδευτεί και έχουν παρερμηνεύσει την υπομονή των πολιτών, νομίζοντας πως έχουν να κάνουν με ηλίθιους...

Κωνσταντίνος

Απαραίτητα δομικά στοιχεία της realpolitik

Στις 7 Ιουνίου δεν υπήρχε ούτε ένας που να μην έβλεπε ότι οι ευρωεκλογές είχαν μεταβληθεί de facto σε μια πανελλήνια σφυγμομέτρηση της εκλογικής δύναμης των κομμάτων. Την άλλη ημέρατο πρωί ήταν πιά σαφές ότι νικητής είναι το "κόμμα" της αποχής.
3.500.000 Έλληνες πολίτες η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων ήταν κατα το 1/3 παλιοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ και κατά το 1/2 ψηφοφόροι της ΝΔ γύρισαν την πλάτη στα προεκλογικά κελεύσματα των δύο μεγάλων κομμάτων για να δείξουν με τον πιο σαφή τρόπο τη δυσαρέσκειά τους. Μια κίνηση σαν και αυτή του 48% των εκλογέων έβαλε κυριολεκτικά "μπουρλότο" σε όλα τα μοντέλα πρόβλεψης των εταιρειών δημοσκόπησης, οι οποίες δεν είχαν πάρει χαμπάρι ότι ο Έλληνας είχε απο καιρό γράψει στα παλιά του τα παπούτσια κανόνες και νόμους της σύγχρονης Realpolitik (γερμανιστί).
Στη ΝΔ πίστεψαν ότι οι μισοί ψηφοφόροι που έχασαν θα επιστρέψουν στο "μαντρί" απλώς και μόνο αν υιοθετήσουν το νόθο πατριωτισμό των ελλαδεμπόρων του "ισογείου". Έτσι μετεκλογικά είδαμε ένα όψιμο "ενδιαφέρον" για την λαθρομετανάστευση με κορύφωση του show τις αεροπορικές βόλτες Ευρωπαίων αντιπροσώπων στα ανατολικά σύνορα του Αιγαίου.
Η ρητορεία της εθνικής αοριστολογίας και της διπλωματικής γενικολογίας άρχισε να παίρνει γαλάζιες αποχρώσεις άσχετα αν το σκηνικό απο χρόνια είχε βαφτεί γκρίζο.
Ο ευρωλιγούρικος πατριωτικός "κουραμπιές" είχε ήδη τοποθετηθεί στο δίσκο και η πρόσκληση για κέρασμα άρχισε να μεταδίδεται απο όλα τα συμπολιτευόμενα και ψευτοαντιπολιτευόμενα ΜΜΕ.
Σου λέει, άμα γλύψει ο δυσαρεστημένος νεοδημοκράτης την άχνη θα γλυκαθεί και θα κατεβάσει αμάσητο ολόκληρο τον κουραμπιέ.Αντε μετά με τη γλύκα στο στόμα να πικραθεί όταν θα δεί τις εξελίξεις στο Σκοπιανό,στα ελληνο-τουρκικά, στο κυπριακό κ.α.
Απο την άλλη στο ΠΑΣΟΚ, για μια στιγμή γύρισαν το βλέμμα στους ψηφοφόρους τους που επέλεξαν το κόμμα της αποχής, αμέσως μετά όμως είδαν το πράσινο των οικολόγων και νόμισαν ότι το χρώμα και μόνο τους παρέχει τη δυνατότητα της δημιουργίας... εκλεκτικής συγγένειας. Έστειλαν τον "αγγελιαφόρο" στο 6ο συνέδριο των οικολόγων στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να μεταφέρει την επιθυμία για πολιτικό συνοικέσιο. Ακούσαμε λοιπόν το κ. Μαγκριώτη να απευθύνεται στη μεριά του κ. Τρεμόπουλου λέγοντας μεταξύ άλλων:
"...κοινός στόχος των πράσινων και του ΠΑΣΟΚ είναι η πράσινη ανάπτυξη και η αλλαγή του διοικητικού μοντέλου της χώρας και με βάση αυτούς τους δύο στόχους μπορούμε να οικοδομήσουμε το πλατύ κοινωνικό μέτωπο της μεγάλης ανατροπής, είτε το ΠΑΣΟΚ έχει την αυτοδυναμία είτε όχι".
Μεγάλο το ρίσκο που αναλαμβάνει το ΠΑΣΟΚ να παίξει μπάλλα με τον Τσίπρα και τον Τρεμόπουλο. Δίνει την αίσθηση ότι προκειμένου να εξασφαλίσει κομματικές συμμαχίες είναι πρόθυμο να ρίξει νερό στο κρασί του σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που να ικανοποιήσει τον αποχρωματισμό του πατριωτισμού που ευαγγελίζονται οι δύο μνηστήρες. Ο πατριώτης ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ που είδε τον Τρεμόπουλο να μιλά για μακεδονική μειονότητα και γλώσσα ή για το... δικαίωμα των Σκοπιανών να αυτοπροσδιορίζονται ως Μακεδόνες αναρωτιέται τι δουλειά έχει ο φάντης με το ρετσινόλαδο. Πώς αλήθεια η συνάφεια με τα αγαπημένα παιδιά του CDRSEE και των "ουράνιων τόξων" θα προκαλέσει "μεγάλες ανατροπές", εκτός κι αν σε αυτές μπορεί να καταταχθεί η προστασία της αρκούδας του Βιτσίου κι όχι η προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας απο τις εμφανείς πια ορέξεις των βορείων και ανατολικών γειτόνων μας.
Επειδή το ΠΑΣΟΚ είναι δυνητικά το κόμμα που θα διαδεχθεί την παρούσα κυβέρνηση, είναι ακόμα νωρίς για να σκεφτεί ότι είναι προτιμώτερο να βασιστεί σε πραγματικές πατριωτικές θέσεις , η παρουσία των οποίων τελικά θα στερήσει απο τους πατριδοκάπηλους ελλαδεμπόρους τον απαιτούμενο ζωτικό χώρο, απο το να ταυτισθεί με κόμματα των οποίων οι θέσεις κυρίως στα εθνικά ζητήματα τα έκαναν οριακά βιώσιμα στο μετεκλογικό τοπίο.
Αν τα ελληνικά κόμματα δεν αντιληφθούν ότι τα εθνικά θέματα και ο πατριωτισμός των Ελλήνων δεν είναι σαχλαμάρες - με τις οποίες μπορούν να ασχολούνται μόνο οι φασιστοειδείς απολήξεις της "Νέας Τάξης Πραγμάτων"- αλλά τα βασικώτερα πολιτικά κριτήρια που έχουν απομείνει ζωντανά στον εγκεφαλοπλυμένο απο τα ΜΜΕ Έλληνα ψηφοφόρο, τότε θα δούν την παθητική δυσαρέσκεια της αποχής να διογκώνεται και να μετασχηματίζεται σε αυθόρμητη ενεργητική διαμαρτυρία με άγνωστες συνέπειες.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου έλεγε "Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ " και επιβεβαίωνε με το λόγο του την αποδοχή του αυτονόητου. Σήμερα που τίποτα πια δεν θεωρείται αυτονόητο είναι απαραίτητη η σαφής περιγραφή εκείνων των πολιτικών θέσεων που θα κάνουν αυτονόητη την θέση αυτής της ιστορικής φράσης ως δόγμα της εξωτερικής μας πολιτικής. Αυτή η φράση του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ δεν δίνει και πολλά περιθώρια στους διαδόχους του ώστε να επιδιώκουν συνοικέσια με εκείνους που ουδέποτε την πίστεψαν αλλά αντιθέτως την χλεύασαν και την θεωρούν επικίνδυνη και ανατρεπτική .
Πηγή