Από το 2000 η Τουρκία έχει υπογράψει σύμφωνο επαναπατρισμού των λαθρομεταναστών χωρίς να τηρεί την υποχρέωσή της

Το μαλακό υπογάστριο της Ελλάδας και κατ’ επέκταση ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο μεταναστευτικό ζήτημα-πρόβλημα, είναι τα σύνορά μας με την Τουρκία από όπου «ορδές» λαθρομεταναστών μετακινούνται ελέω μίας αδιάφορης για το θέμα Άγκυρας.
Δεν είναι μόνο η γειτονική θέση της Τουρκίας που την έχει μετατρέψει ως τον κύριο δρόμο μετακίνησης των καραβανιών λαθρομεταναστών από τουλάχιστον πέντε χώρες. Είναι κυρίως η πολιτική που ακολουθεί η Τουρκία σε αυτό το σημαντικό για την Ευρώπη πρόβλημα, για λόγους που αφορούν και στις σχέσεις της ιδίας με τις όμορες χώρες Ιράν και Ιράκ, αλλά και στην πίεση που μεταφέρει στην Ελλάδα από τα κύματα των λαθρομεταναστών. Ταυτόχρονα, η πίεση γίνεται και προς την Ευρώπη, χρησιμοποιώντας την λαθρομετανάστευση και την αναχαίτισή της ως «όπλο» για τις διαπραγματεύσεις της Άγκυρας για την είσοδό της στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Όπως αναφέρουν εκθέσεις που συντάσσονται συνεχώς τα τελευταία δέκα χρόνια, παρ’ όλο που η ανατολική πλευρά της Τουρκίας είναι αδιαμφισβήτητα στρατοκρατούμενη και ουσιαστικά σε κατάσταση πολέμου λόγω των συγκρούσεων με τους Κούρδους αυτονομιστές, εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες σε ετήσια βάση από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, το Ιράν, το Ιράκ και την Συρία φτάνουν με χαρακτηριστική άνεση στα μικρασιατικά παράλια. Από εκεί, οργανωμένα κυκλώματα Τούρκων δουλεμπόρων –με αδιαμφισβήτητη συνεργασία με Τούρκους στρατιωτικούς- τους στέλνουν κατά κύματα με μικρά σαπιοκάραβα στα ελληνικά νησιά.
Αυτή η… περίεργη ευκολία (εν μέσω πεδίων μαχών) με την οποία εκατό έως εκατόν πενήντα χιλιάδες άνθρωποι μετακινούνται ετησίως κάθε χρόνο προς τα Ευρωπαϊκά σύνορα της Ελλάδας, έχει καταγραφεί από όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες στις Βρυξέλλες και έχει ανεβάσει την Τουρκία ψηλά στη λίστα των συνιστωσών του προβλήματος και φυσικά ικανοποιεί την Άγκυρα σε σχέση με τα μελλοντικά της εκβιαστικά σχέδια προς την Ε.Ε. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχουν ενταθεί από Ελληνικής πλευράς οι προσπάθειες να υποχρεωθεί η Τουρκία από την Ε.Ε. να εφαρμόζει τις συμφωνίες επαναπατρισμού και να ισχυροποιηθεί η FRONTEX, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Ασφάλειας των Συνόρων, για να αναλάβει συνολικά τη φύλαξη των θαλασσίων συνόρων της Ε.Ε. στο Αιγαίο…
Πρακτικά αδύνατη αποδεικνύεται και η απέλαση των λαθρομεταναστών στη χώρα τους, τη στιγμή που δεν είναι δυνατή η επαναπροώθησή τους στην Τουρκία. Μία άλλη παράμετρος του προβλήματος είναι νομική και αφορά ευθέως την Ελλάδα. Από το 2000 υπογράψαμε σύμφωνο με την Τουρκία στο οποίο προβλέπεται η υποχρέωση επαναπατρισμού των λαθρομεταναστών. Οι Τουρκικές αρχές όμως, παρουσιάζοντας διάφορα κωλύματα αλλά ακόμη και ευθέως, αρνούνται να δεχθούν πίσω τους λαθρομετανάστες που συσσωρεύονται στην Ελλάδα. Χώρες όπως το Αφγανιστάν και το Πακιστάν θεωρούν τους πολίτες τους εξαγώγιμους για δύο βασικούς λόγους: για την εκτόνωση των εσωτερικών κοινωνικών εντάσεων με την –έστω και παράνομη- οικονομική μετανάστευση, αλλά και διότι τα χρήματα που κερδίζουν οι μετανάστες επιστρέφουν στη χώρα.
Οι λαθρομετανάστες που συλλαμβάνονται στην Ελλάδα δεν έχουν το παραμικρό έγγραφο που να αποδεικνύει την υπηκοότητά τους. Ακόμη όμως και αν καταθέσουν τα αληθινά τους στοιχεία, οι χώρες τους δεν τους αναγνωρίζουν!!! Σύμφωνα με το νόμο, τους δίνεται χρονικό περιθώριο τριών μηνών για να αναχωρήσουν μόνοι τους και οικειοθελώς από την Ελλάδα… Από εκεί και μετά αρχίζει ένας φαύλός κύκλος. Αν παραμείνουν και ξανασυλληφθούν ισχύουν τα ίδια!!! Εάν κατορθώσουν να ταξιδέψουν σε κάποια άλλη χώρα (κάτι που αποτελεί κατά κανόνα βασικό τους στόχο) συλλαμβάνονται εκεί και επιστρέφουν στην Ελλάδα βάσει της συμφωνίας «Δουβλίνο ΙΙ» που έχουμε υπογράψει και που προβλέπει την «επιστροφή τους στο σημείο από το οποίο εισήλθαν στην Ε.Ε.»!
Έτσι, οι Ευρωπαίοι έχοντας εξασφαλίσει την κοινωνική ηρεμία στις χώρες τους μπορούν εκ του ασφαλούς να το «παίζουν» ανθρωπιστές, πιέζοντας ενίοτε τη χώρα μας και κατηγορώντας την για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των λαθρομεταναστών!!!
Όσον αφορά την Τουρκία, αφήνει πολλά ερωτηματικά για εφαρμογή του γνωστού "δόγματος Οζάλ"...

Έσκισαν και ποδοπάτησαν την Καινή Διαθήκη!

Η εικόνα όμως που αντικρίζει όποιος «θαρραλέος» αποφασίσει να διασχίσει _μέρα ή νύχτα_ δρόμους όπως η Μενάνδρου, η Γερανίου, η Σοφοκλέους, η Ευριπίδου, μάλλον δεν θα είναι όσο ειδυλλιακή περίμεναν πως θα εξελιχθεί αυτοί που επένδυσαν τότε σε επιχειρήσεις ή ακίνητα.
Αφρικανές που κάνουν πιάτσα στα πεζοδρόμια της Ευριπίδου, τοξικομανείς που «σουτάρουν» νυχθημερόν, κλοπές, διαρρήξεις αυτοκινήτων και μαγαζιών, μαχαιρώματα και δυσωδία!
Αυτή είναι η εικόνα του μεταολυμπιακού ιστορικού κέντρου της ελληνικής πρωτεύουσας. Της πρωτεύουσας που δέχεται καθημερινά χιλιάδες μετανάστες - παράνομους καθώς ουδείς μοιάζει πρόθυμος να νομιμοποιήσει αλλά ούτε και να διώξει.
Αυτό τουλάχιστον καταγγέλλει η πλειοψηφία των ελάχιστων ελλήνων που απέμειναν και που σήμερα δυσκολευόμαστε όσο ποτέ να πάρουμε έστω και μια σύντομη επώνυμη δήλωση τους.
Όπου γυρίσεις να δεις, συναντάς ναρκωτικά!
«Τηλεφωνούσα στην αστυνομία, η οποία προς τιμή της, ήταν πραγματικά σε ελάχιστο χρόνο εδώ κάθε που κάποιος έπεφτε αιμόφυρτος στη βιτρίνα του μαγαζιού μου. Βγήκα στα κανάλια, φώναξα, ζήτησα επανειλημμένως κάποιον αρμόδιο να επιληφθεί, να πάψω να φοβάμαι το αυτονόητο… την καθημερινότητά μου» καταγγέλλει εις εκ των καταστηματαρχών που κατόπιν τηλεφωνικών απειλών που δέχτηκε αρνείται ακόμη και να μας κρατήσει στο μαγαζί του.
«Δεν θέλουν να βρουν λύση. Αν ήθελαν, σε δύο μήνες θα είχαμε ηρεμήσει. Θα έφευγε ο ΟΚΑΝΑ όπως μας υπόσχονται τόσο χρόνια -και κάνουν και πάλι εν όψει των ευρωεκλογών-, θα έδιναν άδειες εργασίας σε όλους αυτούς που στοιβάζονται στα ερειπωμένα -και είναι χιλιάδες- κτίρια του κέντρου, που δεν έχουν να φάνε και αφοδεύουν στο δρόμο» λέει η κυρία Ινα Μελίδου, πίσω από τις σιδεριές που έχει βάλει έξω από την πόρτα του γραφείου συνοικεσίων που διατηρεί τα τελευταία εννέα χρόνια σε πολυκατοικία επί της οδού Πειραιώς και πολύ κοντά στην πλατεία της Ομόνοιας, ενώ συνεχίζει «Πάντα φεύγω πριν να νυχτώσει. Και ξέρω ότι υπάρχουν πολλοί που μας μέμφονται ως ρατσιστές γιατί οι ίδιοι βρίσκουν “γραφική” την εικόνα αυτού του κομματιού της πόλης. Αυτοί όμως έρχονται από τα προάστια για βόλτα. Δεν μπαίνουν στα λεωφορεία που μπαίνουμε εμείς, δεν τρέμει το φυλλοκάρδι τους να πάνε μέχρι το περίπτερο, δεν λιποθυμούν στα πόδια τους οι τοξικομανείς, ούτε ουρούν στις δικές τους πραμάτειες».
Ποδοπάτησαν και ξέσκισαν την Καινή Διαθήκη
Τον πατέρα Σεραφείμ, τον συναντούμε κλειδαμπαρωμένο στο γραφείο της εκκλησίας, να μας κοιτά μέσα από την οθόνη στα αριστερά του με το κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης που έχει τοποθετηθεί στην εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίου.
«Εξεγέρθησαν για το κοράνι που έσκισε όπως λένε ο αστυνομικός. Εμείς τι θα έπρεπε να κάνουμε όταν την Μ. Παρασκευή το βράδυ που στολίζαμε τον επιτάφιό μας, έκλεψαν την τσάντα μιας κυρίας που έβγαινε από την εκκλησία και της ποδοπάτησαν ξεσκίζοντάς την, την Καινή Διαθήκη που κρατούσε στα χέρια;» μας ρωτά χωρίς σαφώς να περιμένει πως είμαστε εμείς αυτοί που θα του δώσουν την απάντηση που γυρεύει.
«Για να βγω από την εκκλησία να πάω για ένα ευχέλαιο, βάζω το ευχολόγιο και τον σταυρό σε πλαστική σακούλα. Προτιμώ να γίνομαι ρεζίλι από το να γίνομαι στόχος κρατώντας μια τσάντα. Γιατί σε αυτή την περιοχή είσαι στόχος ληστών καθημερινώς» υποστηρίζει ο πατέρας ο οποίος μάλιστα ετοιμάζεται για μια νέα καταγγελία.
«Μου έχουν μεταφέρει, ότι οι Αφρικανές που εκδίδονται στην περιοχή, έχουν μεταφέρει την πιάτσα τους τον τελευταίο καιρό ακόμη και γύρω από την εκκλησία. Αυτό απαγορεύεται δια νόμου και ειλικρινά δεν θέλω κανείς να διώκεται, πολλώ δε μάλλον να καταθέσω ο ίδιος μήνυση αλλά πόσο ακόμη θα αντέξουμε κι εμείς αυτή την κατάσταση; Παλιότερα ήταν η πρώτη ενορία των Αθηνών. Τώρα μείναμε δυο παπάδες σχεδόν χωρίς ποίμνιο.
Είναι ριψοκίνδυνο το να έρχεσαι εδώ»…

Η ωρολογιακή βόμβα της λαθρομετανάστευσης, η «μαύρη τρύπα» του Πρωτοκόλλου Επανεισδοχής και οι φόβοι των τρομοκρατικών δικτύων

Υπάρχει μουσουλμανικός κίνδυνος σήμερα στην Ελλάδα; «Ας μην προτρέχουμε. Σήμερα δεν υπάρχει ακόμη σοβαρός κίνδυνος,αλλά σπέρματα αυτού. Αν δεν προσέξουμε, τότε η κατάσταση μπορεί να χειροτερεύσει ραγδαία στο μέλλον» είναι η απάντηση που έδωσε συνεργάτης πρώην υπουργού, ο οποίος έχει ασχοληθεί στο παρελθόν με το ζήτημα.
Η ιστορία που ξέσπασε πριν από περίπου δύο εβδομάδες με το σκίσιμο ενός αντιτύπου Κορανίου από αστυνομικό (αν και σύμφωνα με αστυνομικές πηγές υπάρχουν ενδείξεις ότι τα πραγματικά περιστατικά είναι διαφορετικά) και οδήγησε σε επεισόδια από διαμαρτυρόμενους μουσουλμάνους στο κέντρο της Αθήνας, επανέφερε στο προσκήνιο τον προβληματισμό περί ύπαρξης ακραίων ισλαμικών στοιχείων στην Ελλάδα. Στοιχείων που δεν αποκλείεται να διατηρούν και δεσμούς με ριζοσπαστικά δίκτυα. Ανησυχία επ΄ αυτού έχουν εκφράσει τόσο παράγοντες της Ελληνικής Αστυνομίας όσο και ξένες πρεσβείες που παρακολουθούν από κοντά τις εξελίξεις. Το «μαλακό υπογάστριο» για την Ελλάδα είναι η δυσκολία- εν πολλοίς και η αδυναμία- ελέγχου του διογκούμενου κύματος λαθρομετανάστευσης εξ Ανατολών. Η κυβέρνηση προσπαθεί να διατηρήσει χαμηλούς τόνους.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Ευ. Αντώναρος τόνισε πριν από λίγες ημέρες ότι η πολιτεία «σέβεται απόλυτα τη θρησκευτική ελευθερία» και καταδικάζει με τον «πιο κατηγορηματικό τρόπο οποιαδήποτε μορφή προσβολής της». Κατά πληροφορίες, το πρόβλημα δεν έχει συζητηθεί πάντως σε κάποια σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, καθώς προτάσσονται άλλες προτεραιότητες εν όψει ευρωεκλογών. Στα αρμόδια υπουργεία πάντως, όπως τα Εσωτερικών και Εξωτερικών, οι εξελίξεις παρακολουθούνται.
Η μετανάστευση τείνει να μετατραπεί σε ωρολογιακή βόμβα για την Ελλάδα, δοκιμάζοντας σοβαρά τις αντοχές του κρατικού μηχανισμού. Το πρόβλημα είναι ανεξέλεγκτο, είτε μιλάει κανείς για τη νόμιμη είτε για την παράνομη μετανάστευση.
Σύμφωνα με τον κ. Αλ. Ζαβό , διευθυντή του Ινστιτούτου Μεταναστευτικής Πολιτικής (ΙΜΕΠΟ), «ακόμη και ο αριθμός των καταγεγραμμένων νομίμων μεταναστών είναι δύσκολο να υπολογιστεί με ακρίβεια. Τον Απρίλιο του 2009 υπήρχαν περίπου 375.000 άδειες διαμονής εν ισχύι και τουλάχιστον άλλες 160.000 σε εκκρεμότητα, κυρίως εν αναμονή ανανέωσης. Συνολικά, μιλάμε για περίπου 500.000 ως 550.000 νόμιμους μετανάστες». Αστυνομικές πηγές ανεβάζουν τον αριθμό αυτό στις 600.000.
Αλλο σημαντικό πρόβλημα είναι ότι παρά τις προσπάθειες για διασταύρωση στοιχείων από διάφορους φορείς- όπως το ΙΚΑ-, η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων δεν επιτρέπει την επεξεργασία τους. Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες όμως γίνεται ακόμη και άρση του απορρήτου των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων λαθρομεταναστών όταν υπάρχουν ενδείξεις διασύνδεσης με ύποπτες δραστηριότητες.
Ο συντελεστής δυσκολίας για τις αρχές ενισχύεται καθώς σε αντίθεση με παλαιότερα χρόνια αυξάνεται πολύ ο αριθμός των λαθρομεταναστών που προέρχονται από ισλαμικές χώρες, με κύριο ενδιάμεσο προορισμό την Τουρκία. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτής της κατηγορίας είναι η δυσκολία ενσωμάτωσης ή προσαρμογής τους λόγω της πολιτισμικής και θρησκευτικής τους ταυτότητας (εξαίρεση αποτελούν οι Αλβανοί, των οποίων ο κώδικας αξιών είναι πιο χαλαρός). Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία ιδιόμορφων γκέτο.
Μια ματιά στα νούμερα δεν αφήνει αμφιβολίες για το μέγεθος του προβλήματος. Σύμφωνα με πηγές της ΕΛ.ΑΣ., ο αριθμός των Αφγανών που συνελήφθησαν ενώ επιχειρούσαν να εισέλθουν παρανόμως στην Ελλάδα αυξήθηκε από 11.611 το 2007 σε 25.517 το 2008, δηλαδή υπερδιπλασιάστηκε. Το ίδιο συνέβη και με τους Πακιστανούς, ο αριθμός των οποίων εκτινάχθηκε από 2.834 το 2007 σε 5.512 το 2008. Αυξημένος ήταν επίσης και ο αριθμός των Ιρακινών, των Παλαιστινίων και των Σομαλών.
Συνολικά, εντός του 2008 συνελήφθησαν πάνω από 146.000 άτομα. Εντός του πρώτου τετραμήνου του 2009 οι συλληφθέντες ξεπέρασαν τις 16.000. Οπως μάλιστα πληροφορείται «Το Βήμα», μόνο το 24ωρο 27 - 28 Μαΐου του 2009, την περασμένη Τετάρτη και Πέμπτη, συνελήφθησαν 422 λαθρομετανάστες (από τους οποίους επαναπροωθήθηκαν οι 170) και 14 διακινητές.
Ωστόσο « ακόμη και αυτή η καταγραφή εθνικοτήτων δεν είναι αξιόπιστη» υπογραμμίζουν μιλώντας στο «Βήμα» υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της ΕΛ.ΑΣ. και διοικητικές πηγές. «Συνήθως μπαίνουν στη χώρα χωρίς να φέρουν μαζί τους κανένα έγγραφο. Και όταν συλλαμβάνονται δηλώνουν συγκεκριμένες εθνικότητες - κυρίως Αφγανοί, Σομαλοί, Ιρακινοί και Παλαιστίνιοι. Είναι ό,τι δηλώσουν! Με τον τρόπο αυτόη επαναπροώθησή τους είναι δύσκολη ως αδύνατη λόγω της εσωτερικής πολιτικής κατάστασης στις συγκεκριμένες χώρες και περιοχές με τις οποίες η Ελλάδα δεν έχει υπογράψει σχετική διακρατική συμφωνία. Υπάρχουν μάλιστα» προσθέτουν «και χώρες, όπως το Πακιστάν, που δεν αναγνωρίζουν καν ως πολίτες τους άτομα που δηλώνουν Πακιστανοί με αποτέλεσμα αυτοί να παραμένουν στην Ελλάδα».
«Μαύρη τρύπα» συνιστά η μη εφαρμογή του Πρωτοκόλλου Επανεισδοχής που έχουν υπογράψει η Αθήνα και η Αγκυρα από το 2001. Οι Τούρκοι αρνούνται συστηματικά να υπακούσουν στις προβλέψεις του, ενώ κατά ορισμένες πηγές ενθαρρύνουν τα κυκλώματα δουλεμπόρων να συνεχίσουν την παράνομη και απάνθρωπη δράση τους. Πριν από λίγες ημέρες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε διά στόματος του αντιπροέδρου της Ζακ Μπαρό ότι η αρνητική στάση της Αγκυρας στο θέμα της επανεισδοχής λαθρομεταναστών πρέπει να εισαχθεί και στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις.
Η αυξανόμενη εισροή αλλοδαπών, οι οποίοι μέσω της Ελλάδος αναζητούν την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής στη Δυτική και Βόρεια Ευρώπη, ευνοεί τη δημιουργία συνθηκών ανέχειας, εξαθλίωσης και προσφυγής σε παραβατική συμπεριφορά. Αυτές αποτελούν τον σπόρο της ριζοσπαστικοποίησης και μελλοντικά πρόκλησης προβλημάτων ασφαλείας, καθώς μεγάλος αριθμός των ανθρώπων αυτών μένει τελικά στη χώρα μας και δεν εκπληρώνει το αρχικό του όνειρο. Η κατάσταση περιπλέκεται κα θώς πολλοί λαθρομετανάστες καταθέτουν για να μην απελαθούν αίτημα ασύλου. Αυτή τη στιγμή εκκρεμούν περίπου 40.000 αιτήματα. Οσοι βλέπουν πάλι τα αιτήματά τους να απορρίπτονται δεν απελαύνονται για τους προαναφερθέντες λόγους, τροφοδοτώντας τον φαύλο κύκλο.
Αξιωματούχοι της ΕΛ.ΑΣ. και της ΕΥΠ παρακολουθούν στενά τις διεργασίες στους κόλπους της μουσουλμανικής κοινότητας μετά τις πρόσφατες κινητοποιήσεις. Σημειώνουν όμως ότι τα τελευταία χρόνια δεν έχουν καταγραφεί ενδείξεις για συνεργασία μουσουλμάνων που βρίσκονται στην Ελλάδα με το τρομοκρατικό δίκτυο της Αλ Κάιντα, αν και κατά καιρούς έχουν διέλθει από τη χώρα μας ύποπτοι για συμμετοχή σε αυτή.
Αυτός είναι, μεταξύ άλλων, ένας από τους λόγους που η Ουάσιγκτον παρακολουθεί πολύ προσεκτικά τις κινήσεις των λαθρομεταναστών. Ο αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα Ντάνιελ Σπέκχαρντ έχει επανειλημμένως εκφράσει την ανησυχία του για το ενδεχόμενο να παρεισφρήσουν στις ροές των ανθρώπων αυτών τρομοκρατικά στοιχεία με τελικό προορισμό τη Δυτική Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο προβληματισμός αυτός κατεγράφη και στην τελευταία ετήσια έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την τρομοκρατία. Ανάλογες ανησυχίες έχουν εκφράσει και πρεσβείες ευρωπαϊκών χωρών που διαθέτουν στο έδαφός τους πολυπληθείς μουσουλμανικές κοινότητες.
Μέσα από όλα αυτά, κάποια ερωτήματα ξεπροβάλλουν αμείλικτα:
- Τι θα συμβεί εάν οι λαθρομετανάστες μουσουλμάνοι ξεσηκωθούν κατά της χώρας, για να επιβάλλουν την δική τους θέληση, τη δική τους θρησκεία, τη δική τους κουλτούρα;
- Τι θα γίνει στην Αθήνα στην οποία βρίσκονται περίπου 2.000.000 λαθρομετανάστες (δεν γίνεται η αναφορά στους "καταμετρημένους" αλλά και σε αυτούς που δεν έχουν καταγραφεί και που αποφεύγουν την καταγραφή τους ακόμη και από ομάδες μουσουλμάνων) από όλα τα μέρη της γης, αλλά σχεδόν αποκλειστικά μουσουλμάνοι;
- Πώς θα αντιδράσει η Πολιτεία, εν μέσω παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, στην περίπτωση που λόγω ανέχειας ξεσηκωθεί ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Αθήνας, για να μπορέσει να βρει φαγητό;

Τα τελευταία χρόνια κυρίως, ακούμε και βλέπουμε να ανακινούνται έντεχνα απο κάποιους, διάφοροι ανιστόρητοι ισχυρισμοί και ζητήματα εθνογλωσσικών μειονοτήτων στην Ελλάδα, δημιουργώντας το κατάλληλο έδαφος για μελλοντικές αποσταθεροποιητικές απόπειρες στον ελλαδικό χώρο.
Στο ίδιο πλαίσιο, τις τελευταίες ημέρες γίναμε αποδέκτες δηλώσεων απο διάφορα στελέχη των Οικολόγων και πιο συγκεκριμένα του κου Τρεμόπουλου σε σχέση με την Μακεδονία.
Ανάμεσα σε άλλα, ήρθαν στην επιφάνεια παλαιότερες δηλώσεις του που γινόντουσαν αναφορές ότι η Θεσσαλονίκη το 1912 δεν ήταν ελληνική και ούτε λίγο, ούτε πολύ, οι ελληνικές αρχές, έπειτα από την απελευθέρωση «συμπεριφέρθηκαν μετά το 1912 σαν ξένοι μέσα στη νύχτα που ήρθαν και έσκισαν σελίδες από το βιβλίο της Ιστορίας της πόλης».
Επειδή δεν είμαστε υποχρεωμένοι να ανεχθούμε την διαστρέβλωση της ιστορικής πραγματικότητος, έκρινα σκόπιμο να ασχοληθώ με το ζήτημα της Ελληνικότητας της πόλεως της Θεσσαλονίκης. Αλήθεια κε Τρεμόπουλε, μήπως ξέρετε στις επόμενες δεκαετίες απο την Ελληνική Επανάσταση του 1821, με ποιό όνομα ήταν εξίσου γνωστό, το σύμβολο της πόλεως της Θεσσαλονίκης, ο Λευκός Πύργος?
Ο πύργος, λεγόταν άλλοτε ο Πύργος του Αίματος, όπως άλλωστε μπορεί να βρει ο καθένας σε μαρτυρίες της εποχής πχ του Άγγλου διπλωμάτη James Minchin.
Μήπως ξέρετε το Γιατί?? Λόγω του μεγάλου αριθμού των Ελλήνων που αποκεφαλίστηκαν εκεί στη διάρκεια της επανάστασής τους απο τους Οθωμανούς. Και εσείς θέλετε να τιμήσουμε τον Κεμάλ Ατατούρκ στην Θεσ/κη? Για ποιόν λόγο? Για τις σφαγές των Θεσσαλονικέων απο τους Οθωμανούς Τούρκους ή για τις μαζικές σφαγές Ελλήνων απο τον ίδιο?
Δυστυχώς για τον κο Τρεμόπουλο, την Ελληνικότητα της Θεσσαλονίκης την προσδιόρισαν ήδη οι ιστορικές πηγές και όχι ο ίδιος. Οι Έλληνες ανέκαθεν αποτελούσαν την ραχοκοκκαλιά της Θεσσαλονίκης απο την ίδρυση της εώς και σήμερα. Οι Έλληνες, κε Τρεμόπουλε, αντίθετα απο όλους τους άλλους έχουν ΣΥΝΕΧΗ παρουσία στην Θεσσαλονίκη. Οι Άλλοι έρχονταν και παρέρχονταν. Οι Έλληνες ήταν πάντα εκεί!!!
Οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα κατά την εποχή του διωγμού τους από την Ισπανία, στα τέλη του 15ου αι. Πριν δεν υπήρχαν. Οθωμανικοί πληθυσμοί, ήρθαν κυρίως έπειτα απο την άλωση της πόλης, το 1430. Δυστυχώς θα σας κακοκαρδήσουμε αλλά καμια ιστορική πηγή δεν κατέγραψε Ψευτομακεδόνες τύπου Σκοπίων. Ακόμα και οι Βούλγαροι αναφέρονται σαν μέρος του πληθυσμού ΜΟΝΟ μετά το 1860.
Λίγο πολύ, όλοι είναι γνώστες της Μακεδονικής Ιστορίας. Κρίνω σκόπιμο όμως να παραθέσω ιστορικά τεκμήρια, βασισμένα σε καταθέσεις απο ΑΥΤΟΠΤΕΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ σχετικά με τον πληθυσμό της Θεσσαλονίκης για μια σκοτεινή περίοδο της Ελληνικής Ιστορίας την οποία πολλοί αγνοούν, την Οθωμανική.
Το 1551, ο γεωγράφος και ταξιδευτής Nicolas De Nikolay αναφέρει:
Η συνέχεια εδώ

Ψήφος με βάση την Ελλάδα

και όχι τους μπαχαλάκηδες πολιτικούς

Λίγες ημέρες μας χωρίζουν, πλέον, από την αναμέτρηση (και καταμέτρηση) των πολιτικών δυνάμεων στην Ελλάδα. Λίγες ημέρες μας χωρίζουν από το να καταθέσουν οι Έλληνες πολίτες την δική τους άποψη και όχι αυτά που με μαεστρία προσπαθούν να προωθήσουν οι παρασιτικώς διαβιούντες καναλάρχες, μεγαλοεκδότες και μεγαλοκαρχαρίες της χώρας.
Ενώ συνεχίζω να βρίσκομαι στο δίλημμα εάν θα πάω βουνό ή θάλασσα, έχω αρχίσει να αντιμετωπίζω σοβαρά και το ενδεχόμενο να προσέλθω στην κάλπη και να δηλώσω την αηδία που νιώθω απέναντι σε όλους αυτούς τους «δημοκράτες» με τις αριστερές ιδέες, τις δεξιές τσέπες και την ανθελληνική πίστη. Έτσι, αποφάσισα να ψηφίσω Πανελλήνιο Μακεδονικό Μέτωπο, τον Ζουράρι και τον Παπαθεμελή, επειδή έχουν Ελληνική πρόταση απέναντι στους «μπαχαλάκηδες» της πολιτικής, οι οποίοι δίχως πρόταση αρκούνται στο να αλληλοκατηγορούνται για σκάνδαλα, μίζες και «αρπαχτές»!
Καλά πλέον πόσο πιστεύουν πως ό,τι μας δείχνουν, το ψηφίζουμε; Στο 10% οι Οικολόγοι-Ανθέλληνες, ενώ και μόλις ο Καραμανλής τους έκανε το χατήρι και έβαλε τη Γιαννάκου επικεφαλής, δεν παρατηρήσατε ένα ανεξήγητο "κλείσιμο" της ψαλίδας; Από 5,5% σε 2,5% ενώ δεν νομίζω να έχετε ακούσει κανέναν να σας πει πως θα ψηφίσει τη ΝΔ εξαιτίας της Γιαννάκου!
Αντίθετα, πολλοί ΔΕΝ θα ψηφίσουν τη ΝΔ εξαιτίας της! Άρα οι νταβατζήδες των ΜΜΕ είναι τα απόλυτα αφεντικά μας, αυτοί πλέον ξεκάθαρα μας κυβερνούν! Βγάζουν δημοσκοπήσεις που εκφράζουν το αντίθετο από την κοινή γνώμη και "λέγε, λέγε" μας επιβάλλουν μέχρι τις εκλογές να το ψηφίσουμε!
Οι εκλογές αυτές θέλουν αντίσταση στους καναλάρχες! Μαύρο στη Γιαννάκου και σε όλους τους ανθέλληνες και ψήφο στους Παπαθεμελή και Ζουράρι που αποτελούν τη μοναδική πατριωτική επιλογή, εφόσον και το ΛΑΟΣ υπέκυψε και υποτάχθηκε πλήρως στη μειοδοτική Νέα Τάξη!
Η Νέα Τάξη δεν έρχεται, αλλά είναι ήδη εδώ… Με τα παπαγαλο-κοράκια της, που θέλουν να παίρνουν την ψήφο των Ελλήνων όπως θα έκαναν μία παραγγελία σε εστιατόριο!!! Ψήφος κατά παραγγελία, αλλά και κενή ψήφος ταυτόχρονα… Κανένας σκοπός, κανένας στόχος, πέρα από την «επίσημη» καταμέτρηση των δυνάμεων προκειμένου να υπάρξει ο σχετικός επανασχεδιασμός μέχρι τις επόμενες εθνικές εκλογές.
Αυτά που οι «δημοσκόποι» (όπως λέμε καιροσκόποι) ανακοινώνουν, παρασάγγας (μονάδα μέτρησης μεγάλων αποστάσεων που χρησιμοποιούνταν στην αρχαία Ελλάδα και που ήταν ίση με το μήκος ενός σταδίου) απέχουν από την αλήθεια και διόλου δεν εκφράζουν την πολιτική βούληση των Ελλήνων πολιτών. Δεν καταγράφουν την επιθυμία για αποχή, αλλά και δεν επιθυμούν να καταγράψουν την επιθυμία του πολίτη για ουσιαστική και όχι «μπαλκονάτη» πολιτική. Ίσως βέβαια θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να υπάρξει μία δημοσκόπηση για το κατά πόσο οι Έλληνες πολίτες πιστεύουν στα αποτελέσματα των εταιρειών δημοσκοπήσεων (τα οποία γίνονται κατά παραγγελία), δηλαδή επιχειρήσεων που πουλάνε «αποτελέσματα», και που είναι πιστές στο ρητό του καλού εμπόρου: «ο πελάτης έχεις πάντα δίκιο»…
Χωρίς ντροπή, φυσικά, και εν μέσω παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, διεξάγεται μία άνευ προηγουμένου (σε επίπεδο Ευρωεκλογών) προεκλογική περίοδος, με χρήματα να πετιούνται σε χαρτόμαζα, σε συνεντεύξεις τηλεοπτικές, ραδιοφωνικές και στα έντυπα μέσα αποβλάκωσης. Και φυσικά δεν πρόκειται να θίξει κανένας το γεγονός αυτό, επειδή οι καναλάρχες, οι μεγαλοεκδότες και οι μεγαλοκαρχαρίες εισπράττουν…
Το ότι το κόμμα του Παπαθεμελή και του Ζουράρι (Πανελλήνιο Μακεδονικό Μέτωπο) δεν φαίνεται πουθενά και δεν συμμετέχει στις συζητήσεις της τηλεόρασης, είναι δείγμα της κατάπτωσης και του ξεπουλήματος όλων αυτών που υπηρετούν την ενημέρωση, την αλήθεια και τους πολίτες!!! Είναι δείγμα της ηθικής παρακμής και αντιδημοκρατικής τάξης που κυβερνά και δεν επιθυμεί εμπόδια στα πόδια της… Είναι δείγμα του ανθελληνισμού που κυβερνά και που επιβάλλεται μέσα από την «φιλότιμη εργασία» των ποικίλων καλοπληρωμένων υπηρετών του…
Παρ’ όλα αυτά, το Πανελλήνιο Μακεδονικό Μέτωπο, είναι ίσως η λύση για την κατάθεση ένστασης μπροστά σε αυτό το ξεπουλημένο (αλλά καλοπληρωμένο) πολιτικό σκηνικό. Είναι βέβαιο πως έχει να δώσει περισσότερα (από κάποιο στρατόπεδο εκπαίδευσης του Ισραήλ) στην Ελλάδα, όπως είναι απολύτως βέβαιο πως είναι προτιμότερο από την πριμοδότηση του ανθελληνισμού, από τους ίδιους τους Έλληνες, για να χτυπιούνται τα Ελληνικά συμφέροντα και από Έλληνες εκπροσώπους μέσα στην Ευρωβουλή (βλέπε Τρεμόπουλος και σια)!!!
Το δίκαιο των Ελλήνων πολιτών μπορεί να εκπροσωπηθεί… Ζητείται η βούληση από τους ίδιους τους πολίτες να αντιδράσουν, επιτέλους, και να δηλώσουν το δικό τους παρόν ενάντια σε όλους αυτούς που δεκαετίες τώρα θρέφονται από τον κόπο τους, από το υστέρημά τους, από το ίδιο τους το αίμα…
Δεν είναι το ζήτημα οι Ευρωεκλογές, αλλά το μήνυμα που θα σταλεί μέσα από αυτές προς τους «άρχοντες», τους «προύχοντες», τους «ραγιάδες» και τους μπράβους της Νέας Τάξης. Το αποτέλεσμα αυτών των Ευρωεκλογών πρέπει να είναι ένα χαστούκι σε όλους αυτούς που κοροϊδεύουν τον Έλληνα και που ζουν ως παράσιτα, εκμεταλλευόμενοι την δημοκρατία (την δική τους δημοκρατία, την δημοκρατία των τρωκτικών…)
Ένας αναγνώστης

Ήρθε ο... Αρμαγεδών;

Κανείς δεν διαφωνεί ότι η κρίση που πλήττει την παγκοσμιοποιημένη κοινωνία μας είναι μεγάλη και σοβαρή. Χτυπά κατηγορίες πολιτών που ένιωθαν ασφαλείς από τις επιλογές και την προοπτική ζωής τους. Στοχοποιεί όλους αυτούς που δεν ζούσαν με το άγχος της επόμενης ημέρας, εργάζονταν, αμείβονταν, ξόδευαν, επένδυαν. Ήταν η κοινωνική τάξη που πάνω της ορθοπόδησε η νέα τάξη πραγμάτων στο οικονομικό σύστημα της Δύσης.
Η κρίση λοιπόν όπως ήταν φυσικό γέννησε προβληματισμούς και δημιούργησε επιφυλάξεις σε όλους αυτούς τους ανθρώπους. Ως εδώ είναι όλα κατανοητά και ελάχιστοι ίσως θα βρεθούν να διαφωνήσουν. Αλλά από το σημείο αυτό μέχρι να πιστεύουμε ότι έχει έρθει ο Αρμαγεδδών και ότι όλοι θα καταστραφούμε από τη μια στιγμή στην άλλη απέχει παρασάγγας από την πραγματική διάσταση της κρίσης. Όσο υιοθετούμε αυτήν την εκδοχή τόσο το ντόμινο της κρίσης εξαπλώνεται, γιγαντώνεται και δημιουργεί μια γενιά καταθλιπτικών ανθρώπων που δεν μπορούν να απολαύσουν τίποτε.
Τα απότοκα αυτής της λογικής τα βλέπουμε και στη χώρα μας. Όπου όλο και περισσότεροι άνθρωποι κλείνονται στο καβούκι τους. Υιοθετούν την τακτική του κάβουρα και παρακολουθούν την κρίση, από τον καναπέ λες και βλέπουν ριάλιτυ. Περιμένουν το τέλος ως έτοιμοι από καιρό. Από πουθενά δεν υπάρχει φως στο τούνελ. Η κοινωνία δείχνει ανίκανη να αντιδράσει. Η Πολιτεία φαίνεται ανήμπορη να δείξει ανακλαστικά που θα δημιουργούσαν τις προϋποθέσεις για λίγη αισιοδοξία, για ένα χαμόγελο. Όσο για τις Βρυξέλλες, δείχνουν να χάνουν για μια ακόμη φορά μια ιστορική ευκαιρία ώστε να αποκτήσει η ΕΕ ενιαία ταυτότητα και συλλογιστική. Αντί να επιλέξουν την αλληλεγγύη επενδύουν σε στενές διαχειριστικές τεχνοκρατικές λογικές. Υιοθετούν μέτρα που εντείνουν την ανασφάλεια, δεν οδηγούν σε ανάκαμψη την οικονομία και στοχοποιούν με ανελαστικότητα τα «μαύρα πρόβατα». Διάχυτος ο πεσιμισμός εξαπλώνεται σαν κινούμενη άμμος απειλώντας να καταπιεί τους πάντες και τα πάντα.
Είναι όμως πραγματική αυτή η κατάσταση τουλάχιστον στην έκταση που εμφανίζεται; Ο καπιταλισμός έχει δείξει ότι ως σύστημα έχει το ένστικτο της επιβίωσης. Μήπως αντί να βλέπουμε συνεχώς το ποτήρι μισοάδειο ήρθε η ώρα να το δούμε μισογεμάτο; Γιατί το ζητούμενο της επόμενης της κρίσης ημέρας πρέπει να είναι μια κοινωνία που θα έχει ως μέτρο της τον άνθρωπο και τη φροντίδα του.

Η μεγάλη αντίφαση...
Σε Δόκτωρα Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ κινδυνεύουν τώρα να μετατραπούν οι πιλότοι της ελληνικής αεροπορίας. Το μισό καιρό θα διακινδυνεύουν τη ζωή τους αναχαιτίζοντας τουρκικά μαχητικά. Τον υπόλοιπο θα εκτελούν τις εντολές που θα τους δίνει από τη Λάρισα ο Τούρκος διοικητής του ΝΑΤΟϊκού υποστρατηγείου, μετά τις καταρχήν αποφάσεις της Συμμαχίας στις οποίες συγκατατέθηκε η Αθήνα στις αρχές του μήνα και οι οποίες, σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, έχουν προκαλέσει την δυσφορία αρκετών επιτελών της ελληνικής αεροπορίας!
Σύμφωνα με αυτές τις αποφάσεις ο έλεγχος του ελληνικού FIR για σκοπούς ΝΑΤΟ θα ασκείται από στρατηγείο στη Σμύρνη μέσω υποστρατηγείου στη Λάρισα, διοικούμενου εναλλάξ από ‘Ελληνα και Τούρκο διοικητή ή, αργότερα, αν θέλουν, από Αλβανό, Αμερικανό ή Βούλγαρο (Και ίσως, σε κάποιο αμερικανικό πανεπιστήμιο, κάποιος ειδικός στην επίλυση διενέξεων θα προσπαθήσει να συσχετίσει την ελληνική αμυντική πολιτική και τον αριθμό κρουσμάτων σχιζοφρένειας στους ‘Ελληνες αξιωματικούς).
Μέχρι τώρα, δεν έχουν δοθεί από την κυβέρνηση λεπτομερείς απαντήσεις στο τι συνεπάγονται αυτές οι αποφάσεις από επιχειρησιακής πλευράς στο Αιγαίο και πως θα αποφευχθεί ένα γενικό και επικίνδυνο κομφούζιο ή η εκμετάλλευση από την Τουρκία και τις ΗΠΑ των νέων ρυθμίσεων, όπως και οι επικριτές των ρυθμίσεων δεν έχουν τεκμηριώσει μέχρι τώρα τέτοιες επιχειρησιακές συνέπειες. Τις ρυθμίσεις επέκρινε η υπεύθυνη αμυντικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ Βάσω Παπανδρέου, ο πρώην Υπουργός ‘Αμυνας της κυβέρνησης Παπανδρέου Γεράσιμος Αρσένης και ο «αρχιτέκτονας» της αμυντικής πολιτικής του εκλιπόντος Πρωθυπουργού πτέραρχος Κουρής. Από την πλευρά της, η κυβέρνηση απάντησε υποστηρίζοντας ότι δεν κάνει τίποτα άλλο από το να υλοποιεί απόφαση της κυβέρνησης Σημίτη το 2003 με Υπουργό ‘Αμυνας τον Γιάννο Παπαντωνίου για κατάργηση των εθνικών ορίων ελέγχου των ΝΑΤΟϊκών στρατηγείων.
Αυτό που ο ελληνικός λαός δεν έχει πάντως πληροφορηθεί είναι γιατί η Ελλάδα επέμενε μέχρι το 2003 να προστατεύει ως κόρη οφθαλμού τον δικό της εθνικό έλεγχο στο FIR και έκτοτε παραιτήθηκε, αποδεχόμενη μάλιστα τελικά και Τούρκο στρατηγό υπεύθυνο στο Αιγαίο, χωρίς μάλιστα η ‘Αγκυρα να έχει τροποποιήσει στο παραμικρό την πολιτική αμφισβήτησης του ελληνικού εναέριου χώρου, της εδαφικής κυριαρχίας σε νησιά, των αρμοδιοτήτων έρευνας και διάσωσης κλπ. Το επιχείρημα ότι αυτό επιβάλλουν τα γενικά συμφέροντα αναδιάρθρωσης της δομής της Συμμαχίας, στην οποία δεν θέλουμε να δημιουργούμε προβλήματα, θα μπορούσε να συζητηθεί. Όχι όμως από μια χώρα που ξοδεύει επί 35 χρόνια τον μισό προϋπολογισμό της στην άμυνα, απειλείται επισήμως με casus belli, βλέπει απέναντι από τη Σάμο τον μεγαλύτερο παγκοσμίως αποβατικό στόλο και τον τουρκικό στρατό να κατέχει πάντα τη μισή Κύπρο!
Στην πραγματικότητα, η αναδιάρθρωση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, η δημιουργία κοινών μονάδων με τον στρατό κατοχής της Κύπρου και τα περισσότερα κατά καιρούς προτεινόμενα ΜΟΕ αποσκοπούν στο να «ξεχάσουμε» και όχι να λύσουμε πράγματι τα προβλήματα, να συμπεριφερόμαστε δηλαδή σαν να μην υπάρχουν αυτά τα προβλήματα. Στο τέλος φυσικά αυτού του δρόμου θα κληθείς είτε να αποδεχθείς τις διεκδικήσεις του άλλου, είτε να πας σε κρίση με πολύ δυσμενέστερους όρους. Όχι μόνο αυξάνει ο έλεγχος ΗΠΑ-Τουρκίας στο αρχιπέλαγος, φυσική συνέχεια των Στενών (που κακώς κατά τον κ. Νταβούτογλου «εδόθη» στην Ελλάδα με τη Λωζάννη), αλλά χειροτερεύουν στην πραγματικότητα αντί να επιλύονται τα ελληνοτουρκικά προβλήματα.
Στρατηγικοί αναλυτές στην Αθήνα υπογραμμίζουν ότι η τελευταία απόφαση ολοκληρώνει μία πολυετή «διολίσθηση» των ελληνικών θέσεων στο Αιγαίο, αλλά και εντείνει ένα στοιχείο πολιτικο-στρατηγικής «ασυναρτησίας», «παραλογισμού», επικίνδυνο στο μέτρο ιδίως που πλησιάζει την καρδιά της ελληνικής άμυνας. Δεν μπορεί τη μια μέρα να πετάνε 300 μέτρα πάνω από το Φαρμακονήσι τουρκικά μαχητικά ή να χρειάζεται να πηγαίνει κοτζάμ Πρόεδρος Δημοκρατίας (διαφωνούντος του Υπουργείου Εξωτερικών) να επιβεβαιώσει ότι μιλάμε για ελληνικά νησιά (!) και την άλλη να συνεργάζεται η Ελλάδα με Τούρκους πτεράρχους για τον έλεγχο του Αιγαίου, ωσάν να πρόκειται για σύμμαχο και φιλική χώρα! Δεν χρειάζεται να είσαι Ναπολέων ή Κλαούζεβιτς για να αντιληφθείς ότι ένα αμυντικό σύστημα, για να μην αποσυντεθεί, πρέπει τουλάχιστο να ξέρει ποιος είναι ο φίλος του και ποιος είναι ο εχθρός του, σημειώνει ‘Ελληνας επιτελής.
‘Αλλωστε δεν είναι το μόνο στοιχείο «ασυναρτησίας» και «παραλογισμού». Δεν περνάει πια ούτε μια μέρα για να μην υπογραμμίσει η ελληνική κυβέρνηση την ενθουσιώδη υποστήριξή της στην ένταξη της Τουρκίας, που μοιάζει να έχει γίνει στην Ελλάδα ισχυρότερη εθνική ιδέα από όσο είναι στην ίδια την Τουρκία (έστω κι αν κάποτε, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έγραφε, σε ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε μετά θάνατον στα ομώνυμα Αρχεία, ότι κύριος λόγος της ελληνικής ένταξης στην ΕΟΚ ήταν η προσπάθεια να γίνει το ελληνοτουρκικό ευρωτουρκικό σύνορο!). Ο ελληνικός ενθουσιασμός με την τουρκική ένταξη μοιάζει μάλιστα να αυξήθηκε μετά τα επεισόδια σε Φαρμακονήσι και Αγαθονήσι. Μετά την επίσκεψη στη Λευκωσία του κ. Καραμανλή, και ο κ. Χριστόφιας έκανε τις πιο ενθουσιώδεις δηλώσεις που έχει κάνει ποτέ υπέρ της τουρκικής ένταξης (Και, αφού τα είπε, είδε ΗΠΑ-Βρετανία να τον... ευχαριστούν ασκώντας του ισχυρές πιέσεις στον ΟΗΕ, με αφορμή την ανανέωση της UNIFICYP).
Η υποβάθμιση από την Αθήνα της απειλής στο Αιγαίο, αλλά και, πολύ περισσότερο, η τόσο ένθερμη συνηγορία, φροντίδι της Αθήνας, από το ίδιο θύμα της τουρκικής εισβολής της τουρκικής ένταξης, είναι φυσικά τεράστιο πολιτικο-διπλωματικό δώρο στην ‘Αγκυρα. Σε μια περίοδο που η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη αναγκάζει τους πολιτικούς ηγέτες Γερμανίας-Γαλλίας να στρέφονται αποφασιστικότερα εναντίον της τουρκικής ένταξης. Η πολιτική αυτή κινδυνεύει τελικά να αξιολογηθεί ως προϊόν φόβου από τον άξονα Λονδίνου, Ουάσιγκτον, ‘Αγκυρας, αποξενώνοντας ταυτόχρονα Βερολίνο και Παρίσι! Με τις παρούσες συνθήκες και τη δυσκολία επίλυσης του κυπριακού και των ελληνοτουρκικών μέχρι τον Δεκέμβρη, όπως επιδιώκουν Λονδίνο και Ουάσιγκτον, η πιθανότερη εξέλιξη μοιάζει η αποδοχή «προσωρινών ρυθμίσεων» σε Κύπρο (και Αιγαίο), που θα «ξεμπλοκάρουν» τον Δεκέμβρη την ενταξιακή πορεία της ‘Αγκυρας, κατά την αξιολόγησή της, πιθανώς επιδεινώνοντας τη διαπραγματευτική θέση Αθήνας-Λευκωσίας.
Υποτίθεται ότι η πολιτική αυτή ασκείται βάσει του δόγματος «πλήρης ένταξη, πλήρης συμμόρφωση». Παραμένει όμως τελείως ασαφές το πότε, πως και σε τι ακριβώς θα συμμορφωθεί η Τουρκία. Και μόνο το ότι μια υποψήφια χώρα άρχισε ενταξιακές διαπραγματεύσεις αρνούμενη να αναγνωρίσει ένα μέλος της ‘Ενωσης, διατηρώντας στρατό κατοχής στο έδαφός του και απειλώντας στρατιωτικά ένα άλλο, εγείρει σε κάθε καλόπιστο άνθρωπο με κοινό νου, αν μη τι άλλο, σοβαρές απορίες για την κατάληξη της ιστορίας, εκτός αν ένα θαύμα προσφέρει ξαφνικά στους Έλληνες πολιτικούς στο μέλλον, το θάρρος που σήμερα δεν διαθέτουν, σημειώνουν υψηλόβαθμα στελέχη στο ΥΠΕΞ.
Τα προβλήματα που αποφεύγονται, μπαλώνονται και αναβάλλονται, έχουν την τάση να εκδικούνται επανερχόμενα πολύ δριμύτερα και με πολύ επικίνδυνες συνέπειες.

Πόσο απέχει ο πάτος κύριοι;

Το καμπανάκι έχει χτυπήσει εδώ και καιρό. Από τη μια η οικονομική κρίση, από την άλλη η απαξίωση της Ελληνικής Αστυνομίας με την παράλληλη είσοδο εκατοντάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό κοκτέιλ στην ελληνική κοινωνία.
Δεν υπάρχει μέρα, που να μην κταγράφονται οι ληστείες της ημέρας. Φοβούμαι ότι τα χειρότερα έρχονται.
Και όμως όλοι αυτοί που υπόσχονται καλύτερες ημέρες και περισσότερη ασφάλεια στον πολίτη περί άλλων τυρβάζουν. Λες και ζουν σε άλλο κόσμο. Πιστεύοντας ότι η ασφάλεια που χρησιμοποιούν τους... σώζει παραμένου κλεισμένη μέσα σε μια εικονική πραγματικότητα.
Και όμως γύρω μας κάθε μέρα δολοφονούνται άνθρωποι, απάγονται άλλοι, ληστεύονται κάποιοι τρίτοι. αλλά κανενός το αυτί δεν ιδρώνει. Η άτυχη εργαζόμενη στο Γερμανό λυπάμαι αλλά δεν θα είναι το τελευταίο θύμα της ανεξέλεγτκης βίας που κυριαρχεί.
Αντί η Πολιτεία να βάλει κανόνες φοβάται μην την κατηγορήσει η τυραννία της μειοψηφίας και δεν αντιδρά. Αφήνει τους εκατοντάδες χιλιάδες λαθραίους που έχουν μετατρέψει ακόμη και το κέντρο της ΑΘήνας σε γκέτο να κυκλοφορούν και να... οπλοφορούν ανενόχλητοι.
Εχει άραγε κανείς μεγαλόσχημος κάνει χωρίς τους μπράβους του καμμία βόλτα στην Ομόνοια, πίσω από το Δημαρχείο της Αθήνας καμμία βόλτα μετά τη δύση του ηλίου; Ή επιστρέφουν στις χλιδάτες βίλλες και δεξιώσεις τους κλείνοντας τα μάτια; Κάνουν ότι δεν τα ξέρουν ότι δεν τους νοιάζει;
Δεν γνωρίζουν ότι η Ελλάδα, σε εποχή κρίσης θα αντιμετωπίσει μεγαλύτερο κίνδυνο από τους χιλιάδες πεινώντες και διψώντες που έχουν κατακλύσει τον τόπο;
Πόσο πάτο έχει ακόμη το βαρέλι της αδιαφορίας τους άραγε;

Το δίλημμα είναι ένα: Βουνό ή θάλασσα;

Ο καιροσκοπισμός και οι ποικίλες, όχι μόνο κομματικές, αλλά και «προσωπικές» εξαρτήσεις και επιλογές αποτελούν τα χαρακτηριστικά μιας πολιτικής σκέψης αλλοτριωμένης και θανάσιμα εξοντωμένης.
Αυτά τα συμπτώματα της ρημαγμένης πολιτικής συνείδησης και σκέψης είναι ακόμα κυρίαρχα και μέσα και σε κείνους τους κύκλους που διακατέχονται από αυθεντικές και αγωνιστικές διαθέσεις εναντίον του ολοκληρωτισμού της Νέας Τάξης και διακρίνουν σε μεγάλο βαθμό τα εφιαλτικά επακόλουθα αυτού του ολοκληρωτισμού.
Είναι τέτοια η απελπισία αυτών των αγνών ανθρώπων που τους οδηγεί στο να αναζητούν εναγωνίως μια χαραμάδα ελπίδας και διεξόδου. Μόνο που αυτή η απελπισμένη αγωνία τους οδηγεί να μην βλέπουν το δάσος, αλλά το φύλο: δηλαδή να «γραπώνονται» δραματικά, σαν τον πνιγμένο, από πρόσωπα ή από κάποιες φράσεις και δημαγωγικά κλισέ των πολιτικών απατεώνων και των ποικίλων καιροσκόπων-αριβιστών.
Έτσι όχι μόνο δεν θέλουν να συνειδητοποιήσουν τι σημαίνουν οι ευρωεκλογές, αλλά και δικαιολογούν την εκλογική τους συμμετοχή σε αυτό το έμμεσο δημοψήφισμα υπέρ της Ε.Ε. (κεντρική «αντί-εθνικιστική» δομή της Νέας Τάξης), με «επιχειρήματα» τετριμμένα και του πολιτικού συρμού ή με ποικίλα τεχνάσματα και αλχημείες.
Δεν διακρίνουν ούτε την αντίφαση των λόγων και των πράξεών τους. Στα λόγια καταγγέλλουν την Ε.Ε., καταγγέλλουν τη φίμωση του ελληνικού λαού στο να αποφανθεί (με δημοψήφισμα, πάνω στα ευρωπαϊκά πεπραγμένα), αλλά συμμετέχουν στην αποδοχή όλων αυτών (αυτό είναι οι ευρωεκλογές). Νομιμοποιούν δηλαδή στην πράξη αυτό που καταγγέλλουν, αντί να μετατρέψουν τις ευρωεκλογές σε δημοψήφισμα κατά της Ευρώπης των υπερεθνικών και των οργάνων εξουσίας τους: κατασκευάσματα ΕΝΤΕΛΩΣ αυθαίρετα και πραξικοπηματικά, χωρίς καμία λαϊκή επικύρωση ( δεν ερωτήθηκαν ΠΟΤΕ οι λαοί της Ευρώπης).
Η αποχή εδώ αποχτάει το χαρακτήρα του δημοψηφίσματος εναντίον αυτού του καθεστώτος της Ε.Ε., συνακόλουθα εναρμονίζει τα λόγια μας με την εκλογική πράξη.
Και αυτή η πράξη της αποχής είναι μια πράξη (ενστικτώδη ή συνειδητή, παθητική ή ενεργητική) «εθνικής αντίστασης». Ακριβώς γιατί οι ευρωεκλογές, τα ευρωσυντάγματα, τα ευρωκοινοβούλια κ.λπ αποτελούν την υποκατάσταση και την κατάργηση των εθνικών θεσμών και λειτουργιών, του εθνικού κοινοβουλίου και του ελληνικού Συντάγματος.
Ευρωκοινοβούλιο και εθνικό κοινοβούλιο είναι δύο πράγματα ασυμβίβαστα όπως το νερό με τη φωτιά. Αυτό το ΟΥΣΙΩΔΕΣ και το ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟ μιας πολιτικής στάσης παρακάμπτεται εντελώς και «διαλύεται» μέσα στην μικροπολιτική και στα τεχνάσματα των κλόουν του κομματικού καιροσκοπισμού…
Ας δούμε, όμως κάποια από τα «επιχειρήματα» των εχθρών της αποχής. Να τονίσουμε εδώ παρεκβατικά ότι ΟΛΑ τα κόμματα τρέμουν την αποχή και ιδιαίτερα οι «αριστερές» νεοταξικές τους αιχμές.
Η λογιστική του μπακάλη
Κάποιοι προσπαθούν με λογιστικά, αλγεβρικά σχήματα να μας αποδείξουν ότι η συμμετοχή κτυπάει το δικομματισμό. Μια ανοησία καραμπινάτη και μια απάτη που μόνο κομματικοί «εγκάθετοι» μπορούν να ξεστομίσουν.
α) Τα μεγαλύτερα ποσοστά αποχής προέρχονται από τα δύο μεγάλα κόμματα, καθώς και από τα «αριστερά» νεοταξικά δεκανίκια τους.
β) Το «επιχείρημα» του δικομματισμού (όπως έχουμε αναλύσει διεξοδικά είναι μια μυθική (αριστερής προέλευσης) κατασκευή για να εξαπατά τους αφελείς. Δηλαδή πώς κτυπιέται ο «δικομματισμός» με την ενίσχυση π.χ του ΛΑ.Ο.Σ ή του ΣΥΡΙΖΑ ή των «Οικολόγων» κ.λπ;
Με την ενίσχυση των «δορυφόρων» του «δικομματισμού» ΟΧΙ μόνο δεν κτυπιέται ο «δικομματισμός», αλλά ΕΝΙΣΧΥΕΤΑΙ, με την αναπαλαίωσή του σε νέα δικομματικά σχήματα. Αυτά που εκκολάπτονται από τους «νταβάδες» είναι η «κεντροδεξιά» και η «κεντροαριστερά».
Αυτές οι λογιστικές του μπακάλη εξαπατούν βάναυσα και συνειδητά τον ελληνικό λαό. Μονοκομματισμός ιδεών και αντιλήψεων υπάρχει και οργανωτικές «κεφαλές» διαφορετικές, καθώς και «κεφαλάκια» που θέλουν να ενισχυθούν για να διαπραγματευτούν, με καλύτερους εκλογικούς συσχετισμούς, την ένταξή τους στα νέα δικομματικά σχήματα απάτης.
Αυτό δηλώνεται ΑΝΟΙΚΤΑ πλέον και από τον ΛΑ.Ο.Σ και από τον ΣΥΡΙΖΑ και από αυτό το τηλεοπτικό κατασκεύασμα των «νταβάδων» που ακούει στο όνομα «Οικολόγοι Πράσινοι».
Όσοι, συνεπώς, ζητούν την ενίσχυση των ιπποκόμων των «νταβάδων» και των δορυφόρων του «δικομματισμού» είναι «εγκάθετοι» και προβοκάτορες κομμάτων. Γι’ αυτό αποφεύγουν, οι περισσότεροι, να διατυπώσουν καθαρή εκλογική προτίμηση. Μιλάνε γενικά και αλγεβρικά. Τα πράγματα, όμως είναι πολύ συγκεκριμένα. Υπάρχουν τα εξής κόμματα και αποκόμματα: ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑ.Ο.Σ., «Οικολόγοι», «Παπαθεμελής», «Μάνος» και ΣΙΑ. Γιατί δεν ξεκαθαρίζουν συγκεκριμένα την προτίμησή τους και δεν την τεκμηριώνουν;
Αν αποδεχτούμε τη ΛΟΓΙΚΗ της συμμετοχής στο έμμεσο αυτό δημοψήφισμα υπέρ της Ε.Ε. (τονίζουμε αυτό είναι η απάτη των ευρω-εκλογών) τότε η ψήφος στο ΚΚΕ είναι μονόδρομος, ακριβώς γιατί είναι το μόνο κόμμα που τουλάχιστον στα λόγια και με ψηφίσματα έχει ταχθεί εναντίον των μηχανισμών της Ε.Ε.
Εμείς, εδώ βλέπουμε άκρατο καιροσκοπισμό και μια αντίφαση λόγων και πράξεων. Αν αποδεχτείς, ωστόσο τη νεοταξική στρατηγική των ευροεκλογών και στα λόγια καταγγέλλεις αυτή την Ε.Ε., συνεπέστερο είναι να ψηφίσεις αυτούς που σκέφτονται με τη δική σου λογική: Των λεκτικών καταγγελιών και των επί μέρους στάσεων εναντίων της Ε.Ε. των μονοπωλίων, δηλαδή το ΚΚΕ…
Το «επιχείρημα» της μοιρολατρίας και της παθητικότητας
Το «κλασσικό» επιχείρημα εναντίον της αποχής είναι ότι αυτή η πράξη εκφράζει μοιρολατρία και παθητικότητα.
Καταρχάς, αυτό είναι μια απλουστευτική παραποίηση. Η Αποχή είναι πολιτική θέση, ανεξαρτήτως των συναισθηματιών κινήτρων, της οργής και της απογοήτευσης που οδηγούν πολλούς στο να μην ψηφίζουν.
Και στο κάτω-κάτω από πού ως πού είναι ενεργητική και όχι συναισθηματική και μοιρολατρική στάση η ψήφος διαμαρτυρίας, κατευθυνόμενη πάγια και σταθερά από τα ΜΜΕ, σε ένα κόμμα ή απόκομμα του κατεστημένου; Μοιρολατρική αποδοχή του κατεστημένου είναι μια τέτοια ψήφος «διαμαρτυρίας» που κατά κανόνα, σήμερα, κινείται χωρίς πολιτικές πεποιθήσεις. Ας είμαστε έντιμοι στις αναλύσεις μας και να μην επιχειρούμε να δικαιολογούμε την πολιτική μας στάση και τις «κομματικές», μικροκομματικές επιθυμίας κάνοντας το μαύρο άσπρο. Η αποχή είναι άρνηση και απόρριψη, όχι των κομμάτων, αλλά του ΣΥΝΟΛΟΥ μιας εκλογικής διαδικασίας.
Σαν πολιτική θέση είναι καταδικαστέα σε επίπεδο «εθνικών εκλογών», πλην μιας περίπτωσης μόνο: Όταν τα λαϊκά κινήματα έχουν κορυφωθεί (το αναλύουμε σε άλλο κείμενό μας).
Σαν κοινωνική ροπή αποτυπώνει την ενστικτώδη ή μισό-συνειδητή απόρριψη των εκλογικών λειτουργιών. Τέτοιες ροπές των κοινωνικών διεργασιών δεν καταδικάζονται ούτε αφορίζονται. Αποκαλύπτουν πολλά: τους πρωτογενείς και υποκειμενικούς παράγοντες αυτής της «ροπής», καθώς και τον βαθμό εκφυλισμού του κοινωνικού, πολιτικού και «αριστερού» κατεστημένου. Όταν υπάρχει ένας πολιτικός φορέας που λειτουργεί βάσει των συμφερόντων της κοινωνίας και αγωνίζεται πάνω στα πραγματικά προβλήματα η αποχή συρρικνώνεται στα κατώτατα επίπεδα.
Η δυναμική της αποχής ή το αντίθετό της, η μοιρολατρική ύπνωση, καθορίζονται ΠΑΝΤΑ από τους στρατηγικούς πολιτικούς στόχους που εξυπηρετεί. Διαφορετικό ζήτημα είναι αν η αποχή αρνείται το εθνικό κοινοβούλιο, έστω και αυτές τις υποβαθμισμένες εθνικές εκλογικές λειτουργίες που αποτελούν ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ των εθνικών, αστικών Επαναστάσεων και ΕΝΤΕΛΩΣ διαφορετικό ζήτημα είναι αν αποτελούν ΑΡΝΗΣΗ αυτών των εκλογικών διαδικασιών που έχουν επιβληθεί πραξικοπηματικά από τους «νταβάδες» της Ευρώπης, διαδικασίες που δεν αποτελούν το προϊόν καμιάς Επανάστασης, καμιάς λαϊκής κινητοποίησης και ΚΑΜΙΑΣ λαϊκής επικύρωσης και νομιμότητας.
Ας μη μπερδεύουμε, λοιπόν, σκόπιμα δύο διαφορετικά πολιτικά ζητήματα.
Η Αποχή στο θέατρο των ευρωεκλογών αποτελεί «εθνικό δημοψήφισμα» εναντίον της ευρω-δικτατορίας. Αποτελεί έναν πολιτικό συντελεστή «εθνικής αντίστασης», έστω και παθητικό συντελεστή αντίστασης - προϊόν απελπισίας και αηδίας. Είναι χίλιες φορές προτιμότερη η «παθητική αντίσταση» σε ένα κακό, από τη συμμετοχή και αποδοχή αυτού του κακού.
Και τι είδος «ενεργητική συμμετοχή» του «πολίτη» είναι η συμμετοχή στις νόθες εκλογικές διαδικασίες που επικυρώνουν και αποδέχονται τη δικτατορία της Ε.Ε. και των ανεξέλεγκτων οργάνων της, δικτατορία που καταλύει τα εθνικά κράτη και τα υπολείμματα των εθνικών κοινοβουλίων;
Η «ενεργητική συμμετοχή» εδώ είναι ενεργητική συμμετοχή στην νομιμοποίηση και εδραίωση της Ε.Ε.!!! Καμία πάλη δεν μπορεί να δοθεί μέσα από μηχανισμούς ΕΝΤΕΛΩΣ ανεξέλεγκτους οι οποίοι αποτελούν τα αυθαίρετα όργανα των υπερεθνικών.
ΟΣΟΙ προτείνουν συμμετοχή στις ευρωεκλογές, ανεξάρτητα από τις «καλές προθέσεις» κάποιων (γιατί τα κόμματα, ΟΛΑ, εξαπατούν) καλλιεργούν την Ελπίδα, ότι μέσα σε αυτό το δικτατορικό πλαίσιο μπορεί κάτι «καλό» να βγει με το να στείλουμε κάποιους πολιτικούς κλόουν να σιτίζονται από τον κορβανά της Ε.Ε.
ΚΑΜΙΑ ελπίδα δεν υπάρχει εδώ.
Η ΑΠΟΧΗ αποτυπώνει ακριβώς αυτό: Καμία ελπίδα δεν υπάρχει μέσα από αυτές τις διαδικασίες. Αποτυπώνει δηλαδή μια κραυγή απελπισίας για έναν ΑΛΛΟ ΔΡΟΜΟ ΕΛΠΙΔΑΣ. Το δρόμο της λαϊκής κινητοποίησης και οργάνωσης (πρώτα στον εθνικό σου χώρο) το δρόμο του ΑΓΩΝΑ εναντίον της Νεοταξικής Ε.Ε που οδηγεί τα έθνη και τα «εθνικά» τους κοινοβούλια στην αποδόμηση και αφανισμό.
Η Αποχή, συνεπώς, παθητική ή ενεργητική, είναι επαναστατική θέση, μια θέση που αρνείται τον εθνικό μας αφανισμό, εξευτελίζει τους «Ευρωπαϊκούς θεσμούς» και ανοίγει ένα παράθυρο ελπίδας για ενεργητικό, λαϊκό αγώνα…

Υ.Γ. Θα βρείτε και άλλες αναλύσεις για την αποχή ΕΔΩ

Αντιγράφοντας τους "κουκουλοφόρους"
Πριν χρόνια είχα επισημάνει πως η έλλειψη μεταναστευτικής πολιτικής και η αλλοπρόσαλλη στάση του ελληνικού κράτους απέναντι των μουσουλμάνων κατοίκων της χώρας θα οδηγήσει σε αναταράξεις και κοινωνικές συγκρούσεις. Δυστυχώς, οι φόβοι μου για μια ακόμη φορά άρχισαν να επαληθεύονται.
Βασική αιτία των προβληματικών εξελίξεων είναι η έλλειψη συγκροτημένης και ικανής να εφαρμοσθεί μεταναστευτικής πολιτικής. Να ξεκαθαρίσω από την πρώτη στιγμή πως οι μετανάστες δεν είναι υπεύθυνοι για τα οικονομικά προβλήματα της χώρας. Αντίθετα, η παρουσία τους είναι χρήσιμη για τομείς της οικονομικής δραστηριότητας και συμβάλλουν στην όποια παραγωγική απόδοση της χώρας. Δυστυχώς, η απουσία επίσημης πολιτικής απέναντί τους προκαλεί φαινόμενα ρατσισμού και ξενοφοβίας.
Διότι, πολύ κόσμος, δίχως ενημέρωση, τείνει να καταλογίζει στους ξένους ευθύνες για προβλήματα που δεν προέρχονται απ’ αυτούς.
Οι περισσότεροι τομείς απασχόλησης των ξένων έχουν πάψει από πολλού να ελκύουν Ελληνες. Ελάχιστες κατηγορίες ντόπιων εργαζομένων αντιμετωπίζουν, για την ώρα τουλάχιστον, σοβαρό ανταγωνισμό από μετανάστες. Η αντίδραση όμως που δημιουργείται είναι σοβαρή. Και οφείλεται κυρίως σε δύο ζητήματα.
Οι περισσότεροι ξένοι δεν είναι ενσωματωμένοι, για διάφορους λόγους, στο σύστημα λειτουργίας της ελληνικής κοινωνίας. Δεν καταγράφονται, δεν έχουν νόμιμα χαρτιά, δεν πληρώνουν φόρους και ασφαλιστικές εισφορές. Εν τούτοις τα παιδιά τους πηγαίνουν σε ελληνικά σχολεία, δίχως την κατάλληλη γνώση της γλώσσας και του αντικειμένου των σπουδών τους. Το αποτέλεσμα είναι καθυστέρηση πολλών σχολείων στην αποτελεσματικότητα της αποστολής τους αλλά και επιβάρυνση οικονομική του εκπαιδευτικού συστήματος εφ’ όσον δεν υπάρχει συμμετοχή των γονιών στα βάρη.
Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και στην υγεία. Τα κρατικά συστήματα περίθαλψης είναι ανοιχτά σε όλους τους ξένους (και δεν μπορεί να είναι και διαφορετικά) αδιάφορο αν είναι αυτοί νόμιμοι και επίσημα ασφαλισμένοι η παράνομοι. Τα οικονομικά βάρη συνεπώς διογκώνονται ενώ οι συνεισφορές φθίνουν. Το αποτέλεσμα βέβαια όλων των παραπάνω είναι χειρότερη παιδεία και περίθαλψη για όλους. Οι κοινωνικές αντιδράσεις που προκαλούνται είναι λοιπόν εύλογες και δεν εδράζονται σε κάποιον τυφλό εθνικισμό η υστερική ξενοφοβία. Αυτά είναι ζητήματα υπαρκτά και το κράτος οφείλει να τα αντιμετωπίσει.
Η ανεξέλεγκτη εισροή ξένων στην χώρα μαζί με την αυξανόμενη οικονομική δυσπραγία θα οδηγήσει σε απερίγραπτες κοινωνικές συγκρούσεις. Η χάραξη μιάς αποτελεσματικής μεταναστευτικής πολιτικής δεν είναι βέβαια ευχερής. Είναι όμως απαραίτητη. Οφείλουν οι αρχές να αποσαφηνίσουν τους αριθμούς και τις επι μέρους ειδικότητες των ξένων που η χώρα μπορεί να ανεχθεί και να απορροφήσει. Και να ξεκαθαρισθεί αν είμαστε χώρα αφομοίωσης η φιλοξενίας. Δηλ. δεχόμαστε ξένους για ορισμένο διάστημα η για μόνιμη εγκατάσταση;

Στην πρώτη περίπτωση οφείλουν όλοι να δηλώνονται, να καταγράφονται και να αποκτούν κάποιου είδους έγγραφο διαμονής. Μέσα σε 7 μήνες θα πρέπει με ήπιες εξετάσεις να αποδεικνύουν επάρκεια στην ελληνική γλώσσα και απόδειξη κάποιας επαγγελματικής εξειδίκευσης (όλα αυτά με διαδικασίες απλές, δίχως γραφειοκρατία και δίχως ένταξη σε φορολογικό και ασφαλιστικό σύστημα). Σε ανάγκη περίθαλψης η ένταξης παιδιών στο εκπαιδευτικό σύστημα θα είναι απαραίτητη η ύπαρξη εργοδότη και η δική του σχετική επιβάρυνση. Το παιδί θα πρέπει υποχρεωτικά να πάρει την ελληνική υπηκοότητα και να ενταχθεί σαν κανονικός πολίτης στο σύστημα. Αρνηση των γονιών θα οδηγεί σε υποχρεωτική και άμεση απέλαση όλων.
Στην περίπτωση της πολιτικής της αφομοίωσης οι παραπάνω διαδικασίες θα συνοδεύονται από δύο πρόσθετες κινήσεις. Με την καταγραφή ο ξένος θα ορκίζεται αφοσίωση και πίστη στο ελληνικό κράτος, θα εξετάζεται στο 7μηνο για επάρκεια γλώσσας και ελληνικής ιστορίας και, εφ’ όσον βρίσκεται στην κατηγορία που το κράτος επιθυμεί την παρουσία του, θα παίρνει ταυτότητα, ΑΦΜ και ασφαλιστικό μητρώο. Ανάλογα με την ηλικία θα καλείται για στράτευση αλλά θα απαγορεύεται η πρόσκληση συγγενών από την χώρα προέλευσης για τουλάχιστον 10 χρόνια.
Αυτονόητα, κάθε ένας που θα βρίσκεται δίχως τα σχετικά χαρτιά θα απελαύνεται ανεξάρτητα από αντιδράσεις και συνέπειες. Τα καραβάνια των παράνομων εισβολέων στην χώρα θα αντιμετωπίζονται όπως επιβάλλει η κανονική νομοθεσία. Εφ’ όσον η ΕΕ διατυπώσει αντιρρήσεις ας αναλάβει και την σχετική ευθύνη απορρόφησης και συντήρησης των ανθρώπων αυτών. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει πως οι ίδιοι αποφάσισαν να παρανομήσουν. Ουδείς τους το επέβαλε…
Ιδιαίτερο ζήτημα είναι αυτό της θρησκείας. Και μάλιστα της μουσουλμανικής. Εφ όσον οι υπόλοιποι, ασιάτες κυρίως, μετανάστες δεν φαίνεται να αντιμετωπίζουν κάποιο σχετικό πρόβλημα. Αφού η παρουσία μεταναστών δεν θα είναι ανεκτή δίχως τα απαραίτητα χαρτιά και την δήλωση αφοσίωσης στην Ελλάδα είναι αυτονόητο πως όλοι θα οφείλουν να ομιλούν την ελληνική γλώσσα. Παρεξηγήσεις λοιπόν σχετικές με την θρησκεία, τα ιερά κείμενα και κακοπροαίρετες προσβολές δεν θα είναι δυνατόν να γίνονται. Από την άλλη μεριά, κι επειδή οι άνθρωποι αυτοί είναι εξαιρετικά αφοσιωμένοι στην αυστηρή τους θρησκεία, είναι αυτονόητο πως θα πρέπει να διευκολύνονται από το κράτος στην λατρεία τους. Τζαμιά λοιπόν θα πρέπει να υπάρχουν. Δίχως όμως την παραμικρή ανάμιξη ξένων κρατών και την διδασκαλία του Ισλάμ από επαγγελματίες ταραξίες.
Το λεπτό όμως ζήτημα βρίσκεται στον σεβασμό αξιών και αρχών. Πιθανότατα οι εθνικές αξίες της χώρας υποδοχής μεταναστών, όπως λ.χ. η Ελλάδα, να συγκρούονται με τις αξίες των επισκεπτών της. Το habeas corpus λ.χ. που κυριαρχεί στη Δύση, και κατά συνέπεια αποτελεί βασική αρχή κάθε κοινωνικής αντίληψης και στην χώρα μας, επιβάλλει τον σεβασμό κάθε αντίθετης άποψης και την ανοχή ακόμη και – μη βίαιων βέβαια – ακροτήτων. Στην χώρα μας η προσβολή συμβόλων, κατ’ αρχήν, δεν τιμωρείται. Υπάρχουν βέβαια τα δικαστήρια στα οποία προσφυγές είναι δυνατόν να γίνουν εφ’ όσον θίγονται αρχές και ηθικοί κανόνες που για κάποιους λογίζονται σαν απαράβατοι.
Στην λογική πάνω αυτή οφείλουν και οι μετανάστες να καταλάβουν πως στην κοινωνία που ήλθαν οφείλουν να σέβονται τις αξίες και τα ήθη της χώρας υποδοχής. Και όχι να επιβάλουν πάνω της τα δικά τους. Σε όποιον κάτι τέτοιο δεν αρέσει υπάρχει πάντοτε ο δρόμος της επιστροφής. Στην Ελλάδα δεν εφαρμόζεται η Σαρία (ιερός μουσουλμανικός νόμος). Και η ούμα (μουσουλμανική κοινότητα) δεν είναι παρά μιά μικρή νησίδα σε ένα διαφορετικό και αλλόθρησκο πέλαγος. Διαδηλώσεις λοιπόν και βανδαλισμοί για παραβίαση κάποιων ενδεχόμενα ιερών κανόνων η συμβόλων συνιστούν προσβολή των αρχών και των αξιών της χώρας υποδοχής. Και αυτή δικαιούται να αντιδράσει. Με κάθε μέσον.
Είναι αυτονόητο βέβαια πως όταν ορδές νεαρών αλητών καίνε τις ελληνικές πόλεις και η κοινωνία σχεδόν εκστατικά θαυμάζει τον «καταπιεσμένο δυναμισμό» της νέας γενιάς το μήνυμα που εκπέμπεται στους μετανάστες –ιδιαίτερα τους νέους– είναι πως αυτές οι αξίες κυριαρχούν στην χώρα που ήρθαν. Και πως οι βανδαλισμοί συνιστούν μεθοδολογία αντίδρασης σε οτιδήποτε δυσάρεστο η και καταδικαστέο.
Όπως στρώνεις δηλ., έτσι και θα κοιμηθείς…
Πηγή

Αιματηρά επεισόδια με νεκρούς

Επτά άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια επιχείρησης κατά ανταρτών στην πρωτεύουσα του Νταγκεστάν, στην Ινγκουσετία τρία άτομα σκοτώθηκαν όταν εξερράγη εκρηκτικός μηχανισμός και στη Βόρεια Οσετία δύο πολίτες σκοτώθηκαν από πυροβολισμούς.
Ένας Ρώσος στρατιώτης, ένας αντάρτης και πέντε πολίτες σκοτώθηκαν την Κυριακή στο ρωσικό Καύκασο, όπως μεταδίδουν τα ρωσικά ΜΜΕ.
Ο στρατιώτης σκοτώθηκε στη διάρκεια επιχείρησης κατά των ανταρτών κοντά στην Μαχατσκάλα, την πρωτεύουσα του Νταγκεστάν, σύμφωνα με το πρακτορείο RIA Nοvosti που επικαλείται αστυνομικές πηγές.
Ο αντάρτης βρέθηκε νεκρός μετά από επεισόδια στη διάρκεια των οποίων τραυματίστηκαν και δύο αστυνομικοί, πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Στην γειτονική Ινγκουσετία τρία άτομα σκοτώθηκαν όταν το αυτοκίνητό τους έπεσε πάνω σε ένα εκρηκτικό μηχανισμό, μεταδίδει το πρακτορείο Ιντερφάξ επικαλούμενο αστυνομικό επικεφαλής της περιοχής.
Δύο ακόμα πολίτες σκοτώθηκαν από σφαίρες στη Βόρεια Οσετία, σύμφωνα με τοι RIΑ Novosti ενώ ένας ακόμα τραυματίστηκε πολύ σοβαρά.
Οι μάχες μεταξύ των δυνάμεων της τάξης και των ανταρτών συνεχίζονται με αμείωτη ένταση στο βόρειο τμήμα του Καυκάσου παρά την ανακοίνωση στις 16 Απριλίου του τερματισμού της «αντιτρομοκρατικής επιχείρησης» που ξεκίνησε το 1999 κατά των αυτονομιστών Τσετσένων από τις ρωσικές δυνάμεις

Κάθε υποχώρηση στην Κύπρο ανοίγει

την Τουρκική όρεξη για Θράκη και Αιγαίο

Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β' δήλωσε ότι η Τουρκία έχει στόχους στην Κύπρο, σημειώνοντας ότι "η Τουρκία θέλει όλη την Κύπρο".
Ο Μακαριώτατος μιλούσε κατά την διάρκεια επίσκεψης του στην Αθήνα όπου βρίσκεται κατόπιν πρόσκλησης του Μητροπολίτη Νικαίας Αλέξιου, για να παραστεί στις εορταστικές εκδηλώσεις τις οποίες διοργανώνει η Ιερά Μητρόπολη, μέσα στα πλαίσια των εορτασμών της Κυριακής των Αγίων 318 Θεοφόρων Πατέρων της εν Νικαία Α΄ Οικουμενικής Συνόδου.
"Ομιλούν σήμερα περί δύο κρατών και μάλιστα δεν θέλουν να μετεξελιχθεί η Κυπριακή Δημοκρατία σε ομοσπονδία. Θέλουν συνομοσπονδία δύο κρατών με μία ελαφρά ένωση και όποτε τα συμφέροντα αλλάζουν, αυτή να καταρρέει. Θέλουν το ένα πόδι τους να είναι στο Βορρά και το άλλο στον Νότο", είπε ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος στην αντιφώνηση του, στο καλωσόρισμα του Μητροπολίτη Νικαίας Αλεξίου.
Ο Κύπρου Χρυσόστομος αναφέρθηκε διεξοδικά στο κυπριακό πρόβλημα, στην συνεχιζόμενη κατοχή από τις τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις καθώς επίσης και στις πιέσεις που ασκούνται για υποχωρήσεις προκειμένου να υιοθετηθεί μια από τις προωθούμενες λύσεις στο εθνικό μας πρόβλημα, όπως είπε.
Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση, ο προκαθήμενος της Εκκλησίας της Κύπρου εμφανίσθηκε αιχμηρός προς τους πολιτικούς μας άρχοντες, οι οποίοι, όπως είπε χαρακτηριστικά "μετέτρεψαν το πρόβλημα της Κύπρου από πρόβλημα εισβολής και κατοχής σε πρόβλημα διακοινοτικό".
Η επεκτατική βουλιμία της Τουρκίας
Ο Κύπρου Χρυσόστομος, ανέφερε ότι αν αυτή η επεκτατική βουλιμία της Τουρκίας βρει γόνιμο έδαφος στην Κύπρο, αν υποχωρήσουμε, αν απεμπολήσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα μας, αν παραδώσουμε την γη των πατέρων μας στα χέρια τους, «διερωτώμαι αν υπάρχει σήμερα χώρος στην Αττική για να έχουμε μια νέα Κύπρο, νέα Λευκωσία, νέα Λεμεσό, νέα Πάφο».
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, ανέφερε ακόμη ότι «αν υποχωρήσουμε στις επιδιώξεις των εχθρών της Κύπρου και του Ελληνισμού, τότε να είστε σίγουροι ότι θα ανοίξει η όρεξη τους και στο Αιγαίο και στην Θράκη».
Προχθές το απόγευμα, ο Κύπρου Χρυσόστομος παρευρέθη, μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο, στα εγκαίνια της Ιεράς Μονής των Αγίων Πατέρων στο Αιγάλεω και χθες το πρωί προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Νικολάου, Νικαίας, συμπαραστατούμενος από τον οικείο Μητροπολίτη και τους Μητροπολίτες Ζακύνθου Χρυσόστομο, Πειραιώς Σεραφείμ και τον Τιτουλάριο Μητροπολίτη Κορωνείας Παντελεήμων.

Η σημερινή Κυριακή (των Πατέρων), είπε ο παπάς, είναι η Κυριακή των τσοπάνηδων και των λύκων. Και, για να μην πείτε ότι λέω υπερβολές, θα σας διευκρινίσω ότι τα λόγια αυτά δεν είναι δικά μου, αλλά του Παύλου.
Ο Παύλος, μας λέει η σημερινή περικοπή των Πράξεων των Αποστόλων, πηγαίνει στα Ιεροσόλυμα, όπου τον περιμένει, για να τον κατασπαράξει, η εβραϊκή λυκόστανη.
Δεν φαίνεται ωστόσο να τον απασχολεί τόσο η εβραϊκή λυκόστανη, που θα βρει μπροστά του, όσο η χριστιανική λυκόστανη, που θ’ αφήσει πίσω του. Κι αυτό τον απασχολεί πολύ περισσότερο, γιατί δεν θα έχει πλέον την δυνατότητα να επανέλθει. Αφού θα συλληφθεί και θα παραμείνει δέσμιος, μέχρι το μαρτυρικό τέλος του.
Γι’ αυτό και κάλεσε το ιερατείο της Εφέσου και της περίγυρα περιοχής να ’ρθουν στη Μίλητο, για να τους δώσει τις τελευταίες του συμβουλές:
Σας κάλεσα τους είπε γιατί προβλέπω ότι, μετά την αναχώρησή μου, θα κάμουν την εμφάνισή τους λύκοι αχόρταγοι και αδυσώπητοι. Που θα χρησιμοποιήσουν την Εκκλησία, για να καταπιέζουν και να λεηλατούν το λαό.
Και σας καλώ να θυμηθείτε τον τρόπο, με τον οποίο πολιτεύτηκα ανάμεσά σας. Θυμηθείτε πως ποτέ και από κανένα δεν ζήτησα αργύρια και χρυσάφι. Αλλά ούτε και ενδύματα. Αντίθετα μάλιστα. Για τις ανάγκες, τις προσωπικές και των ανθρώπων της συνοδείας μου εξοικονομούσα τα απαραίτητα με την προσωπική μου εργασία. Γιατί πιστεύω ότι οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας δεν πρέπει να αργυρολογούν. Αλλά και τις τυχόν προσφορές των πιστών να τις προσφέρουν σ’ εκείνους, που έχουν ανάγκη. Αφού άλλωστε και ο Χριστός είπε πως αυτό, που κάνει ευτυχισμένο κάποιον δεν είναι το να παίρνει, αλλά να προσφέρει…
Αυτά, μεταξύ και πολλών άλλων, είπε ο Παύλος Και συγκρίνετε αυτά, που είπε, με αυτά, που έγιναν στη συνέχεια. Αλλά και με αυτά, που γίνονται και σήμερα! Που καλύτερα να μη σας τα πω εγώ, είπε ο παπάς, αλλά ν’ αφήσουμε να μας τα πει ο μακαριστός μητροπολίτης Χίου Παντελεήμων:
«Το λειτούργημα του επισκόπου και του πρεσβυτέρου, λέει ο Μητροπολίτης, είναι μεγάλο. Αλλά η εξουσία, που κρατούν στα χέρια τους και τα υλικά αγαθά, που τους εμπιστεύεται το ποίμνιό τους για τους φτωχούς, για να σπογγίζουν μ’ αυτά τα δάκρυα των πονεμένων και να ανακουφίζουν τον πόνο και τη δυστυχία και να γίνονται των ορφανών πατέρες, των αδικουμένων προστάτες, των νέων παιδαγωγοί, των γερόντων στήριγμα, πολλές φορές τα χρησιμοποιούν να τυραννούν, για ταπεινούς σκοπούς, το ποίμνιό τους. Ή σφετερίζονται τα δώρα του λαού, για να σχηματίζουν και να μεγαλώνουν την ατομική τους περιουσία και να κτίζουν σπίτια δικά τους και να γεμίζουν τα θησαυροφυλάκια των τραπεζών με τα καταραμένα χρήματά τους. Και η δίψα τους γίνεται πάθος. Και τότε πια όλα τα ιερά και τα όσια τα καταπατούν. Και φθάνουν στο σημείο, ώστε κι απ’ τις χειροτονίες ακόμη να ζητούν και να παίρνουν χρήματα. Και κυριευμένοι από τα πάθη της καρδιάς τους δεν ανέχονται κανένα να στέκεται στη θέση του άξιο της Εκκλησίας λειτουργό. Και, όταν μάθουν ή ακούσουν ή συναντήσουν κανένα τέτοιον, ρίχνουν απάνω του λύσσας αφρούς, κακίας και κίτρινου φθόνου. Κι απ’ την κακία τους αυτή το αίμα τους το ψυχικό γίνεται δηλητήριο και το χαμόγελό τους σκοτώνει…».
Τι ύστερα απ’ αυτά να προσθέσω εγώ; είπε ο παπάς. Συγκρίνετε τα λόγια του Παύλου, με τη σύγχρονη πραγματικότητα, που περιγράφει, ο μακαριστός Μητροπολίτης. Και βγάλτε τα συμπεράσματά σας.
Ή μάλλον επιτρέψτε μου να προσθέσω και να πω πως βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα προκλητικό και εξοργιστικό φαινόμενο: Κάποιοι να μιλούν για το Χριστό, και να ενδιαφέρονται μόνο και μόνο για το χρυσό. Να εξυμνούν την ανιδιοτέλεια των Αγίων Αναργύρων, ενώ οι ίδιοι είναι στο έπακρο φιλάργυροι. Να διεκτραγωδούν τις περιπέτειες των μαρτύρων, που ντυμένοι προβιές και γιδοτόμαρα, κρύβονταν στις σπηλιές, όταν οι ίδιοι ζουν στα μεγαλοπρεπή ανάκτορά τους, «ενδυόμενοι πορφύραν και βύσσον και ευφραινόμενοι καθ’ ημέραν λαμπρώς»! Και, όταν, όχι δύο και τρεις και πέντε, αλλά και πενήντα και εκατό αρχιερατικές στολές διαθέτουν, αξίας εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Και αντίστοιχα πολυάριθμα, πολυτελή και πανάκριβα εγκόλπια και πατερίτσες και μίτρες.
Και μιλούν και για ταπεινοφροσύνη. Όταν δεν διστάζουν να εξοντώνουν, με καταιγισμό αγωγών, εκείνους, οι οποίοι θα τολμήσουν να τους θυμίσουν ότι ο τρόπος της ζωής τους βρίσκεται σε διαμετρική αντίθεση με εκείνον του Χριστού και του Παύλου. Και των άλλων αποστόλων και των τόσων άλλων αξίων του λειτουργήματός των κληρικών.
Και φτάσαμε στο κατάντημα οι επίσκοποι-όπως τους ονομάζει ο Παύλος-να προσφωνούνται δεσποτάδες. Και μάλιστα να κολακεύονται και να καμαρώνουν για την προσφώνηση αυτή. Ενώ, αν είχαν και οσμήν έστω ευωδίας ευαγγελικής, θα έπρεπε να ντρέπονται. Αφού, ούτε λίγο ούτε πολύ, τους προσφωνούν τυράννους.
Δεδομένου ότι οι τύραννοι είναι ασύγκριτα χειρότεροι ακόμη κι απ’ τους χειρότερους λύκους. Γιατί, ενώ οι λύκοι υπακούουν στην κατηγορική προσταγή τους ενστίκτου τους, οι τύραννοι ελαύνονται απ’ την ακατάσχετη ορμή της ακόρεστης ύβρης.
Που είναι τόσο περισσότερο αποκρουστική, όσο περισσότερο περιβάλλεται την τήβεννο της νομιμότητας. Και μυριάκις αποκρουστικότερη, όταν ομιλεί και πολιτεύεται εν ονόματι του Χριστού και του Ευαγγελίου του…

Αν έτσι κάνει όλους τους υπολογισμούς...

Το μαθηματικό αξίωμα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη 0+0=14% ο οποίος σαν πρωθυπουργός προσπαθούσε να πείσει τον εργαζόμενο κοσμάκη ότι, αν το πρώτο εξάμηνο πάρει Ο% αύξηση και το δεύτερο εξάμηνο πάλι Ο% στο τέλος θα βγει κερδισμένος κατά 14%,καθώς επίσης και η τότε δήλωσή του ότι σε λίγα χρόνια δεν θα ασχολείται κανείς με το όνομα "Μακεδονία",είναι σήμερα η βάση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής όπως τουλάχιστον αυτή εκφράζεται δια της θυγατρός του Ντόρας Μπακογιάννη-Κούβελου-Μητσοτάκη.
Οι Έλληνες οδοντίατροι απεκάλυψαν από τον διαδικτυακό τους τόπο όχι βέβαια τι υπάρχει μέσα στο στόμα της ελληνίδας ΥΠΕΞ,αλλά τι βγήκε από αυτό όταν μιλούσε για την Μακεδονία.
Είναι θλιβερό να γελάς με τον ΥΠΕΞ της χώρας σου, όταν αυτός με το χαμόγελο του πλασιέ οδοντόκρεμας, περιγράφει το σημερινό status της Μακεδονίας κάνοντας σοβαρά λάθη ΣΕ ΔΥΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ.
Αν το χαμόγελο είναι προσόν στον χώρο της διαφήμισης, δεν σημαίνει ότι η εξωτερική πολιτική μιας χώρας και η διπλωματία γενικώτερα μπορούν να στηριχθούν σε αυτό και όχι στον πατριωτισμό,την πολιτική οξυδέρκεια και την διπλωματική διορατικότητα του προσώπου το οποίο όρισε ο πρωθυπουργός και όχι οι εσωκομματικές ισορροπίες, ως το... ικανότερο να διαχειρισθεί σοβαρά εθνικά θέματα.
Αφιερώστε λίγο χρόνο παρακολουθώντας το πιο κάτω video για να γελάσετε και να κλάψετε με τα χάλια μας ,αξίζει τον κόπο!

Πηγή

Μεγάλη ικανότητα και ταχύτητα

Βίντεο της Τουρκικής άσκησης

Μείζονα αεραποβατική άσκηση της οποίας το σενάριο προέβλεπε την αερομεταφορά στο «πρώτο κύμα» ενός ολόκληρου τάγματος Ειδικών Δυνάμεων σε νησί εκτέλεσαν οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις κατά την διάρκεια της άσκησης EFES.
Η άσκηση ξεκίνησε νύχτα και συνεχίστηκε κατά την διάρκεια της ημέρας και σε αυτή χρησιμοποιήθηκαν 52 μέσα μεταφορικά ελικόπτερα AS 532 Cougar Mk2 και S-70 Black Hawk.
Οι μονάδες που χρησιμοποιήθηκαν είναι αυτές που βρίσκονται ανεπτυγμένες στην Μικρασιατική ακτή απέναντι από την ευρύτερη περιοχή των Δωδεκανήσων.
Κατά την διάρκεια της άσκησης παρατηρήθηκε η υψηλή ικανότητα αεροπορικού βομβαρδισμού επίγειων στόχων, από βομβαρδιστικά αεροσκάφη και ελικόπτερα Apache της Τουρκικής Αεροπορίας. Επίσης, η ταχύτητα ανάπτυξης των αρμάτων μάχης κατά την εικονική απόβαση, όπως και η άκρως συντονισμένες και επιτυχημένες κινήσεις τμημάτων του πεζικού, επιβεβαίωσαν την αρτιότατη κατάσταση των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Ιδιαίτερη αίσθηση δημιούργησε η επίθεση κατάληψη οικισμού (ή στρατοπέδου) από άνδρες των ειδικών δυνάμεων οι οποίοι κινήθηκαν ταχύτητα με πλήρη αλληλοκάλυψη, ενώ εμφανής ήταν η εκπαίδευσή τους στα όπλα που έφεραν και ο τρόπος χρησιμοποίησής τους αποδίδοντας το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα.
Βέβαια, η άσκηση ήταν εικονική και δεν υπήρχαν αντιαεροπορικά όπλα ή στρατιωτικές δυνάμεις που θα έπλητταν τόσο την εναέρια όσο και την επίγεια επίθεση (από τη στιγμή της απόβασης και μετά) που πιθανότατα θα δημιουργούσε και άλλες αντιδράσεις και θα επηρέαζε το αξιόμαχο των δυνάμεων που πήραν μέρος στην εκτέλεση της άσκησης - απόβασης.
Το ότι στη συγκεκριμένη απόβαση χρησιμοποιήθηκαν στρατιωτικά τμήματα τα οποία βρίσκονται ανεπτυγμένα απέναντι από τα Ελληνικά Δωδεκάνησα, είναι ίσως ένας πολύ σοβαρός λόγος ανησυχίας για το Ελληνικό ΓΕΣ αλλά και για την πολιτική ηγεσία της Ελλάδας.
Παρακολουθήστε το video και ιδιαίτερα την ικανότητα των βομβαρδιστικών, αλλά και την ανάπτυξη των αρμάτων μάχης κατά τη διάρκεια της απόβασης.

Ο Χρίστος Γούδης, Πρόεδρος του Ινστιτούτου Εθνικών και Κοινωνικών Μελετών «Ίων Δραγούμης», είναι ένα πρόσωπο με ευρύτατη αποδοχή στο δεξιό και στον πατριωτικό χώρο.
Ουσιαστικά, είναι ένας από τους ελάχιστους εκ δεξιών, που παράγει ιδέες, που δεν φοβήθηκε ούτε στιγμή να αντιταχθεί στην πνευματική παντοκρατορία της αριστεράς (που πλέον ταυτίζεται με το κεφάλαιο και την εμποροκρατία), υμνώντας τις εθνικές μας αρχές και αξίες.
Λίγο πριν τη συνεδρίαση της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ στην Αθήνα, ρωτήσαμε τον καθηγητή για το τι σηματοδοτεί αυτή η «συγκεντρωσούλα» στην ελληνική πρωτεύουσα. Και ο Χρίστος Γούδης, υπενθυμίζοντάς μας τι έγινε το 1993, δεν μάσησε τα λόγια του: «ίσως αυτή τη φορά να προαναγγελθεί η έλευση μιας κυβέρνησης Μητσοτάκη υπό κάποια άλλη μορφή ή γένος».
Γιατί στο άκουσμα της φράσης Λέσχη Μπίλντεμπεργκ, κόβονται τα πόδια σε πολύ κόσμο; Μήπως απλή συνομωσιολογία που πέρασε στον κόσμο; Τι είναι τελικά αυτή η υπόθεση; Μια απλή συνδιάσκεψη ή ένα διευθυντήριο;
Αναφορικά με την συνωμοσιολογία που ρωτάτε, θα μπορούσα να αναστρέψω την ερώτηση «μήπως υπάρχει μια συνωμοσία για την απόκρυψη των συνωμοσιολογιών;» Τώρα, όσο για το τι είναι η Λέσχη Μπίλντεμπεργκ, δεν είναι παρά η κορυφή ενός παγόβουνου, του παγόβουνου του διεθνούς οικονομισμού, ο οποίος μετά την πτώση της σοβιετικής αυτοκρατορίας έχει απλώσει τα δίκτυά του σε ολόκληρο τον πλανήτη, μέσα από συμμορίες τραπεζιτών, χρηματομεσιτών και λοιπών περιπλανώμενων διεθνών κυριλέ αεριτζήδων, που παρασιτούν και απομυζούν την ενέργεια του ανθρώπινου δυναμικού του πλανήτη. Το πρόβλημα είναι αν ο Τιτανικός της ανθρώπινης κοινωνίας πορεύεται προς το παγόβουνο ή το παγόβουνο προς τον Τιτανικό και στην σύγχρονη αυτή ναυμαχία, είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον να δούμε το ποιος θα βυθίσει ποιόν. Στο τελευταίο μέρος της ερώτησης σας δεν είναι μια απλή συνδιάσκεψη ή ένα διευθυντήριο αλλά «απλά μια συνδιάσκεψη ενός διευθυντηρίου».
Τι μπορεί να σηματοδοτεί μια συνεδρίαση της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ και δη στην Αθήνα; Και γιατί χωρίς δημοσιογράφους; Τι δεν πρέπει να καταγραφεί;
Την τελευταία φορά που συνεδρίασε η Λέσχη Μπίλντεμπεργκ στην Αθήνα, το 1993, προαναγγέλθηκε από τον συμμετέχοντα σε αυτήν υπουργό Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής Κρίστοφερ - εκείνον τον απίθανο δύσχημο τύπο που έμοιαζε με εξωγήινο διασωθέντα από την πτώση του UFO στο Ρόζγουελ - η πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη και η αντικατάστασή της από την κυβέρνηση Παπανδρέου. Ίσως αυτή τη φορά να προαναγγελθεί η έλευση μιας κυβέρνησης Μητσοτάκη υπό κάποια άλλη μορφή ή γένος. Ως προς την παρουσία δημοσιογράφων, κάποιοι πάντα προσκαλούνται, ενδεχομένως από «τον περιούσιο λαό» της δημοσιογραφίας. Για το τι δεν πρέπει να καταγραφεί δεν είμαι σίγουρος, ίσως οι άνθρωποι που μετέχουν κάνουν πολλά «σαρδάμ», ή ίσως να είναι πολύ «σεμνοί και ταπεινοί» και να ντρέπονται να τους παρακολουθούν οι δημοσιογράφοι.
Να φοβόμαστε αυτά που θα γίνουν για εμάς χωρίς εμάς; Υπάρχει παγκόσμια διακυβέρνηση από ένα ή περισσότερα κέντρα χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση;
Να μη φοβόμαστε τίποτε. Υπάρχουν κέντρα που επιδιώκουν την παγκόσμια διακυβέρνηση και φυσικά κάτι τέτοιο δεν απαιτεί καμία δημοκρατική νομιμοποίηση. Όμως, τα σχέδια τους δεν δουλεύουν πάντα. Να σας θυμίσω για παράδειγμα την ανατροπή του Σάχη από τους Αμερικάνους, με πρόθεση να τον αντικαταστήσουν με τον «φιλελεύθερο» Μπακτιάρ και να «εκδημοκρατικοποιήσουν» το Ιράν. Το αποτέλεσμα το γνωρίζετε, την εξουσία κατέλαβε ο αντίστοιχος Αυγουστίνος Καντιώτης, ο Αγιατολάχ Χομεϊνί και σήμερα έχουν το Ιράν που έχουν.
Αλήθεια, τι πραγματικά ελέγχουν οι εθνικοί οργανισμοί σε σχέση με τα διεθνή λόμπι και κλαμπ των ισχυρών; Αν λαμβάνονται αποφάσεις ερήμην των λαών, πως μπορούν εκείνοι να αντιδράσουν;
Οι εθνικοί οργανισμοί είναι εν πολλοίς διαβρωμένοι από τα διεθνή λόμπι και κλαμπ των ισχυρών. Συνειρμικά, θυμήθηκα ότι «Ισραήλ» σημαίνει «ισχυρός» εις την εβραϊκή. Το πώς οι λαοί μπορούν να αντιδράσουν, είναι συνυφασμένο με τον βαθμό βυθιότητας στον οποίο έχουν περιέλθει ή τους έχουν οδηγήσει.
Στις συνεδριάσεις της Λέσχης, υπάρχει εκπροσώπηση από την Ελλάδα, από τα δύο εξουσιαστικά κόμματα. Τι σημαίνει αυτό με πρακτικούς όρους;
Δεν υπάρχει εκπροσώπηση με την έννοια που το θέτετε. Υπάρχουν συγκεκριμένα άτομα που προσκαλούνται. Πρακτικά σημαίνει ότι είναι τα άτομα που ασκούν την εξουσία και όχι τα κόμματα.
Τελικά, έχουμε απολέσει την ελευθερία μας; Και αν ναι, ποια είναι κατά την άποψή σας η ενδεδειγμένη αντίδραση;
Την απάντηση την έχει προ πολλού δώσει ο Ανδρέας Κάλβος Ιωαννίδης: «όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται, ζυγόν δουλείας ας έχωσι. Θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία».
Πηγή

Σημαντικό ταξίδι του Νταβούτογλου

Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου (Ahmet Davutoğlu), αναχώρησε χθες για τις ΗΠΑ προκειμένου να έχει εκεί συναντήσεις με ηγετικά στελέχη της κυβέρνησης Ομπάμα, με την αμερικανίδα υπουργό Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον, αλλά και με σειρά στελεχών του Τουρκικού λόμπι των ΗΠΑ.
Πριν την αναχώρηση, ο υπουργός έκανε δηλώσεις στο αεροδρόμιο της Ιστανμπούλ όπου είπε «είναι ευκαιρία να ανταποδώσω την επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα στην Τουρκία».
Ο Νταβούτογλου θα αξιολογήσει μαζί με την Αμερικανίδα ομόλογο του τα θέματα Ιράκ, Καύκασος, Αφγανιστάν και το Κυπριακό.
Ο υπουργός θα συμμετάσχει στη παραδοσιακή συνάντηση Τούρκο-αμερικανικού συμβουλίου και θα έχει επαφές στην Αμερικανική Γερουσία και στην βουλή των αντιπροσώπων.
Μετά την Ουάσιγκτον, ο υπουργός Εξωτερικών θα μετακινηθεί στη Νέα Υόρκη, λόγω το ότι η Τουρκία ετοιμάζεται να αναλάβει την 1 Ιουνίου, την προεδρία στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για ένα μήνα.
Αναμένεται οι επαφές του Τούρκου υπουργού να συνεχιστούν μέχρι τις 5 Ιουνίου.
Στην ανακοίνωση ο υπουργός διατύπωσε ότι στις 18 Ιουνίου θα ξανά επισκεφθεί τη Νέα Υόρκη, σχετικά με τις εργασίες του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Κατερίνα Βίδα. Μια Ελληνίδα που ξεχωρίζει για την αξιοπρέπεια και την σεμνότητά της, παρόλο το δύσκολο εθνικό έργο που έχει αναλάβει.
Την διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας, στους ομογενείς μας των Σκοπίων, βοηθώντας έτσι τα Ελληνόπουλα να μην χάσουν την εθνική τους ταυτότητα.
Αυτά τα οποία μας είπε, είναι αποκαλυπτικά για την πραγματικότητα που ζει ο Ελληνισμός στα Σκόπια και συνάμα αποτελούν μια έκκληση για βοήθεια προς όλους τους εθνικά σκεπτόμενους Έλληνες, ώστε να μην χαθεί ένα κομμάτι του Ελληνισμού, το οποίο αποδεικνύεται περισσότερο ζωντανό από όσο μπορούσαμε να φανταστούμε.
Πόσο δύσκολο είναι να διδάσκει κανείς την ελληνική γλώσσα στα Σκόπια σήμερα;
Δεν είναι δύσκολο, εάν την διδάσκει κάποιος όπως εγώ, σε ιδιωτικό φροντιστήριο. Στο οποίο διδάσκονται και άλλες γλώσσες όπως αγγλικά, γερμανικά κ.λπ. Το δύσκολο είναι να γίνει μέσα από δημόσια σχολεία ή κάποιους ελληνικούς συλλόγους.
Δηλαδή οι αρχές των Σκοπίων δημιουργούν προβλήματα στην εκμάθηση των ελληνικών;
Εσείς αντιμετωπίσατε εχθρότητα;
Από συγκεκριμένους κύκλους, ναι. Δέχτηκα μάλιστα και επιθέσεις. Αλλά γενικότερα η γνώμη των πολιτών των Σκοπίων απέναντι στους Έλληνες και στην Ελλάδα είναι μοιρασμένη. Άλλο τι κάνει το επίσημο κράτος.
Από το ελληνικό κράτος και το υπουργείο εξωτερικών, είχατε κάποια βοήθεια μέχρι στιγμής;
Όχι, μέχρι σήμερα δεν είχαμε καμιά ενίσχυση, αλλά έχουμε υποσχέσεις ότι αυτό θα αλλάξει στο μέλλον. Μας έχουν βοηθήσει πολύ όμως, διάφοροι ιδιώτες από την Ελλάδα και σύλλογοι με την αποστολή σχολικών βιβλίων, cd με ελληνικά τραγούδια, πράγματα τα οποία είναι αυτά τα οποία έχουμε περισσότερο ανάγκη και καλούμε τον οποιονδήποτε Έλληνα μπορεί να βοηθήσει με αυτόν τον τρόπο, να το κάνει.
Τελικά πόσα είναι τα άτομα ελληνικής καταγωγής στο κράτος των Σκοπίων;
Προσωπικά τους υπολογίζω σε τουλάχιστον 300.000, συμπεριλαμβανομένων σε αυτούς και των Βλάχων με ελληνική συνείδηση. Είναι όμως δύσκολο να καταγραφούν, καθώς η δημιουργία ελληνικών συλλόγων δεν είναι εύκολη. Οπότε πολλοί, και ειδικά νέοι, δεν συνειδητοποιούν την καταγωγή τους ή δεν μπορούν να την εκφράσουν.
Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών όμως, έχει κάνει αναφορά για μόνο 6.000 Έλληνες στα Σκόπια...
Αυτό το νούμερο δεν ισχύει σε καμιά περίπτωση, απλά η κατάσταση είναι αυτή η οποία σας περιέγραψα προηγουμένως. Ελπίζω όμως σύντομα να αλλάξουν τα πράγματα, καθώς μας έχουν υποσχεθεί από την Ελλάδα ότι θα βοηθήσουν στην δημιουργία ελληνικού συλλόγου στην πόλη την οποία ζω και ελπίζω το ίδιο να γίνει και σε άλλες περιοχές των Σκοπίων.
Πηγή

Συνάντηση με θέμα «Τουρκία-ΗΠΑ: Αναζήτηση κοινών λύσεων στην περίοδο της παγκόσμιας αλλαγής»

Σήμερα ξεκινάει στην Τουρκία η 28η συνάντηση του Τουρκο-αμερικανικού Συμβουλίου που φέρνει κοντά τα αρμόδια ονόματα των δύο πλευρών.
Στις συναντήσεις που θα κρατήσουν 4 μέρες θα συμμετάσχουν, ο Αρχηγός των Τουρκικών Ένοπλών Δυνάμεων Ιλκέρ Μπάσμπουγ (İlker Başbuğ), μαζί με τον υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ Νταβουτογλού (Ahmet Davutoğlu), άλλοι τρείς υπουργοί και αρκετοί επιχειρηματίες.
Τα θέματα που θα συζητηθούν στα πλαίσια των Τουρκο-αμερικανικών σχέσεων είναι άμυνα, εμπόριο, τεχνολογία και ενέργεια.
Η συνάντηση αυτή δίνει και την ευκαιρία αξιολόγησης των Τουρκο-αμερικανικών σχέσεων, μετά την επίσκεψη που πραγματοποίησε τον περασμένο Απρίλιο στην Τουρκία, ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα.
Ο υπουργός Αμυνας Βετζντί Γκιονούλ (Vecdi Gönül), ο υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, Ο υπουργός Μεταφορών Μπιναλί Γιλντιρίμ (Binali Yıldırım) και ο υπουργός Ενέργειας και φυσικών πόρων Τανέρ Γιλντίζ (Taner Yıldız), εκτός της συνάντησης του Συμβουλίου, θα πραγματοποιήσουν και διμερείς επαφές.
Η συγκεκριμένη στιγμή που επιλέχθηκε προκειμένου να τοποθετηθούν στο τραπέζι οι σχέσεις ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Τουρκία, δείχνει ξεκάθαρα πως υπάρχει βιασύνη και από τις δύο πλευρές προκειμένου να συμφωνήσουν σε ζητήματα οικονομικού περιεχομένου, αλλά και σε συνεργασία επάνω σε στρατιωτικά θέματα. Η ατζέντα όμως δείχνει να είναι ελλιπής και από παρατηρητές θεωρείται βέβαιο πως σημαντικότατα ζητήματα που πρόκειται να συζητηθούν και να συμφωνηθούν, ανάμεσα στα δύο μέρη, δεν έχουν ανακοινωθεί και ούτε πρόκειται να ανακοινωθούν ακόμη και με την λήξη της ιδιαίτερης αυτής συνάντησης...

Θα μπορέσουν να αποκτήσουν Τουρκική υπηκοότητα όσοι συμβάλλουν θετικά στην χώρα

Οι ξένοι που συμβάλλουν πολιτιστικά, οικονομικά, επιστημονικά ή αθλητικά στην Τουρκία θα μπορέσουν πλέον να γίνουν Τούρκοι πολίτες. Ο Νόμος περί Τουρκικής Υπηκοότητας εγκρίθηκε προχθές από το Γενικό Συμβούλιο της Βουλής. Έγιναν ριζικές αναθεωρήσεις στο νόμο.
Η προϋπόθεση για τους ξένους που θέλουν να αποκτήσουν Τουρκική ταυτότητα και διαβατήριο είναι να έχουν κάνει επένδυση στη χώρα ή να έχουν σημειώσει επιτυχίες στους τομείς που προαναφέραμε.
Μετά από την αλλαγή του νόμου τα βλέμματα στράφηκαν στον Ρώσο επιχειρηματία Αζερικής καταγωγής Τελμάν Ισμαήλοφ (Telman İsmailov) ο οποίος είχε προσελκύσει το ενδιαφέρον με την επένδυση 1,4 εκατομμυρίων δολαρίων που έκανε σε ένα ξενοδοχείο στην Αντάλια.
Ο γνωστός επιχειρηματίας είχε δηλώσει πρωτύτερα ότι θέλει να γίνει Τούρκος υπήκοος. Σύμφωνα με το νέο νόμο ο Ισμαήλοφ για να πάρει Τουρκική υπηκοότητα αρκεί να υποβάλει αίτηση στο Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού.
Επίσης και οι ξένοι που έχουν σημειώσει επιτυχίες στην επιστήμη, στον πολιτισμό ή στον αθλητισμό θα μπορέσουν εύκολα να γίνουν Τούρκοι υπήκοοι.
Αυτή η εξέλιξη έχει μεγάλη σημασία για τα αθλητικά σωματεία, διότι θα διευκολυνθεί η διαδικασία να γίνουν Τούρκοι πολίτες οι επιτυχημένοι ξένοι ποδοσφαιριστές.
Με τον νόμο θα αποκτήσουν δικαίωμα υπηκοότητας και οι ξένοι που διαμένουν επί 5 συνεχόμενα χρόνια στην Τουρκία ή μένουν παντρεμένοι με έναν τούρκο υπήκοο για τουλάχιστον τρία χρόνια.
Ο όρος πενταετής διαμονής θα εφαρμοστεί ως δυο χρόνια μέχρι το 2010 για τους ξένους τουρκικής καταγωγής.
Ενώ όσοι υπηρετούν στο στρατό μιας ξένης χώρας, συμμετέχουν σε πόλεμο ή κάνουν προπαγάνδα κατά της Τουρκίας θα χάσουν την τουρκική τους υπηκοότητα.
Γιατί όμως η Τουρκία δημιουργεί την εντύπωση πως έκανε ένα νόμο προκειμένου να "βάλει πόδι" στην βόρεια κατεχόμενη Κύπρο ακριβώς τη στιγμή που υπήρξε ενδιαφέρον για εξόρυξη πετρελαίου από τον ΑΟΖ της Κύπρου; Γιατί δίνει την εντύπωση πως απειλεί έμμεσα την διεθνή κοινότητα, την Ευρωπαϊκή Ένωση, την ίδια την Κύπρο, αλλά και την Ελλάδα, μέσα από μία κίνηση "νομιμότητας";

Απομένει η θρυαλλίδα

Στις παρυφές της ελληνικής κοινωνίας χτυπάει ήδη ένας ακήρυχτος φυλετικός πόλεμος. Εκατομμύρια αλλοδαποί έχουν εγκατασταθεί στην ελληνική επικράτεια και καθημερινώς αυξάνονται, είτε με την συνεχόμενη εισροή τους, είτε με τις γεννήσεις παιδιών σε συνδυασμό με τη υπογεννητικότητα του ελληνικού πληθυσμού.
Σε συγκεκριμένες περιοχές υπάρχει ολική αλλοίωση του πληθυσμού, με τους αλλοφύλους να αποτελούν την πλειοψηφία και τους Έλληνες μια θλιβερή μειοψηφία, μια μειοψηφία για την οποία αδιαφορούν οι κρατικοδίαιτοι γραικύλοι που υπερασπίζουν τις μειονότητες. Είναι φανερό πως ο Έλληνας έπαψε να ενδιαφέρει το κράτος, παρά μόνο ως ψηφοφόρος. Αυτό που λέγεται ελληνικό κράτος δεν έχει να προσφέρει πια τίποτα στον Έλληνα πολίτη, στον νέο, στην Ελληνίδα μητέρα.
Το ιδεολόγημα του αντιρατσισμού κατέστη η επικεφαλίδα όλων των κομμάτων και των διεφθαρμένων ΜΜΕ. Μια παράξενη elite που λυμαίνεται όλους τους τομείς του δημόσιου βίου, από την Παιδεία και τον αθλητισμό μέχρι την πολιτική εξουσία και την ενημέρωση, έχει αναλάβει τον ρόλο του σύγχρονου Μεγάλου Ιεροεξεταστή. Η σύγχρονη Ιερά Εξέταση στην Ελλάδα και στην Ευρώπη αφορά τον ρατσισμό. Ο χαρακτηρισμός «ρατσιστής» ισοδυναμεί με αυτόν της «μάγισσας» στον μεσαίωνα. Ουδείς έχει το δικαίωμα να αντιδράσει στον όλεθρο που με μαθηματική ακρίβεια έρχεται. Έναν όλεθρο από τον οποίο κανείς δε θα ξεφύγει, εκτός και αν νομίζουν οι τηλεοπτικοί και πολιτικοί αστέρες του αντιρατσισμού, ότι θα σεβαστούν τον ... θεσμικό τους ρόλο οι Αφγανοί και οι Σομαλοί.
Είναι πράγματι τρομερό αν αναλογιστούμε πως οι παγκόσμιοι εξουσιαστές κατάφεραν να φέρουν σε σύγκρουση λαούς οι οποίοι δεν είχαν να χωρίσουν ποτέ τίποτα μεταξύ τους. Τι διαφορές είχαν οι Έλληνες με τους Αφγανούς, με τους Σομαλούς; Και όμως αυτό είχε στο μυαλό του ο Σάμιουελ Χάντιγκτον όταν πριν μια δεκαετία καθιέρωνε στη διεθνή πολιτική ορολογία τον όρο της σύγκρουσης των πολιτισμών. Τότε πολλοί αδιαφόρησαν, ενώ ακόμη περισσότεροι άρχισαν να μιλούν για θεωρίες συνωμοσίας. Και τώρα λοιπόν τι; Αυτό το γεγονός το βιώνουμε πλέον ως αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς μας. Στη πραγματικότητα όμως δεν πρόκειται για σύγκρουση πολιτισμών, αλλά για την συστηματική καταστροφή του ευρωπαϊκού πολιτισμού και της εξαφάνισης του Λευκού Ανθρώπου. Χιλιάδες ιδρύματα, οργανώσεις, πολιτικοί, ΜΜΕ, και μαζί με αυτούς ένα ολόκληρο παρακράτος μάχεται για να προστατέψει τα δικαιώματα όλων αυτών που δεν έχουν κανένα δικαίωμα να ζουν στην Ελλάδα. Μας μιλούν για τον πολυπολιτισμό, για την ανοιχτή κοινωνία, για την ανεκτικότητα, ποτέ όμως δεν λένε μια λέξη για τους Έλληνες, γι' αυτούς που έχουν καταστεί οι απόκληροι αυτού του τόπου, αυτοί που πέρα από τα τρομερά προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητα τους, έχουν φορτωθεί από τα φερέφωνα της παγκοσμιοποίησης με ένα τρομερό αίσθημα ενοχής απέναντι στους αλλοδαπούς. Έκαναν τον μέσο Έλληνα να αισθάνεται ένοχος για το άθλιο επίπεδο διαβίωσης των ξένων, που οι σκοτεινοί εντολοδότες έφεραν στην πατρίδα μας. Αυτό το αίσθημα ενοχής συμβάλει στην αλλοίωση της εθνικής συνείδησης των Ελλήνων, τους καθιστά φοβισμένους και αμήχανους μπροστά σε έναν ολόκληρο μηχανισμό που έχει στηθεί με σκοπό να μην υπάρχει Ελλάδα με Έλληνες. Να μην υπάρχει Ευρώπη με Ευρωπαίους, να μετακινηθούν ολόκληρα έθνη στην ευρωπαϊκή γη, για να μπορούν απρόκοπα οι διεθνείς τοκογλύφοι να ελέγχουν τα πετρέλαια της Ανατολής, να μεταφέρουν τον πόλεμο του Ισλάμ στην Δύση που δεν υφίσταται πλέον ως παραγωγική περιοχή. Να δύνανται έτσι οι Ασιάτες και οι Αφρικανοί να αποκτήσουν τις υπερανάγκες του καπιταλισμού, να αγοράζουν video games, dvd, πολυτελή αυτοκίνητα, «αγαθά» που οι διεθνείς τοκογλύφοι δεν μπορούσαν να προωθήσουν στις αγορές του Τρίτου Κόσμου.
Τι και αν όλα αυτά θα σημάνουν την εξαφάνιση της ελληνικής φυλής; Οι επαγγελματίες αντιρατσιστές έχουν το θράσος να παριστάνουν τον φιλάνθρωπο, ενώ οι παλιάνθρωποι γεμίζουν τις τσέπες τους με εκατομμύρια από κρατικά, ευρωπαϊκά και πολλά αλλά σκοτεινής προέλευσης κονδύλια, για να διαπράττουν την δολοφονία της ελληνικής φυλής. Μιλούν κάποιοι για αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος. Το ίδιο το κράτος είναι η αιτία και η ύπαρξη του μεταναστευτικού προβλήματος, ένα κράτος που ενδιαφέρεται για τους αλλόφυλους και όχι για τους Έλληνες. Ένα κράτος διαπλοκής που θέλει τους ξένους δούλους των πλουτοκρατών.
Σήμερα ο υπ' αριθμόν ένας φόβος των πολιτικάντηδων είναι μήπως από κάποιο απεχθές έγκλημα που τυχόν διαπράξει ένας μετανάστης, ξεσπάσουν γενικευμένες συγκρούσεις Ελλήνων και ξένων. Από τη μία οι εξαθλιωμένοι αλλοδαποί και αποθρασυμένοι από την προπαγάνδα των «φιλεύσπλαχνων» αντιρατσιστών, και από την άλλη μεριά οι Έλληνες που βλέπουν να χάνουν την πατρίδα τους, να μη μπορούν πια να ζήσουν ως άνθρωποι, χρεωμένοι, άνεργοι, φοβισμένοι, να βλέπουν ένα ολόκληρο μηχανισμό να τους κατηγορεί ως ενόχους για κάτι που δεν έκαναν ποτέ. Ένα τρομερό αύριο ξημερώνει στην πατρίδα μας. Απομένει μόνο η θρυαλλίδα.
Ευάγγελος Χ. Χανιώτης